장음표시 사용
261쪽
sic et, imperare, ut non sequatur omnino, eum cui dicto audientem alἰquis se praebet, cuiate. id autem . liquando contingit atque euenit. Intra etiam, ubi causas has, quarum al- raepropici se sunt: alterae autem ex accidenti.&separatim poni,&coniungi nectiquetra si inueni modo in non malo illo exemplari scriptum est . ita namque habet. --ιατ - τι, τοῦ hu taron: iaria. . cum impressi
superius id vel bum illic quoque retineant. Non multo post etiam manifesto locus corru-rxu est, qui tamen i ut arbitror satis tuto corrigi &emendari conlectura potest: an autem iraculam illain viderit Hermolaus, incertum est: nec enim verba Graeca ex prellit, sed aliud, quud sane ill .c quadraret,addidit . atque ita tamquam scopulum illum vitati l . Themittis vel ha haec iunt defori nata. ille reddidit: Autum enim hoe causa est de materia res est latae: &non solum hoc aurum, sed ii meliciter aurum. a certa quadam re, cuius exemplo usus est Themistius, ad commune tranαs una. legi i itur nisi filiorὶ debet cuius etiam statuae ex aere, ab eodem attiasce iactae, Paulo in si a mentionem fecit paraphrastes . Diadumenum autem nobilem Polycleti statuam suille constit, testimoniis multorum veterum auctorum . nam Plinius quoque in xxxiiij. libro ita de illa locutus est. Polycleius Sicyonius, Ageladis discipulus, Diadum num iecit mollitet iuuenem C. talentis nobilitatum. Alter praeterea locus deprauatus est in eodem nomine statuae in iij. eorundem librorum, ubi tamen exemplar scriptum integrum estidocens enim pariem verius infinitam appellati polle, quam totum, inquit. - η ναῖκα Θ τυ . eum prorsus legi debeat. eum quoque locum Hermolaus,certa hac statua non appellata, generis nomine Vsias ait. Quemadmodum ita tuae pals est aes. Idem tamen in glossematis Plinianis ostendit sectantium hisb isse Diadumeni, quem vitiatum diadematumque interpretatur, mentionem a Themisti os o mi nam, ut testatus sum, alias hoc nomen apud eum integrum est.
Artificium locutionis illius . Si qui tum dubitab t e qua Uus es cia
cero pro lage Manilia , eaplicatim .
V o o Cicero iterum dἰxii In orat one pro lege Manilia. Et quisquam dubῖtabit i videtur simile illis, quibus ab oratore prolatis, A ristoteles assit mau It Impelli non parum ad allentiendum eos qui audiunt: astuta enim haec ratio est eorum qui agunt, ut dicentes. An est quisquam qui hoc ignoret . sive . Cuncti mortales sciunt, piae pudore cogant auditores fiteri illo modo se rem habere: vult enim unusquisque se participem haberi eius, quod reliquos tenere audit. insimulat autem illic Aristoteles eos, qui domi scribebant orationes, quod adsistidium uterentur hoc non masio praecepto ad fidem faciendam, siquis modice id saciat, Is ratem, ut semper arbitratus sum, notans: siue alios quospiam, qui crebrius id ponerent in orationibus sitas, quas aliis scit rent. inquit igitur Cieero. Et quisquam dubitabit, quin huic tantum bellum hoc transmittendum iit. qui ad omnia nostrae memoriae bella coniicienda, druino quodam consilio, nistus esse videatur 2 ae post. Et qiusquam dubitabit quid virtute profecturus si, qui tantum auctoritate profecerit neque enim ita locutus suit, ut qui dubitatione illa digna non putaret, sed etiam pro A. Cluentio; Etest quisquam, qui ctim haec cogit ouerit: suspicatI milii OD anicum iudicio oppressum, de circunuentum este innocentemi sed ne quis ambigeret. In te rogatio etiam ipsa per se magnam vim habet ad perturbandum, ac statu mentis aliquando m uet duet sar una. Nam virgilius in ij. Georgicorum multis iam demonstratis, quae utilitatena illius studii declararente contii tutoque eo, quod ornare voluit, addidit. Et dubitani homines serere, atque impendere curas e
plaurus lactis ciceronis e priso definibus: declararumque, cum e lapsam de callo dixis, graecum hoc verbum δι- η o, i plum exprem . .
N prἰmo libro de finibus C cero, pia Torquatum, cum ratconem Eplaus explieraret, induxit loquentem. Tum vero, si istabilem scientiam rerum tenebimus.
seruata illa, quae quasi delapsa de caelo est ad cognitionem omnium regula, ad quam omnia iudicia rerum trigemur, numquam, vilius ratione victi, lementia.
262쪽
dii istemus. quibus verbἰs significauit Epicuri librum, cuius index erat, elus enim quoque meminit Laertius . illi autem libro cum plurimum tribuetem Epicurei: at qae eum in primῖs suspicerent, non humano ingenio, sed diuino coniectum, ac de caelo dolapsum ostendcre ipsum volentes, δα no appellabant . quod verbum manifesto ex prcise Cicero dicens, delapsum de caelo . nam in primo libro de natura deorum caelestem dixit iis haec enim eius verba sunt. Cuius rationis vim atque utilitatem ex illo caelesti Epicuri de te. gula&iudicio, volumine accepimus. Graeco vero hoc verbo Graecos Epicureos usos indicat, quod ipsorum adueriar ij, contemnentes eos, qui tantopere admiratentur id Opus et tamquoperandi nomine appellarent, ipsum hoc usurparent . ut Platarchus in commentario aduersus in Coloten Epicureum . e. si H in ς - ἰσαυιτι, ας ι δινη ras valere autem unum illud iunctum verbum, quod Cicero pluribus expressi, apertum est. Euripides quoque ipso vlus est in graui carmine, & quod egregie testatur inframitatem nostri corporis. quod carmen ab erudito in pri s eodem scriptore, vitaeque nothracis conformandae stud ose, noti semel citatur: est autem hoc. omendata quaedam verba clatronis e Timaeo, conues ab ipsis. qirae mare apud Romam legi intur .
E R T i s s E M. Tullium in Latinum sermonem Timaeum Platonis notum est: eius autem operis reliquiae quaedam nune de uniuersitate inlcribuntur: antiqui vero grammatici cum eius libri testimonium citant, Ciceronem Timaeo dicunt. nam illius libri loci quidam ex iis quoque partibus, quae perierunt, ad testim nium vocantur. ut hic ipse a Nonio, apua quem valde corruptus, dc contaminatus est. ostendam autem ipse. quomodo emendandum putem: nec non verba Platonis, quae ita M. Tullium reddidisse atque expressile opinor, indicabo. Nonius igitur in libro dein- is discretis generὶbus inquit: ut inexcusis legitur. Curriculum neutro genere. Cicero Timaeo . Rare ἰῆitur tam eme diuina ad originem temporis eurris curriculum inuentum est solis delu nae. Suspicor autem primum totiendam vocem esse curris: quae manifesto mendosa est, Momnem sensum pertu ibat. Deinde e primo verbo, de Iulo ut videtur deformato, fieri de bere prbitror ratione. ut totus locus ita sincere fortasse, legatur ..Ratione igitur dc mente di uina. ad Originem temporis, cui riculum inuentum est solis & lunae: se enim restitutus respon
s liuntur. in spatio autem illo posita erant, quod nune inane relictum est apud Ciceronem. cum circiter xxx. versuum Graecorum interpretatio defecerit. dc ut liquido apparet in propinis quaerant illittaco,cum conuersio recepta sui in excusis nune legitur in ait. Ira vim suam naturaeonuertiti illa enim quoque in antiquo fidelique exemplari alit et leguntur: sie enim in illori est. Ita iiis natura conuerteret . ut pauca omnino verba desiderentur in medio eorum, quae apud Nonium restiterunt, de in clo hoc perturbato, quod apud interpretem ipsum conserua in ium est. nam post sui riora verba Graeca sequitur apud auctorem. σω, κεα δε-itas vi
is νά at cit . . ιυλια ινδαν. l. , t. extremorum autem horum verborum interpretolio Ciceroniana apud ipsum salua incolumisque est. ει , fabricatorem epti Troiami,
Pe ' s, qui valde celebrῖs su It equi Dures, quo captum est Ilium, sabrica , t
nuiore etiam in iiudio vertabatur: coquus enim erat, de Atridis aquam serebat: ut testati sunt Graeci Latinique poetae, prodentibus hoc memoriae veteribus a ctoribus . nam scripta eorum poetarum, quibus id tradiderant, periere. M. igia
, , in vij. libro delingua Latina, inquit. Plautus. Epeum fumificum, is qui legioni nostrae habet coctum cibum . Epeum sumificum, coquum, ab Epeo illo, qui di is citur ad Troiam secille equum Troianum, Se Argivis cibum e ut allei hic enim est ordo horum verborum in antiquissimo libro, cum in excusis exemplum poetae insta legatur. meminit sano Plautus Epes in his fabulis, quae testant,ut labri tamen, non ut coqui. haec namq; verba sunt in
263쪽
. Baec bulbus, a Chrysalo pronuntiata. Nam ego has tabellas obsignatas, consignatas quasis telo, Non sunt tabellae: Sed equos, quem misere Achivi ligneum. Epetiis est Pistocleru,. Athenaeus quoque in x. libro, de obscuro epigrammate simonidis agens: vimque illius explicans, commemorat circumsetri in sabulis, hoc suillempnus Epei. Praeterea in templo Apol lin spiciam suillia Troianam sabulam, in qua pictura Epeus Atridis aquam sert. quod etiani testimonio Stesichori Poetae confirmabatur, qui ita de Epeo in o de quadam cecinerat. . g. i. cum autem stes chorus perpetuo Ipsumnari et regibus aquam tulitne i Athenaeusque itidem Atridis munus illud obiissς reserat, aptius fortasse veriusque Varro Atridis quam At si uis dixi isset: neque enim verisimile est omnibus eius gentis ipsum potuisseministrare. Nili sorte ille, ut saber, magnique ingenij vir. insti
mentum aliquod inuenit, rationemve excogitaui , qua exercitus Graecorum, postquam re
uenit ad I rotam, aqua abundaret; nam Plato in pluribus suis sermonibus Epei Panopei mentionem iecit, ut summἰ opificis; numerauitque ipsum in illis, qui clari, celebresque forent in
ima inibus. statuisque sabricandis. Animaduertendum etiam, cum equum ligneum celeii accipiant, Euripidem aliud eumon huius vocabuli inerre : putareque vocatum a spiculis armisque, quae condita in eo eram et in rex namque, amrmantibus hoc etiam anti
Platanum in agro nonro suas mire nasci, contra id, quod memoriae prodideram: v terti: Stoe adisique itidem maguam vim apud nos orbi. CAP. XIX. O s et R A haee regio Romanis homἰnibus ob asperitatem mont Ium: bluatumque densitatem, non valde nota frequentataque erat . quod multis modis intelligi ae perspici potest: in aliis enim huius rei argumentis stirpes quoque non nullae hic gignuntur, quas veteres peregrinas esse italiae, tradiderunt. Platanum certe Plinius hue importatam ex alieno orbe dicit: ac de illa, ut externa arbore loquitur, N: quae animi causa expetita sit: istudioseque hic consita: cuius tamen sylva, sponte sua nata, in agro nostro est. nam cura hominum platani illae satae credi non debent. eum semper nouae ali uuae illic exoriantur: locusque, ubi nascuntur, remotus ab vibe, & cultura omni delicatiore sit . quod si loca haec celebrata quondam fuissent, numquam latuisset tam graia albor: & magno studio ex longinquis usque terris petita . Salius autem, ubi existunt ingenio eius terrae platant,estri ope conssuentem Saeuae N Arni: qui nunc postidetur a sacris virginibus a Rosano vocatis. indeque sumunt multi, qui nobilibus stirpibus delectanturi amoenam ciue hane. ae tantopere probatam veteribus, umbram quaerunt. Theophrastus sino in Italia illam inueniri non negat: quamuis raram hic esse commemoret. vereor tamen ne de importatis aliunde locutus iit, cum addat, non videri sedem hanc notriam, terramque eam si s nere . idem autem quod de Platano, de Stoechade quoque, nobili genere herbae, diei po test: cum en ἰm Plinius in insul s tantum eiusdem nominis gigni ipsam tradat, apud nos quo que ceri ἰs quibusdam locis copiose nascitur: mons enim Albanus appellatus, non longe a dextro latete Arni inferiore valle, distans ab urbe spatio xij. milium passuum, plenus ipsus estiea tamen parte tantum, quae ad mare vergit. indeque osticinae nostrae petunt: non enim . nitate cedit illi, quod aduectum est a cognominibus insulis. sed etiam magna vis ipsius nascitur in monte. qui inter Pisas, Lucam lite inici lectus est: Diuique Iuliani nunc appellatur. nomen sane hvie herbae inditum est a terra, in qua solum olim nasci credebatur: quod etiam spud nos volgo retinet. insulae autem Stoechades e regione Maildiae, ita appellatae sunt, quod directoque ordine positae: a vicinis enim longeque quondam florentibus Grae cis nomen habuere. nam Lis rcs anica eas incoluisse videtur signiscare Apollonius, qui in
nunc aut cm, misso uctere nomine, itote dcii Ocautur, numci oues.
264쪽
Seniciatia , qua usus clatro pro , OIIenditur accepta Iuisse a Graeco auctor. .
V o D M. Cicero in peroratione pro Ligaclo, inquit, confirmans opulenussimum virum in usu eius virtutis, quae propria ipsius videbatur: homines ad deos nulla re propius accedere quam salutem hominibus dando, sumptum ab eo fuit operuulgata voce in Graeco sermone: cuius meminit Strabo in x. libro, laudans ipsam ac vere dictam assirmans: ait enim c i tardi non . ego in xim Kb ἔπιν-. praestantillimum autem est omnium beneficiorum sis lutem dare. Pro Milone vero In hoc ipso modo loquendi, qui est, proxime accedere ad alia is quos: valetque Imitari ac reddere illos, lusit Cicero dicens. Proxime ad deos accessit Clodi-m us, propius quam tum, cum ad ipses penetrarat: cuius de morte tam auam de cetimoniis vi is latis, quaeritur. quamquam verius legi, integesiasque puto locum illum sne praepositio noad: & quia ita scriptum offendi in quibusdam calamo exaratis libiis:& quia Priscianus, cuius aetate minus corrupti erant antiqui aucti res, ita locum legit.
DB tutum quo clam Crerum, quod Etteris nundatum est a cicerone, osse iatur tactim etiam ese ab Apollario Rhodio e ab ipsisseque interprete plenius expori. CAP. XXI. N primo libro de diuinatione M. Cicero moris euIusdam ἰnstitutique menti
nem fecit, quod haberent incolae insulae Cei. originem vero eius, causamque omnem diligenter explicatam, inueni apud interpretem Apollonii in ij. libro AOc -rικειν . quam tamen poeta quoque ipse luculenter persequutus est. inquiti tui Cicero, simili hoc quod agebat, confirmare volens. Vt enim Ceos acri cepimus ortum caniculae diligenter quotannis solere seruare: coniecturamque capere, ut scriabit Ponticus Heraclides, salubris ne, an pestilens annus saturus sit, de quae sequuntur. illicis autem commemoratur hi storia haec. Cum sidus, canis vocatus, ardore suo cycladas combi reret: diuque squalores magni agrorum: sterilitasque extitisset, qui unam exiliis insulis, Ceo vocatam, incolebant, admonἰti ab oraculo, Aristeum Apollinis ac Cyrenae filium accersierunte Philita, qui ascitis quibusdam Arcadibus eo se contulit, atque illie sacellum Iouis leniae aediscauit, ut imbres in terram est underentur: nec non caniculam quoque placauit, legemque fixit, ut Coi quotannis ortum caniculae captis armis seruarent, atque imolarent ipsi h silas. unde etesiae spirant: quae aestiuo tempore, maximisque caloribus tetram suaui si ore reficiunt. atque ita Graeci liberati sunt magno malo: nec triactus agrorum amplius squaloribus interempti sunt. Verba autem, quibus id, quod exponitur a Cicerone, narrauit, hac e
autem verisimile est usum fuisse Heraclidem, unde rem ipsam accepisse se ostendit M. Tullius nisi quod de armis ille tacet. quae sumi solita tune essierit illei mandato, exponit Graecus ille
interpres . nam extremum hoc poeta quoque breui narrauit: apud quem etiam nulla mentio is armolum est: inquit enim z κιω δ', τι πι--μαλιω-κώς
Verba Graeca Democris azita , quae ex epit cicero in V. Tuscula- r maculaque e Graiis sullata. CAP. XXII. N v. libro quaestionum Tusculanarum C Icero, quo loco Ignobil Iratem, vacu
tatemque gloriae docet non elle pertimescendam, id quod constituere volebat, grauis viri, valdeque ab inani hac laude alieni, auctoritate ac testimonio con. a firmans, inquit. viminc inexcusis libris legitur. Veni Athenas, inquit Domocritus, neque me quisquam ibi agnouit. abest autem ab antiquo, ae satis fideli exemplai ad uerbium id loci. ibi. & canes ii spicor vacare, additumque a quopiam fuisse, qui declarate quod nulla declaratione egebat, studuerit. Intelligitur namque illud: nec poni illie necessa. tio debuit: pollus enim superuacaneum & inane es le videtur. In verbis certe Democi Ili Graecis, quae exrrcssit Cicero, non legitur quod ipsi respondeat. illa autem apud Laertium in vita magni
265쪽
ta munῖ hunis physicἰ leguntur et colligens enim secta vocesque Ipsus, e eommentarils superiorum auctorum Diogenes, assirmat ab illis quoque memoriae proditum ester veniisse De- metitum Athenas: nec studuisse cognOlla: ut qui gloriam contemneret . nec non Socratem cognosse, nec ab eo cognitum suisse. addi autem ipsius quoque verba, Id ipsiim narrantis. Lan ri, tu Ma μνις ιι ιγνα i. quae manifesto sunt, ea quaeexpti: ssit Cicero. Graius sententia M. Drusi,' tri et mmes qui Remp. violasse προ ir erusscelem
d disse, Ostre in Graeconia se neceωbrara fuisse. CAP. XXIII. N Oratore suo M. Cicero praeclaram sententiam C. Carbonis trib. pl. In conam itane editam, posuit: cum tamen structuram verborum, numerosque ipsius, non grauitatem ponderaret. Dixit autem ille, orati onem conuertens ad eum quem primum id protulisse assi at . O M. Druse, patrem appello. tu dἰcere solebas, sacram esse R emp. quicumque eam violas lent, ab omnibus esse es paenis is persolutas. Quῖn igitur hoc honeste vereque dictum sit, nemo dubitat. Rei vero nugatoriis ae leui tribuit hoc, ut risum spectatoribus moueret,venustissimus Graecorum comicorum MN nanderi cum enim in fabula, quam vocavit inducet et coquum. mali aliquid a se a molientem, ita eum loqui secit: simul autem sibi, sociisque eius artis, ille prospexit. O. - , a m e . . videtur igitur grauis Romanus ciuῖ, Graeci poetae sententiam aemulatus esse: illi neque translatam, ubi minime con ueniebat . in suam sedem comportasse. vel potius: hoc enim magis velisimile est, vetus aliquis Graecus scriptor antea illa, de Rep. loquens, usus fuerat. unde ioci causa Menander eam sumpsiit: ad studiumque tenue ac sordidum transportauit: unum enim hoc est eorum . quae materiam iocorum comici habent. ut ab accuratis quoque Graecis au ribus memoriae proditatum est. Latinus autem orator in eodem negotio ietuans, tantum ut utilem R. . ad sediti s.sque, ac consceleratos ciues coercendos aptam, exprimere illam potuit. ει 1 atris verbum Catulli, qui cor tumeliae causa musserem signeam ocu utrdeclarara que Graecos quiniis par huic τertam aliqua do eodem modo capere .
N hendecasyllabo in Fufium Catullus , cum nouercam estis lisnetes vocavit. corpus ipsam durum atque aridum habere ut opinor) signi uit. Alexis
quoque comicus, cuius hic versiculus legitur apud Athenaeum, MFαπι σοῦ .π4.λυ, Graeca voce, Latinae respondente, idem vitium in ho-mἰnibus quibusdam notauit: qui cum summa cute nitidi forent, resi quum corpus asperum. ae ligni naturam reserens, gerebant. nam iuncti prima voce illi, quos descripsi, videntur i dicati . potuit autem id cura,studioque obtineri: vix enim aliter seri videtur posse, ut qui cotis ἰpotis alias partes duras exuctasque habeat, extremo corpore nitidus & quasi unctus st. Lucretius quoque, quo loco ingenium amatorum declarat, qui verbis minuere, atque in bonum conuertere labes corporis suarum deliciarum solent, scribens. naeuosa ac lignea, δις- , udem profecto intellexit: mulierem scilicet, quae naeuorum plena esset: est enim qu que macula sormae naeuus: eandemque exaresacto ac duro corpore, appellati ab illis dore demi quae belua gracilis est, & pelle coloribusdistineta. Xenoption in Oeconomico, eum fecit Ischomachum Socrati narrantem, quomodo uxoia persuastat, ne lacatis coloribus, aliis. que huiuscemodi fallaciis uteretur; ut sermosior videretur quam esset, vocavit In ratione sua lallaci exponenda, πέ - , monilia, quae solida non forent, sedimus lignum pio a ro, lacunasque, haberent.
266쪽
V Ax t M animi motum suἰsse docet Demosthenes Atheniensium, quum se deceptos ei se a Philἰppo viderunt, qui astuta inutilique pace ipsos, ite in pedirent conatus suos, auxiliumque serrem Phocensibus, sopiuerat, talem assit mabat Antiocho esse animum Macedonum regis alterius, cognomii illi, Thoas legatus Aetolorum, cum suaderet ἰpsi, ut exercitum in Graeciam comportareri ac bellum illἰe contra Romanos gereret, ostendens non dolatura auxilia, sociosque, ad commune malum propulsandum: fremerent muterque, atque indignati tacite, utrumque dixit: nee pati posse .ndignitatem illius rei. cum tamen resistere aperte atque errumpere stomachum non pollent. Graeci oratoris verbam in oratione pro Ctesphonte haec sunt, ciues suos alloquentis. νο ea timis a et purgat enim ciuitatem: dignitatemque ipsius desendit, quae, e nἰto illo malo, remedia et non adhibuerat: destituta namque ab aliis Graec Is ciuitatibus nihil moliti contra tantas Philippi opes sola poterat. In oratione autem Annibalis ad Antiochiim Asiae regem. qui Magnus appellatus cst, apud L ais uium in xxxvj. libro haec leguntur. Fremere Philippum, & aegre pati, sub specie pacis i in ges seruitutis sibi impositas. ille quidem, ut serae bestiam vinctae aut claustri & restingere clau- iira cupientes, regis iram verbis aequabat: diutius enim mansit in stomacho Philippi demonstrando Aetolus ille, ut qui incendere regem eum ad bellum vellet. & omnes undique faces admoueret. nam simile quo usus est. valde rem illusitat,&totam ante oculos ponit: Dei sthent autem aliud tunc propositum erat . qua te satis ipsi suli docere in quo animo id tuli illa Remp. nec tamen obuiam ire potuisse. nam alterum argumentum, quo antea ad idem pro- is tandum usus Herat Annibal, quum inquit. Quae igit ut res mihi fiduc am praebet coniungiis nobis Philippum poster una. communis utilitas, quae ibcietatis maximum vinculum est. positum in eadem oratione Demosthenis est, tamquam ab Aeschinevsarpatum: eum insimulansis ipsum mendacii fraudisque, verbis illim ipsius positἰ ait. --γι - λλυα , , α Μα n, να ne : A a πω, --, oui μυμανα σι ιυς να Hσι κρατους Amson α- γ - τλη quod enim Demost. nes interiecit, grandibus verbis id ab eo prolatum, diligens animaduertio idit, atque exagita risio orationis ipsius .
Modus eligans loquendi apud Aesilabo declararas . CAP. H. ΛΩΣΣHr valet cut opinoti apud Aeschylum, visum homlnes garrula: ac libenter, quae sciunt, loquuntur, nulla etiam proposita utilitate: locus est in Chocphoris, ubi post cognitionem iamin, Electra atque Orestes inter se loquuntur, ac soror statri gratulatur m mulosque ipsi ad ulciscendum patrem adhibet: Orestes autem a Ioue opem petit, precaturque, ut propitius illisacinor radiit: in hoc enim sermone, cu in commotῖ animo, vocem aliquantum extulit lent, admonet cbolus, ut temperantius agant: vocemquccompescant, nequis exaudiat: ac,quod illis pernitiem esseriet,omnia regnum illic oblinentibus aperiat, non inimico sane animo: neque enim domi erat, qui odio ipsos prosequeretur. sed libidine loquendi, ac nouas res enuntiandi. verba grauis poetae haec iunt, a choro, qui constat e veteribus is ancillis Clytemnestrae, edita. α πιυδ υ, ωσει- α ἐς ι πιιτ u μ. - σιω
267쪽
de pote loci illini in missati ad Auicum, pirarrat β minis acviis vocibus cladirum in Senatu seu se . CAP. III.
C e v x Α τ ε videndum est, quid intellexerit Cicero verbis his, quae In alte eat Ione quadam cum Clodio dixit, ut ipsemet in epistola ad Atticum narrat inam quomodo nonnulli interprς tati sum, non verum puto, nee recipi oportere. Surgit pulchellus puer, obiicit mihi, me ad Baias fit ille: tasiim, tedii. men . quid huie simile est inquam, quasi dicas in operto sutile. Quid inquitis homini Arpinati eum aquis calidist narra inquam patrono tuo, qui Arpἰ natis aquas con -- ρῖuit nosti enim Marinas. Posteriore igitur loco nam sensus prioris apertus esti signita
eat, aquas Arpinates dicens, calidas aquas, possessas ab Arpinate nomine, quod tamen eum obleutius ei set, quasi declarat addens: nosti enim Masino, ita appellans possessas olim a Cia Mitio. Marinas namque inquit pro Marianas i ita enim quoque veteres locutos teli niue grammatici. a Mario enim, Marinus & Marianus: ut ab Hirtio, Hirtinus & Hirtianus: ab. Antonio, Antoninus & Antonianus: eadem enim est ratio omnium huiuscemocidi nominum. Aetium autem in illis locis habuisse C. Marium, equo calidae aquae erumperent, mem ii ae prodidit Plutarchus in ipsius vita, narrans cum eligendus esset imperator contra Mithriadatem: populusque diutius esset: pars 'amque ciuium hiarium ipsum gerere id bellum eu- piebat: pars autem L. Syllae fauebat, qui aduersabantur Mario ἴn comitiis dicere solitos: Iu bereque, ut ad Baias iret: atque illic aquis csidis se foueret, senio ac morbo consectus, ut ipse quoque sebat. adiungit enim. Erat enim illic Mario prope Misenum magnifica domus . 'quie deliciis abundaret, victusque haberet molliores quam viro conueniret, qui tot tantasque ies bello seisisset. nonnulla praeterea addit, quae hic neccitat; a non sunt i valent autem ad - ostendendam villae illius amoenitatem, S luxu iam eorum temporum, quae exiguo Interii alu lo temporis mirum quantum crevit. purgat igitur se Cicero, narratque, ii ad Baias etiam suis set, quod tamen inficiari poterat: salsum namque erat, non tamen, quamuis Arpznas esset, sei Delii e rem absurdam. cum C. Marius dc ipse Arpinas, durusque in primis homo, illie itis meu landum habuerit. nam quod iubet illum quaerere id a patrono suo, qui docere poterat, non esse nouum, Arpinatem hominem eo venire, cum Arpinates aquas, quarum , C. Marius quondam dominus suisset, concupiuisset, peri net hoc ad eum quoque vulnerandum: inania festoque Ipsum tangit. quem autem intelligat non ausim assit mare: suspicor tamen Futatim Calenum: is enim Clodium praecipue tune adiuuit, quod testator etiam Cicero in viij. Philippica, nec non Asconius Paedianus . ipsum tamen, aut alium, exat sile desiderio huius Villae, nusquam legi: nec mirum est, rem tam tenuem litteris non mandatam.
Demetrii Pharii ve ac ita commemoratur, qua conmmaici ἰξiaremi isti sui consili, , dari Philippo placedoni .
E M t et n. ii Pharἰj vocem nefariam commemorat Strabo: vissem tamen magni pere svi putabat 9 illi, cui consilium dabat: cum enim in viij. libro μων - doceret ut m Messeniorum similem esse Corinthin n m editus, prasto piusque collis ἰmminet ambobus oppidis; communi miro cum ipsis cinctus.
at eis naturam habens: quorum alter vocatur lilio me: alter vero Acrocotinctum, addidit . unde apte videtur Demetrius Phasius dicite, cum hortaretur Philippum, ut ambas has urbes praesidiis firmaret, si Peloponnesi cupidus esset: ambobus enim, inqὼt.. cornibus bouem tenebis cornua vocans Ithomem & Acrocotitit limn: bouem autem Peloponnesum . Animaduertendum autem, quamuis in excutis Strabonis libris legatur . . t αἰ- δμὼ Δωμί ciri ἔ Ox .pi. πρ ac φλιπηο ι; . me tamen non temere i Demetrio alterord dictum protuli illa: arbitror enim neglige tia libra iij pro ore, φα . inc saetia melle: pra sertim cum cognomina haec plerumque praecise scribi solerent: ut ea de causa postea nomen O .lebre pro ignotiore captum sit. nam tempora etiam repugnant: multo enim antea, quam Phia lippus hic t naret, Phalereus mortuus erat. Demetrius autem Pharius, ut narrat in iij. libro Polybius, cum victus est et in acie a Romanis, relictis locis, in quibus regnabat, consuetit ad Phia lippum Macedonem. apud quem reliquum vitae tempus degit, cum paulo post hoe eontaurum datum inteisectus sit. Pharos autem, unde ille vocatus erat, insula erat contra Ilibimum . de ibo autem Illyriisque triumphauit L. Aemilius, paulo ante quam Annibal in ItalIam v a latu
268쪽
irrumpetet. Quod autem mendum apud Strabonem esse declarat: aucti remque omnino fuisse illius vocis, quem dixi, Polybius in vii. libri excerpiis, idem exponens, manifesto ipsi eam tribuit: narrat enim, re diuina facti: caesitque hostiis, cum ut moris erat, exta ad regem compotiata essent, ipsum sumptis illis in manus, eum inclinato capite aliquantum fletillet. Interrogasse porrect sillis Aratum. quid ei viderentur significare. virum arce ipsa, inquam, ut socii amicique Messeniorum venerant, exire: an ipsam tenere . ilicoque Demetrἰum hunc, qui praesens aderat, quamuis id ex eo quaesitum non solet. sua sponte dixisse ii auguris animum mentemque habes, celerrime iubent exire et si vero resis strenui . seruare: ne si nune eman bus tibi illam elabi sines, quaeras flustia postea occasionem illam occupanda . cuius conssilii. eandem rat Ionem obscure reddidit, quam supra e Strabone indicaui. adiungit autem Polybius quid Aratus, a rege interrogatus, an illa ipsa probaret, responderit. qui ut vir grauis, dete ruit ipsum subtiliter a fide violanda, ad quam rem per se inclinatus videbatur . Verba autem is Polybij hic ponam . quibus idem sere quod Strabo exponit. ἱ-- ι Θυ ,κ του
nil fecisse, id ver inde e Icere conati sint, CAP. V. Lxς μητρR Umφdum eruditus pesta Catullus, nutrices vocavit mammas
papillasque, ubi in nuptiis Pelei ac Thetidis doctis limo carmine celebrandis.
cecinit. Illaque atque alia viderunt luce, marἰnas Morial oculi nudato corpore nymplias, Nutricum tenus extantes e gurg te cano: cum enim nutrices plerumque dicamur partes corporis earum, quibus utuntur in eo mun
re sungendor insantibusque alendis, apte videntur de ipsae illo nomine appellari posse, quod translationis genus est. nec tamen desuerunt, qui, huiuscemodi concinnitatum ignari, quiabus poetae, re sua scripta consueriint,temptarint inde verbum hoc exturbare: aliudque munus illi e aptum, eo inculcarer tanta est licentia impetitorum,cui omnibus viribus resistendum est. nutricum autem tenus, inquit, ut Lucret Ius labrorum tenus . Graeci eodem Osuseruato, dicunt . ut Plato in xj. libro de legibus loquitur, ubi de idoneo teinpote celebranda rum nuptiarum praecipit. huius enim quoque rei iudicem existimatoremque esse vult, qui nudis maribus specialis: seminis autem usque ad umbilicum nudatis, de hoc statuat. Ve is baliaee politissimi scriptoris de ea re sunt. τώδε n. αγαμεν - α ιν με λα- καλσαρ ,- μμ MAMMa. μοῦ Gia.- ας γαμοῦ - .
Quid rastrat Ux διαπραξια, apud Isocratem: pictu ue νembis cisio idem disere videatur . CAP. VI. VM pro lege Manilia, de Mithridate rege loquens, Cicero Inquit. Itaque
tantum victus esticere potuit, quantum incolumis numquam est ausus optare: itemque post, ubi de Cn. Pompeij felicitate disserit. Hoc breuissime dicam, neminem umquam tam impudentem suisse, qui a diis immortalibus tot de ta a tas res tacitus auderet optare, quot dc quantas Dii immortales ad Cn.Pompeium detulerunt: videtur expretiisse quod Graeci dicunt, .. t ix sic enim locutus est Isocrates in Panegyrico, accusans Graecos, quod turpem ignominiosamque pacem cum re Persarum secissent: clim, si viri esse, serreque magno animo incommoda belli voluit lent, I cuisset illis esticere res, quae potius a Diis optatidae luissent, quam humanis opibus effici possem sperandae. est igitur , iri seri . λοῦς ix διαati . . Nec non in libro, quem misit ad Philippum Macedonem, quo loco de rebus gestis illius, & quantopere in regno suo augendo selix
269쪽
.sem quoque pacto locutus est Cicero pro L. Flacco,in Asclepiadem testem dicens , turpiter, mentientem. Quantum sibi ablatum, homo impii dentissimus, dicit, tantum numquainest ulcis ut haberet, optare. Significat igitur optare, precari a Diis immortalibus: &a superi te viro, maioresque dignitatis, petere. vlvsus etiam hoc verbo est in Varro,euius verba haeelegum iuripud Nori in m. quamu scorrupta, miserum in modum dilaniata. eo autem libentius exemtium hoc posui, ut doctissimi Ariptor Is eodem tempore locu in elegantem purgarem. , ait igitur ille Marcipote. Et Diogenea κ- μα , qui ab Alexandro rege iussus optare, quid vellet se facturum. In exemplaribus autem soni j linitur provoce illa κ-κα, qua amicos, adeo omnia plena mendarum sunt. nam huiuscemodi Graecae voces more Graecorum: eiusque sermonis ratione scribi solitae erant . ut e superiore loco, quem restitui eiusdem auctoris, nee non ex hoc et i m intelligi potest . commemorat autem varro verbis illἰs quamquam sententia, pleti an Atest, quod Cicero quoque in v. libro Tusculanatum hoe pacia narrauit. At vero, Diogenes libet ius, ut Cynicus, Alexandio roganti ut diceret, siquid sibi opus esset. Nunc civi, dem paululum inquit a Sole: oilacerat ridelicet apricanti .
Quae Iueris, Huα in theatris appellasar correctusque vir iij cus , in ea siti inis deprauatus. v II. i ea siti
A cso studio esticere solitos veteres, ut theatra resonarent: histrionumque vo. ces ad aures spectatorum auctiores, clarioresque accederent, & testimoniis erim,di totum scriptorum, de vestigiis antiquorum theatrorum intelligitur. Id quoaque significauit in epIstola quadam ad Q. fratrem Cicero, cum de Asia prouino, cia, quae ab illo regebatur, ut de theatro quodam loqueretur: in qua quid fieret,
voci biss eotum hominum celebratum, Romam usque portaretur. Verba eius haec sunt. , Naiuta autem ita resonans, ut usque Romam significationes vocesque relaxantur. Vasa igiatur quaedam aerea in eorum cellis collocabant summa cum ratione, quae hoc ipsum praesta. rent . illa autem inde vocabant: ostendit enῖm nomen hoe ipsum eorum munus: unda etiam quam Latini imaginem praecise dixerunt. iidem appellabant. Eorum autem v sorum meminit, pluribusque locis vit mulus quamquam semel corrupto loco imperitorum a dacia, ut puto, verbum hoc inde deletum sit. aliudque Graecum itidem vel bum, non tamen illi e quadrans, pro illo positum . eli autem is in quinto eius operis libro . cum enim nune inexculis legatur . Vti enim organa in aeneis laminis, aut corneis dies ad cordarum seni tuum claritatem perficiuntur, si e theatrorum per harmonicem ad augendam vocem ratiocinationes ab antiquis sunt institutae . corneis .χ ι lini debet, ut scriptum sere inueni in antiquissimore fidelissimo exemplar; . nam dies, quae dieiis, quid sit & a Vitruulo ipso non multo post, Mab iis qui de arte mulica scripserunt, accurate traditum est, locum hic habere non Potest.
Sulli J3 semovia quaedam de bello Iugiurthae, diligenter ponderata. CAP. VIII. CfAL Lusetius quod inquit de Bello Iugurth no, quo loco de discordas eiultatis
M accurate copioseque disputat. Nam ubi primum ex nobilitate reperti sunt, qui ve- . , ram gloriam iniustae potentiae anteponerent, moueri ciuitas, de distensio ciuilis, is qiuasi permixtio tetrae otiri coepit. videtur extremis his vel bῖs respexiise ad peruulgatam v cim nefarii hominis, qui se mortuo dixerat nihil sua interesse, quid de orde terrarum fi
ret, atque optarat ut tetra igne permisceretur. vobis autem Graecis tam scelerata sententiam edita, est haec . ... a. θ uae quamuis saltu muscum quo permiscerῖ,ae confundi terram voluerit,non addiderit, sed permixtionem tantum terrae appes larit: terram, ut opinor intelligens, uniuersum hunc ornatum rerum, ac mundum ipsum: sive Igitur id exprI- mete voluit: siue potius quod vulgo dicimus, omnium rerum tamquam Chaos quoddam fis i. eodem autem verbo Ciceronem usum esse, cum G, κώκαν exprimere vellet in versa Aristophanis comici notum est. inquit enim fulgere, tonare, permiscere Graeciam. narrati tui Crispus cum ex nobilitate, quae antea concors plebem premebat, aliqui extitere auctores plebi, ducesque, vindicandi se in libertatem, ciuitatem omnem commotam et exortamque esse ciuilem distensionem. quae ob magnitudinem imperij imitaretur permixtionem terrae, ac confusionem omnium rerum. estque sine dubio haec quaedam nullo enim modomasnitudinem illius lucommodi exprimere Potuit,& ante oculos ponere quot quantorumquo
270쪽
malorum res illa origo causaque si ret. Si mai= autem ae par huic, sententia edita est a M'Vatione de vita Popilli R. la, ris siti. accusante dimbitionem quorundam improborum ciuium Unimque ingentei in coii sequendorum honorum in cnitiate: sui, ut desiderio illo suo potiren- tui, nulli rei rcerent. Verba Ipsius a Nonio grammatico e rara, haec sunt:&ipsa manifestoo ptolaia. Tanta horto inuasit cupiditas honoris pleri'μe, ut vel caesum ruere,. dummodo magistratum actiplicantur, exoptent .
et Catus locus is epistola Horati3 aiC A P. IX. . ARVA scriptiuae macula corrumpit elegantem modum dicendi apud Horatium, es quo saepe usus est M. Tullius: in epistoli enim qua commendauit S ptimium sodal Em suum Claudici Veroni, scripti, quos victi, libri, satis vetuludelesque, ita habent.' et nam cum rogat, & prece cogit, Scilicet ut tibi sela date 5 tradere copet: non ut sorinis cxcuti in quibus eis: nam me rogat. locum autem depraua sum' i lito ab audaci aliquo & imperito, qui non videt et respondere hoc alteri, coniunctioni, quae inti a in quinto Epistolae veri aposita est, ubi inquit. Munere cum sungi propioris censet amici: duo enim poscebat Sepi inanis, ac precibus ab Horatio impetrare studebat, vi se fortunato viro laudaret ac trade et: praetiaea studio suo laceret, ut honestum aliquem locum apud eupho itineret. η iorem a Mem sui te veterum, elegantiori im scriptorum, ut in huiuscemodi patiῖtibne ita ISquei hiur, ae dum & tum dicerent, constat: quem etiam studiosi Cierionis, imitatoresque oratio is ipsius, nunc retinent. Huiuscς modi autem quoque mendax e iam pol tortasti delite non inutile puto, litam uis illa Esaepe maior s momenti sint quam videantur: quod huic ipsi sertasse contigit : nam quam vim habet alterum cum, sublato pt ore,
non facile intellisi tui: contra si ita legitur sementia plana elegansque admodum est. Disputatum arcti rate de dii obus catulu locis in carmine de tereo iubia , tii.
Evot vix lactes acuto sM pondere silies s. versus E e e poemate Catulli do Berecynthia & Atti, valde iiii hi suspectus est: atque id duabus de causis. &quia
mi merus artus non est: neque enim recipit secunda sedes eius carmin Is spondeum: coni nentesque quattvor productae syllabae celeritatem ipsius impetumque morantur, & quia discrepat secundum eius verbum a vetere lect one . namquῖn notio eius nomῖnis illic quadret: eleganterque lactes pro testibus poni potuerint, non inficiarer : huiuscemodi enim quῖddam in eadem re signis eanda, quamuis hoc ipso verbo v sus non sit, pronun tauit etiam Plautus in Milite: Vide ut tibi ist c sit acutus Cario cultet probe. Ouin iam audum gestit moeelio hoc abdomen adimere. Hoe ῖgitur adnotare voluias sorte vestigiis ipsius indicatis, vera temo indagati ab aliquo possit: cum enim doctissimum mihi atque Hegantillimum hoc carmen v Ideatur, puto studiosos omnes illi purgando operam date de re et .vi aut ei' nunc pallim In imprellis legitur, arbitror a correctore quopiam restitutum esse, qui in tuum perii ulgatae lectionis intelligens, ita emendare, rem Ipiam secutus, voluerit: e; autem libenter assentirer, nisi libere nimis tale ab antiqua scriptura discessisset: rati nemque versus contempsiiset, qui in secunda sede iambum, aut tribrachyn poscit, ut diligenti animadueisione huius pusilli poematis intelligi potest: & Terentiani quoque, qui accurate scripsit de metris, auctotitate. In t btis autem qui primis temporibus huius inuenti excuti sunt, leg tur, lectis. ipse ero plures vidi calamo exaratos, in quibus aut iletas, aut illelas. scriptum est. sta in quibus etiam ille has esset, offendi. verbum autem Id, quod vitiosum puto, aut na producta syllaba constare debet, aut duabus correptis, ut ita ericiat ut aut Iambus, aut tribraci ys. nam quod ausi sunt quidam primum quoq; huius versus verbum immutare,ac pro deuoluit, deuellit scribere, magnopere Peccasse illos arbitror, qui certam, atque elegantem lectionem templarriat: actine causa emendare volentes, deprauarim. inquit enim lire doctissimus po ta a consequenti deuoluit, pro amputauit. significans testes ipsos abscissos, iatetram deuolutos. quo verbo etiam usus eii In Iambo in Ruiam Bononientem, sordes ipsius mendicitatemque accusens: Quum deuolutum ex igne persequens panem, A semiraso tunderetur ustore. Veisum praeterea eiusdem poematis, quo loco virilitate iam orbatus Attis
comites hortatur, ut D camillam Olayi, cuius ritus probarat: alique, ut inexcusis fiuibus