Dissertatio de auctoritate patriarchali et metropolitica aduersus ea, quæ scripsit Eduardus Stillingfleet decanus Londinensis in libro De originibus Britannicis per Eman. a Schelstrate ..

발행: 1687년

분량: 161페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

i PRAEFATI O . '

qui Dissertatione I. S. vltimo causem quidem Valesij

contra Launorum propugnare se dicit , reuera tamen Valesi'sententiam impugnatim rei,cit. Canonem sextum Nicaenum de S uuicarijs Ecclesijs intelligit , mRomani Patriarchatus terminos intra Vicariati ν Vrbis timiser coercet, verisimillimum esse ast mans, eg dumtaxat Regiones , quae Vitario VrbIs parebant,fusse Ecclesias Suburbicarias , in quas m nullas alias Episcopo Rowano ius Patriarchicum competebat . Ne gat Germaniam ctr Hispaniam, negat Galliam σBritanniam, negat Africam cy' Iloricum , negat m

gnam Italia partem olim fuisse Iuris' Patriarchici Romani , cy' quasipara m fuisset , perestauis Patriarchalis

iugum excutere, ipsam audistisatem Pontificiam conuellere nixus est, eo Primatum Petri ad meram Ordinis inter aequales diffisitatem redigere pentauit .

. Pudet memoria repetere, qua Auctor iste ex sim . libus Prive ijs deducis: De 's,sioperaest etiam dux , rimus, alibi agemus: Verbo interim annotasse se ciet , adeo absurda esse , oes amera Ecclesie doctrina

aliena , ut de ijs facillum sit , quod Iulius primus olim

ruitis, 1. x, a. Mηρrum litteris conιigisse retulit: omnes admiratione plenos. vix induci potuisu , ut cre- τοπινα - derent, istiusmodi scripta ia homine , qui Catholiacus videri eupit , esse profecta. Contendebant rius biani, totius 'nodi Orientalis sententiam nlisaquam a Romano Episcopo retractari posse et cum errore i

si Ecessia stenderetur, scripsit Iulii Primus; expedire

22쪽

AD LECTOREM. vii

dire secundum Ecclesiasticum verbum molam Asinariam suspendi a collo, atque ita demergi, quam unum ex pusillis scandalizari. Quid mero scriberet Magnus ille Pontifex , s nostris temporibus. miseret, audiresque, non solum totius Orientis , sed unius quo que Diu ceseos Episcoporum ,' sed unius Prouincia Synia suprema esse iudicia , illaque a nullo alio Iudice infirmari posse . Quid scriberet , si non Orientalium tantum ., sed Occidentalium quoque Episcoporum cau- fas a iudicio Sedis Apostolica eximi debere intelligeret, audiretque, Etitiam Use eorum sententiam, qui auctoritatem Apostolicam tantum ad tempus ceteris Apost bs concessam fuisse dicunt , Puro aureis, . ut ad se cessores permana et , , fuisse tributam . Fitaria est , Inquis aues Aa quia nulla ratione e nullo testia et: 'i' ,' 'monio scripturae aut traditionis docemur, potestatem Apostolatus Petri ad eius successores permanasse, non autem potestatem caeterorum Apostolorum,. cum ex aequo Ecclesiarum Apostolicarum

Episcopi dicantur eorum Apostolorum , L quibus Ecclesiae sunt fundaue, successores, imo omnes Episcopi Apostolorum omnium successores esse

perhibeantur . Haesunt, . quae consequuntur ex Misminis istius principuys , quae si secum lusierent , actum Uset issollicitudine Romani Episeopi , quam iubente

Deo per totum rerrarum Onem te se in omnes Catholicae Communionis Ecclesias, . etiam num pro sedis suae Primam gerit , quantumuis contrariam mentem

quoad

23쪽

quoad Ecclesias Gallias uesnellis nuperus Auctor af. ' fugat, supponens exeiussententia: quod Roman Episcopus non hah t sollicitudinem Ecclesiarum

Galliae . . huic exposti ioni diutius inhaerere , aut

quam tamen praefationi finem imponam, duo obserua ' . da punt , quorum primum Iectorem beneuolum spectat, que uspicari nollem , quod errores huius libri aut Sacrae facultati Parisiensi adscribendi, aut idustrissemo Gallia Clero tribuendi sini. Licet enim Auctor se Doctorem Parisensem moret , m Natione Gallus sit, nequaquam tamen credibile est , opus istud aut Sacra facultati Parisiensi, aut uiastris imo GaIlia ciero

placiturum . auis potius credendum , omnes viros' eruditione γ pietate praestantes , qui inclitum Gallia Regnum inhabitant , iu aturos, opus illud india' gnum fuisse, quod publicam lucem aspiceret . Ita sentire me iubet auita GaIlicanae Ecclesiae Religio , qua numquam . Apostolicae Sedis obedientia separara fuit, o numquam, visaepius professa est , se elupatietur. Non fine temeritate igitur quiseuam ob huius operis editionem I strissimo Gallicana Ecclesia nomini notam inureret . Assit a viris eruditione cono euis, absit a Doctoritas in Communione Sedis Ap subcae enutritis , absit a Ciero cir Episcopis Catha cam fidem propugnantibus ἰ quod eo tempore , quo in extirpanda una har udant , alterius principissassensumpraebeant , .non recordentur illius , quod

24쪽

Ginisanae Eemesia nomine ante mille centum sex. ginta annos S. Auitus Viennensis Epycopus posteriis . . ora memoria consecrauit t. Si Papa Urbis vocaturandumum : Epilcopatus iam vinbiuar, non Epi

Secundum Auctorem nostrum Anglum spectat , quemgloriari nollemine apud Catholicos reperisse causae suae Patronum. Enimuero cum ipse Anglicana Ec- 'clesia Minister sit, auctoritatem Metropolitanam agnoscat, nec esse est, quod Auctorem Gallum aeque sibi ae nolis . duersari farratur . Cum enim Auctor ille non solum Patriarchalem , sed Metropoliticam quoque lutitoritatem ab Apostolis institutam fuisse neget , ut Decanus Londinensis Apostolico Instituto Anglicanae Ecclesiae Hierarchiam tueatur , non Patriarcsas dumtaxat , sed c ' Metropolitanos ex illa . eliminare deberet , primumque Ecclesiam constituere , quaestis Episcopis ac inferiori Clero constaret. Et haec quidem sisententiam nuperi scriptoris Galli admittendam ducat Auctor Anglus , cui tamen numquam ρbscribemus et placita enim illa, quibus videbimus Ecclesiarum Iura proculcari , receptas Synodorum . sanctiones in peruersum sensum detorqueri, probata Veterum Pontificum scripta luditrio exponi, ven randa antiquorum Patrum testimonia contemni , Plida -λιτέαι Ecclesiasticae fundamenta euerti , semper aduersabimur,stnunqua undamenta diu sionis, aut Schismatis admittemus pro regulis Catholicae . - II

26쪽

E R R ORES,

I HAC DISSERTATIONE CONFUTANTvR,

ET VERITATES OPPOSir E

Errores . . . . Veritates tuis oppositae .

.. 1. Quod Petrus potius i I. S. Petrum praedicisse quam Paulus praedicauerit. Evangelium in Britannia , 'Euangelium in Britannis,l nititur testimori s EUAN,I .uibus nititur testimoniis, ni- nocenti, primi , Gildae Sapiem mirum Simeonis Metaphra- tis , Ioaunis V. , Lmul istis , t end um , seu visio. Merciorum Regis , Mens, num Monachalium . p. a. pDesis. Cap. I. M a. huius .pwΑ . Diuertationis, , . a. S.Paulum Britannis . . a. Cl tis , G. - , fidem annuntiasse , habetur ea ' TLodrim res oniis vel ex testim ijs Cleistis Ro- nihil ad PaWi in Britanaias mani, Eusebii, Theodoreti, aduentumpertiment , viaque - ω D. Hieronymi , qui com- de Petri ac Pauti aduentu in mentario in cap. Amos ratasti possum . D. Hi-ο- . Prophetae est , S. Paulum, ' sisoput . Amos dicit ,

postquam fuisset in Hispa- quia S. Paulas vocamr ania, transiuisse ab uno ad Deo, mida Hiera minerum Oceanuni iustenti- que ad Hispanias tenderet, que in praedicando dilige, Ni Mari rubro. imoab tiam se extendis. vique ad edimo usque ad Oceanum

27쪽

. . .

- Sulpitius Seuerus , dum . asserit , temporibus Marci Aurelij Antonini Martyria primum visa fuisse in Gallijs,Religione Chrisiana serius trans Alpes recepta , haec narrat tamqua certus de primo, dubius de

secundo. Cap. 2.pag. 3 -' i

. . . . Lucius Binarin

rem Rex misit Legatos suos Romam tanquam ad loco,

Mo, ut Ireneus argumenta .

tur in simili casu , recurr batur ex alijs partibus , quia erat Ciuitas Imperialis hahabet Auctor no4ler. Capite secum

curreret , quod non gustat . ab Oceano moamico adine num Britannicum , sed is Oceano Ariaico, qui Mari rubro adiacet, que ad Oceanum , qui Hispania oras aliuit, Guangelium praedicisse. Cap. I.

, 3. SulpitiusSeuerus ha-Lt Iib. a. Historiar sub A relio Antonini filio persec tio quinta agitatar ac tum primum infra Callias in tyria visa, serius trans Alpes Dei Religione suscepta .

Utrumque eadem ererim enarrat , neque de se δε --

gis quam de primo datitat .

Imperiali , sed Ecclesia , .

Robea: ad. hanc enim Ecclesiam propter potentiorε primipalitatem necesse omnem couenire Ecclesia

28쪽

secundo pagina OP. . . . s. Concilium Arelatense in epistola Synodica ad Sylvestrum Papam stri'

sit: qui maiorem Dioecesim te nes. Ita enim locus ille te. gendus est. Cap. pag. 33

es. ' Dubium est, an CG stantinus tempore Synodi Asel ensis distribuerat Imperium in Dioeceses; &ve rosimilius est, nee id factum fuisse tempore Nicaeme,cum ibi sola mentio fiat Prouinis

Veritates illis 6vota .

fideles . Ut os Ecclesiae rei ripaluate i. non ob atiua,Lu cius Rex Legatos suos Romam ad Eleutherium Papam miserit. Cap. I .num 9. - Concilium Arelatense in epistola SDodica ad istis sirum Pa a Pithio primu 16 deinde a Simondo mi Mn. Gallicis Codicibus edita huel: qui maiores Dioeceses tenes, , ita locus legendus est. Cap. c. Tempore cinciIj N eaeni Constantinus in epistola ad Omnes Ecclesias mentionem facit Ponticae, M Asianae Dioeceston,etit merosimile non plane falsum, tempore leaeni Conciny nullam men

tionem facta fuisse Disceson

Etiam SγMA Arelatensis rempore maioris Discesis nomen notum erat i o nostro Autho- re fatente, dum loco maiores Dioeceses , malarem Dioecesim Iegendu sfirmi.Cap. Η

29쪽

. Auctoritas indieamdi ubique Paschatis diem, quam Concilium Arelatense Canone primo Romano Episcopo detulit, ademptaei fuit per Concilium Nicaenum , quod id negotis commisit Episcopo Alexandrino - P., pag. 3 s. Concisu Nieaenum Canonibus quarto, &quiristo supreniam Synodorum Prouincialium auctoritatemeritates illis opposita.

. AMAntas indicamo. ubique Paephatis diem a Conis cilio Reicieno non adempta fuit Romano Episcopo : onus computandi Pascha, Episcopo Auxandriuo delatu uit a Patribus Plicanis et aufioritas certum 'diem Eeclesijs proponendi Romano Pontifici reliacta est. Debebat diem Paschatis , inquit Crisius Patriarcha Alexandrinus in Proaluo adsum C clum de E clesia Alexandrina,diem Paschatis per singulos, annos Romanae Ecclesis litteris imtimare, unde Apostolica a ctoritate Uniuersalis Ecclesia per totu orbem diffinitum Paschae diem sine ulla disce; ptatione cognosceret. Quod cum per multa saecula pariter custodissent &c. Cap.q. 8. Concilium Nicaenum Camnibus quarto , quinto quidem de suprema Bnο- dorum Prouincialium autω

30쪽

Errores . '

sabiliuit , quam Cano

sexto saluam voluit , nec aliam authoritatem supra Metropolitanam agnouit . CV, 3. pag. IO . c sequen

. s. Statuitur Canone

sexto Nicaeno , quod Episcopus Alexandrinus habeat potestatem superi gyptum, Lybiam , de Pentapollin . quia Episcopo Romano parilis mos erat. Parilitas autem in eo consistebat, quod sicut Romanus Patriarcha nullum Metropolitanu sub se habebat , ita in tota

AEgypto,Lybia Pentapoli

I o. Romani Episcopi Patriarchalis potestas Prouincijs Suburbicarijs , seu Vrbi vicinis circumscribebatur, primumque post datum a Synodo Generati a.

. Conis. Veritatre tuis opposita. ritat omnisnui, Cy' Canone sexto Patriarcsalem Romani , Alexamdrini , er Antiocheni Episcoporum auctoritate supra Metropontanam agnouit. Cap- . 9.-Ante concin, Nicaeni tempora non solum Patriarchae Antiocheno sed etiam AIex uis drino Metropolitae parebant . In AQVto ante dilicaenum D. Athanasius,-S.Epiphanius

Meletium Archiepiscopu fuisse tradunt, utparilitas a caeno Concilio inter Alexara drinum , Cr Romanum P , triarchas in eo constituta non fuerit , quod Metropolitanis caruerint . CaDq.

Io. Romani Episcopi --

tropolitica auctoritas I roum rise , quas Auctor mocat Suriburcarias,ccimelaturaPatraar chalis per maures Occidentis

SEARCH

MENU NAVIGATION