장음표시 사용
231쪽
ille magnus euersus esset, tanto consilio narriit artificioque illos rios, in calamitate Illa insta fanda ; ut quod Cicero inquit, atque ipse quoque exponit, prorsus contigerit . unde sapiens sol ptor: semperque excitare homines itudens ad industriam, illud cogitans, exclamat. ranatum inscitia. & ignauia in vita hominum distata studio, ac prudentia, α priuatim, & putaee, ut his res ei iam secundae detrimenta importent : his vero contra calamitates meliorum rerum , emolumentique occasio sint. Quibus autem idem, quod Cicero dicit, verba ipsius, haee sunt, Rhodios ipsos laudantis. νω λως, πραγματικας πο- ας, μὴ βλαβή : A μοῦναν α ς πιτμ μ με μα. sequuntur autem statim ea, quae, ut potui, ex pretii. quibus etiam adiungitur ratio viaque, qua illi remedium adli; buerunt tot de tam grauibus malis: missis enim legatis ad rUes,& ciuitates, magnitudinem illius infortunii exposuerunt: atque ira animos eorum esse runt, ut cetratim illi amplissima munera Rhodum miserint: & non tantum ipsos oribuo suis subleuarint, verum etiam se obligatos illis este consessi suetint. Dei MurteΠ--ommoti, Apicium accusa f e P. Ricilii. oricumpr
bus cinis fuerit, ab iniuras nefarisii ire iudicibiu con timimus es. CAP. VI. V s s et v s est pluribus locis M. Cicero de damnat One p. Rusi j Rufi, esuli oaptimi atque innocentissimi: nec tamen accusatorem eius umquam appellauit raut quo nomine in iudicium ille vocatus sit, ostendit . eum autem mihi videor
apud Athenaeum in iiij. libro inuentile. narrat enim, de Apicio loquens, luxurioso homine, gutturisque ac ventrῖs vitio dedito, eum Rutilio exilii causam suisse. illi in qua qui Graeca lingua Romanam historiam scripsit. nam Cicero quoque in primo libro de Oratore,ubi de nesatio hoc iudicio copiose disputat, allirmat eum dotam vitum suis. se, ae philosophiae deditum. Indignissimum autem iuit improbis limum homInem atque iniurpissimis voluptatibus perditum, accusasse, & e ciuitate ciecisse, sanctissimum, ac temperaiatissimum virum . Miror tamen, si hac infamia tunc fiagrabat Apiciu non tet; ἰsse hoc Cic ionem, in deplorando foedo exitu illius iudici j, qui iudices ipsos tantopere vulnerauit: ac poniseros supplicioque dignos dixit. Eodem tamen loco Athenaeus videtur tradere alium etiam Apicium extitisse, qui eodem intemperantiae morbo laborarit : de quo inirmat se principio illius operis disputa iter intelligit autem sui opinor in locum in primo eorum librorum In quo astimavit, ut ex epitome percipitur, vixisse illum regnante Tiberio . nam Apicium eum adoptas te Seianum, qui tantum gratia apud Tiberium potuit, certum est. hic vero manifesto non stat Rutili, inimicus. Athenaei verba in quario, qui tamen citat eius rei testem Posidonium is in xlix. libro historiarum, sunt haec . . A t μφης μ μου c. t oivi, τακ di M.
- D. me Me πραπις iri: καμω. Duo igitur utere Apie , ambo luxuriosi homi nes,&insignes turpissimi viiij notis . nisi in Romana re commemoranda peccati it Graecus homo. Quod autem eodem loco Cicero addidit, ostendens iudicium illud sine mysteriis rhetorum in ita latum si isse. Nemo ingemuit: nemo inclamauit patronorum: nihil cuiquam doluit: ne is est questus: nemo Rem p. implorauit: nemo supplicauit, similis huic loco est ille Demo sthenis contra Midiam . ubi de Euaeonis iudicio loquitur, qui Euamn pulsatus a Boeoto quodam contumeliae causa, interfecit illum,& tamen cum causam diceret, condemnariis est: commemorat enim cum una tantum sententia graui damnatus sit, sua culpa illum absolutum non fuisse: quod nihil eorum gerere in animum induxit, quae saepe eripiunt e maximis perieulisis reos. verba oratoris haec sunt et et i; γε tua μίνυ αλα u M; ρ : Ma τα , . His κλ -- , ο r. δέ c. ia Ha δικα δε ς,δ H οῦ ς' lac ποῦν, gτι μκρὶν, .m μάλα,
Vnde nomen impositim sit Tityo pactori contra
CAP. V UiTI et v x o pastori nomen inditum fuisse puto a fistula, qua in cantu ille uteretuo
quamuis veteres Latini grammatici affirment Afrorum lingua hircum ita appella ri. unde custos eorum eodem Pacto vocatus sit. Athenaeus enim in iiii. libro
232쪽
de fistulis copiose disputans, inquit . ἰ A xxxx iure τι τι iure κxMῖm mee: nli . cuius rei auctorem ille habet Artemidociam Aristophaneum in secundo m δα. Id autem fortasse Virgilius significare voluit, quum Meliboeum, alterum pastorem, is secit ipsi dicentem. Siluestrem tenui musam meditaris auena: nam xx diu a Graecis culmus est. vi doctissimus poeta rationem eius nominis ita aperire voluerit. Praecipue autem, vehoe verum credam ducor, quod Graecus screptor in Italia hoe nomen stequentatum tradit a Graecis, qui Dorici genetis hanc terram incolebant. unde verisimilius est Theoclitum, qui a te nostrum poetam id nomen usurpauit, ita pastorem appellasse: illo enim sermone utitur. In eodem praeterea libro Athenaeus ante lupetiorem locum narrat Ameriam Macedonem iampli assit mare Tityrinum dici musicum instrumentum , qtiod monaulon alio nomine vocaretur . nec tamen me Allit ita quoque belliolam appellatam, cuius meminit auctor libelli, quo describuntur naturae hominum, ac mores: Theophrasto autem nutae ille salso a tribuitur: quo enim capite describit blandum hominem, S qui omni in re aliis placere stud in at, inquit. α AH A τιτυρο ατ σαι tu, Ma
Declaratum quis fuerit conon die Vir sanus, in pocula coelatus: est de Ala
ne, cuius laudes passim canctantur, quaerisu r.
CAP. VIII. ET v s Interpres V Iu lii Sem us quandoque lapsus est In h llo la homInum.
quorum meminit, eruditus, ac multae lectionis poeta: cum enim ille in pastor ii poemate cecinit. In medio duo signa, Conon . non intellexit Cononem Athen ensem, summum virum in bellicis rebus. Timothei item Imperatoris filium,ut Ipse putauit: sed valde petitum Geometriae hominem, magnaque cum laude in mathematicis versatum, cognomῖnem illius. Eius autem meminit quoque Archimedes in epistola, qua Dositheo misit librum suum ostendit
m. & quae sequuntur. Inde autem suspicati missumus alterum illum, quem Virgilius non appellau t, Archimedem suisse: ut aliis etiam nonnullis coniecturis, ita hae, quod nobilis artifex, quos coniunctos amicitia fuisse, & in eodem studio claruisse sciret, in poculo illo coelato coniunxisset. In v tamen Ecloga eodem pacto in Alcone deceptus elle existimari non sicile potest . quamuis fuerit et Iam Alcon fabere coelatorque poculorum. vi Idem po ta testatur In Culice: ubi eum in nobilis limῖs aliis cibus num ciat his verbIs: nee pocula gra m tum Alconix rescient, voci I 'ue toreuma. Nam quod Ipse commemorat filisse illum sagit, talium, qui cum stu corpori serpentem applicatum vidisset, sietus arte sua ira pondetarit sagi tam, ut beluam uasnxerit: nec in corpus puerῖ penetrarit. idem a Manilio poeta traditur in rili bio Astronomicon. ub; de sagittae sydere loquῖtur, ac praestantes quosdam in usu Ipsius a sellat, ut Teucrum, Philoctetam. non tamen nomen ipsius illic ponit ut . quare si ita illum ce to vocatum scirem, qui tam Uregie arcu uteretur, omnino putarem hie eum significatum sui ruse: suit enim factum illud laude, celebrationeque dignum: ac magis conuenit ei quod adiunitur de Codro rese Athenarum, qui pro salute patriae morti se obtulit. Alconis autem fari mentio quoque est apud Athenaeum ἰn xj libro . ubi de poculo quodam, elephante vocato, disputans, testῖmon: o Damoxent, comici potitae, utitur, qui Alconis huius opus id est a tradiderat: interrogatus enim quidam, quod nam pol illimum id foret, respondet. is ναν ίλλαντι, τοῖς Αλx re Alconis etiam cuius iam Spartiatae, summi viri atque herois, meminit Pausanias in Lacon IcIs: cui amplissimum monimentium aedificatum sutile tradit in Dromo: ob quae tamen praeclara facta tantaim dignitatis ille consecutus sit non narrat . ut existimari possit an suetit, qui hic intelligἰtur: tantum enim assit mat eum Hippocoontis filium sui iter aliquid autem gelle it in vita honore digni im necelle est. vi non sane causa etiam duo sortiissimi ciues duarum potentissimatum ciuitatum putari possint sutiae a po in eodem versu celebrati.
233쪽
ω in XIII. 'hilippisci nisi qui temere, larii russeo
Ounxx Aunus est dii gento locus exi j. Phil ἰppica. quo Cἰcero refellit verisba haec ex epistola M. Antoni j. Nec Lepidi societatem riolare, pilissimi holnInIsrostendete enim vult Lepidum salso insimul atrum: finxisseque Anton um eum
secum sentire, ut suspectum illum senatui saceret, non quod vere societatem ullam cum eo coisset. est igitur increpans hominem. Tibi eum Lepido s- laxe aut cum ullo, non dicam bono cive, sicut ille est, sed homine sano' id agis, ut Lepidum. , aut Implum, aut insanum, existimari velis, nihil agis, quamquam assit mare de altero dissicile, est, de Lepido praesertim. quem em metuam numquam: bene sperabo dum licebit. de quae sequuntur. Ego sane tria verba illa, de Lepido praesertim, tollenda hine arbitror, ut omnem sensum huius loci perturbantia. scriptii autem in margine alicuius libri quondam suille puto aliquo, qui, exitu huius rei cognito, hoc quasi glossemate: confirmare voluerit veram illam ψocem Ciceron f, qui emen Ans superiorem sententiam: intelligensque crebras mutati heseonsiliorum: abditasque hominum voluntates, inquit. Quamquam assirmare de alteio dissicile est: addideritque hoc, quod communiter dictum verum erat, praecipue deleui, desneonstanti homine Lepido vere potui isse praedicari : ipse enim postea fractum Antonium esuga recepit, ac bellum instaurauit. nullo autem modo convenlt lentensa illa personae Cicero nis, qui purgare tunc Lepidum volebat et nec iis etiam verbis, quae statim de eo prolata sunt. addἱt enim. Quem ego metuam numquam, bene sperabo dum licebit: si namque is erat ille, de quo in primis affirmare dissicile esset, metui non sine causa poterat: respondent autem haresuperioribus illis vobis. Id agis ut Lepidum, aut impurum, aut impium, aut insanum existiamati velis, quae autem in medio relicta sunt, tamquam inculcata huc sunt a Cicerone, eo consilio. quod iam indicaui: siue inferioribus his. id agis, ut Lepidum. 5c quae sequuntur. quamuis enim lublatis illis verbis, non tam vicinum viti nomen sit, quo referatur pronomen, quem, eum tamen iterum supra Lepidus appellatus sit, habet unde pendeat. Hieronymus utem Ferrarius, qui eum scriptis pluribus libris contulit Philippicas has, ae multas ex ipsis maculas deleuit, questusque magnopere est in sequente oratione de genere hoc imperitorum, qui glossemata subscribunt, aut aliquid quod vim declarationis habeat. de suo adduntiquique nonnulla hoe pacto loca bonorum auctorum deprauata indicauit, hoc non vidit: fugit enim illum stet accuratum lectorem horum librorum, ut alios etiam multos, quamuIs satis petspicuumviratum sit: nec eum, qui intensis oculis, acriterque intueretur, fallere debuerit.
De iratura T. Quin di tuam. im aptae sinu ad fidem Deire
nae etiam asiquando in declaratu .
T malaribus multo vἰrtutibus ornatus: generosique pnpesinis anἰmῖ fuisse in tetili litur T. Quinctius, qui ereptam e manu seruituteque Macedonum Graec am liberauit, ita aeutum ingenium lepidumque habuisse Mile perspicitur: d lectatusque esse, prodente hoc memoriae T. Liuio , recitasone fabellarum: quod tamen tempore ille, Scum magnum fructum serre possent, quamuis in rebus seriis tractandis, iaciebat. multum namque sabulae, loco positae, ad perluadendum v ient: α in deliberationibus, praesertim cum oratio habetur ad multitudinem, mirifice sunt aptae. quod Aristoteles quoque in secundo libro de arte dicendi praecepit. exemplis usus ele santis limis. In xxxv. igitur libro urbe condita Liuius, ubi narrat . inctium vanitatem. Aetolorum resuras te, qui oratione sua, mendaciorum plena, copias Antiochi regἰs celebra Y,nt, hoe genere fidei faciundae usum cum tradit his vobis, quae ab eo illic pronuntiat is tui. Est autem res simillima cenae Chalcidensis hospitis mei, hominis & boni α sciue -- uiuatoris . apud quem, solstitiali Iempore, comitet accepit, quum miraremut unde illi eo temis pote anni. tam varia & tam multa venati , homo non quam isti sunt gliniosus, renidens,eoninis dimentis ait varietatem illam, & speciem serinae carnis ex mansueto sue factam. Alter locus
est In con equente libro, cum piauadere vellet Acharis non utilem esse ipsis possessicinem Zacynthi. euius insulae potiundae desiderio flagrabant: eadem enim ratione viaque tunc in quoque usus est, ae simili absterrere illos ab eo consilio voluit. ita agens. Ceterum sicutis testudinem, ubi colle M in suum te nun est, tutam ad omnes ictus video esse: ubi metit
234쪽
putes aliquas, quodcumque nudavit , obnoxium, atque infirmum habere, haud dissima; ter vobis Achaei. & quae sequuntur. Sunt igitur ambae narrationes hae illias generis , quod se vocatui ab Aristotele .
- Merisur, cur m libro, q scripsis de retera Hethlios, de sui vita praeceperit. CAP. π I. Ac No νε RE mἰ ratus aliquando sum, da; genter legens tersum librum Georgi
corum, quo Virgilius rei pecuariae praecepta tradi sit, poetam illum verbum do suibus mansuetis non secisse. quorum cura studiamque magnum fructum assere rusticis hominibus : neque huius rei causam excogitare potui . M. certe Ua to in libro de te pecuaria, copiose diligenterque id persecutus est: neque enim sne aliqua culpa, tui laque reprehensionci videtur posse, qui munus hoc suscepἰt: profestusquα est docere, quae ad studium illud pertinent, omittere bonam magnamque partem eius curae: in opere autem, quod absolutum putatur, hoc commisisse virgilium admirationem habet: neque enim videtur debuisse sermonem de Meda lutulentaque bestia despicere . de qua etiam Homerus in Heroico carmine multa cecinisset: neque ipsum Iudaeorum superstitioni deditum fuisse scimus: aut ij. ad quos seribebat, prauis his opἰnionibus ἰmbuti erant. omnia deniquo mecum saepe quaesiui, quae inducere poetam potuissent, ut silentio praeteriret utilem neceta satiamque praeceptionem, nec aliquam huius rei probabilem causam inueni. quare quom
do ille Purgari possisi ta a negligentiae crimine defendi, docti acutique viri cogitabunt. Fia apud uera est pluribus locis. PUMm es nares, lari accepto e pore ara I uir. CAP. XII. V o o Claeto In oratione pro domo sua iterum Post homines natos, Inqu si rem
augere volens, sumptum ei se arbitror e camine Lucilis. videtur eerte illud red lere poeticam locutionem: Lucilius namque in iiij. libro Satyrarum, ut vel res grammatici tradunt, est. Samnis spurcus homo: vita illa dignus loeoquo Cum Pacidiano componier, optimus longe Post homines natos gladiator qui sis. . itvnus. M. Tulli, ipsius verba sunt. Qitis prouinciam homini, post homines natos, tu pissimo, sceleratii simo, contaminat illimo, α quae sequuntur. &pos . At id, quod mihi etia, mini dabatur, non modo peccatum non erat, sed erat m post homines natos pauliere ima .
Sed etiam pro Milone, & in M. Philippica eodem pacto locutus est. modus igitur loquendi nisi salior in inde diustiis est, nam sententia in ore omnium est, qui amplificare quippiam v
lunt,& utuntur. Demosthenes quoque id protulit in oratione de salsa Sementita, legatione, dicens. δειμανύν αδι .m , ii M. Huiuscemodi etiam esse putarem illud in primo libro de officiis. Hoc Herculi ovis satu edito potuit Drtasse contingere: valde enim grandis, ac poetica ora
tio esse videtur . nisi admonitus exemplari scripto, coepissem opinari mendi potius aliquid illic inelle: cum enἰm inde absit illud edito, arbitror legi debere. Hoc Herculi, Io DN, - uti isertasse contingere. quomodo sane Cicero alias loci uus est. I Araras lacus in uiri M. Anton , piam cci furaria cis
V o n M. Anton us In epistola, quam misit Hirso & Caesari dixit. Theopompumi nudum, ea pulsum a Trebonio, confugere Alexandriam neglexistis. modus est loquendi similis Horatiano illi, quo in ode Arcthytae Tarentini cecinit. Neglἰ- , gis, immeritis nocituram Post modo te natis, fraudem conimittere: & in extrema Item, quae, requitur. Mutare loricis Hiberis, Pollicitus meliora, temnis. In simulat igitur Senatum Antonius de quasi crimen illi obiicit, quod iniustum iactum C. Treboni j comprobarit: nequci ut debebat correxerit, atque vindicarit .is Id autem erat, quod neces litatem ille Theopompo imposuisset, si saluus esse vellet, confugiendi Alexandriam: atque ita impetum ipsius in suam
235쪽
- In il j. libro ad Atteium his verbis . Sestius apud me seli, &Theopompus pilater venisse a
Caesare narrabat litteras. Straboqiuoauem xiiij. libro geographiae, ubi uos claros vitiis is Cnidus tulerit,eommemorat hunc appellauit, ii aucti bens. - του ΘιM M ,ἀν ii'. δ in ic L. . Plutarchus itidem in Caesa G vita. cum ille post vi Hiriis Pharsalicam persequeretur Pompeium rix, α μαπις δε της λαί- Mitta τι λαν π , Qι
Quare is decum usumi M. . simi, p4 b. a. c. s. CAP. XIIII. M Tvicii verba sunt e iij. Philippica, quibus etymon huius voris Bambalio, induae earui. Tuae coniugis, bonae feminae: locupletis quidem certe, Bambalio qui θ' dam pater, homo nullo numero : nihil illo contemptius, qui propter haesitantiam ' lineuae: stupo que eordis, cognomen ex contumelia traxerit. Huidem autem mentionem secerat antea in eadem oratione. Adamantius Veio vetus grammaticus, quod senis tentiae Ciceron s respondet, inquit. Atque bambalo, ψιν t. a Graecis autem ψιν is ocatos balbos, de qui lingua haelitarent, notum est: docentque grammatici valere - addit tamen ille insta. Bambalo vero nominatus est ἐπὶ τα βαμβαι - , quod ali i .aων. interpretantes ex ς-:ta nominant. Graeaci grammatici tradunt valere tremere corpore propter stigiis, atque hortere: huiuscemodique aliquem dentium tremorem ostendere arbitrantur voluisse Homerum, cum in is x. Iliadis de Dolone iam capto, cecinit. . ἰ me res πι- tamquam metu ille impellitam linguam Eabet et , dc cum vellet loqui, exprimere verba non posset, sed balo
tur acceptus esse a Graecis poctis. ι iCAP. XV., onus loquendi. quo Virgilius initis v. Eclogae usus est, ita scribens: Boni quoa
niimeonuenimus ambo, Tu calamos inflare leues: ego dicere versus, e Graec tum sermone ductus videtur: stequens enim ille est apud eius linguae poetas: nooia , intem dc inusitatus Latinis. Apollonius igitur in iij. libro Argonauticorum illo usus, est ira Mopso augure canens. ta: M i me . o σοῦ -: ἐ2 it A . Sophocles quoque in Oedipode Tyranno tertia collatione, ita Tiresiam augurem inducens eum rege ipso loquentem. Q. γειτώ .lam: tib . . o.
Declaratum M. Varronem menter verbum procκdere ad Uiud transtulisse i emo datis pie locus doctissimusa toris in boc verbo maculosis. CAP. XVI. L, o Auetix usus aliquando est doctissimus vir M. Varro verbo procuderet
utque a rebus, quae cudendo caedendoque producuntur, ad res transtulit, quae alia latione animoque porriguntur: hoc enim verbum videtur propclum esse s brotum aetatiorum , qui crebris ictibus mallei sertum extendunt. Apud Noanium lilii ut hoc eius testimonium legitur, in quo mani sesso ita cepit: e libro, is quem seripserat ruri οπιὴμ n. LV ndo dc scribendo vitam procudilo ... ouare cor isti rest errarum, quod apud ipsum est in ex sulibris in extremo vii. Lbro delin ii, Latini: ubi consilium suum aperit, quod finem illi disputationi, ac libro imponere usis si , cum enim seimis impressi passim habeant. Sed quod vereor, ne plures sint mi ut . qui deis hoc stenere me, quod nimium multa scripsexim,rςp bindant, quam quod reliquerim qua, iais dam accusent: ideo potius iam reprimendum, quam producendum putilesse volumen. L pendum accedente etiam huic lectioni, auctoritase antiquissimi libri, in quo ita est,quam pro- .udendum. hoe autem eo libentius adnotaui, quod eruditum etiam accuratumque Imremuliere potuisset petuulgata lectio: sentenxia namque eadem est: minor tamen multo illo modo concinnitas venustasque sermonis quae in tam magno talptor amanda, dc conseruanda est. Lucretius quoque, in quo maximinIUti tw--iaque apparet,
236쪽
saepe idem verbum usurpau t: cum enἰm, priscam viram exponens, o Q nemque artium, proprie hoe verbo usus sit: ait enim. Et prorsum quamuis in acuta, ac tenuia poste, Muci , nem duci, fastigia procudendo, ubi de contemptu mortis agit: dili eritque accurate aequo an Amo homines oportere mori, transfert illud, dicens: nouam nullam voluptatem procudi vivendo: eodemque pacto aliis non nullis locis.
Ostendisio testimomo Lucilii, Iusse olis quendam, se exsecturis , πιπιο
Von vulgo dῖcere consueu mus, clim quempIam; rsdemus, quἰ stulto genere vltῖ nis utatur: sibique ipsi plus obsit, quam illi, in quem animaduertere vult, eum certum hominem, ciuem nostrum, imitari, nomine illum appellantes: qui, cum uxori grauiter iratus esset: paenasque ab ea capere improbitatis Ipsius vellet, se non solum eunuchum se
citi verum etiam acuto cultro membrum procreationi aptum, abscidit, videtur antiquitus ali
us simplicis ingenii homo, vel nullius potius, secisse. illum autem, ut ex tribus ipsius versibus perspicitur, qui apud Nonium tessimonii loco citantur, Lucilius in vj. libro Satyrarum contempsit, & ut ab aliis etiam irrideri posset, secit. integer tamen locus non est: neque enim nomen ipsius illi e legitur: neque ubi id aceiderit commemoratur: omnia vere poetam illum sacetum persequutum sutile verisimile est. sed quod molestius est, in secundo etiam versu macula est, quam cum delere non potuerim, aliis tollendam relinquo. apparet tamen, n ἰii salior, ex iis, quae incorrupta restant, hunc serasum sui iste poetae: toearique illum, cum seripsit, vo- , luisse. Versus autem sunt hi. Hane ubi vult male habere: ulcisci pro scelere eius, Testam luis, mit homo Samiam, ibi an uno telo, inquit, Praecessit caulem: testesque una amputat ambo. Samἰam vero testam, qua in hac re uti consuerant, acutam suilla, cum aliis et ana alictor talibus confirmati misit, probat exemplo hoc ipso Lucili j Nonius: unde Catullus ereditur hos, intellexisse cum inquit, in carmine de Attide, acuto pondere silicis. Fortasse etiam hi duo eiusdem poetae versus , qui apud eundem grammaticum leguntur, vicini superioribus erant ide eadem enim pene re sermo est. ostendit tamen qui loquitur se veriore genere animadue , sonis, relicto illo, usurum. Dixi ad principium venio,vetulam, atque virosam uxorem ca dam potius, quam castrem egomet me. nec me mouet, quod in vij. Satyrarum libro hos este apud Nonium sciti tum sit: cum superius exemplum e vj. sumptum dicatur: hoc enim alliana ii potest negligentiae libratiorum . praesertim cum in maioribus rebus peccatum sit. AH- in aduertendum praeterea illic a praecido praeteritum tempus praecellit sermatum esse
Fandian id essem tein is, quod Graeci vocant: eoque scissu cise rem cuisse, cum de honoribus c. c suu Dpuretur. CAP. XvIII. T A ii v M vidἰt c ut opinor in Hierisnymus Petrat Ius, quἰ n emendat onibus suis is Phil ἰppicas Ciceronis, ubi de honoribus a Senatu Caesari dictatori habitis ag tur,
, , des M. Tulnus dixisset. Quem is maiorem honorem conlecutus erat, quani viis hil rei puluinar, simulachrum, sestigium, si minem. inquit; se putare, quod nostra linei sit dae hinum dicitur, latina fastigium nominari: fastigium enim hoe intelligens Plutares in iure, ae quid esset indicauit. erat autem illud ornatus quῖdam Ipsius domus,
, Suetonius quoque idem significauit, eum de prodigiis, quae necem ipsus ameceii Gon agens, ait. Calphurnia uxor imaginata est collabi fastigia is uni Ginus e maritumque in gremio suo confodi. Si idem igitur est fastigium, quod se , , ά. ηυγή κ Gruci vocant ii mulacra quaedam hominum. aut aliarum animantium, quae in summis partibus templorum collocantur: ut duo sum apud nos imposita molibus in posse. Hore parte templi Diuae Reparatae, relictis basibus ceterorum. unde in letico etiam Hes cliij legitur. Hoetamen non nihil aduer sari videtur i quod quodam tam vitruvius, cum membra, quae supra capItula columnarum
collocantur. enumerar dc Munum M Graecum verbum posuit. scribens. idest epistylium , Zophori,
237쪽
ae Oratore, bide Migio templi Iouis Capitolini loquitur: 1. quoque Liuius, α Iam citus . cuius haec sunt verba et fastigio Capitolii examen apum insedit illud enim vide. i su sies ima quaedam tecti, diuersi ab ea, quae in priuatis domibus est, ut culmen ipsius m m stoinem templi diuidat, & aquae dextra smstra dilabantur. unde etiam qui id realait speciemque illius habet, ornatus quidam supra ianuant eminens, in sacellis deorum, fa ni elud nune di ipsum ab architectis appellatur. In nomi mare sane Q. Catuli cum sol maC pilol:i descripta sit. incisis his litteris. Da DI c. CAPIT. ea parte, i m quam adfixum est, quod ustigium esse arbitror: respondet certe illud mirifice nartac ni Plutarchi: videturque adnexum esse,& vitio amplissimo illi aedificio. , cuod Catullus em lapavere visa celibrat aduersπῆ, n
a me Viso homine in signi licunda aspera niuque macum dolare illis esse, declara . CAP. XIX. v o o Catullus In rutium dixit, quem astuta quadam sillacique ratuone probal re voluit beatum esse, cum egeret, atque asperum victum coleret. Α te s dot abest abest filiva. Muccusque, dc mala pituita nasi. sere prolatum etiam est ab Antiphane comico et cuius hi senarii leguntur apud Athenaeum in epito secundi libes, pronuntiati a paupere homine, vel potius mendico. quita n .en non delectaretur victu illo, sed vires suas malas ostenderet, dcquam duriter uiueret, indicaret, illa omnia exponebat. inquit igitur. T. δωa- ἰα
Et ouae sequuntur. narrat igitur vitam illam inopem , quam degeret , habere hoc in serni, ou i , sebri vacua esset, cum pituitam non haberet: demumque morbis exposita non foret, tens excrementis et illos namque gignere copiam epularum: humorumque redundantiam medici testantur.
cini rationem securines M. clam in ad Fratrem et ps namque - ratibus i situs, natim contraria earum vitia sustulit, eandem Isocra- . Item is celebrandis priscis Athenis ibus tenuis. Idemque paene ab ambobus dictum esse . CAP. XX. RAgcLARAM grauemque sententiam, a Cicerone In epistola illa ad sto rem inclusam , qtine libri instar est, de quia longissima est, de uula optimorum praeceptorum plenissima, conformatam arbitror ad similitudinem Isocra
trire ricitici vi ue ambarum umilis admodum est :
vos' 'oractet enim quam' quod nouo visque ambarum similis admodum est :- o,to oque,ves idem potius, ornatus ac Brina dicendi in utraque conspicitur. M Tullius Iairur, eum instituta multa Quinti laudasset : dixissetque ad extremum, esse cret R 'PH bubiici de priuatim maximam laetitiam, quod multum valuit d i
P b Ohd i sigii Gestes la uiuem integritatis, gaudii illius iustam esse --
Φ' induit. Cum urbs custodem, non tyrannum: domus hospit qRς x φ idtatui. Graecus autem scriptor, politus in primis: Ornan
' z. Mi e studiosis, laudibus antiquorum Atheniensium aetatis suae sines ad illos ite
celebrata a duobus prudentissimis scriptorilius, magis peruulgetur, haec
238쪽
adi Lia: nam nimis multos opulentos homines contra legerere, magno prἰuatorum malo, saepe Intelligitur . quod exprobrauit ipse atrocissimis verbis C. Vetti, dicens. Cum inopis pictis re ciuitatibus amicorum, non legatum Populi Romani, sed tyrannum libidinosum, cru- is delemque praebueris . RE Vt cicero in orati tu durabus, confitato semento pestarum, docuit, e sint Nerae furiae , ira Aeschines
CAP. XXI. M Tuccius in L. Pisonem. incidisse illum, ac Gab nium Ipsius collegam In eas
paenis, quibus dij immortales impios &consceleratos assiciunt, ostendere volens. cum ignominia notati es lent a Senatu: in odiumque omnium ordinum venissent, errorem multitudinis, ac stultoriam refellere coactus est: qui, fabulas poetarum sequentes, putarent eos solos supplicio assici: paenasque iustas dare suorum scelerum, qui iuriis exagitarentur: interpretarique consilium, ac mentem poetarum, qui illa finxerant. Inquit igitur. in Nolite enim putare P. C. ut in scena videtis, homἰnes consceleratos, impulsu Deorum, terr M ii sutiarum taedis ardentibus: sua quemque stam: suum lacinus: suum scelus: sua audacia, is de sanitate ac mente deturbat. hae sunt impiorum furiae: Eae flammae: hae faces. Idem autem Aeschines contra Timarchum in iudicio protulit: ut videatur Latini oratoris locus e Graeco expressus: eodem certe principIovi errore illo tollendo: eademque figura dicendi an is bo usi sunt: sie enim quoque egit Aeschines. π α αθ Mai
M -ον ήγ litas, ταυm et rei tot m Sed in causa etiam pro Sex. Roscio Cicero eandema, rem persecutus est, atque iisdem paene verbis exposuit; ubi de scelere parricidij ag t. Nolia is te enim putare, inquit, quemadmodum in sabulis saepe numero videtis. α quae sequuntur.
Exempla quaedam illoria breuilam cori Anum altita, siue imaginum et O a Latinis cr a Graecis Amptoribus sumpta . CAP. XXII. i VM dii genter Qii Intit Ianus In viij. libro de collationibus, quas Graes inat vocant, disputas let, addidit ad extremum . Sunt de illae breues. Vag que per sylvas more ferarum. Et illud Ciceronis in Clodium, Quo ex iudicio, velut ex incendio, nudus effugit. Demetrius autem Phalereus has' - . ,- vocat. plura amem apud Graecos quoque nobiles Oratores huius concisae eollationis, quae tamen v m habent maximam, exempla inueniuntur, ut Demosthenes pro Ctesiphonte. cum declarare volens, atque ante kulos audientium constItuere, improbitatem helchinis, qui ex diuturno silentio, tempus idoneum nactus, iubito apparuit, ac dicere' oepit, similem eum vento alicui, qui repente flare incipit, faciens, inquit, ni ex . nec in non in eadem nobili oratione querens de insidiis, ac inlude aduersariorum, ait. κα- disinio ni re ἄπο, Θ- εισι --. liberates quoque, scriptor egregius, apte illavsus est dIcens, in libro quem ni sit ad Philippum Macedonem. oportere enim inquit, omnes, qui ipsi regi suaderem, haec illi facta proponere quae utrumque,tamquamstu elum tetrae serte pollent, voluptates scilicet admirabiles, S honores sempiternos: accomm datum etiam Ciceronis hoc est e xiij. Philippica, & elegans in primis imago, qua facit, utrem Ipsam oculis cernamus: perfidiam enim ae scelus Pompeiani serui accusans, inquit. . Qui domini patri nonnim circumplexus, quasi thesaurum draco, agri Lucani possestiones o curauit. Cum autem spiritus ac ventus omnis variis modis cogitari pollit, ut sunt diuersa ipuus opera: supraque docuerim summum in Graecis oratorem timile ab illo su mente duxis se: cum orius venti sit sub ilis,ab eodem spirante: navimque impellente, Plato imaginem se mauit in tert o libro de Rep. dicens opus esse rationi cuidam se tradere, & quocumque illam tamquam ventus, tulerit, eo accedere. verba ipsitis haec sunt. α o an ais i v. Cicero ucio in Bruto de Ser. Galba loquens, eiusdem desinentis, in alutoque
239쪽
, loque nauem sultam destituentis, imagineus , ait. Dein cum otiosus stylum prehenderat. i minitique omnis animitamqtram ventus, hoII incindes erat, flaccesse. t eius oratio. T. a rem Liuius in xxxxiiij. libro ab urbe condita cuiu est. Eumenemesallemquedius, tamquaim, vetuo allatas navo, isne causa dc venissiectabisse. videtur lignificare saltein illam, eum foe iso euioon tulerit δε paruoque tempori spatio illic mansesit, videri potuisse, non consilio , ni se, sed tempestate delatam fuisse: nauci euini, cum vi ventorum aliquo adpelluntur, si tim cessantibus illis, abeunt.
ferae να- , excise illa vierem . CAP. XXIII.
Eiarn v , ut suspicari licet, inductus saerat ab aliquo vetere ita eo mIrum rnum aliquo vulnus ain modum tacitus: oculisque terram inruem. Vt qui magnum alictum fortuna acceperunt, esseconsumere: qui enim in alterascena volati sunt, eum quasi mutum significare volunt, exemplo ipsius
vi utitur, similemque est eum Tesecto aiunt. ut Amphis cibiseus In Planos ita enim tabulam quandam appellaui I cum arrogantiam spiritusque eorum, qui Athenis pisees vendetent, insimularet: diceretque dissiciliores aditus ad eos este, quam ad summos magistratus: quique imperium haberent, quod emptorem sperne ent: nec dignum, cui responderent, , iudicarent, inquit. Poc ta προσι Ar . Ax τ'απικρισιν, c. - , - : Peae si καm, G αγκα. O- αν imis u. τα : hoi τι AE PQ muti ais, ἴκι se Tλοα Pirum σιωποῦ. & quae sequuntur. Alexis itidem In Parasito thoe enim quoque comoediae nomen voracem quendam. lurconemque accusans, qui silens, quaecumque adposita serent, absumeret: ae siquid quaesitum re
mη φίλα . totum enim lepidi Poctae carmen, quod illic legitur, elegantiae causa ponere u lita . loquitur autem de illo tamquam de turbine ac Procella mensarum. Quum autem nullum umquam docendi aliquid tempus alienum sit: supraque scripserim stena sine diphthono obsecutus consuetudinem Graecorum, non me fallit icaena etiam antiquitus scribi solitum. nam & in Florentino exemplari Pandectatum ita scriptum est: & vulsiniis lapidem antiquum vidi, in quo haec incisa sunt.
rAAM ATA αμμη Aeganter Eurἰpides in Electra vocavit homine , qMeum magnum formosiamque corpus hahinant, nullius consili j sunt: nee studio ope.
raque sua prosunt Quicquam rei publicae, quasi ad ornatum tantum lori aptos: oblectandisque oculis spectantium a natura factos. eodem : autem paene pacto nos quoque patrio sermone huiuscemodi homines vocare consuevimus,qui spoiae tantum corporis insignes, nullaque virtute instructi, superbi ambulant: ducto enim n mine a machinis quibusdam, quae certis ludis publicis per urbem circunseruntur. illos Be eetia appGmys . sapiens ille tragicus inducit Orestem laudantem virtutem coloni, cui id iuptum erat Electra: ille namque cum tenuis homo effet, atque glaebis subigendis destinatus, magnitudine tamen animi,aliisque virtutibus praeditus erat: displitantemque nutulam certam notam elle virtutis hominum, subductis diligenter eius rei rationibus, increpans eos, qui temete de hac re iudicalent, inquit. Οἰ νοῦ tuum:'ν κρεαι δέ Mm, P stetu rio m. ι
240쪽
--κ mi τι-ττις ι μι-c t .m me νολους ei ιογν Gis K--: M A σαρου vi κυαι A. ατ'α,et et iratis. Idem praeterea poeta in fabula, quae vetustate periit: vocabatur autem primm Autolycus, eum inueheretur in athl tas: studiumque eorum acerrime accusaret, quia in se plura graviaque mala ci,ntineret: nihil autem boni gigneret, ait, illos in aetatis flore luculentos esse. α statuas simulacraque ciuitatis ambulare: senectute autem oppres stacere, in nulloque honore esse. longum autem ipsius carmen, pessimum hoc institutum emendare volentis, inagnumque errorem ex animis Graec rum isorum euellet legitur apud Athenaeum in v. libro: versus vero, quibus eos ita irrisit, in contunieliosi'ue similibus notauit, hi sunt. - ἔ- Α--ραο - G, ἰήβαλίνσο ι di ina xροκω . sed olam In fabula, a savocata Hippolytus, cum maleae: ut nuptis, quas statim ingressas domos virorum, illi coguntur, eas magnis sumptibus ornare, appellauit ipsas, pellimum . Mutato autem nomiane vocavit alio loco, ui legitur apud Lycurgum oratorem contra Leocratem, liberos Inutiles reipublicae, πικνα---πε. . αἱ m. maerendum autem diligenter quid valeant verba haec Graeca in epistola Ciceronia ad Caluum de D. quodam Sylla prolata. is Quamquam ab sau τι iste amisimus i similitudinem enim aliquam cum sirperiore locutione habenui pie puto signi scate illis Claetonem damnum factum morte illius: mortuo enim illo amissa erat facies ciuitatis, quaeexpressa erat ab eo: in ipsisque tota conspici potuit. cies. ratis autem, idest reipublicae, quae tuncesta: ac temporum eorum.