Petri Victorii Variarum lectionum libri 38. Ad Alexandrum Farnesium s.r.e. cardinalem libri 25. Ad Ferdinandum Medicem s.r.e. cardinalem libri 13. Quorum librorum veteribus editionibus addita sunt quaedam, pauca variata

발행: 1582년

분량: 534페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

221쪽

184 Variarum Lectionuri

minibus utitur Inlἰsdem notanias: visti Ioatque opera Noni j intestiratur. apud quem Hiram eius exempla leguntur. Dimarga. Magna ut tremiscat Roma,α magnae mandonum gulae. in Ilem Edones Romam. ut tiarba antendat annona. ieri propxer phagones mis cedulam pinguem, aut turdum, nisi volantem, non video. necnon Modio. Putat iste hoc. in quod hine eomedonibus cum venit usu. quibus notha voluptate cum edunt, duntaxat gulam gaudet. Lucilius quoque eodem hoe nomine ipsos insimulat. cuius legitur hic versiis eis Dro apud Donatum in Phormionem Terentij. Viuite glaucones, comedones, vivite ventres. Quod autem in iecundo exemplo si te dicitam est, ad augendam importi initatemh iuscemodi homrium, vIdetur e Diphili Emporo sumptum esse: ille enim quoque cum indu- .ceret in ea sabula quempiam ipsos accusantem, in aliis multi quae iniuriam eorum indicarent.. de hoequestus est, his verbis. E Citatur autem longum comici huius, elegansque carmen ab Athenaeo in v i libro, in quo hi duo senatij sunt. Animaduertendum quoque non solum Philemonem sabulam is cuisse, , artis vocatam, sed etiam Diphilum. nam eum hoc nomine comoediam scripsssa in testatur Plautus . unde mercatorem suum vertit. Inquit enim. Graece haec vocatur Emp - ros Philemonis Eadem Latine Mercator Marci Aecij. cur Roma smagim arus, qui infam Craulam regeret, mri Gruesupra tor, aut pro sui, minimae vocaretur.

C A P. X.

vi , in Graeeῖam a Romanis eum imperta m ttebatiar non Graecia Maelialae. praetor ptoconsul ve appellabatur. id autem e multis Ciceron ἰs locis liquido percipitur . ut eum in epistola ad Ser. Sulpicἰum, inquit. Quare velim quidquid habent negoti j des operam, quod commodo tuo fiat, ut te obtInente Achaiam conficiant. non solum autem Achaiae ciuitates regebat Sulpicius, ut ex epistolis quoque ad eum scriptis intaligitur, sed uniuersae Glaeciae praeerat . Huius vero rei rati nem reddit Pausanias In Achaicis, dIcens id inde natum . quia subegerunt Graeciam Romani. Achaeἰs Graeciae principatum obtinentibus: victis Igitur illis maret pas respublicas ciuit .

mis. praeterea cum in epistola ad Atticum Cicero in medio Achaico cursi , inquit, idem intellexiti non enim in Achaiam Clara tunc, sedux Graeci , praecipueque Athenas proficisce. batur. Polἱbius etiam inurate docet in ij. libro historiarima quomodo Achaeorum nomen primum inualuerit: in consuetudineque ecoeperit pio omnibus gentibus Psoponnesum habitantibus: neque enim regionis spatior urbium ve multitudinepraestabant,cui antiquitus proprieque Achaei orabantur, celetis uiuolisius terrae: neque diuitiis, aut militari virtute. quibus rebus plerumque fieri solet, ut inserious veterem appes onem amittant , esipui rum nomine ostendantur. Huius igitiiraei ille, vae atque admirmilae, cautasius diligem ter attulli. quas Ue, cum copi et uae sint, iccirum orare non oportet.

i V M tamquam vas animi corpus Ita ina via eatqueanta aes s.ceu in dominissa quodam, deteriorem fieri praestantissimam nostri partem coniunctione hac viali ori significate volens polit uius philosophus Theophrastus. sivili utebatur, ducto ab inquilinis, qui mercede data, tabernasdomosque aliquas habitant. Dicebat igitur non paruam mercedem animum corpori soluere habitationis rmerces autem erat illa, quam ostendi. Idae macul insordesque, quae ipsi a corpore illinuntur: mercedem vero Ipse intelligens, appestauit. quo verbo usus est etiam Plutarchus in Sylla ostendere volens modicas ipsius fortunis madolescentia fuisset imauit enim Ipsum in domo aliena liabitat se non magno . quod satis certum indicium erat tenuitatis patrimonij Romae namque domus amplae ingenti pretio conducebantur. ut appnet etiam ex his verbἰs, Ciceronis pio M. Caelio. Sit plus unius generisobiectus est. liabitationi o trisinta milii bus dixisti eum babitate. verba Plutarchi Laec sunt. ἀπο . r. iis.

Sententiam aurem illam Theophrasti tettulit Porphγtius latius in iiij. libro menda s

222쪽

Liber Sextus decimus.

V L τ A dixit In L. Afranium Cicero in epistolis, quas eo consule ad Att Icumscripsit: iniquoque admodum animo tulit, nequam homἰnem, ac nulla laudes commζndatum, tantum illum honorem consecutum. una autem e pluribus, illi inurit, notas, macula scripturae deleta est: nec peripicitur, vi nunc in excusis libris legitur, quid nam in turpi homine tunc accusat ita cum autem l - cus ille mendos ux me olim sesesterit, nune eum purgate volo. Vbἰ igitur in formis impressisai Pest. Ille alter nihil ita est, Vt plane quid erit nestiat, calamo exarati libri Plures habent. ut plane quidem erit nesciat. quare, cum peccatum esse videatur ab imperius librariis uno vel bo diauulso, si rursus ipsius partes composuerimus, ut opinor, mendum sustuletimus. legi namque mi videtur debere. ut plane quid emerit nesciat: pecunia enim consulatum sibi parauerat, ut C eero ipse in alia epistola indicauit. quam pecuniam ei suppeditavit Pompeius: hoe en in signia uis fore manifesto voluit, cum inquit. Nunc est expectatio comitiorum, in quae omnibus in-s, uitis trudit nostet Magnus A. filium, atque in eo, neque auctoritate, neque gratia pugnat, sed - quibus Plialippus omnia castella expugnari posse dicebat, In quae modo asellus, Onuitus auro, - posset ascendere. emere autem magis bratum, hominemque, mercede ac pretio sibi illum pa-xate, ut commod s tuis tuendis praesto sit: voluntatique tuae pareat, manifesto valet, ut Cicoro pluribus locis locutus est: Demosthenes quoque verbo,quod huic respondet ad idem tran stato, eandem rem significauit .hValet igitur vox illa Ciceronis, tam inertem elle, ac rerum ge-aendarum imperitum Afranium, ut non intelligat se consulem csse, ac summam auctoritatem n Rep. habere. Dion quoque in xxxvij. libto historiatum narrat Pompeium in hoc operam, & oleum perdidister quum enim, magna cum infamia sua, curasset eum cum Q. Metei roseii consulem, viam sua confirmaret, nihil inde opis tulit: ille namque inquit niniussi tale didicerat, quam res publicas administrare, ac r gere.

ii Simile, quo vulgo usi uri detericula ardentis mcinae domus, frequens Disse, O a pud Graios, 'apud Graecos scriptores.

C A P. X III. Vi ea uere sibi antea quospiam debere admonent, quum malum pares illis similesque

inuasit, simili plerumque viuntur propinquarum aedium: cum enim aliqua conti grare coepit, aegre incendium a proximis arcetur. Horatium in epistola posteriore ad Lollium hae collatione usum nouissimum est, cum a Timaret esse diligenter defendendam contra criminatores innocentiam amicorum: praeter en Im quam quod ossicium probi viri hoc iubet, ita quoque nosmet ipsos contra morsus inuidiae: maledici nite improborum

in tutos praestamus: inquit igitur . ecquid Ad te post paulo ventura pericula seni Isὶ Nam tua . - res agitur, palles cum ploximus ardet. C. Sallustius quoque simili hoc, quod sicit, ut incommodum impendens prope oculis cernamus, ac potest quemlibet, tardum etiam hominem, excitare ad se muniendum, usu vest in iij. libro historiae, ut indicio veteris grammatici Flauiiis Sosipam cognoχ mus: is enim locum eius citauit. Non tu scis, siquas aedes ignis cepit Mis cliter, haud faciles sunt defensu, quin & comburantur proximae T. praeterea Liuius iii xxxj. ., ab Vibe conditati s verbis. Ex duabus coloniis, quae velut claustra, ad cohibendos Gallicos in tumultus oppositae suillent, cum una direpta Sincensa esset, traiecturumque id incendium, in velut ex continentibus tectis, in alteram tam propinquam coloniam esset, quid tandem prasis toti faciendum fuisse e Egregie autem usus est hoe simili apud Polybium in xj, libro histo

riarum legatus quidam in communi concilio: nomen enim aut eius, aut gentis, a qua missus foret, dicere aperte non possum: cum illic neutrum eorum appareat: Vsus autem in Oratione,

na suasit Aetolis,ut relicta Romana societate, pacem facerent cum Philippo: cum enim ostenisset multis de causisse adduci ad id munus obeundum, in illis etiam indicauit, se id sua causa, reliqua nam Graecarum ciuitatum facere: a quibus non poterat graue aliquod malum ac setuitus denique abesse, quamuis expertes tunc essesit eius periculi, si bellum, implioris eo Romanis at piis, diutius mansisset: in ostendendo autem Iusto suo timore, dixit: verba enim au-

223쪽

Variarum Lectionum

eo M. cicere. O Horatius nubem stomis appellaruit , raripidem quoque declaratum

eadem transtitione usum.

va Es frontis, supercnsiue humeri καe appellata est, seuerus nim saetristi vultus, siue cogitatione aliqua maiore, aegritatis ineque perturbatus: ut enim n bes caeli splendorem serenitatemque maculat, ita haec tristitia maerorque oris

hilaritatem polluit. Cicero igitur In L. Pisonem , inquit. Neque tam sui timidus , ut qui in magnis turbinibus, ac fiuctibus Reip. nauem gubemallem r, saluamque In portu collocassem, frontis tuae nubeculam : tum collegae tui contaminatum spiritum petumescerem. est autem totus hic sermo saturae namque tempestatis nubes signa sunt et ac spiritus ventique, fluctus excitant. Horatius quoque in epistola superiore ad Lollium, & Ipse hoc verbum adio transtulit, dicens. Deme lupercilio nubem Sed Graeci etiam poetae eodem pacto locuti sunt. ut Euripides in Hippolyto coronato, ubi chorum, Ita canentem induxit, visa re gna Phaedra valde animo perturbata: vultuque aegri tudinem significante. ς.γνω νοῦ- nec non chorus itidem in Phoe, nissis in extremo sui cantus. N. M quoque eodem

pacto appellatum est a Graecis, & nubes, nimbusue a Latinis, nota mal , perIculique alicuἰus, quod impendat ciuitati, siue certo homini. ut in illa nobili oratione usurpauit id nomen D mosthenes, & Polybius in oratione Agelai Naupacti, qua hortatus est Graecos, ut intestinis discordiis finem Imponerent. nisi vellent praeda esse Barbarorum; est autem illa ad exit mum v. libit; intellexit autem obscure Ipse arma Romana; esus verba haec sunt, M IM

--i & quae sequuntur . Veluti etiam Latinum nomen cepit politus noster, ingeniosusque poeta, cum cecinit. Fratanti amici lumi, Una nube locitana mi vispi acqua .

Quaedam vox, quam lepidam concintrampie existimauit cicero, clem Pisis irrisa, ex Uaque Dusse a diu bo. CAP. XV.l Voo M. CIcero , prolatum in historia a Timaeo, ut aemum ter dumque eonise

mendat. Id Plutarchus dictum antea ab Hegesia, ut insultum litigidumque reprehendit atque exagitat. Latinus scriptor in ii. libro de natura Deorum Inquit . Concinneque, ut multa, Timaeus, qui, quum in historia dixisset, qua nocte natus Alexandet esset, eadem Dianae Ephesiae templum deflagraui iste, Minime id esse mirandum, quod Diana, quum in partu Olympiadis adesse vo- .i luisset, ala iset domo. Plutarchi vero verba, idem contemnentis, in Alexandii vita, haec

mento hoc, ut subtiliter excogitator nec animaduertit. In quo editum foret: neque enim in historia locus vἰdetur esse fictis fabulis. Plutarchus vero, tristis vir, ac seueri insenti, non potuit serte tam turpem assentationem. dc cum accusare ipsam vellet,lusit in vitio illius ostem .dendo: huiuscemoui enim sine modo prolata mendacia: insulsaeque sententiae, frigus asserta dicuntur: cuius ti igoris tantam vim esse dixit, ut extinguere posset incendium illud, quo templum deflagrauit. Proprium autem erat Hegesiae ct constructione verborum, de insulsi tale sententiarum peccare, irridendumque se praebere: hIe enIm est Hegesias ille Magnes, quem accusauit Cicero in Oratore peclebo: nec non Halleatnasseus in libro de compontionaverborum. Neque tamen puto, quantuis longe alius tradatiit auctor eius vocis a Plutarcho, in hoc memoria lapsum Ciceronem : fieri enim potest, ut post Timaeus in iustoria posuerit. quod ante illum edidit, ac monimentis litterarum niandauit Hegesias . adiunxit.

Verba

224쪽

Liber Sextus decimus. 137

Eset x xus alibi sum, multa verba, quae in consuetudine nostri Iermon s nune sunt, videli ducta essit e Graecorum lingua: atque id satis elaris exemplis eo n- firmaui. Addi autem illis potest, quod vulgo dicimus, de quopiam, qui nulli laborἰ parcens, rem suam piocurat angustii , arrabattat si : eo enim vel --- ra intelligἰt ut festinatio quaedam, creberque motus corporis: Graecis enim quoque'εαεί- idem valet. ut tetamonio veterum grammaticorum intellIgitur: quotum nonnulli assimilant significare sursum deorsumque curiirare: alis autem sonitum edere, strepereque manibus ac pedibus. Praeterea quod, cum significare volumus aliquid celeriter, summaquos est nailone factum esse, d cimus in unat timo, videtur& ipsum inde fluxisse. est namque hoe nisi fallotὶ quod illi aiebant eis αΛ- , aliquantulum cori tum . e. ἀπ- autem valet iapsis momento temporis i & ut ratio eius sermonis declarat, in spatio temporis, quod diuidi se catique non potest . simile huic est, quod cadauera beluarum eiecta, vocamus carren e . a foetore: Graeci enim loca quakiam terrarum appellant, quae exhalant foedos res , ac sunt, tamquam aditus quidam faucesque inserorum .inde igitur vocabulum nostrum conformatum puto. quod maestus odor mortuarum proiectarumque beluarum, idem quod loca illa praestet: Dei atque ne illac transiri sine molestia possit. Uidemur aurem Latini Ch ronem, portitorem inserorum, appellasse Orcum unde Lurbam illam nouorum senatorum, qui post necem Caesaris, statae Antonii , in senatum irruperant et a Romanisque hominibus, LPictalis os despicientibus, ae nomine illo irridentibus, dicebantur orciui, Plutarchus In Antonio. atinum nomen exprimens, appellauit Suetonii verba in Augusto, id memoriae prodentis, haec sunt. Senatorum a filuentem numerum, desermi & Incondita turba: stant enim super mille di quidem indignissimi, dc post necem Caesaris per gratiam x praemium allecti, quos occisos vulgus vocabat, ad modum pristinum & splendorem redegit. Plutarchi vero haesi idem commemorantis. πεν A M. Lme: c. - Α κα γε χ ο δαμοι - , - γνω- ἰλαι, - δἰ τά---,w δον-. Διὶ ποῦ ε δεα me ἰ- s ursi εἰ iae Muti ostium

Linem iniquitus Ilipatorti appellator: mendatusque amu M. Varaonis licia,

CAP. XVII.

A x x o vas, non solum appellatos a Veteribus, qui in praetereuntes Impetum sacerent, verum etiam custodes c. oris , ac milites mercede conductos, & a liqui grammatici testantur. &erem plus pluribus Plauti percipitur: cum enim in milite Hotioso illum ipsum cum parauto ita induxit loquentem. Videturis tempus eluviem ad larum, Vim tabellis, quas consignaui hie heri, L ttonibus ego denumerem stipendium. Nam rex Seleucus me opere orauit maximo, ut sata latrones cogerem,& conscriberem, manifesto hoc intellexit. M. autem Vario in vis. lis bio de lingua Latina, versu Plauti citato, vim huius verbi interpretatur, ae plures eius rati is nes adfert: inquit enim In Coriumla ibam autem comici eius poetae fabula est, quae petiit ais Qui regi latrocinatus decem annos Demetrio. Latrones dicti ab latere, qui circum latera erantis tegi, ite ad latera habebant ferrum, quos postea a stipatione stipatores appellarunt. &quiis eonducebantur: ea enim merces Graece dicitur ot . ab eo veteres poetae non n umquam mi-- lites appellabant latrones. quod item, Ut milites, cum serro, aut quod latent ad Insidias sacῖendas. Hune autem Varroni s locum scripsi. Vt in vetustissimo illor longeque excusis mestote, tibio inueni. nam In impressis Graecum verbum aliter legitur: κ δκ enim illi habent me dole, ut multis modis intelligere licet. Valera autem illud Graecla mercedem testimonio quoisque eius gentis grammaticorum planum fit. Hesychius enim in Ioico Gro, interpretat ut μι n. α λατρο qui mercede seruit vocatus. dc operam suam accepta pecunia alicui emanci pat. Idem Plauti versus adducitur a Nonio, sed mendosus. Sex. quoque Pompeius auctoriam late sua hoe confirmat, cuius haec verba sunt. Latrones eos antiqui dicebant, qui conducti in militabant, Q. et ἰαλατ- . ruinc viarum obsessores dicuntur, quod a latere adoriunt utris vel quod insidiantur latenter.

225쪽

cos mauur inundatio, nratulam Hiat, e mu is en A SM- . . Eae in II. libro CAP. ΣVIII. V M superiore anno libros Aristotelis de rep. mulus locis purgatos,edendos Ulataui, in aliis plurimis mendis, ouas auxilio librorum setiptorum deleui, co iectura ductus, correxi nisi talior P erraitim libratij in nomine oppidi Siciliae, ubi Minos Oeten fium rex. mortem oblite eum enim in secundo libro desiit Cretae disputat lete; egregieque illam insulam postam ad regnum Gra ciae obtinendum ostendisset, addidit. ma de eausa imperium maris Minos occupauit: i sulasque partim subegit: parturi condidit. ad exiremumque, cum Siciliae bellum intulit let,

illic mortuus est prope Camicum: ita enim arbit tot legendum . . xv. non, ut in ex susis prius erat. descriptis etiam exemplaribus, usi κάμια .iStephanus autem me Impulit, is & Strabo, ut hoc auderem . nam Steplianus inquit. KMi. re τι in. Σικιλι , ἀ x Nis . δαδά D. Strabo vero in vj. libro . - α κα o-- α κωκα as βασλπιν, mre . Mi Hatia . quamuis in excuso κω ixti perperam scriptum uix .ita in eodem libro post, ubi de Tarenti uis disierit: continem ratque, quae gentes ea loca incoluerint ante aduentum Phalant , illius urbis conditoris: ait

lum testia Cocali. Minoἰs filii, oppidum illud fuisse dicat, sed adiungat insidiis illi e inter se cium fuisse Minoem, vIdetur dubitati non posse de vetitate lectionis. tiam Caminum urbem Siciliae vocatam nusquam legi . imus cureonis in primo de oratore graditur aliter di i in siriptu si r. bris atque in excusis legatur e Disseritu de re. icta vertaram ιοmpositione . iCAP. XIX.

V A M v I s multum tribuerἰt M. Cicero rectae eollocationi verborum: 'ae strapta ceterisi Romanos homἰnes inimerosae ora soni studueiat, aliquando tamen tam accuratam dii; gentiam contempsit: Inciditque in structuram eam, quam viatiolainesse, summoque studio declinandam uocrates, huius concinnitatis obseruator mitificus , ac magister, piit auli. quod etiam notat Quintilianus in ix. liam bio ita praecipiens. Videndum etiam ne syllabae verbi prioris vltimae, sint primae sequen-m tis. Id nequis mitetur, Ciceroiit In epistolis exeldit. Res mihi inuisaevisae sunt Brute. dem in carmine. O fortunatam natam me consule Romam. Hoc autem prius viderat admonueratque nobilis ille doctor, si illius verus erat liber,qui esus Domine quondam circunsereb turr in scribendo quidem certe summo studio diluentiaque obseruabat rin eo enim hoc quoinque cum aliis hiuiuscemodi multis praeceptum erat . ut interpres Hermogenis resert . . .

m enim eius viiij, ut putabat, posuit. Adiungi autem his pollet, quod a Platone in I 3side dia , ctum est. & ab Atitotele in iiij. τι ci ci . . vim mi t. Quintilianus tamen cum e scriptis Ciceronis exempla huius culpae attulit, non unam solum, sed alteram etiam syia . labam iteratam habentes locos, indicauit: S sane hoc admonuisse videtur: multitudinis enim .. numero In praecipiendo usus est. nam Ins nitis locIs apud elim consequens vel bum incipit ab ea syllaba,in qua prius desinit. Quod autem valde huc attinet: a meque iam pridem o seruatum est, admonere studiosos volo. locum hune e principio pi Imi libri de Oratore ita le- .m gi inscriptis exemplatibus. Nam qui locus quietis de tranquillitatis plenissimus fore vid is batur, in eo max mae inoles molestiarum de turbulenii illinae tempestates cxtiterant icum ab excusis absit moles. quod si vera haee, integraque lectio est, ertium hoc excmplum est compositionis reprehensae a Quintiliano: & sane vel bum id sententiam implere videtur: rectia usque atque accommodatius mihi videriir molestiarum qici moles, quam tempestates. unda aptum sit verbum illud, hoc sublato, nectile est . quod si semel atque iterum ea repetitio Cimceroni excidit. potuit, etiam tertii im ipsi essugille: ibitasseque putatacst, raro usurpat aliquid liabere concinnitatis . nam Plautus existimari debet de industriae suauitatemque persequens , , in Pseudolo scripsis Ie. Nunc nostia amores: mores, consuetudines simileque Euic est quod Cicero

226쪽

Liber Sextusdecimus.

se gerere, ira αυ- - , in Graeco.

CAP. XX.

Eo xx r. non solum habitu illo corporis manere, aequἰescere signiscat, sed Otiam negligenter se gerere in aliquo negotio. ut cum Cicero in Pisonem, inquit. An notest ulla esse excusatio, non dicam maiestatienti: ita sedenti, cunctanti, dormienti n maximo rei p. motu, consulte id tamen ille ut apparet,non uno hoc tantum verbo signῖficavit : sed praeterea duobus. ut eadem paene vis sit trium obolum, quibus vlus est in accusanda Pisonis inertia. Demosthenes in prima Philippi ea, ut nunc illae appellantur, nam veteres Olynthiacas etiam in alis numerabant: cum Atheniensum ignauiam, torporemque reprehendetret,qui astutam rationem Philippi non attenderent: ree se cingi undique ab illo praesidiis, dc quasi circumuallari viderent: remediaue tanto malo non adhi ren nquit. κ κ 'ν χῆμίν mi Sophoclescuoque suo verbo eodem pacto Vius in, cum inquit, , ἰγκαν - , ἀχ ιθων iv ν. Comici etiam Latini eandem festinationem apte expresserunsi ut Plautus . cum inquit; Non enim nunc tibi dormitandi, neque cessandi copia est. Ac Terentius, cum inducit seruum Ita tabi ipsi stimulum addentem ad declinandas eri minor Enimuero Dave, nihil loci est segni. tiae neque socordiae. Elegans etiam Bacchylidis carmen apud Halicarnasseum legitur, quoi oehenditur acriter cessa Io haec, atque procrastinatio, eodem nomine appellata: ac quid Moendum sit, eiecta ex animo hac pigritia docetur. haec autem verba lepidi illius, tenetiqua poetae sunt, tempori tamen tunc seruienti : 'illius namque in illis non paruus est. Gχ ιθα

esse amem opus sessionῖs: neque procrastinationis dicens ut opinor; significat, non poste id estici ab hominibus meitibus: atque in aliud tempus rem differentibus. sed munus esse quod

requirat si ad exitum perduci debet, strenuos&acres viros. I in vero χροσανιδει vocat Mineruam ab Ilone monte. In qlio illi aedificatum templum erat. ut Catullus quoque eandem

descripsit in nuptasPelei celebrandis. V nigenamque simul cultricem montis Itonis.

ciuemis loci manifeso men si pro M. Marcella, de opinume r Mi. CAP. XXI. V o sunt loci in oratῖone pro M. Marcello, ques c nisi Allor in eodem villo lab

iant: atque ita corrupti tum, ut sententia nulla commoda Inde eliciatur . eos iastitui diligenter excutiendos proponam, ut si, quod mihi videtur. aliis itidem visum fuerit, maculae tam turpes inde eluantur. mendum autem est, quod pat-ticula negandi, ut videtur, in ambobus defecit. Prior igitur hie est. loqui tue,utem de rebus a C. Caesate gestis . Quaς quidem tanta est, ut tropharis monimentisque tuis nulla umquam allatura sit finem aetas: nihil enim est opere, aut manu iactum, quod isti Quando non conficiat, & contumat vexustas. prius tamen quemadmodum inuenerim in pi ribui seriptis libris ostendam: sunt enim in quibus legatur. Vt nulla trophaeis, monimentisia oue tuis allatura sit finem aetas. quare arbitror imendum. Vt non nulla trophaeis moni mentilaue tuis allatura sit finem aeras. quam opinionem meam ita confirmant verba, quae ouuntur,ut dubiisti non posse videatur,quin negatio, restituta a me, antea desderaretur. tr Mea namque,demonimenta Caesaris,cum humano opetre, ac manu a esse non poterant f tiunam reliquarum eiusdem gelieris rerum, declinare. Sed hoc relicto, qui sitis firmusvidetur, steriorem viaeamus,qui hic est. Ingratus est iniustusque ciuis,qui armorum perieulo li aius, animum tamen retinet armatum: Vt etiam ille si melior, qui in acie cecidit, quam cui in caula animam piosedit: corrigi enim hic quoque, eadem particula addita liu membro, animam non profudit, puto oportere, hoc su. ut si extiterint qui tam acerbi Caelati, inimis, ac valde caulae ipsius dignitatique iniensi, quorum alteri in proelio occis sint: alteri autem, errati venia impetrata, vivam; nςς mcn Platau illi reconciliatique tanto benescio

227쪽

Variarum Lection in

snt, dicat magis serendos, qui in pugna ceciderint, quam qui, in causa, quam tantopere pria ἀ rem, defendenda, animam non proiecerint: nec interfici potius in acie voluetini. hic autem quoque ut supra , causa quam assert, integritatem huius temonis confirmat: adiungit enim .is Quae enim pertinacia quibusdam,eadem aliis constantia videri potest,quibus verbis tamquam ... diubluit ac refellit, quod aliquis opponere potuisset. non recte ipsum anteponere animi obstia nationem: pertinaciamu; placabiliori naturae, di quae fortunae virtutique Caelatis cesseriti negat enim ipsum suo, veroque normζne hanc rem appellare: nec esse esse illam pertinaciam vocandam, cum finis eorum non malus vitiosusque seret. pertinaciam autem intelligit. aut eorum, qui in mala turpique causa obstinati maneant, aut eorum illorum, qui liberali perficulo mortis, animo tamen in eadem voluntate perseuerabant: culpam enim fgnificat hoc verbum. constantiam autem appellat animum illorum, qui mori malebant in honeste suscepta caula quam cedere, ac victori se committere: quae alio vocabulo, perseuetamia quoque appellatur, ut testimonio M. Varronis cognoscimus, qui initio v. libri de lingua Lat Ina ad Ciceronem, ita de vii is que disseruit. Itaque,aquare sit pertinacia cum sequi tu ostenditur esse a pertendo: in qua reis sit impositum dicitur, cum demonstratur,in quo non debet pertendi,& pertendit, pertinaciam esse. quod in quo oporteat manere, si in eo perstet, perseuerantia st . nam indemiam percipit ut desiderari hie limandi particulam: sne ilia enim idem quod anteceden te membro, conseque te etiam hoc ipsin dictum solet. Idem namque manifesto valet in acie cecidissici&in causa an mam proludisse. Haec ego mulio antea adnotatam: itaque non incommode posse putaram utrumque vulnus pulcberrimae orationis sanar cum postea animaduerti Gabrielem Faernum. magni ingenii virum: peracrisque iudicii, alia rati me priorem illam plagam cura iter cum m. nim diligentia sua: studioque, quod in optimis scriptoribus purgandis ponit, multas maculas is ex hac oratione deleverit, ita priorem illum locum excudendum curauit. Quae quidem tam is in est,ut trophaeis monimentisque tuis allatura sit finem aetas. quemadmodum sane scriptum

est in antiquissimo quodam libro, qui in Medicea bibliotheca seruatur: In quo haee oratio cum paucis aliis scripta est, post libros duos de inuentione: utroque enim pacto loeus restitutatur: eademque sententia ex ambabus his lectionibus elicitur. &ex hac ipsa. quae nullam vultus operam amplius requirit: & ex illa, quae auxilium alicuius, ut integra soret, expectabat et quod tamen cum latum ei cui opinor, nunc sit, non est deterior ipsa aucta existimanda. Delira nucula e V. libro M. Varronus de Drgua Latm. i γCAP. XXII. .' hi Esetiuo NivM hoc M. Varion Is, quod modo citaui, admonuit me ut metis α dum tollierem e verbis, quae consequuntur, in excusis libris eluditissimi illius

scriptoris, aut deprauatis aut imminutis. Ita Igitur in non nullis legItur. Priorem illam partem ubi, cur,&vnde, sint verba scrutantur, Graeci vocant ἰτι illam alteram . α κλονιαν t in aliis enim posterius Graecum velinum

defecit. Antiquissimum illud exemplar, cuius supra quoque mentionem feci: eu usque iam is fides sui opinoo peripecta actanstituta xst, habet . illam alteram . quae manifesto vera lectio et t. quod e superioribus verbis auctoris peripicitur: intelligit enim partem illam quam vocavit. in qua re vocabulum si impositum . id autem ad non pertinet sed notionem vimque vocabulorum valet.

Macrias lociis mendosius a nuncus, O macula deleta, ct exemplo posta, refluuitur : quomodoque aliae turpes maculae inde etiam ij idetergeri posivi , declaratur . . CAP. XXIII.

Ac non ivs In v. libro Saturnaliorum, ubἰ de poculo, quod κω. siti a Graeacis vocaretur, disputat, ae quae nominis illius ratio est et: plutes enim serebaniatur, docet, inquit. ut in excusis exemplatibus legitur . Qui autem ei stybia um, ex hedera factum poculum ια κι via non dici ath trantur, Euripidis auctoritate niti uidentur, qui in Andromacha sic ait. exemplum eius poetae illi e desidetatur. In Andromacha veto linius poculi mentio nulla. quare constat locum corruptum esse. legi autem debere in Andromeda testimonio Athenaei perspicitur. una de omnem illam eruditam accuratamque disputationem , quam habuit de poculis , quae

228쪽

Liber Sextusdeclinus. Ut

ouo idIurus sit. non indῖcet. Euripidis verba, ouae illic poni debuerunt, Mee sent. Σ - Λω --ν. - Ai : νοι, ἄναψυκτηρ': tolli aut citi debere pari Iculam negand e verbis Macrobiis liquido cognostatur: Euripides Non cum inquit, κία m videtur materiam ostendiisse e qua vas illud iactum esset: in coituentu namque pastorunt, que agrestiam ligneum vas adbibeu dinuit. Seribi vero illic debere es, . . in ipse puto, ut ex ultima parte Graeci nominis ab imperἰto aliquo L linum monosyllabon, quod vim negandi habet, mussatum sit. Non unus autem hie tantum locus auxilio Athenaei, mancus ac deprauatus restituitur, sed omnis illa diligens Graecorum poculorum explicatio: testimonia enim cuncta, quae citat Macrobius, nullo suo labor equa Iia, sed a Graeco seripiore uanslata sunt. in xj. autem libro Athenaeus exam nandis voe hul , poeulorum operam dedit: cunctaque summo studio, ac dii gentia explicauit. eorum v xo partem tantum persecutus cst unda grammaticus, quae Virgilianae doctrinae explanandae conueniret. Huius igitur lyci taure tione omnςm illam partem eius libri, laceram mirum in modum ae maculosam, videor mihi restituisse, atque emendasse. cum, quomodo hoc nullo labore fieri possit, ostenderim: non docerum enim tantum apud eum aucto irates icclpto.

xum, sed nomina eum saepe sabularum operumque peruersa fiant. quibus omnibus malis usule illa latione, opinucGxaeci auctoris, 1' u itur,

O a DA macula occupauit locum M. Varronis In v. libro de illa 'a Latuna. 'quae tamen ut inora tuto deleti coniectura potest. nam antiquit timus etiam liber ea parte deprauatus est . ubi agiti quaerἰt, quod erymon habeant vellae, qui locus in urbe est, ita nunc vulgo legitur. Veliat vati essent, plutes accepiu eausas: in quis, quod ibi pastores palatini ex quibus ante tonsurum Inuentam. vellere lanam sint soliti. a quo vellera cuntur. apparet autem ex ovibus legendum esse: pe uersionemque unius litterae maenas hic tenebras udio; a vellendo namque Vesias appellatas voluit. q.cumque auctor truit huius rationi . velli autem aut i qui rus sol iras oves, non tonderi: unde lanaeipsarum vestera vocatae sunt, ut hic, ita in ij. n odere rusilea tradit M. is Vatio: inquit enim, nam intelligens. Quam demptam ac conglobatam est j. vellera: alij, in vellimna appellant. ex quorum vocabulo animaduerti lico prius lanae vulsuram, quam io is suram, inuentam. Paulo poli locus itidem corruptus est, qui eodem de Me pisto nisi sal loli emendatur, flarente tamen bicaucis multum vetustiissimo ub exempli mesim restitia vid

is tui nullo modo potuisse: cum enim ita passim legatur. A si quo , quattuor partes urbis

A tribus dictaeablocis. Suburran . Palatina. Exquilina. Collina. quint quod sub Roma, Romilia. Sic reliquae tribus ab his, ut in tribuum libris cripsi. in illo sic inuem relinquam in autem pilorem partem, in qua discriminis nihil est, in sic celiquae texta his rebus, qui bois In tribuum libris scripsi. quod si ex texta, sicias extra, omae sui arbitror; mendum sublatumetiti seniseat enim ut Romilitam, tribum extra Romam, uic docuit unde es sit: se test quisitibus, quae sunt extra Romam, unde nomen ha ant, in libris tribuum seostendisse. quare nolle cune eadem sine causa repetere: reiicitquet lectorem . nam sensum,qui ex peruulgotis verbis elici poterat, quis nonintelligit salsum fuisse t R6quo omao n icto rix. quinque his, quas nomine iam appellatali vocatas.

229쪽

Liber Decimus septimus.

., lo R. pro riscatoribus Tiberinis: quorum quaestus non in macellum perum i , sed fere In .is iram vulcani: quia id genias pisciculorum maiorum datur ei deo pro animis humanisi eum manifesto pisciculorum vivorum legi debeat: quod comprobat etiam au titas calamo exa

iiii libri, de antiquissimo descripti, qui apud me est. Repugnat autem inter se, quod prius

erat, piscidulorum maiorum: cum eadem res nunc extenuetur: nunc augeatur, diuersa rati

m. praeterquam quod res animi Paxti's, vivaque, da i debuit pro anima conseruandar invitaque retinenda. non expers illius: hic enim mos eorum sacrorum erat . ut memoriae, qu

is que predidit M. varro in vj. libro de lingua Larina, cuius haec verba. Volcanilia a Volea is no , quod et tum seriae: de quod eo die populus pro se in em animalia mittit. Praeterea verbum adest valde opportunum in eodem illo libro, quod in i pressis desideratur: indieinirenim quis fuerit populus, qui eos ludos saceret a loco sedeque, non a geniῖs tantum nomine: legit utque illic a populo Romano urbano. Ludi autem hi, quod in vj. libro Fastorum ab is Ouidio traditur. vij. Id. Iun. fiebant: ita enim inquit. Tertia post Nonas remouere Ly- is cinna Phoebe Fertur, & a tergo non babri ursa meriti . Tune ego me memini ludos in grari mine campi Aspῖcete, de dici lubrice Tibri tuos. Festa dies illis, qui lina madent a dueuntiri Quique tegunt patuis aera recurua cibis. Animaduertendum autem in verbis Sex. Pompei .

in quia inquit. Quorum quaestus non in macellum petuenit, sed seminarem Vulcanit virudeli quaestum valere hie δρου, non ibri: Puto mina significare, quod caperent piseatoresilu, lolitos portare non in macellum, ubi res mensis idoneae, ae quibus vescerentiat homines, vendebantur, sed in aream sere Vuloni, oi ylui emebantur ab iis, qui ei deo pro anima vitaque sua producenda conlectabant: cum tamen in xiij. quoque libro doceat, qui snt hi ludit raturque eodem hoc verbo, non tam aperte potest illic,quod hic in is sillor significati haum enim ipsius verba sunt, idem breuius exponentis. Piscatori j ludi vocantur, qui fieri solentis pro quaestu piscantium mense Iunio trans Tiberim. Cum veto sapia ipse assit marini me ita

brum habete sex Pompeii, ex scriptum de antiquissimo exemplati, totam rem accuratius ut fides eius auehotitasque augeatur, commemorabo. Angelus Politianus in i iij. capite Mi- ..ιcellan tum, narrat se Romae accepisse a Manilio Rallo fragmentum quoddam Sex. Pompesj, sine quam vetustum: nonnullasque itidem pagellas eiusdem exemplaris a Pomponio Laeto, quae omnia ut ostendit illic, cum descripsi isset, fraudis abhine annis euo incidi in aduersaria quaedam ipsius in taberna libraria, quibus continebantur etiam hae rei quiae Festi, atque .ani, manu Politiani cognita. tanta tamen ille celeritate inscribendo usus fuerat, litterisque a deo minutis, ac saepe etiam per notas tot s vocibus indicatis, quod suum propriumque somL .nis erat, cum hilius modi aliquid, quod ipsius tantum usibus seruiret, in commentariis adn

vitet, ut vix intelligi possint. alis igitur ita ut ostendi, legitur. Ila veteresim Pisaram et foraque laus regionis, valde mole nam tua.. CAP. III. t Inuti est quantopere locorum sicies, situsque, vetustate mutetur: Id autem testari nune mihi libet. exemplo antiquissima; urbis. Pisae enim Graecorum

quondam oppidum, longe aliter ac nunc apparet, condItae fuerunt: cum enim opportuno loco nunc quoque urbs posita videatur, eo ipso tamen tempore mu- - α :α, hicior idmirabiliorque fuit: cingebant namque ipsam magna ex parte duo flumia

nu Armis, bd Auset: quorum alterum mediam hodie secat: alierum veto longe discessit a mosti; busque ipsus abiit, nomine tantum ibi relicto: parua enim vis aquatum, collecta risontibus ..Huibusdam riuulisque,alueum ipsius occupauit: Ausoque hodie vo xui. quo nomine prius .

suuius, qui ex eo latere urbem stringebat , appellaba ur. ille autem inurato nomine Serebius, ter agrum Lueensem fluens, in mareque erumpens, vo Iur. cum olim in Arnum influens, Iomo illle amitteret. Factum autem id artificio burnano traditur: alii oue det uatus Auset, te Pisanum agrum violaret: siue ut commoda quaedam utilitatesque astinet, iis quo nune eiveiere alueoderiuatus, deductus est. Omnis .utem i, cres testimonio antiquorum scitiamtorum confirmatur, dc Graecorum,&Latinorum: Mi primis autem carmine Rutili, cuius dim Gilli, qui Roma discedens, capta urbe a Gotthis: marique iter iaciens, ut omnem hanc in seram oram, ita etiam formam sirumque eius urbis descripsit. versus ovibus de vetustate ciuia is latis loquitur plures sunt: quibus veto de hoc, quod agimus, lil. Alpheae veterem com - .is plot iastinis urbem Quam cingunt geminis Aufer dc Arnus aquis Conum pyramidis is tantia fiumina ducunt Intratur modico frons pateticta solo. sed proprium retinetis communi In gur te nomen , Et pontum solus scilicet Amus assit. Strabo quoque in is libro Geo taphiae diligenter omnia tradidit his verbis. ; A ηινα κτισμα ἰa c. Ho R ati σα

230쪽

194 Variariam Lectionum

- -I , κατ' αὐτω via ri iti l . & quae sequuntur, ad ortum eorum fluminum, cursumque - pertinentia, de quibus auo in loco hilius operis accurate disseram. Plinius quoque in ith liam bro, capite Itidem iij. Colonia Luca, amari recedens: propiorque Pisae inter amnes Ause - mmdc Arnum: orta a Pelope Pis sque: siue Atintanis, Graeca gente. Adiuuat etiam hist riam hanc, quod Ptolemaeus exitum In mare Auseris amnis non ponIt: nec ea parte, qua nunc Serchius influit,iluuium ullum taures habete docti. qui tamen sileti non patuit: state mnunc tempestola loca, interituque multatum nauium insignia . Misara r maculaque inde suis .

C A P. IIII.

AG εια o. qui psmus In hoc genere scriptionis alἱqua eum laude versitus est.opem

A quoque ser revolor locumque in extremo ipsius opere mancum deprauatumque restituere, non tamen a scriptis antiquisque libris in hoc adiutus: quamquam maiorem partem eius voluminis eum fideli exemplari contulerim: in eo namque postrema haec pars desecerat: sed coniectura tantum . opinioneque ductias. Quod igitur in excusis libris est in Mutuabor ex Aristophanis coronopesta pauca. puto legendum. Mutuabor ex Aristophanis choro anapaesta pauca, diiunctis vocibus.quae perperam coaluerant: dc.ut Graecorum gramismatici loquuntur, καώ δi. crisi ubi vero infra desiderantur haec ipsa anapaesta: Inanequo spatium relictum est, scribi arbiῖttor oportere ita, continuata lemone. Vetius legis datae him sunt. Eu.μι--xi inti, rili ori ἀπ- ο .n λον- , - γν-r esse es u : H φναι--μυοῖν, - , uis' i χρ . plures autem adhue versus poni debeant, sue tribus his contentus fuerit Gellius, assit mare non ausin: neque enim hoc coniectura pollum consequi,&diligenter ponderata sententia huIus loci, contenderim hos ipsos Intellexisse au tem illum. horum eerte ille trium notionem exprimit . Inquit enimis statim post superiora illa, quae correxi, verba. Et quam ille, homo festiuissimus, tabulae suom spectandae legem dedit, eandem esto commentariis his legendis dabo. vera ne attingat, neuem adear, profestum&profanum vulgus: a ludo musico diuersum. Initium hoc esse epilath mails e Batrachis Aristophanis notissimum est . usus autem est hoc quoque loco Plutarium in libello, quo dissetuit, ex rebus ne bellicis, an ex midiis sapientiae maiorem gloriam consec ii sint Athenienses, ita scribens: poetas autem intellexit, & maxime tragicos .

3bsit . dc quae sequuntur: quattuor autem contἰnentes versus posuit. Loctu Geronis in epinota ad Attisvin il ratus , pondo

tis tabenter sentenin illis .

CAP. v. '

IV.M M. Claeto In epistola quadam ad Atticum seripserit. Tabernae mati duae corruerunt: reliquaeque rimas agunt, itaque non solum inquilini, sed mures etiam migrauerunt. videtur aut nescissie, aut verum non putasse, quod a veteribus nonnullis scrἰptoribus memoriae pr tum est. mutes bestiolas es se, quae futura inprimis praecognoscunt . putrida namque iam domo, dc pa lo post casura, primi periculum prouident: relictisque cauis illis. ae sedibus quas incolebant, quanta maxime celeritate pollunt, Inde aufugiunt, atque demigrant: neque enἰm Cicero, si cognitum hoc habuisset, dixisset, mures, rimas agentes tabernas, postremos reliquis Ier qua diuinatione utentes, inquilinos praeuenire debuerunt. Aelianus in primo libro de varia hia. storia hoe lintrauit. nec non Plinius his verbis. Ruinis imminentibus musculi praemistant. Quod autem paulo post Cicero adiungit. Sed tamen ea ratio aedificandi initur, consiliario qui dem de auctore Vestorio, ut hoc damnum quaestuosum sit,est hoc promum prudentish minis, siquid incommodi acciderit, non tantum illud industrἰa studioque resarcire, sed etiam arte quadam efficere,ut praestiterit malum illud accepisse . quod multo maiore in re declara laudatqiu Polybius in v. libro historiarum: Cum enim maximo terraemotu Rhodus conquassata esset, ac muri ciuitatis magna ex parte: naualiaque corruissent et pec non colosius

ille

SEARCH

MENU NAVIGATION