Justitiae naturalis, et romanae novum systema auctore Samuele L.B. De Cocceji ... in quo ... demonstrantur 1. Jura Dei in homines; nec non exponuntur 2. Jura hominum inter se juxta tria juris romani objecta; simulque universum jus romani in artem red

발행: 1762년

분량: 736페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

521쪽

iudicem a monum suarum nullum habeant i r e quod mi graria se principes esse, in titulis suis asserant : f) quod severissimis poenis eorum violatio

prohibeatur M.

S. DCXIV. In civitat major in suffragiis serendis pars, etiam naturali jure , obtinet , quia alias nullus consiliorum foret exitus h. Sed si vota inter se differunt, quaeritur, quomodo computentur Rehulandamentum hoc est e primo , oe ante omnia , semrentiae damnantes iungi debent contra a Volventes , &tum condemnantes in gradu poena dissentientes a ponderantur ἰ iterum ea sententia praefertur , inquam major pars consentire videtur.

Exemplo res elarior fit o quinque sunt iudiees, quorum duo absolvunt, tres condemnant , unus in I . alter in Io. tertius in I. Hie r. quaeritur , an absolvendus sit reus, an condemnandus ' posterius a fir tur, quia tres asserunt contra duos , reum puniendum esse. Non potest is ergo absolutus videri, quem pars maior condemnavit. 2. Quaeritur, quanam poena asseiendus sit 8 Et dicimus, rationis esse, reum in Io. tenbri: non vim. potest teneri in II. quia plures , scit. duo sunt , qui minori poena reum dignum statuunt . Ergo media retinenda est quia ille, qui condemnavit in I 3. , eonsentit quinque in Io. qui enim in maiorem consentit , multo magis contentire videtur in minorem e unde omnes tres quidem consentium in I. , sed horum plures, duo stillaei, in majorem : adeoque perinde est, ac si uterque statuisset io. . De quo casu cum idem quoque sentiat, in priore vero dissentiat Ius Canonicum, . in c. 1. de amirn

522쪽

is 6. id sibi non conusnit. At Jus Civilet, etsi utroque casu dissentiat, sibi tamen constat , quia semper minimam summam praesert. L. 27. f. D. b.4. σου. L. 47. D. de OM. σ aB. n. I. Haec ratio nostra facilius a summis ad alias poenas transferetur in omnibas illis easibus, de quibus adeo diste piatum iniet Dd. est: uti I. si tres iudices reum morte mulctandum tensent , duo exstio, duo pecunia ; HELLIVS putat morte puniendum reum , Noti. Attis. L. q. e. II. Nos e silio. Non enim morte puniri potest, quia quatuor minori poena eum afficiendum dicunt; nee pecunia, quia I. graviorem dictarum .' ergo exsilio ; quia indubie in hanc quoque consentiunt morte damna

2. Si tres mortem, duo in amiam , & duo exsilium irrogant , vid. QUINΤILIANUS desam. 363., eadem est ratio decidendi, ita ut media praeseratur poena.

3. Si quidam absolvunt, quidam relegationem , quidam mortem decernunt, uti apud PLINIUM L. 8.ep. Iq., tum duae sunt quaestiones r I. an absolvens dus sit reus ὶ Et negatur'; quia ex ibi propositis aps paret, unam saltem absolvisse, duas vero condeminasse, nisi absolventium major, aut par numerus fuerit, Plia. d. i. 2. quomodo puniendus si P Re- spondemus verba PLINII : quae sententiae vitam relinquerant, una ademerat; apparet, vitam adimi non potuisse, quia duo vitam relinquerent: sed relegantium forentiam, quippe in quam etiam reliqui consensisse videntur , praeferri debuisse ; nisi una pars numero quoque reliquos superarit. q. Si quidam omnes t ptivos , quidam nullos, alii

qu quam dimittendos censent , recte POLYBIUS

in cxcerpt. ter I 29. censent , quosdam dimittendos esse. Nam omnes dimitti non poterant, quia duae

artes id negabant. Nec eorum sententia , qui nulos dimittendos censebant, obtinere pomit , qcia hi Ff a . it,

523쪽

atidem quaedam partes contradicebant: ergo dimittendi sunt quadam ; nam cum hac sententia coniungun. tur illi , qui omnes dimittendos censuerunt . In iii μtroque tamen posteriore exemplo supponitur, ne pars ParIem numero vicerit. Cons. GROTIUS de J. B.

γ P L, a. c. 3. 3. 19. PUFENDOREIUS L. 7. s. a. F. I 8. PARENS Di p. de eo, quod jus. circ.

DCXV. Inter civitates, reges, principes, &c. ordo naturalis est, ut praecedat qui potior . est tem pore e si plures civitates commune aliquod concilium constituunt, ordo hic est, prout quisque in societa, Iem venit . . Atque ex nis principiis iacile lis de ot dinς inter Circulos Imperii decidi potest ρ .f. DCXVI. Haec ergu vera origo est civitatum :ex una enim familia per propagationem plures familiae ortae sunt, quae vel ex necessitate , vel ex uis litate in unum coetum sese congregarunt , ac se, suaque , arbitrio vel unius , vel plurium subjecerunt

CAPUT II

l. DCXVII. IXIMUS in capite praecedendi,

L CIVITATES ex pacto , di

consensu plurium familiarum ortas esse : hae igiturtivitates idem IMPERIUM consequuntur , quoi antea singuli patresfamilias habuerunt: illudque im

perium SUMMAM inseri POTESTATEΜ .

524쪽

f. DCXVIII. Potestas summa dicitur, quia superiorem aliam non agnoscit, etsi parem sorte habeat snam duae summae potestates, duoque Monarchae simul in uno regno in solidum concurrere possunt idque saepius apud Romanos, in AEgypto , re alibi contigisse, experientia docet: summum enim duplici

sensu sumi potest , & quod omnibus aliis se perius est, & quo nihil superius est l. 3. DCXIX. Summa potestas autem desinitur , se

tultas moralis iure proprio competens ad tuenda ju.ra civitatis, omniaque ea agendi , quae ad salutem ei vitatis pertinent f. DCXX. Essentia igitur Imperii in eo cons-stit, i. ut facultas illa competat jure proprio , non alieno ,: 2. ut tendat ad salutem reipublicae , de juris tuendi causa exerceatur. ε

n. r. Omnis autem quaestio pRIMO in eo ve titur, quando Imperium iure proprio competat, ex quibus signis id appareat P Sane , jus summae pol statis dijudicare non debemus i. ex sono vocis, is te quod quidam reges, & principes vocentur s nec Σ. ex agendi facultate u ; nec 3..delatione imperii per electionem, aut suecessionem ned 4. ex habendi plenitudine , sorte quod quis facultatem omnia agendi habeat iure perpetuo, vel temporario r; nec 3. ex obligatione imperantis , si quaedam promittit vel subditis suis vel vieinis , etiam quae ad imperiitationes pertinent R. Unde ergo' Resp. ex solo titulo , & causa delationis , Ii nimirum popuIus omne ins suum in prineipem transfert . Non autem

525쪽

4s4 Dig. μοaeni. XII. Lib. VI. Cap. II.

desinit iure proprio imperium habere Princeps, metsi teneatur subditis rationes reddere o , vel inaequalilaedere junctus si ι, vel tributum alii solvat ς, uel ijdelitatem alii iuret ἡ . . . branslato ita imperii in principem iure , nulla amplius potestatis particula, nec realis, penes populum residet ε , unde nec populus punire regem male agentem potest f. n. a. Non ergo jura proprio imperium habet, qui saltem minister est populi , ossicialis eius , adeoque eui sola administratio commissa esto ibi. igitur omne ius est populi, vel civitatis ; omnia ejus jure , ac nomine geruntur. Hinc si1mmae potesta es non fuere r. dictators; a. antiqui reges Germanorum , Vandalorum , Gothorum. b, nec primi Graecorum Imperatores 3. si te stas non ex subiectione oritur , sed ex foedere. Uine ordines Belgii non habent imperium in septem provincias I nec civitates Graeciae erant sub imperio

concilii generalis, quia jure foederis parebant , non jure imperii h. 9. DCXXI. SECUNDO requisivi s ad iustum

imperium, ut iuris tuendi causa exerceatur: nam.eosiaci a societate latronam differre , diximus . Quod requisitum infra plenius examinabimus , ubi de o, jedici summae potestatis agemus. j. DCXXI t. Causa imperii, seu summae potest iis mediata est Deus; is enim dum quaedam humano generi concessit, concessit etiam media jura illa de- ωndendi, adeoque vi huius concessionis diuinae paterfamilias jura suae familiae vel ipse defendere , vel

526쪽

ea per . alios, v. g. per civitatem , per principem .

. tueri potest. lus igitur imperii a Deo est , &civitas, seu princeps, approbante Deo , defensionem illam peragit, idque iure imperii, vel , quod idem

est , summae potestatis. Causa immediata est pactum, ae consensus patrum familias , qui in unam civitatem coeunt, & facultatem iura sua defendendi in commune civitatis , vel in unius Principis arbitrium contulerunt. g. DCXXIII. Sufetium summae potestatis sunt I. imperantes, a. parentes, seu subditi , 3. territo

rium.

Imperantes sunt, quibus patresfamilias ius imperii detulerant: desertur autem vel uni , vel omnibus, vel pluribus ς unde tres illi status adeo interpoliticos celebrati oriuntur . Si uni desertur, status dbcitur Monarehisus; si omibus, status est popularis,sta Democraticus , si pluribus, status hie in infinitum variare potest, & pro varia dispositione etiam

varia eonsequitur nomina.

Aliquando defertur noti ipsum ius imperii , sed sola administratio: hinc administrator igitur non habet sutnmam potestatem , sed saltem est alterius caninta instrumentum l. Vid. svr. f. 62C.

,. DCXXIV. Celebris quaestio est, an detur si tus mixtus , vel ut GROTIUS eam proponit an dividi imperium possit & quando status mixtus , adeoque imperium divisum videatur is Variae hac de re sunt opiniones m. Si dicendum quod res est, statum vere mixtum dari, non puto . is , qui proprio iure imperium habet, illud nec eum populo dividit, nec eum proceribus ,' etsi quosdam actus sine horum consensu peragere impediatua . Neque

527쪽

63 6 D f. Proclem. XII. Lib. VI. Cap. II.

Pppulus, vel status, in his actibus concurrunt iure imperii, sed vi pacti. Nec illi aliquid statuere, sed statuentem impedire postunt. . . CXXV. Deserri porro imperium potest vel si liciter , vel secundum quid, id est certo saltem respectu v. Huc pertinent regna fetidi jura, ubi imperium diretitum sed absque utilitate ) manet penes deserentem; utile autem est penes regem vasallum .: atque ad hoc imperii genus referri debet superioritas territorialis, qua ita tus imperii Romanorum Germanici gaudent p.

q. DCXXVI. Denique deserri imperium potest vel personae, vel 1amiliae . Priori casu regnum dici solet electiυum, ein mahl nigraich ) : hoc casa successivum , ein Erb. Konigretch ). In utrisque aurem jus regis dependet ex lege delationis. t. Quisquis in regem eligitur', licet sit extra neus, in Ius ciuitatis illius regni admittitur . Et si igitur v. g. Imperator nonnisi Germanus eligi posist; si tamen extraneus eligitur, is iura civitatis regni Germanici eo ipso consequitur is .

cives, itidem ad objectum summae potestatis pertinent ; adeo ut deficiente populo, ipsum ius imperii tollatur. vid. infr. f. 638. ) . Fiunt autem cives vel natiuitate, vel adoptione g. DCXXVIII. Territorium quoque subjectum summae potestatis consiliuit f. 62ῖ. 3. Proprietas enim territorii manet populi , ejusque est quasi patrimonium: atque hinc bona corona dicuntur i.

528쪽

De Defensione Juν tim per judicia . sp

n. I. Hujus rei varii sunt.effectus: nam I. sum ma potestas non continetur numero personarum, sed

finibus territorii l. a. Quidquid intra fines imperii invenitur, subjectum est imperio, adeoque etiam a reges transeuntes , b regum legati ; fcJ exercitus extraneus, d) clerici. q. Si civitas se obligat ad utilitatem publicam, & debita contrahit, ea debentur ex patrimonio .populi. q. Atque hinc suecess res in territorio, sive ex eadem falxilia snt , sive extranei , succedunt in debitum , quod territorio cohaeret. Vid. fur. N 3 3. 3. Si territorium interit, summa potestas tollitur intuitu territorii ti . n. 2. Territorium autem hine intelligimus cum suis iuribus, & accel*ionibus. Ad iura pertinent regalia, debita tum activa , tum passiva, &c. Ad accessones pertinet quidquid vel ex natura rei, vel ex destinatione Principum ad usum imperii pertinet; quae oc-eegiones late recensentur a PARENT E in Jur. pubi. c. 9. g. I . seq.

f. DCXXIX. Objeflum imperii, summae potestatis, est salus reipublicae ; adeoque defensio iurium civitatis publicorum, & privatorum: unicus enim finis, cur homines in civitatem coierint , in eo con sistit, ut jura tum communia, tum singulorum, tumia sint. n. I. Non ergo approbamus varias illas summae potestatis partitiones , quas Doctores Politices soris mare solent, & quas alibi examinavimus . n. 2. Dominium, quod .vulgo vocari solet eminens, est vera pars summae potestatis: quia Doctores voce illa nihil aliud intelligunt, quam effectum imp rii, vi cujus Princeps jura subditis quaesita vel os utilitatem publicam, vel in poenam auferre potest.

529쪽

suae iamlhae, poenas capitales in membra semiliae statuere potuisse. Sane, primos Iudaeorum auctores , quos Patriarchas vocant, summam potestatem habuisse , vel ex eo apparet, quod bella gesserint . Abrahamus enim fratrem a vicinis regibus captum armis liberavit ; 3c filii Jaeob, ob stuprum sorori illatum, poenam sumsere a tota Hemoritarum gente.

Uestigia hujus imperii adhuc extant apud plures gentes, ubi, etiam post institutas civitates , jus vitae, & necis, patribusfamilias relictum fuit ; quod proinde non est jus novum e sed id, quod antea patresfamilias habuerunt, eis reservatum est . Sufficere enim primis reipublicae auctoribus ad tranquillitatem civitatis videbatur, iniurias, quas familiae sibi inυλcem inferebant, civitatis arbitrio submittere ; neque eis ad statum publicum pertinere videbatur, quid incvusque familia statueretur. n. 3. Neque metuendus est domestici hujus iudieii abusus: satis enim provida prospexit natura per

unionem carnis, quae cum uxore contrahitur, & pere: οργήν, quam natura parentibus erga liberos ingenuit. Haec natura: Viacula tutos reddunt & uxores& liberos, ab injuriis maritorum , & parentum . Sane, Finor longe metus est a marito , qui pariter . & magis abuti iudicio potest . Cum T. Atrius filium deprehensum in parricidio exsilio damnasset SENECA i addit: nemo dubitabat, quiu merito reus damnatas esset, quem pater damnose potuisset qui odisse nou poterat. δ. . N. 6. Certissimum igitur est, patremfamilias esie iudicem naturalem suae familiae, qui legem familia dare, lites in familia ortas decidere , erimina punire I

de crument. L. i. c.

530쪽

xe , ac iura familiae contra injuriam aliorum defendere potest, & debet. n. 7. Patre familias mortuo , quotquot capita ei subjecta suere, singula familias habere inceperunt,& singuli patrumfamilias nomen subierunt Audiis igitur hoc modo familiis , cum una domo capi tot familiae non potuerint, in alias domus, tamquam in colonias exierunt s atque ex his pluribus domibus, quae ex eadem domo , & gente prodierunt , quaedam constituebatur societas , quae pagus

Vocatur m.

Secutis connubiis, & assinitatibus contractis , plures orti sunt pagi, inter quos cum memoria cognationis pene deleta esset, facile lites oriri potuerunt, unde bella secuta. Bellum gerentes vicinorum auxi lia implorabant & hae gentes sociae , incursiones hostium metuentes, communem coetum constituebant, unde civitates ortae sunt n.

v. 8. Atque hanc originem civitatum , & regnorum , totidem verbis resert ARISTOTELES ρ postquam enim patresfamilias capita, & rectores suae domus consti tu it, ita pergite quae ex pluribus domLhtis constituitur societas prima utilitatis gratia nou quotidianae, PAGUS est: maxime vero fecundum,naturam videtur pagus propagatio quaedam esse domus eorum , quos dicimus coalitos, o natos esse natorum .... Quae aurem ex pluribus pagis conscitur focietas CIVITAS es. Atque hoc sensu civitatem a natura esse, statuit p. Eodem recidit sententia CICERONIS : nam hic quoque primam societatem inter membra familiae, id est in una domo constituit q ; &

SEARCH

MENU NAVIGATION