장음표시 사용
411쪽
iseri ciceronem turba praedam asquamis usi pare , tot Π ἀο
. VAEn AM apud Ciceronem verba longe alio solsu aliquartilo aces debent. Mi plerumove soleant, ut otiosus nisi ta tot ).valet enim in Bruto, quo loco de Ser. Galbae ingenio loquitur, qui ut narrat multo melius dicere poterat, quam scribere, ἁ- θ,a, sedatumque animum habens. verba ipsius haee sunt. vi ipsi Galbae, quem fortasse vis, non ingensis solum, sed etiam animi, de naturalis is quidam dolor dicentem incendebat: efiiciebatque ut & incitata & gratas & vehemens esset
is ratio. desn, eum otiosus stilum prehendetur motusquboinnisa , tamquam ventus, ho- is minem desecerat, stactescebat oratio. Non simifieat igitur Eleotiosus solutus omni cura, ut is apud Terentium loco illo. Dissolui me, otionis operam ut tibi darem, verum potius id, quod is ostendi. quin etiam Cieero ipse quasi interpretata verbum id voluit,& nouam eius notionem in aperite verbis, quae consequuntur: nihil enim aliud valet illud Motusque omnis animi h is minem defecerat. Nam . quod non contentus declaratione hac, vsus praeteres imagine est, magis adhuc perspicitur studium ipsius totam rem explanare volentis, & tamquam ante ocuis tos constituere eorum, qui legunt: imago enim prose est illud, Tamquam ventus: qua tiam usus est in nobili illa oratione pro Ctesiphonte Demosthenes, eum do ipse ostendere vellet repente Aeschinem, nactum tempus, quale optabat, ex otio, in quo fuerat, oratorem spectitumis elle. Addidit igitur in quo animaduertendum est. cum ventus re subito ori tur; dc subito cellet, Graecum oratorem simile dura liliab ortu ipsius: Latinum vero abini ritu . sed, vi opinor, intelligit Cicero, cum ventus subito nauem cutientem descit: illa enim tunc. destituta ipsis, necessiatio quiescit Eadem ratio est huius nominis obscurus: non enim lignificat in prooemio libri in Verrem, . notus de humili loco natus, sed vale N qui se is tum animi sui tegat linquit enim. Quod si, quam audax est ad conandum, tam esset obse is ius in agendo, Mirasse nos aliqua in re aliquando iesellisset. Ex contrario autem, quod Ipsit ira opposuit M. Cicero hoc verum esse intelligitur: addidit enim. Nam ut apertus in corripiemis dis pecuniis suit,sic in spe corrum endi iudicii perspicua sua consilia conarinq; omnibus feciti Indicati duo Gerem isti, qu videntur Amps a semio. CAR XIHI. . o, insulse ut arbitror in existἰmarex aliqvis Ciceronem Terentianum locum
adumbrare viavisse, valde illustrem, nec minus ratam probarum et naturam ramusimplicis adolescentis: cupidique alie, mirifice declaratiar poeta: intelligo autem cum in didinatione in C. Verrem,de Leulis loquens, inqest, Qui debere ipsum eausam tuam recipere assirmabant, si promissis stare vellet, inquit . Me saepe esse pollicitum. saepe ostendisse dicebant, si quod tempus accidisset, quo tempore aliquid a me
requirerent,commodis eorum, me non defuturum venisse tempus aiebant & quae sequuntur. , Comicus vero in re leui&amatoria ira fecit Chaeream cum Parmenone agentem, Scis temia hi saepe pollicitum esse. Chaerea aliquid inueni modo. quod ames et in care utilitatem ego iniam, vicornoscas meam, ta quae sequuntur. Ad extremum autem. Facss nune promissa appareant. Sed etiam in aliet O hoc videtur summus orator imitatus esse locum hunc eiusdem
comici, Samia mihi matrefuit. Potest taceri hoe: inquit enim in iiii. libro in Verrem, eum dias putat et de statuis datis. Syracusana ciuitas dedit iplis statuam. est honos, Et Patia. ialla hare, pietatis ecquaestuosa simulatio, Et filio. ferti hoc potest: hune erum puerum non oderant.
M arguis Iecisse calenum cicero, demo ratis indem Derasib se inradere inschinem CAP. XV.RA rex λακ Intelligebat M. Cicero astutum eonsilium Fufii, qui visentes
tiam ipsius infirmaret,suadentis ut pararetur bellum contra M. Antonium: ger .
returq; acriter, relicta disputatione de illo ipso bello. in uniuersum pacem laudia bat,3 quot quantaq; bona inde nascerentur explicatar.& aliquo modo ex hypoathesi , ut verbis Graecia dc propriis magistroriundicendi, viat, thesin iaciebat. Ii a cognosce
412쪽
eoenoleens teli ut artisesum ipsius, illud exagitauit de nullam vim habere ad iriquod ipse si, i debat. refellendum declarauit. Inquit igitur. Hic mihi etiam o Fufius, vir sertis ae ille-
nuus, pacis commoda commemorat. quasi vero, si laudanda pax ellet, ego id aeque commo- de facete non possem. Similes autem huic Ciceronis sunt duo loci Demosthenis ex eadem o-
Vient RR MAE ta,ulae sophoclis: nec umquam satis laudatae, quae me tur, Oedipus tyrannus, tamen haeret macula quaedam, quod admonuIt Arist reses deo arduum est aliquid fingere & comminisci,quod undique absolutum, de ab omni labe vacuum siti illud autem est quod poeta sicit Thebanos nullam curam de nece Laii, regis sui, eo tempore, quo obtruncatus est, suscepisset nee studui ste indagare ipsius interfeliores, Mulcisci demum eius mortem, cuius vitam tantopera amauerant: hoc enim verisimile non in, atque Omni ratione caret. Minuit autem quantumhotuit culpam hane Atistoteles: docuitque, quia α -- hoc est extra res, quae fabulam componunt. mInus molestum esse, de aequiore animo ferri posse. haee igitur sententia est sumtia doctoris de hae te. Mihi autem, diligenter legenti hanc tragaediam, venit in mentem suspiarai I, vidi iste hoe etiam absurdum poetam ipsum, praeespue hoc nomine Gebratum, quod exumle res texeret i essiceretque ut alae firmiter inter se haererent: ac remedium illi malo. quod potuit di qua ratione potuit, adhibere voluisse. cum igitur ipsi in eo genere poemass loqui tinn lieeret, nee partes suas tueri, facit in prima parte sabulae Oedipum, loquentem cum Cr onte, quaerere ex illo,quomodo id commiserint: passique sint Thebani, regis inquam sui no cem inultam esse: statimque ei respondere Creontem, pur tem ciuitatem rei cientemque eulpam in SphIngem, dicere importunitate ipsius factum este, quae cotidIanis caedibus. D uissimisque malis vastaret esuitatem, ut Thebani posthabitis rebus, valde obscuris & quae vix poterant inuestigari, incumberent toto animo in ea. quae aperta forent, & ante pedes obueris latentur et eademque valde premerent ciuitatem. Hoc igitur inis falis a magno consilio excogitatum est a poeta: valetque multum ad eam maculam delendam.
P v o Homerum saepe Graia alἰqui accusant Troum,externamque alam ae lon. ginquam terram criminantur, qui iniquo anesmo ferunt se illic mori. ae sepuli taedili In hostili selo. Vlystes quoq; in suasione ad Achillem hoe posuit, iam quam summum omnium malorum, qui inquisise vereri ne Iuppiter impleat mi nas Hectoris: sbique necesse sit. ω ΦΘti, ἰωὶ τρυν ἐκας ίt re isποβ mo. Gudie autem huiuscemodi aliquid contingere necesse erat, ut fit in bello. Casus autem tui; cut non Ignobilis quoque poeta Catullus eidem testuri malediceret, atque eisdem paene verbis ipsi m accusaret: contigerat enim stratrem ipsus illic mori, quod nisi priuatam hane plagam In ea terra accepit Iebcausam nullam iustam ipsius execrandae habuisset. inquit Uit ut ille, in par tanto dolori sustinendo. . Quem nunc tam longe, non Inter nota sepulchra. Nec prope cognatos compositum cineresis sed Troia obscena, Troia insilice sepultum
m Detinet extremo terra aliena solo.
sed supra etiam, cum primum causam sui doloris aperuit, vehementer Illi vini, quae causam nullam eius iacti habebat, maledixit. Incae ia
413쪽
dum loco apud uero , in eis. CAP. XVIII. N ni e A v i quondam in epistola Ix. ad P. Lentulum, Ita hune locum scriptum
esse in optimo illo ae vetustissimo libro, ius tune ego fidem secutus, sustuli plurima menda ex eo volumine, cui libro reliqui omnes manu exarati, & non nulli etiam excusi festas, in li se comites praeliabant, Quo indiscrini uci cum inruiifica senatus, incredibilis Itiuiae totius. sngularis bonorum omnium, conseriasus in me tuendo extuisset, &quae sequuntur. Et si autem apparet vitium esse in hac oratione: nam aprete dii lentiunt genera in illisduabui vocibus Mitifica de Consensus,tamen non potui tantum consensum librorum despicere: excidebat namque aliquid aliquando optimis Ni iam auctoribus in scribendo, non in dicendo sesulii, quod speciem habetet sol aetasini. Nune autem, diligentiae illius meae veteris constituendaecausa, libet adnotare sutilem hula locum quendam Aristotelis: in i bello enim, quem seripsit de semila, cum oculos ostendere voluis
seu vocaverat ipsos ἰὼ m. insta autem, illa voce minimoniurata, reddidit virili genere, tamquam dixi illat, Ne autem aliquis putare possit, commissum hoe esse lupa librariorum. inferioribus bis tempotibus, interptra Graecus huius operis testatur ita quom antiquitus selibi si litum. Tot igitur locus est. σι γος - το iatu tu rit. nam, quod nunc est in excusis, in quibus, pro ο ιε. l uux est a recentioribus immutatum, qui corrigete&eme dare audacter voluerint, quod videbant correctione egere, ut sietum est in superiore illo Cic ronis: nec tamen ips praestate id eo tempore debebanir rectius enim fruit interpres, cui satis fuit incutiam illam indiciale. Par negligenua est in epistola Balbi ad Ciceronem his verbis. Subposteaquam litteras communis cum Oppio ad te dedi, ab Caesare epistolam accepimus. xemplum tibi misi: ex quibus perspicere poteris quam cupiat concordiam: cum enim eplit tam supra dixisset, quia eadem res litterae vocatur, non attendens quo nomine usus suillet. Quibus reddidit: in numero igitur peccauit. Vestigia veto superioris discrepantiae generum, inueniuntur quoque apud Homerum: cum enim illo iam dixisset ri 'λ. l. Gavi, ν.., infra quod ips responderet, protulit τά - . cum igitur id similitudinem vici, contineret,ita Plutarchus poetam purgat. νιμ: A rta Nisi α, ν, τἰωKr . N. κἰ- ναι. eodem igitur pactia videntur Posse duo. de quibus dii Iero, loci defendi: sed hic quoque poetae locus paret superiori.
Ita enim in aliquibus libris scriptum invenlti vetys declaratio testatur, dc si Atistarchus one penera intra se discreparent, malebat a sed tamen apud Pluta num, muliebri
venere, iugi M. PTres loci emendati ex insitio Xemplo M . CAP. XIX.
λοην Μ, iustumque laudatorem nactus olim fuit Agesilaus, rex ille sparua
tatum, socraticum Xenophontem; libellumque, quo ipsium ornauit, magnus itidem orator, paucis sane verbis, sed plenis honoris, atque veritatis M. Cicero conamcndauit; eirigitur in manibus opus summi se Iptoris; l turque libenter ab iis, qui Graecae eruditionis, atque Attici sermonis studia sunt. Non tamen omnino quod commune ipsi est cum ceteris monumentis bonorum auctorum; integrum ipsum vacuumque a mendis ad nos peruenit: ei si non defuit doctus vir, qui bonam, & vialem operam ei in hoc n uarit 3 Ego quoque non nihil studii, diligentiam; in eo purgando adhinbui a quare indicabo modo duo quae arbitror vitii aliquid in se continere, mancaq; esse, adi tus a vetere exemplari, sed etiam tertium quoddam, in quo iudicium secutus sum: primum igitur ubi lacuna est, vacuumque spatium relictum inter haec verba; - τυο ια-ν, &, M. iis r τιν άνα, A --σιλ- A iacis . una tantum syllaba supplet locum. Idest artiaculus, ti, virilis, & nominandi casus multitudinis; probat enim, quod dixit, maiorem fidem Agesilao hostes habuisse, quam suis illius terrae principibus vitἰs, cum tumerent in ea loca a cedete, in quibus ipsi imperium haberent, Ageslao autem se committerent, tantum incommodi gignit pusillum librarii erratum. Altet locus est, qui declaratione non eget,statim enim percipitur inuenta lectio haec plena esse; prope igitur extremum libri ita legitur in vetusto emplari,in quo itidem infideliore ex o inane interuallum est: - mimoin καλ- ιι Mυρ. l. νι α ψύ - - τηε α τοῦ Tertius, ut, is opinor
414쪽
opinor, tauri plus locus est in medio horum, ubi mini excusi habent, gravi prorsus ae ora
auri. eui uri . nimi valde num ocus hic non est, arbitror,legi debere amitia, in ii eo tectione constituenda non laborabo, cum satis cetis ut, quamuis me opinione
Sigra, imbus mussimur rino oras dictum evomac erone, cuncta apparis benis, cum Casiiuratus causam nobilem acturus esset.
C A P. XX. Von cupitoratori illi suo perlecta, quem fingebat, usu venire in Cicero, vecum auditum sit eum esse dicturum, locus in iubselliis occupetur: compleatue tribunal. gratiosi seribae sint in dando, & cedendo loco i contigit Callistrato Athenis, cum causam de Olopo dicturus est et,cuius Calliitiati magna erat optulo iugenii 5e constans fama eloquentiae, & causa etiam illa publica de nobilis, ut di ligenter narrat Plutarchus in Demosthenas visa, quam scripsit: illa enim dies excitauit. pu rum adhue, Demosthenem: inicuitque in animum inius vehementem amorem tam laudis gloriae consequendae. quam vidit ilium adeptum: espexit enim magnopere ornati de uno nanium ore celebrari. nam, quod iacit admodum ad hunc locum, di quasi videtur e superiore sententia expressum, hoc tradit de custode Demosthenis pueri scriptot ille, qui desiderio dile
hoc loco, mansisse eum, cum causa illa ageretur, Vbi non posset aspici a iudicibus: quia moris non esset, ut pueri starent in soto illo tempore, non tantum Igitur ministri Demostheni locum dederunt. sed aptum eum accommodatumque dederunta
E e et g apud Terent ἰum ancilla mandarat simulato euilucho, ut sta bellum ope rei & vetitulum Pamphilae saceret: hoc enim proprium munus erat eunuch tum : cognoscitur id etiam ex loco quodam Euripidis ex Oreste, in quo eunt elius trepidans domo Prodit, quia viderat interfici dominam ae praesens illica sierat, cum irruperunt eo cum gladiis Orestes ac Pylades: narrat enim quid e tempore sareret & in quo ministerio versaretur, cum ilii acerrimi iuueties olidissimum id fictum aggleili sunt. verba ipsius, pauore paene mortui, haec sunt. E - ἱ . ων ε η Hi PNινω πρὸ Δαι, Qui I tur d ligenter attendet, videbit omnis conu nite. nam de forma flabelli intelligitur rotunda. & materia etiam,e qua reginae ac sortunatae millietes ipsa compam habebant: e pennis enim auium ut hodie e pauonum cauda ea fabriis eantur: quae sunt elegantiora μ molliora. nam, quod Latinus comicus vetitulum, diminuis illo nomine, oicit, exi istimo ipsum exprimere voluisse Graecum verbum icininus locus m --entariis de bella ciuis, partim ope antiqui libri: partim comem a.
CAP. XXII.; OevM hune e iij. libro commentariorum Caesitis de bello elulli corruptum protius arbitior, dc si integer ille salso putatur. quare quomodo emendari polle
putem, declarabo, atque id non tantum iudicium melim secutus, sed vestigia etiam veteris lectionis. Locum securum ad dimicandum dedissse . cum igitiit ita in excusis libris legatur, & antiqui habeam. locum, secum ad dimia eandum dedisse . puto legi debere. locum se aequum . & quae sequuntur. Primum au
415쪽
P, --: neque. sententi, pci a potest. TA namque lesta, in quoipim
i tum tuerit . extitisset vicit Cissariaui non sui dot. Seoriis etiam,
lino sermone , aliud valere apertum et t. aequo autem loco a ut iniquo dimicare multum valet
hendi imperi t. qisodaleam pari Hi per tistet. OGocum inam a pug indum suis dat. quemadmodum contra inama lpae assinis eii, qui locum iniquum capit. hoc tam planum est ut videatur eonfirmatione noti e . Sed tam a quid istat exemplum huius rei unum aut alterum ponere. De bello Galli eo libro iii. nisi aequo loco, aut oppotunitate aliqua data, i gato dimicandum non existimabat, in pristis de seu ciuili. Et ibi paulisper sub armis mota
Ruit enim Pampinare est ex sarmento sunt de iis, qui plurimum, ptimum ae s mitissum: nonnii Main etiam tertium relinque ' resiquo' decet te, ne, relictis colibus, sarmentum nequeat ministrare sucum. id Graeca voeabam vi ex hoe Theophrasti lineointelligeti licet. quieti in i q. libro de causis stirpium: ipsem vero videtur M. Varro exprimere volutile. de cultu autem vitium, iam glandiorum ac persectarum illic agit: primumque posuerat putationem, quam ipse appellat kM. is: primumque ae maximum omnium Ipsius operum elle dicit i addit autem. Ar
vetus paene retinuerunu aliud tamen ipso nunc significante vocant enim spampanare, cum, propinquante iam vindemiar maximisque caloribus iam extincti , demunt sblia coliculosque. qui botriones tegunt. ut facit usita uua maturescat. nam, quod multo prius fit,&a vationuitio verbo significatum est, ipsi vocant iit aleiate. idest demere decerpereque inutiles coles e vise te . quos omnes coles se sarmentanos vocamus traici. Sed sarmenta etiam, e vetere nostra lingua, idest Latina. ductum nomen, in hunc nouum sermonem radices egit. consuetudo tameneit ipla tantum sarmenta vocare, cum abscida sunt a vite, po uam putata est de iam ex miserunt: antea enim illo nomne, quod indicaui utimur. id; tralai appellamus. Quos, ut etiam elataui, Moia Graeci, unde fictum eii iunctum nomen is saxa Aia. Vide liberii partem, piae aperta tora est, duobus non iis Mearum.
V o v v s diuersis nominibus pars eadem theatri, aut non valde dissimilis, vi tur vocata a duobus magnῖs auctoribus, ides Hoeus ipsius apertus:&qui ante se mculos ei let spectatorum : ita ut nihil eorum, quae illic fierent, quemquam posset is sallere. Polybius igitur appellauit eum in xi. libro historiae, quo loco is imagine utit ut satis eleganti: facit enim legatos quosdani Graecae rei p. quae rebus Macedonum lauebat contra faedus, quod ferietant Aetoli cum Romanis, bellumque im eptum geli in publico concibo accusantes magnum errorem animi Aetolorum, ac stultitiam. ita dicere. τμη 6 ιηι δις, sensiis enim totius loci hie est. Turpitudinem illius secietat s antea tectam fuisse: quia pacta illa improba nesciebantur adhuc rosum autem fecisse. vel potius quae sequuta sunt in eo bello, cum misgna calamitate duarum Graeciae ciuitatum, omnia pates rutile, dc quasi ante oculos hominum dedita opera constituisse, ne scelerata illa coitio amplius abdita solet. Cicero autem in orati ne de prouinciis consularibus. cum L. Pisonem notaret, inquit. Itaque ille alter aut ipse est 'homo doctus: de aluis Graecis subtilius eruditus, quibus . cum iam in orchestra helluatur: antea post sipatium solebat. dc quae sequuntur et valet enim ut opinor) in inchestra. ei: ut contrarin sparuam,
416쪽
VARIARUM LECTIONUM ILIBER XXXI.
C A P. I. Ivt M optismum, valdeqiis studiosum communis salutis sui C.
Fabium,naximum, signinouit T. Liuius, cum narrau tipsum sedulci L. Aemilium, profici Icentem ad bellum contra Annibalem, admonuisse, ut in primis conaretur in officio retinere colle gam: ipsiusque ferociae, velamentiae potius morari: intelligebat enim inde maiora paenet pericula, quam ab holie rei p. tua pendere. onmem igitur ipsi rationem eius belli adminis i ii monstrauit. cum tamen hae propriae ipsius partes tune non tent. sed amor ingens, quo proiequebatut rempublicam, de cora, quae premcbat animum ipsius, Praeclare cognoscentis turbidum ingenium Varronis N callidum versutumque Annibalis, Impellebat, ut hoc ossicis sungeretur: senes enim Potissimum dc magnum retum usum habentes his temporibus opitulantur & consilio iuuant eo , qui partem aliquam rein regendam si scipiunt, Impates illi oneri serendo . Auctoritatem autem horum talibus temporibus msonos fiuctus serie vidit quoque Homerus: ipse enim in valde anguliis Graecorum rebus, eum mitterentui legati ad Achillem, ut placaretur Agamzmnoni: Opemque ferret exercitui, in m enis perieulis constituto, fingit Nestorem eodem ossicio iunctum esse, & quamuis intelligetet posess. sapientes. tamen non cessasse ipsis stimulum admouere,&consilio suo eos meliores reddete . non tamen ille sapientissimus senex apud p inmeum vius eli accurata de longa ora tione, qua doceret illos quid iacto opus esset, ut iacit apud Liuium 4Maximus: neque enuntempus ipsum id patiebatuti sed uno paene v studium Nestoris clarauit poeta, magii pere solliciti de ea re. oculosque nunc ad unum, nunc ad alterum legatorum torquentis: de ita quali suppliciter rogantis: atque admonentis, eos mitti pro salute totius exercitus: hoe enim valet δε ιυ r de ii addit poeta hoc pacto ipsum inprimis significasse V lyssi. ut nihilo se terit, quod valeret ad Achillem persuadendum, in quo suus communis constabat.
ENT NYi A illa, quae Graeco hoc senario eontinetur. πριπιπτie καλια. Et veta prosecto est, stro etiam sermone celabratur: quod enim dicimus: Chi ben sede mal petita, idem sine dubio valet, nisi qeod apud nos haec vox communis est: neminemque excipit: in Graeca vero non omnibus, quorum res secundae sunt, id usu veniteriaditur, sed quibusdam tantum, quare certior est apud illos: magisque ab omni remota eri re . Quin autem valeat in nostra illa voce, ben ledere, fortunatum elle, & res suas in simo Sestabili solo collocatas habere, non est dubitandum. Cum igitur in tam longinquis gentibus . ει quae etiam iam magno interuallo temporis interiecto, floruet inhinuenerim idem probatum fulta, re iens ad vitam, ec mores hominum, α ad declarandum mortalium animos aequos
417쪽
non esse; nee mulintri rebias prosperis latrari, placuitus adnotare. Velsum alitem Giareum non inueni api d au tem ipsum: nec qui primus in ea te ubi vehementer de peccate aliqu . cognouerit, monstrare possum. sed opperi in eo ipso libello, in quo diuet tum poetarum i ientiae collectae leguntur. Mem Ar lausis, coiectura iam a me emendi π, DI monio a viris comprobarum.
Avxx sempmper c vi opinora ae timide soleo aliquid attingere, stetias hi genis.
in antiqvis aeripiqtibus ii siquid tamen vimium huiuscemodi temptaui, arictus aliquo modo &qupsi necessitate mihi eius in imposita, id Gio. cum ni men politia inuenio coniecturam meam non inanem tuisse, α nouo aliquo fit-
- moque argumento comprobo vererem meam opinionem, vehementer gaudeo.
Vt mihi necidit in loco quodam Aristotelis ex libro hoc uno , quem habemus de arte poetica: cum enim refellere vellet optimus mulsi crerrorem quorundam, qui aliter acciperent, atque oporteret, fabulam este unam: iratarentque, si non diuissum foret ab una,eademque pet na, tabulam lem per seruari unam, inquit, multa, vel insnita potius numero, uni homini euenire, equorum non nullis nihil posset neri unum; Zc quasi in unum corpus coagmentari, quia illa scilicet iniet i e valde dissimilia essent. haec igitur satis certa sententia erat illius loci r verba i , men ipsi ita legebamur, - μιν - , dc quae sequuntur, corrupta pro sta & non sine macula, quare testione, quam non probarem, retenta, dixi mearbitrati legena dum esse uti α- α r si ι, nulla iit Iera immutata, sed tantum una vocedi iuncta, quae quasi ex duabus perperam coaluerat. Inveni autem postea ipsam hunc summum scriptorem eodeni pacto locutum. eum idemsgnificare vellet: in ii. enim libro naturalis simitationis, ubi do, duobus, magnopere inter se diuersa generibus causarum. disserit, inquit, mi M. I, καθ' αὐδ, .um, se in . ti: ' A καν - enm αν Pgia ira: mia, non est igitur nunest bitandum, quin veta sit haec eius loci emendatio, prius miserum in modum deprauati.
N o i e A et Donatus Terentianus imitatum esse Cicironem, eum inquit In diutina Ione in C. Verrem. Mumsqnt, ea quae dico, mihi crede, nol; haec eoni mnere, locum hune Terentii ex Adelphis, cum Micio placare Iratum sirit rem c pien . inquit. Non est flagitium mihi crede, adolescentulum scortati, neque potarci non esse neques res ingere, de ego prorsus id verum puto; praeter enim ea, quae prodita memoriae sunt de hoc ab antiquis scriptoribus, cotidie magis Invenis summum amatorem fuisse Terentii Ciceronem. vcrba tamen Donati nupta sunt, quibus, hoc tradi trita enim vulgo leguntur. Quod imitatus Cicero te caelum exagitat, cum sibi via
deatur debere, quod imitatus Cicero est, ubi Caecilium exagitat. Druensum apita Gom pQt 'remiam eandem de inviia o Ioneo dia, perae multu a mos misi m. iCAP. V. V Leto grauior poeta, in multo graulare sabula, Aesctylus In ore Arg uorum
re s posuit eandem paene sententiam, quam Terentius in Phormione ab ad Ieicente pronuntiarii erit: cum enim Phaedita apud comIcum eallide statrem p R ruelem purgaret, reiecta culpa in iudices, ita cum patriis agens quod dicebat V
. - risimile riderisecite clat saepe propter inuidiam adimunt diuiti, Aut proptet
misericordIam addunt pauperi: sgninore igitur voluit hane esse naturam mortalium, ut ipsorum animi saepe a vero distrahantur, vi duarum perturbationum, quae plurimum in ipsis visunt: ambae autem eo tempore erga diuersas personas excitatae sunt, idest inuidia demiseri cordia. Id veto tunc fictum esse, quare mirari non oportere, si iudicium illud ptiuum inis
quumque suit: Rexaut militi quem dixi, apud tragicum issem, cum a salute vir n*m Ga
418쪽
IiὐTra invidiosam esse, α munere illo, quod tempus tum requirebat, ipsis
Pi et autem uim quod idem aperte, quod ostendi, poeta ipse dicit, sin on praetem v
tus alteram partem confirmat, praues aqua iam voce, quae aiebat invidiam moueri ad sus eum, cuius res valde bonae iunt. Similem autem ipsam esse assirmat ei, quam declarabat. in autem haec. πιας δε α εχπ- ο ι . .
I v o v v Impἰorum μι-H A M. Cicero vocavit in Philippica si M. Antonia . um de P. Dolabellam, cum pares selle de eodem animo praeditosaa uerius patriam ostenderesi pessimo scilicet de coni letato. Verba autem haec Ipsius tu mi Otiisi Veio non unum idemque bellum fit contra hoc Iugum impiorum ne oacto Plutarchus Agia & Cleomenem, reges Spartiatarum, qui ambo b itala'. &quacumque re potuerunt commodis multitudinis piOipexerant, appella.
p t' '' ' p.1,όlu, quoque in iii. libro hillatiarum, pugnas ungui res, quas ' it --ὼ, ἰώ, voeauit Tranitae usu Eliu hicnt auces ea nomina,satis apte, a rebus russicis: ut en m boum, qui iungum ramilE, .stibus, de munitudine esse debent, ita etiam homines, qui α ipsi ob e uri re dem, quo illi nomine in utraque lingua appellantur. Versus mi pidis, cuius sententia vera eningrauis, metuus MDd plures Graecos aractores .
CAP. VH. st T multae allae Euspidis sententiae non sine rausa valde a multus celetuat sui it ita hare a graui scriptore Polybio in historia plurimum laudata, qua signi fica It unius hominis sapiens aliquod conlilium vincere multorum manus, de id saree essicete , quod illae ipsae moliri & ad exitum perducet e numquam potui seM. loco autem meminit ille huius lapientis vocis, dc cum allas quoque id verum etaeo osci potuerit, praecipue eo tempore exitum rarum rerum, quo in minibus ha
b bi: dtasse simit i a prorius se rem habere. Verba igitur ipsitus sunt, cum O magnoista mu'i sotivus, Carthaginiensium loqueretur; illi namque, duce Xanthippo Laceda moV maeno proelio viceriat in Aphrica Romanos. dc M. Regulum ceperant,qui paulo M tra nimis duras sis, stactis bello, condiciones pacis serebat: unius enim XantMPpi virtute ae, consilio id factum testatur: inqs
4 τοῦ I iis , Em, iragie sabul Is, quae extant, hic locus: ipsum
hue se zeli apud sextum, ubi sitsserit de simplici enuntiato α illo, quod ratione confimi
Sed etiam Plutarchus in libro, quo quaesiuit, an deerat horum versuum citauit: ipsiusque iudicium valde proba & aliquo modo de luatruaum. Et v ientemia, quae rationem habeat, vimque Pisuadendi, Pulcherrima dcta
419쪽
molliut, lacta publῖ . Vt autem hoc quinaue addamus, quἰ diligenter attendet, ridebit ab
Homero accepisse hane sententiam tragicum hunc: ille enim valde commendauit prudentiamae utilium ex peribtia esus quein in primis finxit sapientem, Polydamantis:&quae inde pia blice priuatimque commoda nascerentur: haec enim poetae verba sunt. , A N lici ti
Non potuit Igitur magis ipiam celebra et addidit tamen tragicus iarisini, quod apercus adhuc explanat vim illius.
Quae vocata sit in fabulis si itas.
arbitror primum nomen hoc ita iunctum fuit, ut Aristi des sophistes constat
m, io Smymae, ii oratiuncula deplorauit eius nobilis pidi calamitatem, quod tet motu interierat . appellatur etiam in in in comoedia dctragoedia, eum in i caena persona aliqua secum loquitur . verbo translato a cantu Sc arte muliea. non tamen hociniis tabulis frequens crebrum est: cum enim oratio inuenta sit, ut sensum animi nostra alicui pateticianius, qui solitoauuntur, rem absurdam & amnem insani ficere .identur. conceditur tamen hoc diis qui valde animo commoti sunt,& aut vehementet dolent, aut laetitia ingenti Hati tun . Est igitur totus ille locus Hecyrae, eum Bacchis Exponit quantia oluptatis cauia si it Pamphilo. dc quibus, i auibus sane. malis aduentus taplius remedium adhibuerit, quod adnotatum illic etiam est a vetere interprete, qui inquἰt, , Reliqua pars argumenti per narratur. Non dubium autem est, quin locus ille apud re Euripidem in Medea, cum Medeae ipsius nutrix caeso atque terrae commemorat etae suae musmas, sit αδια: maeror enimis p ut eam, ut in solitudine exponeret res aduersas eius, quam amabat. & tamen, quod illa nesciinax, praesentes aderant speerituri es. qui ii a audirent: ita enim sabulae argumentum narratur. non gitur irritus suit illius sermo e suo sane loco oppo tranoque id ita in vita hoc autem saepe impellit sceni eos poEtas, ut id eummittant. quod ali tet vitiosum iotet. Sed redeo ad nomen ipsam, ut non semper eodem modo capit utrita μι Mai proprie poetae vocantur,qu iugubrescantus vita ex persona edunt: m,qui totum aliquod argumentum iaciunt unam tantum personam exponere: cuius genetis est L1cophion in obleuro illo dc tenebrarum pleno, poemate.
udiavit: His apud Euripidem: simulque rvi Dei di meis CAP. IX.
S τ legans modus loquendi in usu Euspidis: nouoque certa quaedam Eulo verbi is --r valet enlin nisi ego sillor 2 In his locis, quibus inquit ime ede quasi rem nouam vi inusitatam aggredere. vel, quod tamen idem est. nolumetuere hoc facere . ceu ubi in Hippolyto,nutrix ipsius suadet Phaedra ut amet &ne timeat, quali rem asperam & duram, quae suauis & iucunda est, amoti sed te: inquit igitur ri α ἰ x. Item in Hercule insano eodem pacita locutus est de Lyco,sae..uo rege,qui tunc necabatur: ita enim cum ipso egit chorus, siue potius Amphitrio.
: διδ αμ-δι lis: significat enim illi e quoq; tempta rem,quam numquam antea e Pertus es, dc assuesce dare poenas tuorum improbissimorum iactorum. Nam, quod ambobus in locis pro modo indefinito,participium postum est, proprietas haec est Attici sermonis, dc ita saepe loquuntur diserti eius gentis ici iptores. De more a quorum, arboribus agros teramnandi: O de inis, ric tu ab ., turis suχασι O . C A P. X. V α κ κ o in primo de te rustica. ubi agit de tuendis finibus tim&,auxilio at Nun, έ quae, directo ordine satae, separarent ipsuma fundo vicini, appellat tantum pinos, cunedos, rimos, quibus nous, ut docet, multi tune uti latetem e confunderen-
420쪽
mi praedo &lltootirenturvi finibus agrotum. reliquit igitur, ut facile ilara evistinum, leas: nam veteres illos de Graecos de Latinos ordinibus q ue olearum idem praestare soli tos certum est. quod adnotare non alienum duxi . Perspicitur autem hoc ex loco. quem dicabo Ciceronis pro A. Caecina i haec enim ipsius verba sunt. . Eius autem iandi extremam patiem oleae directi, ordine desniunt,&paulo post. Et clara voce imperat, ut eum, qui italum olearum ordinem intrasset, occideret. Patet igitur oleas eas hae de causa ita satas sutile. Non insulse autem arbitraretur aliquis lepidissimum comicum huc respexiste, cumsecit in B trachis, ita chorum admonere Aeschylum rectam, qui erat acer ac vehemens, ne irae indu geret, & quasi ab ipsa abreptus, set retur extra fines illius disputationis: nam pro finibus de li- , mitibus inquit oleas. Locus vero hie est, μινυ .m μή F. 3 μα- ἰκμ Dσ- - λώιοῦν. Nec tamen me ullit scho ita Graeca aliter accipem quae tradunt in Fremo cursu equorum satas ordine suisse oleas quadam, verum hoe sine teri ullo & au bire. Nos quoque id, quod etiam me non nihil mouetj cum videmus aliquem iracundia elatum, quippiam non satis mi dent et&extra rem loqui, dicimus vulgo imam exire et omnis. Oleas autem alias quoque consutileveteres direm ordine tetere, ut nos quoque facimus, planum dc apertum est, quas vocabant ea de cauta. ut putauit etiam δε lux, cum in legibus bolonis inuenit Iet appella s. opposuerat autem eas oleis illis, uti demassirmat, quas Attici vocabant .
E R vvM hune Aratἰ ephaenomenis alitetscriptum habuisse M. Ciceronem ἰαι- iduo apparet.
Atque una tandem in stella communἰtet haerenta, Quam Dubiim non potest, quin ipse pro νπα - , legerit de tamen In omnibus, quis vidi exemplarib eius poetae,& calamo exaratis, de sormis excusis, legitur eodem pacto . . sed etiam valde eruditus eius Interpres de diligens, Theon peruulgatam hanc lectionem sequitur, nec mentionem ullam facit alterius, ut multis aliis locis solet,quae incertam ae dubiis in lectionem habebant. Higinus contra, quo loco ας ei σμω Pisciam notat, apud Aratum legi tradit, e M autem haec vetia sunt .a Horum coniunctionem, quae a pede arietis, primo notatur, Aratus Graece -δ μυ- Cicero nodum caelestem dicit, qui uti que volupi significare eum nodum non solum piscium, sed etiam totius sphaerae esse. Nec munus me mouet, ut putem M. Tullii aetate in quibusdam libris talptum fuisse quod video Avienum, qui de ipse in Latinum sermonem vertit idem opus, eandem lethionem feoquutum: eredendum enim est eum Arati librum spectasse,cum redderet eos versus, non totum te ad auctoritatem Ciceronis retulisse. Sed Andreas quo ue Patricius, vitri agni ingeni j r nec minoris eruditionis, in libro, quem confecit, adhibita mul cura, in phaenomena Claetonii. de otiore huius loci dubitauit: dc Avienum quoque exprestiti, adnotaim.
Explanam Vir ἰὴ locos ope isti Eurbidia: lictorias obsi mr maeram . CAP. XILVon obscure tes c Diomedes apud Virgilium, suadens legatis regis Lati M.
ne bellum susciperent contra Troianos, de nausia o Graecorum, apud saxa C pKarea, plenius exposuit chorus apud Eusipidem in Helena, cum in ti,quae per pelli forent G tam in ea expeditione defleret, nec tamen omnino plane de ape te: neque enim nomen ponit eius, qui in staudem traxit Graecos, Graecus de pse homo, ut vicis tetur iustum inum dolorem, de ipibs, graui malo oppresibs, tempestat que iactitos, in maius adhuc, malum rapuit, salsa spe saluus: plenis'; siaudis luminibus, quae e promontoclo illo sustulit, hac nota callide significans portum illic esse. Nauplius autem illa fuit, Palamedis pater, qui nactusoccasionem, illa usas est: de veterem atrocem iniuriam vici-
. sci in animum induxit, cum Graeci filium, damnatum iniquo iudicio, intrustassent,de vis, . tiam crimine proditionis intimauent. Locus ii ut Euripidis bie est.