장음표시 사용
531쪽
4 8 Dig. Proclem. XII. Lib. UL Cap. L.
t unc addit . bequuntur fratrum conjunctiones, pose eon sobrinorum, subrinorumq8se; qui cum una domo jam capi non posint , in alias domos , tamquam in coloniae exeunte sequuntur connubia , m assinitates . ex qu bus etiam plures propinqui quae Dropagatio , o
n. 9. Ex his iam facile constat ratio, cur in rebus publicis sola familiarum capita , non Vero membra lingularum familiarum , au comitia vocentur e sola enim capita ius imperii habuerunt , & in civitatem coeuntes se, suaque , arbitrio communi reliquorum capitum sub1ecerunt.
g. DCXIII. CIVITAS igitur est coetus pluria
mum familiarum iuris tuendi causa congregatus r. Hinc differt a coetu latronum . Etsi enim hi latrones unum corpus constituant, sor namque regimidinis habeant, non tamen civitatem constituunt, ade
que jura justi populi non habent ε. Unde nec summa potestas eis tribuitur, quia non iuris tuendi causa in unum coetum coluerunt, sed potius animo jura aliorum destruendi . Hinc I. quidquid agunt iniuria agunt; a. jura belli cum ipsis non obtinent, quia iusti hostes non sunt ; adeoque 3. apti a piratis , & latronibus non fiunt servi η ; nec A. r versi postliminio opus habent 7 . Hinc nec 3. legatos mittunt : nec f. apud Romanos triumphus decernebatur duci, qui eos vicisset ': ti s 7. latrones quaedam capiunt, eorum domini non fiunt n. a. Effectus hujus differentiae insignis hic est, .ut
a. c. II. S. I9. Di iligod by Cooste
532쪽
De Defensione Iurium per Iudicia . 44st
ut eivitas non desinat esse justus populus, etsi iniuria quid agat , & actum illum armis defcindat squia finis tamen civitatis idem semper manet, populus iuris in genere tuendi causa est congregatus, atque hinc omnia jura belli etiam cum hoc populo injuri agente obtinent d. . E contrario coetus latronum non incipit esse eivitas, et sit latrones actus iustitiae exerceant inter se, quia finis generalis cessat . ; nisi finem suum , promiscue praedandi, mutent: nam coetum latronum iu-sam civitatem fieri posse , ex quo latrones illh eo animo congregantur iuris tuendi causa , extra omne dubium est. Certum ergo est , civitates , coetum illum iuris tuendi causa congregatum, id est, imperium, prout inter gentes est constitutum, ex pacto hominum o
At negari nequit, jus imperii, quod in civitatem collatum est, a Deo esse ius enim illud consistit in tuendo jure singulorum; quod omelum patribuc
familias a Creatore concisum, ab his autem in eivitatest earumque rectores, translatum est. Hinc jam apparet ratio, cur judicia divina ordi. natio vocentur f; nimirum, non ratione formae, ut
pote quae ex facto, & dispositione hominum statuta est, sed intuitu finis: quia finis judiciorum est , ut iura singulis ex voluntate divina quaesita tuta sint. Hinc a 3 est, quod nomen Regium apud gentes pro Deo, cultum fuerit j : bὶ quod reverentia iis debeatur, etsi impiissint, ein quod inviolabiles sint , etiam in alieno territorio Rr din quod Sam. de Cocceii Rir. ad Grol. Ff ju-
533쪽
3udicem actionum suarum nullum habeant e quod Dei graria se principes este, in titulis suis as- ierant : f) quod severisIimis poenis eorum violatio
S. DCXIV. In civitat, major in suffragiis seren
dis pars, etiam naturali jure , obtinet , quia alias nullus consiliorum foret exitus h. Sed si vota inter se differunt, quaeritur, quomodo computentur Resi landamentum hoc est o primo , oe ante omnia , fen-rentiae damnantes Dingi debent contra absolventes; &tum eondemnantes in gradu poena dissentientes a ponderantuν 9 iterum ea sententia praefertur , inquam major pars consentire videtur. Exemplo res elarior fit o quinque sunt iudiees , quorum duo absolvunt, tres condemnant , unus in II. alter in Io. tertius in I. Hic i. quaeritur , an absolvendus si reus, an condemnandus ' posterius as fit tur, quia tres asserunt contra duos , reum puniendum esse. Non potest is ergo absolutus videri, quem pars maior co ndemnavit. 2. Quaeritur , quanam poena assciendus sit 8 Et dicimus, rationis esse, reum in Io. teneri: non enim. potest teneri in II. quia plures , scit. duo sunt , qui minori poena reum dignum statuunt . Ergo media retinenda est quia ille, qui condemnavit in 13. , eonsentit quinque in Io. qui enim in majorem consentit , multo magis contentire videtur in minorem et unde Omnes tres quidem consentius in I. , sed horum plures , duo stilicet, in maiorem: adeoque perinde est, ac si uterque statuisset I ν . - De quo casu cum idem quoque sentiat, in priore vero dissentiat Ius Canonicum, . in c. r. de armirruiu
in Vid Parent, Disput, de eo . quod justum est cit
534쪽
ia 6. id sibi non convenit. At Jus Civile , etsi utroque easo dissentiat, sibi tamen constat , quia semper minimam summam praesert. L. 27. f. D. h. 4.az. L. 47. D. de ob m aes. n. I. Haec ratio nostra facilius a summis ad alias poenas transferetur in omnibas illis casibus, de qu, hus adeo diseeptatum inter Dd. est: uti I. s tres
iudices reum morte mulctandum censent , duo exstio , duo pecunia ; HELLIVS putat morte puniendum reum , NH. Attici L. 9. c. I 3. Nos silio. Non enim morte puniri potest, quia 'quatuor minori poena eum afficiendum dicunt; nec pecunia, quia I. graviorem dictarum d ergo exsilio ; quia indubie in hanc quoque consentiunt morte damnan
et. Si tres mortem, duo in amiam , & duo exsilium irrogant , vid. QUINΤILIANUS deesam. 363., eadem est ratio decidendi, ita ut media praeferatur poena.
. Si quidam absolvunt, quidam relegationem , quidam mortem decernunt, uti apud PLINIUM L. 8. . I ., tum duae sunt quaestiones : I. an ablolvendus sit rensὶ Et negatur; quia ex ibi propositis apparet, unam saltem absolvisse, duas vero condemnasse , nisi absolventium major, aut par numerus suerit, Plia. d. i. a. quomodo puniendus sit P Respondemus verba PLINII : quae sententiae vitam re-4inquerant, una ademerat; apparet, vitam adimi non potuisse, quia duo vitam relinquerent: sed relegantium solentiam, quippe in quam etiam reliqui consensisse videntur , praeserri debuisse ; nisi una pars numero quoque reliquos superarit.
q. Si quidam omnes e ptiuos, quidam nullos, alii quodam dimittendos eensent , recte POLYBIUsin Lxcerpt. lem I 29. censent , quosdam dimittendos esse. Nam omnes dimitti non poterant, quia i duae partes id negabant. Nec eorum sententia , qui nullos dimittendos censebant, obtinere potuit , quia ei
535쪽
itidem quaedam partes contradicebant: ergo Mimittendi sunt qaedam nam cum hac sententia coniungunetur illi, qui omnςs dimittendos censuerunt . In utroque tamen posteriore exemplo supponitur, ne pars par em numero vicerit. Cons. GROTIUS de J. B.
3. DCXV. Inter civitates, reges, principes, &e. ordo naturalis est, ut praecedat qui potior est tem pore : s plures civitates commune aliquod concilium constituunt, ordo hic est, prout quisque in seciet a tem venit . . Atque ex his principiis sacile lis de ordinς inter Circulos Imperii decidi potest r. q. DCXVI. Haec ergu vera origo est civitatum de x pna enim familia per propagationem plures familiae ortae sunt, quae vel ex necessitate , vel ex uti, litate in unum coetum sese congregarunt , ac se, suaque , arbitrio vel unius , vel plurium subjecerunt.
consensu plurium familiarum ortas esse : hae igitur eivitates idem IMPERIUM consequuntur , quod antea singuli patresfamilias habuerunt: illudque imis
536쪽
f. DCXVIII. Potestas fumma dicitur, quia sum Horem aliam non agnoscit, etsi parem forte habea snam duae summae potestates, duoque Monaretiae fimul in uno regno in solidum concutrere possunt idque inpius apud Romanos, in JEgypto , ct alibi contigisse, experientia docet: fummum enim duplici
sensu sumi potest , & quod omnibus aliis saperius est, & quo nihil superius est j. g. DCXIX. Summa potestas autem desnitur , se
vultas moralis iure proprio competens ad tuenda ju.ra civitatis, Omniaque ea agendi , quae ad salutem ei vitatis pertinent f.
3. DCXX. Essentia igitur Imperii in eo cons-stit, i. ut facultas illa competat iure proprio , non alieno : a. ni tendat ad salutem reipublicae , & j
n. ta omnis autem quaestio PRIMO in eo vertitur, quando Imperium iure proprio competat, ex quibus signis id appareat ' Sane , jus summae potestatis diiudieare non debemus i. ex sono vocis, se te quod quidam reges, & principes vochntur ς ne 2. ex agendi facultate u ; nec ' delatione imperii per electionem, aut successionem A; nee q. ex hibendi plenitudine, sorte quod quis facultatem limnia agendi habeat jure perpetuo, vel temporario νοῦ nee 3. ex obligatione imperantis , si quaedam promittit vel subditis suis vel vicinis , etiam quae ad imperiitationes pertinent R. Unde ergo ' Resp. ex solo titulo , & causa delationi; , se nimirum populus omne jus suum in prineipem trausfert . Non auteni
537쪽
desinit iure proprio imperium habere Princeps, etsi timeatur subditis rationes reddere o , vel inaequali clare junctus sit vel tributum alii solvat ς, uel fid)litatem alii juret d. . aranslato ita imperii in principem jure , nulla amplius potestatis particula, nec realis, penes populum residet ε , unde nec populus punire regem male agentem potest f. n. a. Non ergo Iure proprio imperium habet, qui saltem minister est populi , ossicialis eius , adeoque eui sola administratio commissa esto ibi igitur omne ius est populi, vel civitatis i omnia ejus jure , ac
Hinc summae potestates non fuere r. dictator spa. antiqui reges Germanorum , Vandalorum , G thorum β , nec primi Grircorum Imperatores . 3. spcite itas non ex subjectione oritur , sed ex foedere Hine ordines Belgii non habent imperium in septem prouincias ; nec civitates Graeciae erant sub imperio concilii generalis, quia jure foederis parebant , non jure imperii h.
j. DCXXI. SECUNDO requisivimus ad iustum
imperium, ut Iuris tuendi causa exerceatur: nam.eosiaci a societate Iistronum differre , diximus . Quod requisitum in ira plenius examinabimus , ubi de o, jecto summae potestatis agemus. 6. DCXXII. Causa imperii, seu summae potest iis mediata est Deus ; is enim dum quaedam humano generi concessit, concessit etiam media jura illa de- ωndendi , adeoque vi hujus concessionis diuinae paterfamilias jura suae semiliae vel ipse defendere , vel
538쪽
aea per alios, v. g. per civitatem , per principem . . tueri potest. lus igitur imperii a Deo est , gecivitas, seu princeps, approbante Deo , desensionem illam peragit, idque iure imperii, vel , quod idem
est, summae potestatis. λ . Causa immediata est pactum, ae consensus patruπρο familias, qui in unam civitatem coeunt, & facultatem iura sua defendendi in commune civitatis , velia unius Principis arbitrium contulerunt.. g. DCXXIII. Subjectum summae potestatis sunt I. imperantes, a. parentes, seu subditi , 3. territo
imperantes sunt, quibus patresfamilias ius imperii detulerant: desertur autem νel uni , vel omni-ius , vel pluribus ς unde tres illi status adeo interpoliticos celebrati oriuntur. Si una defertur, status dbcitur Monarchicus; si omibus , status est popularis, seu Democraticus ; si pluribus, status hic in infinitum variare potest, & pro varia disposaione etiam varia eonsequitur nomina. Aliquando desertur nodi .ipsum ius imperii , sed sola administratio: hinc administrator igitur non habet sutnmam potestatem , sed saltem est alterius ea sae instrumentum l. Vid. supr. f. 62C.
F. DCXXIV. Celebris quaestio est, an detur si tus mixtus , vel ut GROTIUS eam proponi an dividi imperium possit & quando status mixtus , adeoque imperium divisum videatur Variae hac de re sent opiniones m. Si dicendum quod res est , statum vere mixtum dari, non puto . Is , qui Iroprio iure imperium habet, illud nec tum popu- , dividit, nee eum proceribus f etsi quosdam actustae horum consensu peragere impediatur . NequeFf 4 PO
539쪽
63 6 Dig. Proim. XII. Lib. VI. Cap. II.
Pppulus, vel status, in his actibus concurrunt iure imperii, sed vi pacti. Nee illi aliquid ilatuere, sed statuentem impedire postunt. 3. UCXXV. Deserri porro imperium potest vel simpliciter , vel sectindum quid, id est certo saltem respectu '. Huc pertinent regna fetidi iure, ubi imperium directium sed absque utilitate manet peneS deserentem; titile autem est penes regem VasM-lum .: atque ad hoc imperii genus reserri debet superioritas territorialis, qua flatus imperii Romanorum Germanici gaudent p.
q. DCXXVI. Denique deserri imperium potest vel personae, vel 1amiliae . Priori casu regnum dici solet electiυum, ein mahlΚ onigretch ) : hoc casu occessi υum, ein Erb.Κonigretch ). In utrisque aurem ius regis dependet ex lege delationis. t. Quisquis in regem eligitur', licet sit extraneus, in Ius civitatis illius regni admittitur . Et si igitur v. g. Imperator non nisi Germanus eligi possit; si tamen extraneus eligitur, is jura civitatis regni Germanici eo ipso consequitur
cives, itidem ad subjectum summae potestatis pertinent adeo ut deficiente populo, ipsum ius imperii tollatur. vid. in se. f. 638. ὶ . Fiunt autem cives vel natiuitate, vel adoptione g. DCXXVIII. Territorium quoque subjectum summae potestatis continuit f. 627. . Proprietas enim territorii manet populi , ejusque est quasi patriminnium : atque hinc bona corona dicuntur ι.
540쪽
. . n. I. Hujus rei varii sunt effectus: nam I. sumis a potestas non continetur numero personarum, sed
finibus territorii r. a. Quidquid intra fines imperii invenitur, subjectum est imperio, adeoque etiam a reges transeuntes , b regum legati ; sc J exercitus extraneus, d in clerici. q. Si civitas se obligat ad utilitatem publicam, & debita contrahit, ea debentur ex patrimonio .populi. q. Atque hinc sueceis res in territorio, sive ex eadem familia snt , sive extranei , succedunt in debitum , quod territorio e haeret. Vid. svr. 3 3. 3. Si territorium interit, summa potestas tollitur intuitu territorii u . n. 3. Territorium autem hinc intelligimus cum suis iuribus, & accesssionibus. Ad jura pertinent regalia, debita tum activa , tum passiva, &e. Ad accessiones pertinet quidquid vel ex natura rei, vel ex destinatione Principum ad usum imperii pertinet; quae ac- eugiones late recensentur a PARENTE in J uri publ.
f.. DCXXIX. O editum imperii, summae potestatis, est salus reipublicae ; adeoque defensio iurium civitatis publicorum, & privatorum: unicus enim finis, cur homiues in civitatem coierint , in eo co sistit, ut jura tum communia, tum singulorum, tuta sint. n. I. Non ergo approbamus varias illas summae potestatis partitiones , quas Doctores Politices sese mare solent, & quas alibi examinavimus n. 2. Dominium, quod .vulgo vocari solet emineus, est vera pars summae potestatis: quia Doctores VO-ve illa nihil aliud intelligunt, quam effectum imp rii, vi cujus Princeps jura subditis quaesita vel o utilitatem publicam, vel in poenam auferre potest.