장음표시 사용
421쪽
cto ινν aes ex hau . - . Apparet igitur quἰd valeat aptus nostrum poetam viator: nam dedit hoc Virga ius monti, quo, quasi instrui uento quodam, usus est Nauplius expleadi tui doloris, quod calamitosi illius senis proprium utat.
Tolim iis au frum comprentum, obesse in omnibus arti anum II adnon ipso exor iandi.
U Vt valde eupἰ di sunt alleurus boni obtinendi. In illis persequendo, quia modum nullum in ipso tenentiae plus eius rei petunt, quam Oporteat, laepe labuntur, dc maiori culpae astines ita fiunt. quam antea extitillent, si tudiore illo suo studio contenti su sient, ae non tantopere ipsum exornare conati essent.Οltendit hoc usu venire M. Cicero otatoribus quibusdam qui cum intelligant sestus eor. potis magnopere adiuuare motus animI, ac debere eos. qui persuadere volunt. de ei licere quodiuident, exprimere affectus omnes, tanta cura ncumbunt in eam rem, ut merito postea repleahendantur, de pro oratoribus h litiones fi int: videanturque in scena vertari, non in soro, mliso omni de re, ac personae suae dignitate. cum igitur praecepta quaedam traderet, quae ad iacerent hoe diligenter admonuῖt in i j. libo, de oratore: inquit enim. Omnes autem hos motus subsequi debet gestus, non hic verba exprimens scenicus, sed uniuersam rem de sententiam, de qui e sequuntur. Animaduertendum autem, ut oratores errare docet Cicero, qui pluet tibi asciscant, qui in deceret artis histrionum, ae paene illi ipsi finit. ita peccaturos ctores quoque sabularum, qui re ipsi eodem pacto in rebus Iai tandis hastam mensuram no a adhiberent, ac nim .s magnum studium ponerent in singui s iactis. quae referrent, exi mei dis, de ante oculos spectatorum collocandis. Notum autem est aeculare Atii totelia tibi cines quoidam aetati, tuae, qui 3c ipsi in hane culpam inciderent, de ea , quae satis apte suis tibiis illuit rate pollent, inepte eoi pote reditere conarenturi insimulat enim huius vitis nonnullos in extremo. quem habemus, libro de arte poetarum, de quomodo illi ei uis paene ilianibus exirent, exponit. ho signo scriptores onendereret ma 'in caedem actam e ser eonuenireque Plura chisci poetan oro, is re obsura narranda.
lo N si It vanum, nec ad rem augen am tantum excogitatum, quod elmanter a Petrarcha nostro de Marpi viri ute, de in eredibili tolerantia laborum prolatum filii, cum inquit, victoriam ipsus prae latam csebrans. Quando, allelato Ic stanco, Noti piu beuueuci fiuine ac via. che sanguerHoc en in usu ventile aliquando, liti tis mandatum est ab optiinis scriptoribus. Thucydides, eum inter Itum exercitus Atheniensium t grauemque plagam, quam illi acceperunt in Sicilia, exponeret, de tranii tu Astinat j fiuminis .in quo loco praecipue male acceptae luerunt ipserum
paene de rege Persarum natiat Cicero his vertas in V. quaestione Tu seu lana. Darius In figa. . euim aquam turbidam de cadaueribus inquinatam bibIllet, negauit umquam se bibit se iucun- , dius. Sed postquam de proelio illo Maris de nostris poetis agere coepi, addam quod a Plutarcho in is sius vita memoriae proditum est de ingenti pluuia, quae statim post pugnam illam in terram L fi ilae tu quod usu venire solere dc saepe factum esse illis temporibus, idest post eaedem magnam ho uitiauit , Ipse significauit. Nam Dantes quoque ostendit non mulio post pugnam ct ipsam atrocem, qua in agio Casentino, loco qui vocat ut Cain paldinus,Gliel fide uicerunt Gia belli nos de grave vulnus paremus illis imposuerunt, idem consecutum fuisse: nec tamen ille id contIngere sidere docet. led tantum eo ipso tempore tactum esse narrat. versus ipsius, quibus iiDccecinit, sunt in capite v. Purgatorii, ut verbo utar, quo uno e tribus ille poema suum dirutiluxiti Quace id irascatur,qui videte volet, totum locum apud doctissimum eum histor lauin
422쪽
set. cum autem duas rationes eius reddat, altera illarum dialna est, altera naturalis. sed etiam iocin noster, valde de ipse eruditus: nee minore ingenio praeditus, idem paene existimasse detur: studio namque vel ira potius, mali daemonis, non boni ut Plutarchus, factum id tune
dicit: statimque etiam de imbribus&ortu Ipsotum naturali dissierit, ut prorsus locus nostia valde similis esse videat ut illi loco Graeci auctoris. Lex Piso explicatae cretamque esse t m rara, quam Graeci ζαμαι appetram, pini semon . CAP. XV.LAeto suis in legibus licere notuli alicui sumere aquam e puteo vle n , atque ita omnibus horis diei molestum illi esse, nisi pirus ipse aquam sedulo suis in seisdibus conquisiuisset, &vsque ad cretam demum Glum sedisset . qui vero hoeptuis secisset, nec laborem ullum sumptumque declinasset , cum omnia frustra expertus esset,libete poterat uti aqua propinquae domus. cretam veto terminum esse aquae notum est, quia solidam eam terram duramque penetrare illa non potest, unde in ea tamquam in poculo, vaseque aliquo aqua diu seruatur. Plinius etiam hoc, quod in ore is rutatum, aquas perscrutantium, est, cognouit . nam in xxxi . libro, inquit. Figulari creta semis per dimitur spes,nec amplius puteustoditur . quam vero ille cretam figularem: Plato autem appellat, nostri pancone vocitate consuerunt.
Md iacetam e plenum bonoris picabatur, ingenuum hom nem artem Lun codere. Attinis legibus vetebatur.
I v E R s A instituta honestarum etiam elultatum, siciebant saepe, ut id factum,
quod uni earum probaretur, alteri vehementer dispi ceret: nee tamen nonam bae illae dignitatem colebant, sed longe alia vἰa ad eam festinabant. multis igitur modis inter sedissenserunt mores Spartiatarum & Atheniensium, in quibus i iam hoc fuit, quod Lacedaemon j, cum disciplinam militarem colerent, turpe putabant esse, in alia ulla arte occupari, qui contra rem p. Atheniensium legibus ornarat, cum otium valde resermidat et: ipsamque sontem multo tum magnorumque malorum esse Intellitageret, inertes homines poena afficiebat: metuque ipsos ad exercendam aliquam artem compellebat. declarat hoc ita se habuisse vox illa, siue factum pol us Lacon Is eius. qui cum Athenis tunc esset; audissetq; quendam damnatum, ut inertem Notiolum hominem, tristem e foro abire, comἰ tantibus amicis, &ipsis maerorem praese serentibus, rogauit eos, quipimpe stabant, vi monstrarent sibi hominem, qui damnatus esset, quod liber & ingenuus foret. Adeo set uile esse se ignominiae plenum ducebant, versari in aliquo studio, quod rei quaerendae D. um videret ut . Visum autem mihi est hoc adnotare ea de causa, qua dictum est i & praeterea quia apud Plutarchum, qui hoc commemorat in Lycurgo in extrema hac sententia, quam ver-- ti, mendum est. cum enim ita in excusis legatur miri euo tas, .unix ογ, sne ulla dubitatione scribi debet, quod mendum alia quoq; loca propter similitudInem aliquam harii in vocum deprauauit. V t hunc ipsum e vita Socratis, quam scripsit Laertius: eum enim ita in excusis nunc legatur accusabat autem ille tune E is clidem, Plurimum studii ponentem inconcertationem plenis disputationibus αθυήια - τά πει τ-, vix a MD. . videtur omnino legendum et nulla enim in illis contenti nibus est turpitudo verborum . ita vero legi debere: usurparique hoc verbum solitum de studiis quoque litterarum, declarat alter hic locus eiusdem scriptoris in vita Carneadis: cum enim tradat ipsum totum deditum studio sapientiae, n lexisse omnem cultum corporis, ita loquia
Es haurire Hractat se usurpatam esse a Cicerone, O verbum , quia huic rupistit a Graecis .
CAP. XVII. T haurire usurpatum est a Cicerone, cum lilantiam bonarum artium a
cultum: animi ostendet et, ita verbum Graecum, quod huic respondet, a Platone in
423쪽
- μή a nari χme M, dc si Graeeum hoc aliquis Briata; toprium, non ita rilitiam illic esse diceret: illud tamen Latinam pro Archia dictum, manifesto translatum. Illa quidem certe, quae sumina sunt, ex quo sonte hauriam, sentio. Sed animaduertendum etiam ut ambo illi suo in sermone haut ire ex fonte dixerunt, ita alterum eorum. α Lueretium etiam . alio patho haurire sontem, aut aliquid ii mile dixisse: nam poeta de se inquit .
Iuuat integros accedere fontes.
Atque haurire . Et orator de aruspicum responsis. Ouam denique tam Immanem Charybdim poctae fingendo exprimere potuerunt, quae tantos exhaurire gurgites pollet .
Ear iis verso, testimonii loco citatum G A ristoteli, quadam sivi paruinearum ilia, quam apud auctorem tu servio . CAP. XVIII. E R s v s hἰe Euripidis, in Iphigenia in Tauris.
Δ. n. μιτ αλ pronuntiatus autem est ab IpM- genia ipsa, cum Oresti epistolam it anus traderet, quem tamen adhuc stat rem suum esse ignorabat fortasse integer non est: ipse certe multis ab hine annis in hanc sententiam veni ut pro legi debeat , quemadmodum sane ille olim legebatur apud Aristotelem in iij. libro de alte dicendi, ae dolui, me ita eo exemplo emendando nam aliis quibusdam sui partibus deprauatum ipsum miserum in modum erat potius secutum elle peruulgatam poetae lectionem, quam vini ia veta ipsus, quae illic testabis t. quare nunc id admonere voluit de quid de illa sentiam, diligentius te Dimaduersa. docere. Notio igitur huius iuncti nominis τι in .m, non videtur illic ullo modo quadrare: iteque enim litterae illae maeroris, sed laetitiae plenae eram, ut paulo antea Iphigenia ipsa lignificarat, quae dixerat illam epistolam indicaturam esse Oresti eos vivere. quos put allat Iampridem mortuos. ω demum nuntiatu tam ipsi esse voluptatem magnam decertam. od iacit autem ad alteram illam lectionem confirmandam, arbitror illi evocatas episti lac plicationes, quae speciem quandam illius rei praebent. hoc voto non meum solum iudicium esse, sed veterum quoque, cognoscitur testimonio hoe Hesr.
cliij, qui suo in letico inquit, τἰώ . De mira quod exandri amore erga Itomeri , ct nudis, quod posuerat,
ut cumpatam emendarum, O correctum taberet.
A o M v M amatorem si sse Homeri Alexandrum Macedonem memoriae proditum in t σιυμ, re enim ea de eausa vocabatur, dc hoc prorsus verum esse ex non nullis ipsius votibus aperte cognoscitur. Quomodo autem non admirari potuit. & in delicus habere tam eximium de grandem poetam, sertis in primis de senetosi animi rex & qui desiderio laudis de gloriae statim a teneris unguia culis flagrauerat s non negligenter autem ille, & ut pallim ferebatur, tactam eum legerat, sed i plum etiam emendatum M meliorem undique factum, habere studuerat, In quam tem petam etiam studiumque suum praebuerat ei optimus omnium artium magister Aristoteles, qui non minus, quam ille, auditor ipsius, diuinum eum poetam amabat. habebat igitur saeupe in manibus Alexander certum quendam Homeri librum, ut dixi, correctum dii genter, qui poli illius inter tum, cum diuulgatus esset, appellata est editio illa ta vidi stingueretur ab aliis non paucis, quae valde celebres vetero illa aetate erant. nam multi de sortunati viri de scientia multarum rerum clari, in eam curam incubuerant: cum autem e ditali gentia principis peti pateticorum prodiiise illa editio credita dc dicti sit, Strabo tamen commemorat Alexandrum una cum Callisthene dc Anaxarcho, accurate Homerum legisse de non pauca tune in suo libro adnotas Ie, quem librum pollea in ferulam condidit, inuentam a se in Darii gata, sumptuosam dc undique ornatam, vade postia nomen illud let uit de ab ea in quam capsula, semper vocatus luit.
424쪽
De 9- voeatralis, quibiu appellaritur cunicus quia Graecin . se venatione vetere ipsorum . CAP. XX.
os cuniculos Latini vocarunt, Aerut plerumq; appes latos a Graecis constat, quod tamen nomen non eam tantum an antem ostendit, sest leporem omnem: eadem de causa xlij ipsos nominarunt. nam passim lepores voacari notum omnibus est . quare non desuerunt, qui cuniculum in leporibus enumerarent, qui videntur putat se leporem respondere Graeco superiori illi nomἰni, ae genus quoddam valere. Strabo, quo loco de Insulis Balearibus agit, testatue psos a quἰbusdam nominatos λιMe me, quae tamen Graeca vox communis ipsis erat cum a lii, quibusdam bestiolis, ut veteres grammatici te tantur. Cum autem diligens ille scriptot commemoraret miram quandam pauci a tem esse beluarum pernit ἰosarum,dc unde aliquid de- metiti nasceretur hominibus, in illis locis, excipit cuniculos, a quibus satetur pestem afferri iis omnibus. quae otiuntur e terra, cum morsu violent eorum radices. Sed idem etiam exponit quod remedium adhibere illi soli ii sint huic tanto malo. id autem erat, quod alebant vἰ- uerras: ipse appellat eas scies agrestes, quas e vicina Africa petebant: ipsas enim, Iniecto ptiaus ori ipsarum steno, ne possent illic eos interficere, in cauos illos iniiciebant, atque ita inde euniculos abditos educebant: illi namque visa bestiola, ipsis inimica, inde subito erumpunt: eosque vivet tapei sequitur. Verba quibus postremum hoc exponit Strabo. haec sunt .
unde autem acceperim Latinum nomen, quo ipsas appellaui. indicabo: a Plinio enim sumpsi, qui idem tradens dc de peste, quam asserrent satis omnibus cuniculi, dii putans, ad extis in mum inquit, Magua propter venatum eorum viverris gratia est: iniiciunt eas in specus, quiis sinit multi Hres interris, unde & nomen animali; atque ita eiectos superne capiunt. Nari uit autem mihi actἱs ingenis iuuenis, dc multarum. rerum peritus, ciuis meus, honello quidem loco natus, & omni honore dignus, Alphonsos Cambius Importunus hane venationem euaniculatum in intula Prochyta hodie exerceri: cuius incolae e Sicilia afferunt bestiolas, quibus eodem pacto eos captant, has ipsas ab illis vocatas Brettas. puto ego esse, quas nos Patri et ne vocamus donnotas, aut eiusdem generis aliquas.
Aetita quaedam sententia Dantis incressibila, inuentavit apud Euripidem. CAP. XXI.
Pvo Eutlpidem ιχιτισι chorus eius sabulae, quἰ constabat e mulieribiis Argi uis, matt.bus ducum illorum, qui interfecti Merant ad Thebas, cum miselum tuum statum aperite vellet: condicionemque quandam vitae nouam de ante euna diem inauditam, dixit se neque in mortuis, neque an vivis numerari posse, sed Maera nactum este sortem quandam separatam ab illis extrem ἰs dc contrariis inter se Verba eluditi atque ingeniosi poetae: dc Pars deuique eius luctuosi cantus, quae voeatura setas, sunt haec . . - Εως μα-ot ἐωα κνηαε
dem autem quod acute excogitauri Graecus hic poeta, in mentem quoque venit nostro, non minore ingenio, neque doctrina praedio, pociae Danti. qui, si politiore hoc seculo natus sui cser, undique cultior &ipse atque ornatior extitiisset: obsuit enim ipsi non nihil inscitia illi .etatis, qua vixit: nec si uit ipsum integram absolutamque ingenii gloriam adipisci, qua de causa ei iam putari non. potest eum sementiam ha ab Euripide accepiste. sed naturae suae dii nitate. idem quod antea tragicus ille magnus viderat,& ipsum vidisse: locus autem hie est eum exprimete vellet subitum quendam ingentem metum, qui animum eius occupauit, visa horti
bilite, vel potius audito selmone doctoris sui, qui timore ipsum impleuem.
425쪽
lo non mori: & non rimasi vivo, Pensa horamal pet te, s 'hai fiot d 'ingegno. Muat 'io diuenni, a 'uno ex d altro prino . . Magiu quo Ham pratae, Antiates, eoami desiererem a moli, anisbus iat ial genter Graecis, bonoris eorum causa.
CAP. XXII vi Antium, non ignobile italiae oppidum, antiquitus Incolebant, in studio
non latis honesto, vel turpi potius Sc iniusto, versabamur: piraticae namqued diti erant, & mare proprii luuia omne infelian habebant. cum igit ut Graeci crebras ab ill .s iniurias accipe ent, nec pollent aequo animo id pati, quelli sint de his rebus cum leuatu Romano, in quorum potestate, ut reliqua cuncta lialia. ita illi tune erant, de iij cre irium accus runt: docueruntque satis acute, rem sacere populum illum, quae admirabilis ac valde absurda foret. dcta men illo ipse tempore, quo de ii s talaris eum ipsis expostulat uiat, non nullos colum hominum a se captos remiserunt: dixeruntque saillo, dono daret ei publicae et nec in eos, quamuis iure possent, animaduertere voluisse ob e gnationem. quam cum ipsis baberent: non tamen ubi videli hone ituin, ut ridem homines Imperium Italiae obtinerent, dc in Graeciam prae iones mitterent; Praeterea non conuenire, ut cum in solo aedem Calloris &Pollucis aedificallent: eosque deos in summo honore habe tent, quos omnes nautarum conscruatores nominant, mitterent postea in Graeciam, qui patriam eo tum diriperent. His igitur argumentis impulerunt senatum, ut Antiatibus praeciperet in alio studio: condicio neque vitae occuparentur. Alexander autem prius de postea De. mettius reges, ut memoriae mandauit Strabo, huiuscemodi litteras Romam miserunt.
Sublatum me natim e primo tam M. Varronis de re rumca .
Votet olim me, nescio quomodo, locus hic maculosus M. Varronis, eum operae multum dedi Ipsi emendando, re nitidiori undique, ope antiquotum liabiorum, reddendo, quod arbitror me multis locis, vel infinitis potius. praest iisse: ubi enim praecipit de instrumento sandi, quόd semivocale appellauit, ita seriptum est in omnibus excusis libris, nullo sensu . Ea sola, quae agri colendἱ eiusa erunt, & solent esse p uaria, pauca habenda . in cunctis autem calamo exaratis, ut in ilialo, .etustissimo omnium es fidelissimo, pro pecuaria, recte legitur peculiaria: vocat autem p eor, peculiatia, quae propria illius agri sint, & ipsi colendo necessatia existimantur. Ex iis auistem, quae sequuntur, perspicitur hanc veram esse lectionem: reddit enim Ipsis rationem suleonsilii. Quo facilius mancipia, quae solem, se tueri de assidua esse possint: li namque muli, tu do maior pecoris, quam ea quae haberi solita est, illic aleretur, haec inde Incommoda naiaseeremur: in illo namque custodiendo dc cibo ipsi parando, plures serui occupati sorent . quato eum definitus eorum numerus sit, S tantus solum, ut fando colendo idoneus existat, non restat et illis tempus ad se reficiendos e magnis dc continuis laboribus, quos in lando colendo sustinent: hoc enim existimo valere, quod inquit, tueri se, nec pollent etiam, impediti altera illa euta, assidui in opere suo eile. Haec autem huius loci lectio mirifice probatur Ioanni C selio Germano. viro optimo de maximo ingenio: singularique doctrina praedito, qui meeum diligenter legit libros hos M. Varronis, cum ambos nos eruditissimum hune: politissimurnq; saliorem admiremur: nec minus studio, quod iradit agri colendi, delectamur.
Intemptarum Gisse Vicidium, imisatione Graecorum, amotanν omne tale appellabant.
M p T AT v M, quod vocatum est a V rgilio, ubi callida consila & praestigia,
Caci exponit . a Demosthene amitanν dictum est: idem enim prorsus signifieara voluit, cum in oratione pro Ctes phonte de iniuria de importunitate aduet sati
426쪽
facio Ita gerunt, ut quamvis priores doli ac fallaciat ipsis non suecesserint, tamen semper noui aliquid experiantur, inanite ito impudentes sunt e vecordes, ut improbissimis ille moris talis , vel monstriani poetius , Cacus . Eodem argumento, ac verbo quoque via est apud eundem poetam venus, cum lunonem insimularet, nec ulli rei parcere lignificaret, ut perderet Troianos: inqui tenuit, cum iusta ira commota quasi obiiceret id, quod defendi non posset, Momncs numelos in te saeuissimi iacti contineret. Nunc etiam manes haee intemptata manebat, Sols rerum a mouet, et quae sequuntur. Sed Horatius quoque hoc verbo usus est, cum tamen laudaret eos, qui hoe mmmis ant: de honore dignos vile, non ivominiae ulli assines, arbitraretur; inquit enim de Latinis homuimbus, qui tenerentur studio poetices . . Nil intemptatum nostri liquere poetae, . Nec minimum meruere decus, vestigia Graeca ἀ Ausi delerere: & celebrare domestic facta: - Vel qui praetexta, , vel qui docuere togatas: Quomodo etiam luperius verbum cepit Herodotus in vij. libro historiarum in longe maioreme,ponendar cum inquam secisset Mardonium Xerxi regi Persarum suadere, ut bellum Grae clae Insertet: aifirmauit enim ille in exremo suae orationis, oportere viros omnia experiri in .it, . quia nihil boni sponte sua ad nos peruenire solet, sed cuncta, quae obtinemus, a Pella . io illotum impetrandorum Lari exoriuntur. inquit igitur. iso
427쪽
Errarum Theodori patefactum, in veriodo pro mare in uesis . C A P. I.
Ris Toxit Es saepe,dum tiἰtitur res aliquas obscuras apertare, atque ipsis plurimum lucis ad e, utitur similibus; quae similia, nisi nobis cognita sint, quod aliquando nostra culpa con tit Nit, non iuuant, sed aliquid potius nouae caliginis indueunt. danda igitur in primis opera est, ut quasi oculis videamus rem illam : non semper autem id facere possumus, valde mutatis tam longo temporis interuallo moribus dc institutis mortalium . Sed, ut ad id veniamus, de quo nunc agete volumus, haec verba lant Aristotelis Inyrimo eorum proble tum, quae faciunt ad sudorem. ἀν--,Oe - , tam sese. quaerendum igitur quae nam potissimum sint clepsydrae, quas intelligit: neque enim ipsum arbitror nunc significare vas, quibus horae, spatiaq; temporis notamur. vi autem primum ostendam, quid de hoc sentio, existimo vocatum quo que suille a Graecis hoc nomine vas illud. quo mos est , hortos irrigare . vi Iplum qu que in consuetudine veterum illorum fuerit. nam contingit plane in his, quod tradit hoe i co Aristoteles, ut cum superius foramen latum aliquis digito clauserit, e tenuibus illis inserta tibus foraminibus aqua exire non pol sit: ipso autem aperto, statim fluit e tenuibus illis aqua. quae iotis speciem habet: & ante oculos ponit hominem corpore sudantem. Theodorus quia nisi sillor, in hoc lapsus est, ita hoesmile expressit. Vt in aqua fit vasis, quod in male demita sum, dulcem intra se colligit humorem. Solebant sane nautae aliquanto in magna egestite aquae, vas in mare demittere. sed ceteum, quod nulla aperta foramina in se contineret. cum tamen cera rara sit. de,quae saliunt oculos crebra foramina habeat, sine fale, de quasi purgata a qua per illa ipsam penetrabat, qua sitim lenirent nautae . sed ho ut patet, nihil ad rem.
Ficatus ac rate Iocin Gice nis . nihla II . Philippicue indie pupam si duo Graecorum orasarum. CAP. II.
1 Ac MA vIs est horum verborum, quae Cicero, vehementer commotus animo, estudit. non longe ab.initio secundae orationis, quam habuit in M. Antonium. Quid putem contemptum ne me non video nec in vitar nec ingratia: nec in
rebus gestis: nec in hac mea mediocritate ingenij. quid despicere possit Ani nius . quis autem non intelligitquam molestum de graue sit ingenuo homini &libeto, eum videt se contemni: & in eo genere hominum collocati. qui possunt sne ullo m tu a quolibet laevi ac violarie Eadem autem sententia usus est contra C. Antonium de L. C illinam competitores, ut ostendit Alconius, qui haec inde verba citat. Me, qua amentia indi etiis est ut contemneret, constituere non pollum. sed etiam similitudo quaedam ipsius extat apud Lysam . qui in oratione aduersus sodales, qui Ipsum maledictis prouocassent, inquit. - μὲν - γδ valet igitur apud ipsum, quod apud Latinum oratorem contemnere. nam Demosthenes, cum idem significare vellet: irritaretque animos suorum ciuium, ignominiae insolentium, in Philippum M cedonem. quem indicat in epistola quadam sua, qtiam ad populum Atheniensem miserat, iis os despicere,al O verbo vlus et t. haec ipsi Let verba sunt in oratione de Halonneso. I -δ-
428쪽
pia in ridem re os elidenda,iisdemverbis usus suetat: dixerat en mimo, . iύ Ghue αι- od vero insuperiore exemplo summus orator inquit, idem significare volens Terentius. dixit accurate, eum S ipse aliquo inodo doceret ex Peli a Simonis, aequiore an Imo polle ouempiam se tre, si fallatur ab aliquo clam, quam si Palam: tunc enim plane intelligere potest, se despici: ita igitur itale loquutus est cuin Datio. Ita ne tandem idoneus tibi videor esse, quem tam aperie fallers incipias dolis Saltem accurate, vi metui videat certe, si te sciverim. de loco ciceronis, qui M. quod tim caelesse νωα lupam,c es Ries lupae non Graium instin ocata.
C A P. III. M Cier rho, cum In ἰ j. libro de natura deorum , tot et quaedam, ut Graecἰ Ipsa a
is pellant, signa Ocata a Latin f, nominaret. in illis potuit lupam: cuius beluae si is mulachrum, estgiemque numquam memini me legille telata in esse inter sidera. Verba ipsius haec sunt. Singulas enim stellas numeras deos: eo'; aut biluatum nomine appellas, ut capram, ut lupam. vi taurum, Ut lconem. aut rerum ananimarum. vlargo, ut aram, ut coronam . nec tamen me tallit lun orcs quosdam belliola ira, quam dextra manu tenet Centaurus, existimalle eisse lupum, decept s nomine Graeco: Θ.t in Damque ab Ipsis vocatur, cum tamen 2. I, Omnis belua, expersque rationis animans appelletur, de non 'et a tantum M immonis. praeterea Θ-e M pars signi est, dc non sgnum, quare ii ipse si ioq; Cicero putasset efiigiem illam referre lupam, non numerasset iplam in plenis re integris signis . hoe autem in dioisse non alienum mihi vili est. Eodem autem loco illud quoque mihi animaduertendum videtur, quod et ex vocat stellas de adiungit etiam singulas, cum tamen signa culicta constente pluribus stellae Est: que iit, ii ius vocatum a Latinis, coagmentatio plurium sicliuium . Inu apud Homerum locutio frequos in ore medicorum; cinctora pre, liri aliquid proprium eiauanu praeci P t.
C A P. IIII. V o o medicῖ. illi veteres, passim dicunt: & Latini scriptores omnes, qui alIquld ita
dunt, quod ad artem eam iaciat, ut iubeant hoc aut illud aegroto dari ex aceto, ex melle, ex vino, ex aqua, usurpatum antea suciat ab Homero. unde multae huἰulceis
modi sermonis concinnitates fluxerunt et apud ipsum enim ita Penelope loquii ut in xl x. libro Odysseae.
EI Itinc . Sed etῖam M. Varro in libro iij. de re rustἰca, quo loco praecipit quomodo itidem anseres ali debeant, inquit. Pullis primum biduo polenta aut ordeum a Dponitur; tribus proxἰmis nasturtium viride, consectum minutati in ex aqua ἰn vas aliquod . Plautus quoque in Mcrcatore, cum Acanthio, cum hero loquens, dixit Iet Tua causi tu pI r m Iees, iamdudum sputo sanguinem, ita iacit Charinum ipsi respondetitem; Resinam ex melle Aegyptiam vorato, saluom secerἰs.
Non pransus υ- ιideri praecepisse V rilium desere Medicae arboris, signum pie indicatum, quod deriarat eam pror eo, quam curia. in vocamus. CAP. V. I Ruthius, ubi Medlaam arborem describit, quae nune In multis Italἰae locis frequens est et oersequiturque omnem historiam ipsi us, de flore non satis diligenter videtur locutus, cum dicat. Hos apprime tenax t diuo namque in ea suiu genera flotum, Valde inter se discrepantia: alterum namque illorum steti levi inreeundum est, quod Thmphrastus vocat αλ ω: neque enim inde umquam pomum ex a t, cum principio careat: Videturque ipsum ornat s tantum gratia a natura in ea iurpe creatum: alterii murio secundum, γ Mure ab eodem appellatum. contratium multis patuisi bus illius. qui sane flos firmus illic est& stabilis. quare recte vocatus est tenax a poeta, uod illi alteii Dullo modo quadrat. Auxilio autem horum, diuersorum inter se forum ccito tenetiar, quaest albos, ct urinamiqui tuo Medi m vocabant. Quare miror Athenaeum' . Macrobium,
429쪽
Macrobium, ectetos, qui de hoe sedato quaesiuerunt: ac multa undiquε tin monia estarunt. ut probarent, quod otiandere Volcbant, malum Medicam esse citrium, hoc nimo argumento vlos non eite: nam albos eiusdem generis, quam nos a colore pomorum malum rancium vocamus, fores omnes similes inter ie habet: ει qui idonei sint, nisi aliquid obfuerit, fluctuis, tendo: Addam autem hic, non alieno loco, quod mihi non sine causa c ut arbitror in negotium exlii bet apud Plutarchum. ut tota res accurate ponderetur rubi en ἰm ille in v. libro
quaerit, cur Homerus malum arborem postsimum vocarit α λανυ πω, narrat, cum in
cena do tum viro tum sermo de hoc inciditici, Tu phonem quendam medidum dixisse, ita fructum hunc vocatum fuisse, idest laetum M speciosum.ex collatione ipsus ad arborem, quae, cum valde pusilla lit& aspectu tenuis, pomum sermo lum de amplum gignit: fluctus sane m ii iimpliciter appellatae, pulcher est: nec ullo modo exilis ; led tamen artar Ipla humilis de te nuis non eli: talisque demum ut mirari debeamus eam tam honestum & grandem frit tum fetiare: quare venit mihi in mentem aliquando suspicari, Tryphonem Medicam hane malum interulexisse: de illa namque hoe vere proferretur: nulla enim fortasse tam humilis stirps , tam spe cloiuini &ta in amplum fructum sertiane ut veteres grammatici volunt) cognorat arborem Medicam poeta, quamuis alio nomine ipsam appella iit, idest haec enim ipsus ver is ba sunt, ubi de insula Calypsonis loquitur. κα M sed tamen videtur huic opinioni repugnare, quod pomum Medicae m li, tua sponte sormosum est ac valde quidem soris mos uin, unde A thenaeus tradit, veteres illos minime solitos id comedere, sed domi tamquam Pulchrum quiddam &spectaculo dignum, tenere. potius huius rei argumento intelligi potest: Sophocles enim in Electra eodem pacto loeutus est, eum eandem rem exponeret: fideliterque ipsam commemoraret: neque enim illie dolus elle poterat, suspicioue fallaciae ulla manebat. Quo igitur loco eadem, magni animi virgo, si rorem Chulothemin alloquitur: rogatque ut abiiciat quae sepulchro Agamemnonis munera dederat ips nesaria mater serenda: proque caesarie Clbtrumnestrae iubet ipsam potiare suam ipsius comam, integram 5e ad cutem usque detonsam: hoe enim pietas hortabatur: polulicet utque etiam suam illi se daturam, iisdem paene verbis usa est, quibus superiore in loeo alterius poetae: hoc certe, de quo lis est, idem prorsus est. inquit igitur.
Non igitur, ut putarunt qui contrarium sensum inde eruerunt: ipsumque defendere omnibus vitibus conati lunt, si ad cutem totondisse Helenam eapillum signiscasset, dicturus fuisset. e. aut eo , sed quemadmodum locutus est, cum appareat Sophoclem, etiam ipsum politissimum scriptorem di ciuem Atticum, eodem pacto locutum esse. Qui autem rem iapsam sibi ante oculos proposuerit; ec quomodo comae stent in muliebri capite attenderit, s cile, ut opinor, veritatem huius quaestionis videbit: apparebunt enim illae propter lonsitudiis
nem vatae pendere, ac paene tςrram attingere. quare merito vertex, unde illae cadunt, gummaspiarum pars, excelsaque dici intest: contraque non male etiam vocaretur altera pars ima atq; humilis. Hoc autem est, nisi fallor, quod Omnem scrupulum euellit & veritatem ipsam apotit. Nee tamen inficiater, quod ad vim notionemque verbi facit, aliquo modo posse etiam v eari ακρον τροχα, ut nos quoque vulgo loquimur, aciem capillotum M sane futuram summam extremamque partem,ut videtur cepiste Sophocles in Oedipo Cotoneo, cum metum ostende. re vellet, excitatum ob ingentem sonitum: inquit enim .is io, μαλα ιμπι
Sed cogitare oportet cum hoc contἰn si stare rapillos horrereque, non cadere de deorsum seriti. quale tunc pars illa mn sine cautiis una cellam vocavit: est enim sublimior, atq; elaicor ritus quaenis de loco Euripidis ex Oreste, renouatur optasque prior
auctora non neglige rure coormata .
430쪽
m casco , ix. vocato: eundemque es eadem re , sed nomme αο
A s x v M ἰηίου vocavit Euripides, a suco, unde In Ipso faciendo lae cinisset, non i qui alia ulla re diuersus foret. e fico autem potissimum sucus ille erati apud hune d igitur poetam ita loquitur Cyclops, sua diuitias commemorans, in tabula, cui ipse nomen dedit.
. . - Κιυτυρος - - :sim Cum vero non huius tantum arborIs suiscus ιτα appelletur sed aliarum etiam, ut ii barum quoq, non nullarum,hoc ipi quem Oilei di, uti pallotes consuesse docet M. Varro in extremo libro de re pecuaria his verbis, quae ipse selim, cum admodum corrupta serent, emendaui. dc in eo loco restituendo citaui supectorem Graeci ir g ei versum. Alij pro coagulo addunt defici ramo lac, & acetum aspergunt. Item aliis aliquot rebus, quod Graeci appellant alijiηozalijdUM M. Addere autem nunc libet, videri eundem caleum vocatum ab cadem re, ied vocabulo alio. nam κριδὸν Attici scriptores voca bant i nisi fallor)cacumen rami, surculumque fici,unde maior vis copiaq; luci flueret, ita auisiem partem illam pluribus locis vocavit Theophrasius. Helychius velo est , qui in suo lexi eotestatus est, ita vocatum genus quoddam casei; inquit enim κραδ-ς . . a. τε ex ς -ο κρον. Nee tamen me fallit inierpretem Ariuophanis putare est. fiet speciem, ubi declitat locum hunc eius poetae cves Puz in quo me nuOeli cales, opiae vocati. aac
Declaratum, M. Varro in loci , mba re vitis conmotem, posse tamentato digi ex veII bis veteris lactionis.
Ο Η reprehendo, quae nunc videtur probari omnibus, lectionem; & quam ipse eistiam olim recepi:-nunc quoq; non damno, sed tamen qu d in antiquissimo libro ostenderim , quod tunc rc icui. dc quo coniectura ferar, indicare nunc volo: cum enim ita hic locus M. Varronis e libro de re eccuaria, leg itur in oculis. Et vel in res poetare, qui alios vocant alios illos πHui, riat, ecquae si quuntur, vetuli illimum dc optimum C qmpus Pro ηε νη - , habet polyrnas. in quo itincto nomine apetie eit aliquid mendi. vidcndum igitur Pu O, an ηι tona legi debeat ; ita narum in cati sunt, qui habent multas ues; Cnim in vetere Graeco sermone appellabantur, quae postea vocata iunt κρίβα ,: nec tamen me tollit Homerum appellaile diuites, ut via de sceptro Agamemnonis loquitur οῦ inqui enim iptum Atreum reliquisse πολύ n S .... i edeum e vestigiis iliis verae laeti uis exul possit utrumque nomen, placuit u ibi hoc admonete: expolytnas enim, siquis post r duplicatum renat e fiet polyrrenas, non minus quam ii quis ante eandem litteram reponat a z cadem Cnim iere licentia Utrumque ex manca illa de mutilata v ce essici potest . quin autem hoc quoq; nomine vocario x ea aetate diuites. dubium non ei ii isdem enim princeps omnium poetarum facit Agamemnonem hunc versum Pron.miaile, cum
praedicatet bona uium illorum Oppidorum, quac se daturum Achilli pollicebatur, dotis ii
duae rationes excogitarae adfrenania IQtaseruor .
Lux Arhenus in v lj. libro avμπατιακαν, dum morem quendam veterum illorum Romanorum hominum explicaret, meminit nouae cuiusdam de callidae tali nis,quam,cum frustra multa alia tin inpiallet, excogitauit Polycharmus quidam ad collibenda furia seruorum, quos domi haberet: cum enim iaepe cognouet illose lucernis extinct solium surripere, non poterat turti illos conuincere: dicebant enim aut nihil aut parum Cici reliquum illic tuisse tunc, cum illae ex unciae fuere. coepit igitur ipse, ne pollent eo confugere, statim ut extinctae lucernae sorem, ipsas implere, ne diceremur, quae plenae inuentae forem, inanes relictae sutile, cum lumen extinctu in eis. quia igitur fuit ad tuendam tem fain iliarem, dc nouum quoddam, satisque acutum repertum ell, libuit iplum
adnotare: nee non quia simile quoddam, de quod eodem prorsus saceret, narrat inCicero in epistola ad Tironem, matrem suam facere solitani: illa enim lagoenas inanes obsignabat, ne dici postea pollent inanes tui illa,quae surtina essent exsiccatae. ambo igitur hi idem animo vide