장음표시 사용
31쪽
17rmeretur 3 ut totum mundum faceret Deo subditum Lara est ergo lex, ut exeus eronem tolleret, ne qu1s diceret , peccatumn civi, quia praesicriptum non erar quidem
in Ne ero , inquit sanctus Augustinus, . homines sibi aliquid defuisse quererentur Aseriptum est se in tabulis , O quod amissum erat , O illud etiam exiguum quod homines in eordibus suis non legebant . Pon enim o seripium non habebant , sed Iegere nolebant. Oppositum es oculis eorum quod in eonficientia videre cogerentur , O quasi fori ems admota voce De. , ad At riora sua eompulsus est homo , Leente Ser plura r In cogitationibus 4mpii interrogatio erit. Vbi Aterrogatio , 3bi lex r sed quia homines appetentes ea fluae foris fiunt ,
etiam a se ipsis exules facti sunt , data est
hus scripta non erat et sed quia tu fusis Ῥus eras eordis tui , ab illo 'ui ubique est , comprehenderis , O ad seipsum. λινον Vocaris . Propterea scripta lex quid et mat de eis, qui deseruerunt legem scriptam n eordibus f Redite praevaricatores ad
suaest. Io. Potemne assignari aliqua ratio, cur Deus suam dederit legem diu post Peccatum primi parentis Resp. Deus reliquit homines in tene bris a peccato in eorum mente forma tis , ae permisit, ut sequerentur voluntatis suae corruptionem , usque ad Moysis tempora ; ut sunesta videntes experientia, in quas errorum abyssos , sese Praecipites dederant propria sequentes judicia , hare ipsa cognitio confusio neni & humilitatem in ipsis excitaret .
Enim vero si leges suas dedisset se
32쪽
De Lege ct Praecep. CAP. I. I ttim post lapsum Adami, homines noti
satis agnovissent novi hujus luminis necessitatem , nec facilὸ intellexissent , se errori obnoxios fore, quoties praesumerent propriae rationis ductum s
qui, mentique Peccato corruptae com
Hae humilitate , seu' humiliatione , Deus superbiam hominum voluit deprimere , de qua Propheta Regius ait :Amiaudabor a delicto maximo . Ut enim psal.rist. ait sanctus A Mustinus in hunc locum e v. 14.
Delictum maximum , arbitror esse superbiam . Qua ratione voluit maniseuare , fallaces omnes eorum fuisse notitias , ac Dei legis indiguisse luee , ut veritatem a cognoscerent : Deus , ait Divus Tho Th. Irimas , reliquit homines absque doctrina le- E .adgis , tempore legis natur aer ia quo dum in c. . lech. errores inciderunt , eonvicta es eorum fi
perbia de defectu scientiae , . quam a solo Deo poterant expectare a & per hoc dic
ponebantur ad observationem hujus prata cepti, quo caetera omnia continentur et Non facietis singuli quod sibi rectum πια Deut.e.I detur . facies quacumque praecipis
Quaest. II. Prareepta Iegis positivae, duvinae, novae , S Euangelicae , disterunt ne a praeceptis veteris legis e Nεθ. Lex vetus differt a nova, sieutim- persectum a persecto. Lex vetus, legis no vae tantum erat initium , & veluti rudis quidam typus. Enimvero eum lex Dei adeo sit sublimis, & omnem humanae men iis , Peccati tenebris obseuratae, & infirmatae , captum superet, secretiora eius myst xia populo suo , qui tunc erat rudis , atque terrestris, publicare noluit Deus 3 aliqua tantum capita Propositit modo quodam.
33쪽
eorum intelligentiae proportionato , eae tera vero per aliquod tempus mysteriosis prophetiarum, figurarum, & cerem viarum velis, quae adventum Christi Do- .mini praenunciabant, obduxit, qui umbras omnes illas tollere, tenebratque suo lumine dissipare debebat, veritates ipsas fguris antiquae legis repraesentatas, complendo ae perficiendo. Unde Divus Pa lus ad Galatas ait : Itaque lex paedago' gus noster fuit in Christo , ut ex side justia emur et ar ubi venit sides , jam non sumus sub paedagogo : omnes enim filii Deaestis ρεν fidem quae est in christo Iesu. Et
in eapite sequenti ait: cum essemus parvu-' Ii, sub elementis hujus mundi eramus μν-mienses r at ubi venit plenitudo temporis νmisit Deus Filium suum factum ex muliere, factum sub lege , ut eos qui sub lege erant sνedimeret , ut adoptionem filiorum reeip
Vertim tria potissimdm reperire lieet inter legem Mosaicam , & Euangelieam discrimina: quantum ad finem , & pra ceptorum diversitatem , & quantum admodum inducendi homines ad obedie tiam . Enimvero lex vetus proponebat ut plurimum praemia temporalia & poenas eiusdem, generis, habita ratione infirmitatis populi Iudaici, nam cum gratiae
Domini ἡostri Iesu Christi nond)m pu
blicata e flet, Sin eorum corda distula, paucissimi erant revera spirituales, tota-
ue hujus populi multitudo, non aliumbi scopum, nec alia sibi proponebat bona , quam terrena ; coelestia ver5 & spiritualia nec cognoscebat nee desiderabat: e contra vero nova,& Euangelica lex artemna semper pollicetur bona e unde elim
Deus praecepit Moysi, ut populum Israel in
34쪽
De Lege ct Praecep. Cap. I. I 3
ti solitudinem duceret, ubi iis legem dare gi,a e ivoluit , ait : mxi, ut e cam vos deastilia j. ιν ctione Irint. , .n teream chananaei, Hethai, Amorrhaei, in Phermaei, O Hevaei , est Iebusaei , ad terram fluentem lacte O melle. Christus autem Dominus
legis novae author nihil minus, quam re gnum coelorum pollicetur, clari ait: Pat Matth. e. nitentiam agite , appropriaquavis enim re V. T. gnum caelorum. Si is praeeeptis meis , dicebat Deus Israelitis , ambulaveritis, G-λλmandata mea custodieritis, O feceritis eardabo vobis pluvias temporibus suis, in temra gisner germen suum , in stomis arbores replebuntur. Christus verδ Dominus in Euangelio ait : Beati pauperra spiritu s Deut. ea .
quoniam ipsorum est regnum caelorum ... Gau aere exultate , quoniam merees vestra M ub.c I.
copiosa est in eoelis. Nee 'ses, inquit sanctus Augustinus , Alius temporis sanctor s. Aunes.spirituales viros, Patriarchas se Pro- tra Fausta phetas, his termis rebus fiasse deditos ere- --- adimus t intelligebant enim , revelante sibi Spiritu Deὰ , tempori illi eongrueret, in quibus modis Deus per illas omnes res
gestas ct dictas , futura figuranda praenuncianda deeerneret; magisque desiderium eorum de novo testamento: erat, sed praesens functio eorporalis adsignifieamda nova ventu pollieitationibus veteribus praebebatur. Lia durum hominiam non tantum lingua , sed in vita prophetiea fiat: earnalis autem populus promissis visae praesentis inhaerebat. Asserere quoque possumus , quod liceta praemia & supplicia in novo testamento .
ProPosita , ut plurim.m spiritualia sint atque coelestia , nihilominus Deus tapὰ etiam in hoc mundo viris fidelibus pra mia tribuit a idque nonnunquam in ipso legitur Euangelio. v se
35쪽
Seeundum vero discrimen inter Iegem antiquam & novam , in eo Positum est , . quod antiqua non ita. Particulariter , ut nova, interiores anim; motus dirigerer . Mosaica quidem mala desideria aliquomodo damnabat, quoniam quidem Deus ait in Decalogo : eoneupisses domum proximi tui et nec desiderabis uxorem ejus , non servum, non ancillam , non.b vem , non asinum , nec omnia quae illius sunt . Verum lex nova specialias inhaeret reprimendis malis cogitationibus, &secretis cordis affectibus ς ut patet ex eo , quod Dominus Noster Iesu Christus dieit in Evangelio e Dico enim πο- ' bis , quia nisi abundaveris justitia vestra prusquam Scribarum o Pharise rum , non intrabitis in regnum eoel
Denique lex Mostica a lege gratiae di seri , quod ea sit lex timoris , haec lex
amoris . Deus veterem populum ad legem scriptam observandam induxit timore , idemque vult, ut cordis assectu ,& amore obtemperemus Euangelio: Du-vum testamentorum differentiam , ait Di-
. Vus Augustinus , sic probamus , rut in illo sint onera servorum , in lo gloria liber
νum .... Vtriusque testamenti authorem Deum
Uenerantes , qui se veteri homini fugient, tanquam Dominus apposuit, quod timeret , O novo redeunti tanquam 'ater aperuit squod amaret . Et idem Doctor , ibidem cap. 17. ait: Ham hae est brevisima , apertissima disserentia duorum testamento rum ; timor in amor . Illud ad veterem , Me ad novum hominem pertinet r utrumque tamen unius Dei miserisordissima di Istensatione prolatum , atque conjunctum.
36쪽
De Lege ct Praecep. Cap. I. Is
Iuaest. I 2. Quaenam sunt praecepta legis novae , & Euangelicae est. Evangelium tria continet praeceis Ptorum genera . Praecepta fidei , quae nos obligant ad firmiter credendum mysteria Ecclesiae a Deo revelata ; ut Plenias dicemus inserids. Praecepta quae re spiciunt Sacramenta , quaeque nos obligant, ut nosmetipsos ad ea diversis temporibus suscipienda , qua decet vener tione, disponamus 3 ut fusilis explicavimus in toto tractatu de . Sacramentis . Denique praecepta moralia , eadem sei
licet , quae in veteri lege traduntur: sed Christus Dominus dignatus est ea es
ritis explicare , &: removere Vesa , quibus homines impediebantur , ne in v xum divinorum praeceptorum sensum p netrarent 3 ac praesertim in sermone suo in monte, quem sancti Patres consid rarunt ut brevem totius novae legis epitomen . In eo , volens ostendere , pri-
md , beatitudinem quam homines ut finem suarum actionum sibi proponunt, nee in divitiis , nec in hono ibus , nec
in voluptatibus esse sitam , ait: Beati . . , pauperes ' ratis , quoniam σ1orum es ν gnum eoelorum . Beati mites , quoniam issi
postidebunt terram. Beati qui lugent, quoniam ipsi eonsitabantur . Beati qui pers
curionem pat untur propter justitiam . Ubi autem se ostendit omnibus , qui eum sequi volebant , eos vera bona tamquam finem actionum suarum sequi de bere , scilicet regnum coelorum , Ecfruitionem aeternam Dei ipsius : suos imstruit Apostolos , quos reliquorum d
ces esse voluit, qui & lumen, & sal mum di esse debebant, eoeterosque fideles ab omni corruptione servare , quo modo Sc
37쪽
eura se ipsos incorruptos P stare tene bantur, ac populum fidelem sana sua doctrina illuminare, ac bonis exemplis eπ- eitare; varia demum Decalogi exponi epraecepta, & hominibus declarat, actus interiores , ae secreta eordis desideria ,
non minus eos in erimen indueere posse coram Deo , quam actus exteriores et caver, ne eo fine agamus , ut gloriam
apud homines habere velimus, & ne dae actis alienis judicemus . Praecipit, ut
omnes. homines amemus, etiam insensic fimos inimicos nostros; omnimodo omnes peccandi oceasiones fugere a a saliasis prophetis reavere , qui suis se maniis sestant actionibus ; ut parati simus omnia relinquere , & omnia pati propter amorem Dei ; ut continud oremus, ac coeleste auxilium expectemus ,. sine ulla rerum ad hane vitam pertinentium solicitudine , & suturi temporis anxi
tate . Denique ait : Intrate per angu-Manh-ς-7- flam ponam a quia lata porta 1 O spatiosa via est , qua ducit ad perditionam , multi sunt qui istrant per.eam'. uuam a gusta porta , cit' arcta via est , quae ducis ad vitam , or pauet suns , qui inveniunt
yuaest. I 3. Quodnam discrimen est inter praecepta, & consita, &quae ad novam gratiae legem pertinent tResp. Uerum discrimen inter consita S praecepta in eo posituin est, quod haec strictam secum inserant obligationem et illa vero proposita sint tanquam media
quaedam propria ad eonsequendam per sectionem , ad quam tendere debemus. legimus in sermone, quod sanctos. Am.&j. 'V80 in' tribuitur : Aliud est Onse dei obie. i/μω a βιiud praeεptism . consilium datur
38쪽
De Lege est Praecep. Cap. I. II
ut Ῥίrginitas conservetur 3 ut a viso Oearnibus abstineatur ; ut vendantur ore nia , in pauperibus erosentur. Praeceptum
vero datur , . ut justitra eustodiarur , ut omnis homo divertar a malo, ct faeiat bonum . Denique de vi initate dieisur: QRipotest .capere , capiat i de justitia ve-νο non dicitur , sini potest facere Deiat ;sed, omnis arbor quae non iacit se ctum bonum , excidetur , & in ignem mittetur . consilium qui libenter audi xit , O fecerit , majorem habebit gle
viam . Praeceptum qui non impleverit, HAsi paenitentia subvenerit , e adere poenam e o. ... non potest . Et , ut ait Sanctus Hierony-i' eout a '. mus, Vbi eonsilium daιur , offerentis arbi- Iovinia.re
trium est: Vbi praeceptum , neeestas Usem UL
Observandum est, Euangeliea consilia q.r.esse posse praecepta respectu nonnullorum hominum: Praecepta vero nunquam
fieri posse consilia ; quia munia nobis a Deo imposita, & obligationes, nunquam tolli possunt. Ita verbi gratia continentia , quae eonsilium tantum est respectu fidelium, plerumque fit Praeceptum, quo
ties votum expressiim , aut tacitum accedit ad eam obser andam a quale fit a Religiosis, & Clericis, qui sentiu Ordinibus saeris . omnia porro consilia Euangelica ad tria reduci possunt, nempe ad Paupertatem , castitatem , & obedientiam ; quia ea observando, omnis perinsectio enaritatis , cujus homines in hae vita capaces sunt, acquiri potest a &Christianus haec observando, Deo in sacrificium offert , quidquid habet: quoniam quidem per paupertatem offert bona sortunae, per castitatem bona corporis, &per obedientiam animae bona: his etiam B 6 triis
39쪽
tribus consiliis reprimitur eoneupiscent a 4 ex qua nascuntur omnia Peccata, quae iranoe mundo dominantur . Nam , ut ait r.It ann.e. Sanctus IoanneS: Omne quod est in mundo , a ' concupsentra carnrs est, O eonovsentia utorum, sesuperbra vitae. Pereastitatem smpugnamus , & in nobis ipsis destruimus concupiscentiam carnis; per Paupeditate me cupiscentiam oculorum. &per obedientiam denique vitae superbiam re
suaest. I 4. Quid est lex positiva hutn na, quae Canonica & Beelesiastica voe , tur φ - . , In dist. Ιου. Est s. inquit Lancellotus: Ius cri
liba. . . beatin ιμο -- Hoc autem ius continet tria Praeceptorum genera ; alia enim pertinent ad fidem , alia ad molles, quaedam ver8 ad externam discipIinam . Praecepta seu decisiones fidei, aut morum , mutari, aut aboleri nequeunt d curtu temporas; quia cum ea proponit Ecclesia fidelibus , declarat tantum Obliga-1toneSin iure naturali, aut post vo di via Proindeque quod semel him
Ch ii iniyih' determinavit, est in- fallibile, quasi esset a Spiritu sancto inspi-r. - Unde sanctus Leo Papa ait e
in Citi. Iea ρ- φεν ex sententia diurna 'disii funis hoc apsum averunt. Licet autem Canones qui exte-s .ma. morem Ecclesiae disciplinam dirigunt, apo-1terroribus commutari possint, aut etiam nlu contrario legitime introdrecto, videntibus, &annuentibus quodammoda Eeclesiae Prauatis , seu a longo tempore tole
40쪽
De Lege ct Praecep. Cap. I. Ty
rantibus , ut graviora devitent mala esumma tamen cum reverentia suscipi debent, eorumque scientia minime negligi;
quamvis enim non teneamur nunc eos ad litteram observare, mores tamenn
seros eorum spiritu regere debemus, qui Ecclefiae, & Dei ipsius spiritus est atque
consilium . Proindeque licet non tene mur modo antiquorum Canonum decreta sequi , quae septem annos poenitentiae Pro majoribus criminibus plerumque im- Ponebant a iis tamen uti debent Conseμsores, ut ostendant, Ecclesiam, quae ορο tima mater est , optare, ut filii sui eo dignam agant poenitentiam, &DEO eo modo satissaeiant , qui proportionem habeat cum magnitudine criminum. Et ita , ut ait Concilium Tridentinum ; ... . Debent ergo facerdotes Domini, quantnm θι Tila. lavirus in prudentia suggestierit, pro qualita- I s.8. re eriminum , O poenalentium facultate , I lutares O eonvenientes satisfactiones injum gere a ne si forte peceatis conniseant , o νndulgentsus eum 'amitentibus agami, levissima quaedam Opera ρνα gravi is delieris νnjumendo, alienorum peceatorum partis pes essetantur . Et propter eandem rati nem Sanctus Carolus asserit, Consessores s. carot 1 scire debere Canones poeni tentialeSs eos conisae que prae oculis semper haberes ut eos ran. Act. p. zquam regulas , quantum fieri potest, & Perianeγexpedire, ac convenire iudicaverint, se- oriri GL
PenitentiaIi percioche, quam unque sipossinoesi debbanoemoderare ad arbitrio di prudente e discreto Confesso-lle, secondo Ia contritione dei penitente nondi-meno e bene sempre gualdare Ii sodetii Canoni, &aque u come a resole conlormarsi , quanto si Eludictera is