장음표시 사용
131쪽
os Rome , and by conseq:ienteio his alii hori
e hie stly of the monastery οε
, , tilium: multa enim, inquit Beda, ab illis fiebant,
, , repugnantia unitati Ecclesiae: Quibus verbis eos, , schismatis accusabat. Corulitiones oblatae Com- , , munionis continebant , quod se subi j cerent Eς, , clesiae Romanar, c auctoritatem Augustini agno-
, , scerem: sed nihil aliud ab eis obtineri potuit,qua
, , quod promitterent, se consilium super ea re ini- , , turos , S quod iterum eo frequentiores conue - , , nirent. Conuenerunt itaque septem Episcopi , , Britannorum , & multi alij viri Eluditi praeci- , , pue ex Monasterio Banchorensi, cui Dinothus, , tunc praeerat, ibiq;tandem conclusum fuit, quod , , Britanni nullatenus se sub ij cerent Ecclesar RO- , , manae, aut admitterent Auguilinum in suum, , Archiepiscopum ., , Huc usque Auctor noster , obseruans istius Historiae veritatem non solu inniti
testimonio Bedae, sed etia fide manu scripti per Speum annum editi , in quo Dinothus Abbas Banchorensis fertur dixisse, se nes ire, quis esset ille Papa, quem Patrem Patrum vocabant , cui Augustinus a Britannis Episcopis obedientiam praestari volebat. Quamuis autem hoc manu scriptum suppositionis a quibusdam argui fateatur , adducit tamen auctor, , , talem Spei manni, ,, qui, inquit, illud refert Bri- , , tannice, Anglice, dc Latine, ac indicat, unde il-
, , lud Vbuit: accuraia illud transcripsit, additq; si-
, , bi vitum fuisse antiquum manu scriptum, de de- , , scriptum ex antiquiori sine anno aut nomineri , , ctoris , N adhuc asseruari in Bibliotheca Cotto-
132쪽
,', niana. Haec omnia sunt fgna candoris, & fide. , , litatis, nec quidquam lterius exigi potest . Spei mannus enim erat vir acrioris iudicii,& se. gacitatis, quam ut ipsi facile imponi posset nupera inuentione aut nouiter reperta schedula, ut Cretatus illud manuscriptum vocati is x. Ex his A vetoris verbis facile colligitur, ibrum, etsi praecipuum causae suae fundamentum in
auctoritate Bedar constituat, non tamen negare auctoritatem manuscriptr a Spelmanno editi, quod tamquam recens confictum reiiciendum videtur, et facile monstratur. Neque enim verisimile est, Din
thum Abbate Banchorensem illa dixisse de Rom mi Pontificis potestate, quae eum dixisse manu scriptum illud perhibet: non enim noua res erat auctoriaritas Pontificia in Britanniae Insulis, neque recensoli quod inuentum Patriarchalis Romani Epi-4copi in Ecclesias Britannicas auctoritas . Qui antiqua Anglicanae Ecclesiq monumenta peruoluit, haec, ut puto, negari non posse perspiciet. Si namqὁ
noua erant, & recens inuenta, cur igitur ineunte quarto saeculo ex Arelatensi Concilio Eborius Eboracensis, Restitutus Londinensis, Adelphius Colo. hix Londinensium Episcopi, alij que ex BritanniqClero eiusdem Concili j Arelatensis acta ad Sylve-
serum misi ilent, ut ipsius opera omnibus nota fierent Z Cur illum maiores Dioeceses tenere confessi
essent λ Cur Apostolos quotidiὸ in Cathedra Romana sedere scripsissent, si in Cathedra Romana
augustine in Archbishos ouet them
133쪽
Apostolicam auctoritatem non remansisse ered, dissent.
3. Constat prosecto, quod ad medium eiusu saeculi Britaniarum Episcopi, quos Sardicens Comcilio adfuisse testiitur Athanasius, Eusebianis sese opposuerint ,-D. Athanasium a Iulio Primo recte absolutum fuisse propugilarint,appellationes ex omnibus Orbis Catholici Prouincijs ad Sede Apostolicam fieri permiserint, & in Romano Pontifice Petri Apostiti memoriarm honorandam esse professi sint. Ita enim Britanniarum Antistites, qui cum trecentis Episcopis ad Concilium Sardicense sese
contulerant Canone 3. slatuerunt: S. Petri Aposto- cauen.M-li memoriam honoremus, viseribatur ab his, qui causem examinarunt, Iulio Romano Epistuο : m si iudieau rit, renovandum esseiudicium, renovetur, cy' det Imdices : si autem probauerat talem causam esse , ut non refricentur ea, quae acti sunt, quae decreuerit , confimmata erunt. Undὸ ijdem Britanniarum Episcopi post constitutos Canones in epistola Synodica ex Cresconij collectione, & Hilari j fragmentis tom. a. Conciliorum apudLabbeum edita scripserunt ad I κνῖabi, s=is,. Primum, optimum m valde congmentissimum 4i- -ος - videri, si ad caput , id est, ad Petri Apostoli fedam de singulis quibu)que Prouinei,s Domini referant Sacem dotes . Quid manifestius scribere potuerunt Rrita ni Epistopi, quam sedem Romanam esse Petri Cathedram & caput totius Ecclesiae; ad quam ex toto Mundo referre debebant Episcopi, prout ex Sardiacensi
134쪽
eensi Synodo referebant damnationem Eusebian rum,de quibus scribunt ad eumdem Iulium Papam Omnes statres, . Coepiscopos nostros litteris tuis admonere digneris , ne epistolas , id est, bite o Communicatorias eorum accipiant. Qua in re Britanni
Episcopi conuenerunt cum D. Ambrosio, & Episcopis Italis, qui in epistola Synodica Aquileiensis Concilij hoc eodem saeculo quarto scripserunt ad
Cratianum Imperatorem: totius Orbis Romani caput conellium Aqui Romanam Ecclesiam esse. Unda in omnes venerantia Commortionis iura dimanant. 'q. Praeclarum est pro Romani Pontificis prumatu testimonium , quod ab ipsis Romanae fidei hollibus in Britannia natis deiumitur. Pelagius Natione Britannus primum ab Orosio Hispano Presbytero coram Synodo Diospolitana de haeresi, deinde vero ab Occidentalibus coram Synodo Orientalisub Theodoto Antiocheno accusatus,non solum causam suam ad B. Innocentium Papam Romanum reserri permisit, sed de ipse libellum Fidei suae ad illum direxit. De prioris Synodi actis testatur Orosius in Apologia sua pro libertate arbitri contra Pelagium , reserens, Ioannem Episcopum Hierosolymitanum in Synodo Diospolitana tan, dem protulisse sententiam, ut ad Bunnocentium P pam Romanum fratresste stoia mitterentur , Vm- 'versi, quod ille decerneret , sequuturi. Secundae Synodi mentionem facit D. Augustinus lib. I. contra Iulianum, cap. a. affirmans , ei praesedisse Theodo
135쪽
tum Antiochenum Episcopum, seque illius ae Prayli Hierosolymitani Episcopi hac de re ad Innocentium litteras penes se habuisse. Pelagium demum suae fidei libellum Innocentio primo obtulis, se, Augustinus lib. z. de gratia Christi , cap. 2I. his
verbis commemorat: de bleo Fidei , quem Romam eum ipsis litteris misit ad eundem Innocentium . An
Pelagius ab Orientalibus Episcopis causam suam ad Romani Episcopi tribunal referri permisisset , ipse que misso fidei libello se coram Innoc, niti primo purgare curasset, si in Britannia, ubi enutritus erat, Innocentis auistoritas nihili fiebat Nonne Sedis Apostolicae sententiam declinasset, oc Ecclesiae Romanae hac de re iudicium respuisset 3. Tantum sane abest , id facere potuisse, Caelestius Pelagi j discipulus natione Scotus in altera Mundi parte de eadem Haeresi a Paulino
D. Ambrosij Diacono accusatus, & a Car Haginensi in Africa concilio damnatus ad examen Romani Episcopi appellandum crediderit. Sic enim apud Marium Mercatorem legitur in Commonitorio: aqua sententia ad Romani discopi examen credidit arpellandum . An forsan ad eum appellandum credidit , quem auctoritatem iudicandi non habere existimauit Aliter sane sentiebat Paulinus in libello Papae Zosimo oblato, ubi de Caelestio ait: is, qus ad Sedem postobcam prouocarat , defuit, quem utique
oportuerat meritastiae appellationis astruere. Non po
tuit D. Ambrosj Diaconus clarius affirmate, quod
136쪽
Sedes Apostolica habuerit ius recipiendi appellati
nes , S: Celestius coram Romano Pontifice tamquam superiore momenta suae appellationis prosequi debuerit. Quamuis autem Caelestius negleci a prima appellatione in Asiam N Thraciam profugerit , hinc tam ea eiectus ad Urbem Romam teste Macrio Mercatore, suo S. memoriae Zosimo Episcopo ιota festin.ιtione perrexit, ibidemque eius tergiversationibus & erroribus detectis , a B. memoriae Zosimo
Episcopo una cum Pelagio damnatus fuit , qua de re epiliola Eosimi per totum Orbem mssa subcriptionibus S S. Patrum roborata fuit, ut in commonitorio supradicto continetur , cui concinit S. Prosper in Chronico asserens, Decreta contra Pelagium &Caelestium ex Africa ad Papam Zosimum perlata Dilli: quibus, Inquit, probatis per totum Mundum haeresis Pelagiana damnata est. Quantum itaque ex tota Caelesti j & Pelagij causa colligitur,adeo certum erat temporibus Innocentij primi,eam ad Romani Pontificis tamquam superioris tribunal spectasse , ut non solum Orientis Se Africae Concilia id ultro agnouerint, sed pestes orbis terrarum Pelagius de Caele litus id negare ausi non sint, quin etiam, cum Zosi mi epitiola , qua Pelagiana haeresis damnata est, per uniuersam sub Coelo Ecclesiam trans. missa ad Britanniam etiam peruenerit, nullum omnino dubiu esse potest,quin subscriptionibus quoque Britannorum Patrum Haeresis illa damnata sit. Vnde notat Ueuer. Beda,Pεlagiana Haeresim serius N Bri-
137쪽
Britanniam penetrasse , dc primum per Agricolam Pelagiani Episcopi filium circa tempora Caelestini
Papae in Britannias illatam fuisse: ex eo namque constat , Britanniam toto Innocentij, Zosimique Pontificatu ab Haeres illa immunem fuisse, quod non alia ratione contigisse existimandum est, quam quia Innocentij, bc Zosimi Decreta receperat . 6. Vbi autem Agricola per Britannias Pel gianam haeresini seminauit,Sedes Apostolica auctoritate sua usa Episcopos in Britanniam misit , quos Britannia recepit , dc quorum ope non ab haeresi
solum, ubi fides Christuna vigebat, sed ab infidelitate quoque, ubi fides extincta erat, conuersi fuit.
Narrat quidem Venerabilis Beda lib. I.Hist. Gentis. Anglorum, cap. r7. Britannos ab Episcopis Gallis auxilium contra Pelagianam haeresim perijsse, MLupum Tricassinum, ac clamanum Antisodore sem Episcopum ex Galljis ad Britanniam venisse, unde auctor noster pag. 8s. Romanae Ecclesiae A thoritatem minimὸ agnitam fuisse deducit. verum
qui Bedam allegat, scriptorem, ex quo Beda historiam suam desumere potuit,audiat, tinctum scilicet Prosperum Regiensem Episcopum, qui ad Comsulatu Florentini Se Dioniiij factum his verbis enarrat, Agricola Pelagia ut Seueriani Episcopi Perii nisibus Ecclesias Britanniae dogmatis sui insinuasis e corrupit , sed ad actionem Palladj Diaconi Papa Cael
sinus Germanum Antisiodorensem Episcopum qiuce sua mittit, indeturbatis E aereticis Briιannos ad Ca-ibolia
138쪽
Aulieam fidem dirigit . Ita s. Prosper, qui per aetatem Palladium Caelestini Papae Diaconum videre de alloqui potuit , de sub Leone Magno Caelestini
successore Romae fuit,eiusdemque Leonis Notarius extitit , adeoque authenticum Insti umentum, quo . Germano Antisiodorensi Episcopo Sedis Apostoliscae vices per Britannias commissae sunt, in Scrinijs Romanae Ecclesiae legere potuit, ut de huius Patris . testimonio ne dubium quidem moueri possit. N que refert, a Venerabili Beda memoriae proditum esse,Germanum simul cum Lupo ad inliantiam Britannorum in insulam venisse,& Concilij verolamis iudicio ad disputandum cum Pelagianis selectos disse: Haec enim, ut recte obseruauit Annalium parens Baronius nihil obstant, quo minus ad instantiam Palladi j Romani Diaconi Caelestinus Papa Germano Antisiodorensi Episcopo vices suas commiserit , ipseque Germanus auctoritate Apostolica fretus ad Britanniarum Ecclesias componendas perrexerit , & ex propria Dioecesi ad alias profectus fuerit , prout non semeI , sed saepius factum esse , ex
istorum temporum monimentis edocemur.
7. Enimuero refert S. Prosper biennio post missionem Germani Antiliodorensis e Consulibus Basso de Antiocho ad Scoras in cirsum credem 1. Pro M.tes ordinatur a Papa Casino Pasia s , edi primus
isopus mittitur . Idem omnino habet Vener, venet . Eed
bilis Beda lib. I. cap. IJ. asserens, ad annum Theodosiij Iunioris omuum: Palladius ad Statos in Cisi.
139쪽
siam credentes a Pontifice Romule Ec clesiae Caelestino , primus mittitur Episcopus . Pos, Palladium ab eo , dem Caelestino S. Patricium missum fuisse, his quoque verbis commemorat Matthaeus V vest- Monasteriensis :'audita mero morte Paliadj Patricius Theo- δεμ s' Vesentiniano imperantibus a Papa Caelestim ad partes occiduas mississ est, mi vexillum S. Crucis Gentibus praedicaret. Cumque ad Britanniam peruenisset , praedicauit ibi merbum Dei , Genti - incotis gratanter esusceptus . Deinde ad Scuos se conferens praedicauit verbum Dei, quod non potuit alligari. ALdit quidem a Matthaeo Archiepiscopo ad Episcop,
larii gradum promotum fuisse, sed Ec hoc mandante Caelestino fieri potui arout Auguilinum iubente Gregorio ab Arelatensi Episcopo ordinatum fuisse, infra videbimus. Quin imo Marianus natione Scotus S. Patricium a Caelestino Archiepiscopum Scotorum ordinatum fuisse, totamque Hiberniam ab eo ad Christum conuersam fuisse asserit, quod non solum a Sigebertinalijsque cxteris scriptoribus, sed a pluribus quoque Auctoribus Angist memoriae proditum esse,annotauit Armachanus pag. 838. sequentibus, ubi eorum testimonia adducit, &inter alia locelini Monachi, qui ad finem duodecimi saeculi Patricii vitam ab Hetischenio ad ι . Martii editam conscripsi, ac Patricium non solum a Caelestino Papa Epistopum creatum fuiste comis memorat , sed etiam tepore Iuturi Roma missionis suae rationem redditurum iterem . aduenis e fgnifi-
140쪽
eat, illique, Inquit, vicies suas committens, atque legatumsuum constituens,quaecumque in Hibernia gesserat, constituerat, disposuerat , auctoritatis suae munimine confirmauit. Ex quibus omnibus manifestum euadit , Sedem Apostolicam auctoritate sua viam fuisse in gubernandis per Legatos suos Britanniarum Ecclesjs , S: Britannias hanc auctoritatem agnouisse usque ad Saxonum irruptionem,quae post Caelestini tempora contigit. 8. Post Saxonum in Britannias aduentum destructis Ecclesi)s, euersis altaribus, dispersis Pastoribus, ad restituendam Religionem Catholicam longa annorum serie sub Gentilium Principum. Tyrannide in praecipuis Prouincijs deletam Gregorius Primus Augustinum Monachum mist, eumque ut Apostolum suum Britannia suscepit ac venerata est. Testatur Venerabilis Beda lib. I. cap. a 8 Augustinum ab Archiepiscopo Ciuitatis Arelatensis Etherio iuxta quod iussa S. Patris Gregorij acceperat, Archiepiscopum Gentis Anglorum ordinatum fui Le. ordinatus itaque fuit iuxta Gregorij Magni iussa, quod Gregorius cum primum in toto orbe gereret Pontificatum, conuersis iam dudum ad fidem meritatis esset praelatus Ecclesijs, ut ex vita eiusdem Gregorii
lib. a. cap. a. per Bedam conscripta refert Spei man- .nus tomo I. Conciliorum Angliae, ad annum Chri-
si 197. Quin etiam ad saeculi sexti initium Augu- sinus primus . Cantuariensis Episcopus collapsam Anglic anar Ecclesiae disciplinam restituere satagens