장음표시 사용
111쪽
scopo commissu in hanc praerogatiuam Sedi Apostolicae reliquit, eaque Romanos Episcopos pluribus saeculis usos fuisse, Cyrillus adfirmauit , Synodus Arelatensis docuit, & Uictbi Papa ac Martyr circa finem secundi saeculi variis litteris ostendit, quibus curam de Paschatis Festo uno die ubique celebrando ad se pertinere significauit . Dolendum quidem est, litteras illas interijsse, sed Diuina prouidentia factum existimem, quod quarumdam' compendium nobis seruatum sit ab antiquo Anglicanae Ecclesiae Presbytero, venerabili nimirum Be- da, qui Tomo a. libro de Paschatis celebratione exhibet fragmetum Synodi Palestinae,in quo leguntur sequentia: Tunc Papa Vidior, Romanaeque Uriast .muz.ὰ Episcopus direxit auctoritatem ad Theophylum Cese 'γε Pavi quo Antistitem, ut quomodo Paschar dis iura a cunctis Catholicis celebraretur Ecclesi s vrialis feret ordinatio, ubi Dominus Saluator Mundi se
'ratit in earne versetur . Percepta itaque auctoritate pro
Mus Episeoui nonflum desua Prouincia ed etiam de diuersis Regionibus omnes Episcopos euocauit, ubi
cum illa multitudo Sacerdotum conuenit, tunc Theoisphylus Episcopus protulit auctoritarem ad se missam Victoris Papae, cir quid sibi operis fuisset iniunctum,
ostendit. Atque ex his constat de una Uictoris epistola, qua Theophylo Caesareensi in Palestina M tropolitae mandauit, ut Concilium celebraret, in quo Quaestionem de Paschate discuteret. Vi is verbauthoritati obsecutus erat Polycrates Ephesi -
112쪽
siniis rescribens ad Victorem: possem etiam Episco- si,u, .Fist id vi
poruin, qut mecum tuus , arere mentionem , quos stetι-
sis, mi Omιocarem,sicut cir feci. Extat hoc Polycratis testii noni uita apud Eusebi uita Caesareensem, qui lib. I. cap. q. ait, Victorem post celebrata per Orbem Concilia decretum edidi liis de Paschate ubique terrarum uno die celebrando, & Asimos obedire detrectantes excommunicationis censura inno. dare volu ille. 1 o. His ita gestis, inquit Eusebius, Victor qui' nisi lii, tib , dem Romanae V rbis Episcopus illico om ies Asilae micinarumque Prouinciarum Ecessas tamquam contraria rectaesei sentientes a Coinmunione absitn. lere conatur, datisque litteris uniuersos . qui 1Eic erant , fratres
proscribit ab vult ιte Ecclesia prorsus abenos esse pronuntiat. Litterae, quarum hic meminit Eusebius, etiam magno Ecclesiasticae eruditionis damno interierunt. Si enim extarent, ex ipsis forsan Uictoris verbis colligeretur, quomodo suprema auctoritate Pontificia usus Polycratem Ephessinum , alios que Asiae Episcopos excommunicauit, aut sententia excommunicationis terruit. Utrum autem de his duobus Victori adscribatur,certum est, Auctoritate Sedis suae usum fuit sede qua tunc nemo Catholicorum cum ipso contendebat: Ireneus enim aliique Occidentis spiscopi selum modo eum adhortabantur , ut a sententia excommunicationis ferenda a sineret, aut latam reuocare vellet, ut alibi ex ipso
113쪽
ne Canonis primi Arelatensis, qui in Codicibus MSS. dupliciter resertur: in quibusdam eo modo, ut Patres Arelatenses offerant Sylvestro Decretum de Paschatis festo per omnem &in alijs per
omnem Orbem uno eodemque die celebrando. Alteram ex duabus lectionibus, quae ipsi magis placuerit, Author noster arripere poterit, Patriarchalem namque vel Pontificiam auctoritatem negare merito non poterit, quin imo,& Patriarchalem in totum occidentem, & Pontificiam in Orbem uniuersum, si se piat, admittet. Constat enim ex antiquis Pa-- trum testimoniis,quae nemo prudens contempseri Romanum Episcopum in Occidente Paschatis
diem praescripsisse Primatibus, & Metropolitanis, ac per illos , ut Leo Magnus testatur, suffraganeis Episcopis: in Orientis vero Ecclesijs suprema Sedis Apostolicae authoritate usus est, dum diem Paschatis ab Episcopo Alexandrino singulis annis nuntiari solitum ab omnibusaetiam orientalibus obseruandum esse definiebat, et tile inquit Cyrillus di εὲς auctoritate inivrestis Ecclim per rotum Or, diffultum Pasche diem sine miti disceptatione cogno
114쪽
An Canonibus Nicanis Metropolitanorum dignitas constituatursuprema, es quid Canone sexto tutum sit de au. 'ctoritate Patriarchali.
I. Cauonet quartum s. Ante tempora itaque Nici nitum Nicanos cauis sua fauere pu- Concilν Romanum , ty Alexandria
ma isnodorum Prouincialium au- Metropolitanol ruticet supra plurecctoritate interpretatur . Prouincias eos constitutor Author 2. Canoner Nicani non statuunt, existimet, ut ex υerbia eius ostendi
quod ijs statutum fuisse Auctor abse- tur. rit. iactoritate Metropolitana supe- 6. Huamfalsumsit , nauum rioremAEgypti, ante Nieanum Con- Metropaita Juperior m in Ecclesiacilium agnouerunt , dum Dionysy tempore Nicaeni Conci0 fuisse , ex Alexandrini causam ad Dionis, Episcopo Antiocheno ostenditu , Romani tribunal detulerunt . Rect/ quem sub se Metropolitam Caesa quoque ab Imperatore Aureιiano reensem habuisse , eon rex Theo- ea am Pauli Samosateni ad Roma- ρ lo Caesareensi, tr eau, Ioannisa um Episcopum delata uisse , Eu- Hierosolymitani Episcopti euiat me-
sebius ad mat . miniι D.Hieroumus . Eusebianos susteriorem quoque f. Antiochen ι Episcopi etiam auctoritatem in Iulio primo agno- meminit Canon sextur Nic.enuravetiisse, antequam schismatis animum certum sit, auctoratatem Patria in
induissent, patet ex ipsorum Legatio- ibatu, ae Metropolitana superiorem ne ad Iulium primum, σ sius Iu- a Patribus Nicaenis agn iram fuisse. ι9 Papae testimonνι , quibui constat S. Episcopum Alexandrinum iuxtae υeIerem consuetudinem Ca- in totum aegyptum , Lybiam , t nonibus Nicanis flrmatam causam Pentapotim auctoritatem exercuisse,' iis Synodis Prouincialibus desinitam D. Athanasi, in Dip ny restimois potuisse ad Romani υι scopi iudi- nys constat de Dio Vsio Alexandricium referri . - - no, ly Petro et Dem Civitatis Di Canone sextum Nicaenum , scopo . qui potestatem Disopo Alexandri- 9. D.Epiphanius altiquod Meno supra Gratum, biam, ν Pen- Ietias caeterii πιι Di copia antapotιm tribuit, quia Episcopo RO recellens secundum a Petro AD-mana parilis mor fuit, dicit Aucto xandrino locum obtinebaι, quibus ita intelligendum, ut paralitar in eo verbis Melasium Metropolitanum . constiterit, quod uterque pluribus agnoscit,stetit eum alibi expresse no- quidem Prouinc33 praefuerit , sed minat, prout etiam apud Athananeuie Metropolitanor sub se ha- sium in Breuiario Episcoporum ae Hur1t. Ioanne Memphi Antistite vocatur.
115쪽
1, Ostquam Auctor noster cap. 2. Concilium it Arelatense male interpretatus est, cap. 3.
Synodi Nicaenae Canones in sensum a mente P trum alienum detorquere conatur. Tres itaq; Canones, quos causae suae fauere credidit, intcrpretandos assumit: primus horum Canonum est Ordine
quartus, quo indicatur,in singulis Piouincijs fuisse
Metropolitanum,statuiturque: confirmatio antem e rum , quae in unaquaque Prouinciageruntiar, tranatur
Metropolrano D Ita ut, inquit Auctor noster pag. 9 3. cautum sit iuribus Metropolita ru, qu ad supremum Regimen Ecclesiassicum singui rum Prouinciarum,, . Secundus Canon est ordine quintus, quo satuitur, ne Clerici, & Laici, qui excommunicati sunt ab uno F piscopo, admittam tur ab alio. Quod si quis quaeratur se fuisse iniustὸ excommunicatum, causa eius in Synodo Prouinciali bis per annum celebranda audiri debeat. Syn dum autem Prouincialem celebrari debere semel ante quadragesimam,deinde vero circa tempus Autumni: is quod inquit Auctor pag.99. pluribus postea Synodis firmatum fuit, be in his controuersiae omnes audiendae, & decidendae sunt, excommunicati pro talibus habendi, nisi Synodus retractastet sententiam. Et quamuis ςausu
116쪽
Episcoporum hic non memorentur, Africani retobe heta A. . tamen Patres magna cum ratione dixerunt. id lhq pro incisi
, , iubintelligendum esse, cum causae audiri debeat u ς,, intra Prouinciam,& nulla iurisdictio memore-
., tur a Nicaeno supra Metropolitanam. tion'd. yet the
a. Ita Auctor ille Canones Nicaenos ad sentum digre e rea-
detorquens, non, quem a Patribus Nicaenis didi- .
cit , aut a Venerandae Antiquitatis miniitris iuscepit, sed quem nouitatis prurigo adinvenit, ipseq; pro schismate Anglicano tuεdo facere putauit. -- tropolitanos suas Prouincias suprema auctoritate .gubernaste, nullamque potestatem Metropolitana .superiore ante Concilij Nicaeni tempora in Ecesesia . fuisse, nouitatem sapit, quam AEgyptij sub Dion Pso Alexandrino ignorarunt, dum eum apud R manum Pontificem de haeresi accusarunt: quidam M Ecclesiafratres, inquit D. Athanasius de semen- Atha sustia Dionisj contra Arrianos recte quidem sentientes, apa'''sed tamen cum ipsum non interrogastent, ut ediscerent, quopacto scripsisset, Romam ascenderunt, dique eum apud Dionysium eiusdem nominis Romanum Praesule accusauerunt. Num igitur Episcopi AEgyptii, quos fratres rectesentientes appellat Athanasius, Romam
ad Dionysium Papam Dionysij Alexandrini causam detulissent,si Prouincialis Synodi auctoritatem supremam iudicassent' numquid ipse Dionysius Alexandrinus aduersarijs suis respondisset, causam suam coram Episcopis Prouinciae iudicari debuisse, si unamquamque Prouinciam a suaSynodo summa
117쪽
auctoritate regi debere credidisset Tantum sanὸ abest, id existimasse Diony situm Alexandrinum, ut
percepta accusatione petiueris a Romano Prisule, ut obiecta sibi indicarent, quibus acceptis opus edidit sub nomine Elenchi, e r Apologiae, ut testis est D. Ath thanasius loco superius citato. Quid memoria r petam, quae in causa Pauli Samosateni Antiochen. sis Episcopi acta fuerunt tempore Aureliani Imperatoris i Narrat Eusebius lib. 7. cap. 3 o. eum post prioris Antiochenae Synodi sententiam depositum fuisse in secunda Synodo,Domnumque,qui in eius
locum electus erat , administrationem Antiochensis Ecclesiae suscipere voluisse: inquit Eusebius eum Paulus ex domo Ecclesiae nullatenus excedere vellet , interpellatus Imperator Aurelianus rectissime hoc
negotium dijudicauit, iis domum tradipraecipiens, quiasin Italici Christianae Religionis Antistites, em Romanus Episcopus scriberent . Aurelianus Imperator Domni & Pauli Samosateni causam post Synodi Antiochenae iudicium Episcopo Romano iudica dam numquam misister, si finiendarum in Ecclesia controuersiarum rationem ab Episcopis Catholicis non didicisset: nec Eusebius ipse , qui Nicaeno Concilio interfuit, & Canonibus eius subscripsit, factum Aureliani tamquam rectissimum laudasset, si iudicium Synodi Antiochensis supremum cred, disset. 3. Quod si constet ex dictis, ante Nicaenum Concilium Synodos Orientales non ab unius, sed pi
118쪽
pluiium prouinciarum Metropolitis celebratas supremam aulla oritatem non habuisse in Ecclesia, quid de singularum Prouincialium Synodorum auctoritate dicemus Eam ne quidem Eusebiani in Philippolitano conuenticulo propugnarunt. Dum enim Magnus Athanasius Patriarcha Alexandrinus ab Eusebio Nicomediensi in Tyrio Concilio damnatus ad Iulium Romanum Pontificem confugis. μset, Eusebiani iudicium cauis eidem Pontifici detulei ut:animaduertentes autem se damnandos fore, Auctoritatem Ponti scis , quem sibi conciliare nequiuerunt, impugnare caeperunt, contenderuntque Mortalium primi, non quidem unius Prouinciae sententiam talem esse , ut ab ea ad maius iudicium
prouocari non possiit, quod auctor libri de antiqua Ecclesiae disciplina dissertatione a. nuper confinxit. Sed Orientalem Ecclesiam ut nomine ita Iurisdictione ab Occidentali Ecclesia distinctam esse , Romanumque Pontificem ea de re iudicare non posse, de qua Synodus Orientalis sententiam tulerat: Quam ob rem Iulius primus eos temeritatis , nouitatisque arguit, respondens in sua ad Eusebianos epistola, Occidentis Episcopos, secum erant, admiratione plenos etis induci potuisse τι crederent, ea u
t i profectafuisse: dicit Canones Apostoticos fespue
dos esse, m Episcoporum Nicaenorum Decreta,quibus prioris Synodi acta in alia Synodo examinari permittebantur, attendi debui illa: nam, inquit, Si istius modi consuetudo olim fuit , ei que memoria renouata '
119쪽
O scripto prodita in nragna Synodo , eamque apud vos etalere non sinitis , rem profecto indecoram facitis. Miorem enim, quisemel in Ecclesia ostinuit, cr a nodo confrinatus est , iniquum est a paucis abrogari.
Haec Iulii primi imodestii simi Pontificis & totius Italiae Antistitum,qui pro causa Athanasiij lxomam
conuenerant, sententia, quam adeo veram iudicarunt in Sardicensi Synodo trecenti Occidentis Episcopi, ut Eusebianos excommunicarint, & contra eos Canone 3. Petri Apostoli memoriam honorandam esse statuerint , appellationesque a Concilijs Orientalibus ad Romanum Pontificem fieri poste Canone q- & 7. declararint. Et haec, ni fallor, sufficere deberent ad euertenda Philippolitani Conuenticuli sigmenta, licet ea non modo scriptor An. glus probauerit, sed nuperus quoque Auctor Gallus adeo vera esse sustinuerit, ut illa Dissert. 2. c. I. a. D. Ambrosio affingere tentarit. Ibi enim relato quodam Ambrose loco ait, eumdem Patrem, , supponere is res Orientalium ab Orientalibus, , administrari debere,nec ad Occidetales pertinere,, in Orientales iudicium, quod Constantius ait ita, , epistola ad Synodum Ariminensem , nec non
,, Eusebiani in Philippolitano Concilio ,, . Ita Auctor ille, non dubitans noua Ariani Imperatoris placita , Se Conciliabuli Philippolitani somnia D. Ambrosio tribuere: Sed illis, quia responso indigna sunt, hic inhaerere non debemus ., A. Pergamus proinde ad Commentaria Auctoris
120쪽
hostri de 3. Canone, qui inter Nicaenos est ordine
sextus, noua enim & numquam ferὸ audita sunt, quae in illis refert. Canon, de quo agitur, ex Vesesione Dionysii Exigui ita habet: Antiqua consuetudo feruetur per A 'ptum, L iam , m Pentapolim , ita ut Alexandrinus Episcopus horum omnium habeat potestatem, quia . Urbis Romae Episcopo parilis mose'. Similiter autem in apud Antiochiam , caeterasque Prouincias suis priuilegi eruentur Ecclesjs. Illud aut generaliter clarum est quod si quis praeter sententiam Metropolitanifuerit factuς Episcopus hunc magna nodus definiuit Episcopum esse non oportere. o c. Vnum est in hoc Canone, quod quia Auctoris nOsri institutum euertit, ab eo miro modo explicatum fuit. Sequitur Auctor illam sententiam, quq nullam auctoritatem supra Metropolitanam agnoscit: quia autem Canon Nicaenus Patriarchae Alexandrino supra totam AEgyptum, Lybiam,& Pentapolim auctoritatem tribuit, similemque morem Romae, & Antiochiae obtinuisse, ut eorum Episcopi supra plures Prouincias constituti fuerint, expressEsignificauit , .Auctor noster Beueregij errorem sec
tus nullum Metropolitanum in AEgypto, Lybia,& Pentapoli tempore Nicaeni Concilij fuisse asi ruit, sicque Episcopum Alexandrinum Patriarcham
quoad extensionem, Metropolitanum vero quoad administrationem facit. 3. Mihi forsan non credet Lector, credat ita