장음표시 사용
81쪽
legati Athenas redierunt obita legatione. xiii.die Scirophorionis, qui postremum in anno locum tenet. Demosth. ubi
supra in μενδέδευρο απ.της πρεσβειας -- τους ορκους τρίτη ἐπι δεκατητου σκυοφοριωνος μιηνος. IV. post die, qui est eiusdem men
sis. xvi. legati quid a se in ea legatione gestum esset, re nuntiarunt. Dembsth. ibid. - λψM, η γ α
ροφοριῶνος ἐγέγωο- III, & XX. die eiusdem mensis Hiocenses iam fuerant a Philippo subacti. VII. autem & XX. idest quinto post die nuntius de ea re venit Athenai, seu in Pirae eum Demosth. ibidem: H
datione, quς suit Athenis his rebul auditis, deque tempore,quo sponte sua legatus iust ad Philippum Aeschines, m
eadem oratione hςc leguntur pag. i s 8. μειδη δε απο λεσαν οἱ
-ποιηκοτα, His iactis ut standamentis nunc rem ipsam expendere incipiamus. Si legati post diem tertium Munychionis , ut probat Aeschines, in Macedoniam iter ad iusiurandum P h lippo deserendum susceperunt, XIII. vero Sciroyhorionis die sunt reuersi fieri non posse videtur, ut plusquam n uem & sexaginta dies ab eis in legatione obeunda sint com
82쪽
lampti. At Demosthcnes tres totos menses, qui dies sunt LXXXIIX.huic itineri tribuit. inquit, ----- infra. πνῖ& in oratione pro Corona multo a Veritate remotius .
ὐππος in θράμης. At vero tantum abest,ut legati tres totos mei'ses otiose in Macedonia triuerint Philippum expectando. ut uniuersum iteri minus diebus LXX. consecerint.*i illa germana slit,quae scribit in oratione de falsa legatione pag.
menses sunt, & dies quatuor,nisi me digiti fallunt numera tem a.XIX.Elaphebolionis,quo pacem factam diximus,ad III. & XX. Scirophorionis,quo Phocensium urbes in ius,ac potestatem Philippi venerunt.Videntur tamen nam placet Demosthepem, qua datur,excusare ita loqui soliti,aut reci omnes, aut Attici, ut cuius pars multo m ima, aut aliqua laltem qu ntaquanta esset,id esse dicerent. Obsemilaui id cum apud alios, tum apud Arist. v. Rhet. cap.XAin.
supra de alio loco agens,unde sumuntur argui penta, scri=
i poteri Callippus in arte dicendi de superiore in
teun loco egerit,quo ars eius contineretur uniuersa , u fare' tur ipse Aristoteles de altero etiam egisseὸ Praeterqua quod abhorret a vero, his tantum pSceptis artem dicendi uniuersam a Callipposuisse comprehensa Fuit igitur locus ille,si minus tota ars,at eius certe pars multo minima, & p tissima;& tum dicta est. Verum enim vero ne hac quidem ratione quod de legatis Demosthenes se )it, potest omnino excusari. Quid enim ξ nullane itineris habenda fuit ratiotan potuerunt legati puncto temporis sistere se in Μacedoniaξ& tamen tres totos menses ibi sedisse dicumci Sequitur alter multo obscurior locu i ait qnim Demostia
83쪽
nes Philippi ingenium perspectum cum haberet, ac suspicaretur fore, ut moram legatorum conuerteret in rem suam,&solutus religione iusiurandi Thracie urbes Atheniensium imperio subiectas occuparet, ratus id, quod fuit, quamuis ilIς non redderentur,pacem tamen firmam,& certam futura: hoc igitur ne eueniret, decretum ait a se factum,qtio iubebatur legati prosectionem maturare. Illi decreto, quod extat in oratione pro Corona pag. 96.ascripta est dies ultima Hecatombaroni .At, o bone, cum tu patrice commodis inuigulans hoc decretum scribebas,aut pax nondu erat fasia, aut
multo ante Philippi iureiurando confirmata. Erunt sortasse qui putent corruptum hic esse mensis nomen, & pro Hecatombaeone Elaphebolionem reponendum. Sed quaeri potest,quid sit, quod nec de numero, nec de nomine legatoruconuenit Demostheni cum Aeschine, cum Vlpiano, secum. Nam decem fuisse,atque inter eos Demosthenem ipsum, &Aeschinem ex tam multis utriusque orationum locis intelligere essivi pigeat in iis describendis bonas horas perdere. Missos autem secundo legatos in Macedoniam eos ipsos, qui primam obierant legationem, docet Libanius in argumero orationis de ementita legatione: & eorum nomina autor
incertus in altera hypotheti eiusdem orationis hςc ponit Ctesipho, Aristodemusaatrocles, Cimo, Nausicles, Derciuius, Phrynon, Philocrates, Aeschines, & Demosthenes; quutamen si audis in calce huius psephismatis quinque tantum creatos legatos credes. Eubulum, Aeschinem, Ctesiphonte, Damocratem, Cleonem, quorum nemo, si unum excipias Aeschinem, inter decem superiores recensetur. Quamobrenon iniuria hoc totum decretum mihi suspectum est. Quid dicam de altero illo, quo migrare omnes cum rebus suis in urbem, aut arces iussi sunt quod legitur in eadem orat ne pro Corona pag. 9 8. Sane hoc quoque alienum videtur ab his temporibus, que seriptum ea tempestate, qua Phi
lippus in Graeciam prunilan irrupit ted aliquanto posticum
84쪽
occupatis Thermopylis arbitratu Iuo Gr cos terrebat, eorumque urbes improuiso aduentu occupare conabatur: hoc enim ab co saepe factum testatur Demosthenes de le
nam . Allato nuntio de Thermopylis a Philippo occupa tis narrat Demosthenes de legat. pagin. I ου. decretum factum, ut omnes reciperent se in loca munita, arces instaurarentur, Piraeeus muro cingeretur, Herculi in umbe, non in agro, ut mos erat, sacra fierent, quς tamen, si primum excipias, in decreto illo Callisthenis, cuius tam frequenter facit mentionem Demosthenes, non leguntur. Quamquam, ut verum fatear, fieri potuit, ut multis de eadem re factis decretis, uno contentus suerit orator: aut si unum decretum de omnibus est factum, non est nouum eum esse mutilum, cum multa huiusmodi extent apud Demosthenem, & alios oratores, de qua re alibi agemus copiosius. Legat interea, qui volet, in oratione in Ne ram Hippocratis decretum de ciuitate Plataeensibus danda, & aae illud sequuntur verba oratoris: intelliget enim adin Ehm exiguam eius partem esse descriptam. Sed tamen
Psephisma illud Callisthenis potest alia ratione acrius op- gnari. Nam cum primum auditum est penetrasse Philippum Thermopylas, & subegisse Phocenses, scriptum esse hoc decretum credere par est , & intelligimr ex verbis Demosthenis supra allatis in medium. At illud Callisthenis scriptum est prima & vicesima die Marmacterionis, idest quarto post mense quam haec acta sunt. Si quis erit, qui neget adduci se posse ut credat metitum Demosthenem in re tam recenti, cum praesertim psephismata omnia publice asseruarentur, &posset ab aduersario paullo negotio coargui; is intelligat nihil fuisse facilius, quam innumeris in unum c aceruatis decretis ea mutilare, corrupere, di ad alia, quam
85쪽
scripta essent,tempora accommodare. Solitum autem fieri non modo coniicere licet ex Aeschine hoc Demostheni node nihilo obiiciente,lad ex ipso etiam Demosthene, qui tol si hoc anceps torquet in aduersarium illis verbis pro Coro
qui mentirentur autoritatem summi ordinis, & huic rei sepe obuiam itum.
Romanos 4 subditis tributum iu capita squale exegisse, amgentum denarium . Qua contra Iustus Lipsens γdistulauit , reiecta, o confutat .
VL Ll BI est Iustus Lipsius in libris de in
gnitudine Romana tam dissimilis sui, atque in iis,qpae de tributo in capita scribi ljb. q. cap. iii. Sed, ut est ingenuus, fatetur rem haebere tenebras suas, quas ipse illustrare non possit. Sane tenebras quoq; videre,& intestigere quid inter eas,& lucem intersit, eius est, qui polleat videndi facultate sed tenebras non videre non semper est cς-ci:quid enim si nullae sint an ego si affrmem lucere meridie; cςcus iudicerὸ& quidem mihi in hac re meridies est, lux undique affulget,ni ego illam obscuratum eam: ut videatur interdum eas modo habere hςc disputatio tenebras, quas ipsi nos illi offundimus. Id ut statuere possint viri docti vero an falso assirmem, libet afferre in medium sententiam meam, sed paucis.Nam erit commodior suse de hac re agendi I cus in notis ad eos de magnitudine libros , quarum γεω- δε specime exhibere modo in hoc opere est consilium. QES
86쪽
la hac disputatione dubitationem haberit; possimi ad capita
duo reuocari. Nam & qu ri potest, virlim capitatio,quam tabulum capitulare vetus Glossi vocat, sit persoluta eX censi, an vero certa fuerit atque uniformis pecvnte summa,C-que a diuitibus & pauperibus exacta: & si hoc magis probemus, ea pecunia quanta suerit, obscurum est. Quod ad primam quaestionis partem attinet aio esse multos, eos que mini me obscuros veterum scriptorum locos,qui doceant tributo in capita nihil rei fuisse cum cesu.Familiam ducet Festus, cuius haec sunt . Tributorum eollatio cum sit alia in eapita
Aia ex censu , dicitur etiam quoddam temerarium et si mirae
capitatio est ex censu, duo non amplius tributi erunt gene ra, cum tamen Festus tria numeret. Accedit, quod Halicarnassilib.iv. Romanarum antiquit.& Liuius lib.primo testatureliquerunt mutatam a Servio Tullo tributi conserendi ratione,& cu ante viritim, & κατα κέαλω,siue κατ'ἄν α eXioeretur, institutu ab eo tributum pro habitu pecuniarum,siue ex censu, quod Halicarnas . dicit κατατ τιμουματα, Vel ι της τιμωMug.nec multo post vetere a Tarquinio Superboreuocatam consuetudinem idem tradit . Si igitui capitatiosuit ex censu, quid mutatum a Seruio, quid a Superbo restitutum dicemus Sed eamus Roma in prouincias,& quidem in nullam potius quam in Galliam,quae ditissima semper habita est. Et subactς Iulius Cςsar Suetonio teste in eius vita cap. XXV. Sestertium quadringenties in singulos annos stipendii nomine imposuit I Epitome vero Liviana libro CXXXIV. censum Galliarum ab Augusto actium prodit:atque id suisse opus nouum, & Gallis inadsuetum Claudius uixit in ea oratione , quae Lugduni adhuc in ars incisa legiatur. Quod ipsum innuit Dio lib. LIII. qui tempus etiam n tat VII. Augusti consulatum annum . LV.C.DCCXXVII. a Gallia domita,& penitus fracta XXIII. Ex horum locoro, quos omnes notauit etiam Lipsius,collatione inter se potest
intelligi,urgente Caesarem belli ciuilis mole tributum sola
87쪽
in capita Galliae impositum, cum census agendi otium non suiuet. Id colligitur ad hunc modum. Stipendiorum duo sunt genera,in capita, & in agros. Hoc postremum imponi censu non acto non potesta eius est autem Gallis census ab Augusto. Ante Augustum igitur non est in agros stipendium impositum,& si quod suit,in capita fuit,& quidem,ut probare institueram adeo nulla habita census ratione, ut nesciret quidem per ea tempora Galli census quid esset. Ex his obiter omnes intelligent, quantum a vero aberrarit Lipsius, cuad Romanas opes augendas in immensum,ex uno Vt Vocat
millione,XV.fecit. Sed de hac re suo loco . Nunc tria hςc testimonia quamquam satis,ni fallor, confirmabunt sententia meam ; faciendum est tamen, ut scrupulos etiam,qui male habent Lipsium, illi eximam: sunt autem scrupuli, Opinor, tres.Nam & videri sibi aequum negat par onus in pauperes, atque in locupletes incumbere, quorum sunt tam dispares sortunae: & Appiani affert locum,qui, qus constituimus,Videtur flanditus euertere: postremo caussam qu rit, cur eam recuniam,qua tributum in capita solutum est, numisma cellius appellent sacri litterae Matt.XXII .si capitatio omnino 4 censu discernitur. Profecto si iustitia speetcinus, negare possum in republica administranda habitam semper fuisse a veteribus eius rationem. Scitum est illud, Vtilιtatem se iuniatis matrem; quod video non modo a poetis, & philosophis, Verum etiam ab iis, qui ad reipublicae gubernacula sede- ur cum uerbo, tum reipsa suisse comprobatum. Nam de Aristide,qui a iustitia cognomen inuenit, scribit Plut.in eius
88쪽
in capita aequale iniquum est, caussae dici nihil potest, quin Romani omnes Reges, uno excepto ' eruio, fuerint iniquit
omnes enim tributum hoc exegerunt, aut eX torserunt verius. Sive igitur Grecos siue Romanos; sed hos precipue si spectes, sedi se iniustitiam in reipublicae puppi, ut tibi constes, fateare necesse est. Quamquam Roman quod ad rem nostra facit, non sunt mea lententia ulli culpe assii es. Cum enim subditi,& corpora haberent, I sortunas, & venissent utraque invictoris potestatem, ficta sunt utraque stipendiaria, sed certo discrimine. Quia enim census non idem crat Omnium, ne parem quidem pecunie vim eo nomine omnes
persoluerunt. Capitatio vero, quia Lipsio, & Budaeo testibus nihil erat aliud,quam redemptio munerum, I seruiliuoperarum, quas victi populi, & serui facti Romanis debetabant, fuit aequalis,atque uniformis:ςque enim subacti erant omnes, aeque serui facti, sque operas & munera debebant. Hςe de iustitia, in cuius momentis ponderandis animaduerti etiam alias non fuisse Lipsium, quam poterat,&dcbebat, diligentem.Veniamus ad Appianum, qui in Syriacis prodit Iudeos sepius rebellasse, eoque tributum capitis grauius iis impositum, quam reliquarum facultatum: e sse autem &Syris,& Cilicibus annuam centesimam pro modo census
unicuique. Verba Graeca haec sunt. Hin ταυταεςιν Ιουδαρ
Latina horum verborum interpretatio Lipsit est, qui estici ait ex sermonis nexu, Iudaeos dedisse centesimam, sicut &Syros,& Cilices pro capitis stipendio, hoc sensu, ut soluerint quidem pro agris,& pro opibusued ςstimatione omniufacta etiam centesimam dederint pro capite. Ego vero que sermonis nexum dicat non video: pugnare inter se hanc &
89쪽
Appiani sententiam aduersis frontibus uideo. Scribit enirn Appianus Ciliciam & Syriam uniuersam citra ullum certa mensuisse a Romanis I ompeii ductu occupatam: solos ruda os vi subactos,& Hic rosolyma diruta, quae dcnu C habitata Vespasianus ei sertorii,& posticino Adrianus sua etate, atque Ob eam caussam Iuda os graviore in capita stipc ndio multatos.Qui haec prodit, is apertc significat Syl Os, & tallices, qui neque initio repugnarant, neque postea deiecei at, mitius habitos, neque pari capitationis onere prUsOS. At Lipsius Iudaeis, Suris, Cilicibus aequale in capita stipendium imponit: pugnat igitur cum Appiano'. Nexus autem verborum quid ciliciat,vidit acutius Gelenius qui lilia
locum ita vertit. Quamobrem grauiora sum suda;s tributa , quae in
singula capita quam qua ro cense eonferunt. Sed fuit mihi semper hic locus suspectus: qui enim Lipsium sequatur, ei fatendum Crit, corpus quoque aut caput esse πουιουσέαν, quod ab ho ret a vero,& a communi loquendi consuetudine. Celemus autem sententiam potius speetauit, quam singula verba,que ita oportuit esse concepta, Λ τηρ ἄλλης ανουιουσία t iis latina haec interpretatio conueniret in qη pro 'nsu Nam parti
cula, Qv A M. nullibi apud Appianum apparet. Sed & seniatiunt in Grςcorum scriptis versati desiderari vocem, ri,ini
tio eius comprehensionis, qua transit historicus a Iudaeis ad Syros,& Cilices. Quamquam igitur locum esse corruptum nondum certo statuo, cupio tamen Videre viros doctos, an huius particule additio, & mutata plene distinctionis sedes, reddere possit haec uerba integriora ad hunc modum. κοα ταύτα Aιν Ιουδάωρ ἄπασιν cpπος - σωματων βαρυτερος. A ἀλλae πηιουσέαρ, & quae sequuntur. Hanc Iectionem qui probarit,non modo ei census nullum facesset negotium in stipendio capitis sed is etiam praeclarum eruet ex his verbis antiquitatis monumentum, id est census modum, quem Appianus ea,quam dixi, ratione emendatus affirmabit esse annuam bonorum centesimam.Sed permitto rem totam iu
90쪽
dicio eruditorum, &ad tertium scrupulum accedo, q9ein Liptio eximere leue negotium est.Census enim triplicςm .ha. ber vim,ac notionem. Subducta ciuium, aut prouincialium ratio census dicitur,quem significat Liuius illis verbis, quς
sunt ei,de lustro cum loquitur, solemnia. Ceusa -nt ciuIum capita numero addito.Bona quoque ciuium priuatorum ac prouincialium,eortique in tabulas publicas relatio ceusus est, quem accipimus,cum nominatur Senatorius, aut Equester
centus,& pr dia quaedam,quc sint censui cen Iendo. Postreianio uni numerum capitum, & bonorum aestimationem census complectitur, a quibus censores nomen habuere.Numisma census non,ut putat Lipsius,ad secundum genus, sed ad primum est reserendum , neque aliud significat, quam nu-mum certum, de quo mox dicam, ex cuius numero potuit eorum a quibus exigebatur,numerus intelligi. Huius reis ut aliqua apud Dionisium Halicarnasseumexempla lib. iv.quslibet afferre.Narrat igitur historicus diligetissimus a Seruio Tullo solerter excogitatam rusticos Romanos quotannis censendi rationem,ut nullis consectis tabulis,quot essent in singulis pagis, qua aetate, cuius sexus momento temporis
posset intelligi. Paganalia igitur instituisse,&ad ea iussisse,ut
qui in eudem pagum erant contributi,conuenirent ad viau, certumque viritim numi genus persolueret,aliud viri,aliud mulieres, aliud impuberes. ἰj- --μμη γέρους - των
d ar urbanae multitudinis ciuium duntaxat,qui urbem colebant,initam ab eodem Piso prodidit libro primo annalium, quem laudat Halicarnass.ibidem.Statuit enim Vt certa pecunia a propinquis inferretur pro recens natis in Iunonis Lucinae Thesauros,pro vita suinis in Veneris Libitinς, pro tostam virilem sumentibus in Iuventutis. ἰἱῶν - . Aa m.