장음표시 사용
421쪽
merum & mixtum imperium, quod ipsis ab Imp. tributum, in suis territoriis, quam Imp. obtinet in Imperio, animadversionem capitalem mutare possunt, Rutin.li a Valle confq.n. 2.Iob. 3. Qu AE s T. X. vir m judex munera aeeipere possit e C Um munera ex e en oculos justorum . Deut. I S.
- praesumptionem de corruptione introducant , Apraevaricatio sint veritatis. Negative simpliciter quidam Tespondent. Verum nos hic repetimus illas distinctiones nuper an quaestionc de Legatis, utrum Legati munera aecipere possint, positas, qua accurate distinguen im inter datorem & munera. Qia Asr. XI. virum si reus injustead mortem eondemnam
rus, Des tribunas appellet O iniquum judicem ad valtem Iosaphat eitet .sit Iuperstitiosum existimandum FI T nonnunquam , ut judex vel errore, vel ex salso testimonio persuasus, vel pecunia corruptis5 . vel denique odio, seu amore alterius incitatus, ad mortem innocentem condemnet, ubi, cum misero homini nemo inter mortales superest , quem suae innocentiae testem
aut injuriae vindieem appellet , iustissimum & omnium aerum gnarum judicem Deum ipsum recte appellat. Et quod id saepius factum exempla in hi11oriis oecurrunt plurima. De Ferdinando Castellae Rege refert Fulga. us lib. i. er Ritius lib. 3. de Reg. Hispan. qui citatus a duobus equitibus, quos ex falsa delatione & invidia
damnaverat, ad constitutum diem inopinato expiravit. FNempla plura vide apud Zυving. q. DIg.vol. 3. ι. 33S. Causam hujus citationis ad vallem Iosaphat, Variam reserunt Historici. Nos putamus originem desumpsisse aliberatione Iosaphati, a persecutione Syrorum 2. Chron. as.' Ubi in hac valle post reditum Deo gratias egit, pro miraculo auxilio , inde haeo vallis appellata est , has Deinde Christus hostes suos armatos ex hac
alle, montem Olearum adscendentes, Virtute oris Pro-mavit , ac discipulos suos eκ manibus militum eripuit.
Vocare ergo iri ustum judicem ad vallem Iosaphat, nihil est aliud, quam ut similem Syris & Iudaeis destructionem de vindictam Deus, utjdstus Iudex , injust judici, reporter, A ad. salutem & securitatem inno cenas
422쪽
EXERO ITATIO MI . . Aercentis adsit. Et hoc intuitu si fiat citatio, nullo modo
QUIEST. XII. viruiu executores iustitia, quos vulgo carnifces appellamus, sint infimes fCIc. in orat. pro Rabirio inquit: sun etiari concionem, lictoris vel carnificis interventu. Et Tholos reserent: . Rech discurs Phil. 32. q. 6. inquit. Sunt e XO si vel natura ipsa humana hu)usmodi homines, qui eXequunt Ur mor tis etiam meritae suppliciu in . SI 'Aod lib. 3. de Fepub. e. 8. Confirmat Carnis eis munus ubivis sere gentium sordidissimum judicari. Verum utrum id sat ex eorum OL sicio &ministerio, quod)ultitiae deserunt. olim fuit dubitatum, & etiamnum quaeritur. Nos contrarium a Tho ios Bodin. R aliis . exbure statuimus, idque propter hanc Tationem : quod honestum sit, audicem sententiam in sceleratos serro , item quod honestum sit sceleratos puniri, & contra inhonestum, virum morte dignum dimittere, adeo, ut saepe Deus ideo integram Rempub. puniverit, & Reges & Principes regnis suis privarit. Quin i- . mo sententia nostra ulterius demonstrari potest exemplis populi Dei. ubi nobilissimos quosque, si testes capitalium scelerum fuissent, eosdem carnifices habere , non fuit in honestum, sed necessarium. Bodin. d. l. Accedit mos Angliae, in qua idem Bod .d. l.extremum pietatis Officium esie icribit, si proximiores populi imo ipsi parentes Carnifices agant. & iacinorosis de trabe humili pendentibus, gulam frangant. Quod vero male audia it isti exe- . Cutores, alias causas reddit Zepp. lib.d si Mosaic. e. . Est Papistica irregularitas, quae secundum i plos ex quoVis contrahitur homicidio, adeo ut tam Juste nemo alterum occidere queat, quin aliquid labis & no Xae inde contra hat , quo mimis ad sacrum ministerium possit promove
ri. a. Quod uti carnifices &lictores ab initio facinorosi& sce crati suerint, quemadmodum adhuc hodie pleri que illorum turpite- scelerate vivunt. 3.Quod ad sordidissima quaeque ossicia hodie a magistratibus adhibeantur , quibus etiam eo audaciae & proterviae progrediuntur,ut omnem simul modestiam & honestatem cum pietate eri uant Verum cum hae rationes non ipsum ministe
eiuna & ossicium, quod )ustitiae attribuunt, tangans, sed
423쪽
Potius eκ accidente & aliunde adveniant, sequitur, OE-Qum & ministerium, quod justitiae deferunt & attribuunt, non ipsos , sed ipsos potius ossicium comineulare,
AEs T. XIII. utrum salvin conductus alleuieoneessus ad loeum judicit,etiam ad loea intermedia extendi habe Φ Um ad sententiam definitivam nisi accusatus audi- tus sit,perveniri nequeat,& audiri in criminib. aliter possit, nisi praesens sit,ilen. . . depubjudic. Comparere
vero in loco tuto haud cogatur, C. accedens q. .mandamus. Ut lite non contestata, aut salvum conductum Concedere ipsi accusato fas erit aut Iudiciorum tela impeditur. Cum ergo Magistratus salvum conductum accusato concedere debeat, non immerito quaerituriutrum salvus conductus alicui concessus etiam ad loca intermedia extendi debeat. In qua quaestione pro negantium sententia haec militant argumenta. r. Quod salvus con ductus fiat per modum dispensationis,nam interim .dum conceditur, videtur delicto aliquo modo patrocinari. Α qui dispensationes, ut imprimis odiosae, sunt restringendae & nullo modo ampliandae c. I .dem.wresbyt.inc. 6. o- 'dia,OR. I.in 6.E.ad loca specaliter non expressa, non vi delux esse concessus. a. Quod loca intermedia interdum vel sint superioris vel etiam aequalis. Si superioris, ut si nobilis securitatem ad pagum certum, ubi solet judicium eXerc te,concedat treus Vero necesse habeat per principis alicujus ditionem ire , certe, quia inferior in superiorem nullam habet potestatem e. eum inferior. da majori. θ -. salvum conductum in alieno territorio concede- 'Te non potest, i extra territorium, 1f. de iurisd. Sic si locus intermedius ad aequalem spectet,salvus conductus ad ibium extendi non potest, quia aequalis in aequalem nes um habet imperium,l. q. θ' s.ssiae recepi. arbitr. atque sic limitata causa limitatum semper producit effectum. Contra,quod salvus conductus eaeam ad loca intermecia eXtendi debeat, evincunt hae rationes. I. Quod us
mssio securitatis sit bonae fidei, & verba salvi conductus. Iant verba fidei datae, sapiantque naturam pacti. NihiI
Promissum est, praestetur, ici Aequi securita σ
424쪽
E X E R o TAT Lo XII. 423 generaliter sine ullius loci expressione aut exemptione ut plurimum dari solet. Ergo etiam generaliter est eXaudienda. 2. Notum etiam est. quod responsio petitioni de beat esse con rmis,l.sine. .interrogatus.1Dde interr .ιn jur,facrend. Atqui reus generaliter petivit. salvum conductum per omnia loca. Ergo, &c. 3.Quod concesso con
sequente etiam necessario antecedens concessum esse ,re
putandum sit, I. 2rs dejurisd: Atqui si concessa sit securitas ad locum jaelicii, utique etiam ad loca interme dia, per quae necessario eundum est . data dici omnino
debet. q. Quod in securitatibus & pactis bonae fidei.
non tam ad formam verborum, qu1m ad bonam fidem& mentem non sucatam tam promittentis, quam reci pientis , sit respiciendum , qui videntur idem sentire , quod homines prudentes&sapientes&viri boni senti unt, quis autem Vir prudens unquam committeret se tali securitati t nullus certe enisi vitae & salutis suae pro digus. s. Quod Iudex ut vir bonus,l .eontιρι. h.rra si de T. O .neminem sub fide & authoritate sua decipere debeat, i. I 'C de his, qui veniam alat.impra.l.barbar .f. de officerMi. Pro quaestionis determinatione distinguendum .puto :vel judeκ citans & seeuritatem praestans, intermediorum locorum Dominus est, & sic haud dubie ad ea securitas extendenda .' vel non est Dominus, & sic tutius est,ne in fraudem praestitae securitatis,quod tamen a viri boni ossicio &fide est alienissimum,propter desectum burisdictio 'nis,reum detineri procurare possit, si conductu Dus quo que per cujus territorium,ad locum tribunalis ipsi veniendum est, petierit . Argum. in contrarium allata quod attinet, acile hac distinctione corruunt. Et quidem arg. ex prima ratione partis assirmativae perit. Secundum Ve to ex data distinctione interpretationem suam accipi Qti ae s r. XIV. Utriam salvus conductus ad eundem, redeundi quoque facultatemcontinoat 'N partem negativam plurima iaciunt cXempla. Sic e nim Leo Pontifex X. Ioannem Paulum Bailonum, Ducem strenuum ad se vocavit & caput ei amputari jussit. Fr. 9uiceiard lib. t eique fidem salvi condia .ctus violatam conquerenti respondit: securum iter Veniendi, non vero revertendi se concessiste, Sic Stepha-
425쪽
Cem inusitatae fortitudinis evocavit,& caput ei amputa
ri jussit; cui de salvo conductu conquerent. sie respondit. Si nimirum bonam causam foveret. Verum, quod salvus conductus ad eundum, redeundi. quoque facultatem contineat, evincitur his fundamentis. i. Quod securitatis promissio sit pactum bonae fidei. A tqui pactum non est unius, sed duorum , concedentis& accipientis in idem placitum, l. i. g. 4epactu. Ergo
non tam concedentis, verum, quia in favorem rei concessa sit secur itas , potius recipientis mens At introspI-cienda, uti monet Tald .cons6Iq.vel S. Menoch. cos. 336. n. i S.de arbitri ud.quast. Atqui recipientem securitatem de reditu cogitasse indubitatum est. Ergo , cum a pacto altera parte in vita recedere fas non sit, Isecvt. C. O. θconcedens facultatem liberam Reo relinquere tenetur. a. Quia data securitas sue salvus conductus nullum habe et effectum , nam ad judicium absque securitate reui pervenire potuisset. 3. Quod turpe sit omnino fidem fallere & pacta violare, ne abjectissimo homini decorum. Hinc miles quidam Sigismundo Imp. cum Imperator diceret: At immoderata petitio tua fuit,respondit, poteras negare cum peterem , nunc sane sine tur- Pirudine . quod promissum est , rescindere non poteris. Tum Sigismundus: si ex duobus alterum me iacere Oportet, facilius rerum, quam famaejacturam subibo. Vide Bod. lib.s.de Repub.c. 6. Menoch.cus 336onum. I I. de M. I. Ae Rulandrib. 7.cβ.n.2S. de commus. Qu aes T. XV. Utruo inferior aliquis sta 3 Imperii, sabu um eonductum concederepsit
A D solum Imperatorem id spectare credunt plurimi,
moventur his rationibus. I. Pertex. in l. relegati
in .depaen. 2. Quod is,qui sal vum conductum habentem offendit , crimen laesae M'estatis incurrere dicatur. l. I. ibid. vel adυersus ejus sentenixam I. ad L. Iul. Ma est. Verum horum opinio experientia humana, fatis superque refellitur. Videmus enim non tantum ImPP. V Tum etiam principes & status inferiores, ut sunt Comi tes & Barones, civitates & nobiles merum imperium habentea, salvum conductum concedere. Neque hoc ra . . tiunt
426쪽
EκERCITATIO. XII. qcssione caret. Nam cum sententiam, in criminalibus. sex re possint , & ad eam , nisi accusatus auditus . perveniri nequeat, audiri vero nisi praesens sit, non possit. com Da rere vero in loco non tuto haud cogatur, salvum conciu-ctum ipsi concedere tenentur. Neque est quod l. relegati in contrarium allegetur, quia de remissione & indulgentia criminis loquitur , quam solus Imp. ex E. &Jure nostro conserre poteth, quamvis hac etiam in remores suam in pote itatem redegerint leges. Quod vero attinet ad i. i 4s ad L. Iul.M est. locum habet, eo casu , si securitas a Caesarea Mayestate concessa. Quod si vero . a minore statu Imp. concessa securitas violata fuerit, mitio
vi poena delinquens pro arbitrio audicis plecti debet. DISPUTATIO XlII.
Nstrumentis gubernationis seu administrationis Reipub. hactenias consideratu ; opere pretium erit in subsequentibus , administrationu Eerp. partes in placidam mittere collationem : Et quia ex duplici Maga iratus gubernationis tempore, duae, constituuntur ad- 'minii rationis Re p. partes quarum prima est rogata ct altera miIitaris seu bellicagubernatio , ideo que hae ct sequenti GDuratione de utraque agem με. cum vero cura togata , qua pacis tempore a magistratu exercetur , sit duplex , internax et externa , seu religiosa is publica, ideireo breviter bfueoincte hac distut . de utraque videbimus.
Niernam curam quod attinet, dividitur cain verae religionis & rei literariae seu Schola ilicae gubernationem. 2. Verae religionis cura, de qua in Republ. instituenda, contervanda & propaganda Magistratusqucim maxime solicitus esse debet I. i. c. devet. jur.enucl. I. unis. ut nem. Iic Ilin. salvat. l. mnichAos. C.
de haret, consistit in duobus. I. In liberi & publici exer-
427쪽
cilii religiosi permissione. 2. In rerum Ecclesiasticarum administratione. 3. Quantum ad liberum & publicum religionis exercitium attinet, ad tria summe necessaria Magistratus re*icere debet: r . Ad doctrinam puram Sc incorruptam.
a. Addisciplinam Eeclesiasticam ; & 3. Ad legitimam
Doctorum idoneorum vocationem.
q. Ad introductionem &institutionem religionis,se-Prem cum primis necessario observanda sunt. I. Est veritas , quae ex solius verbi divini sonte haurienda ; minime vero eκ hominum corruptorum judiciis, definienda. . Et quia veritas non multiplex, sed duntaκat una stunius rei veritas , sequitur secundo quod non diversie ac plures, sed una tantum a Magistratu institui debeat religio. Unus enim & verus & sacrae paginae conformis est Deum colendi modus , ae proinde una tantum vera &orthodoxa. religio. . Cum ergo Papistarum religio, ut plurimum ex hominum corruptorum traditionibus &judiciis constituta & ad ditandam Ecclesiam,minime vero ad aeternam salutem constituta sit sancte secerunt principes ac status
Imperii protestantes, quod veram & orthodoxam religionem , qua etiamnum per Dei gratiam fruimur&ia Perpetuum fruemur , pragmatica sanctione de pace religionis solemni stylo eoneordi statuum suffragio Passa-τ3 3.promulgari,&deinde .Anno II S I. in Comitiis Augustanis sub gravissima poena confirmari summa diligentia curarint.
7.Porro instituendae verae religionis forma pro tertio est introspicienda, quae requirit. i. Magistratum doctum &in sacris bene informatum. 1. Piorum virorum auNIli um. 3. Libertatem publicam. . Conventus & Synodos.
. S. Nam cum Magistratus non tantum corporum Curator , sed & mentium Pastor sit. & non solum secundae, Verum stiam primae tabulae custos sit & a Deo ipso jussus
sit, religionem legitime constitutam tueri, collapsam mutare & instaurare, in idololatras , blasphemos, falso doctore & seductores populi 'animadvertere , MLi eX Presse docent exempla piorum principnm in T. V. 1 P t. 23,2q. 2 L. 26. di a Paral. i7. .8.9. Item idipsum Prae
428쪽
ENER 1 TATIO XIII. o cipiunt & mandant expressa sacrae scripturae dicta; I Tim. Σ. v. 2. al. 2. v. IO. 9 8 2. 6. ED.4 i. 2 3. requiritur in Magistratu , ut bene in sacris sit informatus & veram religionem ex verbo Dei intelligat. s. Cum autem impossibile sit, ut Princeps vel Magi - .stratus omnia, quae ad statum Ecclesiasticum pertinent. considerare & perpendere suffcienter possit; imprimis cum & aliis gravibus cutis sit diitrictus,ideoque summe necessarium est, ut Magistratus habeat viros excellenter religiosos, pios & doctos, quibus tanquam adjutoribus Rconsiliariis cum in resormatione , tum in gubernatione Ecclesiastica utatur. I O .Requiritur insuper verae religionis libertas, seu ejus colendae facultas libera & spontanea,absque omni metu, minis, &e. fides enim suaderi vult .non cogi, nulliusque Magistratus est sibi in conscientias imperium vendicare. ii. Q aae libertas religionis expresse in pacificatione nostra , statibus est indulta , in o. aend banali 'lcher / re. Ubi cavetur, quod nemo contra suam conscientiam, scientiam . & voluntatem religionis causa cogi vel offendi debeat. sed ab omni inquietudine prorsus sit immunis, sive violenta sit illa, vi , minis, mandatis, aut quovis modo facta. sive injuriosis verbis aut factis injuriosis intentata, d. l. vers. So fouen die Stande des Metis/e Dare
tum in suis propriis territoriis, ditionibus & regionibus hanc libertatem habent status Imperii, verum etiam in alienis territoriis , sive permanendi, sive ad tempus tan tum commorandi animo degant, iis concessa est, O . Dar'
taIen rc. I 2. Et est ea libertas religionis concessa statibus Imperii, ut sunt Principes, Praelati, Comites , Barones,civitates Imperiales, quibus adde Equites sive Nobiles immediate Imperio subjectos. De provincialibus vero vi de edictum Ferdinand. paulo ante pacificationem edi tum, de quo apud Spring. tr.de pac.relig.c. I . Idem eti3m statuitur de civibus in civitatibus imperialibus . qua domissius agimus in disp. DTol. q. LO. S'
429쪽
3 3. Et quia nonnunquam fit, ut vel fidei, veritati vel moribus populi Christiani aliqua obrepat corruptela, jam olim visum est huic rei saluberrimum remedium , ut Concilia & Synodi convocentur ac celebrentur, ubi In commune collatis consiliis vulnerum illorum sana dorum ratio investigetur & tam haereses pravaque do mata a side Christiana. quam vitia a moribus profligentur &arceantur. Quamobremaelictum est antea ad sor mam religionis etiam pertinere Synodos & conventus. s. Synodorum & Conciliorum ordinationem &c0nVocationem penes solum Imperatorem extitisse, eX-tra controversiae aleam positum est. Non enim semel Iustinian. Imp. & nominat. q. Concilia & in iis constituta confirmat, ac per omnia sequitur. & alios Christianos sequijubet, ut Nου. I r P. 3. q. I ε .s quis depradictu, ct
Nov. III .c. I. Item l. 7.eum velimus, ε. 4 . per omnia, ct t.
4 8, intεr claras, ε. 3 susscipimus, C. deSS. Trin. side Catholica. Et sunt: i. Conailium Nicenum. 2 Constanti nopolitanum. 3. Ephesinum. q. Chalcedonense. Post. modum vero & alia tria Oecumenica Concilia sunt seeuta, utpote . Constantinopolitanum secundum & Constantinopolitanum tertium : & Nicenum secundum ' it ut in universum. 7. sint in Ecclesia Graecorum habita Concilia Oecumenica.
Sc Et primum quidem Concilium Niceae habitum
est, Constantini Magni imperatoris tempore, in quo . concilio erant patres 3 18.qui convenerunχ adeersub Ar rium, qui blasphemias effundebat contra filium Dei. eumque creaturam nominabat, & noti ejusdem cum Deo& Patre substantiae. Hunc igitur tanquam hostem veri' vatis, una cum complicibus Musdem sententiae sancta ilia Synodus anathemate percussum ejecit,& orthodoxam fidem corroboravit: Dominum nostrum Iesum Christum qu sdem esse cum patre substantiae, & creatorem omnium rerum, non creaturam, &c. Ut verba istius Symboli sonant.16. Secundum habitum est Constantinopoli Theodo Fo Magno Imperat. Cui iso. Patres interfuerunt, qui convenerunt contra impium Macedonium qui blasphe- ibat Spir. Sanct, dicebat enim, Spiritum Sanct . esse
430쪽
EXERCITATIO XIII. 6o9ereaturam & non Deum, sed alterius ac diversae a Patre & Filio subitantiar, atque a divinitate romotum iaalienum. Hunc igitur , ut inimicum pietatis cum Sabellio Asto & A pollinatio Laodicensi, una cum ipso rum complicibus anathemate defixere & condemnavere & Spiritum sanctum declararunt , ipiam consubstantialem patri & filio , ejusdemque Deitatis & potestatis. Quemadmodum etiam sancto fidei symbolo con
i . Tertium Ephesi habitum est collectum Imperante Theodosio Minore . & habitum a 2 Oo. patribus, qui convenerunt adversus Nestorium qui Christum dirimebat ac dissecabat. Nudum enim hominem ipsum esse dicebat &non Deum incarnatum duos filios de uno Christo Dei praedicans & duas subitastias: & alium quidem
esse natum ex patre sermonem . alium vero ex Maria
natum hominem , secundum schesin , unitum verbo iaaequivoce cum ipso dici filium , Ob eam ergo rem haec S. Synodus in hujusmodi blasphemia perseverantem deposuit Nestori uni tanquam Iudaica pravitate insectum.&Dei cultorem & proprie &Nere Deiparam sanct. virginem pronunciavit , &sine semine cκ ipsa incarnatum Dominum nostrum Iesum Christum filium Dei & Deum verum praedicavit. ii 8. Quarta Synodus similiter habita est in urbe Ephesina eodem Theodosio Minore cogente quae Synodus acum deprehensa fuit confirmare per versi Dioscori & vani Eutychas dogmata , tanquam praedatoria a Sancta Catholica & Apostolica Ecclesia r ecta est.
donense habitum est, Imperatore Marciano, quo tempore Convenerunt Patres adversus e)usdem Dioscori & Eutychis perversa ogmata , quae in eodem etiam Concilio sunt damnata. 2 o. Quintum est Constantinopoli habitum,Imperan . te Iuttiniano. In quo Concilio Synodus Chalcedonensis in probata &omnia ejus orthodoxa & tacitaria dogmata sunt corroborata: Damnavit & ejecit similiter Oxignem delirum, omniaque Rus impia scripta ; Itemque L Vagrium &Didymum, qui Ortilenis krmento in lecyt