장음표시 사용
161쪽
M ELANCHTHONIS. 33 testantes nominabantur, comprehendentem lammam is sodothinae Ecclesiasticae apud sese , de quo supra dirimus. Huic aduersarii responderunt verboso serisso. Eius cum frustra peteretur editio , et nullo modo obtineri posset exemplum, res eo vergere Videbatur, ut insectis omnibus discederetur utrinque. quod quia et turpe et non expers periculi creditum, eonsilium captum est deliberationis de toto negotio per paucos. Tune igitur ex utraque parte lem fusre septem viri D, eisque illa est constillatio commis, si postquam inchoata consideratio fuit eorum, quae protestantes affererent , satis bene res initio prooedere. Nihil aduersarii quoque tanquam a capitibus Christianae fidei abhorrens notare. Fide efficacitatem Iusticiae tribui Remisionis peccatorum
et vitae aeterea nullam se meritum humanorum
operum: Implorationem sanctorum hominum, qui mortem miserris obissent seu Inuocationem , scriptu- ω sacrae neque praeceptum habere neque testimoniaum qua Missa vocatur eam non perhibendam esse sacrificium pro vivis et mortuis: Itemque alia qua dam his similia nequaquam damnare. Progrediente autem consideratione septem apita potissimum descripta propositaque sunt, de quibus, si seri posset,
partes concordarent. Haec fuere ea, quae iis verbis, quibus proposita esse cognouimus, putaui recensenda. I. De utraque specie. a. De Missa. 3. Dormius sacerdotum. 4. De votis Monachorum. s.
fix parte Protestantium Georgius inrehi Branodeb. Ioh. Frid. Dux Sax. D. Pontanus, D. Helle Phil. Melanchthon, Ioli Brentius et Schnepfius A parte Papistarum Henrieus Dux Brunsu. eum autem a lo post abiisset Brunsvicensis, in eius locum electus est Georgius Dux Sax. piscopus Augustanus, Cancella Mtius Badensis, Caneellarius coloniensis , eeius, Men si erus et cochlaeus.
162쪽
xsao De potestate et Iurisdictione Ecclesiastis siue pse
porum. 6. De bonis onasteriorum. . De Confes=one. In his aqua, ut dicitur , haesit. Cumque nulla spes consensionis ostenderetur, quamuis conditiones ferret, ut sua opinio erat, commodas, Pars utraque tentatis omnibus, tandem, quod inter paucos citius rectiusque conueniri posse crederetur numerum deliberantium placuit minui, et pro septem trest in consilium illud adhiberi. In quo caeteris suorum remotis Philippus Melanchthon remansit. Insidiose hoc institutum ab aduersariis suspicabantur mulii, quibus cupiditas pacis in Philippo, et animus placidus a contentionibusque alienus non esset ignotus. Itaque callide ii solum Philippum retineri studuisse existimabantur, quo tacilius retinerentur ea , quae nolebant amittere. Sane tum Philippus Melamiathon in tam magno periculosoque negotio solusi Iictus, de omnibus non modo cogitare accuratius, sed quaerere etiam disputareque liberius, nec non argumenta afferre, cur hoc aut illud aduersariis sagitantibus concedi deberet, quo magis disserendo veritas et eIuceret et e firmaretur. Hoc est interpretatione malevolorum in eam partem detortum, ut de Philippo Melanchthone cum opinio conciperetur, tum spargeretur fama ea, quam paulo ante imdicauimus, innocentissimo illo prorsus, id quod exitus declarauit sed eum nullis machinis effiei posiset, ut res componeretur, ita tandem sui distes sum, Ut potuit, non, ut sui expetitum. Atque haec fuerunt istius sere anni negotia et res, quibus
ι ex Protestantibus Pontanus, Heller, ela ehthon ex Pontificiis cancellar Badensis et Colonuensis cum Melo.
Ipse Melanchthon historiam Augustanorum com
163쪽
Confita de foedere Prorsantium ineundo. meret Augu- sani exaeeuris formidata. Induciae factae.
Annus autem Christi,n xxxi cuidam de Reee Fordinando, quem designari Caesarem Imperator Carolus voluerat, controuersiae, consilia actione que adiunxit foederum, inter eos , qui propter dinsidinm in doctrina Eccles stica aduersarios multos se habere cernerent, et tam ab insidiis quam violentia oppressionem sormidare cogerentur. De quibus relatum quidem ruit ad Theologos quoque Sed pra eipua oecupatio in his Philippi Melanchthonis nulla φ . Cuius omne studium omnisque cura tribu retur doctrinae laboribus. Quod tamen et ipse de istis rebus vel cognosceret vel etiam interrogaretur ab aliquibus fiebat ut magnis et grauibus interdum curis perturbaretur, praesertim cum edito decreto Augustam et verbis asperiore et sententiis paene minace suspensi multorum animi essent, et expectatio, spes, cupiditas , metus miscereiatur. Accidit autem, ut quasi pacificatoriam quandam personaminii,
'n sum interponerent, et in hoc solicite incum- 4 berent,
rnerum, quae extat in eius Select aliquot Epp. Lclamat p. i . et alibi Praeterea de Augustano conuentu conferri possunt coelestinus, chytraeus, Diigius, cyprianus, Seckendorfius aliique. m Melanchth in Εpp. ad camer. p. Iss
nee nos dehortamur apparatum. Multae enim incidere oecasiones necessariae et iustae defensionis possunt. πη- -- γειτων. t tanta aliquorum malicia est, ut si viderent proris imparatos esse nostros, ex ea occasione facinus auderent animo concipere olentare.
vi Scilicet Palatinus et Moguntinus Electores.
164쪽
Is 3 berent, ut reperiretur via vel ad certam pacem vel saltem ad firmas aliquas induetas, ut in Germania quantulocunque sane tempore esset tranquillitas. Ad quas actiones animus voluntasque Imperatoris Caroli ideo erat propensor, quod compertum ille habotiati, expedita esse arma urcio et magnos exercitus comtractos, qui pergentes iam Pannoniae appropinquarent, ipso gentis illius Imperatore, quem Magnum Turcam vocant, copias adducente. Accedebant motus in Helvetia, qui et ipsi, quorsum euasuri eGsent, omnes de Republica solicitos magnopere ver ri cogebant. In quibus Philippi Melanchthonis anxietas, dicendum enim verum est, maxima erat et cognoscebatur. Sed et turbae in Helvetia celeriter post unum aut alterum conflictum sedatae fuerunt. Is 3a Et induetae anno Christi, D xxxIi praeclarae factae in urbe Norimberga ), et auxiliis communibus Im- Perator Carolus adiutus, apparatus magnitudine et fama nominis sui potentissimum hostem auertit. Quem recipientem se Imperator non mivio sortis et qui nullo terrore commoueretur, sed prouidus ebiam atque sapiens persequendum, eo praesertim a ni temPore non putauit.
I annis Elest Sax mors. De Oecumenica I odo etenda deliberationes ambituae.
Magnam etiam tristitiam attulit Philippo et animum ipsus vehementer assirit Illustrissimi atque optimi et Praestantissimi Principis Iohannis Ducis S, Noniae mors M. quam ille anno hoc obiit senex, placide
Q confer Io David. oeleri Dissi de prima pace re. Iigiosa Norimbergensi a tria Alta 173 a. p Extat Melanchthonis oratio funebris in inor em Iohannis Ducis Sax Tomo II. Declamati p. reto ct
165쪽
n atque caduca vita in aeternam ac beatam Idibus Angusti . Sed hunc luctum nouae etiam curae auxerunt. Cum enim Imperator Carolus inducias, de quibus diximus, fieri passus esset ad id usque tempus, quo Oecumente Synodus congregaretur, quod semestre sore ostenderant, profectus in Italiam eadere eum Clemente Pontifice Romano ita studiose et sedere quoque egerat, Vt Pontifex, quamuis put retur, nuIlo modo rem procedere velles, mitteret tamen legatos declarantes suam de synodo sententua et promtam volunt*tem. Quorum unus ad Iu
praeterea n lubet, confer c. F. Herielii Dissi dea hannis constantis in Aug. Cons. meritis singularibus,
lan. 373o.4.Mart.Schmetrali quaestionem, numElector fac Iohannes ante obitum relicto Lutheranorum coetu
in eastra Pontificiorum transiuerit cien I r 8. 4. Ad refellendam hanc fabulam adiicere lubet epistolam ine-ditam Andreae Miseni ad Io. Mathesium: Volui brediter tibi tanquam amiculo suauissimo indicare morobum et horam mortis nostri Principis, certus te quoque ex animo nobis Principis optimi tam placidam mortem gratulaturum. ortuus est die XV. Augusti quarta horae parte ante decimam in arce Suenire, cum adessent Lutherus et Philippus, quos accerserant consisliarii. Nam cum pridie eius diei mane hora etaua apoplexi esset ictus, morbus adeo excreuit, ut statim linguam una cum reliquis sensuum organis oppresseriti Agnouit tamen Lutheri vocem apertis aegre oculis et impresso in eius manum digito, quo testatus est se m riturum in constanti fide l. c. oe enim Lucterus ab eo postulaverat. Tandem satis placide absque omnibus signis horrendis, quae vel horrorem ullum vel desperationis sensum indicarent, instar luminis extinetus obdormiuit in Domino. Dignus sane Prineeps cui tranquilla et tam placida mors obtingeret, ut qui
vivus pacis studiosus tranquillitatisqui egregius amator multa eum discrimine salutis et imperii perferre maluit quam hostes ulcisci o
166쪽
138 VITA PHILIPPI xsa a Iustrissimum Principem Ioha-iem Friderinum qui
patri Iohanni Recesserat, Uinariam , sedem domus illius in Duringia, venit. Susceptae dein disuerunt deliberationes et Theologorum quoque exquisita sententia. Philippus sape Melanchthon simulari aio tisiciis omnia, et hoc agi, ut conditionibus intoler bilibus ferendis deterrerent a voluntate veniendi ad Synodum ordines illos autores scripti Augustani, non habebat exploratum neque persuasum. Itaque sinplice animo et vera consideratione id censuit, quo illis plus paene concedebatur quam peterent. Nam neque indici a Pontifice Romano Synodi conuentum improbabat, neque eum in illa praesdem recusabat. Quod vero postulabatur ut iam tum se stare decretis Synodi velle promitterent uniuersi , id nullo modo admittebat Quod et accusationes et defensi ne et sententias liberas oportere esse diceret. De euentu autem, antequam disceptatio et cognitio ine, peretur, pacisci, praeposterum esse, neque fieri hoe oportere. Neque omnino formam eam iudicii esse, obligatis iam partibus ad probandum id, quod, qu . e suturum esset, ignoraretur. Neque a sponsionibus forensibus et ciuilibus compromissis exempli tm ne euidente et pernicioso errore transferri ad has diiudieationes. In qua sententia semper permansit. Cum essent, qui neque ut indiceret Pontifex Syn dum neque ut in ea praesideret concedendum esse arbitrarentur. Nam et iudicandi iure concesso, intentiam principatus illius, quae tantopere oppugnaretur, stabiliri, et praesdendi dignitate praerogari autoritati illius. Sed neque haec Philippum Melamchthonem fugiebant. et res si ad legitimam cognitionem et incorruptum iudicium, vel qualemcunque etiam non simulatam atque sitam disceptatione d duceretur, prospiciebat, necesse esse, ut antequam ullae actiones inciperentur, nedum sententia iis lab
167쪽
MELANcHTHONIEL meretur talia explicarentur atque definirentur. Sed is sares de Synodo tum lacilis fuit, quam cogi Pontifex nollet, Ina perator Carolus non posset cogere Itaque iste quoque annus inter consultationes non nimis contentiosas abiit.
merae visi. Pestis Norica et Norimbergensis scholae elades. Henrici VIII Angliae Regis diuortium et a Pontifice Rom. defectio. Ubici Ducis miraemb. restinuis. Acad. Tubingensis ordinatis.
His etiam tribus annis continuis conspecti C metae fuerunt. De quibus multa ad amicos Philippus scripsit, suas cum eis rationes communicans et explorans sententias ipsorum ). Cum autem anno Christi D xxxi Cometes ex eorum genere, qui Pogoniae vocantur, apparuisset in plaga solis occudentis, conspectus est vel idem vel alter similis ei proxiiii anno mane in orientis solis parte, et anno xxxiv. tota nocte unus suis ad stellas propinquas Septentrionibus. Quo loco cerni desiit. Hic annus pestilens fuit urbi Mi imbergae, et eodem, quod Eobantis Hesus Erphordiam se recepisset, schola N rim, quam ut suum opus labefactari nollet, nonnihil exercuit animum Philippi Melanchthonis. Etsi magis nos solicitum eum habebamus, quibus illuc se conserendi ipse autor et suasor suisset. Exercuerunt et aliae quaedam curae mistae iustissima indignatione:
omve pertinent consultatio de synodis, et qua stio an in Synodo soli Episcopi habeant suffragationem seu vocem decisulam in diiudicatione doctrinae, an vero etiam Principes profani, quae extant in Mel. cons lat. P. I. p. 4 et i 4 etc. Acta de habendo concilio generali extant Tomo 1 v. Operum Philippi p. 739 sqq.
168쪽
IU VITA PHILIPPI cissatione quod literae nescio quae a prolatae sparsamque dicerentur; quibus turbas excitatum iri ingentes et perniciosas intelligebat Neque ille tam autoribus earum irascebatur, quam diuulgantibus talia
temere et incaute Negotia etiam Britannica eonsis derationes ipsius tunc coeperunt commouere. Rex
enim Insulae illius, cum quo nupta esset Caroliam. Peratoris matertera, de altero coniugio consilia inbhat, siue tune consuetudinis istius satietas fieri eoepit, seu aliae eum causae ad diuortium hoc imput Tunt Quod inuito et refragante Pontifice Romano factum cum damnaretur, usque adeo irritavit animum Regis, ut statim Romani Pontificis quasi iugum, sub quo ad id usque tempus fuerat Britannia singularem in modum pressa, repelleret et Penitus excuteret Hocque ipso ad coniunctionem vel respectum saltem adigebatur eorum, qui Pontificis Romani potentiam dominationemque oppugnabant,
quamuis aliquando se illis opposuisset, edito libro Praeserente nomen suum ) Quod factum adeo
gratum acceptumque pontifici fuerat, ut Regi tit Ius nouus decerneretur. Defensoris mei. ittebantur igitur et legati et literae , et Philippo negotia ibra significabantur, quem minime fugiebat sore, ut ipse inprimis consuleretur, et magnitudinem rei P xiculaque contemplans animo, magnopere tum adeo solicitabatur. Accedebant rumores, qui spargeban-' autheri vel epistola ad en Line de Dure
Georgio sax peracerbe scripta vel truncatum iblius scriptum de referiendis aduersariis pontificiis, si minarentur bellum quoque classico concitatas di. cit esse ciuitates Philippus ad pangendum foedus. vid. Epp. ad camer. p. 36. O Henriei VIII Affertio septena sacramentorum aduersus . Lutherum cum Erasmi epistola huius opexis commendantia, Argenti Iraa. 4.
169쪽
tur de conatibus Landgrafii Philippi restituendi inissa
didonem terrae suae irinum Dueeni uirteperpensem ereptam ei ante annos XV. Sed hanc proxime sequens annus tunc inchoatam molitionem ab Isa 4 soluit, reductusque Dux Uuirtepergens et postea de recuperatione illa belloque toto transactum suit, et ipse Philippus benigne inuitatus, ut Tubingam veniret Sed negotia eiusmodi in manibus habe. tantur illo tempore impendereque videbantur, ut
Illustrissimus Prineeps, ut opera fidesque Philippi
Edicta erat, eum dimittendum nullo modo putaret.
ora epistola Erasmi ad Goelenium d. . Nouemb.rsati quae in Vita Erasmiis Scriuerio Lugd. B. 64 a.
a. edita extat p. 3sa, patet, Melanchthonem hoc a no in Poloniam vocatum esse. Melanchthon, ait, vocares est in Poloniam. Id ad me scripsit Episcopus PI eensis, qui eum vocavit. Et ipse Melanchthon in commentario Epistolae ad Romanos, et in priuatis ad me literis, satis declarat, se suorum pigere,, Io campensis quoque in dedicatione quae praefixa est commentariolo eiusdem in ep. ad Romanos et Galatas, ta V. Is 34 8. idem assimat. u tabere, uti solebat, de hae voeatione ad camerii epp. p. 3s ita scribit Dux Wirisbergensis aecem
finit me δε - ακαδημα αυτο. Permi totam rem a bitrio nostri Principis, ἐν ἐυμμεν τε κοπ εχπει ποτε
optarim et oportebit aliquando me discedere ex haeminus opportuna regione. Ad quae verba antiqua manus sequentia in meo exemplari adscripsit Verebatut enim Elector, ne Philippus alibi excitaret scholam i- teberga celebriorem. P. a36 Respondit noster Primeeps, ne a nostra schola hoc tempore non posse abense. Ego Sueuicam profectionem nunquam appetiui, sed --πιδο cupio morem gerere. Nunc igitur nostri iterum deliberant, et cur me aegre dimittant, non este eaussa quam ignari rerum nostrarum fortasse suspirantur, sed aliud est, quod literis committere neque volo neque debeo.
170쪽
Aeeessit tamen illuc deinde, cum ego iam ibi studia bonarum artium docendo excolerem, et in Cad mi ordinanda, quae se satis perturbata erat, adiumento nobis fuit, hospes noster uno paene mense. Hoc etiam tempore an rastus , qui animaduerteret atque perpenderet, quantum mali detrimentique daretur doctrinae veritatis dissidio Helveticarum et Saxonicarum eclesiarum , et litem illam cernens fieri indies maiorem, multaque a quibusdam admodum horride et insolenter, a quibusdam vehementer et immoderata quadam libertate cum dies tum scribi, operam studii pietate et fide pleni dedit, ut apud se conuenirent utrinque unus, et breuiter atque diserte comprehensam suae partis sententiam eX- ponerent. Idque negotiium Philippo Da suis datum fuit, qui ipsorum sententiae ad Landgrafiumissi se nuncius Neque quicquam tunc praeterea Mctum est.
R iramitae et Galliae Regibus Melanchthon expetitur 'triusque regis immanis erudeluas erga doctrinae verioris assertores Academia mitteb obissem ream transla a.
Interea de coniugio ducta iam altera uxore et priore repudiata solicitus Rex Britanniae undique colligebat suffragias, quibus illud contra sententiam
mum h. e. die nono Ianuarii domum reuersus sum ex Cattis, quo me et Bucerum vocaratra μακε , ut ego nostrorum, ille suorum sententias afferret περ του λαλ- λυγη in illa peruulgata caussa Meam sententiam noli nunc requirere fui enim nuncius alienae, etsi profecto non dissimulabo, quid sentiam, ubi audiero, quid respondeant nostri. x In Melanchthonis consit. Iat P. I. p. a sqq. exta disputatio S. consultatio scripta A. Is3I. d. 23. Aug.