장음표시 사용
371쪽
agri publici haud exiguam Possidere partem compererat, ut omisSa contentione serri legem sineret; et quamquam ipse haud sane abundaret opibus, pretium ex suis bonis offerebat. Immoto ad haec Octavio, vetuit Tiberius quidqua m prius Publicae rei agi, quiam
Perlasa Di esset'. Etiam aerarium, ne udiri a quaestoribus posset, annulo suo clausit, et Praetorum quosdam, ius dicere pergentes, proΡΟSita mulcta coemcuit ; tanta omnium trepidatione, ut posseSSOres mutata veste sordidati et supplices in soro obversarentur: etiam insidias Tiberio structas fuisse, conductosquain caput eius percussores, traditur.
XIX. Post haec ipse quoque, dolone haud dissimulanter accinctus, in forum ventitabat, magna Pros quente turba, quum prodeuntem domo nunquam minus terna, aut quaterna hominum millia stiparent. Aderat interea dies, qiuim serendae legi praedixerat: tum vero tumultu et ira servere animi, nihilque satis ex praescripto legum aut sanae civitatis institutis fieri. Post multa invicem iurgia, quum iussu Tiberii scriba recitaret Iegem, silentium ei M. Octavius iniunxit, multum conquerente Graccho, et quia nihil prosi- ciebat , iis posterum diem adesse concionem iubente, sum enim se modis omnibus Perlaturum legem esse. XX. Quum ita maius etiam solito agmen, tanquam ad ultimam dini icationem, in foro confluxisset, Tiberius recitari legem cum minis insperat: intercedit Octavius: vetanti tribuno, sicuti Oportebat, contra iubentem paretur. Ea res , et quia divites urnas ad suffragia colligenda paratas abstulerant, certamen ingens excitavit; ventumque ad Saeva Omnia foret,
8. Flor. III. -- Sempr. Meli. apud Ageli. II, 33.is. Appian. Civit. lib. I. . S. ao. I liturich. in Graccho, eaP. IS.
372쪽
IO. FREii SHΕMil SUPPLEM. ni consularium quorumdam interventu, animorum motus paulisper consedisset: ii, dextra Tiberii pre-bensa, cum precibus et Iacrymis obtestabantur, ne miserri omnia seditions et tumultu sineres: isque reverentia virorum, et Obversante Iam animo malorum, quae imminebant, specie, quid igitur se facere Oeblent' interrogabat; a vi quid asserrent ad rem exulcera tam consilii ZXXI. Negantibus, ex Se quidquaim OPA GSe, et,m r merri negotium ad senafrum Pateretur, Orantibus , ad extremum assensus est: nam et Patrum optimo cuique, et Publicae rei studiosissimo non ingratam fore legem considebat. Sed quum in curiam Venisset,
ibique a plerisque senatorum nam hi plurimum agri publici possidebant conviciis et iurgiis exagitatus
esset, ut inter paucos, et destituto concione sua Graccho liberi in forum recurrens, orare COIIegam supplicibus verbis institit, remiueres Obstinarum animi rigorem, Plia emisue commodis, tantorum Ialorum Periculorumque Pretio commmetis, aliquando irata si
XXII. Nihil ad haec moto colle ga, α Nullum igitur, is inquit, v medium Video, quam ut alteruter nostrum is magistratu abeat. Tu, M. Octavi, de mo roga P is pulum prior i is si iusserit, privatus repetam do- in mum, o Atque hano quoque condisionem illo recusante , a Quando' nihil, inquit, aequi a superbis et M avaris hominibus impetrari potest, in crastinum M adesto, Quirites; ille dies, si viri estis, haec certa v mina finiet: nam et ds lege, et do tribuno vos ina, suffragia mittam; ut intelligunt homines, inaiorneis populi romani auctoritas esse debeat, an tua, M.
373쪽
IN LOC. LIB. LVIlI Livi A Ni 37 iis octavi, qui tribunitiae potestatis telum, tuendaeis plebi a maioribus comparatum, ad opprimendam M illam perdendamque intorsisti. M . XXIH. Postridie, cons enso Suggestu, rogassenemae de M. Oramno laturum dixit, ni ince so desisteres ;eumque , vi iam sibi quoque, non tantum P ulo Poemceret, denuo accuratis precibus sollicitavit. Sod Oct vio generosa mens erat, coeptique ad extremum tenax, quam puderet, fidem tot illustribus viris datam, et in se uno spem possessorum recubantem, destituere. Tum ad suffragia itum, deos hominesque testanto Ti- herio. inritum se, et ui ima necessitate coactum, ad medium tam tristis ex Pli desceniare. XXIV. Iam sententia unius tribus adempta Octavio potestas erat; neque ille, quamquam renovante preces Tiberio, flectebatur: iam pluribus pluribusque
auctoritatem praerogativae sequentibus, do quinque ει triginta tribubus septemdecim, uiti rwas, iusserunt; et si una praeterea accederet, consectum negotium
erat; quum iterum, inhibito paulisper suifragiorum ordine, Tiberius, tam propinquo Periculo Per ultimas obtestationes obfirmatum collegae animum expugnare conatus, propalam Complexu Omnibusque blanditiis oravit, contra populi poluntatem niti, sibique ignominiam , amico et collegae, Gra consilia non lubenteram lexo, moliam procurare desineret.
XXV. Versabat inter haec ancipi tem Octavium hinc periculi magnitudo, si persisteret in incepto; inde pudoris, si absterreri se pateretur: seruntque, deliberantis animi haud dubia signa, inter diuturnum silentium Iacrymas erupisse. Verum ubi ad posses-
374쪽
sorum agmen deflexit oculos, apud hos existimati nem partam amittere, eorumque conviciis proscindi, quorum o ari laudibus sueverat, haud sustinens , id modo, ageret sane Gracchus, quod combitum animo eius esset, respondit. Hunc ad modum perrogato iussoque privilegio, viatorem Gracchus mittit, yris sumque detrahi de suggesto iubet. XXVI. Erat haec quum sua sponte tristis et indigna species, egregium iuvenem, paulo ante sacrosancta potestate praeditum, subito de rostris deturbari tot augebat invidiam, quod a liberto maxime Gracchi manus inisela homini foret; Gracchus enim, more cetera non improbabili, apparitoribus libertinis suis utebatur. Neque tamen Octavii fortuna populum commiseratione permovit: plus valebat in iratis animis recentis ostensact dolor; magnaque in illum manu
Coorta, nisi Vim accursu suo locupletes avertissent,
in foro esset discerptus: servus tamen ex fidissimis , qui pro domino corpus opposuerat, oculis effossis Caecatus est: ipse quum ad tumultum etiam Tiberius accurrisset, suique reverentia plebis impetum inhibuisset, aegre effugit. XXVII. His ita gestis, neque ullo iam obsistere a dente , lex agraria continuo persertur. Triumviri dividundis agris, colonisque deducendis, Ti erius ipso,
cum socero Ap. Claudio, et C. fratre, qui tum admodum iuvenis ad Numantiam militabat, creantur. Neque enim quemquam sibi satis fidum , extra Gracchi domum, commodisque suis propensius saventem, Populus rebatur. Subrogatus etiam in locum Octavii tribunus plebis est, ex clientibus Gracchi, cuius ne
375쪽
nomen quidem satis constanter traditur, Q. Mucium aliis . aliis Minucium , aut Mummium tradentibus. XXVIII. Haec victoria plebis animos Vehementer
sustulit, magnoque hominum Concursu auctor tam
grain logis, non tanquρο unius oppidi, sed totius
Italiae conditor parensque , domum reductus est. At senatus et equites romani, quibus ex ordinibus pie vique Agros hac Iege amittebant, palam indignati, quibus poterant modis, dolorem suum ulciscebantur: et ingressus curiam Tiberius, quum ex more taber naculum , divisuris agrum dari solitum, peteret, Cum conviciis repulsam tulit; etiam in diurnum sumptum ex sententia P. Scipionis Nasicae, haud amplius sestertios senos ei decreverunt. XXIX. Nasica enim, quod magnum agrorum mO- dum possidebat, moleste serens, auctore Graccho expelli, ad suscipiendas cum eo inimicitias cupido proruperat. Tanto avidius inceptum persequutus i venis, immensam multitudinem agros sperantium ab Urbe secum eduxit. Quo liberius iram et minas spirantes , ceteri negabant i une las ruim, qui , sia o sancta Potesta te poliata, tanta in Laisa seditionum tempestatem excisatum iret, Neque inanem periculi metum ei quum alia indicia secerant, tum unius amicorum subito desuncti suspecta signa praeserens CO .Pus; concursuque, gurim efferretur, facto, hominem veneno interiisse, creditum conclamatumque est; et ob amicitiam Gracchi plebisque sublatum interpretati . subierunt lectum, rogumque circumSteterunt. XXX. Atque erat haud multum aberrans a similitudine veri suspicio: namque disruptum in igne codi
376쪽
pus, tantam vim humoris effudit, ut flammam exstingueret; neque iterum igne accenso uri potuit, donee
alium in locum translatum, Sic quoque Regre, Cremaretur. Ea res Occasionem Graccho dedit, magna
divites invidia onerandi, qui mutata Veste, prod i isque in sorum liberis, horum, matrisque suae curam populo commendabat, quandoquidem his. moribus intelligeret vitam sibi minime tutam aut diuturnam
XXXI. Sie in dies magis magisque exacerbatis rebus, quum et possessoribus aegre sacero, et populum demereri summopere studeret, aliam promulgavit agrariam legem, qua maiorem agri modum compIecteretur, ut sidem tritimoiri, qui Lindundis agris creati . essent, qua Pu licus, qua Pri tua ver esset, iudicarent. Erat egenorum ingens in Urbe multitudo, et repetitia possessoribus agri, quum ad offensam divitum satis valerent, necessitatibus speique plebis non sussiciebant. .. XXXII. Itaque iam utrobique malam inire gratiam Tiberius coeperat, quum alteri nimium ademptum sibi, alteri parum datum, quaererentur. Hic, velut ipsa fortuna munus hoc offerente, avide arripuit Oecasionem ex Attali Pergameni testamento pauperibus gratificandi. Nam Asiae rex . Attalus, cui ab amore matris dognomentum Philometor suit, per eos dies herede populo romano decesserat. Igitur Tiberius, legem se promulgaturum, ostendit, qua iis, qui e
Sem roniti apum accipere deberent, Pecunia, quae r tis A latifuisset, dioideremin. De urbsius autem, quGEAttalo paruissent, negabat senatum statuere POSSE , perum populo de iis cmmtionem esse Uortere.
377쪽
XXXm. Id vero longe omnium gravissime senatus tulit: neque unquam insensius, aut plurium conviciis Iaceratus Tiberius est, praeter alia, quae Certatim ingerebantur, surgente Q. Pompeio, accusationemque minitante, quamprimum magistratu Gracchusabivisset. Quod enim uicinus Gracchi esset, comperisse asseuerabat, ex instrumento regio eum Acusema et ρur-Puram , quasi Romae regnaturum, ab Eudemo Per
XXXIV. Q. autem Metellus cuius in C. Fannii Amnalibus exposita est oratio) exprobroit, quod Patre
Titerio censore, quoties illa domum a coena se conferret . exstinguree lumina ciues sint soliti, ne, tanquam Praeter iustum modum conos is et uino tridulgentes, auissimi viri optinione notarentur ; es dem autem f-uo audacissimus quisque et Wentissimus de plebe prae- laceret. Sed acerbissima cum T. Annio Lusco contentio suit, qui sponsione Provocare Gracchum ausus est, ni sacrosanctae potestatis νOlmae reus e ei. XXXV. Ibi, multis adstrepentibus, Tiberius in so-Tum a Currens, Convocata concione prehendi Annium iussit. Is ubi adductus csset, videretque, accusatum
se iri ab homine, cui neque facundia, neque gratia Par eme posset, ad suas artes conversus erat enim it in dicendo minime copiosus, ita ad interrogandum acutissimus petit, ut pauca Arms scisci ari liceret, qua m conesonari Cracchus inc*eret: neque abnuente illo, quum' silentio ab omnibus audiretur, α Quaero, , inquit, Tiberi, si quidem a te exagitatus, quemli- . bet collegarum tuorum appellavero , isque auxilio
378쪽
. mihi fuerit, ira commotus ei quoque magistratumn abrogabis 2 is XXXVI. Ad hanc intereogationem serunt ita perturbatum esse hominem, alioquin ad dicendum iuxta audendumque paratissimum, ut prorsus obmutesCeret , Concionemque statim dimitteret. Inde haud omscure perspiciens, quantae sibi invidiae abrogata Octavio potestas esset; neque iam divites tantum, sed ipsam quoque plebem molestius ferre, magistratum, ad eum usque diem inviolabilem habitum, novo prorsus exemplo imminutum esse; referre ratus, de iure tribunorum , et quam non inique depulsus potestate Octavius esset, populum edoceri, hunc in modum pro concione disseruit:
XXXVII. e Intelligo, Quirites, passim in Urbe serra mones adversos esse, quod abrogata II. Octavi in lege mea potestas est: quae res ud Vestram potius,M quam meam accusationem pertinet; atque ideo , is qui privatas iniurias contemnere, quam ulcisci so-- Ieo , non possum pro meo erga Plebem romanam n studio hac eius contumelia non graviter commoveri. in Ecquid enim esse causae potest, cur iudicium eius M incusent, qui vestram scilicet vicem indignantur, is uni tribuno ius ademptum esse, homines, qui nun-
is quam illud natum, et nunc quoque, Si qua POsSent,ra eversum exstin tuingite modis omnibus mallent e XXXVIII. D Non temere, neque festinanter tanta V res acta est: atque utinam alia tuendae plebis ratiosa suisset, neque auctoribus istis tantum ille iuvenisis contumaciae induisset . ut velut indicto sine mis- is sione certamine, aut illi cadendum, aut vobis p mra eundum esset t. Nec ignari, quid ageretur, ad sun a fragia venistis; multa in ea causa ultro citroque
379쪽
M dicta sunt; quae invidia est, si tandem utilior ea- demque iustior sententia vicit 7 Sed quia do utiliis tale minus dubitari video, quae sese ultro ingerit,
is omnemque criminandi ansam evidentia commodo-M rum amputat; quo iure iactum sit, quamquamis ignorare non deberent, qui Iegem sciverunt, tamen, is ut obviam eatur eorum astutiae, qui spem suam is omnem in animis vestris quacumque demum arte
is turbandis dissociandisque posuerunt, non modo is quod factum est, quia factum est, sinendum, sedis etiam, si res foret adhuc integra, nunc quoquo is fuisse faciendum, aio. XXXV . is Non est profecto, ut isti me doceant,
is sacrosanctam tribunorum pIebis potestatem esse et M scio enim meminique, neque vereri debent, ne aut
v ego obliviscar, aut quemquam oblivisci patiar: sedis errat prorsus pueriliter, quicumque eXistimat, tanis tam illam reverentiam hominis esse , non populi, is cuius ille commodis inservire debet; quoquo se . tius et securius id faciat, eum nempe ob rem imis violabilis et sacrosanctae potestatis iure munitur.
n Sic utrinque, veluti pacto quodam inter se devin-ο cti, tribunus populo fidem, populus tribuno hon is rem praestat; ut tamen semper populi maior ha- . benda sit ratio, qui non propter tribunum, sed η propter quem tribunus est. XL. M Quae igitur maior vel noxa nocere, Velis iniuria vobis inferri, Quirites, Potest, quam Sin tribuni potestas supra ius populi adeo extollitur, , ut populi quidem voluntatem atque Commoda ne- is gligere, quid negligere 7 ludificari, spernere, obtera rere tribunus impune queat, populus de tribuno
a statuerct nequeat 3 Sacrosanctus enim esti certe ; si a conditioni, quam accepit, Paret, Si non solo nO-
380쪽
ri mine tribunum, sed fide Operacyro praestat. sacro- M sanctus esto: at si haee omnia pro nihilo habeat, is Sic quoque sacrosanctus erit 7
XLI. - Quid si quem in hac potestate furor in-
ω vaserit, ut Capitolium diruere, navalia incendero . velit, non coercebitur7 ratio habebitur sacrosancinori potestatis 3 Et tamen, qui hoc auderet facinus, maritus sane tribunus , at tamen tribunus foret: sed
is qui M. Octavii exemplo hoc ageret, ut deleret ius. Populi, vim eriperet tribubus, libertatem oppriis meret, is ne quidem tribunus iam osse posset ple- is bis, quam hoc utique pacto funditus sustulisset.. Quid autem stultius, quam potestatem, aequi iuris is tuendi causa repertam, in tantum extollere, ut is iam ipsis illis consulibus. quorum nimiae potentiactra opposita fuit, ipsis regibus maior atque intolerabbri lior fiat 2 XLII. . Consules in carcerem a tribuno duci vidiis mus: exactum a maioribus nostris regem scimus,
. eamque potestatem ob unius hominis delictum ex is urbe nostra sublatam esse, sub qua et coeperatis urbs ipsa, et creverat. huid autem iure regio, is quod omnium et magistratuum potestatem, et sa-M cerdotiorum religionem unum complectitur, rep is riri potuit sanctius 8 Etiam Vestales, cuius saceris dotii vel praecipua apud nos Veneratio est, quaen Caerimoniarum sanctimoniam incestu polluunt, Vim Vae humantur: neque enim ratio erat, eum ipsis is praestari honorem laedentibus deos, quem colem is dorum eorum gratia accepissent.
XLIII. D Ergone reges nullo plebiscito Brutus exe-υ git: a quolibet tribuno in carcerem duci consulesis iubentur: nagris caedi Vestales pontificis iussu sas is est: trihuno, quem aliquot tribuum suffragia dare