장음표시 사용
121쪽
ν,ε. io,. iis his , , In hoc Canone tria praecipuὸ spectantur: pru, , mum, ut confirmentur antiqua priuilegia qua- , , rumdam primarum Sedium,Romanae videlicet, rituitate, or , , Alexandrinae,& Antiochense. Secundum, ut
greater seeo as, , muniantur prIuilegia aliarum Eccletiarum con-
amandantioch. , , tra earum V1urpationes. Tertium . ut prouidea-
this es. ἡά.. di st/bili quieti Eccletiarum Metropolitana: .s .u: ' 3 3 vltimum adeo, clarum est, ut non ἰπ, ....ία, ν, indigeat Vlteriori explanatione. Reliqua duo ma- .hω- . dis faciunt ad nostrum institutum , , . Haec Auctor ille, qui primo fatetur,Patres Nicaenos con- ..in .stis: a firmasse antiqua quarumdam primarum Sedium couis. Mi heia priuilegia, quibuS illae quidem sibi acquiserant am- of si eae eotis.- pliorem potestatem, quam quae sit solius Metrop
sicque Episcopum Alexandrinum sub se habuisse AEgyptum, Lybiam, & Pentapolim, in quiabus habuit iurisdiuionem Patriarchalem cons crandi Episcopos, conuocandi Synodos, de iud, candi de maioribus Ecclesiarum causis. Ex his ta- men ne quisquam inferret, Episcopum Alexandi num potestate Metropolitana superiorem obtinuis. quod nullos tunc habuerit sub se Mere politas in istis Prouinciis, de quod modus Patriarchalis administrationis tempore Nicaeni Coneiiij cum Metropolitana coinciderit, adeoque diuersus si ab eo, qui postea introductus fuit. Fatetur itaque fuisse aliquid singulare in causa Episcopi Alexandrini eth. prouinee, of , , illius curae, inquit, immediate commissae erant omnes Prouinciae Aegypti, unde erat Patruu -
122쪽
cha quoad extensionem, Metropolita quoad ad. ministrationem Et istiusmodi erat tunc iurisdictio Episcopi Romani, quae fuit vera ratio ad
ducendi consuetudinem Romanam ad defendendam illam Alexandrinam. Quia, ut recte obseruat Christianus Lupus tomo s. Concit, pag. 8o8. Episcopus Romanus nullos eo tempore habebat Metropolitas intra Prouincias suae iurisdictionis, ideoque appellationes immediate ad eum deserebantur,. in hoc sita est vera paritas inter Episcopos Romanum , dc Alexandrinum . 6. Itaque Auctor noster asserit, Patriarcham Alexandrinum nullos sub se habuisse Metropolitas,
dc in eo Romani Patriarchatus parilitatem constitutam fuisse. Sed antequam inquiramus, an verum sit, Alexandrinum, & Romanum Patriarchas nullos
sub se habuille Metropolitas, breuiter de Antiocheno videndum est, num nulli omnino Metropolitae ante Nicaenum Concilium ipsi paruerint. De illo enim etiam Canone sexto Nicaeno statutum fuisse
Auctor noster fatetur. Fuit Ecclesia Antiochena to
tius Orientis praecipua,habuitque sub se quindecim Prouincias , quas sub Dioecesi Orientis enumerat notitia Imperij, cumque in Oriente primum Fides nostra illuxerit, ac teste S. Luca Antiochiae primo Christianorum nomen auditum sit, verisimile est,
illam Ecclesiarum Hierarchiam ibi primum obtinuisse, quae Canone 3 3. Apostolis tributo continetur, constitutos scilicet fuisse per Ciuitates Episco-
tben no Metta. politaries unde e
123쪽
pos, & per Prouincias in Metropolibus Urbibus
primos,sic ut Episcopi singularum Gentium scirent, quis inter eos primus habebatur. Unde primae Cy- liciae Metropolis cum esset Tarsus, eius Episcopus tamquam Metropolita primo loco subscribere potuit illis litteris, quas Synodus Antiochena secunda contra Paulum SamoZatenum edidit. Sic etiam primae Palestinae Metropolis erat Caesarea, in quae distante tempora Nicaeni Concilij fuisse Metropolitanum Episcopum, adeo manifestὸ constat,ut ea de re nullatenus dubitari posΤt. Cum enim Victor Papa ad Theophylum Caesareensem scripsisset, quatenus pro definiendo Paschatis die Concilium celebraret,
Fragmentum, percepta auctoritate,inc Pitant acta apud Venerabilem
si apud sedam. Episcopus non solum de sua Prouincia, sed etiam de diuersis Regionibus omnes Episcopos euocauit. Quid clarius' Theophylo Caesareenu tanquam Me- . tropolitano sua Prouincia tribuitur, ex qua ipse Episcopos ad Concilium euocauit:. suam itaque Prouinciam habuit, in qua Episcopis praefuit. Monstrat hir id ulterius ex facto Ioannis Hierosolymitani Episcopi, qui de Origenis errore ad Patriarcham Alexandrinum retulerat, & ideo a D. Hieronymon. με. δ--.. Verbi arguitur Tu,sui regulas quaeris Ecessasti- eas in Nicaeni Cocvj Canonibus uteris . . . . , resonde mihi, ia Alexandrinum Episeopu Palestina quid pertia Mi' ni fallor, hoc ibi decernitur, ut Palestinae Metr ' polis totius Orientis Antiochian aut igitur ad C fareensem Episcopu referre debueras . . . . , aut
124쪽
si procul expetendum iudicium erat, Antiochiam potius dirigendae litterae ..... Maluisti occupatis aurisus molestiam facere, suam debitum Metropolitano tuo honorem reddere. Ita D. Hieronymus epist. 6 i. ad Pammachium , apertE asserens , iuxta Canones Nicenos Hierosolymitanum Episcopum Caesareensi ut Metropolitae, Antiocheno ut Patriarchae subditum fuisse: ut manifestὸ constet, Antiochenum Patria cham etiam in ipsa Palestina tempore Nicaeni Con-ciiij habuisse Metropolitanum Caesareensem sibi
7. Quod cum ita sit, quid hic respondebit Ametor noster, quid comitiiniscetur, quid somniabit,ut hanc veritatem eludat dicet ne, se de Patriarcha. Antiocheno locutum non fuisse, sed tantum de Patriarchis Alexandrino,.Romano, quod inter illos duos parilitatem dumtaxat Canon Nicaenus constituat id si recte sapit, numquam respondebit: ipse
enim Canonem Nicaenum eo modo interpretatus est, ut trium primarum Sedium, adeoque etiam Antiochente iura complectatur. Cum autem ex dictis constet, Sedem Antiochenam sub se habuisse plures Metropolitanos Episcopos, nonne constat falsum esse, quod Auctor noster post Beueregium finxit, Concilium Nicaenum Canone cf. nullam auri' istoritatem Metropolitana superiorem agnouisse ηNonne manifestum fit, quod Britannicis populis e rorem imponat, quando pro tuenda suprema Metropolitanorum potestate omnem aliam ipsa superiorem
125쪽
D. Athanisus de sententis Dictis nysii. B. Epiphanias.
riorem Nicaeno Concilio ignotam fuisse asserit . Haec sufficere debere existimo, ut oculi Anglorum
aperiantur, & errorem de suprema Metropolitan rum potetate , quo imbuuntur, deserant, ac ex crentur ἰ8. De Patriarchatu Antiocheno satis hactenus, iam de Alexandrino sermonem instituamus.Iaconsesso est, Episcopum Alexandrinum ante Con-eiiij Nicaeni tempora habuisse potestatem supra plures Prouincias, idque Canon sextus Nicaenus aperis indicat, dum vetustam consuetudinem o seruari statuit, qua Episcopus Alexandriae supra Aegyptum , Lybiam , N Pentapolim potestatem exercebat. Id de Diony sio, qui sexaginta annis ante Nicaenum Concilium Alexandrinam Ecclesiam rexit, expresse D. Athanasius in Libro de Sententia Dionysij contra Arianos his verbis commemorat:
In Pentapoli superioris Dbia quidam Episcoporum
sententias Salem' a Iectebantur tantumque eorum tommenta imbuuerant,ut vix miseriusfilius Dei in E et ijs praedicaretur . Re cognita Dion us, ad cuius euram re Ecclesiae pertinebant, Legaros misit, qui Amthores harum rerum ab imis prauis opinionitas retria
νent. Teste itaque Athanasio, Lybiae superioris, seu Pentapolis Ecclesiae ad Dionysij curam spectabant, sicut & aliae Ecclesiae per caeteras Dioecesis Aegyptiacae Prouincias distributae, prout D. Epia phanius Haeresi-ccmimemorat, cum Meletiani sthismatis originem detegite Meletius, inquit, eum
126쪽
Martyribus ac praecipue Petro Archiepiscopo Alexandrino tum in minculis habebatur: atque ille quidem cisteris Aerapti Episcopis antecellens fecundum a Petro dignitatis locum obtinebat, utpote illius adiutor, sed eidem tamen subiectus, m ad ipsum de causis Eccle=flicis referens . Hic enim mos est Alexandrinorum Archiepiscoporum, τι per totam Ag tum,ac Thebaidem,
Mareotidem, Dbiam, Ammoniacam, Mareotidem, mPentapolim Ecclesiastica negotia administrent. Ex his Antiquorum testimonijs clare constat de Episcopi Alexandrini supra omnes totius Aegypti Prouincias potestate, neque de ea quemquam dubitare posse existimo, unde videndum restat, an nullus, tum temporis in cunctis Aegypti Prouinciis fuerit Metropolitanus Episcopus. s. Negat id Auctor noster de teporibus Nicaeno Concilio anterioribus, sed quo fundamento, nescio. Meletius enim ante Concilii Nicaeni tempora Episcopatuni in Thebaide obtinuit, & de ipso D. Κp,
phanius loco superius relato memoriae mandauit, quod tempore S. Petri Alexandrini Episcopi, qui quatuordecim circiter annis ante Conciliuna Nicaenum Martyrio coronatus est, taeteris Aerapti Episcopis antecellens fecundum a Petro dignitatis I cum obtinebat Qua ratione autem Meletius tunc secundum locum a Petro obtinuisset, quo iure cc
teris Aegypti F piscopis antecelluisset, nisi Metr politanus suisset vis ampliorem confirmationem D. Athanasium consule,qui Meletium in Aegypto
127쪽
Episcopos .rdinasse perhibet, &in Breuiario Epi
scoporum Meletij ultimo loco nominat Ioannem Memphiensem Episcopum : Mεμφι Iώων κελαθεις του βαρολεως P-- A' 'χιεπισκοπου:In Memphi Ioannes iussus ab Imperatore, ut esset una cum Archiepiscopo. Meletius ergo Archiepiscopus erat, cui ex mandato Imperatoris Ioannes Memphi
Episcopus adhaerebat: idque est, quod expressε affirmat D. Epiplianius Haeresi 69. , ubi de Arionarrat , quod Secundum Pentapolitanum Episcopum cum alijs nonnullis in partes suas pertraxerit, illaque omnia inscio Beato Alexandro gesta sint , donec Meutius Thebaidis in Ag 'o Archiepiscopus bEt iterum:donec Meletius Archiepiscopus in Aeripto,
Alexandro subiectus rem omnem ad Alexandri aures detulit . Ita Epiphanius bis Meletium A. χιε- σκουον, nominat, affirmatque , Alexandro Al
xandrino subiectum fuisse, ut nullum dubium esse possit, quin Patriarcha Alexandrinus ante tempus Nicaeni Concilij Metropolitanum sub se habuerit,& rerum Ecclassitasticarum ignorantia factum sit, quod Auctor noster nullum in Thebaide Metropo.
litanum agnouerit. Io. Haec itaque cum clariora sint, quam ut in .
dubium reuocari possint, dicat nunc Auctor noster, parilitatem Patriarchatus Alexandrini, & Romani in eo sitam fuisse, quod neuter Metropolitanos sub se haberet. Cum enim ostensum sit,sub Patriarcha- tu Antiocheno M Alexandrino non solum plures
128쪽
cr Ap VT V. 8 Prouincias, sed etiam Metropoles ante Concilii Ni-
c ni tempora fuisse; quando Canone sexto Nicaeno statuitur, morem antiquum obtinere debere, ut Episcopus Alexandrinus totius AEgypti, Lybiae,& Pentapolis habeat potestatem quia Episcopo Romano parilis mos est, non solum Episcopi Alexandrini super Episcopos, sed etiam super Metropolitas auctoritas confirmatur exemplo Patriarchae Romani,que consequenter super Metropolitanos potellatem ha buisse oportet. Nec est, quod quisquam ob ijciat,pataphrasim Rumni de Suburbicarijs Regionibus,eas que cum S umasio intra centum ab Urbe lapides,aut cum nupero scriptore Gallo intra Vicariatus Urbis limites conclusas fuisse amrmet. Haec enim in secunda Antiquitatis illustratae editione latius refell
erronea elle ostendam. Quis interim non mirabitur inueniri homines,quidum Antiochenum Episcopum supra I s. Orientis Prouincias, de Alexandrinum supra sex Agyptiacas constitutos fuisse conspiciunt, Romani Episcopi Patriarchalem potest tem intra centum ab Urbe lapides 'aut paulo plures coarctatam fuisse diuulat Si Episcopus Alexandrinus supra maiorem Romani Imperij Dioecesim ius Patriarchale obtinebat, quia Episcopo Romanoritis mos erat , ipsum certe Episcopum Romanum supra similem ad minus Imperij oecesim ius Patriarchale obtinuisse dicendum erit. Atqui non una, ὲed plures maiores Dioecesis Sylvestrum Romauum Episcopum tenuisse,Concilium Arelatense pri-M mum '
129쪽
mum diserte tradidit decem annis ante Nicaenum: nee vllibi legitur, has Dioeceses in tam breui ann rum spatio Sylvestro ademptas fuisse , ut indubit, tum esse debeat, ipsum omnino eas Concilij Nic
ni temporibus retinuisse, , consequenter Patriarchalem Summorum Pontificum potestatem supra urbiuicinas, & caeteras Occidentis Prouincias, intra quas Britannicae numerari debent , constituendam
ciod Britannica Ecclesia a suis Mimordise usque ad tempus restaurata ob Gregorio Magno per Augustinum Monachum Religionis, auctoritatem Metropolitana superiorem
130쪽
3 σ epistola Sardicens Concilν, eui Britanniarum Episcopos ad- fuisse , D. Albanassus commemoras a. Id quoque indicauit Pelagitis natione Britanuras , cum post rem sua in Synodo Orientali damnationem non ΡIum causam sua- ad Romani Episcopi tribunal mitti υσluit ,sed σ ιibrum Moisse eum lit eri3 ad I nocentium primum misit . ut ex augustino urorosio constrat. s. Clarius id agnouit Cerestius Pelagij discipulur natione quoque Britannaer, dum in Ssnodo caνιhaginiensi ob b.eresim damnatus , a Synodi senteatia ad Romani Episcopi examen eredidit appellandusn,υt testatur Marius Mercator: illam enim appeιlationem prosequi debu/t , ut abferit Paulanus D. Ambrσιν Diaconus. 6. Con matu hoe θ-- σπDiscvir , qui A Sede apostolica imBritanniam missisunt, es' ae Britan- ni3 recepti , ut de Germano Anti si odorensi narra: S. P Uper , cuius testimonium hae in re contemni non debet. 7. Idem testantuν Venerabilis
Beda de Palladis Gotopum, T Ma theus Vmst - Monasteriensis de S. Patricis Hibernorum Aposoliris 8. Probatur quoque manis ἐ- yr . . Gregorius Magnus Horestaurianda in Britannyr Religio isne catholica egit. Misit namque Avustinum sedis suae Legatum,is in illa Insula Eeolesias institueret , Metropolitanos ordinaret , in Episcopos consecraret a quι omner i
st. Neque aucto itati Pontiβ-eiae Opposuerunt se Monacbi ἀ- choro et aut Britannia Episeopirempore augu'ni Legari . -- numentum enim de responso abba iis Banchorensis A Delmanno edita est suis litium , in acta apud Re dam innuunt solummodo , de quihusdam ritibus, non veν3 Prima Pontifi1 quastionem fuisse . o. 'ua AE ponatur a Mona ebor 'sam ore M etiam ρ imami Papaesutrasικse , nibu ex bae oppositione desuei potest, cum augustinuι eosfalsum quid tueri miraculo ostenderat , in Diuinitaι de verisate constigerit.
i. Peri suo Auctor noster finem impositurus proponit ea, quae Occasione legatio
nis Augustini dicta putantur a Monachis Banchorensibus , Se Episcopis Britannis, de quibus refert, , sequentiaris Augustinus plena, ut putabat, im, , structus potestate rogauit Episcopos Britannidi, cos, ut sibi occurrerent in loeo dicto Atiustitis,
, , ac .... illis autem eo venientibus proposait, ut , , amplecterentur unitatem Ecclesiae Catholicae,&3, postea operam conferrent ad conuersionem Ge-