Historiae naturalis libri XXXVII

발행: 1784년

분량: 348페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

HISTOR. LIB. XXI. NOTAE.

Ib. 26 Lamrum. Est lamium album, non foetens, solio oblongo, C. B. I 66, 2 Acorna. Est cartina patula, atrastylidis folio & facie. Tournesortius. Carlina a Gallis appellata, quod ab Angelo

monstrata Carolo Magno ad propulsandam ab exercitu Suo pestem dicitur. Mox: Leti acanthos. Est cartina cataleScens magno fore albicante, C. B. Porro: Chalceor. Iuxta Da- Iecam pium est carduus sphaerocephalus lati folius. Tum: Po- bacanthos . Est carduus spinosissimus, angusti folius, Vulgaris , polyacanthos Theophrasti, C. B. Dein t on dixos. Est carduus tonientosus, acanthi folio angustiori . Τourne- fortius. Et: Helixine. Μs. Reg. I. Est cartina acaul OS , magno flore, C. B. Ib. 4 Chamaeleon. Est cartina acatalos, gemmifera, C. B. Ib. 7 Cnicos. Est enicus caeruleus, asperior, C. B. MOX et Tetralia. Qui carduus sit non compertum. Ib. ir Atra blis quoque . Est cartina silvestris vulgaris, C. B. 67, 4 Ca tos. Est cinara Spinosa, cujus pediculi est tantur,

C. B.

Ib. ii in cicorculae folia. Est tribulus terrestris, ciceris folio, Seminum integumento aculeato, bior. De tribulo plura vide Libr. XXII, se l. 11. Moκr Alteri aculeata. Est tribulus aquaticus, C. B. Tribuloides. Tourne sertius. Ib. II Anouis. Mss. Reg. & editio princeps. Mox. Sequitura fruibus. Post fruges in arvis nascitur. Ib. 23 Coranopum. Coronopus hortensis, C. B. MOX: Amchusa. De anchusa & anthemide vide infra Lib. XXII, se l. 23, & 26. Porro: Phliant s. Iuxta Dalecam pium est ra-

punculus scabiosae capite caeruleo, C. B. 168, I Anemone. De anemone jam dixi supra Cap. 8. MOY r hace. Est vicia vulgaris, acutiore folio, Semine parvo,

nigro, C. B. Differt ab aphace intubacea, de qua dictum supra se l. I 2. Porro: Crepis. Crepis eSt Sonchus laevis, angusti folius, C. B. Tum: Et lotor. Est melilotus officina

rum .

Ib. 7 Onoctili. Quae sit onochilis non novi, niSi forte sit ono-brychiS.Ib. ii onor. Est psyllium maius, erectilm, C. B. Mox t Alopecuror. Est gramen tomentosum, Spicatum, C. B. Porinro: Stelephuros . Est gramen typhoides, mZXimum, spica longissima, C. B. Tum t Thoasiis. Est verbascum lychnitis, fore albo, parvo, C. B. Ib. 2 o Perdicium. Videtur esse dens leonis, tuberosa radice .

332쪽

31s IN C. PLINII NATUR.

Tourne sortius , Differt a perdicio, de quo infra sem to 4. Mox: ornithogale . Est ornithogatum, una bellatum, medium, angusti solium, C. B. x6 9, 7 Opuntia. Est optantia vulgo herbariorum, I. B. Ib. Io Iasione. Iuxta Clusium e&t convolvulus argenteus, altheae folio, C. B. ni forte sit convolvulus minor, de quo vide infra Libr. XXII, sect. 39. Mox: Aphace . Aphace intubacea, de qua dictuna supra se l. 12.Ιb. 2 o Ter foret, ut diximus. Supra Libr. XVIII, secl. cf. Nox: piri, hoc est gladioli. Forte est anthalium, sive cyperus angusti solius, esculentus, de quo dixi supra Cap.

Ib. ult. Theston. Iuxta Dalec amplum est lactuca soliis indi viae , C. B. x o, 6 Ut videtur Heskdo. Hesiod. F vers 43. Gravi annona, factus est ex asphodelo panis. Vide Iournai de Potiae, an, I O9, pag. 22.6. Sunt tamen hujus panis pericula, quae vide in Pisano diario, Giornale de' Letterati, an . II/6, Tom. XXII, pag. F. Ιb. 9 Homerus fecit . Homer . Odyss. vers. 338, & ω .

Ib. 16 Duo genera facἱunt. Sunt asphodelus mas & femina. Ib. 12 Pistanam. Pistana est Sagitta aquatica maior, C. B. Ranunculus palustris, folio Sagittato, maximo. Tournesor.

a I, s Iunco, quem mariscon. Est Juncus maximus, sive Scirpus maior, C. B. Ib. io Ovschoenon. Est juncus panicula sparsa, C. B. Nox rMelancranin. Est iuncus acumine refeXo, major, C. B.

Ib. Is Holoschoenos . ESi juncus acutus maritimus, capitulis rotundis, C. B. Ib. 2s Paene unciarum latitudinem. Uncia est duodecima pars pedis Romani. I b. ult. Non aliis titillarem. Bene Iss. Reg. 2.372, et Iunci trianguli. Est Cyperus. Ib. r4 Efficacissimum adversur calculos. In oriente maxime commendatur juncus Βρουλόσ2ropos, cujus semen adversus calculos fertur efficacisSimum. Ib. II Non egredi domibus. Μs. Reg. 2, de editio princeps. 37 3, 3 Tertia Tseraeo. Ita dicto ab insula Cycladum, Hera. Ib. Indica herba. Mihi videtur esse quae vulgo Betri appellatur, cuiusque adhuc maximus in Oriente usus. Ejus ic0nem exhibet P. Tachard , Vonge de Siam, P g a.

333쪽

HISTOR. LIB. XXI. NOTAE. 329

Ib. xl Lare ori tanta vis. Μss. Reg. & editio princeps. I b. ult. odorati junc7. Iuncus odoratus est schoenantum Mesue. Iuncus aromaticuS, C. B. x 4, et Suo loco retulimur. Supra Libr. XII, sect. 48. Ib. i a Rosa adstringit. Μs. Reg. 2.ε 1, 3 Diximus inter genera vini. Supra Libr. XIV, sect. I p. Ib. 8 In callibopbarum. Est medicamentum , quo fucantur palpebrae.

r 6, 9 Vulsis prosunt. Vulsis, id est convulsis. Spasma a tem, seu convulsio, est nervorum quasi retractio & complicatio. Ib, ar Unum purpureo. De quo supra Sect. I 2. Mox t A Narce . Nαρκὴi , torpor. Minime autem a Narcisso, fabuloso

puero.

r 77, et Panis vero . Pani sunt tumores abscesSusve aegre ma

turescentes.

lem tamen aegilostiis, ut passim alibi Plinius. Ib. io suod simile ei Zximus. Supra sect. 16. Ib. xy Muidam, ut diximus . Supra Sect. I 6.179, r Mur vero quod phu . Haec est nardus Cretica; ut diis ctum est supra Libr. XII, secl. 26.38r, II SubsternJ, uri, potari. Bene bis. Reg. et, & editio princeps. 382, 2 anus adstri Jt. Ita Mss. Reg. I 83, 3 Intumescant Tel erumpant. Ita Μs. Reg. r. In My. Reg. 2 rumpant, quod forte melius. Ib. x6 I vaniles ex eo adpellavimus. De minyanthe dictum supra Sect. 3 P. 284, 4 Duo - sunt genera ejus. Quod candidum vocat Plinius, videtur esse thymus Supinta S, candicans, odoratus. Tourne fortius . Mox t Alterum nigrius. Est thymus vulgaris. Flos vero ejus niger, est flos purpurascens, atque adeo

in nigredinem vergens, Ut & in violis. x8s, 8 Hemero Her. Est lilium Bizantinum, miniatum , C. B. Ib. 18 Neponiter illud. Vide infra Libr. XXV, sect. s. xῖ , 6 Folia sngiuatis. Ita ras. Reg. 2, & editio princeps .

Mox t Anemonas. De anemone jam dictum supra sect. 38. Porror SilvestrJs prima. Haec est anemone Silveςtris, alba, major, C. B. Tum: Altera in cultis. Est anemone horia tensis, cuius 3 oo & amplius species in curiosorum hortis excoluntur, suis quaeque distinctae nominibus.

Ib. I 6 Flos numquam se operit . Et tranquillo caeso aperitur

334쪽

aa o IN C. PLINII NATUR.

anemone, sed vento Ventosisque Iocis gaudet. Mox: κτε- monstm. Argemone est papaver erraticum, de quo dicet ut

infra Libr. XXV, sect s 6, ubi de argemonia. Porro et Papaver quod Maean. De papavere rhoea, dictum supra Libr. XIX, sect sa. Tum: Distinatio magna. Magna distinctio,

quod argemone & papaver rhoeas serius foreant. Argem Ο- ne quoque, si caulis conciditur , croceum succum reddit; canis didum, papaver rhoeas. Succos illos non reddunt anemonae.

x88, 1 Tertianis is quartanis . Ad eos usus adhuc adhibentur, maXime in medicina campestri. Ib 11 Gnanthe. Est oenanthe pastinacae silvestris solio, Semine atriplicis, Magnol. Botan Monsp. oenanthe autem dicitur, vel quod cum vite floret, vel quod ejus fios odore cicolore florem vitis aemulatur.

Ib. 17 Hesiochosum . Est Chrisanthemum foliis matricariae, C. B. x89, 4 Macanthus in Gallia. Hyacinthus ille est vaccinium , quo hysginum purpurave tingebatur, ut jam dictum supra Libr. XVI, sect. 3I. De hac tinctura vide Vitruvium Libr. VII, Cap. ult. Ib. at Dianis quoque flammea . Est lychnis coronaria , Dio- Scoridi S sativa, fiore rubro & veluti fiammeo fulgente, C, B, Nox: Silvestris eadem. Est lychnis silvestris, alba, Simplex , C. B.

Ib. 21 Cochlearis mensura. Ms. Reg. 2. Ib. 24 AIDinis. Q nibus alvus est fluida. 19o, 1 Dusci . Ruscus ille est myrtus silvestris foliis acutissimis, C. B. Vide & infra Libr. XXIII, sedi. 83. MOX: Postero mane. MS. Reg. 2, & editio princeps . Ib. 8 Batis quoque alvum mollit. De bati dictum supra Libr. XXI, Sech. so. Urinam potius ciet, ut jam observavit Da- lecam pius. Nee aliter Cl Plumerius. Mox: Acinon. De acino sive epipetro dictum supra sect. 32. Porro: Ciet menses es urinas. Immo sistit, teste Dioscoride III, so. Ib. i 3 Colocasia De colocasia vide supra sect. II, de anthὰ-lio, sect. set Mox: AnrisIlion . Est vulneraria rustica, I. B. Ib. ao Chamaepit, ρ similis. Haec videtur esse vulneraria flore purpura Scente. Tourne fortius .

19r, i Parthenium. Parthenium illud est matricaria vulgaris, Seu Sativa, C. B. Mox t AIii amnarum. Apud Dioscoridem III, 17s VμάρMeον . Porro: Et muralem. Celsus II, 3 3 Herba muralis . παρμενιο et πεβικιον a pellant. THm Oaeore mali. Ita quidem libri omnes scripti & editi. Melius 4men videtur, odore malo, ut habet Dioscorides

335쪽

HISTOR. LIB. XXI. NOTUS.

Ib. 13 Trγcino, quam qViaeam stochnon. Est solanum ossicinarum , acinis nigri cantibus, C. B. Μoxi Ederae foliorum similitudo. Bene bis. Reg. a, & editio princeps. Porro:

Quorum alterum. Halicacabum est solanum vesicarium ,

C. B. Tum e Granosi in folliculis. optime M s. Reg. 2. Acini enim ejus granosi sunt in folliculis. Ib. a a Tertio folia sunt ocimi. Tertium illud genus est belladona, quod est solanum manicum , sive belladona , I. B. Ita dicta ab Italis, quod ea ad fucum utantur feminae. 392, s Innocentissimi auritores . Scriptores illi innocentiam

sunt professi, cum dorycnion appellavere, nec totam veneni vim notam fecere. Ib. ix Halicacabon vocant, soporiferum. Halicacabum Soporiferum est athehengi fructu parvo, verticillato. Tourne fortius. Solanum somniferum verticillatum , C B.

Ib. 1 6 Mira oblivione innocentiae. Nire obliti innocentiae , quam profiteri debent medici . I93, a fur sunt vaticinandi callentes. In Μss. Reg. 2, s,& editione principe, qui vaticinare gallantes. Unde sorte

melius emendaretur, qui vaticinari calioni. Ib. 9 Corchorum. Videtur esse corchorus, sive melochia , I. B. Melochia dicitur quoque Olus Iudaicum. Ib. is De cnico sive atraribliis . Vide supra sect. Ib. 2o Et perrositam. Quae sit persoluta ignoratur. 194, 2 Drachma Attica. Quantum aestimare licet ex integerrimis nummis antiquis drachma Attica fuit granorum Parisiensium 83 - . Denarii Romani consulares, qui sunt ponderosissimi, paululum superant grana Parisiensia 74. Inde

patet Romanos non fuisse in aestimandis ponderibus mensurisque scrupuloso' Multo minus scrupulosi medici, quibus drachma est Parisiensium granorum 6 o. Nunc ex communi vitae usu drachmam aestimamus granis Parisiensibus 7 a.

IN LIBRUM XXII.

Pag. I96, lin. 7 Glastum. De i sati, vel glasto, dictum supra, Libr XX, sedi, as. Regius adhuc est in Gallia color. Ib. Uria atque concblia. bis Reg. 2, & editio princeps. Ib. ist Culpa non ablui usu. In eo est culpa, quod i vestestinctie sint coloribus, qui e plantarum succis exprimuntur,

336쪽

331 IN C. PLINII NATUR.

ablui non possint, sine colorum detrimento . De eoloribu , qui ex insectis plantisque erui possunt, curiosa scripsit Cl. Plumerius , Iorernat G Tre Πx , an. II οῖ, pag. 36II. VOX: Nec omittemus. M s. Reg. 2, editio princeps & Cl. Rerronicus. Porro: Subjiciendo &tiliora. Μs. Reg. a, &editio princeps. 397, I Fortius vetur. Non mollia muliebriaque, sed fortia& virilia tractabimus. Ib. s Sagmina, Sagmina erant verbenae, herbaeve purae, qua legatis proficiscentibus ad foedus faciendum, bellumque inis dicendum, a Consule Praetore Ve dabantur. Vide Festum. 298, ρ L. Siccius Dentat Dr . De quo supra, Libr. VII, sect. 2 p. Ib. 2o Imperioso collega. Anno Urbis conditae ccc XIV. zor, 23 In litoribus maris. ESt eryngium maritimum, C. E. Nox: Folis apii. Verius solio scolymi. Forte Plinius legit G λίνου pro σκολυμου ut jam observavit Date campius. zor, a 3 Gui Θ acanon . Azanos videtur esse carduus stellaistus, Sive calcitrapa, I. B, I b. ult. Glueorrhi am. Haec est glycyrrhira capite echinato, C. B. Alia est, ct melior, glycyrrhira Siliquosa veI Germanica, C. B. zo 3, et Inter aculeatas. Inter aculeatas adnumeranda non fuit glycyrrhi ra. Habet tantum fructum echinatum. Mox: Hir echinatis. Glycyrrhira non est foliis echini, sed lentisci. Legit Plinius ἰχ 'νου pro cτ' ἰνου - .

Ib. y Et haec tantum. Bene Μs. Reg. a, & editio princeps. Ib. 13 Hac diximur. Supra Libr. XI, Sect. 119.

b. 23 Tribuli unum genus. Est tribulus terrestris, eiceris folio, fructu aculeato, C. B, Mox t Alterum in stuminibus . Est tribuloides, aquis innascens . Tourne sortius .ao 4, 11 Si orbe, quam aliqu/ pheon. Ms. Reg. 2, & editio princeps. De stoebe vide Supra Libr. XXI, sect. 34.

Ib. is Hippopber. Ad carduos pertinet; & in Peloponneso

frequens reperitur, teste Anguillara.

Ib. Σo Altera hippopber . Est hippophaestum, de quo plura infra Libr. XXVII, sect. 66. aos, Io Lethargicor expergiscit . Ms. Reg. 2, & editio prin

337쪽

HISTOR. LIB. XXII. NOTAE. 333

z07, 3 Ea qVoqDP, qNam. M s. Reg. 2, & editio princeps. Mox: Adpoliavimus. Supra Libr XXI, se h. sy. Ib. γ Album habet. Est lamium alba linea notatum, C. B. Ib. tr Scorpio. Scorpio herba est scorpioides bupleυri folio, C. B. At est & frutex, genista spinosa major, brevibus aculeis, C. B. Nox: AIra ejusdem nominis. Est Lali spinoso affine, C. B. Ib. 23 Leucacanthiam. Est cartina, ut jam dixi supra Libr. XXI, seci. s6.ao8, 4 Helxinen. Hel xine est parietaria officinarum & Dio. scoridis, C. B. Ιb. 9 H lxinen dirum. Est enim ελξις, attractio. Mox:

Diximus priore libro . Supra Libr XXI, sest. 16, ubi de hae hel xine, seu verius helixi ne, dixi. Ib. 18 Perdicium sive Parthenium. Perdicium illud est patietaria minor, ocimi folio, C. B. Σορ, 7 Chamaeleonem. Chamaeleon candidior est cartina acauislos , gummifera , C. B. Ib. ia Ixia adpellatur. Viscus enim ἰξια dicitur. Ib. 2 a Suesque in polenta. Observat tamen Cl. Rayus Hist. Plant. Tom. I, pag. 288 radicem chamaeleonis ab apris valde appeti. 2Io, 1 Ex nigrΙs . Est chamaeleon niger, umbellatus , fore caeruleo hyacinthino, C. B. Ib. 9 Globton. Ms. Reg. 1, & editio princeps. Id est eXitiosa herba. Μοκ: norolon. A foetore cani S. Ib. I 6 Anchusae. Anchusa est buglossum radice rubra, Sive anchusa vulgatior, foribus caeruleis. Tournefortius. χII, 4 Psererianchusa . Vs. Reg. 2, & editio princeps. Videtur esse bu gloSsum SilveStre, minus, C. B. Ib. I s Nomine onochites. Videtur esse echium majus & asia perius, flore dilute purpureo, Bot. Monsp. Mox: Multi enchosan. Sic & in Indice . In Ns. Reg. 2 encrisam. 211, 4 Alia huic similis. Videtur esse echium procumbens, fosculis atror ubentibus, annuum. Tournesortius. Ib. Anthemis. Est chamae melum vulgare, leucanthemum

Dioscoridis, C. B. Ib. ro odorem mali habet. Inde dicitur chamaemetum, a χαμου humi, & μῆλον, pomum , quasi humile pomum. Nox: Melanthemon. Est chamae melon nobile, fore multiplici, C. B. Ib. ult. Loton. Lotus est melilotus ossicinarum, C. B. is, s LoIometra. Lotometra ex Plinio est lotus AEgypti asa.

338쪽

s 34 IN C. PLINII NATUR.

tiva, de qua dictum supra Libr. XIII, se l. 32. Cultura fit major; inde dicta videtur lotometra: ut ortygometra est coturnix major; echinometra, echinus major. Mox: Simi limo porri. Μss. Reg. & edit. pr. Ib. 21 Tricoccum. Heliotropium tricoccum est ricinoides, ex qua paratur totirnesol Gallorum. Tourne fortius. Magna diligentia colligitur, & paratur ineunte mense Augusto in pago Gallargues, dioecesis Nemausensis. Caeruleum dat col

rem .

224, 17 Semen ei est ullo scorpionis caudae. Ecfigiem illam habet caulis, cui semen insidet. 2rs, s Cortex semanis liventibus. Μs. Reg. 2, & edit. Prin

Ib. x8 Duo eius genera. Candidius est ad tantum foliis corianadri , C. B. Nigrum est ad tantum foliis longioribus , pulverulentis, pediculo nigro, C. B. Ib. 23 Radix nulla. Pro radice enim fibrae tantum & capilli tenues, ac ferme nulli. 216, 22 Picris. De picride & thesio vide supra Libr. XXI, se h. 6y. 217, 1 suam heroneon. Yss. Reg. I, & 2. Ib. 4 Panemque ex his. Vide quae de hoc pane dixi supra Libr. XXI, Cap. 17. Ib. 2 o Medici tituntur. Ita editio princeps. 2I8, 2ε Lapides irenJum. Mss. Reg. & e)it o princeps. aro, s Alimon adpρHarp. Dicitur Γλ/uos, a sedanda fame . Mox: Harimon. Est halimus latitatius, sive fruticosus, C. B. de halimo jam dictum supra Libr. XVII, sech. 24. Ib. xt Olus maritimum. Est halimus seu portulaca marina, C. Buzzo, s Acanthi, topiariae - duo genera sunt . Vss. Reg. de eὸitio princeps. Nox: Aculeatum et crispum. Est acan, thus aculeatus, C. B.

Ib. 9 Aisorum laeve . Est acanthus sativus, vel mollis virgilii, C. B. Ib. I. Dupleuron. Est bu pleuron folio subrotundo, sive vulgatissimum, C. B. Bupleuron dicitur a βῆs , bos, de πλῆυρον, latus; quod ea herba comesta boves rumpi existimantur. Ib. 22 Euprest in . Si bu prestis herba est, ad bu pleuri speciem aliquam referenda videtur. At est & insectum buprestis, de quo plura vide infra Libr. XXX, se 1. Io.6 Elaphoboscon. Est pastinaca silvestris, Iati folia, C. B. ιν- ιγ Non facit eam deteriorem. Bene lass. R ζῶ, 1, 2 λ,

339쪽

HISTOR. LIB. XXII. No S.

Male in editione principe aliisque omissum , non . Manifestum est succum ejus non facere eam deteriorem contra

serpentium ictus i Siquidem hoc pabulo cervi resistunt serpentibu S. χχχ, 14 Et rium. ΜSS. Reg. ESt Sium sive apium palustre, foliis oblongis, C. B. 223, 8 Equorum etram scabrem. ΜSs. Reg. & editio prine. Mox: Sibbum. Videtur esse carduus albis maculis notatus, vulgaris, C. B. Ib. I 4 Scob non. Est cinara silvestris, lati folia, C. B. vide supra Libr. XX, Sech. 99. Nox: Limoniam. Id est, pra

tensem .

224, 6 Hecate. Hecale fuit poema a Callimacho scriptum. aas, 4 Condrision . Est chondrilla iuncea, vinosa, arvensis, quae prima Dioscoridis, C. B. Μox: Caulem m nur pHalem. Bene M ss. Reg. & editio princeps. Porro: Rassice fabae simili. Non est radix fabae similis; sed mastiche, quam fert proximam terrae, est fabae similis. Nomen ducit aχονδρ os, grumus, quasi diceretur planta, in qua grumi concreScunt. Circa enim ipsos ramulos, ut ait Dioscorides II, 16 et gummi reperitur mastiches simile, fabae magnitudine, quod quidem cum myrrha tritum, & in linteo olivae instar appositum, menses trahit. Ib. xs Et boletos. Inter optimos boletos notissimi, tum sun-gus campeStris, albus superne, inferne rubens, I. B. tum fungus porOSus, rugosus, albicans, quasi fuligine infestus, C. B. 226, 9 Causaque e limo. Non e limo, pituitaque arborum nascuntur fungi, Sed e semine, quod hac nostra aetate feliciter deprehendit Cl. Michelius. 227, 3 Tutissmi , qui r&bent. Multi quidem sunt fungi esculenti di tutissimi. At ob gulam & venenis saepe pascimur, nec nos deterrent infames tot mortes per Singulos ferme annos. Ib. ix Aut cupresso, ur diximur. Supra Libr. XX, Seu. xx.

I b. ar Labantur etiam, ut plumbum. Plumbum lavari ad oculorum remedia docet Plinius XXXIV, 1 o. 228, 9 E renis, ut diritum est. Supra Libr. XIX, sest. II. a 3o, 2 o Mox pta a. Infra sect. y 6. Mox: Animal, ut diximus. De apibus dictum supra XI. arx, 3 In cicatricem cludit. Vss. Reg. r, & 2.1b. 19 Fortim natura diximus. Supra Libr. XI, sect. t I, de

340쪽

IN C. PLINII NATUR.

131, in Contra halicacabum . De quo supra Libr. XXI, sect. ros. 233 2o Docuimus in rations vini. Supra Libr. XIV, sect. D. Ib. 26 Suis diximus locis. Supra Libr. XI, sect. 8, & Libr. XXI, sect. 49. a 34, 17 Scripulatim. Vss. Reg. I, & a. 23s, 24 Obram arincam. De ea dictum supra Libr. XVIII,

236, 22 ex qua alicam. Vide supra Libr. XVIII, Sect. 29. MoX: Trimestris. De trimestri tritico dictum Libr. XVIII, Sect. 12.237, 2 AErana magis. Farina est e lolio, quod Graeci dicunt

Ib. 8 Satis diximus. Supra Libr. XVIII, Sect. x .et; δ, 6 Ut supra diximus. Supra Sect. Sy.

239, s Cacoethe vocant. Vicera κακοηθη, sunt ulcera maligna. Mox: Prodesse diximus. De oleo ex Sesama, dictum supra Libr. XV, sect. 7. Vide & infra Libr. XXIII, sect. 4 p. Porro: Sesamoides. Nomen retinet, & dicitur sesamoides Salmanticum, CluS.Ib. I. Grano sesamae. Bene NSS. Reg. I, & 2.

Ib. 18 Comitialibus, podagris. Ita Yss. Reg. & editio princeps. 24o, 6 Hordeum murinum. Est gramen tollaceum, angustiore folio & spica, C. B. Ib. 17 Sorbitionem tamen dari totam . Sorbitio ptisanae tota

est ptisana non colata . a I, II Silanius. Panis sitanicis est e tritico trimestri, de

quo dictum supra Libr. XVIII, Sect. I 2. Ib. Es In saccos . Per quos vinum colatur. Vide supra Libr. XIV, sect. 28, & Libr. XVIII, Sect. 37. 242, II Pusuias ulcerum. Ita Mss. Reg. & editio princeps. Nec emendandum fuit, crustulas. Pusulas variolarum len. te decocta illinere adhuc magno est apud nos in usu.243, 22 Palustris lens. Est lenticula palustris, vulgaris, C. B. Mox: Maxime podagris. At cavendum est in collectionibus, ae podagris, ne humorem repercutiat; ut monet Cl.

I b. ult. EisIisbacos. C. Bauhino creditur esse vel horminum, vel sc larea. Eleli Sphacum autem propter cognationem nomi nis lenti conjunxit Plinius. Lens enim paxos Graecis dicitur. Aliter diversissimae sunt plantae . ς , 13 Latine salviam. Haec C. Bauhino putatur esse Salvia Rior, quae tamen menta: non est similis, nisi foliorum

canitie.

SEARCH

MENU NAVIGATION