장음표시 사용
511쪽
dem aegre absolutum esse, at ondemnatum ipso illo erimine Pisandrum. Quod unde datum sumpserit vir et non indicavit. . Ac potest illud ἀπολλυται etiam hune sensum habere mala agitur eum Pisandro. Adeo incerta omnia in
eiusmodi fragmentis. os 2 vulgo ὁ στρεβλος ου ἀλλ' ὁ μέγας. Correxit ouplus mend. I p. 6 Respicit hue Photius p. 5 3 I. Στρεβλον τον στοαβον λέγουσιν cis Eυ-noλις quae leguntur etiam apud Onaram p. 16 5. SE-quentia spectat scholiasta Aristoph. 3s. 491 εστι δἐ καὲαλλος Πείσανδοος ὁ ' ονοκiνδιος, ιυς υπολις διακρινειομωνυώιαν ἐν Μαρικα. Aristophanes de Pisandro omitae
Aeharnens schol Aeschinis), a quo non diversum esse eum quem asinarium vocarunt comiel demonstrare conatu sum
Histi erit p. 17 sqq. eum olim quaesti se II p. 2 aliam sequutus essem sententiam, probatam illam Fritaselilo Aetla Soo. gr. l. l. et ad Aristoph. Thesmoph. p. l . Et quam postea sequutus sum sententiae etiam in eo nonnihil praesidii paratum Bat, quod asini Acbarnensium praeeipua quadam laudo ferebantur. Diogenianus Proverb. I 26. Ἀντρώνως μνος ἐπι τιον αεγάλων και ἀγριων και ἀνενεργήτων. 'o 'Aντρωνι γαρ, οῦς φησι Φερεκρατης, με - ονοι ἐγίνοντα 'Aχαρνικοὶ ονοι ἐπι τι. αυ ν. Hesyctius, Ἀχαρνε-xo ονοι ἐπι τιον μεγὰλιον ουτως λεγον. Itaque ovo
'Aχαρνικοίς dicebant homines vastae staturae, sed stupido et inertes. Nec mirum est quae asinorum erant propria in asinarios suisse translata. De νοκiνδιος sive quae dorica fio
512쪽
θηλεια τεῖλαι ταυτη θυεται Ουτον δι-μιτο ι ἐκ το κατατων κηπων χλοης) θυουσι τε Θαργηλμνος nem. De Moreris λοης sanetuario in clivo aeropolia alto vld Lealia To. pogr. of Aili. p. I 2 sqq. de dea psa es Creneter Symb. I p. 3I . Ceterum Fritzschlus Actis Societ. r. p. 138.hla verbis pervietis ostendi dicit Hyperbolum in ius vocatum esse matrem enim Hyperboli haec loqui gratia Cereri aeturam quod filium ludiem absolvissent. Eodem iura die matrem gratias agere velle Cereri, quod filius salvus et in. 4eger ab expeditione in patriam rexerterit. Cis Fragm. I. vIII. Scholiasta Aristoph. lut 1038 τουτ τι ἐστιν -
πλατv, εἰς δ οἱ ρτοκοποι τους oron ἐπιξηραινουσιν. Et paneis interiectis τηλi ενι αέντοι Ἀθ' auro ἄπορον - δἐ τὀ ἐν Μαρικα προσελθη, in εἰς τηλiαν φησι τατου ' Υπερ λολοστα ἐμβεβλῆσθαι, nonωτερον ἔσται cir τητέον ουν. Apud Aristophanem vetula dieit δια δακτHi μἐν ουν uir αν διελκυσαις. Cui Chrem1ius respondetrεἰ τυγχάνει γ δ δακτυλιος , τηλία. Huic igitur dicto convenire dicit id quod Eupolis dixerit amarica, ubi Dperboli matrem pistricem comparari tradit cum τηλία. Alio autem eiusdem sabulae loco ipsius Hyperboli ossa in τηλίαν
coniecta esse dixerat Eupolis, id quod se intelligere negat Hemaserti ius, quoniam vivente adhue Hyperbolo maricaa in scenam datua sit. Suspieatur tamen hie latere loeum comicum, qui matrem Hrperboli se rit τηλίαν, in quam ossanti fuerint inieeta. Parum venuste haec opiosius exequu
lus est Fritasellius Aetis Societ gr. 14. IM. Formam τῆς τηλέας scholiasta accuratius deseribit Grammaticus eis. Aneed. p. 2 5 15 η τηλια di σανις ἀλφιτοπωλικη πλατεῖ
513쪽
ἐκπέπτειν quibus Aristophanis oeus commode illustratur. Ceterum de matre Hyperboli, quam hau in sabula Enpolis gravissime vexavit, notus est Aristophania loeusNub G 9 sqq. πολις μἐν τον Μαρικῶν ποωτιστον παρείλκυσεν, ἐκστοεφας τους ημετερους 'Iππεας κακος κακους,
προσθεὶς αυτα γραυν μεθίσην του κορδακος ουνα - , Φουνιχος πάλαι πεποίηχ ἡ τ κῆrος ἡσθιεν. Ub scholiasta a Dindorso edendus haec habet: παντα τὰ ἐμα, φησίν, λαβε προσλις γραυν μεθυσην τὴν δοκουσαν μητεο ειναι απερ λου. Itaque Hrperboli matrem tanquam temulentam mulierem et cordacem saltantem induxerat Eupolis.
Aelianus V. II XII 30 εἰς τοσουτον ὁ αρα -ηναῖοι τρυνῆς ἐξώκειλαν, ἴστε Πλατωνα παρεκάλουν, νααυτοι γενηται νομοθετης 'bo δἐ ἀπαῖιωσαι φασι διὰ τὴν ἐξ αρχῆς ραθυμῶα αυτῶν. μολογει ὁ καὶ υπολις ἐν τω Μαρικα, στi αυτιον ευ τελεστατος σφραγῖδας εἶχε δεκα μνωπι παρῆν ὁ θαυμάζεσθαι καὶ τους διαγλυφοντας του δακτυλίους Attigit hae Lemingius pist. antiqv. XXIII p. 16l. I I. Si ipsa verba Eupolidis servavit aeripior, metrum facile restituas r Osτις γαρ αυτῶν ἐστιν υτελεστατος
legitur αρμ ατωλici, quod ipsum tamen consulto pro μιαροτωλία letum est. Eadem igitur fortasse etiam Eupolidet Ioel ratio fuit. - Idem p. 99 1. θερισμον ἀντὶ τουίμητον Προδοτος τεταρτω. υπολις αρικα. Apud II rodotum V 2 non θερισμος legitur sed ἄμητος. - Idem p. III 5. O φλισκάνειν Γυπολις Μαρικα. Editum μακαρισμῶ correxi quaest scen I p. 57.
514쪽
XIII. No γαρ ανδρες, δε ἱππευομεν. Apollonius de pronom. p. 369 euk. - μονοσυλλάβως Mπολις Μαρικα us γαρ νδως κτλ. . XIV. Athenaeus XV p. 690 et Φάγδης 'Αριστονάνης Λαιταλευσιν ,φεο ιδυ et σοι λυ τῶν μυρουν, ψάγδαν φιλεῖς ΠGπολις δ' ἐν Μαρικα Φάγδαν ἐρυγγών οντα. Idem p. 601 et τῆς ὁ λεγομέν=ης σάγδας μυρον δ' ἐστι καὶ τουτο, Ἐπίλυκος ἐν Κωραλίσκω βάκκαρις τε καὶ σάγδας' ιου .' καὶ Αριστοφάνης ἐν Λαιταλευσι καὶ ἐν Μαρικα Eυπολις Σάγδαν ἔρυγγάνον α λέγων. περ ὁ Θυατειρηνος Πίκανδρος ἐπὶ το αγαν χλιδωντος ιοῆσθαι ἀκουει. Emilanus ex Hipp. p. 396 Φάγδας μυρο εἶδος μέμνηται καὶ Κυπολις ἐν Μαρικα Σάγδας an φάγδας seribatur perinde est estque ea perpetua utriusque formae am-higuitas. Dictionem ἐουγγάνειν μ-ον et similia attigi ad Pherecratis Pers. II I. xv.
Grammatieus Behher Anecd. p. 6 . υτοκαρδαλον:Mπολις Μαρικα. Editur μακαρικάσm quod correxi quaest. acen I p. z. Recte unkelius scribere videtur αὐτο - κάβδαλον. - Pollux X 3: υπολις ἐν τω Μαρικα καὶ σταμναριο ειρηκεν.
Harpoerati p. III 13 οτι δἐ καὶ τοῖς τριηραρχοις
515쪽
παρειποντο ταμιαι, δεδηλωκεν υπολις ἐν Μαρικα. Eadem omisso fabulae titulo Photius Suidas Eivmol. . a. v. ταuiαι et Philemo Lex. p. Iol. XIX. Hesychius, Ooλων πολις Εἴπολις αρικα, κωμι νγα λέγει δουλων πόλιν. εστ δε ἐν Κρητη καὶ ιβυη.
Stephanus yg. v. αδειρα p. 255 καὶ κτWoo Ιαδειρικός. υπολις ἐν μαρικα Iότερ γ ν τ ταριχος κτλ.Salsamenta Phogla et Gadica coniungit Pollux V 48. Ga-dica praeter utiphanem et Nicostraium apud Λthenaeum III
516쪽
Argumentum Aristophanis Acharnensium ἐδιδάχθη επὶ θυδήμου ποντος - ναίοις διὰ Καλλιστράτου. καὶ πρωτος ην δευτεοος Κρατινος λειμαζομένοις. ου σού ται. τριτος υπολις. s. Hist erit p. 139.
chorum huius fabulae, de qua ist erit p. I 0 sqq. dita, ex foederatis Atheniensium eiultatibus compositum sui e fragmenta docent; ne dubitari potes quin simile institutum et Aristophanea in Insulis et alii poetae in allis sabulla se,
517쪽
qnui sint quo ordine autem civitatum horus prodierit, hodio sciri non potest, nisi quod ultimum locum tenuit 'Eleus. Nam de eo nulla esse potest dubitatio, non per roιχους et γγα dispositas, sed aliam post aliam in orchestraeomparuisse, de quo recte admonuerunt obraeus ad Aristoph. Plut I et Meierus de Andoc orat. e. Ateib. V 3 p. 5, eontrariam sententiam sequente aspio Dissert de
Eupol Demis et Civit. p. 8 . Fuit igitur chori introitus almilis et quem in Avibus instituit Aristophanes, ubi item
singulae hori personae introducuntur et sigillatim recense tur. Ac quemadmodum in Aristophanis dramate duo lagoena versantur actores, quorum alter de avibus deinceps advolantibus interrogat alter respondet, idem similiter Eupolia instituisse ex fragmentis intelligitur. Ceterum suspicari ieet, suis quamque civitatem insignibus ornatam prodiisse, enum
Fragm. I angues manibus gestantem, Craicum staterum ορμαθον suspensam Fragm. T, Amorgum amorginis vestibus indutam Fragm. IV). De tempore sabulae hoc unum
asserri potest, eam ante Siciliensem expeditionem esse commissam. V. Hist erit p. I I. Eodem ferme tempore do
eiam videri, quo Vespas ocul Aristophanes, h. e. OlJmp. LXXXI 2 ex Amyntae legatione in utraque sabula om- memorata Fragm. XI non male colligit Raspius p. l.
Τῆνος αυτη, πολλους ἔχουσα σκοonio . Scholiasia Aristoph. Plut I 8 ὴ ῆνος ου ηιν--δης δοκεῖ ειναι καὶ Gnoia Πολεσιν Τῆνος αυτ rori. Vulgo τῆνος δ' υτη Correxit obraeus ad Pluium . . σκορπίους, quemadmodum decebat, serpentes interpretans. V. Sehelimbergium ad Antimachi Fragm. LXX p. 103. Falso Raspius a σκορπιοις, quod piscium genus si insulam sommendari putabat.
518쪽
Πεφυτευμένη - μονον Πολεσιν. Recte hae ad Eupolidis fabulam rettulit orsonus. Nec ab asplo dissentio, qui fragmentum ad eandem hanc, ex qua superiora scenam vocavit p. 8 in fine versus supplens φρασον μοι. ut fal-Ior aut alia etiam hie latet eorruptela μονον enim mirifice Ianguet. Suspicabar: πεφυτευμένη ' αυταὶ στiν B. ου Φιλη μἐν ον απασαJ. Sive malis πεφυτευμένη δ' αυτη 'στὶν et 'φιλωμένη; τρασον μοι J. Sterilem aliquam iugulam dieere videtur Atheniensibus foederatam, v. e. Seriphum. Exempla scriptorum, in quibus γη πεφλυτευμένη et ψιλῆ antison unis guntur aut sibi opponuntur, Porsonus et Dobraeus attulerunt,
ex Demosth. Leptin p. 49 2 . Themistio r. II p. 28 e. XXIII p. 298 e et Libanio I p. II sv. IV. Harpocratio p. 14 22 μνημονευουσι ει οἱ κωμικοὶ πολλάκις τῶν ἀμοργῶν ων, ως καὶ ' Ἀριστοφάνης υσιστρατηκαὶ υπολις Πόλεσιν. Valde probabilis aspi p. 88 eon-
lectura est, amoronas vestes ad Amorgum insulam spectare.
519쪽
Seholiasta Venetus ad Aristoph. Pae. 1142 It 63: ἰή κιναιδέα διαιβάλλεται στε μηδἐ των ἀναγκαίων δια τὴν επυτητα κυατεῖν δυνασθαι, ους υπολις ἐν Πολεσιν ri δ' ιστάτη που 'σθ' κτλ. Inlito nonnihil turbatum est pngius. I aliquid excidit Vs 2 ἐγω, quod abest a odire, addendum vidit Hermannus opusc. v p. 296. - a 3 ο- de ἐκίνουν ὁ γυναῖκα κολοβου Correxit Hermannus. . s. 4 eodex o pro λην et σκυθον pro κυσθον Correxit Hermannus. Ceterum consertist erit p. 109. vlo
ἀποκρινουμα προς τὰ κακῶς μου κατηγορουμενα. Harpoerailo p. 2 Is 'Anοκρισις ἡ ἀπολογiα Λυσίας. καὶ γημοσθένης κατ' Αἰσχίνου οπολις Πολεσιν ἡμῖν κτλ. Behherus operarum errore ut videtur πάντως. Locus ex parabas petitus. Respondet poeta iis, quae ab aemuli poetis ipsi obiecta suerant Metrum esse opolidenm Hii Elmslatus ad Aetiarn. 32 et pse mones 4 Menandr. p. 3. Verba κακῶς μου addidit ex maopuae. V p. 297 ubi trochaleum' alam errore acriptum Pro EupolideumV. vii. Os δ' - αν εῖλεσθ' ιδ αν οἰνοπτα προ τον,ν- στρατηγους θρομεν. πολις, πόλις,
ω ευτυγὴς εἶ μαλλον - καλῶς φρονεῖς.
520쪽
τερων τρυσῆ πεοι τας πολυτελείας, ἴστε μὴ μον--ι--χόους χειν ἀλλὰ και οἰνοπτας ἀοχ γουν ἐστὶν οἱ οἰνο--α πα- Ἀθηναίοις, ἡ μνηMονετε ἐν ταῖς Πολεσιν Eυ-noλις ἐν τουτοις Ους δ' - αν κτλ. s. 2 χομεν addidi praeeunte Hermanno opusc. V p. 29 . Pessime alii λε--σομεν. Sequentia habet euam schol Aristoph. Nub. 583rαποταοντα φασι Ποσεμνα τῆς χώρας - κακως βουλευε- σθαι ἐνσκῆψαι vrοις την ὁ ' Ἀθηνῶν παρασχεῖν, κα- κως βουλευθἐν ἀποκλῖναι καλῶς. και ἐν τουτο λεγόμενον. Esnoλις ' πολις πολις κτλ. Exscripsit haec Suida v. δυσβουλία ' Ἀθηναιων ubi poetae nomen excidit. Dictum il- Iud Athenienses feliciores esse quam prudentiores, a multis usurpatum est Latine veril Grotius Excerptis p. 502: quos antehae fecissetis non vinis pices, duces nune facitis. ivitas, o ivitas, quanto fortuna melior quam mens est tibi. vIII. Συρακοσιος δ' εοικεν, ην.κα λεγι7, τοι κυνιδωισι τοῖσιν ἐπὶ τοὐν τειχi-
Seholiasta ad Aristoph. M. 29 . ub Syracosius propter loquacitatem eum κιτο eomparatur ουτος - τῶν me τ βῆμα καὶ υπολις ιυς λώλον ἐν Πολλεσιν διασν- ρι Σου- σιος δ' εοικεν τλ Ita pro Πυλαις eorrexit Κusteriis. s. 2 vulgo κωνιδωις τοις Correxit milua E Eerpti p. 50 ei postea Porsonu Nise. p. 35. Ibidem pro τειχέων quod duabus de ausis reliciendum est, seripsi ει χιων. evehius, ειχιον οἱ Ἀττικοὶ το περιβολον τοῖς χωριοι Clamaasium ad Leon. lao I p. Isae. demtam ab alio docto commendatum memini. - τὸ a rouo additum, qui locum ita vertit rSyracosius persimili se eum fari ineipit
eanietilia quas emere est in moenibus: aurassi namqua ascenso latrat ursitans.