De Pseudophocylidea

21쪽

men eum Ἀπίσω s non Solum et postea s adsignificare, verum etiam et rursu s cf. ape . h. v. - Atmoram absurdum opinatu quod Suggerendum edixerat plurimi sinquit, et moriuntur infanteS, pueri, adoleScente s et να οἱ θεοὶ φιλουσιν ἀπομήσκει νεος itaque proponit λείφανα ἀποιχομενων πίσω, τὰ εο τελέθοντa neutrum

e Barooc. omittunt τελωοντα scilicet λείφανa, sic interpretans: - und Was hinterctein Gottes lad. - Quaevor Goramius multo deterius quam BernVS commentus esse visu est Beroto, qui vero jam annotavit Bet-Daysium et Goramium falso locutionem a Graecis et Romanis abhorentem judicasse, illius Empedoclei prorsus oblitos et 'Ercis νυμμιν εος αμβοοτος ουκέτι νητις

illius carminis quod inscribitur et χρυσῶ et antiquo poetae Pythagora fias tribuitur: m δ' oλείψας oi ua ες αἰθερ ἐλευθεoον λθης Ἀσσεαι dodνaτος εος μβροτος ου δει μητις Cicero autem Tuscul. Quaest. I. 26, 65 Ergo animus, ut ego dico, divinus, ut Euripides dicor audet, deus esto et 33, 6 tantum abest ut malum m0ra Sit Siquidem velis ipsi vel cum diis futuri

Sumus , Praeterea Bem acute observat Judaeum hominem, qui non udaei Sed Graeci poema destinaverit, graecorum philosophorum placita Secutum Sse, idque callide instituisse, cum suspicatus esset novam hanc demortuorum restitutione doctrinam, quam modo profeS-Su erat, multi offensioni fore. Item caligo locutionem versus 10: Ἀδίκως μηκοίν ποοoωπον - eerto christianam iudicavit: sed ut

22쪽

Idem caliger ad versum 140 provocat: μῆνος κην ἐχοροῖο πω καθ' ὁδιν συνέγειρε, qui tamen manifeste translatus est ex xod XXIII, 5 - ἐὰν δὲ ἴδη τι noγγιον του ἐχθρου σου πεπιωκις ποτιν duo astroυ, - παρελευomaoro diad συναιρεῖς avrb

Brunk e versu 1 argumentum petebnt, quo Scriptorem christianum demonstraret, nec sane inconsulte cum eum Sic legeret: παρθενίην τηρειν, γύπην νειὶ πω φυλήσσειν - Α Bemay egregie naρθενίην in πα- θεσίην mutavit incongrue vero scriptor virginitati meminisset, mercatoribus pracepta tradens, nec παρθενίην ut adjectivum ad y ην μίστιν pertinet, nam SequenS δὲ obstat Lectionem Mo σμεσίην confirmant Verba

23쪽

et cum seq. accus et I mandavit, concredidit alicui alicubi deponere, alterius curae committere 60senius, quare locutio παρα iκη ad rem mercatoriam

ρθω- μα θεοὶ - comparans Dioscoridis epigramma A. P. VII, 37i. Videtur Berghi poeta, quoniam proprii

luisse πορθεσίην dicere similiter unicus scriptor apud Siboum XXVIII, 18 - ἐν παραθεσε - dixit, deinde παραθηκην in τηρεῖν παραθήκην locutio graeca eSt; D.

Isoc ad Demon p. 6. Steph. - μειχον τηρει τὰς οὐ λωγων η - των χραὶμειων παγκαταθηκας - 'Ar ην optimo jure in - πλιν - mutatum cum jam Stobaeus et multi codd. hanc praebeant lectionemi, ex Orac Sibyll. libro d.' cuius scripto christianus versum 13, ut supra retulimus, confecit, derivatum censetur Vere 3 - βια δὲ μιν φαγειν εἰδωλο των ἀπέχεσθαι - inmemoriam revocat quod in I. concilio Apost. Jerosolymitano sancitum erat, scilicet; - ἀπέχεσθαι ειδωλο - των καὶ as uaro καὶ πικτου καὶ πορνείας . . i. πρηξεις των ποστόλ. XV. 233. Sod jam BernVS hunc versum a quodam Christiano at tum putat, eumque ejicit ut ab huius poematis instituto promus alienum, cuiu Scriptor, Suo quidem judicio, nusquam aperte graecae genti aera reprehendit Praetero eumdem versum recte ante S. 32 scriptor Orac Sibili ponit qui, cum S. 30 Deto κοινος απας ὁ μος κτλ. ut Supra vidimus, explanationi cauSaloviter immutasset, adjecit Seqq. VBI SuS: Μηποτε ἄνδρα πέπνω ἰδῶν κάλπης ἐπέεσιν, μηδὲ κακως γε προσέρπης μῶμητύν τινα φωτα.

DForma intremis παραθηκην . est in versu 135 Pseudoph.

24쪽

suum locum tenet igitur hunc versum ex Sibyll. libro II. sumptum valde credibile est. Superest S. 129 - τῆς δε εοπνευστου σοφίης λόγος ἐστὶν Οιστος cuius plerique manifesta christiana doctrinae vestigia deprehendisse videntur Bemays reiciendum dicit ut intrusum a Christiano Bygantino, cui ethnica του et Λογος interpretati minime arrideret. Verum enimvero hic λόγος non cum λόγω divi Iohannis rem habere sed simpliciteris sermonemo significare videtur reiciendum tamen cum BernVSi eum puto, cum a loco quem tenet plane alienus Sit, et in c0dd. Mutinensi, Bamcciano et uno ex tribus Ambrosianis dosit. Ceterum, quamquam in N. Τ. extat adjectivum Θεό- πνευστος η ad et γραφον pertinens, tamen jam in Plutarchi Plac. Ρhilos V, 2 invenitur Θεόπνευστος μειρος et postea apud 0rphyrium adjeci. et λοπνοος η raeterea c0nferri potest versu cum Sapientiae libro, cap. VII, 25. - Ἀτρας 4 ἐστι ἡ σοφίω τῆς του εο δυ--μεως.... 22 Η γὰρ πύντων τενῖτις ἐδίδαξε με σοφία ἔστι γὰρ ἐν υτὴν πνευμα νοηριν, γιον κτλ. -καὶ ῆλθε

μοι πνευμα σοφίας.

Contra plurimi hocyti deae versus eo. . originem suam ducunt. Vedium 9-πήντα δίκαια νεμειν, μηδὲ κρίσιν ἐς χύριν ελκε - confer cum Lev. XIX, 15 - ου non σαε αδικον ἐν κρίσει, ου ληνν ποοσωπον πτωχου, υ

25쪽

Ρrov. XI, 1 - Ζυγοὶ δόλιοι βδέλυγμα ἐνῶπιον Κυρίου,

26쪽

Confor v. 19 etiam cum Sirach. IV, 2- - 'HWηνωιβομένον μη παναίνου, καὶ μηἈποστρώρης ὁδοιν προ δεομένου 'υχὴν πεινῶσαν μη λυπήσης κτλ.Vorsum 20 alii alio modo interpretati sunt, pro lectionum diversitate: - λῶσον βουν ἐχέμεν, . a. 1 P, t. Verum graece proverbium Sic jacet: - θειν μον ἐπὶ γλῶττης ). - Α Bemay alteram Vedius partem quam inanem prima iterationem reputavit, aliter proposuit: nempe - κρυπτων λόγον ἐν φρεσὶν ἔφη, ac si Levitici praecepti XIX, 17 παρουφρασις eSSet: - ου μισείσης μηδελφόν σου τῆ διανοία σου ἐλεγμω ἐλεγξω τιν πλησίον

σου, παὶ ου am ni δἰ amis a uaρτων - Quam emendation om nimis temerariam arbitratus Bero, rem apte conficere studuit, puncto p08 - κρυπτον - Sito, atque τι et νου pro et cogitatione s non vero pro et Sapientia

θει νόον.

Quocirca sensus huc verteret et Mentem tuam loquens absconde animo ratiocinationem tuam contine. Tutissimum tamen duco lectionem vulgatam retinere, quam cetorum etiam in Crusti editione servatam invenio: cum insuper versus 20 e cap. XXI, 25 Sirach dorivari videatur: - χεia dλλοτρίων ἐν τουτοις βαρυνθησεται, λόγοι δε φρονίμων ἐν ζυγρο σταθήσονται ἐν στόμaet /ιω- ρον η καρδία υτων, καρδία δε σοφον τομ οὐτον ratque hoc significare: In dicendo paritor et in tacendo prudentia utendum. - Ceterum Ss 20-1 emayS delendo HSSe censet, ut ab loco alienos quod confirmat

27쪽

Crustus qui post Vs 20 lacunam me cenSet necnon

μσέ μου σου arao σοι - unde derivatur S. 19 80-quuntur deinde verba goo πρα quae emi 22 Ῥο- dammodo translata sunt. At vero S. 20 quem conferre potes cum cap. XX, 19 OV. - Ἀποκαλυπτων μυστηριον σωρευεται dico κτλ. - delendus non est, at potius alibi ex m. ante S. 48, ut Vult oram, collocandus, utpote praeceptum referenitatioris sensus, cum huiusmodi transpositio a misera textus conditione minime abhorreat.

σηλυτο καὶ παροίκου, καὶ ζήσετa ὁ δελφός σου μετασου. - S. 30 praeceptum refert multa in se complectens ad vitae varias conditione opportuna VSS. 31-4 eo respiciunt qui armis utuntur. Lectio s. 33 disputationi obnoxia est manifesta loci sententia apparet Verum illud γη χρὴ α - nonnihil perspicuitati officit.

28쪽

i dotionem codicis Vaticani emendanS, Subrogat: - χρρο- ζοις In cod. Vat. ita usus legitur - εἴθε δὲ μητ' ἄνομ τόδε παθεῖν μήτε δικaίως atque oro versum totum reficere conatur hoc pacto εἴθε δε ἡ χρωζοις δνομ haciet μήτε δικαίως - Sio interpretans et mogos du docti ni edor in geroclitornoch ungorocliter sach dein schwer mit lut facton. Vss. 35- officia erga finitimos recensent Vedium voro 3 confer cum verbis out XIX, 1 quae supra attuli, necnon cum Ρ V. cap. XXII, 28 - Μὴ μεταιρεοοι aἰῶνιa, . θεντο οἱ πατερες σου. - Vedium 39 D. cum Lov. XIX, 34 - α δ υτουων ἐν μιν, σται ὁ προς Α'πος ὁ προ ορευόμενος προ υμας, καὶ dγαπήσεις

ῆλυτοι ἐγενήθητε ἐν γῆ Αἰγυπτω .eta quae ad populum judaicum singulariter spectant, locutioni versus 40 πύντες γὰρ πηνίης πειρῶμεoa τῆς πολυπλήγκτου - Originem praebuerunt, et omnibus hominibus quadrant. s. 44 confor cum Lov. XXV. 23 - καὶ ἡ γῆ ου πραέν σεται

θει πεδον νθρωποισι - Oti Goram lectionem a si- ρης - Sequitur pr0 - χάρη , quam non modo optimus codo Mutinensis praebet 0 Bero auctoritate sua probat, sed etiam verba Chron. I, 29, 15, quae supra attulimus se Socratis ac latonis ot hilosophorum graecorum communi Ssententia confirmare Videntur: πεδον enim est orbi terrarum, cuius quaevis terra χωρέ ο-spitium t quasi diversorium non patriam Holmatiand

29쪽

Bemays hominibus praebet cum contra κοινὰ μέλao δόμων a naτρὶς Αιδης VS. III, D. Or. p. c.)Vss. 42-82 quattuor cardinales virtutes, ut in philosophorum scholis pertractantur. VB IIS 53 - μὴ γαυρου σοφίη μητ λκῆ μη ἐπὶ πλουτω - a cap. IX, 23 Jerem originem ducit: -- καυχήσθω ὁ σοφις ἐν τῆ σοφη υτου, καὶ μὴ καυχήσθω ὁ πλούσιος ἐν το πλουτο θωυ, λz θ ἐν τουτωκαυχήσθω ὁ καυχῶμενος, υνιεῖν ni γιγνῶσκειν, ἔτι θῶεἰμι κυριος κ.τ.λ. ubi CmSiu vulgatam lectionsem --ὶ πλουτρο - 0Stituit, quam in praecedentibus oditionibus in ἐπὶ πλουτq - mutatam offendimus: - ἐνί - pro ἐπί non raro ab antiquis poetis graecis, sed frequentissimo ab alexandrinis et aegyptiis usurpatur USUS Vero

30쪽

μεύσει, a ἐκ δ υ οσκευα των οὐ δῶσει μων εἰς βουθος, οδε σφαλῆ βύσιν ἐδρύσει-.τ.a. - quae Verba 0 agonisticum colorem Verborum ζῆλος, diua, πονεῖν, αἶσχος φέλλει statim ostendunt, et Veneri amori amorem virtutis opponunt Versum 68 Goram XV sic o rigit: - μηδὲν ra σῶφρον κικλήσκεται ἐν πολιήταις- s. ita mendatus et antecedentibus et sequentibus idoneus, non est jam trajiciendus quomodo censet Bero); Sed, quod magis nostra refert, verbis cap. 7, 16 libri Ecclesi te confirmatur: - η γίνου δίκnιος πολ μὴ ἐσοφίζου περισσὰ μέ ποτε ἐκ πλαγῆς - tum ver cum Seqq. duobus VSS. ubi - μέτρον - et in cibo, et potu, et verbis ut πήντων βριστον - laudatur, apte conjungitur os 70 Sap. cap. XXIII, 4 Originem debet: ---ε