장음표시 사용
261쪽
LIBER TERTIUS. 2Is nobis ab iis ipsis , a quibus expilati sumus , dummodo illa
ad hane civilem scientiam , quo pertinent, di quam intuen-Eur, transferamus: neque ut ante dixi) omnem teramus in his discendis rebus aetatem , sed cum sontes Viderimus , quos nisi qui celeriter cognorit, nunquam cognoscet omnino , tum, quotiescunque opus erit, ex iis tantum, quantum res petet, d hauriemus 4 d hautI Nam neque tam est acris acies in naturis hominum , di ingeniis, ut res tantas quisquam , nisi monstratas , possit videre: neque tanta tamen in rebus Obscuritas, ut eas non penitus acri vir ingenio cernat, si modo adspexerit. In hoc igitur tanto e tamque immenso campo , cum liceat Oratori e tam
vagari libere , atque, ubicunque constiterit, consistere in ' 2, suo , facile suppeditat omnis apparatus, ornatusque dieendi. 'Rerum enim copia verborum copiam gignit : & , si est i a uehonestas in rebus ipsis , de quibus dicitur , exsistit ex rei natura quidam splendor in verbis. st modo is, qui dicet, aut scribet , institutus liberaliter educatione , do trinaque puerili , di flagret studio , & a natura adjuvetur , di in universorum generum infinitis disceptationibus exercitatus ; Ornatissimos fici scriptores oratoresque ad cognoscendum imitandumque fcognorit e si nae ille haud sane , quemadmo- f Ieseritidum verba struat & illuminet, a magistris istis requiret. ita LAE ..de- facile in rerum abundantia ad orationis ornamenta sine duee , natura ipsa , si modo est exercitata , g Iabetur . g delabe-XXXII. Hic CATutus, Dii immortales, inquit , tur. Lomia
so. ser tores stratoresque ad eos scendum imitandumque eσηurist. Pal. pr. Pith. Mem. membr. scr. oratoresque eognoscendos imisandosin
que detexerat s de sic quoque fere secundus. videturque potius vul
6r. Na ilIe haud sane. Va, particulam amrmantem vulgus striabit per a diphtongum : sed dochi pIerique sine diphtoneo r atque ita striptum reperiri in libris manuscr. testantur: esoque reperit idem- sue ex antiquis grammaticis discere licet. Diomedes lib. r. N.
inquit, acuto accentu elatum reeipse imperativa , veluti , ne fae. Ani-τιva, quoties ironiee aeripimus pro eo, quod est apud Graeos ναι , fare Gormatione, quod est apud cie. M tu , Eruci, acetisator esses radιeN
IMι , cte. Donatus , ad illud Terentii , in prologo Andriae. Fa-
eιunt ne intelligenda , Me nihil intelligant , notat , ne, quidam cor rQιunx , eum interrogatione pronuntιant, quidam producunt : quorum alii ne, pro non aeeipiunt, alii pro valde , ut ne τε sum infe
lix . Quis non videt ex horum grammaticorum distinctione, &Praeceptione, ne semper e clam modo scribi debere r si ve affirmet . sive interroget, sive vetet veruntamen in praesenti consuetudinem secutus sum . Lamb.
262쪽
quantam rerum varietatem , quantam vim , quantam cci
piam , Crasse , complexus es , quantisque ex angustiis orastiorem educere ausus es , cla in inmetum suorum regno col B. loraret Namque illos veteres doctores , auctoresque dicendi nullum genus disputationis a se alienum putaste accepimus , semperque e sic in omni orationis h ratione versatos Mi Ex quibus si Eleus Hippias , cum Olympiam venisset smaxima illa quinquennali celebritate ludorum, gloriatus est , cuncta pene audiente Graecia , nihil esse ulla in arte re rum omnium, quod ipse nesciret : nee solum has artes , quibus liberales doctrinae, atque ingenuae continerentur α' geometriam, musicam , literarum cognitionem, & poetarum , atque illa , quae de naturis rerum, quae de hominumi disserun-moribus , quae de rebus publicis i dicerentur : si sed an irii- duce Eri tum , cluem haberet, pallium, quo amictus , si soccos , tur. 3M. quibus indutus esset , se sua manu consecisse .
128 Se ilicet nimis hic quidem est progressus , sed ex eo ipso est conjectura faciIis , quantum sibi illi ipsi oratores de prae- . e , , ct ximinis artibus appetierint, qui ne sordidiores quidem re-L. A., pudiarint. Quid de Prodico li Chio p quid de Thrasemaeho Chal-
εa. Heus Heptas. ὶ sophissa ac philosophus omni scius, quisu in-mum bonum dixit este ταρκειαν, quae virtus est ejus, qui Conten iatus est suo. Eleus dicitur ad differentiam Hippiae ducis Atheniensis . Elis eius patria , urbs est ac regio Peloponnesi inter Μesse- nios & Achaeos o olympia onpidum non ita procul a Peneσ fluvio inter ossam & olympum, ubi quinto quoque anno Iud I cesebres erant Olympici tota Grecia confluente. Strebatis. 63. Sed annulum, quem haberet , ero. Haec ex Platonis Hippia minore, ubi sic Socrates: εφησθα δε Eφικε in πυτε εἰς 'Ολdjαπι αν,
α εἰ γες -των το τωμα κταντα σκυτου ἐργα εγων, πρώταν μω δακτυλιαν,&c. id est: dixisti autem te aliquando Olνmpiam venisse,cum ea emuid, quo goreres, quaque indutus es s , abs te facta esseno, primum rue annu-ium , quem haberes, dic. Lamb. σε. Soccos quibus indutias esset. HII. duo Be Memmii chartaceus . inductus. dc dignum est examine . Gruster.
OD Gibus indurus esset. ).Calceatus , Prodicus auistore suida Ceus, ex insula Ceo , physicus , philosophus , & rhetoricae professor , floruit temporibus Socratis & Gorgiae , apud Athenienses magnα auctoritatis. tandem pocula succi Distidi, ut qui corrumperet ju- Ventutem , sublatus est . Thrasymachus Calcedonius ex urbe Bithyniae Chalcedone rhetor & physicus r quem Cicero in oratore invenisse numeros oration Is, sed minutos , ac versicuIorum similes , dicit . Protagoras Abderites ex Abdera urbe Thraciae , Cum Democritum au diasset, ac philosophiant naturalem didicisset , se ertit ad artes rhetoricas, ac primus docuit mereede, primu qu
263쪽
Chaleedonio, de Protagora Abderita loquarὸ quorum unus quisque plurimum temporibu S illis,etiam de natura rerum, vi disseruit & scripsit. Ipse ille Leontinus Gorgias , quo patrono ut Plato v luit ) philosopho succubuit orator , qui aut non est victus
iam quam a Socrate, neque sermo ille Platonis Vcrus est: aut,
si est victus, eloquentior videlicet fuit , & disertior Socrates, &, ut ru appellas , copiosior , & melior orator. sed lite in illo ipso Platonis libro , de omni re, quaecunque in disceptationem , quaestionemque vocaretur , se copiosissime dicturum esse profitetur: isque princeps ex omnibui ausus est in conventu poscere , qua de re quisque vellet audire t cui tantus honos habitus est a Graecia, soli ut ex omnibus si si Delphis non inaurata statua , sed aurea statueretur. Atque ii , quos nominavi , multique praeterea summi dicendi doctores uno tempore suerunt i ex quibus intelligi potest , ita se rem habere , ut tu , Crasse , dicis 3 oratorisque nomen apud antiquos in Graecia , majore quadam vel copia , vel gloria floruisse . - duo quidem magis dubito , tibi ne plus laudis , an Graecis vituperationis elle tribuendum statuam : cum tu in alia lingua, si I ac moribus natus, occupatissima in civitate, vel privatorum negotiis pene omnibus , vel orbis terrae procuratione , ac summi imperii gubernatione districtus a tantam vim rerum , cognitionemque comprehenderis, eamque omnem cum ejus , qui consilio , & oratione in civitate aleat, scientia , atque exercitatione sota aris : illi nati in litteris , ardentesque his studiis, otio vero diffluentes , non
modo nihil acquisierint, sed ne relictum quidem , & tradi
XXXIII. TOM CR Assus, Non in hac , inquit, una, Catule re , sed in aliis etiam compluribus , distributione partium, ac separatione magnitudines sunt artium diminuta . An tu existimas, cum esset Hippocrates ille Cous, suisse tum alios medicos , qui morbis, alios, qui vulneribus, s 8 alios.
σε. Delphis non ἰnaurata statua cte. Delphis , quae urbs est in rivonte Parnaso , statuas viris de Repub. bene meritis erigebant Graeci: ut tyrannicidis, praeclaris ducibus. egregiis civibus et qui
mos a Romanis quoque receptus est . Statua tua urata quibus inis crustatum modo est & illitum aurum r aurea , quae totae conflatae sunt auri metallo. Strebatis. στοῦ c moribus natus, ὶ Pith. notis, unde putat Gulielinius forte legendum ignotis . non putem. Grater. 4 68. Alios
264쪽
alios , qui oculis mederentur λ num geometriam Eueliis , aut Archimede , num β' musicam Damone , aut Ar stoxeno , num ipsas litteras Aristophane , aut Callimacho tractante, ram discerptas fuisse , ut nemo genus uni versum complecteretur , atque ut alius aliam sibi partem , in quae laboraret, seponeret λ Equidem saepe hoe audivi de patre dc de socero meo , nostros quoque homines , qui excellere sapientiae gloria vellent , Omnia , quae quidem tum haec civitas nosset, solitos
1 ali, Ma 1-esse complecti. Meminerant illi Sex. AElium, M. vero i Ma- Iium. nilium nos etiam vidimus Io transverso ambulantem soro :
fersit, qui auribus : quasi vero tam periculose curarentur aures . ut eis opus medico peculiari. Grur.
69. Musicam Damone. J Damonem musicum suisse Plato scribit in Axiocho , rhythmos sive numeros invenisse dicit idem tertio libro de Republica. Idem in Lachete , quod ad rein praesenten facit, refert eum Agathoclis discipulum tuisse, Ac non solum iaarte musica , sed in aliis quoque rebus omnibus jucundissimum. Verba transcripsi: Rae γαρ αυταῖ udii ενκγx vis ἀνδρα προυξεν τε τυ
συνδιατροeειν τηλικώντεις νεανισκοις. Aristoxenus Tarentinus audi
tor patris sui musici . Ac Xenophili Pythagorei, de Aristotelis phi- Iosephi , non modo de philosophia atque de musica libros relictuit , sed etiam homo nullius prope disciplina rudis historiairi
Icripsit. Post tempora Damonis de Aristoxeni musica distracta est in varias partes , & proseminatae sunt totidem fere species musi- Corum,quot sunt modulationum formae Ac instruinentorum . Qui taque pro sua infirmitate particulam sumit , & ea contentus reli quas omittit . Aristophanes Byzantius discipulus Callimaehi fleZenodoti de Dionysii cujusdam , adeo prosecit in literis , id est , in arte grammatica , quae nomen habet a i teris , ut nihil artis ejus ignoraret. Alter fuit hoc nomine comicus , de suo non fit hic mentio. Callimachus Cyrenaeus grammaticus, discipulus Hermocratis , eo provectus est diligentiae atque disciplinae , ut in omni genere carminis poemata confecerit et in quibus contra Apollonium , eum qui scripsit Argonautica , secit Ibim, quod poema imitatus est ovidius . Extant de hodie illius quidam non parvae existimation s hymni. Stνebatis. Io. Tranoes ambulantem Dro. Hoc est a latere fori ad aIw- .rum latus more iurisconsultoruin temporis illius ambulabat. Eiusmodi enim ambulatio signum erat eum qui id saceret, facere civibus omnibus consilii sui copiam. Ad eum itaque de ad alios ita ambulantes, Ec in solio , id est , in sella domi sedentes adibant tisuibus Opus erat consilio , non solum ut ad eos iurisperitos de iure civili atque de controversiis referrent , sed etiam ut Heu PLudentes viros bonosque patresfamilias consulerent. Idem.
265쪽
quod erat insigne , eum , qui id faceret , facere civibus omnibus eonsilii sui copiam : ad quos olim & ita ambulantes , & in solio sedentes domi, se adibatur , non solum ut de jure ei vili ad eos , verum etiam de filia collocanda, de fundo emendo, de agro colendo , de omni denique aut oia ficio aut negotio reserretur. Haee suit P. Crassi illius veteris, haec Ti. Coruncanii, haec proavi, generi mei, Scipionis, prudentissimi hominis, sapientia , qui omnes Pon rifices maximi suerunt, ut. ad eos de omnibus divinis atque humanis rebus reserretur ei idemque 5c in senatu , di apud populum , & in causis amicorum , & domi, de militiae consilium suum , fidemque praestabant. Quid enim M. Catoni , praeter hanc politissimam doctri- a Mnam transmarinam fitque adventitiam, defuit p 7 num, quia jus civile didicerat, causas non dicebat λ aut quia poterat dicere , iuris scientiam neu ligebat s m At utroque in m aξυν δ'
genere cc laboravit , Oc praetram. num propter hanc ex privatorum negotiis collectam gratiam tardior in Republieae apessenda fuit λ nemo apud populum sertior, nemo melior Senator : idem facile optimus Imperator: denique nihil in hae ei vitate temporibus illis sciri discive potuit,quod ille non cum investigarii di scierit, tum etiam conscripserit. Nunc contra plerique ad honores adipiscendos, & ad iRempublieam gerendam nudi veniunt, atque inermes,nulla cognitione rerum , nulla scient Ia Ornat . Sin RIiquis n ex- ρMalia excellit unus e multis , effert se , si unum aliquid affert, ut cellet. bellicam virtutem , aut usum aliquem militarem a quae sane nune quidem obsoleverunt; aut Iuris scientiam , ne ejus quidem universi s nam pontificium , quod est conjun- Etum , nemo discit : aut eloquentiam , quam in clamore, di in verborum cursu positam putant : omnium vero b Onaxum artium, denique virtutum ipsarum societatem , cogna
XXXIV. SED, UT AD Graecos referam orationem , Is Is quibus carere in hoc quidem sermonis genere non possu- .mus e nam ut virtutis a nostris , se doctrinae sunt ab illis o alii pe-
exempla o repetenda j septem fuisse dicuntur uno tempore , xςnd 'qui
266쪽
3 qui sapientes & haberentur & vocarentur. hi omnes , piaeter Milesium Thalen , civitatibus suis praefuerunt. Quis do iactior iisdem illis temporibus , aut cujus eloquentia literis instructior suisse traditur , γλ quam Pisistrati δ qui primus Homeri libros, confusos antea , se disposuisse dicitur , ut nunc habemus. Non fuit ille quidem civibus suis utilis , sed ita eloquentia floruit, ut litteris doctrinaque praestaret. - Quid Pericles p de cujus dicendi copia sic accepimus , ut
cum contra voluntatem Atheniensium loqueretur pro salute patriae, severius tamen id ipsum , quod ille contra populares homines diceret, populare omnibus, & jucundum videretur: cujus in labris veteres eo mici, etiam cum illi
male dicerent quod tum Athenis fieri licebat leporem habitasse dixerunt 3 taptamque in eo vim suisse , ut in eorum mentibus, qui audissent, quasi aculeos quosdam relinqueret. At hunc 7 3 non clamator aliquis ad clepsydram latrare docuerat, sed, ut accepimus , Clazomenius ille Anaxagoras , vir summus in maximarum rerum scientia . Itaque hie doctrina , consilio , eloquentia excellens , quadraginta annos praefuit Athenis & urbanis , eodem tempore , de bellicis rebus.
Quid Critias ρ quid Alcibiades p civitatibus suis quidem'
non boni, scd eerte docti, atque eloquentes, nonne Socraticis erant disputationibus eruditi λ Quis Dionem Syracusium doctrinis omnibus expolivit s non Plato p atque eum . . idem ille non linguae solum , verum etiam animi , ac Virtutis magister , ad liberandam patriam impulit , instruxir, armavit. Aliisne igitur artibus hunc Dionem instituit Plato, aliis Isocrates clarissimum virum Timotheum, Cononis . praestantissimi imperatoris , filium, summum ipsum imperatorem , hominemque doctissimum s aut aliis Pythagoreus ille Lysis Thebanum Epaminondam , haud scio an
a. mans Pisistrasti Valet. lib. VIII. c. s. refert Athenienses Pisistrati eloquentia captos , ei regium imperium permisisse . ων LII. Non clamator aliquis. ) Ita septem Pall. & Memmii charta
ceus, olimque Cusi. recentiores declamator , minus re M. Priore voce usus di supra cap. ar. ante fineIn. Grus.74. Sed , ut accepimus, clavomenius alle Anaxagoras. J Summi in
Rep. viri praeceptoribus summis Philosophis usi , Pericles , Anaxagora et Critias & Alcibiades , Socrate : Τimotheus, Isocrate et Epaminondas, Lysiae Agesilaus , Xenophonte r Philolaus , Ar- Chyta z Vetus Graecia , Pythagora r Alexander , Aristotele: Dd Anaxagora vero vide Plutarch. in Pericle , Diodorum xit. Ciceronem, in Bruto & in Oratore. 8. Valer. s. Gotbε
267쪽
summum virum unum omnis Graeciae λ aut Xenophon Agesilaum p aut Philolaum Architas Tarentinus p aut ipse Pythagoras totam illam veterem Italiae Graeciam , quae quondam magna vocitata est ρ Equidem non arbitror. XXXV. Sac ENIM video , unam quandam omnium I 4oxerum , quae essent homine erudito dignae , atque eo , qui
in re publica vellet excellere, fuisse doctrinam i quam qui accepissent , si iidem ingenio ad pronuntiandum valuissent, di se ad dicendum quoque , non repugnante natura , dedita sent , eloquentia praestitisse. Itaque ipse Aristoteles, cum florere Isocratem nobilitate discipulorum videret, quod ipse suas disputationes a eausis forensibus & civilibus ad inanem sermonis elegantiam transtulisset , mutavit repente totam formam prope disciplinae suae , versumque quendam de Philocteta paullo secus dixit. 7 ille enim turpe sibi ait esse taeere cum p Barbaris 3 p Barba
hie autem, cum Isocratem patere tu 1 dicere . i aque Ornis pia, . . vit, & illustravit doctrinam illam omnem: rerumque coenitionem cum orationis exercitatione conjunxit. Neque ve- P. CLVI.
ro hoc fugit sapienti stimum regem, Philippum, qui hunc
Alexandrci filio doctorem accierit, a quo eodem ille & agendi acciperet praecepta di loquendi .
Nunc sive qui volet, eum philosophum , qui copiam 1 α
nobis rerum , orationisque tradat , per me appellet oratorem licet; sive hunc Oratorem , quem ego dico sapientiam junctam habere eloquentiae , philosophum appellare malit, non impcdigm: dummodo hoc constet, neque infantiam ejus , qui rem norit, sed eam explicare dicendoenon queat neque inscientiam illius , cui res non suppetat . verba non desint, esse. laudandam : quorum si alterum sit, Optaodum , mesim equidem. Indisertam prudentiam , quam τώ stultitiam loquRcem s
s. Illo enim rurpe sibi ait uis eaeaera eam. Barbaris r hie cte. Rambaros pro Barbaris legendum esse, miror nondum ab aliquo animadverIum esse cum Graecus praesertim versus extet , unde sumsit Ciceror Αἰσχρον μῆ φ λο κτητην , σιωπαν, βα δ' εαν sad quem Aristote les allusisse dicituri, cum de Isbcrate cecinit c Iebratum illud carmen: A υνδε μδη 'Aν τε λη σιωπαν , Iσοκρατεδ εκ ν λεγειν. Diogenes autem Laertius de Xenocrate H carminis Protulisse Aristotelem dicit. Ursin. s. St.Ititiam loquacem . Stultam loquaeitatem est in veteribus quibusdam libris. Videtur autem. haec sententia suinta ex Aschinis oratione contra Ctesimontem , in qua olt: καλαν μω γαρ τηνδtae νοιαν προαιρῶ PS , Miν δεπα λων τ ν του ρ τορ , και m. M. PDissilirod by Cooste
268쪽
ει 3 Sin quaerimus , quid unum excellat ex omnibus, docto oratori palma danda est. quem si patiuntur eundem esse philosophum, sublata controversia est. sn eos disjungenis hoc erunt inferiores , quod in oratore perfecto inest illorum omnis scientia , in philosophorum autem cognitione non continuo inest eloquentia, quae quamvis contemnatur ab eis, nece sse est tamen aliquem cumulum illorum ari asafferte videatur. Haec cum Crassus dixisset, parumpet Mipse conticuit , de ceteris silentium fuit .r 44 XXXVI. TUM COTTA , Equidem, inquit, Crasse , non possum queri, quod mihi videare aliud quiddam , de non id , quod susceperis , disputasse . plus enim aliquanto
A ar; ὰ. , quam tibi esset tributum a nobis ac denuntiatum. Iehide. Sed certe q& hae partes fuerunt tuae , de illustranda oratione ut diceres , & eras ipse jam ingressus , atque in quatuor partes omnem orationis laudem descripseras r cumque de duabus primis nobis quidem satis , sed, ut ipse dicebas , celeriter , exigueque dixisses, duas tibi reliquas seceras:quemadmodum primum ornate , deinde etiam apte diceremus .i ue Quo cum ingressus esses , repente te quasi quidam aestus ingenii tui procul a terra abripuit, atque in altum a consper omnem ctu pene omnium abstraxits 1 omnemque rerum scientiam eo is complexus, non tu quidem eam nobis tradidisti: neq, enim ' fuit tam exigui temporis ) sed, apud hos quid profeceris, nescio: me quidem in Academiam totum compulisti. in qua velim sit illud, quod saepe posuisti, ut non necesse sit consume re aetatem, atque ut possit is illa omnia cernere,qui tantummodo adspexerit: sed etiam si est aliquanto spissius, aut si
ego sum tardior, prosecto nunquam conquiescam, neque defatigabor ante, quam illorum ancipites vias , rationesque &pro omnibus , & contra omnia disputandi , percepero 'i 6 Tum Caesar , Unum , inquit, me ex tuo sermone maxime , Crasse , commovit , quod eum negasti , qui non cito quid didicisset , unquam omnino posse perdiscere : ut η mihi non si dissicile perielitati , di aut statim percipere ista,
quae tu verbis ad coelum extulisti s aut , si non potuerim tempus non perdere , cum tamen . his nostris possim esse
347 Hic Sulpicius, Ego vero , inquit, Crasse , neque Aristo
269쪽
teleui, Istu ira, neque Carneadem, nec philosophorum que in aquam desidero . vel me licet existimes desperare posse ista perdiscere , vel, id quod facio, eontemnere a mihi rerum forensium , re communium vulgaras haec cognitio satis magna est ad ea in , quam specto, eloquentiam 3 ex qua ipsa tamen permulta nescio e quae tum denique, eum ea uia D aliqua , quae a me dicenda est , desiderat , quaero . Quam obrem , nisi forte es iam defessus , di , si tibi non graves sumus, reser ad illa te, quae ad ipsius orationis laudem, splendore inque pertinent et quae ego ex te audire Volui , non ut de spe larem me eloquentiam consequi posse , sed ut aliquid addiscerem . XXXVII. ΤuM CR Assus, Pervulgatas res requir Is, Inquit, & tibi non ineognitas , Sulpiei. quis enim de isto venere non docuit , non instituit , non etiam scit pium reliquit λ sed geram s molem , di ea duntaxat , quae mihi nota sunt, breviter exponam tibi: eensebo tamen ad eos, qui
auctores , & inventores sunt hatum sane minutarum rerum , revertendum .
OmnIs igitur oratio conficit ut ex verbis:quorum primum nobIs ratio sutipliciter videnga est , deinde eonjuncte . nam est quidam ornatus orationis , qui ex singulis verbis est alius , qui ex continuatis , conjunctisque constat. Εrso ut e mur verbis aut iis , quae propria sunt , dc eetia quasi vocabula re ruin, pene una nata cum rebus ipsis ci aut iis , quae transferuntur, & quasi alieno In loco collocantur 3 aut iis .
quae novamus, & facimus ipsi . In propriis est igitur verbis illa laus orator s , ut abjecta atque obsoleta sugiat : lectis atque illustribus utatur, in quibus plenum quIddam & sonans inesse videatur. Sed inlaoe verborum genere propriorum delectus est quidam ha bendus , atque is aurium quodam audicio ponderandus : in quo consuetudo etiam bene loquendi valet plurimum .e Etiam hoc , quod vulgo de oratoribus ab impetitis gici
solet, Bonis is verbis, aut aliquis non bonis utitur, non arte
aliqua perpenditur, sed quodam quasi naturali sensu judieatur: In quo non magna laus est vitare vitium , quamquam id est magnum ) verum v hoc quasi solum quoddam , atque
fundamentum est , verborum usus & copia bonorum . Sed quid ipse aedificet orator , Et in quo adjungat attent , id esse a nobis quaerendum , atque explicandum videtur , XXXVIII. TRIA s s s T igitur in verbo simpliei, 2 , ota toll
270쪽
orator asserat ad illustrandam atque exornandam orat Io nem; aut inusitatum verbum , aut novatum , aut transla-is ι tum. Inusitata sunt 77 prisca sere , ac vetusta , & ab usu quotidiani sermonis jamdiu intermissa , quae sunt poetarum a nostrae. licentiae liberiora , quam X nostra r sed tamen raro habet r. cLvii. etiana in Oratione poeticum aliquod verbum dignitatem.' neque enim illud fugerim dicere , ut Coelius , qua tem pe- sate Poenus in Italiam venit : nec prolem, aut sobolem , auti ἀρό' Υ est ar , 3 ut nMucupari : aut , ut tu soles , Catule , non re- ἡ ' aut opinabar: R & alia multa, quibus loco positis ,rioree. grandior atque antiquior oratio saepe videri solet. I Novantur autem verba , quae ab eo , qui dicit, ipso gignuntur , ac fiunt e vel conjungendis verbis , ut haec , Tum paυον sapientiam mihi γ' omnem exanima os x pectorat. 8o m non vis hujus me versutiloquas malitias. vide-τI. Pristis fere, ac vel a , ct ab usu =votidiani sermonis iamdiu i steνmM. I Non omnino tamen a doctis relicta , quibus loco Post iis grandior atque antiquior oratio saepe videri solet i ut protes. et Virgilius Pulebra faciat ire prole parentem . Sobales r Idem, choro deum sobolea , magnum Jovis inerementum . Vari r Idem , me plur est rus. Rebar a Cicero in hoc tertio , quidem antea natu a re bar ixa dieere. Catulus est qui de Crasso loquitur. Nianeup. & Opi 'πsunt perusitata, non igitur de tota conjugatione, sed de his duo bus casibus, Nunc irs, & Opinabar, loqui videtur . Inusitata sunt popiarum licentiae liberiora , qua in oratoriae , propterea quod Poeta ad Voluptatem, orator ad causarum necessitatem se accommmodat. Ea de re Virgilius usurpat aliqua, quibus uti nolit orator,
ut actutum, OIli. Dar, quianam . compellat. Strebaeus. 78. Tum pavor sapaen ram , erα Quod examn , excudendum cia Iavi, non exanrmato, ut habent codices manus. in eo Nonium secutus sum et quod autem ex animo, separatim , vulgatos codices, di rationem . nam si , exanimo coniunctim legeremus , quomod ei , qui iam animo caret , sapientia ex animo , aut pectore ejici Potest i Dichum autem, ex animo expectoνare , quemadmodum Otν - γοευειν οἰνυ , di adimare fideis, di in latebras inlatebrare , quod profert Nonius ex Coelio, & similia. Est autem hic versus ex Alcmaeone Ennii , iIerumque profertur a M. Tullio lib. I v. Tusc. quaest. Lam,. Ps. Omnem exanimata expectονast. Revocavi veterem lectionem mss. Omnium, item olim editorum . male post impressi ex anima es. idem restitui infra cap. 38. volentibus rursum omnibus msi
go. Num non via huius me versui. Hic versus alio atque alia modo scriptus reperitur ith codicibus manuscr. Quin ne Nonius quidem ita profert, ut est in vulg. ut omittam , quod eum Pro-iς quam Ciceronis, cum sit vel Accii, vel Pacuvii, vel En-