장음표시 사용
191쪽
I4o Dig. Prooem. XII. Lib. IV. Cap. 1.
terius territorium nequit. Negato igitur transitu, so-mo excluderetur a jure hoc quaerendi res ad suos usus necessarias, & ejus causa creatas; eoque jus ipsi quinsitum iniuria auferretur ι 2. Omnes in eo consentiunt
me non posse impediri, quo minus per mare , & per flumen publicum navigem id est transeam: quod igitur in mari, & in sumine publico licet, id magis li-eebit in territorio; sive enim navi , sive curru , sive pedibus per alterius territorium transeam, nihil in te Crest. Sed & 3. contigere potest , ut populus aliquis remotior injuriam mihi inserat ; hoc casu negari nequit , me illatam iniuriam vindicare posse : vindicare autem eam non possem, si vicino jus esset transitum mihi negandi. Ex medii ergo necessitate apparet , ius mihi esse transitum petendi, quia omnia licent , sine quibus ius meum tueri non possum . Quin contingere potest, ut fame, peste, iniuria vicinorum sipopulus deserere suam civitatem cogatur: sane, ius hoc casu competit populo alias sedes quaerensti v adeoque per
vicina territoria transeundi. omnia enim media perinmissa sunt, sine quibus populus conservari nequit . Commerciorum quoque licentia iuris naturalis est . t
commercia autem sine transitu exerceri non possunt . Atque hoe 6. confirmatur usu omnium gentium , et iam barbararum, quae transitum omnibus permittunt
Hinc in sacra quoque hiltoria iusta belli causa habita'
fuit transitus denegatio . . Equidem trantitus ille occupato territorio non quolibet loco exerceri potest; sed sussicit, totum aliquem a populo, Vel eo, qui ius publicandi habet , destina ri, & relinqui, per quem publice ire ac commeare liceat V. Atque is locus υia publica dicitur. n. a. Via igitur publica seu ius transeundi orrcnibus hominibus Oommunis . ia solium publieum esse
192쪽
De Iure Personarum. I Idieitur . , indeque nullius in proprietate secus, pein via privata, ubi via funal est x ). Atque hinc usus viarum publicarum publicus iure Gentium , sicut fluminum publicorum, & littorum β & ad omnes homines pertinere dicitur j. I
n. 3. Unde I. nemo prohibere potest , quo minus per viam publicam :eam R. a. Nihil fieri potest invia publica, quo iter deterius reddaturit . 3. Via publica non potest venire in modum agri venditi ; quia non est venditoris, &c. mHoc autem verum tantum est, quamdiu Via subsistit. Si proinde flumen viam inundat . novumque at veum facit , desinit esse via ' ; adeo ut licet posteε aqua recedat, & viam restituat, non tamen reviviscat via publica, utpote semel extincta , sed ea vicinis ce
n. q. Notanter autem dixi, transitum innoxium euique hominum liberum esse ρ hinc omnis vis abesse debet 3 . Transire autem quis potest , etiam cum integro exercitu . Si tamen foedere eum alio inito cautum si, ne quis alterius hosti praebeat transitum , id licitum quidem est ; at negans eo ipso fit socius h siis, eoque hostis ipse.
n. 3. Quaeritur, an necessaria transeuntibus praeberi debeant ρ affirmat id Grotius, iusto oblato pretio . Nos commercia quidem iuris naturalis esse, flaxuimus: at inde non sequitur, aliquem invitum vendere tene ri ; & incolas , per quorum territorium transitur , in 'vitos cogi ad vendendum posse, Neque obisai quod aliis
193쪽
aliter transire non possimus. Resp. necessitas haec est hypothetica et nam commeatum secum ducere possunt
transeuntes; si id fieri nequit, vel plane non, vel noficum tantis copiis simul trans re deberent. Sane, neces, statem ius aliis in res meas non tribuere , alibi pr havimus . Vid. hJr. cap. pen. n. 6. Denique notandum, transeuntibus vectigal imponi posse Sed & morari aliquandiu. transeuntes in territorio possunt si necessitas id postulet V: phrpetuam autem habitationem exigere invito proprio imperante nequeunt; etsi sterile sit territorium , & desertum . Caeterum , non tantum personis transitus
concedi debet, sed & rebus I . CCXXUL Ad res communes , seu publicas luia
Sentium, vel, quod idem est, ad res nullius , pertinent omnia , quae primum a natura prodita sunt , &in nullius adhuc dominium pervenerunt R: uti pisces, setae inventa in littore ε. CCXXVII. Atque ad has res communes, seu nastius quoque pertinent a res, quae dominum qu dem habuerunt, sed quas dominus in rerum suarum numero amplias habere noluit, uti deriaicta φ: b illae , quae dominum habent , sed qui ignoratur ; utithootiri - : & fel reliqua ad pota η. XXVIII. Coronidis loco notandum est , imperantem his rebus naturali iure communibus etiam quoad nsum legem dicere posse I Nam id diximus , legibus Romanis statutum esse , ne dominium littorum quis sibi acquirere , sed in sinem usum eorum occupare possit. Unde is, qui aedificat in littore , non iasuo aedificare dicitur ; at aedificium tibi acquirit , quia
194쪽
De Jure Personarun . usus littorum communis est: ad usum autem quoque pertinet, aedificium ibi ponere. Vid. f. 22 I. n. I. Dominium autem hoc aedificii tantum durat quamditi aedificium extat; nam destructo aedificio res redit ad pristinum statum, i. e. locus ille, & pars illa littorum , iterum fit publica iure Gentium , ademque cedit ei, qui usum illius rei novirer occupat. Egregie rem explicat Neratius f : Quod in littore quis aedificaυiν, ejus esit: nam littora publiica non hasunt, ut ea, quae m patrimonio sunt populi, sed ut ea quae primum a natura prodita sunt, in nullitis adue do. minium pervenerunt ; nec diffsmilis conditsi eorum est , utque piscium, oe ferarum, quae semul , atque apprehensae sunt, sne dubio eius, in cujus potesatem pervenerunt , dominii fiunt. Videndum es sublato aedificio , cujus conditionis fir is locus, h. e. utrum maneat eius , Dius fuit aedimium, an rursus in palpinam causam reeidat ; perindeque publicus si , ac si nunquam in eo
aedificatum fuisset Quod proprius es, ut exsimari debeat; s modo recipit pri inam littoris speciem . Hineis, qui olim in littore aedificium posuit, et , qui finito usu , & destructo aedificio , locum illum occupat exceptionem praescriptionis opponere nequit . papinia
ius ait: Praescriptio longae possessonis ad obtinenda lo- ea iuris Gentium publica concedi noni solet ; quod ira procedit : Si quis aediscis funditus diruto, quod in littore posuerat, aut dereliquerat aedificium , alterius posea eodem loco exfructo occupantis datam exceptionem
opponat: vel f quis quod in fluminis publici disertitulo solus pluribus annis piscatus si , alterum eodem jure uti prohibeat r. Sed &'Marcianus postquam dixerat , fiumina , & portus, publica esse ε , ita pergit In tantum , ut m foti domini consituantur, qui
195쪽
ibi aedificant; sed quamdiu aedificans ibi manet e alio quin dilapso aedificio quali jure politi minii locus revertitur in pra)linam causam ς alius in eodem loco aedificaverit , ejus erit.
illustratur haec res exemplo rerum universitatis . Hae enim res quoad proprie talem sunt quidem cisitatis, seu universitatis at quia civitas communi civium usui hanc proprietatem destinavit , quilibet ex civibus re illa uti, & utendo rem suam facere potest, ita ut quamdiu utitur, alius eum impedire non possit. Optime Cicero: Theatrum commune eli , recte tamen dici eius esse Deum , quem quisque occupaυit. Verum , haec Occupatio ius tantum dat , quamdiu occ pat , i. e. quamdiu civi S utitur : nam celsante usu res in prii linum ita tum redit, i. e. iterum fit occupa tisau. 2. 2. Populus, qui imperium occupavit , prohibere poteli, ne in littore absque eius decreto aediti cium ponatur , vel ne ante alterius avis , vel Praetorium, in mari piscari liceat m. Hinς 3. conductor reipublicae alios a piscando exeludere possunt . Sane, hodieque videmus, jus piscandi quibusdam conductor bbus privative concedi solere; & experientia docet, no' biles ad littora maris habitantes laudi iure jus pista di sibi arrogare, aliosque arcere.
23. ICtis Romanis dicuntur, quarum proprietas ad universitatem pertinet, usus vero ad singulos cives α. Inserviunt igitur usibus privatorum ,: non quasi- pr
pria: cu usque, sed jure civitatis:& tantum in illas juris h bemus ad exhibentum', quantum quilibet ex
196쪽
De fure Personarram . I spopulo ad prohibendum ': & hoc Lusu publici juris
Hae res univistatis a ICtis , , ut improprie vocantur aes nullius, quia non sunt in . singulorum b nis 3 s proprietas enim ad civitatem pertinet. Ad has res unιυerstatis referuntur campi publici , ubi singuli cludere licet ; balnea publiea , ubi quilibet lavare se potest; theatrum publicum , ex quoi cuique spectare ieet stadia, &e. ρ, muri, Dra, portae . circuS, are
na , SC . - . . . . . . .. . . t L . .
Differunt autem res uni statIs a rebus commuia' ihus, seu jure Gentium publicis, quod Maeum usus non solis civitas, sed omnibus hominibus pateat μ ὲ deinde, quod quarundamtrarum communium proprietas plane occupari non possit: ut in aere , aqua profluente,
f. CCXXX. Per RES NULLIUS in hac generali rerum divisione, quam Marcianus suppeditat , intelliguntne RES DIvINI IURIS. Marcianus enim postquam res communes x, resque universitatis I explic
vis it ita pergit R: Sacra res, oe religiose , Ianctae, in NULLIUS bonis sunt. Gajus o ait : Quod autem di si juris es, id NULLIUS in Mois ενι Unde Imperator quoque in Institutionibus ε poli quam explicavit , quid sint res communes φ, & res universistis η , continuando ait M: NULLIUS autem sunt res sacra, sancta , religiosa. Atque ex his jam constat , in hac Mareiani divisone non intelligi eas res nudius , Sam.de Cocrati sese.ad Grat. Κ qua-
197쪽
l 46 D J. Proclem. XII. Lib. IV. Cap. 1.
quarum usus omnibus hominibus communis est , nec eas, quae universtatis sunt: etsi omnes hae res certo sensu nullius dici possint.
Res evid NULLIUS, seu DIVINI JURIS sunt
vel saerae , 'el sanctae, vel religiose ', quae divisio merituris'. Eidilis est . t otis. CCXX XL RES SACRIL sunt; quae auctorit te Prineipis Deo consecratae sunt unde constat . natura res sacras noti esse Eoqua reseruntur aedes sacrae donaria , quae rite ad ministerium Dei dedicata
n. r. Non ergo res sacrae fiunt, si auctoritate privata Deo dieantur . ; sed manent profanae , quia privatis ius consecrandi non eompetit. Atque haec ratio est, eur in tali re si furto aufertur , non committatur sacrilegi qm Qi WH ocrae non sunt in ' patrimonio sngui rum indeque nullius esse dicuntur A, quia in nullius bonis sunt; nec esse possunt. Hine nec alienari ς nec obligari possunt*t. Immo nee aliquid in loco sacro facere, aut immittere licet nisi ornamenti causa fiat Et dispositio de tali re adeo nulla est . ut nec aestimatio, nec poena inde debeatur ; nec ex postfacto con
Desinunt esse res saerae L si ab hoste occupantur pefinie enim desinit imperium eius, qui consecravit, nec hostem obligans leges consecrationis, etsi eadem qu 'que hostibus sit religio q
δε f. g. inst. R. D. I. s. pr. I. I. Eod- l. sin. ut in poss
198쪽
De June. Rei μοι. οὐ Not. Apud Romanos dii tutela res evocari solebant scum hollium terras ingrederentur ν: sed non ea in νtentione id fiebat, ut loca capta .religione liberaren ,& quod crederent fugatis, , vel : fugientibus Dii ipso iure res fieri privatas /; sed ut eos: sibi propis s redderent. Religione autens res liberabantur ciba e voeationem , quia jus consecrandi, re ab hoste occupata, cessat. I ZM at,b . II. Seculari satione, quando res Deo confeci ta lege Principis a religione liberatur', adeoque usui pro
IR Si res alienatur ex causa redemptionis captivo rum, &e. IV. Si re sacra plane interit non si cedes sacrae diruuntur; nam locus sacer manet x. V. Praescriptione V.
f. CCXXXII. RES SANCTssi sunt quae sanctio
ne quadam confirmatae, eaque subnixae i. e. lege poenali ab iniuriis hominumi Jefensae , atque munita sunt. . Eoque . reseruntur murii, portae , sora , theatra, circus, arena legati q. Tribuni plebis J. Ex his rebus tollere aliquid , aut contingcre non possumus . . t Hinc in muros nihil immittere istet f, . nec aliquid eis conjungere, seu superponere 1, nec aliquid in eis sine consensu Principiζ reficere ', nec habitare in muris y dc in porta licet
199쪽
Pig. Pronem. XII. Lib. IV. Cap. L
m res extra patrimonium singulorum sunt , inde. nue pi iei juris este dicuntur Α, & nuitias, quia in nullius privati bonis sunt Ex hae deseriptione remm sanetarum apparet , res sanctas supponere sanctionem , . i. e. legem p enalems illae enim legis partes quibus poena eonstituitur a vertis eos, qui contra leges secerint , sanctiones v
cantur m ό adeoque res naturali ratione sanitas nona,mi sed lege demum constitui. -
ε. CCXXXLII. RES RELIGIOSA est locus , m
ouem homo mortuus in perpetuum illatus est ab eo, o ni iuve inferre potest . . Hinc coemereν a S. cenotaphia per se non sunt religiosi ρ ὴ nec semirus , quae ad sepulehrum iconceditur nam haec privati iuris est, indeque a domino remitti potest ' ἀ- . Haec religio ex superstitione gentilium orta en r ni enim animas P releutas aurae divinae esse, miserunt ,& ex quo a corpore separatas fuere MANES a vel laverunt i .. Hos autem manes obambulare , crede.hant. citra eorpus deiunctorum , nec quiescere illos vota, existimabant nec ab inseris recipi , tuli ldi, unito corpore. Hinc tauta cata Gentibus fuit corpus
condendi, ut manes requiescant, M sepultura omelum humanum dicitur - . i in e ...' Hae νes religios . itidem publici iuris .i Siti nullius dicuntur, quia in nullius privati borus sumvis, nepeir 2 possunt sed naturaliter locus videtur ad mortuum
200쪽
Da Juve Rerum . V i. Irtsi vero loca religiosa in proprietate , & dominici hon sint, jus tamen in his rebus cuique competere poettest ad usus religiosos , uti ius interendi mortuum, -- notaphia faciendi, M. t t: nazi . I Effectus rerum religiosarum est, I. ut actio mihi ὁetur in factum.coditra eum; qui mortuum in meum lO- cum infert R. a. Si alius me impedit, leges Romanae actionem mihi contra eum dant de mortuσ inferendo. 3. Si quis me prohibeat sepulchrum aedificare, monumentum exst suere, cenotaphia eritare, &α dant actio nem de sepulchro ad cando .es4. Si quis expensas irilanus alienum: secit , aftio funeraria ideo datur. 3. Si quis sepulchrum violaverit, sontra eum datur actio sepulchro υiolato. , Res ergo religiose natura non dantur ; oc doctrina de manibus mera fabula est . sane, sepultura non essius naturali ratione homini quaesitum : homo desinit esse homo si moritur ; nec iura dantur mortuorum sed viventium. Frulfra proinde hic quaeritur de Jure suo cuique tribuendo, cum homini mortuo ius quaesitum non sit, nee natura quaeri possit a Sed nec viventibus ius quaestum eise, aiseri potest: eorum enim non interest , quomodocunque cadaver anni hiletur. At ex rationibus politicis sepulturae necessitas in rebus publicis . bene ordinatis merito introducta ei h. CCXXXIV. Secundo, res naturali iure sunt vel corporales, vel inco oratis . Illa sunt, quae tangi pose sunt: hae, quae tangi non pos ni ἰ qualia sunt ea,
quae in jure consistunt, uti haereditas, obligatio , servitus, iurisdictio, &e. af. CCXXXV. Tertio , res eorporales veI -οbilo sunt ; vel immobiles. Illa solo n0n cohaerent i ha solo cohaerent . vel natura sua , vel ex destinatione esse