장음표시 사용
51쪽
illante ministerio tδnsurationis ab habente potestatem conserendi illam. Ad tonsurationem ergo sequunt tria caracter , intelligas Icctor de caractere morali qui ex deputatione ad diuinum cultuin consurgit, per quem distinguitur tonsuratus a reliquis Christianis., deputatio ad diuinum seruitium, &consecutio priuilegioruin . Pariter falsum est, deputationem huius caracteris stare cum subiectione temporali Principis, d promotus perseuerat in statu clericatus cum usu priuilegiorum, quia status clericalis repugnat cum statu laicali, ergo posito no alter destruitur, hinc laicus promotus ad primam tonsuram desinu esse in statu laicas, dum transit in statum clerica Iem;cum autem factus clericus possit amittere statum ecclesiasticum.&priuilinia, solo caractere remanente laicus censinur, &sub ratione persori non ut clericus, sed ut secularis redit ad subiectionem suculaim, ut infra id latius patebit-38 Ad primum argumentum corroboratum respondeo, Verum qiudem esse, clericos in primitiua ecclesia misse subiectos iudicibus laicis de facto, non de iure, ut nunc quandost contingit per iniuriam iudicum, qui
volunt ignorare terim Aiae iurisdictionis, aut ex in lia , aut exauaritia. Ita docent castalaus de Imperat. q. IO. num. II. Iodocus. Cocc. in Thesauro Catolico par. I. lib. 7. de Hierarch. eccles art. ΣΣ. quds citat. Barbosa ad ea Si imperator dist. 96. num. 2. Ratio est, quia ecclesia, .
quae tunc mat pusillus grex, non poterat resistem, &sua tueri iura,quae echac tempestate multum fatigatur in illorum conseruatione, laici 39 enim semper fuerimi,& sunt iniusti ciericis,cap.ra ci I . Σ.q. T. Impintentia ergo resistendi satis probat huhismodi factum iniustum, Ut docet
o Ad illud Pauli ad Roma 3.Omnis amma potestatilias sublimioribus subdita sit. Respondeo lacere pro nobis , loquitur enim de utraq;potestate sacerdotali,& regali, quibus omnis homo subditus est, unusquisi suae potestati respective laricus ecclesiasticae alcusse laridostitur enim textus in Νuralipo alibi is submuribas, ncinti enim sam. intellectu&negare test. Iesiasticae uestati sublimitatem, cum Excedat Omnem sucularem quae de ipsa sublimis est in Imperatore, di Regibus.. I subiecta tamen lacerdotali, quia 'portet gladitim ess hsub gladio', cap.
am sanctam, de maior. de qua materia late tract. in Saetio Tribunali in cap . q.38.eu 39. O cap. 7.q . o. in messionis Lugdunerisiti
1 Ad illud D.Chrysostomi reco eius verba, quae omisit Caltropalam,
ad dictum cap. 13. man.t . .sub se .23. Ostendens, quod ista imperentur omnibus sacerdotibus, monubis,non mum Ieculardiu, id quod statim in im exordio declarat, eum dicit: Omnis anima potestatibus supc'
52쪽
qiusquis tandem fueris , neq; enim pietatem subuertit illa subiectio. Ειηρη simpliciter dicit:obediat , s subdita sit. Ex his verbis bene perpensis, hic stachus non intendit potissimum hic agere de subiectione relata ad i risdictionein,sed de subiectione honorisi reuerentiae, ut clare colligi tur ex illis verbis: Et non phcitra dicitiobedias , sed subd.ta sit. Verbuinclainhobediat retatur ad potestatem iurisdictionis, iuxta illud ad Hebr. 1 3. I 7.Obedite Praepositis. vestris. Obedientia enim arguit iurisdictionem 3 in Oo,cui debetur,cum sit executio estis, quod a superiore imperatur; delicet verbum illud : Ea subiaceteris importet etiam iurisdictionenti per Α hoc tamen non excludit subiectionem reuerentiae, & honoris, ut colligitur ex codem textu,ubi dicitur,quod ae subditis reddantur debita , Cui
tributunx ributum ui bonoremionarem. Adiecclesiasticis honor praest
tur Principidi potestati seculari, quia inquit Sanimas ista, sebi o non
subuertit pietatem, qui potissimani considerauit subiectionein honoris, non iurisdietionis ,nisi respective ad iudices competentes, dc ideo non curauit agere chi lectione iurisdictionis, quae: spectatia Principes, quod indicauit subsequetitibus verbis: Neque enim de quouis Prisicipum sermo mihi nunc est edde ipsa re. O nnis ergo homo si ditus est potestatibus stiblimioribus, laicus potestati seculari, ecclesiasticus potinati e clesiae,& illis promiscue debetur honor ab omnibus
s Ad illud appellationis Pauli ad Caesarem dico, ex ea nihil concludi,
nam non appellaui ex vi iurispositivi, quo sit itus appellat ad superiorella utrique communem; sed iure naturali, quo unicuiqvicet implora re auxilium ab eo , qui potest compescere vexantem inique proxim cum ei 1 Paulus non posset se eximere a suis persecutoribus necesse habuit recurrere ad Caesarem, & non ad Petrum, non quiae Caesar esset suus iudex, sed quia eius prcur alio erat naturalis, quae coram quoli bet potente adimaret oppressin Alicet non subditum,non legalis, quα
supponit appellantem, & eum iuὼcem, a quo fit appellatio, esse subdi- τω ssus, ad quem fuit facta appellatio. Quare cum Upellatio Pauli fuerit naturalis ad repellendam violentiam, non arguit subiectionem cius ad Caesarem. Ll est, Mod alii disnt, Paula non detur sed de
ficto appellasse,aliis citatis Bonaae. In Bulla disp. I .q. I sp .Σ. num. 7 alio modo , cum Paulus.vexaretur assubditis ossicialibus Caesaris , reine
ad Caesarem nonaamquam suum superiorem, sed iudicem reprium 7 ecutorum subditorum recursiam habuit a tenta sequitur fururci,non sui iudicis,ex vulgatis iuribus in eam autem appellacioius Pau
lus acti r erat adrepellendam propriam vexationem, persecutorea ver de a ribus euaserant res , quia puniendi de eorum iniqua Vexatione exania Caesare eorum superiore.Re est elara, quia ecl.quando clericus Praetendit iustitiain contra laicum ., non recurrit adiudicem eccietasti
.inu, scd ad iudic secularem. capiat clericus I. is foro competi
53쪽
s Loquendo autem de legibus imperialibus,quae editae fuerunt ab eisitu dici ecclesiae ,.constite illis nullius momenti fuisse, sed illos imitiatores vi qui earet at lumine fidei nullam agnoscebant differentiam inree suos subditos,&ecclesiasticos, ideo cogebant eos ad sua tribunali Constantinus autem statim ac eo ouit lumine gratiae magnam essedisserentiam inter uiles,&Christianos, omnes leges contineatolicain ecclesiam colatas abolleuit, & mandauit , ecciesiasticos trahem dos esse in omnibus causis ad sitos superiores .iscreps, ut sipra vi:
Ad secundum dico, omnio, fusum esse , cleriem imminoribus consti Miutos beneficio carentes esse subiem iurisdictioni ibriis latis, nanti sol L subduntur ,inuncatenidebiti equisitisoad Brmam Tradentimstss x s.cas .probatis enim deis hibus requisitis, oc abiΚpiiscopo declaratione tacta,quod non saudent priuilesio clericali,slatim fiunt de iso seculari, nec amplius dicuntun esse clwci,4ed meri lata reputantur .. ergo non qua clericisiibduntur iurisdimoni seculari . o Ad tertiuiiudico, clericumreconueniri posse alaico re coram sucii dice laico statiin, ncontinenti positatem contestatam inevisa ciuilit cap. I. dc mutuis petit. Pariter clericum studatarium in causa studii tam in poslasDrio,quam petitorio iudicari a domino seculari, e .caurum de litate V. Verum 7. de Dro ccumpet. Et in his casibus iudex sec .aris qua talis non dicitui iudicare clericum , sed ut delegatus iure eo: Ecliastico. Ad quartum filsum est, iudicem semiarem Mnam sibi uastam iudia care, & punire clericum , cum enim per degradaticinem declar tus sit non amplius gaudere priuilmio clericuli aeda statu ecclesiastico dese ad secularem, si terat ante clericatum, non iudicatur, ne*punitur cri ic tacd laicus.Et ita docet Glo . in eap. Aceedens disti
in cap. Ad iamlendam de baret. V. Harogatis , Eae in cap. Detradatim 'Ad Numenta alterius partis, quod priuilegium clericale non proueruo a iure diuino positivo respondetur contra eundem Castropalaum. si Ad primum dico ,cum hic non agatur de ceremonialibus, neq; de iis dicialibus, quae in morae Christi cessauerunt tamquam figurae aduendi
Iic arcis isdiciatibus sed de priuilegiis, ω exemptionibus clericin 'm in ordine ad sacerdotium,cum hoc translatum merit per C stum in lUem nouam, necesse quoq; nis et face istum aliorum ecclesiae , . ministrorum triuilegia,& exemptiones veteris inis transirent arg. eorum, quae dicuntur cap. 3in constit. Neque enim sacerdotium nouae in leSis cst mnoris ,sed maioris conditionis, & excellentiae in Christo e Pite omnium sacerdotum, quam fuerint sacerdoteso minim antiqv
54쪽
11 .Ad seeundum dico in illis textibus, de quibus stipra sub mim. t s. non 'solum agitur de violentia,&iniuria non faciendis clericis a personis priuatis, sed neq; etiam, & a fortiori a perinis publicis, S potestatibus secularibus, grauis enim est iniuria, γε insertur a non iudice suo, qui
proinde usurpando alienam sibi iurisdictionem peccat mortaliter, D.
Ad tertium patet, Christum Dominum dedisse quidem censum,& tributum Caesarainon de iure, sed de facto tantum aci eum finem, ne stan datigaretur miriistri exactores tributoru,ut dicitur in Evangelio Matth. l17.2 qui tali istum,& Apostolos coegissent altercationibus ad soluti Dem. Christus ergo ut Rex, & filius Regis aeterni erat liber a tributo nulli creaturae subiectus I Petrus vero cum caeteris Apostolis ex priuilegio diuino erat liber , 5 exemptus. Nec obstat, quod Christus dixerit 5 I Petro: Da eis pro mein te,quasi exclusiis aliis discipuli quia pateriamilias solus tenetur pro se , di familia sua. Ex Euangelio igitur habonus Personas ecclesiasticas esse iure diuino exemptas, & liberas a tributis
secularibus ministris dandis, cum Christus pro se,& Apostulis dederit
solum defieri, non de iure tributum ministris Caesaris. Demum illa Uerba: Da eis pro me, o te, non limitant priuilegium sed solum demo ruant executionem tributi factam fuisse pro Christo, & Petro,quia ambo erant paterfuritias, Christus omnium discipulorum , Petrus post
Cum caeterorum Apostolorum,ergo bene dixita Da eis pro me, te, quia ambo dederunt pro omnibus, quia tum constituebant unam familiam,
nomismdo Petrum, qui futurus erat paterfamilias post ascensionem Domini in Coelum. Ad quartum nego, sequi absurdum ex aequalitate solutionis, quia ea ais tas ibi attenuitur in nummis, & in illo facto, non in causa solutionis, iram Christus liber erat naturaliter a tributis,Petrus vero ex priuilemo, quod sussicit, ne dicantur aequales in priuilegio. Is Ad quintum, Petrus in hoc reprςsentet patremfamilizas,sicut ipse eximitur ita & eius lamilia, & licet qua M. concedatur patrono priuilinium, non ideo in eo communicant eius familiares, quia respectu illorum non est Paterfamilias, nec tu sunt in hac re de esus familia; --s 7 nes autem ecclesiastici sunt de familia Christi, cum sint pars haereditatis eius, ergo sunt etiam haeredes priuilegii, non sic familiares, qui non sunt haeredes palmes.s 8 Ad sextum, esto illa exemptio, de qua fit mentio in Evangelio Matth. 17. . sit tantum immunitas a gabellis, non inde sequitur, ecclesiasti- esse subiectos in criminalibus, ct ciuilibus causis secularibus, quia ex alijs locis sacrae Scripturae tam antiquae resatis sub probat. 3.& tum nouae sub probat. 1. colligitur exemptio priuilegh sori criminalis, di ciuilis, & id ratio suadet, si enim clericus habet exemptionein iure
55쪽
De Origine Privilegiorum Regularium. a 7
diuino rerum suarum, a Britori propriae personae, quae pretiosior est bonis, & bonis priuilegium est concessum propter personam, ergo persona supponitur esse magis priuilegiata ex axiomate Aristoteuco. Propter quod vnnm quo sq. tale, & illud magis.
sp Adseptimum dico, fideles laicos per baptismum subijci quidem . Romano Pontifici, sed quia per baptismum non dicuntur fieri pars, &haereditas. specialis Dei, ideo non sunt exempti a tributis, neq. a mroseculari . neq. enim tonsurantur per baptismum
clo Ad cistauum dico, mine iuris diuini ita Conciliis , di in cap. Quam- ruam de censibus in s. relatis sub num. II. venire proprie ius a Deo a tum,& scriptum in libris Veteris, & Noui testamenti, quorum verba rescripsimus supra in probationibus, non vero per eadem verba intelligi uas canonicuin, cum id It pote datum a Pontificibus, & in Conciliis omnino sit aliud alitie diuino, cu sit datum asel Deo. Et certe in prς- dictis. Iocissatis clare distiliguitur inter se utrunq. ius, cum de viri'. ut diuersis fiat mentio non ae uiuora sed univoca, & cxpressa; falsum e go est, quod nomine iuris aluini veniat Canonicum.
Et ex eis respondetur ad diueris textus, quos pro se refert Couar. cap.3 I. Prast. quieti. Uers. Tertia, probans verba illae ius iuvium accipi lato modo pro iure canonico, quod reuera videtur improbabile, cum cap. Quam iram, & Concilium Lateranense, utinox dixi,&retuli sub num. I . manifeste distinguat unum ab alio..Refero textus ex Couaruula . Ρι linus, habetur in cap. cum de diuersis, de priuilegissin s. Prouidemus quod ibidem Me caetero regatur, e ' vigeat sturiam iuris diuini , cor bumani, Canonici videlicet, Ociu lis . . LIanifeste patet ex his verbis fieri mentionein distingui triplex studiumscilicet iuris diiuni.i.facri Scriptu quae& Γlveol gi4 appellatur, videlicet, circiuilis. Ecce alia duo itudia, & docet hoc GloL U. videlicet. Non ergo illa . verba studium iuris diuti explicantur, M signi aut ius canonicum, &ciuile, sed per haec explicatur ius humanum. Adde, quod nullus un- qu. ista dixit, ius ciuile, elleius diuinum, sed ius humanum diuidi in cano. licuin, dcciuile quae duo omnino sivit diuenta a diuino, quod proin te non poteit explicariem humano. Insuper textus loquitur de studio Remae eiecto, ne ergo imperfectum sit illic studium detectu imi cprcc.i a misi acrae Srripturae, cuius cognitio prae alijs necessaria est, dicci id im cst, nomine studij iuris diuini tutelligendum elle diuersum a
iis e caiionico, & ciuili . . , Sucianduci textus ab eu citatus est in eap.Celebritatem ara de consecta dist. 3. Q Habais ario eaκ aruansecularium , alia distinari .. Vbi nomine dιuinai um vetuunt causae canonicae , quatan niateria infamiae diuersae
sitat a leget ciuili. Res ita est. Tamen aliud est ius, de quo hic, aliud. est causi,dQq ra n Ja est qt lx li γ,ideo is textus nu iacit pro C aruula.
56쪽
Tertius textus ab eo refertur ex cap. Violatores F. 2y. q. I . Contra Pulm . agit, euius nutu, sancti eanones editi sunt. Nihil probat .ril. suuin intentum. Sensus enim illorum verborum est , qutia sacri cano
nos fiunt a Sanctis Patribus spiritu sancto inspirante, & docente, quod . non signis t, ius diuinum dici sacros canones, sed illos Dei nutu siet si a Patribus, & summis Pontificibus, in enim de fide, quod omnia optra
nostra operatus est in nobis. Isaia 26. IQuaeres L. Cum priuilagium clericale, ut hactenus p batum est, sit de iure diuino a Deo ipso orditiatum, & concessum clericis,an 6ub hoc nomine chriorum veraant quaec inq. persong, quas in praecedenti capite appella us ecclesiasticas, nempe clericos,-monachos,cum suis ad nexis, clericis saluaticis, seruis, Tertiariis,ει Eremitis λεα Respondetur affirmative, i& probatur ex auctoritatibus sacrae scripturaesupraadductis Genesis 8. 16. Absa. ω' sacerdotali, quae libri ais hae eonditione fuit Non dicit sacerdos, sed terra sacerdotalis, insinuans omnes, qui vivebant ex ea, esse de iure diuino exemptos; certum autem
est, praeter sacerdotes, pontificem, & leuitas, qui figurabant nostros claritas in lege veteri filisse etiam quonam monachos,qui erant figura nostrorum verum i gitabrum suo Christo, a quo omnis vera religio. Iumpsit exordium, de quibus S. ueroeamus in Epist. ad Rusticum in-Fili, propbe raram pins monachos in veteri Testamento legimus. Et Ioannes Choibstomus Hoenit. I. in Marcum, ait: Sicut facerdotum
Principes sitnt Apostoli, sic Nonaeborum princeps Ioahines Baptista est . In sese ergo veteri duo erant genera Hebraeorum publica deputatione inventium pecialiter Deo in templo, sacerdotes, & monachi, quibus M in noua Euangeli respondent duo senera Christianorum, nimirum sacerdotcs, & monachi. cum suis ministris his inferioribus, & quidem . perfostiori modo, quia exordium habent a Christo, qui omnium est caput ; e clesiastici ii quidem veteris imis erant figura irostrorum; Sed . . Omnes ecclesiasticiclerici, & monachi illius temporis vivebant ex bonis . terrae sacerdotalis; ergo & mclesiastici nostri temporis, qui illi s mceesenuit vivunt ex bonis terrae sacerdotalis; hoc est, exemptis a secularibus ritestatibus,sierso terra sacerdotalis erat Ebera,& priuilegiata de iureo diuti tiora ipsae personae ecclesiasticae, absurdum est enim dic re,quod Deus priuilegiauerit bona ecclesiastica, & non ipsos ccclesia- . ilicos,cum persona sit dignior priuilegio,quam sint esus bona,dum haec sunt libera propter personam. Confirmatur id clarius ex textu Esdrae
- credoribus. Duilis,o sacris Cantoribus. γseruiseemplo inscribis templi Eum tributum. Colligitur enim ex his Deum exemisse omnes templo, vel in officio clericali, vel monaehali, aut alio modo seruientes a potestatibus secularibus,erso omnes ecclesiastis qin soli specialiter publice sunt deputati ad diuina seruitia in ecclesia Des. Coim
57쪽
Confirmatur ex eap. Quamquam 4. de censibus in s. ubi dicitur , quos his
diuinum exemit omnes personas ecclesiasticas a potestatibus secularibus cum suis rebus: Cum igitur eccuses,ecclesiasticaeq; personae,stres ipsurim non solam itire bumano,quinimmo O diuino e.Idem dicitur in Comcilio Lateranensi,& Tridentino. Vide has auctoritates sub num. I .dc- clarant enim ius diuinum ira esse intestigendum; nomine autem persi 'ndrum ecciesiasticarum veniunt omnes clerici, monachi etiam noviiij, & ali), ud probatum filii subcapite primo per totum, ergo omnes illi sunt exei rapti quo ad suas personas iure diuino. Et ita docent onmes ci
Quaeres 3. Quid contineat hoc priuilegium clericale ratione personae 365 8t. Continet tria. Primo , quod non possit persona ecclesiastica puturi corporaliter. Muino, quod non sit obligatus seruire de persoria potestati seculari. Tertio, auod non sit subiecta legibus secularibus. P unum ex auctoritatibus iuris diuini allagatis supra in probationibus tertia , quarta, & quinta, α comprobatur ex iuribus Canonicis citatis stipra sub num. IT. 67 Secundum,non potest cogi ad aliquod ossicium vile,& s didum exem suin,quia dedecet statum ecclesiasticum, cum ecclesiastici a S.Petro Epist. I .cap. l.num. 9. appellentur genus electum, regale sacerdotium, gens sanista, populus aquisitionis, ut supponit .ex cap. Si Imperator, relata suprasiab num. Unde ui opus, nec ali; ecclesiastici citantur adterendumtestimonium l. Nec honore τ. C. de Episcopis, oc Cleri 68 Tertium est, quod ecclesiastiei non sunt sublatae legibus ovilibus, ne τ statutis secularium, ex vi coactiva, itaut earum transgredires puniri non possint neque in persona, neque in rebus suis, quia laici non possunt punire ecclesiasticos , cum non uni subditi legislatoribus secularibus. oniam autem ecciesiastici dicuntur esse parte, reipublicae, ideo cum rationabile sit,ut partes omnes suo toti cohaereant, ideo ex vi directhaa subduntur, non qua leges tales sunt, sed ex .vi iuris naturalis, ne fiat in iustitia proximo, unde in contraistibus tenentus seruare legesriuiles, statura, quia quod ad haec fundantur in iustitia, quae unicuimieruanda est. Et ita docent omnes cum Faelino in eap. Ecclesias. Mariae de confimnum 8αM9I . ar tib. tae immunis . I Castropa Aoum. I.L. Qilieres An sici ' pe naccclesiastica iure diuino est exempta in persona serendum illa tria, de quibus in praeeedenti quaestione, ita & e cum res codem iure diuino sint exemptae. Bona autem sunt Primo illa, quae sunt ecclesiae propria, ut situs in quo ecclesia, monasterium, hospi talea ustum,&o.est fabricatum; beneficium, & quaecumq; alia bona donatau elicta,vel quouis alio imodo ecclesiae,vel aliis pi)s locis aquisita
ρου Persianis clesiasticis, de pauperibus alendis. Secundo patrimonium clerici
58쪽
. /eteries ascendentis ad ordinem Subdiamnatus. τertio bona relicta pro adimplendis legatis missarum,& elemosinarum, quae sant clim ibuendae pauperibus. siserto ima patrimonialia , quomin Clerici sunt domini proprietarij quouis titulo laicali ea possideant, vel ab intestato, vel ex
6 Ρra eta bonorum genera quatuor de iure diuino sunt exempta a
potestatibus seculat ibus, a quibus nullo modo auferri, aut onerari possunt.Probatur Tum quia terra faccrdotalis libera est, ex probatis num. p. Tum quia prohibetur tributare ecclesiasticos, & eis irrogare indic-
. tionem super cortam bona,supra num .2Σ.Tum quia idem comprobatur ex eap.Quamquam de e M. claris verbis: Cum Citur ecclesiae, ecclesiast ' eaq; perjome, ac res ipsarum Ionsolam iure humano, cisinimmo diuino a
secularium personarum exactionibus sivi immunes. Ratio est, quia ab o exemptione personae infertur exemptio bonorum, quia bona runt accessoria personae, & Nopter hominem creata sunt, L In peculiarem 28. . Me VIuris. S. Ambroin lib.de Noe, & Arca relatus lost. U. Dominicae sexagesimae. Sed quia propter hominem illafacta erant, eo utique deleto, propter quem facta sunt, consequens erat ,ut etiam illa delerentur, quia non erat quis his uteretur. Sed exemptio persenae est de iure diuino exprobatis, ergo & eorum bona iure diuino sunt exempta, quali ergo exem- . ptione utitur persona, tali eius bona Duuntur; pertina cnim non p. . test plane,&persei recte exempta, uisitatis sit otiana respectu bono- rum,cum ergo petibna iure diuino sit exempta,consequenter etiam eius bona,ntii dicamus Deum ecclesiasticis contulisse priuilegium,& exem- r ptionem imperstista quod tamen non solum a bsurdum est dicere,sedi etiam ruereticiam sex eo , quod omnia Dei opera sunt perfecta. Deuter. -3. Exemptio ergo bonorum sequitur exemptionem personae,. MI cuius gratiam uint,vi docent allegati a Speresso decis. Iss. num. a I.& ita docent quamplurimi a Barbosa citati in cap. Ecelesia S. Maria, de
L. Primum genus bonorum, sub quo sunt ecclesiae, cimiteria,monasteria,
ghospitalia, & huius generis loca pia, sine dubio est immune, & liberum
L. Meumis subtemone, Sonere, cum eius dominium in mediate sit . apud ipsum Deum, qui eius proprietatem speciali modo sibi reseruauit. subadianistratione uiorum milustroiuin ecclesiasticorum, qui illarum ' curaen habent, & administrationem nomine Dei, nam administrator . proprie ille appellatur, qui rei alienae curam habet. Quod horum do-as minium sit apud Deum ipse testatur, dum dicit: Domus. mea, domns- i stratibnis Rocaturi ex prioribus vobis Domi mea colligitur esus p rie-L. rem eo Dei, eo quod pronomi possis in eum,mma, important γε minium, &proprietate 's. Σ. I q. I. iuncta glos V omnium, i ex postGorib sD-u orati ii, non esse usi dili a oneranda per laicob
59쪽
no origine Priuitigiorum clericalium. 31
laicos, ne turbentur ministri, dum occupantur in cultu diuino, cuius sunt Omnes oblationes, qui ecclesijs fiunt,quas Dominus dicit esse suas,& reliquit sub administratione clericorum, de quorum iure dicuntur- esse N en cap. I 8. per totum. - Dixi etiam num 26. & 27. 77 Nomine autem oblationum veniunt quaecunq; bona ecclesijs rellista sub ququis titulo, non Qtum quae dantur in decimis, in oblationibus sacerdoti ad altare, sed etiam in titulum benefici), donationis, aut legati, huiusinodi enim bona dictitur conauni nomine oblationes, ut . videri pO test apud Socinu libello primo de oblationibus. Horu autem bonorum. dominium, & pmprietas offertur Deo, quae ipse Deus decreuit
iuris facerdotalis excit.c. I 8. Numer. &ministrorum aliorum inseruientium Deo in templo,&ecclesiae. Et licet ibi Deus verba dirigat ad 76 Aaron,& filios eius in perpetuum,tamen quia cessauit in morte Christi - genus leuitarum, & in eius locum successit sacerdotium Christi, ibi i. Deo dii posita in figura, nunc intelliguntur verificata in sacerdoti . Christi, & ministmrum eius, ut quod competebat, & a Deo datum erit sacerdotio Leuitico, tribueretur etiam sacerdotio Christiano, ut pN bariir ex illo D. Aug. relato cap. de Constit. Translato sacerdotio, necesse est,ut legis ira latio fiat . hoc est,ut ea immunitatis priuilegia saceria tio Aamni cocessa a Deo trasseretur ad sacerdotes Christi,neq. enim aut Sacerdotes sunt inferioris coditionis,sed loge maioris,& persectioris notς,sequitur ergo quod bona relicta ecclesijs dicatur illam pmpria extuma ordinatione, de qua sub prima quaestione dictu fuit ex Genes, &Elusa, & quidem clarius ex citi cap. 18. Niuner. num.9. Omnis oblatio, sacrificium, O quidquid pro peceato, at . delicto redditur mibi, GT cessio. insanctasanctorum tuum erit, s filiorum tuorum. Et . hoc ius saepius re
. dominium, proprietas, possessio, & adminilitatio remn Deo oblatarum sunt sacerdotum, & ministinum Christi,ad quos tranet satum fuit sacerdotium, quod erat apud Aamnem. Quare Bonifacius Papa relatus cap. Nullius 3. I 2. q. 2. inquit: Nulli liceat ignorare, auod 77 Domiuo consecratur, e fuerit bomo, siue animal, siue ager, quicquid semζι
fuerit co ecratum, sanctum Sanctorum Domino erit, Crauius pertinebit sacerdotum. Propter quod inexcusabilis erit omnis,qui a Domino, ex eccum Fas cui competunt, aufert, v stat, inuadit, vel eripit. inae LVO rella'
quuntur ecclessis Deo dicuntur donata, & eccles)s, quae corum domi nium habent, ut patet ex lege diuina. cxpresia in cit. cap. Numer. Vnde& dicuntur patrimonium Christi, cap. cum ex eo, 3 . de elem iu 6. ibi
Glos. V. Cbristi, cap. Saluator extr. eom. de Praebend. cap. Ex causa I 1. de Hrb. si . cap. Nullus, cap. de rebus 22. cap. Diaconi 2y. I L. q. 2. QVI
enim,ut ibi dicitur,traduntur ccclesii ,dicuntur Deo dedicari tamquam speciali domino illorum, unde dicuntur dona Dei, cap. Saluator 8 I K uic tradunt Pam . in cap. Non minus, de imm eccl. num. 6. Iurim M. .
60쪽
in eap. Literis e resut pes .veretiaee. I.num r6. Quare ciam Dominus sit specialis proprietarius bonoru ecclesiasticorum cum ipsis ecclesiis, dubio prohinet, ea onerari per potestates seculares Dbellis, & alijstributis , & grauaminibus, aliter Christus de domino fieret seruus, im- , positio enim onerum arguit dominium ex parte imponentis,& subiecetionem ex parte onerati, quod dicere impium est. iana ergo eccletiarum sunt immunia ab oneribus laicalibus. Ita omnes apud Barbosam iu
68 Secundum genus bonorum pertinet ad patrimonium ecclesiasticum . pro ascensu ad Qbdiaconatum, huius autem generis bona gaudent priuilegijs,quibus finiuntur bona ipsarum ecc essarum, ergo iure diuino,&canonico, sunt exempta,& libera ab oneribus, & iurisduhione secular,um,ita quod non possunt collectari, nec iudicari a sero seculari. Ita deis
tum quia habent nescio quid spiritualitatis, dantur enim clerico in saeris eonstituto duplici ratione, & ut decenter vivere possit clim do restatus clericalis, ut habet Tridentinum sess. 2 I. cap. 2. & quia datur in s quasi mercedem spiritualis ob vij, quod praestat ecclesiae. Alia ratio
Rrsan magis propria ea est, quia patrimonium clericale stabrogatum fuit in locum benefici), antiquitas enim nullus ordinabatur sine legiti-. 8o mo titulo,qui tunc erat beneficium, cuius finietibus alebatur ordinatus, ut habetur 2. dist. o. alibi, unde in cap. Cum secundum I 6. de
praebe .dicitur,quod clerici debent vivere de patrimonio Christi,quod consistit in bonis,& benescijs ecclesiarum,cum ergo patrimonium ci ricale ob multitudinem clericorum successerit in locum & subrogati nem beneficiorum, sequitur, quod debeat gaudere omnibus priuilegijs, quibus gaudent bona ecclesiarum, subrogatum enim sapit naturam e si rum, in quorum locum subrogatur,ex alimatis a Barb.Axiom.2 I11 Quod si ordinatus recipiat beneficium conmens suae sustentationi, adhuc clericale patrimonium retinet priuilegia , quia non desinit esse, tale per receptionem Moesicii, sed perseuerat in sua qualitate. Ita Spinus in suo Speculo de testam. Glos. I 8. num. 72. Aduedo, Ceualas, O alv, 8 1 quos citat Barb.ad istum eap. qale Praebend. num .p. Verum idem est,
quod renuntia ri,& alienari potest de licentia Episcopi ex Tridentino
cap.2.sess 2 I .esto beneficium receptum sussiciens sit ad sustentationem beneficiati,ut tenet communior opinio corum , quos citat Barb. ad Tridentinum numZ3.dc sequitur Fa .ad cap .Episcopus e Praebend.num. 6. Ea ratione, quia beneficium non succedit loco patrimonii.
. T r Noto hic unum in designandio bovis pro patrimonio clericali non esser dammuli