장음표시 사용
101쪽
Dioecesim maioris extensionis, quam alii Epia, , scopi Occidentales,quod non negatur. Mentemit i, in othera . suam clarὸ hic explicat Auctor noster, qui ut co
ruptionem textus utcumque probaret, nonnulla
sua adducit, quae hic expendenda sunt. Ae primo quidem indicat, Imperium ante tempora Arcadij & Honorij in Dioecesses distributum fuisseis. Is 'heia sub Constantino Magno, id tamen post Concilium
Nicenum factum videri, ut Patres Arelatenses mainthiis torum Dioecesium mentionem facere nequiuerint: est, inquit, an Cm stantinus tempore 'nodi Arelatensis distribuerit Imperium in mareses, mrosimilius est, nee id fastum fuisse tempore Nicaenae , m ibi solum mentio fiat Prouinciarum no Diaroseon. Verum grauiter allucinatur Auctor noster, &eris
rori errorem adiungit, seque, dum ita loquitur, Acta, quae tempore Nicaeni Concilii prodierunt, non peruoluisse ostendit. Extat sane in Constantini epistola de Paschate per totum Terrarum orbem' uno die celebrando, quam tempore ipsius Nic. ni Concilij scripsit , in qua non soIum variarum Prouinciarum sub unius regionis nomine meminit, sed expresse Ponticae, M Asianae Dioecesis
rius y Quid expressus ' Quid manifestius Con. stantino Magno scribi potuit certum itaque est, quod tempore Nicaeni Concilij Dioecesis fuerint in Imperio 3 quod Auctoris nostri ἀγνοιο pr
102쪽
dit, eumque grauiter hac in re errasse cbnuincit. q. Secundo dicit dubium esse, quandonam Constantinus Imperium in Dioeceses distribuerit, quod nihil ad Quaestionem facit, cum Dioeceses ante distributionem sub quatuor Praefectis Praetorio, in Imperio fuerint, sicque Patres Arelatenses suis
temporibusDioecesium nomen usurpare potuerint, prout usurpasse nemo huc usque in dubium reuocauit. Dioecesis Sylvestro tribuunt, Dioecesies itaque rum erant in Imperio, quarum nomine amplitudinem Patriarchalis Iurisdictionis Patres exprimebant . Onuphrius Panuinus diuisonent Prouinciarum, quae sub Hadriano Imperatore obtinuit,referens , inter alios titulos unum Italiae Prouincijs nur iuxpraefigit, quo asserit. Prouincias etia Diaereses in Ita ''ba, ei que Insuli uisse septemdecim. Licet autem
mihi non constet, undenam Prouincias tunc Dice-ceses vocatas fuissse agnoueri nullatenus tamen dubitem , quin illud sicut Zc caetera omnia ibidem allata in antiquis.monumentis repererit: ponamus itaque, ab ipsius Hadriani temporibus Dioecesis nomen etiam Prouincijs tributum fuisse, negare ne mo poterit , quin Prouinciae suerint Dioecesis mi nores respectu maiorum, quarum Sextus Rufus in Breuiario mentionem fecit, dum in Diaecesi Macedoniaeseptem Prouincias constitutas fuisse scripsit, ac quarum Constantinus Magnus in epistola ad Ecclesia meminit, dum tempore Concilii Nicaeni Ponti eam . Asianam Discesim in memoriam reuocauit . . Simia
103쪽
Similes itaque Dioeceses,ut se significare innuerent
Patres Arelatenses, maiores Disceses minoribus opposuerunt, & maiores Diaereses a S. Sylvestro teneri Scripserunt. Dioeceses igitur Sylvester tenuit, dum Concilium Arelatense celebratum fuit, sicque non paucis dumtaxat Prouincijs, quae Dioeceses minores efficiebant, sed pluribus Terrarum tractibus, qui Dioeceses maiores constituebant, praefuit , ac in ijs
Patriarchalem auctoritatem obtinuit. .
. s. Tertio dicit Auctor noster, cum Nicaenum Concilium non Dioeceston, sed Prouinciarum me , , minerit, consequi, locum fuisse corruptum: ad , , mita tamen,locum esse sincerum,nillil inde do,, duci, nisi quod Episcopus Romanus haberet, , Dioecesim maioris extensionis, quam alij Epis, , scopi Occidentales, quod non negatur Verum antequam ad hoc ultimum respondeam, cum bona auctoris venia pauca de usurpata tempore Nicaeni Concilij Dioeceseon voce obseruabo. Dicit ipse , Dioeceiis nomen Patribus Nicaenis incognitum fuisse, adeoque, ut supra audiuimus, Patres Arelatenses plurium Dioeceston mentionem facere non potuisse, locumque corruptum esse, & loco majorum Diaecorum, maioris Diaece is voces substituendas esse: at obsecro, in quo nam antiquo codice hanc lectionem reperit in quonam veteri Auctore hoc inu
nil Si ex nullo codice Manuscripto; si a nullo A ctore hoc didicit; id ipsum confinxisse,'omnium Mortalium primum somniasse oportuit. Deinde si
104쪽
maioris Dioecesis voces substituendae sint , atque ita legendum esse Auctor noster crediderit, vox Diioesis igitur Patribus Arelatensibus ignota non fuit, ut ignotam fuisse, sibi ipsi contradicens asserit. Supponit quidem admissa loci integritate sequi, quod Episcopus Romanus habeat Dioecesim maioris extensionis, quam alij Episcopi, reuera tamen
sequitur, non unam, sed plures Dioecesis habere rsic enim scribunt patres ad S.Sylvestrum:λι maiores Diaecfes tenes. Si igitur locus sincerus sit, ut quoad illa verba sincerum esse, ea Manuscripta testantur, ex quibus epistolam primo Pittheus,deindὶ Sirmondiis in Gallis; ante nostra tempora ediderunt, deducitur profecto, Sylvestrum plures maiores Dioeceses obtinuisse ει nuperum scriptorem de Disciplina Ecclesiae grauiter quoque allucinatum esse, dum propria auctoritate sine ullo Antiquorum testimonio commentatur ad Synodi Are- , , latensis verba: Dioecesios nome hic stricte non
,, sumitur pro Imperij Dioecesibus, sed potius pro
, , singulis ijs Prouincijs, quas Romanus Pontifex, , regebat, ut sensus sit: i u, qui maioribus praees, , Occidentis Ecclesijs, caeteris Paschae diem per litteras significabis. isHiic Auctor ille, plane ignoransea,quae hic scribit. Vbinam enim intra suburbicarios suos limites maiores illas Occidentis Ecclesias reperiet Romanam quidem inueniet, sed haec una . ' est, non plures. Deinde non maiores Ecclesias, inquit Concilium, sed maiores Dioeceses, quas, si in- . . I qui-
105쪽
quiras , Patres ipsi quas digito demonstrant, dum
ex Dioecesibus Italiae, Galliae, Africae, Blitanniae, de Hispaniae collecti ad Sylvestrum Papam statuta sua referunt, illaque ab eo promulganda esse non solum epistola Syliodica , sed Canone quoque primo affirmant. 6. Adserendus est Canon ille, quem Iacobus. Sirmondus his verbis edidit. De obseruationius Pa-
m Dominicae, ut etuo die er tempore per omnem Orbem observetur,'iuxta consuetudinem litteras ad omnes Tu dirigas. Ita Sirmondus, cuius lectioini non omnes antiqui codices Manu scripti consentiunt: Sexcentorum enim annorum codcx in Bibliotheca Sapientissime Sueuorum Reginae seruatus loco per cod., us xisi Orbem observetur, legit Vper omnem VHem a qgin v ς nobis obstruaretur. In praestantis Iimo nongentorum Cod.k Ms. Eibi. annorum codice Palatino Vaticano legitur: pre M Urbem omnem a nobis obferuetur. Ex quibus codic, hus haberetur, Patres Arelatenses Decreta sua Sylvestro detulisse, ut ea per Africam, Hispaniam, Britannias , Calliam , N Italiam iuxta antiquam consuetudinem publicaret, quod specialem Sylus sti supra praedictas Occidentis Dioecesses auctoritatem indicat, quam Patres in epistola ad Syl strum agnouerunt, dum illa per eum, qui maiores Dioecesses tenebat, omnibus potissimum insinuari voluerunt. Mouet quidem hic nonntillas difficultates Auctor noster aduersus Baronium , qui ex ista Actorum ad Sylvestrum Papam relatione com
106쪽
elusit pro potestate Pontificia confirmandi Concu, , liorum Decreta. Baronius,inquit Auctor, bonis auibus reperit hic necessitatem Papalis confirmationis, cum illi aperte dicant, se iam decreta Iu: edidisse communi consensu, de ad eum misisse , Ad
ut promulgarentur,id eli sicut ait Petrus de Mar- ξιῶ:.. baist ca,vt Imperatores mittere solebant sua edicta ad suos Praefectos Praetorio: hoccine fiebat ad con- 'a' srmandum' Ita Avictor admittens Marcae inter- th: Enipes Ours
pretationem, quae huic loco videtur minus conlenia toihelepi secti. tanea. Ponamus tamen veram este, nonne Impera----itores in Praefectis Praetorio specialem aliquam in praefatas Dioeceses ipsis commissas auctoritatem agnoscebant , quando legum promulgationem c. per easdem Imperii Dioeceses ijsdem deserebant Quod si id negari a nemine possit , quomo do negare poterit Auctor noster specialem auctoritatem Romani Patriarchae in commissas suae curae occidentis Dioecesses, per quas Patres Arelatenses et Decreta publicanda offerunt i Hoccine sebat sine ullius maioris auctoritatis agnitione φ Si Sylvester non habebat ullam Iurisdictionem in Occidentis Dioecesis, quare Concilium publicationem Decretorum non commisit singulis Metropolitanis ' Quare de ijs litteras non milit ad omnes Prouincias Quare Sylvestro hanc Prouinciam detulit Nonne Patres Canone 1. id se fecisse indi cant, quia ita antea feri consueuerat ἰ
107쪽
DISSERT ATIOObijcit pag. 8 q. auctoritatem indicandi diem Pas chatis Romano Episcopo ademptam fuisse in Nu
caena Synodo. Statuit Concilium Arelatense,in-
i. s. d.:' ὸ , quit, ut Pascha obseruaretur eodem die 5 tem-z: ''. :i-I , , pore ut Episcopus Romanus daret notitiam
, , diei iuxta consuetudinem. Sed haec secunda pars, , correcta fuit, ut fatetur Binnius , a Synodo Ni, , caena , quae id negorij commisit Episcopo Ale
,, xandrino. Verum miror, Auctorem nolirum citare Binnium pro correctione huius Canonis , quiu Canonem hunc correctum fuisse minime scribit z: : '. ..., Dicit solummodo Binnius, officium computanda of Aio mura, diem Paschatis Alexandrino Episcopo delatum fuisse a Nicaeno Concilio, ab Alexandrino diem hunc indicari debuisse Romano Episcopo: non dicit autem,quod Alexandrinus Episcopus eum diem missis per Oecidentis Dioeceses litteris. publicare. potuerit.Audiendus est hac de re Leo primus episto-aria 44 ad Ma la 6 aci Marcianum Au uitum : Paschale rem Sacramentum fatalis humanae maxime continetur , quamuis in primo semper mense celebrandum sit, ita tamen est lunaris cursus conditione mutabile, ut
plerumque Sacrarissimi diei am gua currat Heiatio. Et ex hoc far plerumque, quod non licat, etsi non simul omnis Ecclesia, quod non nisi unum esse oporteat , ob-
fouet. Studuereque Sancti Patreswccasionem huius e roris auferre, omnem hanc curam Alexandrino Episco
po delegantes, quoniam apud Aegyptios huius supparit rionis antiquisus tradita esse videbatur peritia , per
108쪽
CA. PUT IV. . quam qui annis singulis dies praedictae solemnitatis eueniret , Sedi Apostolicae indicaretur, ut huivis scripti ad
longinquiores Ecclesias iudiciu generaliter percurreret .
Notanda sunt ultima Leonis verba , ijs enim ape te indicatur, diei notitiam a Patriarcha quidem Alexandrino cum SedeApostolica communicatam, a Sede autem Apostolica in longinquioribus ab Alexandria Ecclesiijs, quales sunt Occidentales, publicari debuisse. Scribit Leo primus epiis s. ad Rauenmum Arelatensem, id ad sua sollicitudinem ex diuina inititutione & paterna traditione pertinere,&praeclarum habemus de hac veritate testimonium epistola I i. Innocentij primi ad Aurelium Carthaginiensem Episcopum , ubi haec scribit: has ergo lit- . teras de ratione Paschali alterius s. dico futuri anni praeseripsi. Nam cum ante diem undecimum Kalendarum Aprilium pene Luna 16. colligatur nam quidpiam minus est) itemque cum in ante diem quartum Kalendarum earumdem veniat 23. existimauι II. La-
Dndarum memoratarum die festa Paschalia celebranda quoniam ιn vigesima tertia Luna nullum Paschammquam,ante hoc Pascha factum esse cognoscimus Aen
tentiae meae evo i atque eLXι tenorem. Iam prudentiae tuae erat, consors mihi Frater, cum unanimis cy' Confacerdotibus nostris hanc i ais rem in Synodo religiossissima iratiare, it si nihil dispositioni nostrae resultat, nobis plenis e apertequescribens , quo deliteratam Pa-s halem diem iam lueris ante si moris est seruandam, suo te ore praeseribamus. Vides, ibum compu
109쪽
. tationem Alexandrino Episcopo compet ijsse, illamque Romani Episcopi iudicio firmari debuisse,N dum eius sententia probata erat, publicationem per occidentis Dioeceses ad Romanum Episcopum spectasse, & ideo per Africam ab eodem prae- scribi consueuisse. Notanda sunt illa verba ex more, ut eadem consuetudo, quae tempore Arelatensis. Concilij fuerat, tempore Innocentis primi sine ulla interruptione continuata fuerit, falsumque siliquod - . Auctor noster scripsit , Concilium Nicaenum
aliam consuetudinem hac in re induxisse . . . - ' . 8. Verum quidem est,Auctorein nostrum cum Sirmondo Canonis Arelatensis verba non hoc mo-Canon i. do legem: per omnem rbem a nobis obferuetur, sed '' ' . - per omnem Orbem , quo pacto habetur in plerisque Manu scriptis, ac antiquo praesertim octingentorum annorum Codice Vaticano , quo cum conusnit lectio epistolae Synodicae : censemus ergo, Pascha Dominι per orbem totum mna die obseruari. Sed quid ' -' lectione in suae sententiae fauorem deducerAuctor' forsan tempore Concilii Arelatensis Sylvestro publicationem diei Paschatis per totum Orbem competijsse, eique tempore Concilij Nicaenio hanc praerogatiuam iurisdictionis Pontificiae ademptam fuiste Tantum sane abest, ut Patres Nicaeni quidquam correxerint circa publicationem , quod eadem auctoritate, quo circa illam Romanum Pontificem uti consueuisse indicat. Canon Arelatens sprimus, eadem iuxta Canones Nicaenos uti perre
110쪽
nam temporum primus edidit. 5 auctortim, inquit Cyrillus, totius Orbis Duodi consensione decretum ut, quoniam apud Alexandriam talis esset reperta E. Aes is, quae in huiusscientia clareret,quota Latindarum vel Iduum,quota Luna Pascia deleat celiarari per
singulos annos Romanae Ecclesiae litteris intimaret, ευνι-
de Apostolica auisoritate uniuersalis Ecclesia per to- 'ium Orbem disinitum Paschae diem sne vita disceptatione cognosceret. Pod inm per multa saecula pariter custodissent , nullamque inde scripturarum quispiam se
crederet circ. Ita ipse Cyrillus , qui cum Patriarchatum Alexandrinum ab anno qΙΣ. obtinuerit,minime ignorare potuit,quid Concilium Nicaenum ante octoginta septem annos de Paschate statuerat, &praedecestaribus suis inium erat. Testatur itaque, a Concilio Nicaeno computationem Paschatis commissam Alexandrinae Sedis Episcopo , eumque singulis annis Romanae Ecclesiae diem illum inti- malis, non autem Alexandrinae, sed Apostolicae . Sedis auctoritate uniuersalem Ecclesam per totum Orbem eumdem diem cognoscere debuisse. s. Falsuna itaque est, Nicaenum Concilium quidquam detraxisse de Romani Pontificis aucto- ritate circa publicationem Paschalis Festi ab omni- bus uno eodemque die celebrandi. Concilium Nicaenum etiam post computum Alexandrino Epi-