장음표시 사용
321쪽
tost, x Lacto mulierum. Ita Μss. Reg. Antiquitus dictum lacte pro lac. Mox; in boscdiami. De hyoscyamo dicetur infra Libr. XXV, Sect. 17.1b. 11 Anorum. Ita ΜsS- Reg. & editio princeps. Anesum est anisum herbariis, Semine majori, C. B. ro, et Potumque decoctum. ΜSS. Reg. & editio princeps. at 3, 2 Transmarino alienatu . Sacopenium Italicum in totum discrepat a saco penio Sagapenove transmarino. Sagapenum transmarinum est liquor ferulaceae herbae, quae in Mediaria scitur, teste Dioscoride, III, 9 s.
Ib. ix Papaveris rativi. De tribus papaveris generibus dictum supra Libr. XIX, Sect. 73. Ib. 2s Dpium vocant. ΜSS. Reg. Ea 4, 2 Postumii Licinii Caecinae. Ita editio princeps. Nec aliter in Μss. Reg. r, & 2. Post. Licinii Caecinis. Μοκr In Hispania Basili. Ita libri omnes scripti & editi. Id nomen exprimere videtur, quod Itali dicunt Balidio. Inde forte, ut observat Cl. Harduinus, legendum bajuli. Antiquum enim fuit eorum judicum nomen. Ib. xo Diacodion vocant. Diacodion fit ex papavere albo Ib. 16 Colbriis addi. Collyria proprie medicamenta Sunt, quae in oculorum morbis adhibentur. Μox: Lexivretos . Ita dicti, quod febres fugent, απο - ληγειν πυρί .asy, 16 Rbaram vocavimus. De rhoea, dictum supra Libr. XIX, sect. Sy. Ib- 18 Ce alitin vociant nigrum. In hortis tantum apud nos nascitur. Est papaver hortense, nigro semine, silvestre Dioscoridis, nigrum Plinio, C. B. st 6, x Aliῆ paνalion. Paralion, id est maritimum; quod mari proximum maxime nascitur. MOX: Heraclion vocatur. Papa Qer illud heraclion est peplus, sive esula rotunda, C. B. Tithymalus rotundis foliis, non cre natis. Toum e fortius.
Ib. xst Tilbmalon, mecona. Tithymalus ille est peplis maritima, folio obtuso, C. B. Τithymalus maritimus, folio obtuso, aurito, rubro perinde ac caule . Toum e fortius. Est flore albo; & sorte apud Plinium librariorum incuria excidit, flore.
rao, 9 Majorem Graeci malopen . Malva illa major est malava rosea, folio subrotundo, flore dilutius rubente, C. B. Mox: Alteram ab emolliendo ventre. Haec est malva hora tensis, quam colebant manducabantque Romani. Nunc quo que cibus est in insulis AEgaei maris, toto oriente, & maxime apud Sinenses populosi ita ut mirum sit a nobis ita ne-
322쪽
gligi. Porro: Rassices albae. Sunt Intus albae. DioscorJd.
III, 1 3 3 rao, Zo Valent θ contra venena . Corrupte MSs. contrapbstim, alii pritim, venena. Merito opinatur eruditus Haris duinus emendandum , contra primmithii venena. Malvam enim decoctam cum radicibus valere contra epotum psim-mithium , δε πο ἐν zος , testatur Dioscorides, II, 16ῖ. 02, 3 Permeatus suaves. Ita Mss. Reg. I, Coib. 2, & editio princeps. In Ms. Coib. I, & recentioribus editionibus, pari meatus. Ib. 21 SiIDestre, quod aliJ oxalidem. Est acetosa pratensis, C. B. Oxalis vulgaris, folio longo, I. B. ara, I Oxdilapathon. Est lapathum folio acuto, plano, C. B. Hoc praecipue est in medicinae usu. Mox: Hariolapathon. Est lapathum aquaticum, folio cubitali, C. B. Porro: Hippolapathon . Est lapathum hortense, lati folium, C. B. Lapathum majus, sive rhabarbarum Monachorum, I. B. Ib. 8 Si coJbatur succus. In M s. Reg. a coluatur. Male recentiores editiones, coletur. Emendandum fuit, colluatur. Sic enim Marcellus Empiricus, Cap. ia. Lapathi radix in
aceto acerrimo coquitur, atque eo aceto dentes conLNntur,
Tel foventur. Plinius alter Valerianus, I, 38. Agrestis lupa-rbi, quod alii rumicem dicunt, radix - cum aceti barhirq inque coacta, in ore aceto tento, Morpm Hntium toltat. 124, 4 Bulapathon. Bolapathum differt tantum radice altiore longioreve. Canadensibus populi R est quidem radix sua longa, quam vocant, ut jam dixi supra, TSiote rese-goa; at cum sit promatica, & ab Europaeis, qui hic degunt, appelletur anisum silvestre, forte non pertinet ad lapathum. Egregiae Sunt ejus virtutes. In pulverem redacta, & manus plenae mensura in aqua pota, maximam famem Sedat, &e X haustas vires statim reficit: optima quoque adversus in- Solationes; & inter vulneraria medicamenta praestantissima .
De ea vide P. La fit au, Memoirae fur te Ginrem, pag. 8 3. Nox: Sinapi, cuius tria oenera iaximus. Supra Libr. XIX, sect. σε. Ib. ir Comitialibus taediit. Bene editio princeps. In MSs-Reg. r, & a, comitialibus taedit. Male emendatum in recentioribus editionibus, comitialibus tepidum.
Ib, 22 Suffocator excitat. Bene M ss. Reg. r, Je 2. Comitialis morbus maxime ad homines pertinet, vulvarum conversio ad feminas. Recte ergo dictum, suffocatos . Nec fuit
323쪽
emendandum, suffocatas. Mox t Tor dition. De seseli Cretico, vel tordylio, jam dictum Supra sedl. x8.12 s, 7 Litanicos. Ita quidem Μss. Reg. & editio princeps. In recentioribus, HIhanicos. Quid sint litanici incompertum. Videtur emendandum eSSe, ut multis placet, tetanrcos. Tetanum i. e. SpaSma muSculorum, Saepe memorat Plinius, ut & tetanicos .
Ib. 24 Inter stIoas tacta. Id est, tractata, cum de silvis sit vestribusque arboribus ageretur. De arca jam dictum supra Libr. XVI, sect. 66. I 26, i Marrubium. Marrubium prasion est marrubium album,
vulgare, C. B. Ib. ii Sorberi jejunis. Mss. Reg. de editio princeps. Ib. is Rursus decocto . Mss. Reg. & editio pr. 127, 3 Nigrum. Est marrubium nigrum, foetidum, ballote Dioscoridis, C. B. Ib. 6 Ipsumque ovum ξnfundit mestis. De hoc medicamento Marcellus Empiricus, XVII, ta s. ovum incoctum in calicem de funditur , e, testa eius succo marrubii impletur,
mati tantumdem. Omnia haec inter se permiscentur, ac tepefacta hauriuntur: miro modo vomicar rumpunt, oead sanitatem laborantem stomachum perduc&nt. Ib. ult. SPImbrium rilsestra. Est mentha silvestris longiore folio, C. B. Menti astrum spicatum, folio longiore, candicante. I. B. 328, 2 Ωuod in riguis nascitur. Est nasturtium aquaticum, supinum, C. B. Sisymbrium cardamine, sive nasturtium aqUaticum , I. B. Ib. 23 Cum anstro illitum. Forte emendandum, anetho. Sic enim ad hunc morbitin habent Marcellus Empiricus, Cap. is, & Plinius alter Valerianus I, 32.
x 19, rs Blitum Pners. Nomen ei βλιάν, id est reiiciendum, quod olus sit vile & insipidum. Mox: Convicium feminis .
Feminae fatuae dicebantur bliteari ut videre est apud Plautum in Trucul. AEL IU, Scen. q. Ib. 23 Meum. Est meum foliis anethi, C. B. Adhuc apud Plinium, aneso pro anetho. Alterum genus est meum lati- folium adulterinum, C. B. Meum alterum, Italicum quibusdam , I. B. x o, x Multis, obliquis, ni Ps. Bene ed. pr. Ib. 8 Feniculum - ut diximus. De feniculo dictum supra
324쪽
Libr. VIII, seth. 4r. Μοκr Et in sole. Μss. Reg. & editio princeps. Porror E semine recenti. Μss. Reg. rao, is Fit S e radicibus. Μss. Reg. I,&2. Mox: H πο- maratbron. Est hippomarathrum sphaerocephalon, P. Alpin. Feniculum altissimum , Sphaerocephalon . Tournesertius . Porro di Bracliati crassitudine. In Mss. Reg. I, & a, brac-
IIr, s Urinam ciet. ΜS. Reg. 2. Ib. 18 Calculor praecipue pellit. Est & crithmum , sive feni culum maritimum minus, C. B. Cujus maxima vis diuretica. Vide Cl. Plumerium, Iournal de Tre ux, an . IIo 3, pag. I 68 s. x32, I 2 Femina putatur. Est ferula femina Plinii, C. B. Ferula folio feniculi, semine latiore & rotundiore, I. B. Ib. ao Vuisis utilis. In Μss. Reg. & editione principe, vultui utilis. Mox: Et ad omnia ea vitia. Ad omnes morbos supra recensitos. Porro: Lingulae mensura. Μss. Reg.& editio princepS. a 33, 3 Inter hortensia riximur . De carduis dictum supra Libr. XIX, secl. 43. Μox: Unum fruticosius. Est cinara silvestris, lati solia, C. B. Carduus scolymos, silvestris, I. B. Eo adhuc victitant Graeci, qui insulas AEgei maris habitant, in suis jejuniis . Ib. ip Ante discessum ab hortensiis. In Mss. Reg. 1, & 2, discessum. In editione principe, ae iante Hrcessum.
Recentiores, sed discessuri. Mox: opopanacis. Opa pana Xest gummi sphondylii majoris . Herba vero ipsa est Sphon..dylium majus, sive pana X Heracleum quibusdam, I. B. Panax sphondylii folio, sive Heracleum, C. B. Ib. ult. Et ammi. Bene biss. Reg. r, & 2. 34, 4 Magnus Antiochur rex. Antiochus III, Philometor, Syriae rex. VOX: Omnia benenata. MSS. Reg. & ed. pr.
325쪽
Ib. s A serendo rerisve. In MSs. Reg. I, Camerae. Lang. serive . Emendandum fuit, ferisve s ut conjecerat eruditus Harduinus. a i , 9 P. Claudius Pulcber . Consul fuit anno Urbis conditae DLxx. Mox: Fbibrae. Tenuis instar philyrae. Ib. 12 Et hinc severitas. MSS. Reg. I, & E. si 8, tr Serapio cognominabatur. De illo cognomine jam dictum supra Libr. VII, Sect. IO. et 3ρ, 18 Supra dictos. Praeter dictos ante scriptores. Ib. 16 In rubo. In cyno5bato, de quo supra Libr. XVI, sect. II. 14o, I Homero teste. Iliad. 4'. vers. I 86. Mox: in dixImus. Supra Libr. XIII, sect. 2. Porro: Praenestinam. Est rosa versicolor, C. B. Rosa Praenestina, alba & versicolor, I. B. Tum: Campanam. Est rosa alba, vulgaris major, C. B. Rosa candida plena & semiplena, I. B. Et: Milesiam. Est rosa rubra, multiplex, C. B. Rosa rubra flore valde pleno di semipleno, I. B. Ib. I 4 Trachiniam. Est rosa purpurea, C. B. Rosa rubello fiore majore, multiplicato, sive pleno, incarnata vulgo, I. B. 31ox: Alabandicam . Est rosa silvestris, flore pleno, C. B. Rosa eglantina, flore pleno, I. B. Porro: Spineolam. Est rosa odore cinnamomi, flore pleno, C. B. Rosa minor, rubello multiplicato flore, asperis spinis armata, I. B. IaΜs. Reg. 2, & editione principe, spinosam. Ib. ip Centifoliam vocanx. Est rosa alba, minor C. B. Rosa lacteola , I. B. a 4 i, 3 A Graecis branis . Rosa illa Graeca de in odora est rosa campestris, Spinis carens, bifiora, C. B. Μox: Extremas velut ad caraener. ΜSS. Reg. & editio princeps. Sic Granius apud Nonium dixit: Sonat impulsa cardo regia. Porror Alia Graecula. Est rosa silvestris, Odorata, fore albo, C. B. Ib. 1 ci Mosceuton. EX Plinii descriptione videtur esse rosa
transmarina, de qua jam supra dixi Libr. XX, Cap. at,
143, 3 Dubens lilium. Est lilium purpureocroceum , C. B. Mox : In Phaselide. Convallis est Iudam, ut videre est apud Plinium, XIII, Sect. p. Inde lilium Phaselidis olim dictum est lilium convallium, Cantic. Cantic. II, I.
Ib. io Narcissum vocant. Est narcissus albus, circulo croceo
.el luteo, C. B. Narcissos liliis junxit Plinius, quod &narcissus λωριον a Graecis diceretur. Nox: Alterum genus. Est narcissus albus, circulo purpureo, C. B. Porror In radice sunt. Narcissi folia bulbo adhaerent, non cauli.
326쪽
Ib. x 4 Cabae herbaceus. Theophrasto, Hist. Plant. VI, ε,
non calyx, sed caulis dicitur herbaceus. Mox: Omnes seroiae ni . Nec aliter Theophrastus, loc. cit. nempe post Arcturum , seu Arcturi occasum, de quo dimim est Libr. XVIII, sest. 74. At & vernos habemuS narcisSos.
Ib. 18 Suspenduntur in fumo. Aliud in liliis a nobis obser
vatum est, de quo Cl. Tourne fortius, Instit. Rei herbata
pag. 371. Lilii albi caulis cum fioribur amputatus er s&spensus, aurit ore G es nero, semen proferte quod feliciter
etiam Parisiis saepe expertras sum. Ib. a. Violis bonos . violarum nomine non modo violam, sed & leucoium intelligit Plinius.144, s Calatiana. Ita Vs. Reg. i, & editio princeps. Calatiκna autem dicta est a Calatia, oppido Italiae . Nec est viola; sed videtur esse digitalis lutea , magno flore, C. B.
Mox t Cattha. Cattha non videtur esse leucoium, ut quidam volunt. Porro: Marinam. Est leucoium maritimum. Ib. xi Scopam re iam. Da lecam pio aliisque scopa regia videtur esse millefolium nobile , Trag. Tanacetum minus , album , odore camphorae, sive Achillae a Dioςcoridis, C. B. Mox rBacchar quoque. Bacchar videtur esse aster luteus, radice odora, C. B. Iuxta quosdam tamen est con yza major, vulgaris, C. B. Eius radix cinnamomum redolet. Ib. I Combrettim. Iuxta Anguillaram est gramen hirsutum, capitulo globoso, C. B.
Ib. 24 Asaron. Vide stipra Libr. XII, Sect. 28. Asarum autem dicitur a particula negativa, α & σπιριυ, orno.
x ue, 9 Dein laciae monte Obmpo. M s. Reg. I. In Ms. Reg. Σ, & editione principe, laciae Obmpo. Frustra in recenti ribus emendatum, deinde lacio, monte Obmpo. Fuit enim& Olympus mons in Lycia. a 46, 4 Atteri pede, quo melius provenit. Ita editio princeps, nec aliter Ms. Reg. r, licet habeat, pρdoque. In Μs. Reg. 2, & editionibus recentioribus, pereundoque. Mox et
Homerus tres laudat. Homer. Iliad. .l vers. 348.147, s Amaracus. Amaracus est majorana vulgaris, C. B.
Ib. 2s Laudatissima in librico. Est iris Illurica, C. B. I b. ult. Proxima in Macedonia. Est iris alba, Florentina,
C. B. a 48, 2 Habet AP cana. Videtur esse iris Asiatica, eaerulea, polyanthos, C. B. Iris Asiatica, caerulea, omnium iri dum
amplissima, Dalmaticae amnis, I. B. Nox: sanitis. Est iris binora, flore minore, odore lilii convallium, C. B.
327쪽
Nox: Rhirotomos . Est iris angusti folia , prunum redolens, minor, C. B. Porro: SubrWa. Radix est, quae intus rufa est. Tum: Optima. Iris Illyrica & Macedonica ; cum tun
Ib. ao Saliunca. Ruellio, Da lecam pio aliisque saliunca est nardus Celtica, quae est Valeriana Celtica. Tournesortius. Ib. 23 Metasivm esse coeperit. E Saliunca, ut e metallis, vectigal exigebatur. τις, x Polion. Polium nomen habet a πολιος; canus quod teste Dioscoride III, Ia . corymbos habet caesariet canae si is miles .
b. s Fol a Nur. Id Dioscorides IV, ias, non de polio, sed
de tripolio tradit. Tripolium est aster maritimus, palustris, caeruleus, salicis solio. Tourne fortius. Ib. x 4 In cocco. Coccum rubens est granum, de quo dictum supra Libr. IX, Sect. 6s . . Ib. i 8 Ianthinum adpellavimus. Supra secti x 4.rso, I 2 Holochori. Holochrysos de apud nos paucis ab annis iam colitur. Nox: Omnes autem hi flores. Ms. Reg. editio princeps. Ib. 18 Petilio ipsa nomen. Petilio Italia nomen imposuit. Petilium est cyclamen orbiculato solio, inferne purpureScente, C. B. Mox t Luteus bHID. Est bellis lutea, foliis profunde incisis, major, C. B. Chrysanthemum folio minus Secto, glauco, I. B. Ist, 3 Chuso me. Videtur esse elichrysum orientale, C. B. Stoechas citrina, foris & magnitudine & colore Speciosa, I. B. Ib. i. De quo plura aIias. Infra Libr. XXV, sect. 67. Mox et Color sinus. Color est inter candorem & purpuram, ita dumis ab urbe Colossis in Phrygia, in qua eo colore tingebantur lanae .
Ib. 18 Abunde diximus. Libr. XVI, sect. 62. Ib. 24 M lothron. Melothron videtur esse bryonia aspera sive alba, baccis rubris, C. B. Mox t Spiraea. Frutex ille nomen
retinet. Porro: Cneoron. Non est casia aromatica, de qua
dictum supra Libr. XII, sesti os, sed altera, de qua moVinfra agitur. Tum: Cunilaginem. De cunilagine jam dictum Libr. XX, sect. 6 I. Et Meliissopbilon. Melissophyl- Ion pabulum apibus suave ; unde & dictum est apiastrum.
Vide quoque supra Libr. XX, secti . s. 132, 9 Mivant her- alii asphallion. Est trifolium bitumenredolens, c. B. Trifolium asphaltites, sive bituminosum,
328쪽
odoratum, I. B. Mox: Aiterum acuto. Est trifolium monia tanum, purpureiam, folio acuto, crenato, C. B. Porror Tertium ex omnibus . Est trifolium paruum . Ib. i 3 -ophono. Myophonon est aconitum, de quo infra Libr. XXVII, Sect. a. Tum: Utuntur e ferulis. Utuntur& ferularum corymbis, seu umbellis. Et Edere fore. De quo dictum Libr. XVI, sect. 62, ut & de alio, quod sequitur. Ib. 18 Cneori duo genera. Cneorum, thymelae ave, cujus plures novimus Species. Ib. 22 Creticum vocatur. Est origanum Creticum, lati solium, tomentosum , Seu dictamnus Creticus. TOurne fortius.1 b. 16 Et condirae. De duobus con yetae generibus dictum supra Libr. XX, Sect. 63.1b. 23 De qua diximus. Supra ibid. sect. 64. Mox t Iovissor. Est pulsatilla,
xy4, 2 Phlox vocatur. Est viola tricolor, hortensis, repens, C. B. Iacea tricolor, sive Trinitatis fos, I. B. Mox: -- lenium. Helenium hoc AEgyptium videtur esse heliant he--im frutescens, folio majora nae incano. Tournesortius. Cistus humilis, r. Clus. Ib. 8 Abrotonum. Abrotonum propagat se & vacuum, id est Sine Semine, cum ejus cacumen radices agit, melius adhuc
Ib. II Adonium. Abrotonum Adonium, quod in Adonidis
hortis, id est cadis testave plantatur. Ib. I 6 Leucanthemum. De hoc vide & infra sect. 93, de Libr. XXII, sest. 26. Mox: Amaracum. Amaracus, Sive sampsuchus, eSi majorana .
Ib. ult. Nari peton. Μs. Reg. 2. Nyctegreton est lunaria, de qua multae semper traditae sunt fabulae. ys, di Anemone. Anemone illa est pulsatilla, neque est bulbosa. Mox: Dicetur in medicξnis. Infra sect. 94. Porror Enanthe. De cenanthe vide infra sect. 9s. Tum: Anemo nes, quae limonia. Anemone illa limonia, seu pratensi S, est pulsatilla crassiore folio, majore flore, C. B. xy6, s macinthum comitatuν fabula. Hyacinthus ille scriptus, seu delphinium Aiacis, est delphinium hortense, flore majore & simplici caeruleo. Tourne fortius. Delphinium nectariis monophyllis, caule simplici, Lin n. In ejus fiore m- Scriptae leguntur literae Graecae A I. Ib. 9 Heliochoror. Est chrysanthemum , de quo plura insta Se . 96. Mox : Ex auro, quod avron. Aurum eSt nativum, quod ignem non expertum est.
329쪽
Ib. 16 Alterum genus IEH. Est lilium rubens, de quo dictum
supra se l. H. Mox: TUbon Iuxta I. Bodarum est narcissus Persicus Clusii. Porro: Pothos. Pothos candidior est jas-minum vulgatius, fore albo, C. B. Crediderim alterum esse jasminum Hispanicum, flore majore, externe rubente, I. B. Ib. 11 Tertium genus lilii. Est lilium purpureum, narcissus ve, de quo dictum Supra sed . ra. Mox: Spinae fore. Spina illa est acanthus aculeatus, de quo plura infra Libr. XXII, se 1. 34. Porro: Spinae albae. De spina alba vide Libr. XXIV, sect. 66.rs 7, 3 In modum lineae . Linea est formido, funiculusve puniceis aliorumque colorum pennis interSt in his, quo apri, cervique in venatione terrentur. De eo Vergilius, Georg. III, 372. b. 7 molae albae trimatu . M s. Reg. 2, & editio princeps. Ib. I 3 Purgata ac pura sint. N Ss. Reg. & editio princeps. Ib. 19 Apiastrum. Est apium silvestre. lacteo succo turgen S, C. B. Thysset inuin. Tourne fortius. Minime vero melissophyllum, de quo mox infra agit Plinius. a18, 26 olethron . AEgolethron iuxta Cl. Τournesortium est chamar rhodendros Pontica, maxima, mes pili folio, flore luteo. Tourne fortius, Corollar. pag. 42. De hac planta, noxioque melle, si apes ea pascantur, curiose scripsit idem Cl. vir Memoires de I'Academis Udiale des Scienses, an . Troo, pag. 34s, ct Seqq. Aliter tamen de aegolethro seripsit
36o, i 6 Mons est Carma. Ita Μ5s. Reg. I, & 2, & Coib. 2. 161, x Ambulatorium. Id est mobile, quod pro voluntate possit deprimi aut attolli. Ib. 12 Deesse censeiatur. In Mss. Reg. r, & Σ, & editione principe, sentiatur. Nox: Posuisse conveniet. Ita editio princeps.
262, 3 GVae Punica. Et candidissima. Ib. 7 Propoli - de qua diximus. Supra Libr. XI, sect. 6.r63, 6 Tamnum. Est tam nus racemosa, fore minore, luteo pallescente. Tournesortius. Nox t Rrescum. Ruscus est myrtus silvestris; de quo infra Libr. XXIII, sect. 83, & hoe
Libro XXI, sedi. roo. Porror Bat in marinam. Batis mari. na est crithmum, sive feniculum maritimum, majus, odore apii, C. B. Hortensia a marina non differt. Vide & infra Libr. XXVI, se l. IO.
330쪽
Ib. to Colocasia. Est arum maximum AEgyptiaeum , quod vulgo colocasia, C B. faba AEgyptia, P. Alpin. Radix ejus est praedulcis & edulis. Nox: Araneoso. In sila ac veluti
lanas Sequaces morsu trahitur, teste Martiali, Epig. XIII, 37. Ib. Is Personata . Personata est echios, de qua plura infra Libr. XXV, sect. 18. Mox r In nostris amnibus. In Mss. Reg. Coib. Thuan. & editione principe, in nostris manibus. Inde emendandum videtur, in nostris moenibus , ut
jam monuit eruditus Harduinus. Certe personata non nascitur in amnibus.
Ib. 22 Anthesium. Iuxta Dalec amplum est Cyperus angusti- folius, esculentus, C. B. Italis dicitur Tarsi. Nox: Etum. Iuxta Casparem Bauhinum forte est rapum Americanumbryoniae foliis. I b. ult. Arachidna - 2 aracos. Iuxta Clusium & Ioannem
Bauhinum eSt Solanum tuberosum, esculentum, C. B. Erravere Plinius & Theophrastus, cum dixere iis nec herbam, nec folium esse. Mox r Candoala. Mss. Reg. est chondrilla. 364, y Hsochorris. Est hieracium minus dentis leonis folio subaspero, C. B. MOX: Caucalis. Servat nomen. ESt cRU-calis arvensis, echinata, Iati folia, C. B. Porror AnIhriscum. Est scandix Cretica minor, C. B. Pecten Veneris, tenuissime dissectis foliis, I. B. Tu mi Scandix. Est tragopogon pratense luteum, C. B.
Ib. I Parthenium , stocinum . De his infra Plinius sest. Ios, ct sqq. Moκr AEquino Gio nascentes. Mss. Reg. editio princeps. Porro et Aphace. Videtur esse dens leonis angustiore folio, C. B. Tum: Acinos. Est clinopodium origano simile, C. B. Falsum est acinon aut epipetron non florere. Ib. x3 Cnicon. Est carthamus officinarum , flore croceo. TOUr-
ne fortius. Apud Sinas in magnam altitudinem exsurgit. Mox: Una mitior. Est cnicus, seu a tractylis lutea, C. B. Ib. ty AItera hirsutior. Est cnicus silvestris hirsutior, sive carduus benedictus. I b. ult. Scorpio. Vide infra Libr. XXII, sest. Ir. 16s, 1 Pheos. Pheos, vel Stoebe videtur esse pina pinella spinosa Seu Semper virens. Tourne fortius. Hodieque Graecis
dicitur stoebida. Moxi Hippopiaes . Vide infra Libr. XXII,
Jb. at Ses stris, quam o feminam . Est urtica Drens s ma Xima, C. B. Nox: ustiae dicitur canisa. Ms. Reg. 2. Est urtica urens, minor, C. B. Porror Hrecnon . Est gQ leOPS i5 procerior, foetida, spicata. Tournefortius.