장음표시 사용
31쪽
Constantinopolitanae,Sedi secundum honoris locum , caeperunt Romani Episcopi Illyrici Prouincias usurpare, ijs: praeficiendo Vicarium Thessalonicensem , ne ab , Episcopό Constantinopolitano inuaderentur. Cap. 3. pag. I Iq. o fluenti .
II. Cum Perigenes in Episcopum electus a Patrensibus reiectus esset, Se ab Episcopo Romano. in S demeritates illis oppositae. rici Prouincijs post Concilium Constantinopolitanu primum a Da ase NessalonicensisArchiepiscopus Sedis Patriarchῶlis Mmanae Vicarius praepositus fuit, ne ab Episcopo Con
stantinopolitano inuaderentur: ante Damasem Romana Sedes Ius Patriarchale per se aut L gatos exerceui ha it mi patra
extigatis ad primi feculi fine
a Clemente Primo Corinthum m P, mnde Honorius Imperi. tor Romanae Sedis priuilegiududum a Patribus constitutu , m Canonibus firmatum roga
, sit per Isi ricum seruari , σTheodosius Imperator priscam Apostolicam Disciplinam, in
antiquum ordinem,quo Romanus Episcopussuper Illyricum constitutiss erat ineruari iussit . Cap. 3. r. Alius fuit Perigenes Corinthi in Achatia Prouincia Metropolita, alias Perreuius .inem nobis Sedis in Ness i
32쪽
res. Veritates illu-- lem Corinthicam sine consensu Synodi Prouincialisini oduitus fuisset. Episco- Thessaliae, quorum praeste 'ui erant P4 cianus, Cy'riacus, & Calliopus, considerabant id tamquam notoxiam inuasionem suorum Iurium, de proinde in Syno. do Prouinciali alium collo. cauerunt in ea Sede .m Provincia Episcopus. Pa clauus, orareus , m Cialis-pus Thestiae Prouincia Episcopi, habebant . in
Peragenem Eterius Prouinciae Metropolitari, Neque costra
illum ipsos egisse Baalfactu sPrimus testatur, sed cossvra Perreuia legitime ordinatum , qui ab ipsorum sententia Romam appetiarat , m Romani
restitutus fuit. Cap.3. Ιχ. Britannica Eeci sia sex primis saeculis nonnsuit auctoritatem supra Metropoliticam , undὸ mis.
so ad initium septimi iaculi Augustino Monacho, septem Episcopi Britanni, qui
Monasterio Banchorensi nOIuerunt subiici Sedi Apostolicae, vel Augustinum agnOscere, sed sub Metropolitano Ιχ. Ecclesia Britanniae ex primis saeculis agnouita usuritatemfupra Metropolitanam , idque adeo certo constat , ut pestes Orbis Temrarum Pelagius m Cael
'ius in Britanniis nati id ipsum confessisse, dum causas suas in Synodis Prouincialiabus decisas ad Sedis Apostolicae tribunal, aut referre permiserunt, aut propria appe latione detulerunt. mae dec Mo
33쪽
no suo manere . ex Beda di nonnullis monimentis a Spelmanno editis , quae vutima licet Auctor putarit neeessaria non esse ad probanda supradicta, sibi tamen
rantur,supremam Metro I tanorum auctoritatem a Briatannis Episcopis agnita fuisse non indicant, in st indis
34쪽
Caput i. 2-d Ecesesia Brisaunicia a B. Petro , vel eius Successoribus in Muta sit. pag. I. Caput a. mod Pontifex Romaethiussit Patriarua Occidentis, etiam Anglia , idque serui ex instituta per ipse π , aut Saraia res ipsius Britannica E clesia, Innocentii
testisnonio comprobatur. pag, I T. Caput 3. Britannieam EcAesiam, licet a Romana inastitura non esset, eidem ta/en ex vetusta consuetudine, cuius initium. ignoratur ,
μιesse ostenditur. pag 37 Caput φ De M lioribus Dii ebibus a Concilio Arelatensi Sylvestro Papa tributis. Pag- T-Caput 1. An Canonibus Nicaenis Metropolitanorum dignitas constituatu suprema , cs' quid Canone sextostatutum sit de Auctoritate' Patmarchab . p/g-T . Caput C. Bod Britannica Ecclesia a suis primor- dijs usque ad tempus restitutaesub Gregorio Magno per Augustinum Mou . chum Religionis auctoritatem supra Me
35쪽
Imprimatur , si videbitur Reuerendissimo Patri Magistro Sacri Palatij Apostolici. Is. Octobris
Pio Eminentissimo Cardinali CARPINEO
Imprimatur . Fr. Dominicus M. Puteobonellus
Sacri Apostolici Palatij Magister, Ordinis
36쪽
Lectorem nonnulla de huius Dissertationis Occasione, Ninstituto dicta sin haec tamen aded pauca sunt, ut non abs re me nicturum existu. mem, si in limine ii ius Dissertationis occasionem eius altius repetam , & de instituto ipsius nonnulla alia ad clariorem eorum notitiam adiungam. Originem qui ,
dem suam habet hare Dissertatio ex his , quae parte prima Antiquitatis It lustratae , Dissertatione secunda scripseram. Cum enim ex pluribus inni, quorum monimentis ibide m ostendissem, de toto Occidente locum habere , quod de Illyrici Ecclesiis in Synodo Romana coram Bonifacio 2. ante
37쪽
mille emtum & quinquaginta annos dixerat
Theodosius Echiniensis in Thessalia Episcopus,
Romanos scilicet Pontifices vltra totius orbis Ecclesiarum Principatum specialiter gubernationi suae Occidentis Ecclesias vindicasse: non placuit haec Romani Episcopi specialis in Occidentem auctoritas recentiori Scriptori Anglo, qui se D . canum Cathedralis Ecelesiae Londinensis , de Sacellanum Regiae Maiestatis nominat , aegreque tulit , Anglicanam Ecclesiam , quae a Romanae Sedis Comon unione auulsa est , ὲ me occidentalis Patriarchatus terminis uomprehensiti fuisse. Me
tem suam hac de re explicat imi ibro de Originibus Britannicis, quem anno Londini edidit, ubi tamquam Anglicanae Ecclesiae Minister eiusdem defensionem suscipit, &Hierarchiam Ansi cana Ecclesiae, quae post Sehismaselos Episcopos& Metropolitanos ex superiori clero retinuit, AntiqvαTcclasiae conformem esse tuetur. Ostendere itaque conatur , Ecclesiarn Anglicanam non solum
Acephalam, id est sine Capite, sed ab ipsis nascentis fidei primordiis usque ad aduentutii Augustini m-nachi Autoe halam, hoc est proprij iuris, nullique Patriarchia subiectam fuisse.
Duo igitur sunt, quae Auctor contra me probanda suscepit, aIterum scilicet, Romani Patriam 'chatus terminos coanrundos esse, ne ad Britannias se extendant et alterum, antiquam esse A glicanae Ecclesiae Hierarchiam, quae nullam auet
38쪽
ritatem supra Metropolitaliam agninit . Ad tae
probanda omne studium , omnem imdustriam , omne consilium Auellar adhibuit , non insistens Ammorum vestigi, , sed nouas vias m. grediens , citras a vero deflet me his Dissertatione breuitet mohstrare conabor et imam enitri. Auctor iste ad placita sta probanda assumpserit inrtim ipse, partim Launoius mortalium primi
nouiter inueneriant r rem non Inutilem me fa
rem credidi, si illa in medium adferreni, idi quam long a vera Ecclesiae Distiplina, a riterum Patrum sententia , a Conciliorum Decretis , a sensu totius Antiquitatis aliena sine , in sequentibiis ostenderem. Diuidam igitur hanc Dissertationem in sex Capita, quorum quatuoimioribus,,l qi ad Origines Britannicae Ecclesiae, S: Patriarch
tus supra cam Iura spectant, adducam. Duobus vero posterioribus, quae ad stabiliendam. supremam Metropolitanorum auctoritatem a Decano
Londinensi scripta sint, expendam , di ipsis , quae allegat , Auctorum testimonijs euertam . Putauit ipse auctoritatem Patriarchalem & Pontificiam sex primis saeculis Britannicae Ecclesiae ignotam nisse , idque manifestum seri ex respons, Dinothi Abbatis, di Monachorum Banchorensium dictis rmonstrabo Ego , de suprema Romani Pontificis auctoritate ne quidem ullum dubium fuisse , sed a suscepta sub Lucio Rege Catholica Religione , vsque ad Saxonum irruptionem, & aduentum Augu-
39쪽
ssini Monaehi Britanniam sedis Apostolica auct
ritatem coluisse Cumque id varijs Britannicae E Alesiae monumentis, de Gentis illius Historiis ostem dero, loco coronidis adiungam exhortationem ad Ministros Anglicanae Ecclesiae, in qua prae oculis ponam, quam longe a vero aberrent,qui Ecclesiam in toto orbe defecisse, & in Mundi angulo a paucis repertam esse existimant. Adducam optati Mil uitani sententiam, qua Donatistas ob simile err rem arguit, quod ipsi olim Ecclesiam Catholicam redegerint ad paucos, Mab ijs misi a fuerit quasi in carcerem latitudo Regnorum. Adseram alia An. liquorum testimonia, quibus constabit, veram E clesiam, quia Catholica est, toto orbe diffusa m x Frisi, de unam esse, quia in unius Communionis societate sub uno Capite visibili concordat, nemi,. nemque salutem consequi posse, qui a Opite illo aut Schismate diuiditur, aut haeresi seiungitur, ut D. Hieronymus non exaggerative, sicut quidain nuper effutire ausus est, sed vere scripserit ad D masum Papam: Ego nullum primum nisi Christum
40쪽
.d Ecclesia Brita ira d B. Petro , et eleius Successoribus instituta i
r. Μω3 Aussoris Angli contendentis, d Paulo potirat quain Pe-ινο in θι tutam fu e Britannicani Ecclesiam. GιM.e sapientis tessιmonium ab eo non adhibuum , forsan quia pro instituta , Petro Britanniis Ecclesia eum facere pro*exerit. a. Eusebi testim nium aifrtu ax Metaphraste,quo constat,Britannieam E sam institutionem suam Petro debere . Idem probat Meta-pbra er, alferit Ioannes V., U adia, emat Kenuubus Rex Merciorum.. g. auferuntur te λι monia EUe- ών, Theodoreti, Ur D.Hιero mi,ex quibas Auctor se clare probatu uis confluit, Infusas in Oceano positar ei Oeritatem a Paulσ primum Moctas fuisse. q. Expen untia ν Eusebν praedi- testimonia, quorum duo priora nihiἰ pro Pauli potitis quam Petri in Britanniari assentra faciunt νtertium vero Hieronyrmi, Pauιώπα non ab Oceano Hispanteo ad Britannicum,ut auctor noster credidit, sed ab Oceano Arabico ad Oceanum Hispanicum fidem annuntiasse innuit , sis, quod nibiι ad rem nostram facit. s..ciementiν Romani testimonium addaeritur , quo Paulvis asOccidensis terminos υenisse alseritur, rea Brita,ni Inruenis non aerei ar. 6. Opinio Laiano ν ham Clemen fir epistolam in dubium reuocan τις ore probatur; adducitur tamen Tein
7. Seuero Sulphio adstipulamo Venerabilia Beda , qui eo tempore Laeetum Regem ad ydem conuersum fuisse commem irat , quo eam tram Alpes susceptam fuisse , Sulpitiussereat, quibu3 ciam sentire videtu νTe tuuianus, qui νsore temporibus vixit, quo Lucius Britannia Rei Db Eleutherio Papa conu 'rsus fuit.
8. De LMey Regιs conuersione is alia notiquorum testimonia ad s-runtur, tr se Legatione ab eo Ro--am ad Eleutherium Pontificein almissa, Au oris nostri placita addis euntur : Eam nimirum Romam Inmssa uisse, quia erat Ciuitas ἱ-perialis, Ut ex Ireneo probat. R. I enei Deus asine rur, π qxod male ab Auctore nostro explieatus fuerit, Uemditur . Verit Ireueut sFι Ier omneν eum Romana molnon ob Ciuitatis, sed ob Ecclesia i lius potentiorein principalitatem conuenire debere . Honorν Imper toris terimonium de Principaιu 'oo--uι AMMAE , es' principio S ce Iotj Rom.e stabilitis. Additus sententia AEum fini, qui traste, mpostolicae CatbeIra Principatui a semper Roma viguisse, quem cuis auctor nostre nega., manifestamiverita tem oppugnat . 1