장음표시 사용
311쪽
dilemmatos logos legἰ non ἰncommode possit et nec tamen adhue, quam ii Is haec coniecturavera seret, vacuus omnino a mendo locus estet. Adiuuat autem opinionem meam non nihil , quod Alexander in ptimum librum Topicorum, inquit: cum doceret recte doctorem suisum n definitione syllogismi dixisse multitudinis numero ma 'φν: uno namque rosito nihilis sylloeistica ratione concludi potest. - . Aliquando tamen M. Varro in eadem festiuitate sermo- is nistractanda. pro filius dixit alumnus. ut Eudaemonibus, cum est. Et ecce de improuisbis ad nos accedit cana vetitas, Atticae philosepbiae alumna. quod eiusdem grammatici indicio cognoui. Idem etiam secerunt Graeci poctae, ut Aeschylus ἐει Ση γλ- ; quius haec Veiis
DRutatur de duorum Graecorum vaseram vi, ut videatur an verum sis, quod praeter commimem notionem quidam pos illa existimauit., CAP. V 'I. V Liax Mus Budaeus in commentariis illis suis liberal Idoctrἰna resertis, eum
vim huius nominis subtiliter ac vere explἰcasset: docui issetque usus intractabilitatem, aut in usu atque tractatione Gensionem significare, addidit valete etiam versurae faciendae molestiam de dicti cultatem: ususque est ad ideoni probandum testimonio Pomponii Attici, cuius haec verba leguntur in epistolais quadam Ciceronis ad illum ipsum. Proinde, sicci quid debetur, ut sit unde par Daia responis
is deatur: mirifica enim δή ct fixiest, propter metum armorum. ipse tamen eandem lite esse puto notionem huius verbi. quam ille supra multis exemplis declarauit. de quamuis Pompo- nius tune de dissicultate solutionis loqueretur, usus tamen est verbo, suo communIter gene ratimque ostenditur omnium huiuscemodi rerum explicandarum dissicultas. unde perspiciis tuti quod in uniuersiim verum erat . in illa ipsa re parteque vetum etiam fuisse . qiiasi igitur ita loquitur, admonens Ciceronem v x prouideret, quae ad fidem retinendam necessaria erant . .: noli admirari me tecum de hoc diligenter agere: incidimus enim in liu uscemodi tempus. .vi nihil confiei sine magnis molestiis explicarique possit. quare pecuniam etiam compar te arduum in primis et t. M. quoque Tullius in vij. libro earundem epistolarum eodem ver is-bo frequenti xsitataque notione vius est hoc pacto. Ego in Tusculanum nihil sane hoe tem. - te. demum est τοιcίναν ta habet alia Cum autem in exemplis, quae Dii Budaeus, viatur etiam auctoritate Polybii, in sinitis locis diligens ille prudensque scili pior aurpauit hoe verbum illo significatu . ut nusquam ipsum frequentius inuenerim . adem etiam cum vere tradidisset valere apud Aeschinem contra Ctesiphontem κύππιά t rri Utere aures iudicum, & artificio dicendi obrepere animis eorum, postis verbis eius oratoris. ivddidit in*io vereor ne lapius sit: κM x etiam apud Aeschinem, non modo peculatum de . . peeuniam intexuersam, sed etiam obreptionem significat dccircumscriptionem. arbitror enim duobus vicinis locis in ea oratione, quibus usus est hoc verbo, intellexisse Ipsum verum sui tum ostendete enim voluit Demosthenςm accepta pecunia defendisse sententias illas, quae inutiles
essent reipublicae: commoda autem eorum tuerentur, a quibus Nercede emptus loret. Prior . is eorum est cum ait. απινγ γῶν A διλοῦ υ από οῦκλι μαπι, α πιακ Θασιχ ges: αἰ-ίδω,
is si, ταῖΘα δ. - - γ Ao si 'i,eo M. non messo post autem posterioris hic. εχ μααναο it --y ι προ κλι- τι γραψ . & quae sequuntur. ae denique censeo eandem semper esse nouonem huius nominis & verbi: tuncque tantum sis gnificate astuta ratione saces , Ialiqui te aequo animo audiant, cum adiungit ut illi ακόασις. quo nomine declaratur cuius rei sui tum fiat.1 ' : i incor re vetus lactu luci cice suae Nolandam Pnitum, ubi
N aliis multis locis, quos restitui, cum in purgandas vi stolas Ciceronis Ineu
bul: nee tamen allatis rationibus post confirmaui, quia latis certae emendati
ne, illae videbantur, dc hic est in litteris ad M. Brutum, ubi se delendit ab eo te. plebentus, quod in honoribus decernendis esset nimius,& tamquam prodigus. .
a vi Solonis dictum usurpem, qή dcopi catillimur scit in septem,&legum tia
312쪽
ptor solus ex septem. antea namque in excusis libris legebatur, qui & sapiens unus. pro A. pientissimus, ut in fidelissimo exemplari scriptum ostendi. quia igitur animaduerti quosdam. ipreta hac vera lectione ad peruulgatam illam: a meque tunc merito inde eiectam, rediisse, libuit id adnotare, ac graui auctoritate stabilire . quamuis, si diligenter attenditur, ratione quoque perspiciatur ita legi debere: voluit enim Cicero omni ratione, qua potitit, constitueare perionam Solonis: ipsumque ornauis verἰs laudibus, dicens eum non tantum unum eptem sapientibus appellatis suisse, sed praestitisse etiam eeteris sufemia. nam In numero sapientium habitorum illum extitisse nemo erat, qui nc sciret: nec eximium aliquod decus hoc ipsi asserebat. contra autem ostendere vicisse illum socios eius laudis ea ipsa in re, infinitam dignitatem ipsi appottat. sed ut ad auctoritatem testimoniumque grauissimi scriptoris venia-- mus, Plato quoque in Timaeo eodem modo de Solone loeutus est, scribens. Mis πιοῦ π Σιλωι ποτ' ἔ . illum autem verisimile est in hoc C ceronem sequutum esse, cui ipsum admiratciur, ac sermonem etiam hunc in Latinum vetiisset. Delitae maculae non nisae e II. libro ciceranis de laribus .
quo loco de biniatione dissutus .
OevM hune omnem Ciceronis, quem adscribam e Il. libro de legibus, contaminatum esse, turpissim lique notis respersum, apparet. cum autem conἰectutis eonatus sim maculas illas delere, quid mihi in mentem venerit pro restiti l one Ipsus indicabo, doctique postea viri videbunt, an praestare potuerim quod voluii disteris autem de humatione. Nam priusquaminos iniecta glaeba est, is locus ille, ubi et ematum est corpus, nihil habet religion se iniecta glaeba tumulis. & hum
, ius est.&glaeba vocatur. ac tum denique multa religiosa Iura complectitur. Itaque in eo in qui In naui necatus, deInde in mare proiectus esset, decreuit P. Mucius familiam puram, quo-- los supra terram non extare, porcam haeredi est ei: Cottaeenset habendas triduum serias, Mis porco semina piaculum pati: si in mari mortuus esset, eadem praeter piaculum & serias. ΑΘ Ditror igitur pto tumulis legi debere, sublatis e medio duabus litteris: dissectaque ea vocertum Is r instaque totum locum ita emendari debere . quod os supra terram non extaret, po eam heredi esse: Cotta censet habendas triduli in ferias & quae sequuntur, nulla immutatisne . nam quod ad diuulsam etiam, Posteriorem hane vocem pert net: litteramque leuitet immutatam, ita scribi debere testantur verba illa, quae supra polita sunt, cum inquit. Quem- . admodum os reiectum terrae obtegatur. Cum autem inciderim In locum M. Varronis, ubi
de li s rebus ag tur, apud Nonium, illum hie adiungendum putaui 1 nam aliquid lucis vid tui afferre huic Ciceron Iano. sic igitur illie legitur, ubi notionem verbi praecidaneum aperit, in atque exemplo confirmat. Varro de vita populi R. libro iij. Quod humatus non sit, haseis redi porca praecidanea suscipienda Telluri & Cereri: aliter similia pura non es , Sed alter etiam hic, ab eodem grammatico citatus, non alienus est ab hac materia. qui, ut suspicari licet, apud auctorem non remotus erat a superiore. ubi Igitur tradit, qui sit pullus color. exemplo verum esse quod dixit, confirmare volens, hoc usus est. vario de vita populi R. libro ii, in ivt dum supra tetram essent, riciniis lugerent: sene te ipso pullis pallis a me. veteres Uurpasse a uando anima proinde ac beluam tantum valeret . πιπιι αγγe capere vulgo consuevimus.
alictores, belliam: expertemque rationis animantem. quomodo nos quoque
patria lingua vocem hane aliquando capimus. M. Varro certe eum in vij. litabro de lingua Latina, inquit. Multa ab animalium vocibus tralata in homi nes. hoe pacto Idvsurpavit. Quod autem respondet huic Graecum verbum, Isocrates quoque in libro ad Philippum Macedonem eodem modo cepit, quo loco inquit: - me A, εἰμὶ, ata μεν, - ανα Si namque suam propriamque notionem id verbum illic retineret, nihil attinuisset, quod deinceps sequitur, addete e complexus enim illo homines foret. Cicero quoque in
in iiij. libro de finibus eodem sensu, Inquit. Tamquam de aliquo animali loquantur. Sed, ut liquido perspicitur, apud Ci maeni etiam ostendit idem, quod in nostro sermone, cum
313쪽
. eontumellae causa quempiam animal esse dicimus: quasi enim rarere ratione signἰficamus: Inis L. enim Pisonem, cum inq ix. Cum quidem tu o vecors de amens: cum omnes boni abditiis in elusique maererem; templa remerem: tecta ipsa urbis lugerent, complexus es illud fuit - stum animal ex nesariis istupris z ex ciuili cruore et ex omnium sceletum Importunitate, & fla-- gii ἰotum impunitate concretum, hoc prorsus intellexit: nec non iij. libro in vetrem, dicens. - Quid hoe homine faciatis ρ aut quam ad spem tam perfidiosum: tam importunum animal rea seruati, in nam superiori loco Ciceronis, quo exagitauit Pisis nem, similis admodum est hie, quoia Antonium vexat in iij. Philippica . quamuis nomen hoc ipsum illic non ponat. Hane usis io taeterrimam beluam quis ferre potest aut quomodor Quid est in Antonio praetere libi-- ditiem, crudelitatem, petul ni iam, audaciam e ex his totus conglutinatus est. quod Graeci enim αώθ. τιν, nunc concrctum, nunc conglutinatum dixit. quatum vocum priore vias quoaia que est in iij. libro de natura deorum, cum inquit. Etenim omne corpus, aut aqua, aut aer, is aut ignis, aut terra est, aut id, quod est concretum ex his .
voces, quas decorari fissis solitas ab avaris patribus docuit Flaccus, Ven-
Oct s, quas auari homines, ac minui I animi, nsusurrare filiis Gletent, reti lii I loratius in satyra prima ad Moecenatem, qua vitium illud accusauit. 3c quanta maxime diligentia potuit, exagitauit: inquit enim errorem hunc nimis peru gatum esse: atque in pli res quam oporteret, radices egisse, dolens. At bona pars hominum, decepta cupidine sillis: Nil satus est, inquit, quia tant L qua tum habeas, s s. Plutarchus quoque, Optimus humanae vitae formator, in commentario, quo de nimio amore auri disputat, celebratas itidem illas in Graeco sermone ostendit. docens Inaueniri multos, qui dum praecipere aliquid haeredibus volunt, quod prosit, corrumpunt ipsissae deprauant, inserentes in animos ipsorum sitim pecuniarum vehementiorem: quae autem in ore huiuscemodi hominum essent ac tamquam utilillima praecepta deontarentur, haec esse inquit. , ά - itali σαώἀν Hi, , abis αν addit autem statim xta uis vit,id non esse, praecepta dare de excolere, sed contrahere atque consuere iamquam marinsopium, ut continere custoditeque, quod iniectum eo fuerit, possit: utitur enim ad stultitiam i- plotum explodendam breui hac imagine ac simili. Gratiis summa fatali , Pue admirabilis tur e Graeco expressa. CAP. XI.
ALLus rivs de bello Iugurthino, quum induxit Syllam, eum paucis, quos secum habebat, paene insidiis circumuentum, milites ad sortit et proeliandum adhortantem , atque ita loquentem . Quanto sibi in proelio minus perpetitia sent, tanto tutiores sole. interpretatus videtur sententiam illam Graecam. ας , - ώ-: hoc enim memoriae proditum est scripsisse Sparitatis, qui domi in magistratu erant, Leonidae sertissimo imperatori, qui eum parua manu contra infinitam multitudinem hostium pugnaturus erat: hie enim motus animi, de qua sit desperatio sua tum rerum, at quando non nullis in bello saturisdit: eonspicitur namque saepe ἱn proelio interfici vitae retinendae ii inium studiolos: incolumesque ae riuos inde eua de re, qui omnem curam sui capitis abieceriint . quare consilium id L. Syllae eo tempore ustum atque vole sitat . Nam quin Virgilius idem Intellexerit, quum fecit Aeneam, extremori patriae tempore, magni animi iuuenibus dicentem. Vna salus rictis nullam sperare salutem, in dubitari non debet. Sed etiam Thucyd des in vij. libro historiae, laudans consilium Syraci canorum, qui cominus cum Atheniens bus, profligatis Iam pugnare nollent: tantumque itet eorum leuibus certaminibus morarentur, idem protulit: docuitque quam inutile petἰcul
sumque sit cum hominibus, vitam suam desperantibus, congredi: idque saepius illis bono es.sci quam iis, qui numero seri unaque superiores sunt, Hirmavit.
314쪽
verba alui qui poetae, quae exempli loco ponuntur a cicerone, declarantur ap ιd amctorem ipsum pronuntiata fusisse a Medea . CAP. XII. En s us hi anuqui tragici, posti a Cicerone in iij. libro de natura deorum .
pronuntiati sunt a Medea, nctaria scelera anImo versanter gaudenteque secum nisi sillor in quod Imposuerit astutia sua Creonti regi. Ille trauersa mente mihi hodie tradidit repagula: Ouibus ego iram omnem recludam, atque illi perniciem dabor Mihi maerores. illi luctum: exitium illi, exilium mihi: Cum e-nῖm impetrasset ab eo, ut spatio unius diei Corinthi maneret, qui pudore impeditus negare ipsi non potuit, quod non esse concedendum sentiebat, gaudio exultans Medea ut opinor illa edidit. nec tamen e trafoedia Euripidis,quae nunc in manibus est: exul que quondam a pellabatur, ut ab altera eiusdem poetae distingueretur, in quo eiusdem personae primae itidem partes erant, expressi hi versus sunt, sed ex alia quapiam sabula sementia haec sumpta est: scripsi enim quoque Accius Medeam. ut pluri inis inde citatis testimoniis a vetet inus intelligitur. Trauersa vero mente valere hἰc stulte, ac sine consilio ullo, patet . quod autem adiungit, amentem regem tradidisse s bi repagula,quibus iram recludat, est : repagula enim instrumenia lunt firmiter Occludendis loribus apta: ut testimonio hoc etiam Plautrintelligitur eis Cistellatia. Occludite aedis pessulis, repagulis. Notati duo turpissimi lapsus magnoram duorum in litteris virorum.
O c Ti quoque homInes alIquando in pueriles errores Incidunt ob negligenti am quandam, qua utuntur in sic ibendo. ut Petrus Crinitus, qui in commenta tiis suis de Gallonii sumptu disserens, citansque Lucilium testem, qui ipsum carminibus suis prosciderat . illa autem apud Ciceronem in ij. definibus nune loguntur, existimauit locum eum acceptum esse e satyra ad Lapathum. quod inita is tium illic elus carminis sit. O lapathe, ut iactare necesse est cognitus cui sis. nee vidit lapathum nomen viri non esse, sed herbam significare: ad quam orationem conuertit poeta, admirans viilitatem bonumque ipsiuis: est enim apostrophe. illa autem exinanielido purgandoque ventri accommodata est: quod nomen et Iam hoe ipsum Graecum testatur . nam Latinorumex
vocata est. saepe tamen a nostris auctoribus Graeco illa appellatur, ut ab Horatio quoque in satyra, qua Catij Epicurei praecepta irrist. M. Varro ipsam vocavit Manio. uti nescio Nonii grammatici cognoscimus. quo etiam ex loco declaratur mirifice ipsam aptam es
is se ad tenuem vitam. plenamque purae voluptatis colendam: ait enim. Hanc eandem voli
in ptatem tacitulus taxim consequi lapathio ac pii sana possum . Petrus quoque Halcyonius in libris, quos scripsit de exilio. iterum lapsius est in Epicuri sententia vertendat in priore enim Legato priorem namque & posteriorem Legatum, duos illos libros inscripsi in inquit. is sed, ut libere tecum agam, non nillil me commouit superioribus diebus, lectio commentari is ii, quo Plutarchus Chaeronensis quaerit, an recte dictum sit. λαθι hoc est vivus f is sellit, vi Flaccus interpretatur: Neque enim ita editum est praeceptum Epicuri: nec laudauit ille quempiam, qui hane rationem vitae secutus esset. sed magἰster iucundae vitae, auctor sa it hominibus, iisque maxime, qui sectam suam sequerentur, ut popularem laudem, gloriam que sugerente iussitque illos ita viuere, ut fallerent omnes mortales: nec quisquam ipsos vixisse sciret . alia autem ratio suit Flacci, qui non imperauit ut in obscuro vita duceretur: sed probauit iudicium illius, qui praecepio huic Epicuri paruisset. vero imperandi modo dictum esse, pueri etiam, qui primoribus labris Graecum sermonem degustarunt, sciunt. cum tamen Halcyonius nimis imperite, ita ceperit, ut si λαθι scriptum fuillet. In eodem autem sagitio in posteriore quoque legato maximus ille verborum Ciceronis imitator volutatur, linis scribens. Praeceptionem igitur suam Plutarchus ita insti tuit, ut dicat, qui hanc vocem pronunis cauit, vivens sesellii, ideo Pronuntiasse, ut obscurus non esset.
315쪽
Eetus quidam scriptor. aeuti ingeriij Hr, peritusque, Ite uocauit poetarunt phantasias Uomoe . idest vigilantiunt somniar poetae namque ipsi, cum intento animo: totῖque in ea cogitatione occupati, at quid seribunt, quasi id cernunt,u ante oculos positum h nt. somnia luitur, quia illae fictae eoi menticiaequesunt e vigilantium vero, quia discrepant hae parte ab aliis somniis, quae dormientium sunt o vocis autem huius meminit Plutarchus in commentario, quem j..is vocavit, ostendens verius dicturum illum fuisse, si non poetatum, sed amantium phantasia1, cum amoribus, deliciisque suis absentibus. ut cum praesentibus disputantium. vigilan-iἰuin somnia ei se dixisset: in hac enim re prat et modum versari amatores atque insanire eo tum est. Quintilianus quoque in vi. libro manifesto illam expressit docens, qWod seeuti hominibus,aut inani aliqua cogitatione sp tis usu venit, ut res ipsas non mente comprehendere, ted agere frustra videantur, idem etiam usurpatum possestuctus maximos sole oratorἰ- is bus, si in agendo illis rinus cum fiunt se praetentes imputarint ranquit enim ., Nam, ut interis otia animoium :&spes inanes.&velut soniniaqi taedainvigilantium, ita nos hae, de quibus is loquimur, imagines prosequuΠsuPVt peregi isti . navigare, proeliari, populos adloquii diui is carum,quas tion habemus usum rideamuydi potiere: nec cogisve,sessuere,hoe animi vitiussiis ad utilitatem non transscremusὶ Apud G Num autem a rem meo inest: cum enim iiiis excus, ipsius libris lepatur ac in ic -- ηγητι - *κ r-ιαι διαπων in ,ἐν γ videtur prorsus, tertia eius nominis liticis immutata, pro Q se, eri est endum; intelligit enim perspicuitatem euidentiam ea Cicerone appellatam. quae maequetiam inois psiit in Qvintilianum: paulo enim post superiora illa verba, inquit. Insequitur quadis a Cicerone illustratio&euidentia nominatur. in impressis tamen exemplaribus legitur, ae . quin autem illo modolegendum ii dubitaretnon postiam. verba enim quae Graecum verbum exprimentia, adiunguntur, id declarant. Sed infinitis locis apud Graecos auctutupro es, μου, propter smilitudinem dictionum, quae una tantum lἰttera variantur. iactum est. vicum Simplicius ac Philoponus declarant Aristotelam duxisse argumentum ineuidentia dc Perspicuitate .. i l . iacti cicero πιππι κω principi irationum omni Venibuti. Astus, declaratur, Graecos q oque verbis , quae his ri dent, et os
N Oratore Cicero, cum illum ipsum, quem fingebat, doctissimum &pet semiasimum oratostm intelligeret: rationemque indicaret, quam Ipstim initio causae . explicandae, vel potius conciliandi sibi animos auditorum tenere vellet, transla- istis veri,isgondibusque usus est. ita scribendia Vestibula nimirum honesta,aditus . ique ad eausam siciet illustres: vocare enim principia orat onum vestibula & adia. tus, manifestum est, non suis propriisque eius rei nominibus, sed aliunde sumptis: smilibus 'ue, uti usunt enim haec partium templorum, magnificarumque aedium, vocabula. est igitur is inanslatio e genere earum, quae ta ab Atitat elevocantur: elegantiaque, ac relipsius illustrandae virtute, reliquas omnia superant. Magni autem spiritus poeta: grandiloquusque in primἰs Pindarus,&ipse decantilena sua ita locutus est, cum initio sextae odae
is Olympiorum, cecinit. .apiaci τω . Κῶν-. - . --- He: est enim totus ille sermo tamquam de alia re, quae vocatur: eam autem plures translationes conficiunt. Sed .. etiam Plutarchus in extremo vitae Solonis,quo loco commemorat magno animo Platonem in-
cli tum opus Solonis suscepisse : argumentum inquam Atlanticum. quod tamen ta ipse pet-m scri : ad extrumque perducere, non potuit: inquit enim. - παιψηοῦ ο ι A . μωκ. προκηρ
316쪽
V Eni merito nemo de me poterit, si aduertor studἰo quorundam, vel libidinῖ potius ; qui consilerunt in antiquis, grauibusque scriptori biu legendis, cuncti,
quae non intelligunt, audacter mutare, de ad suum aliquem sensum trahete: more enim veteris temonis tuendae, siue indagandae, non alaeu us laudi, Mingeni j aeum ini obtrectandi, hoe sicio, quod planum omnibus esse potest;
quin vitium iptorum, consuetudinemque malam potius accusa,quam nomen eorum insector. Loeus igitur est, in aliis multIs, hoc pacto contaminatus apud Plutarchum in vita Cleom nis Spartiatae, qui in calamo exaratis libris integer est: in excusis autem omnibus, deprau tus r.est autem ubi narrat, quomodo rex ille veterem remp. resutuerit suis eiulbus; sumit
fitque eos, qui Lycurgi leges euerterant; inquit enim, quendam eorum, quos sibi delendos putauit hi autem Ephori erant in in caede illa grauiter vulneratum, clam irrepsisse in vieinum ianum Timoris, atque illic, ianua clausa eius sacelli, mansisse, donee finis impositus esset eo nillio fortissimi Regis, de paenae pessimorum ciuium .'Hoc igitur ipso in loco, grais
uis scriptor commemorat, Lacedaemonios,ut multis aliis animi mot. onibus, ita etiam Timo ti sina aedificate solitos: significabant enim se oportere metuere leges, res midareque contra ipsas aliquid eommittere. Verba Plutarchi sunt, docentus non capere Laconas Timorem eo tempore, ut reliqui Graeci, qui studebant elicere e pectoribus suorum iuuenum metum . sed inserere potius, admonentes, non oportere Ipsos metuere mortem pro patria, & libertate r e viam ιτι; H Mm-ἰχi rei qum σἰ33; ubi ἰgitur recte legitur σι , pro hac vore quidam Improbe posuerunt. dc inscienter nam praeter auctoritatem exemplar tim veterum, mile est cognoscere vitium illius tereonis r neque enim proprἰum erat Spartia-tatum at bittat. rem p. contineti legibus , ed commune omnium populorum: ille etiam, qui vertit in Latinum sermonem hane vitam, habens exemplar scriptum, ut puto, fidelit et i terpretatus est: reddiditque Timori: quem etiam postea secuti sunt, qui In nostrum transi
celariso itineris μι- appellata verbo illo, quod prurim est aut .er a Graecis, or a Latinis se toritas. CAP. XVII.
N signifieanda C. Antonii eelerἰtate, qua In Macedonἰam inuito senatu se eo tulit: incredibilique euisu illius itineris, ita locutus est Cicero, ut Alexis eomiaeus in fabula quadam sua.: 'cuius versus leguntur apud Athenaeum In vi. libro disa irrore , ubi de parasitis disputat. non inutile igitur ingratumque studin- sis me facturum putaui, si locos hos inter se contulissem. I:verba M. Tulli, hare sunt e L Phiis lippica. Quae celeritas illa Bruti e quae cur1' quae virtus 2 & si ne illa quidem Antonii e
letitas eontemnenda est . quem, nisi in via caducae heredi rates retardassent, volasse eum, non it et fecisse dicetes . comicus autem ille ita inducit parasitum loquentem, qui queritur de nimis celeti ambulatione Demeae cuiusdam, unde cibum sumebat et dicitque se miserum hae una re est e, quod consequi eum non posset. Σμυ-κoiil, M H rtit Meia δαια,:τι Θα lis n. τ ἰχ- H μία δε-- ἰriaM. - : F.τι - ου', a. c Lar Ao lis intSimilis autem admodum locus hie est Alexidis, sententiae illi Catullianae, qua in quaeritando
Camerio se defessum elle commemorauit et inquit enim.
Non eustos si ego fingat ille Cretum:
Non si Pegaseo ferar volatu : Non Ladas ego, penniser ve Perseus: Non Rhesi niveae, citaeue bigae: Adde hue plumipedas, volatilesque. Et quae sequuntur . nam extremo hoe vertaculo arbIt tot intellexisse, non aues solum, sed quos aperte significavit Alexis. Boreae fili os t illi enim quoque alati fingebantur . quod tellatus etiam est Themistius in paraphrasi in iij. librum de animo. sis in, in G, Plato quoqne in viij. libro de Rep. eodem verbo μι-svκωc de ipse usus est. cum enim, declarato illic antea quanto plures ciues intuoria affecerit tyrannus, tanto pluribus corporis custodibus opus ipsi tuturum, quaesitum ester, unde
317쪽
unde tantam copiam hominum sibi fidorum accersiturus etat, responsum est sponte illos v dique conuolaturos, si nactaedem de iit. Verba aut . quibus exirem in hoe ota thid valeas πrim in donetemo illo umetinuisue sermone: nus
id, quod percipitur e testimoniis com corum, quae ditantur ab Athenaeo : In iuis enim praecipue huiuscernodi locutiones apparent. In iiii. igit ut libro cum lux itim m. quos Graeci - vocant, numerare inciperet, primum Diodori, meminit, item in sabula quadam, Cnidia vocata, Alexis his vobis notauerat.
Idemque poeta alia in comoedia alium etiam hunc eodem nomῖne vexit , Te s' ' μ. C: or ista, in μ in P. . nam, quod addidit. adeo illum impudenter celeriteria ad rotundam formam rem sbi a p tre relictam redegi ita, ut vere id, quod protulerat ara: ri potirem, eadem ratione ac verbo quoque eodem, cum idem signifieate ellet, 'su euam Nicoraclaus eiusdent studii , test te hoc quoque Athenaeo . quam , & ipsum valere peripicitur eadem de cauta, evertere patrimonium, & ei undere 2 'n posteriori huius comici est in epitome q. libri i illo a m indueli ut perditu ou; min turpi hac voluptate, qui commemorat se relictam sibi a patre rem paucis missibus diet af, Raroue in ventrem eo idi ile. verba vero eius hare sunt'. onDI G, ἡ, i, in a
ut ficilitatem mi ius rei brenitatemque temporis demonstret,utatur In remo sibin qu dematque imagine, eadem imago similiaris nobis est In patrio i imohὰ .ri, --: 'μ' ''
quid nullo negotio tactum nificare Volumu,. die P . ή
-uo ireico. non tamen ut smile hoc nos quoque usurpamus, ita vestigia ulla snisi filior 3 habemus, aut in nostro, aut in Latino sermone modi illius loquendi . nam Plautus eum in i piologo Captiuorum, inquit. Et vero dii nos quasi pilas homilies hal oris v
uod Plum maliolaris, Piis, οἰσὶν μήνη, Varron dixispro pane. CAP. XIX. plox Plato in Critone, si M. μι' re saepe inquit, Px unum enim ille ipse. unde siet mo appellatu:
est, suadens Socrati ut saluti suae prospiceret omni ratione qlia polIet osten-licti enim sine custode filii, quod in ipso tuit, corrumpentur . nam indole probitat C natu tae possem etiam virtutem colere. Praeterea in medio etiam sermone ex persona sapien 'ssimiis viii,qui leges iustitutaque iccum inducit ita agentia. i- --τ, εἰ ic aes u '--μας via: Sed etiam in exrt o. nec non in v. de legibus quot oc quam magna detrimenta inferret ciuiistati inuidiis homo exponens: narrat enim maliis, opera ipsus minorem ad gloria capessendam illam seli, si praui ipsius istudi ciues rationem habuerint: quia contendere nemo de riui evom let ac iummam dii ni intem consequi propost' hoe malo, dicens. iamς,τlia; hia De , lihenes pluribus locis eodem pacto locutus,& in orat Ione -- cum I
eo expressit hunc modum loquel di his vel bis, lupe citantur a Nonio lege Minia: Sicut o m M a n aio imparentem, extinguit, into est culpa: quod facit pro sua parte is,qui se eudeli H ut non rix iii N. catullus lucique in carmine quo coloniani alloquitur, cum M dixit, stupolem osteni ci. n. unicipis sui. Nec se subleuat ex sua rarte, idem signiticauit.
318쪽
videri Horatium, cum liquidum vMain aquam , sueta nem Graeci sermo s. CAP. XX. limituram e secta
N ntinis satyr d Moecenatem Flaccus auaros accusans: similique quodam emtorem animI illotiam ostendens, ut suavius essὸ dicerent ex magno tollere aceruo quam ex paruo, quamuis miaicum inde sumeres, inquit. i Vt tibi, si sit opus liquidi non amplius urna, Vel cyatho, de dicas magno de flumine mallem
emendari duo Plutaribi loci e libro, quem inscripsit. Di . fi lia
E s T i M o N iv 3s grauis erudit ἰque in prim7s scrῖptor Is, quo nuper usus sum r ': usoue litarctotilatio, admonuit me ut duos in eo locos purgare , qui turpi- 4,tet induἰnati sunt, ac magnas illic tenebras offundunt: cum enim Plutarchi
iiiio , Iesi moronque sit praecipue in his libris. quos de vita & motibusacri
'si bd itot adhuc illa obscurioraue fili quia multae veterum poetarum senten-a ' sa-ciue sunt. Quaesia omni etiam macula, vitioque vacuae serent,
silantia curaquc co sui sis fortunatis hominibus, ut omnς
319쪽
Quod cicero mora, nequa tim Terram intueri, idem etiam in alios rasagio alis is mali eadem ratio u suis, verbis Graecum seminem dixisse .
CAP. XXII. M Ct c e R o pro L. Muraena, cum ossicium suum probaret, quod prope transacto
suo consulatu, designatum consulem defenderet: rationemque sui facti redderet. A collatione etiam usus est : moremque nautarum expotuit, qui munere illo mutuo se admonendi libenter uterentur: viamque omnem periculorum declinandorum ostenderent: in cuius postea collationis redditione, verbis ipsius illius rei propriis utens , inquit. Quo tan-- dem animo me elle oportet, prope iam ex magna iactatione terram videntem, in hunc, cui viis deo maximas Rei p. tempestates esse iubeundas e terram igitur intueri significat finem alicuius molestiae. terminumque prospicere . quemadmodum memoriae proditum est Diogenem Iulum, canem vocatum, longitudinem quorundam scriptorum contempsisse : lehente enim quod im malum librum, eundemque longissimum: hoc enim valere puto, να istant. non diui ut nItatem temporis significare, ut qui consecit σ-αγωγ .prouerbiorum videi ut reddidisse, in paginis versandis extremum ipsius ascriptura vacuum anagnostes ostendisset, conuersus ad eos qui praesentes aderant, dicax ille sapiens ait. bono animo estote, tetaram video . qua voce significauit taedium illius lectionis.
Explicatus familiaris hic modus Avienes, Sia2 sumus. qui Octenditaris
consuetudine etiam Graecorum . :
V ιτ A serpe mori ira nullse conscio gerunt, quae testibus aliquibus 7ndues
hvmquam possent ut facerent, ut qui retinendae existimationis studiosi sunt. hine . autem videtur manasse sermo ille, quo utimur iubentes quempiam diligenter at-. tendere utilitatem consilii nostri, metu omni postor aperte enim cum eo incipiisentes agere, dicimus, Soli sumus. Eo autem egregie usus est Terentius in Pho mione, ubi inducit Getam heto commemorantem astitiam illam rationem, ac sallaciae plenam, quam finxerat ut ipsi imponeret: narrat enim secum impuro illa parasito de herili reaceuta in remisse, atqtie ita inquit. Postquam hominem iis verbis sentio molliriet: Soli sumus 'unem ta loquam Eho die, quod velis Tibi dari in manum, ut lietus iis desista litibus : Haee hincis lacessat: tu molestusne sies. Vt Plautus quoque in Casina, quo loco facit Myrinam matro- . nam reprehendere Cleostratam, quae de Viro querebatur et ante tamen se pursantem quam contra illam sententiam serat: ostendentemque sine damno ipsius se posse aduellus eam loqui, nul-- lis praesentibus. hoe pacto. Obsecro tace: nam nunc hic licet dicere: Solae sumus. Arbitror autem hoe e Graecis poetis, Apollodoro, Diphiloque expressium suisse, undelabulae hae La tinae conuersae sunt. Graeci enim frequenter hoc sermone utuntur. ut Plato quoque in Me noeno. eum adolescens ille, a quo sermo vocatus est, Socratem urgeret, ut orationem ordit tur: postquam enim grauissimus senex diu recusauit, ostendit se velle omnino ipsi morem in rere , eum etiam iuilus ab illo paene nudus saltaturus sit: addit enim statim: ἰa-δύν. μυωω ta, M'. Sed etiam in i. de legibus cum inquit, A, λκα Det e, c*είμ. Θα ζηστῆ M lini του, is διαλεγ uiti πει - τέ-ν, μ&M πρὶς μ - , μ λ Hue etiam allusit Aristoph nes in sabula, cul ab Acharnanum gente nomen impositum est: inquit enim se libere illo tempore posse improbos notare: atrociaque illorum iam aperire: cum peregrini adhue Athenas non venetini, sed soli ipsi illic simi, cumque Athensensibus tantum res agatur. Criminatus autem an ba ipsum luerat Cleon, quod cum praesentes adessent peregi ini, malediceret ciuitat
lurpauit in vi. libro epistolarum ad Atticum, cum arrogans M. Bruti ingenium accusaret, ac quid sentiret de illo Pomponio ipsi, qui eum vehementer amabat, libere exponeret: ait enim. . Omnino, soli enim sumus nullas umquam ad me litteras misit Brutus, ne proxime quidem de Appio In quibus non inest et arrogans ἀκω .min aliquid. nam, quod in alia epistolai quit, Quod inter nos liceat dicere, idem valet.
320쪽
T v v x v κ crebro veteres Graeci scriptores hoc modo loquendi. ut, cum ostendere velint alἰquem in magno apud quospiam honore esse: eunctaq; ipsos et iii-buere, dicant omnia illum apud eos esse. Demosthenes manifesto pro Ctesi rhonte, accusans Tlies talos &Thebanos, quod omnia summa Philippo regi tri
buerent, atque omni honore verborum ipsum allicerent & amicum, δe comiti dorum litoriam auctorem de conseruatorem suum vocantes, atque animo etiam reputantes. adis extremum illo modo, inquἰt. παυν' Misac tardis. Sed idem etiam orator contra Acistocritem, cum de praeclaro animo ac voluntate Atheniensium erga Alexandrum Pheraeum: seudia is smum illum tyrannum, verba faceret, diceretque. τε - , Θ. 'κ ..,-- α -- P, σχιειν:-Θ.Actic: : Dis μαν ς μυγι- iis, . Aia. ρο δε αυδεου, A di N. N quae sequuntur, sine dubio idem
significauit, Athenienses scilicet Alexandrum, in oculis tunc gestasse. familiaris autem modus est dicendi, quo etiam nos patrio sermone utimur. videndum autem an doctissimus vir M. in Varro exprimete illum voluerἰti eodemque sensu dixerit Sesqui ulylle: Hieen momnia erat is idem sacerdos, praetor. parochus et denique idem senatus, idem populi caput. Locus autem hie est apud Nonium, ubi rationem superioris Graeci verbi Parochos exponit. Nisi quis pi tet Vationem illic intelligere aliquem, qui tantum dignitatis, atque opum vete a populo im trasset: aut sermonem illum habitum ex decreto Stoicorum, qui sapienti illi suo omnia eon: debant: quod tamen non valde pulo. Polybius, cum idem lignificare ut puto, in animo ha is beret, in v. libro historiarum. a. κἀ vi dixit et loquit ar autem de Apelle quodam, quῖ plurimum auctoritatis apud Graecas ciuitates malis artibus adeptus fuerat contra regis Philippi dignitatem: ut nomen paene regis in plebiscitis, honoribusque celetis sileretur. verba eius
is x t ris Ata iam UGM-ν ἀ- οῦς. Idem quoque, quod tamen diuersum est ostendero volens quempiam toto animo occupatum este in quopiam negotio: nec quicquam aliud eost tale, de illo dicet econsueuit, mota in ea ipsa re. ut in eodem libro de Antiocho ita
in iij. libro de M. Minucio, qui contemplis praetceptis rabii, cum Romam ille proficiscens praemonuit ipsum ne temere pugnaret cum Annibale, ardebat desiderio decertandi: ait enimis dν ἐδε ιιι. , --τiΘψωs μαζ Mi H a ἀταμ, ηtris a AE. - ου-. -