장음표시 사용
251쪽
i. quitur , quem desectum fuisse ad caedem Mendam dicit. Ille, qui semper feeum storia,
is semper exoletos, semper lupas ducebasitum neminem, nisi, ut virum avitolestiam esse die res. Virgilius praeterea in x, libro ita locutus est: qui tamen ridetur aliter cepisset nee a Troianis. aut Latinis, in acri illa pugna lectos esse socios periculorum: quorumque virtute niterentur, sed potius singulos vicusque aciei legisse sbi e numero hostium, cum quibus congrederentur ac fortiter dimicarent, aduertarios: atrocior enim pugna videtur committi contra illos, quos iam nobis aduersarios destinavimus . tota tamen res accurate attendenda: ve is ba poeiae haec sunt. Tertia sed postquam congressi in proelia, totas Implicuere inter se acies: is legitque vitum vir. Tum vero,&gemitus molientum.&quae sequuntur.
Verba stratonis LAgenter ea rata, μω de rei me diocris, cum rasal tradere vi M. CAP. XX. TR Avo la v. libro Geographἰae, quo loco de Pisariam, vetustissimae HMs,
situ loquitur i quae ipsius adhuc tempestate duobus suminibus cingebatur , Ansure atque Artio: frontem fluviorum eorum demonstrans, de nostro hoc ii quit. L . me, α' a Quae ipsus verba diligenter animaduertenda, ponderandaque sunt: neque enim quod dicit, rei ipsi respondet,temere acceptum. Arnus namqne initio siti cursus tenuis est, ex uutique amnis, non copiosus, ut ait: nec in tres partes ullo pacto finditur, sed totus integetque se tur.vel potius plurimῖs rivulis torrentibusque, paruo quoque spatio in eum influentibus, am--plificatis r. nam in reliquo cursu grandes etiam nonnaelos, paresque sibi recipit. hoc autem
lubitari de ipso illa certum est , vi dubitari de Iplb nullo modo debeat. Cogitania igitur mecum accuratis quomodo eruditi scriptor Is Eistoria defendi possit . hocsuccurri t. non intellexisse strabonem ortum pi Incipiumque fluuii apertum: &qui oculis cernitur, ubi scit; ceterumpunt aquae. sed in .ucetibus montis clauium: vasque unde insae hinduntur: nec enim desuetunt physes. qui ex antris hῖs, aquae plenIs, & tamquam valisus, putarent caput ducere flumina . eontra quos disseruἰi subtilitet Aristotcles in primo libro de rebus superis. Ex iisdem autem mon ἀtibus, aut non omnino diiunctis, otios uereque tres nes certum est. quorum tamen veri sontes capitaque magno interuallo inter se distant. ij autem sunt Tiberis, Metaurus, & hie ipse Arnus. quod si uniuetiae illae aquae, quae tres fluuios conficiunt, eodem hoc alueo Iaraosuissent, quanto grandior amnis luiutus fuerit, facile intelligitur. quomodo aliter a mendacio grauis lolpior liberati possit non video. Neque tanam ab Arretio omnino fertur. vii quit. nam longe ab ea urbe in sylva, quae vocatur Falterona, ortum habet. id autem oppidum,
cum multum iam fluxit, in sin stro latere distans a se, spatio iiij. milium passuum relinquit. UPMamr de sim litare a r μι-- supersti Hoc Pausa maestri is, quia ieris mamcutit meterfecto esse catagulam si 'riotisum cupidinem Thsissem. curtis etiam dei iram vis N
reni at o pacto iam G. CAP. XXI. Ist v M In modum superstitiosus seriptori Pausanias paene putat et Castula
saeuissimum principem, necatum, quod Cupidinem illum, fima Gla,tem ipropter quem Thespiae vis trantur, sustulerit. quae res etiam, ut ille existimat. exitium attulerit Neroni, qui in suas sedes illum reportatum , iteriam demolitus inde sit . quasi non cotidie hi atrociora multo & Erauiora scelera ederent. O . iam autem fuisse inieritus Cal ulae asportationem eius simulati, ut Atilius erederet inductus etiam est, quia quasi deus ille mentem dederit stultissimo imperatori, ut sortem virum contumelia irritaret. cum idem sui ait semper signum illi peienti daret eum ludibrio quo dam & contemptu . unde ille tantam contumeliam ferre non potens, ultus est iram suam noce imperatoris. SIgnificat igitur Graecus hic breui, quod pluribus Suetonius commemorat: in vita enim ipsius, quo loco de iis, qui coniurationem in eum fecerunt loquitur, inquit. Primas sibi partes Caluus Chaerea,tri unus cohortis praetoriae, depoposcit: quem Caius, s , ni orem iam, de mollem, & esseminatum, denotare omni probro consuerat. de modo innum, petenti Priapum, aut Venerem dare, modo ex aliqua causi agenti gratio osculandam in
252쪽
num offerre, formatam commotamque in obscenum modum. verba Pausaniae haec sunte ix. libro, quo βη τικα yerserinus est. T A .e . M.
que, exii Uarari debet alterum quoque illum imperatorem,omm stupro nefariaque cupidinci iis obtutile, quae tollit exitium mustauit. Viis trus inquit, Tum terror crasso loco Veregem vis, vim
V M Virgilius In ij. Georgἰcorum, vernam stirpliam sit Ionem Glebrans, Inquit. Uere tument terra , Sigei italia semina poscunt, expressit tui opinor γGraecum verbum quo vel hoc ipsum, quod tradit hie poeta, Graeci ligniti M. ductum autem id vel mesta partibus aniniantium, quae manse. festo; appetentex coitus, tument: indeque ad res, sensu carentes, translatum. unde etiam Graeco sermone ita eadem de causa nisi fallor; vocata est k : quod significauit etiam Horatius dicens, iecur tale tumere. Idem autem alio verbo Virgilius, cuius tamen e dem notio est, expreissit. cum vij. Ecloga, inquῖt. Iam laeto turgent in palmite gemmae. Vnde Plautus usus est turgere pro irasci: vi in Casina, cum Stalinum senem ita induxit de oxore lepade loquentem. Nunc in semento tora est, ita turget mihi. Graeci autem qui suo verbo int lectu hoe Ipso usi sint, plures sunt. ut Theophrailus mullis locis, e quibus hie est in iis. librode caesis eorum, quae oriuntur e terra. quo idem praecipitur, quod primo loco a Virgil.O asseueranter dicitur. ut videatur poeta locum hune Graeci scriptoris expressi e :ύ- mr . t ὀ mia HA. Plutarchus quoque in symposia in libro iij. illo usus est de taxo dispmans, cuius umbra necat eos, qui iubea dormietini, praesertim tempore annuquo turget, ut flores fiandat: inquit enim: a ri --απακτίνει-ε, κα- , . inc Tl- αν σιν. Hanc autem arborem intellexisse Lucteuinuarbitror, cum in v . libro cecinit., Est etiam magnis Heliconis molitibus arbos, Floris odore hominem tetro consueta necare. . a
ii CAP. XX UI. . vox est in pauiosermoner & quae prouerbij vim habet, quam O, i negamus amorem tussimque coelati polle. quod huiuscemodi sint hi morbi,
alter animi: corpor s alter, ut invitis nobis intelligantur, de quasi sorices suo indicio deprehendantur. Sentem a similis est apud Antiphanem comicum, paene eadem, nisi quod pro tussi ille vinum ponit: in altero enim conuenit ipsi cum iudicio eius, qui auctor fuit nostri prouerbi si assumat namque cetera omnia posse quempiam occulere duobus exceptis. Si vinum inquam potarit, aut in amorem inciderit: ambo enim hare Indἰcati , de ocul im vi, de orationis. ut inficiantes haec detegant, atque omnibus per picuos reddant. versus Graeci hi sunt. Σ--ia A --τα δά-ται
in Epitome ptimi libri Athenaei.
Ne sit huius aduolii Misere apud Terensum ibi si CAP. XXI UL
CevRA τε videndum est, quid valeat misere Terentio, eum in heauton t mom- . mei O ita induxit Syrum loquentem. Nam quendam misere offendi militem Eiust noctem orantem. de sane in peruetere illo exemplari Petri Benibi declaratio eius verbi huniscemodi legitur. Imis. quia omne nimium non bonum. alibi. eam miserat amati
253쪽
Mnat: haec enim illic ἰn naar g ne leguntur. vii autem ipsum ad Id comprobandum testi monio eiusdem poetae ex Adelphis patet: illa enim verba sunt Aeschini, duram immisericordemque sententiam Micionis patris accusantis. Sed in eadem scena post idem eodem intellectuia iterum illud usurpauit, dicens. Nescio, quia tam misere hoe elle cupio verum, eo vere is mas s. nam locum illum in heauton timorumeno eodem pacto arbitror, de legendum, de ac- is ei pendum. Vt stultae & misere omnes sumus reli os e. idest miselum in modum. non uiat ut sequor Iudic uni illius, qui ita interpretatus est ut ostendi: nec rationem, quam reddidit eius sermonis veram puto. sed omnibus his locis significare puto misere, quod apud Dem sthenem pro Ctesiphonte . eum Inquit, exitum eius belli, quo implicatus erat cum A theniensibus, inuenire non potuisse Philippum, quamuis imperatores ipsbrum male pugnarent, atque in proeliis ille superior foret: quia bellum ipsum, praedonesque, multa rebus ἱ-- plius detrimenta inserunt. ἄλλα in πῖ ἀθλίαι - κακῶς α Rac ἀν- - -vrietis πιλι-
ca, nisi fallor infeliciter&ealamitose . quod cons uiuente eiusdem naturae verbo videtur declaraste. qui igitur perditum in modum ae nullo consilio at uid Vrunt, illi dicuntur misere id sicere, quemadmodum etiam locutus est C. Cassius in epistora ad Ciceronem: is cuius haec sunt verba. Nam Bassus misere noluit mihi legionem tradere.
254쪽
Mos veterum expicum, feruori corpora mortuorum in melle, quod se uuturae gem laudatum ostendaur a Democrito.
N III. libro Lucretius copiose subtiliterque dissiputans contra eos, qui
mortem per borrescerent, & tamen videri vellent aequo animo debitum naturae soluere: dicerentque se solum indignari ac si emere, quod futurum foret, ut post mortem aut putrescerent, aut igne conficerentur, aut a seris dilaniatentur, eaque de causa assirmarent sibi mortem molestam
esse: ultimumque illud tempus horribile,docet eos stulte sentire, nec cogitare corpus morte opprestum, sensu carere: quod si sensu praeditum s ret, eundem dolorem ipsum perpessurum in his etἰam sepulturae generi-
hus: quae magnopere expetuntur: &summa saepe antea cura studioque ab hom nibus in vita parantur. In ea autem sententia explicanda, variisque hominum fortunatorum institutis commemorandis, meminIt etiam rationis eius, quae aliquando usurpata est, & quam docti: ais liqui viri mitrice probarant, in melle corpora condendi, ut ita incorrupta diu i eruarentur,&ita ea quoque non parum dolo est ut in aliis omnibus esse declarat . si verum esset, quod illi opinari videbantur: aut si omnino id non crederent, causam nullam haberent tantopere coispitandi quid de eo reore post mortem futurum ei set, de ea secura macerandi. inquit igitur ..., Aut in melle situm suffocam: . qu enim sentiens, in melle conderetur, atque illic suffocaretur. dolore non vacaret: maleque omnino cum ipso ageretur. Quod autem grauibus atque erudiat s . i Is ritum hunc probatum tradidi. Is fuit Democratus Abder tes,quod testantur etiam ver-- ba haec M. Varronis, quae apud Nonium leguntur. Varro Crono. rus A. Quare H raclides plus sapit, qui praecepit ut comburerent, quam Democritus, qui ut in melleo, seruarem, quem si vulgus secutus esset. peream si centum denariis calicem mulli emere possis mus. In excusis autem Nonii libris mendose pontificos pro legitur, quod correxi . nam quin ita legendium sit dubitari non debet: a loco namque ita ille vocatus est: natus enim est Heracleae in Ponto. narrat tamen Laertius, cum delicata veste uteretur. & in cultu corporis magnum studium poneret, nec non in incessu speciem quandam te lineret ac sedato gres Iavteretur, Atticos i plum , immutato leuiter nomine. Glitos vocare: quae enim in pompa si rebantur splendoris ac magnificenture plena erant. Ipsus quoque Cicero in epiliosa quadam ad Q. stat rem mentionem fecit. Quod vero ad rationem hanc seruandi corpora mortuo tum pertinet, Xenophon quoque in v. libro de Rebus Graecorum narrat Agesipolin Spartiatem,cum e Macedonia cum exercitu domum rediret in vicinis Olynthi oppidi locis graui moibo correptum: mortuumque septima die, in melle conditum, Lacedaemonem tepori lam, atque illic regia sepultura ornatum.
Emendarus locus ciceronis in Oratore: idemque declaratus. CAP. II.
N Oratore M. Claeto sedulo contra nonnullos emendatores vetet 7s consuetudinis quendi disputans, cum stomacho quodam, inquit. Atque eitiam a quia busdam sero iam emendatur antiquitas, qui haee reprehendunt. Nam pro Deum atque hominum fidem, deluum aiunte ta credo, hoc illi nesciebant, andabat hane licentiam consuetudo' & quae sequuntur in eam sententiam: postis enim pluribus exemplis, quibus di contrahi illos casus solitos declaratur,& plenos pronunti ri. addi.
255쪽
- ti. addidit ei Mem rei incumbens. Et idem. Naeuium autem poetam intelligῖt in Namqueis A ici, pi Lbeiorum. At ille aliter in Chryse, non solium. Cives antiqui amici maiorum meum. quod erat visitatum, sed durius etiam Consilium socij: augurium atque extum interpretes. in ii s autem verbis mendum ei se puto: legique debere albitror. At ille alter, quomodo infiniis iis locis Ciecto locutus est, ut in iij. libro de Oratore,cum itidem citaret testimoitia poetarum
is Quἰd ille alto. Quid petam praesidia dc Dii reditum,in senatu. Nam ille alter Caesoninus Calventius ab adolescentia versatus est in foro . Plautus quoque in Prologo Menaechmorum. Illum reliquit alterum apud matrem domi. Intelligit autem Pacuvium: ipse iramque fabulam
Chryse m lci ipsit, quod liquido intelligitur e plurimis locis , quos adducit ex ea Tragoedia
Nonius .mus c. caesaris emendatus, delira macula e n lae herbae, misi i tarinos narrat se inficere solitos . CAP. III. Cλες R in v. libro de bello Gallico, Latἰno verbo vocavit herbam, qua BrIta
ni corpus inficerent, ut e vestigiis eius vocis, quae in antiquis libris adhuc apparent, I melligitur: in excusos enim barbarum vocabulum irrepsit. Ita namque nuncis .ulgo legitur. Omnes vero se Britanni glasto inficiunt, quod caeruleum efficit colorem: atque hoe ho trib.l ore sunt in pugna aspectu. vetusta autem exemplat Ia habent. Omnes vero se Britanni ultro inficiunt. quare videtur imi debere, luteo inficiunt: hoc enim nomen Romanum eis eius herbae. qiiod integrum rem an ut apud Vitruvium in vij libro, ubi quomodo coloresis lingi a trificio pollini, docet; inquit enim. Item qui non possunt cht ysocolla propter cari Ἀ-iem uti, heria, quae luteum appellatur, caeruleum inficiunt: de utuntur viridi i limo colore. tiam apud Apuleium corruptum est: nec non Dioscoridem capite, quo dei sati de egit. quod adnotauit olim accuratus eruditusque in primis vir, Marcellus virgilius inexplicat Ionibus, quibus, tamquam cumulo quodam, Ornauit diligetitem illum scriptorem, a se in Latinum set monem v sum: primus enim Odotatus est Latinum huius herbae nomen. quod si veteres libros Caesaris conquisivisset, multo audentius id a stirinalset, atque hane maculam e politissimo hoe seriptore deleuisset. Pomponius quoque Mela eodem Latino verbo usus est. nam liati dem illam a Graecis appellaIam constat. apud quem tamen eodem modo inquinatum illud est..i in antiquis Camatis exemplaribus des ocinatum ipsum ostendi: ita enim in excusis libris nune lex tui, eum de moribus biit annorum & ipse disierit. incertum ob de rem. an aliquid aliud, vltro corpora infecti. Plinius vero in xxij. libro morem quorundam populorum illianendi iaciem tradens, Gallico mcabulo berbam significauit, qua in colore inducendo, quem volebant, uterentur mulieres Britannae. unde, ut i icari licet, in serῖpta superlotum aucto- tum minauit Plinianum illud verbum, cum apud illos Latinum, quo ipsi herbam, 'tramintelligebant. appellarant, corruptum foret . nec inmeti animaduerterunt, qui hoc auu sunt, tium colorem, non caeruleum, a Plinio indicari: longe enim alia heiba infici in saeti, illi, conἰuges Bruannorum, atque viri in bello potuerunt. quare non oportuit tam temere immutare, atque a vestigiis veteri scripturae dis dere; inquit igitur ille, id commemorans. Simileis plantagini glastum in Gallia vocatur, quo Britannorum coniuges nurusque toto corpore oblia is tae, quibuidam in faciis nudae incedunt, Aethiopum colorem imitantes .
Isocrari, argumentum celebratur, euo se purgauit Philippo regi, quod res ipsimsgellas
non scriberet: si opiue hinc Virgili, locus indicatur. CAP. IIII.
Vi ad clarum aliquem virum: cuiusque res aut bello, aut pace gestae, laude &gnae sint, aliquia stribunt: nec ipsas toto pectore persequuntur, dc quasi arguamentum suae t plotuin script onis faciunt, aliquo modo apud illos ossendunt: via delique possunt minime studiosi esse eorum dignitatis: relictis enim aliis rebus
omnibus, fictis eorum celebrandis operam darent. auctores namque praeclaro tum iacinorum, cum pro aliorum salute commodisque multum laborarint, putant debem
cunctos mortales iiudia sita periculaque commemoratione earum rerum compensare. Hoc vis
est gregie scriptot eruditus Isocrates: remediumque huic malo adhibuit. nam ad Philippviri Macedonem scribens: suadensque illi, vi pacificatis rebus publicis, Graecorum bellum in Asiam traiis seriet, cum Ggis illius iritus ira, bello gestae, muline magnaeque forent: quae poscera videbantur, ut ab omnibus explicarentur et monimentisque litterarum ab ingeniolis viris
256쪽
se pnrear, quod alias res agat, qui in primis illas ferre, ae poster Itali tradere poterat, docens non defuturos illi seriptores rerum suarum: huiuscemodi namque ei Iesacta torsius: bellaque, ut inuentura sint plures laudatores. quate polle ipsum, sine damnor immia nutioneque gloriae illius, aliis rebus incumbere . quae tamen de ipsae illi, si esiectae fuerint, maiorem verioremque laudem tempore allaturae sint. Inquit autem, a se culpam hane remo-Dens: trecitat enim illic sermonem, quem antequam librum scriberet.habuerat cum famili - tib :s suis de illo ipso argumento)-αν σοι π amata . ηια
mc τt . N quae sequuntur. virgilius autem & ipse apte hoc fecit. & Wt suspicor exquisitum hunc prudentemque sccpr, rem imitatus est: in ecloga enim, quam misit ad vainium, virum 1 em, bellicisque rebus clarum: cum, si amicus illi esset, videretur debere gloriae a. ipsi us letuire: S tamen humile carmen conderet, ait. Nunc esto namque super tibi erunt qui in dicet e laudes Vate luas cupiant, de tristia condere bellai Agrestem tenui meditabor arunis dine mulam .
I Pere oculi , quod Cicero inquit, Graecos dicere CAP. V. O n no et R et oeullam, Cicero dixit In Lueullo, cum H signifieare vellet, quod
Graeci διαιροῦ. H, Ἀνι dicentes, ostendebant. ut videatur non rem totum m eandem indicaste, verum etiam modum loquendi ipserum expressisse. haeeigiatur,veiba Ciceronis sunt, cum sensus numquam errare . nec falli, quod Epicuri , , decretum sucrat, disputat et . Itaque Timagoras Es' cureus negat tibi umquam, is euin oculum tollisset, duas ex lucerna flammulas ei levitas. Aristoteles vero in vi l. libri dem moribus ad Eudemum iregmento, inqait, illud ipsum exponens. a Mu
e voeabat, qu vitio hoc oculorum laborabat: Latini eum litabonem appellabantam quod testimonio quoque Athenaei confirmatur: cum enim de Catililaedonte Athen ensi, qui cognomen ex pilo traxit, quo maxime delectabatur in cibor Carabusque vocatus est. loque is rei ur. ille namque hoc habitu oculorum erat, inquit. A rid . r. M ia inua ex :.ι. vel sus autem ipsius posuit, quibus id vitium it titit, ac lepide in eo loca .us est: vi tatim etiam Alexidis, qui & iple in eum facete tulerat, in neutro tamen eorum exemplorum hoc verbum eii, cum rem ipsam phratis cum o tumelia describerent. In oratione veto In L. Pisonem Cicero cum inquit, R is i iides, altero, ad stontem sublato: altero, ad mentum deprellis supercilio. crudelitatem tibi non plaeere, aliud vultus viclum videtur indicat te, non da ortionein hanc, deprauationetia que, oculorum notas te. Quod vero inerti eonira Epῖeurum solitum erat . ac Timagoras m nnmquam si Meoli tigille dicebat, eoncedit Lucretius ita in illi. libro diderens. At si sorteis oeulo nixnri uni subdita subter Pressit eum . & quae sequuntur: neque erum verbo illo, quo Cicero'; usus est. u
ciceronis locus pro L. Flacco monstratur expressus esse ex Is ratis Panegyrico . CAP. v I. Os semel lam ostendi dii gentiam M. CIeeronli, ac studἰum in vertendἰs elegantioribus multis sententiis Graecorum scriptorum: atque illatum luce or tis ibus tuis, reliquisque scriptis, illuminandis . nam orationes etiam, quas habitas , domi postea accurate scribebat, ita exornabat: atque omni vel bo tum sententiaruinque splendore expoliebat. Pro L. Flacco igitur, cum Atheniensium testim iiii iam ornaret : dignitatemque eius urbis atque auctoritatem exic teret, in ses, his mi .iis. inquit. Quae vetuitate ea est,ut ipsa ex sese suos ciues genuit Iedicatur: ut eorun m eadem tetrarateus. altrix, parita, dicatui. qui locus manifeito expressus este Panegyrico Is ora Is: eum eni in scriptorem Cicero admirabatur,ta contra iudicia multorum, qui, aliter de illo sentiebant, sedulo detendebat . inquἰt autem ipte, de laudibus Athenarum agens. Gr--
257쪽
- - rure , H, α , κα ισα, Plato duo coniunxit horum, cum In v. libro Re p. non oportere tradit Graecos hosti alter inlex se bellum gerere, ac saeuire: potiusque cum ain is contendunt. seditionern ilum,iniam bellum appellati debere, ut si contigerit eos vasta re agros & domos incensere, intelligatur pestiferam eam seditionem esse: neutrosque studio ses ciuitatis, communisquegemis sui illa: neque en in inquit umquam axis essent, altricem p tememque se iis violare, ac tondere: vel bum enim,.qiro ipse utitur, optimere volui.
oo AE, Romanorum vesilmenta, quadratam formam videntur habuisse, ut ex Athenaeo perspicere licet, qui in v. libro, quo loco desaeuῖtia regis Mithridatis in togatos loquitur, inquit Romanos, oppressos ab ipso In Asia, quam
occupauit, aut ad simulachra deorum confugiendo, aut, quadratis vestimentis abiectis, ad pallia redeundo: antiquasque patrias, iam relictas ab ipsis, agno- ,.scendo, vitam conseruasse. verba Graeci scriptoris haec sunt. Q. - - ά- ῶ
. . De calamitate autem illius tempor s. rationeque euitandi impetum testium, Ciacero quoque pro Q Rabirio locutus est, cum reum pumaret, quod Alexanditae suscepta di spensatione fortunarum Ptolemaei: curatorque regius fictus, habuisset nonnulla minime Romani hominis insignia: inquit enim. Dςilius certe P. Rutilium Rufum ne ilitatis exeus tio defendet, qui cum a Mithridate Mitylenis oppressus esto: crudelitatem regis in togatos, vestitus mutatione vitavit. ergo ille P. Rutilius, qui documentum fuit hominibus nostris vi tutis. antiquitatis, prudentiae, consularis homo, soccos habuit, di pallium: &quae sequuntur. Sex. Pompeius testat ut plura vestium genera Romae fuisse, quae hanc formam haberent: Eaee enim eius vel ba sunt. Recinium, omne vestimentum quadratum.
V λ M v i s bonus auctor seruius et in magnoque quondam honore habῖtus. non mihi persuadeat valere verticem apud virgilium aquilonem, illo in loco is libri Geox gicorum, quo praecipit agricolia, ne oleastros inserant, metuens casus Incendiorum, quibus itirps illa obnoxia. cur namque id in gis borea quam auster: aliique venti detrimentum inserati praesertim cum acriores saepe, tu G, bulentioresque austri sint. versus poetae quibus de hoc agit, hi sunt. Praesertam, si tempos stas avertice, tylii Is Incubuit: glomeratque, serens incend a, ventus: ipse enim significare illic puto a vertice. a summis stirpibus: siue potius a superiore caeli parte, nam docet omni tempore in agro conis to oleis polle grauia damna Unem, n gligenter illic relictum, importare, praecipue autem cum vehementiores aliqui venti spirant, qui olluetis incumbunt, a summis ipsarum ramis primo flantes: Ipsosque quatientes ac vicinis oleis admouentes: ex ardentibus namque iam, incendioque correptis, flammarum glomos ad alias transuehunt, atque ita iiii stos ordines oleatum absumunt: totosque agros deuastant. Nam turbinis, procellarumque na iuram hanc ei se significauit etiam Homerus, cum in xj. libro Iliadis, impetum He ris in hoe ses, vehementiorem exprimeret: secissetque illum similem procellae, in collatione, qua vi est, verba poetae sunt . Eν δ -- α ι ι,:η , Hrε- δε - , i M. Scholion etiam vetus hoc testatur, citato alio loco polline, idem ostendente, est autem
τε α , --δae i, nam quod idem grammaticus ferens, interpretatur sans, ridiculum est: sine dubio enim poeta magnitudinem incommodi: malique. quod, nisi a mea prouisum fuerit, accipitur ostendens, inquit vehementiorem ventum ex l- in aliam stirpem flammam comportare. quod tranquillo caelo non fit, nisi partium admodum interuallum inter oleas fuerit: tantum enim iunc ignis corripit illas, prope quas ab incautis pastoribus ignis relictus sit, aut exciderit. ventum autem serre incendia non paratium spatium sole te certum est i atque Id etiam docet Aristoteles in iij. libro de rebus su
reris, ubi de consastatione impli Dianae I Phetae loquitur: quod ipsius renipestate in-
258쪽
eensum est: Menim tunc apparuisse: ab omnibusque oculis cerni potuIsse, assit mat hie ver-bli: Cum etiam in describenda tem priis tale quae classem Aeneae quassauit, virgilius cecinit. Vnam, quae Lycios: fidumque. , hebat Orontem, Ipsius ante oculos ingens a vertice pontus in puppim serit, eodem nisi fata lotὶ modo cepit: averticeque intellexit, a superiore, altioreque uiae nauis, siue caeli parte. quod ne ipse quidem semius re spui . quamuis non una hac interpretatione contentus sitinam ait. A vertice, aut a Puppi, quae vertex nauis est: aut ab aquilone, qui stata mundi vertice: hoc est a septentrione. Ventos veto a superiore caeli parte principium motus ducet cicerium est: testante hoc etiam Aristotele in ij. eotundem librotum.
mere consuerit. Staientiaque e Protago ra comae fa a Cicerone, cum Graeca collara.
CAP. IX. Estnx haec apud peripateticos frequentla, .m lia & :ναιν, quomodo
exprimerent, Latini auctores non habebant: nam excessum desectumque, quibus inferioris aetatis Aristotelus interpretes usi sunt, apud nullum eorum illo tagnificatu invenias: quin enim Latinae voces ambae lint, dubitari non potest: nec tamen eodem intellectu capiebantur, quo Graecae illae usurpantiar. Cic in multis locis, cum hoc interpretari vellet, nimium & parum dixit. ut in I. libro de Oriciis, ubi talionem reddit eius quod dixerat, non eisse adhibendam iram in puniendo, hῖs verbis. Numquam en in iratus, qui accedet ad paenam, mediocritatem illam tenebit, quae est intelis nimium & parum: quae placet peripateticis. Sed in orationibus etiam non semel. vi In Mis Philippici. Et si in illius viri consiliis, atque saetis nihil, nee nimium, nec parum fuit umquam . Vertens autem Platonis sermonem, qui Protagoras vocatur, aut vero a illa distimulauiti aut valde libere reddidit. nam sermonem illum in Latinum vertisse M. Tuli um testatii ut veteres grammatici. qui inde testimonia petunt: eorum enim adhuc aetate supererat, cum hoe nostro saeculta petierit. haec igitur ex eo sermone a Prisciano citantur . . Q iae igitul P is iesi esse indignitas voluptatis ad molestiam, nisi in magnitudine, aut in longἰtudine alietius
in virtus posita. Platonis vero locus hic est. κω τις α ἱληδαμ πρὸς .arii ἰλιν,οῦ . . is r st , iaci. ψις. non facile autem mecum statuere possum, quod consilium Ctesionis fuerit reddentis , quod in Graeco est dc ἰ 'o te, magnitudinem α longitudinemi nisi sententiam verbis relictis ille secutus sit . quam utinam veram videtit. adiunguntur autem a Graeco scriptore superioribus verba haec, quae vim habent declarandi nos is nem illorum. ταῖα δ' si μιν οἰ- - 'ri νέα γγ P α αν. αν, - π1uω, io . -'Zω, a
CAP. X.LvA, non ignobilis Thyrreni maris insula, quamuIs parua sit, a Graecis Q,
Θα . , sitie vocata est: vi testatur etiam Plinius. Inditum autem id illἔnomen videretur a fornacibus, in quibus serrum, cuius illa foecunda est: nee umquam exhausta patens, conficeretur: nisi Strabo traderet etallum illud sta tim in continentem exportati, quia in insula, proprietate quadam illius loci, nequeat liquefictum cogi. ab ardoribus certe, ignibusque aliquo modo credi debet illa ita v cata. quamuis in Graecorum monimentis legatur Polybium in xxxiiij. historiarum libro na lasse Lemnum quoque ἀθί appellatam: Vt opinari licet, quod illinc erumperent ignes. unde poetae vulcani fabricam illic estie finxerunt. a Launis autem videt ut illa Ilua dicta quod nomen parum ἰmmutatum corruptumque Permansit a Liguribus Ilvatibus appellatis. Sitabo in v. Geo raphiae, de ipsa diligenter loquitur: qui illa etiam loca sevi ille, atque omnia ocul s perlui ita isse allirmat. nam quomodo etiam potius ipsius appellaretur, magnitudinis tinniensae: dein qtiem magna illa Tutorum clasis, quae regi Gallorum Francisco auxilium tulit, se recepit, docet: Argoum enim dictum ostendita naui Argo. quod&ipsa eum subierit: cum enim nauis ea vocem edidi ilet, non prius Iouem placatum Argonautis fore quam ipsi necem Apsyrii expiatis, rationem eius rei, docente Circe, Argonautae sedem Ois
259쪽
ee quaerentes, illuc deuecti sunt. qito inportu, cum spatium aliquod temporis mansisset, itarii nomen dedit. adiungit autem in littore quoque vicino inueniri lapillos variis coloribus distinctos, qui ortu tuae habuissem: conformatique essent e guttis sudoris congelatis: cum enim illi e Argonautae manerent in littore se lambant: strigilibusque corpus iri bant. a cepi autem ipse adhuc multos illic huiuscemodi calculos repperiti . qui locum olim fabulae dederunt. nam dux rei p. nostrae Cosmus locum purgauit: atque inde, arce aedisc is, quae portum tueatur, piratas e pulit et erat enim portus ille antea receptaculum praedonum, qui magno negotiatorum: oraeque totius maritumae damno illic inlidebant. atque in praeteruehentes impetum ficiebant. Videtur autem hi istoriam hanc, siue potius fictam rem,
commenticiamque, sumpsit se Geographus ab Apollonio Rhodio. qui in iiij. libro
Strabonem in ij. libro de Aethalia, Euaque, ut de duabus diuersisque insulls loqui: cum taumen certum sit unam eandemque esse, quae ambobus illis nominibus appelletur. Haec a tem ipsius verba sunt, non magnas insulas Thyrreni maris, continenti propinquas, expom
λs. καπια, - α u. Indacerer autem facile ut crederem id libratio tum et te, culpa
que tigisse: nisi viderem Ptolemaeum quoque in hoc Strabonem sequi. qui separatim dalluita Aethalia scripsit: longeque alias de ipse eas esse existimauit. . apte I retius et reo , verbam Aegrata re ad ea tranIli δε--t, in quae Hrus morbus non viis.
lus sere alius ornatus tantopere ipsam expoliat atque illustret. sunt igitur in a liquis scriptoribus: atque in omni denique sermone, diligenter attendendae. Luctetius in iiij. libro cum incommoda, In quae Incidunt amatores enumeraret, quae multa&grauia collegit, inquit etiam . et atque aegrotat fama vacita is lans . quod verbum manifesto translatum eis, & a corpore animantium ad rem inanimem comportatum . non dici autem facile post et quantopere illic conuenῖat,&quam vim habeat,
ad vitium illius rei ostendendum. Eodem hoc verbo usus est M. Varro in x. liuis bio de lingua Latim ad Ciceronem, ita scribens. Sed sui dixi hoc genere declinatio in
is communi conluetudine verborum aegrotat &langues est. sed etiam in L libro de vita populi R. eodem pacto id usurparat, ut exemplo hoc posito ab Nonio, intest Itur, quo loco, is quId valeat distrahere accurate docet . Dii tractione ciuium clanguescit bonum proprium ci- is uitatis, atque aegrotare incipit dc consenescere. Plautus, cum idem, quod Lucretius, significate vellet,&Ipse verbi in aliunde sumpsit: quod simile valde Lucretiano illi est: ita enim in Baechidibus induxit Pistoclerum, probum adolescentem, qui tamen In proposito non permansit: nee re si stere potuit illecebris meretricum, loquentem. z quia istaec lepida sui it memo-- ratu: Eadem in usu: atque ubi peliculum ficias, aculeata sunt. Animum indicant: md is stῖmulant sacta,& famam sauciant. vi igitur iamam existimationemque amatorum aegrotare die um eii, cum se totos tradunt libidinibus: ira postulata meretricis, quia sine damno pud ris essici non poterant, probi adolescentia semam sauciate dicuntur. Sinnium de intersecto a caμpone Megaris, commemoratum a Cicerone, inendisseligi etiam nunc apud Graecum auctorem.
CAP. XII. l N L libro de diuinai lone Cicero, quo loco de diuinat lane, quae Gmniis constat, agit, duo a Stoicis somnia commemorari solita, scriptisque celebrati, tradit. unum de Simonide Lyr o, qui ab eo quem humauerat vetitus est nauuare: alaterum de interfecto a caupone Megaris. posterius autem hoc his verbis exponit. Cum duo quidam Arcades samiliares iter una facerent. & Megara venissent, alterum ad cauponem diuertisse: ad hospitem alterum: qui ut cenati quiescerent, concubia nocte visum esse in somnis, ei qui erat in hospitio, illum alterum orare ut subuenitet, quod sibi a caupone i tectus
260쪽
' iet tus pararetur: eum primo perterritum somnio surrexisse: dein Je eum se ei legii set, Iil-- que visum pro nihilo habendum esse duxistet, recubuisse. tum ei dormpenti eandem illum v sum esse rogare, ut quoniam sibi vῖuo non subueniisset, mollem suam ne inultam eme pater tur, se inter eium in plaustrum a caupone esse coniectum, de supra stercus iniectum, petere ut mane ad portam ad ri. priusquam plaustrum ex oppido exῖret. Hoc vero somnis eum commotum manebub. 'co praesto ad portam suisse , quaesiise ex eo quid esset in plaustro, il-- lum perterritum sigisse, mortuum erutum esse, cauponem re pateficta paenas dedisse. tota autem haec res, parum variata, exposita est a Graeco scriptore, cu iis verba citantur a Suda, vini bi exemplis docet, valete liuoque τιμ tiis subuenire, atque opitulari. qui de ipse id mem riae proditum a Chrysippo inquit. nee tamen de fana liaribus duobus, qui una iter sacerent, loquitur: aut Arcadem illum interfectum esse ostendit. Sed Megarensem quempiam id
C A P. XIII. is Themistoclem, illum summum Atheni, vi
is dixisse aiunt: cum ex eo quaereretur, quod acroama, aut cuius vocem l bentis is sine audiret, e iis, a quo sua virtus optime praedicaretur . non memini me umquam
is legisse apud Graecum ullum auctorem. Pliatarchus sane in commentario, quo disputat, an senis ossicium sit Reip. dare operam, lioe a Xenophonte dictum Ostendit: elegantissimus autem ille philosophus id in Hierone appellato posuit: ita enim inducit Simonidem cum rege illo loquentem: dreentemque, eius loci homines superare piluatos in his voluptatibus, quae auribus percipiunturi suauissimo enim Inquit acroamate, laude numquam caretis.
Duo loci Thelm j, qui ne gentia librariorum i uulosi erant, memini. 'CAP. XIIII.
o - οε aliter legitur locus e paraphras Themisth In θ. librum naturalis at
seuliationis in scripto exemplari, quam in excusis libris legatur : ae ne sorte negligensia impressoris id factum putetur, quater id immutatum verbum eodem modo illic scriptum est. notio praeterea ipsius illius nisi fallor a
magis accommodata est . totam tamen rem indicabo: eruditisque pondera dam atque excutiendam proponam. Quo igitur in loco causas rerum plutibus modi, afferri docet in singulIs generibus causarum, inquit. ut in impressis legitur. m. ιν, :- μἀ, ο κα- με. g. - καθ -ἀ My cois o utar, . tare re t α'. Q. G, g ia is κακωμω vi, ἄν ta ι πριμυ τῆς ἰλ ιι . Hane autem scripturam videtur quoque sequi Hermolaus, quamuis satis aurit et locum interpretetur: quo genere sermonis is .ille delectabatur: inquit enim. Per accidens recuratus: potest enim accidere, ut is medicusis sit etiam recuratus. licebit igitur dicere recuratum aliquem sutile causam sanitat s. nomen autem hoc insolens suspicor eum conformasse e Catulliano verbo, quum ille ait. Et me r curaui otioque Murtica . quod tamen quomodo respondeat voci illi Graecae videndum. cumis igitur ita libri pervulgati habeant, in illo calamo exarato est. α , μῖ MἰJ c. -- α m xe μναι, Arin αν uti ἀει μου ιῖην, e. et e . ilia . quam lectionem veriorem Iudico: senius vero ipsius apertus est . ut medicus α a. e re si, cui aegrotus dicto audiens est: nisi enim audiret medicum qui aegrotat: praeceptisque ipsus pareret, non morbum a te depelleret. neque tamen auditus propter sis curauit: Potuit enim aliud, quod ad morbum leuandum non saceret