장음표시 사용
112쪽
Io. FRANC. ZEFFIVS P. VICTORIO S.
Thomas Iuncta , qui in purgandis bonis auctoribus , quos inprimendos curat, sibi ipsi num. quam satisfacit , post novissimam Epistolarum
ad Atticum, tuo nomine, editam inpressonem, nactus earumdem Epistolarum volumen, adcurate per Reverendissimum Benedictum Aeeoltum Ravennae Cardinalem, castigatum, me impulit, ut quae in eo diversa a tua lectione reperirem, UO- lumini, quod una cum his literis ad te misi , adscriberem : quod ea lege suscepi, ut non iudicio, sed calamo laborarem, tantumque abest, ut mutatum aliquid de tua lectione velim , ut de ea re cogitare , nedum iudicare noluerim . Suscepta namque illius codicis , non perpetua singularum Epistolarum lectione , sed sola linearum adfectarum , cum isto tuo conlatione , quod non responderet, adposui . Tuum nunc erit, & singula perpendere, & congrua, si Tom. I. A qua
113쪽
qua erunt , adprobare ; idque , ut commodius praestare possis , noveris , illum castigatum Codicem , Aldinae inpressionis esse an. MD XXI. excusae ; & castigationes in eo adpo istas, fere omnes, aut vetulit codicis, aut P. literae nota esse praemunitas; & ne te hactenus suscepti laboris poeniteat, etiam illud scito, me multo plura in eo correcta , quae tuae lectioni sunt congrua , invenisse , quam quae nunc ilii volumini per me sint adscripta . Iucunde itaque hoc eXtremum munus obeas , ut quas Thomas includere enchiridiis meditatur, exiguo hoc tuo labore purgatissime prodeant. Dum haec ad te scribo, subit meae iacturae recordatio, non supellectilium , non vestium , non peCuniarum , non denique vulgatorum librorum, harum i enim rerum superflua, sunt negligenda, necessaria vero obvia; sed volumina aliqua non vulgata mihi periisse doleo, lucubratiunculas meas, mihi sublatas queror; at informes , at Tudes, at inconcinnae , & ineptae erant , & hoc illud est , quod me maxime angit, ea eiusmodi adparere, quae ipse, aut perfecissem, aut certe perfregissem. Erant sane multa, quae, quum datum a litibus fuisset ocium, selectis seminibus, igni de stinaveram , quae utinam cum seminibus nunc pe- Teant, erant tamen aliqua, quae supremam manum expectabant: ut Virgilia Marcelli laudatio, miscellanearum Politiani compendium , epistOlarum volumen, declamationes aliquot. Erant
114쪽
praeterea patrio sermone adlocutiones plures, comoediae duae, ad Frane. Petrarebae imitationem odae sex, & triviales multae: quae Omnia, quum facilius, in praesentia deplorari , quam inquiri posse intelligam, conclamemuS. Vnum tamen est , quod neque conelamatum , nuque a iuri cessum , sed omni amicorumin ope mihi inventum velim, Horatium scilicet pir me adcuratissime purgatum; enchiridio enim istic inpresso, & pecorino tergore involuto, multos per annos , multis , probatissimisque conlatis codicibus , Omnem eorum variam lectionem adnota. veram ; tum altero eiusdem inpressionis adcepto, pro arbitrio, quam probarem, Leposueram,& ne pars aliqua suscepti laboris deperiret , neve inposterum ulli in inquisitione, sed in sola electione foret elaborandum, varias lectiones adnotaveram , & cuncta denique excusoni disposueram . Dices, quorsum apud me de tuo elaborato Horatio tam dearticulata querela P eo scilicet , ut tu , qui in eadem arena laboras , propensius inquiras , & facilius invenias . Te igitur pro tuo in bonas artes studio , Oro a taque Obtestor , ut tum tua, tum amicorum in- austria, & cura mihi inventum cures . QuQd
si effeceris , & mihi rem gratissimam , & eius studiosis perutilem , praestiteris. Vive, & vale.
Nonis Iun. MDXXXuII. Venetiis.
115쪽
PETR FRANC. GALLIANVS P. VICTORIO S. P. D.
Duplex causa fecit, Petre suavissime, ut ad te has literas darem. Memoria primum praesentissimi officii tui erga me, uXOremque meam, quam, quum a nobis iampridem discedures , meo nomine sedulo salutasti , cuius tibi tunc habui,& nunc etiam ago gratias. Deinde, quod publice te profiteri latinas literas audio, de quo , ut utilitatem praeteream , cui etsi non est inhiandum , non est tamen contemnenda; propter muneris certe dignitatem, tibi valde gratulor. Etenim perpulchram exerces palaestram , & in eo agone versaris , unde Florentinae Civitatis tu, venes, non doctrina solum, sed optimis etiam moribus , legendo possis inbuere , quibus si temporum rationem obstare diXeris , quo reddantur meliores ; ne deteriores fiant, quantum poteris, curabis. Eam habes etiam provinciam ,
quae eo tibi honestior videri debet , quo , &Franeiseus Diaecetus, vir ipse quoque genere &literis nobilis , iam antea obtinuit; & ita , ni fallor , administravit, ut illius viri recordatione, ei, qui illi successerit, inlustrior videri possit. Reliquum est, quod te facturum certe scio , ut omnes vires tuas, ita in rem intendas, ut alios non solum ad uberrimum doctrinae fructum promoveas ; sed etiam nominis tui famam , quantum fieri potest, extollas; quod bene au-
116쪽
gurabor , si servere Academiam inteIlexero . Franeisco Verino, summo Philosopho, & utrius. que nostrum amantissimo, & quod prius dicere
volueram, etiam praeceptori, multam salutem meo nomine dici velim, ac plurimum Commendari, rogarique impense, ne ipsum mei capiat oblivio. Si literas, quas abs te mutuaS eXpecto, a doctis, magnisque viris legi non adspernaberis, in obscuro delitescere non permittam . Tu
interim me ineptum, aC Iudem aequius feras. Vale. Me tibi totum commendo. Romae XV. Kal. Martias MDAXΣvIII.
M. CASALIS GEMINIANENSIS P. VICTORIO S. P. α
Quum primum his paucis diebus domum istinci
reveni, Aonio Paleario tuis verbis plurimam salutem nuntiavi: quae illi res, tam grata fuit, ut dicere non queam. Quare e vestigio mihi diligenter mandavit, ut, si ad te forte scriberem, nomine te suo adcurate resalutarem. Id quod, quum ipsi perlibenter promisissem , nunc multo libentius praesto. Quam velim, mi Petre, vos inter vos cognoscatis i experiremini , mihi crede, Te ipsa, vera esse, quae alteri de altero vera praedicavi. Sed vide, quid fecerint eiusmodi salutationes. Ansam mihi inde, quasi iure meo datam, ad te scribendi sum ratus, nimis. parum forsan cogitans, non esse me tanti, ut
117쪽
cum tali viro literis agere debeam. Ceterum si hoc inter pares dumtaxat, & aequales fiat, quam raro, & insolenter evenieti tu vero, quando alicuius ad te scripta leges, quum omnibuS tanditum anteeas , quantum homo homini potesti Non do hoc auribus tuis; quod sentio, loquor, & meapte natura facio. Sed haeo hactenus Dixisti mihi, posteaquam te salutavi, ac de multis inter nos, ut adsolet , collocuti fuimus, Opera istic tua, si quum mihi usuveniret, uterer arbitratu meo, futurum, ut me abs te mirifice amari intelligerem:. qua de re maximas tibi etiamnunc gratias ago, maiores habeo, nam relatu-Tum me, adfirmare non possum. Vnum interim non ignores, ingrati me omnium maXime antismi crimen horrere, facturumque pro virili pa te, si quid in me beneficii contulexis, ne te facti
poeniteat. Vehementer igitur te etiam atque e
tiam rogo, Francisei Campani viri praestantissimi virtuti, fidei, felicitati, Mareum tuum fraterne commendes: quandoquidem', si mihi, non neris vos contendendo, sed paululum pro auctoritate sua adnitendo , apud divinum Principem istum praesto fuerit, potero brevi, ita spero, Florentiae satis commode esse. Quae etenim eius est haereditaria, innataque, & insita liberalitas, abhinc menses prope septem largiturum se no-
his pollicitus fuit, quae ad cultum, & ad vi. tum suppeditent. Si hoc mihi transegeritis, lice-hir quandoque dulcissimo conloquio vestro, &
118쪽
congressu perfrui: quod quidem adsecutus, Crassum divitiis superabo, atque omnium vicOS, ut ille dixit, & prata facile contemnam. Vale. Colle Tertio Nonas Decemb. MDXXXVIII. IV.
AMBROSIUS NICANDER P. VICTORIO S. P. D.
Numquam adduci potuissem , ut ad te ista do. ctrina, & dignitate viri m tam familiariter scriberem , nisi me tuae illius probitatis , & humanitatis , quam in te iam inde a puero cognoveram, Al sius Caponias, iuvenis, & erudi tus, & tui studiosissimus, dudum admonuisset; quem quidem, licet hortatorem habuerim, tua tamen elegantissima, ac plane divina scripta, quibus tu Ciceronem optimum, ut ille ait, dicendi Magistruin, ut Minerva suum Vlyssem ,, οZL5 . 229.
nitidum, ac formosum latinis hominibus reddidisti, me maxime a scribendo deterrebant; sunt enim eiusmodi, ut illa viri etiam doctissimi admirentur, subspiciant, suisque laudibus in caelum evehant , in quibus variam eruditionem, reconditos sensus, peracre iudicium, illum derinique disciplinarum omnium orbem facile quis adgnoscat: pro quo tuo singulari in omnes do
ctos beneficio , quantum tibi latina Respubli-
119쪽
ca debeat, neminem prorsus scire arbitror, nisi qui laboriosam aliquando conferendi exempla.ria provinciam subierit. Ego, ut quod sentio, dicam, nihil utilius, nihil magis ex usu ad Ciceronem inlustrandum , edi hac aetate poterat; ubi nescio , an tui ingenii acumen, an multiplicem rerum Omnium scientiam magis admirer: certe a doctissimis viris utrumque celebratur . Perge , mi Victori, & ista divinae tuae eloquentiae felicitate nomen Florentinum, quod iam multos annos iacuerat , tui magnitudine
ingenii adtolle; spero enim fore, ut tibi multo plus tua patria, quam suis olim Politianis, -- ei molis, Mareellis sit debitura. Sed de his par.
ad me. Ego heic a clade Romana, quam Caesariani adtularunt, hucusque, mercede publica docens, me continui; hoc tamen anno, pueros instituendi labore fastidito, conquiescere, meque ad mitiora studia traducere decrevi : cu-ἶiebam publicam lectionem in aliqua insigni ure consequi. Quare te per literas orare volui, ut si quem istic locum mihi, post te, esse videris, vel Civitatum finitimarum aliquam opima conditione praeceptorem sibi disquirere intellexeris, des operam, ut id tua adsequi ope valeam ; faciam equidem, ne tui te unquam in me ossicii poeniteat; nemo enim studium, aut ossicium in te colendo meum desiderabit; qua
in re , quod confici per te possit , plurimum
120쪽
quidem potes, pro tua humanitate me certio. rem facere, haud gravabere . . Rarolus Gundius
Iuvenis, & nostrarum literarum studiosus, & di-.scipulus mster, haud poenitendus, tibi multam salutem. dicit; huius ego, & Antonii Ugolini Quaestoris optimi, & integerrimi, & Bodini ADomitae liberalitate, mea heic foveo studia: tu si me amas , Ioanni Bulgarino, iuveni erudito, meis verbis plurimam dices salutem. Paene , quod praecipuum erat, praeterit . Grammaticus quidam, Tulliam, Ciceronis filiam, tribus nupsisse viris acerrime contendit , nullo quamvis auctore, probet; ego nisi C. Piso aliussit a Cra ede, duos tantum fuisse Tulliae viros adsero, tu in utrius nostrum sententiam pedi-hus eas, me fac amabo certiorem, cuius responsum καθαπερ χρησμον Vereor ne tibi iam videar inpudentior : lib. s. epistolarum ad Att. epistola ra. ubi erat de Rrae salinarum, tu emen dasti: deserues alteram, incidi in exemplar, ubi erat scriptum , de seretis salinarum: hanc Castigationem, an ipse probes, ad me rescribas, velim. Vale, Victoriae domus ornamentum, me que in tuae sinum benevolentiae sponte currentem suscipe.
Ancona XV. Kal. Iun. MDXXXIX. P. S. Nactus sum nuper marmoream tabellam,
graecis characteribus incisis, vetustatis quoddam monumentum, quos describendos, & tibi mittendos curavi. Puto esse Του γυμνασίου νη