장음표시 사용
191쪽
adiunctam piam scholam dare testimonia, hoe est re--riare Doctores Theologiae. Haec, inquit, semientia de Theologis non dubia, neque hic visputaridum est de priuilegiis aut iure annulorum aureorum. Nam hi cum mittantur ad Euangelii praeconium, seire debent sibi crucem et aerumnas perpetiendas,um opes et voluptates quaerenda esse. Et promoti ne tales Theologica fueruant Patrum, Propheta rum et Apostolorum temporibus, et postea forentibus Ecclesis Alexandriae, Antioctiae , Caesareae Aristantequam Romani Imperat res aut Pori es aliquid. sanxerunt de Academit . me reliquis tribus ordinibus profitentium aliarum artium facultatem, responsio ipsius haec fere complectebatur: sicis se quae essent nuric opiniones ustatae, nec esse eum, quι cuperet murari praesente politias, nec eum iis, visam politiae formam defenderent, rixari velle Comstietudinem se amorum fortasse trecentorum, comsennari statum scholarum publicarum autoritate ponistificia re imperatoria, et ferri priuilegia. Fauera moribus honestis , sed arbstrari, ne Parisiensem quidem Academiam initio Hur eum Imperatorum. quae Romanorum decretis fundatam se, et quaeri posse hac in parte et de Bononiensi et de Pisana A qua se esse ea in sententia et ita flaruere: namquam que Rempub et eum, penes quem summa rerum s. posse costituere collegium docentium et discent iam utilia ae bona. Immo hoe facere eos debere, quorum fortunae et opes magnae sunt. Et hoc, inquit, siegium optimo iure potest dare testimonium audito
ribus. Neque sunt gradu dignitaris scholastica a ud, in ista restimonia quod fora disputetur D
is generali, eam iam ait latam esse : Vt approbaua Ilii collegiis exerceant artes suemadmodum In peratoris Valmuniani pulcerrima lex testetur, codicσ
192쪽
VITA PHILIPPIasa 6δε Professoribus. Sed ex Iurisconget edicis fomlasse hae communi estilegii autoritat contenti esse alia qui non volent. seque ego cum his rixari, inquit, velim: In Philosophicis tamen eaeteris fluctis eo eriuari posen gradus decernendis titulis, flamen adis essent omnium artium professores et Magistri Ridi. euium enim fortasse fit, ibi creare Magistros artium liberalium, ubi ne tradantur quidem praecipuae a res Certe scholam Atricam constat dedisse testimonia diu quoque, ante quam ab Imperatoribus sanciendo hoc confirmareturis. mi ingenue et libere, moresto, addidit: A, ustam quoque coniderari opore re, qua de caussa iam tales confirmat-res denegem tur Non velle enim aliquos propagari veram atque
puram Euangelii Christi Iesu doctrinam, quae necessarias Ecclesiae, et ideo certis personis et congregationibus illos esse inimicos. qui istam ramen d Arinam amplexi sunt, Priscipes viri et ciuitates, faeere debent letum suum et constituere eollegi h nesta docentium distentiumque bonas literas et arre1. Posse autem collegia restimonia dare, iam ostensum et dari ipsa par est, velit eruditi et docti em meant, vel ne imperiti per audaciam aliis imponant, et ita eum adolestentia perperam instituendet corr- patur, tum dogmata falsa serantur, et ram Mele equam Reipub quies et tra uillitas turbetur. Cum fulianus, inquit, edicto prohiberet admitti Christi norum liberos in scholas publieas, Christiami proprias scholas et peculiares discentium metus habere silverunt. . Me est dicendum, non licuisse tune Christi nis dare testimonia auditoribus suis. Immo erascem tibus runc scholis et studiis Christianorum plures h ,hises doctrinam Euangelii admiserunt inuitati hone-
pii studiis et disciplina Christianorum 'que er dibile libentius misisse multos in schola Christianorum liberos suos, ubi esse mores honestiores et integriorem
193쪽
MELANCHTHONIS. 16sviim cernerentis. Hae sere sunt quae Philinus sa 6 nunehthonis Tubingensibus consultus tune respondi sed res ista quadam veluti Iuris via expedita sitit, ut Cancellario, qui, ad praestandum ossicillae et fungendum munere suo legitime requisitus, in defugiendo et recusando perseueraret, alius autoritate ordinaria lassiceretur, ne diutius huius quasi principatus curatione Academia destitueretur.
conuentus mastaldensis, in eo grauis morbus Lurberi.
Annus Christi, D xxxvii deliberationes dersarsynodo renouauit et attulit curas maximas Philippo. placuerat enim Principibus conuenire ad audiendum Legatum Imperatoris Caroli, qui dicebatur habere mandata de Synodo potissimum, inri,ppido sit in fidibus Duringiae et Hassae, quam Chalcidem et nulcaniam M Philippus solebat appellare, propter erebras ossicinas aeris et ferri. Euocati sunt aliunde quoque Theologi et adducti uittenberga lari
mu Lutherus et Philippus Melanchthon. Grauesciuae perhibebantur fuisse, ut Theologi conuocarentur. Nam et de doctrinae capitibus accuratius sententias conferri, et mantiastius consentiri tandem oportere existimabatur. Decerni etiam et statui debere, si res ad Synodi cognitionem deduceretur, quae rapita doctrinae Eeelesiasticae ita retinendata fendendaque essent, ut assertio illorum omnibus re
bachumanis, tranquillitatique Reipublicae et sor a tunis1 moe oppidum Philippo minime arridebat Libro
Rapp. p. 6. scribit sonae In his Vulcaniis nubia habemus commoda hospitia, non vina, nisi pra ea sulphurea, non quidquam, quo possimus τε νω-rM. In his Vulcaniis non solum fumi, sed etiam fuci plena sunt omnia.
194쪽
χεε ITA PHILIPPI xsa tunicae vitae in terris praeponeretur. Itemque si
vera ratione et via in Synodo procederetur, quid ad instaurandam in Ecclesia concordiam, et pacis communis causa, Pontifici Romano et Ecclesiasticae potentiae videretur esse concedendum. Saepe autem boni et quibus cordi erat religio, et amantes patriae, questi haud obscure fuerant tantas illas res, non tam solicite et diligenter agi, quam magnitudo earum postularet. Sed ista tunc consilio optimo et maxime laudabili suscepta, partim inter agendum adhaeserunt , partim admodum lentas habuerunt progressiones. Neque enim Pontifici de Synodo quicquam concedere, neque de doctrina exquisite disserere sonsultum plurimis visum. Et non parum impeditae tractationes illae fuerunt graui periculo,soque morbo ri Lucteri, de cuius vita cum paene desperaretur, improbantibus et aduersantibus plerisque omnibus, iussit se illine auehi.utherus. Quod Clarissinius vir Georgius Sturciades Erphordia accersitus, ut ipst mihi postea narrauit, cum non omnino improbaret, se illi itineris comitem adiunxit. Et nocte, quae discessus diem est secuta, melius habere Lutherus coepit. Itaque illo conuentu neque a
curato de doctrina disputatum est, et Legato Imperatoris responsum datum , quo talis Synodus tali ratione indicta recusabatur. Iussi autem Theologistin aliquid componere de Pontificis Romani pote
state. Quod a Philippo perscriptum sui D. Simul
etiam mi ho morbo et time a Luthero habitis sermonibus quaedam commentatim sum in h. Riedereri AN hands aus er trehen illelier isti Gelehrten di
quam soleo, asperius. De hoc et aliis scriptis mab
195쪽
MELANCHTHONIL Is rota reeognosci placuit capita Augustanae Conses isset. sollicet explorari de illis sententias omnium et a diri Num quia quid requireret, aut aliquid impro-hans dissentiret. Cum praeclara esset consensio deusnersis, ita ille est conuentus solutus Petitum tuae fuit a senatu urbis Augustae, ut Philippus ad se aecederet sed hoc multis grauibusque de a
cuamnus malevolorum vexatus elaniathon. Sadolet emstola ad eundem.
Dum autem bellis oecupantur Reges, intere Leonsultationibus Synodicis ' nonnihil ei liiit, Ptilinum vero calumniarum et obtrectationum im- Prin
taldiei Iegi potest M. I. c. eruami Gesehiehte des symbol. Anhangs de Sehmalliald Artieliel, Alid. 77o. t. subseripsit tunc Melanchthon articulis hac conditione ago P. M. supra positos Articulos approbo ut pios et christianos De Pontifice autem statuo, si Euangelium admitteret, posse ei propter pacem et comm nem tranquillitatem christianorum, qui iam sub ipso sunt et in posterum sub ipso erunt, superioritatem in Episcopos, quam alioqui habet iure humano, etiam a nobis permitti,, Singularis de hae subscriptione extat eommentatio c. A. Heumanni immessisth. IIeboplar
XUL Stlleli. p. a 4 sqq-M L. IV. p. o. Μitto tibi literas Augustanas, quas heri mihi dedit Bueerus Augustanam musam minii
metuunt, fore classicum publiei motus. Senatus et, vita canonicis, ut dent iuramentum, quale caeteri cuum dare solent, aut edant ex urbe. Illi maluerunt edere et nune minantur et moliuntur. - ex trema damna . f. L. l. Epp. p. 436. Om Lugd.
p - et Beγschlagi Syllog opusc. T. L p. s66. Q conser inter Documenta . . Melanchthonis epistolam ad Ioaeh. camerarium de conuentu Sinabealdico.
196쪽
xs, probitas non desinebat exagitare. sua etiam Prinaeipis contra eum indignationem paene commotam Disse accepimus, instigantibus eum quibusdam et indoctis et leuibus hominibus D, quibus semper patuerunt magis fores et aures potentum quam grauibus et bene institutis. Quod et antiquitas animaduertit ita se habere, quae veteribus heroibus love genius Libero et Herculi, in numerum etiam superstitione sua relatis Deorum, adiunxit comitatumis dieulum. Silenorum et Satyrorum Dionysaeam tu ham, et Cercopum sodalitatem Herculanam. Neque quicquam reprehensioni in Philippo aut culpae expositum erat, quam fuga altercationum et rix rum, studiumque et eura tranquillitatis et quietis. Qui nisi de necessariis non putaret contendendum, posse autem arbitraretur conniueri ad nonnulla, multa ferri debere. Cum interea non cessaret op ram dare et anniti, ut doctrina esset perspicua, et ambigua explicarentur, et confusa disponerentur, et mirabilia quaedam ad communem intelligentiam proprietate expositionis smplicis ac planae reuocarentur. Id quibus displicebat, ii modo hoc, modo illud, quod notarent, arripere et inuidiose deferre ad alios, It saepe Philippus , priusquam animadue tisset, odio oneraritur , et interdum vocaretur in periculum quoque inter alia et hoc crimen sustinendum ei fuit, quod literae ad ipsum ex Italia mibterentur ab iis, quos causae esse inimicos constaret.
Quod suspieiosum effecisti volebant, et eaulam asse re dubitandi de voluntate et fide Philin D. μ
' Iambo a quem Lutherus IacoheIlumis minare Alitus est, cognomento incernae, et Io. Agricola flebio, Diae und Gristic vid. Epp. el. Tom Lugd.4 446 448. et Sechendorsi germ. Iist. Lutheranismi p. 263 I. 6ia. Inter quos praecipue Osiander cons L. IV. MDΜel p. 38.
197쪽
serat autem paulo ante literas es Iacobus Sadolatur,rsareui post Petrum embum tribuebatur sapientiae et eraditionis laus praecipua. Haec epistola scripta eleganter et forma sermonis latini exquisita, a m lippo ostendebatur omnibus tantum aberat, ut semite aliquid et astute ab ipso fieret. Atque cogitabat respondere diligenter et accurate, et eadem. ut dicitur, mensura aliquid illi vieissim emetiri. Sed oecupatus negotiis et curis oppressiis infinitis facere hoc intermisit Atque haud scio an etiam pensem omiserit. Uerum criminationes illae accusat rem et futilitate et manifesta prauitate, facile euanuerunt, adeo ut qui illas admiserant, eos mori puderet proeliuitatis istius D. Epistolae Iaeobi Sado, Non nisi fidis amicis L. IV. Epp. Μel. p. s.
Mitto tibi exemplum epistolae adoleti, quam nuper adeo ad me misi, quam non ostendes, nisi fidis amicis. Nam spargi in vulgus nolo. Est venustissime scripta et eautissime. L. IV. Epp. el. p. 49. Ex Italia scribunt mihi, meo silentio valde offensum esse Sadoletum, id quidem satis βασιλικον est. Credo putauit me accepta epistola velut inspecta Aegide aut Medusae capite mox attonitum abiecturum uniuersam professionem doctrinae nostrae. Sed respondebo ei, non ex illa nostra arte tantum, sed etiam ingenue,, Hisdem fere verbismet ad cameri Sadoleto quoque haee epistola ad Melanchthonem missa multam conflauit inuidiam. Testantur id literae Sadolati ad Frid. Nauseam, ex quibus haec apponere placet Ad Melanchthonem seripsi bono, ut mihi visus sum, eonsilio sancto quidem et pio certe. Neque enim aliud quaesiui, nisi eonciliare hi successisset crede mihi aliquo praeclaro mune re christianam remp. affecissemus. Cur autem eae literae tantopere reprehendantur, causa certe non est. Nihil enim est in illis, nisi priuata familia
198쪽
17 VITA PHILIPPI xsa leti, cuius menti uita est, putauia Ioeo exemplam inserendum, quod et verbis eleganter et sententiis praeclare esse illa scripta mihi videretur. Atque isto studui quasi emblemate nostram narrati nem reddi spectatiorem, cum aliis aliorum scriptis, quibus plenior et ornatior fieri haec potuisset, e to consilio variandam eam esse non duxerim Epistolae autem isti inscripta D nominatim Philippo Melanchthoni ascripta erant haec: Amantissimus Di Iacobus Sadolatus Cardinalis Carpentoractensis. Carpentoracti cum essem, quo in loco statutum hab
re me credens domicilium perpetuum vitae fortunarumqu mearum omnium, repente tamen inde deced
re , et Romam redire iussu Ponti is Maximi sum coactus. Sed eum ibi essem, accidebat mihisem qu tidie, ut aliquid nanciscerer de criptis tuis, quae
ego et propter excellens ingenium tuum, et propter
ritate perscriptum ortasse aliquanto humilius. quam nostra dignitas ferat. Sed ego inter hombrae grauitatem meam conseruo, in causa Deila pono. Siquidem et Dauid ante aram Dei piet tis memor fuit, non dignitatis. Nam quod ego ad Lutheranos destistam, qui suspicari ex illa epistola potest eum testifice in ea me opini nibus ab eo dissentire. Amo ingenium elanchthonis , doctrinam laudo sententias eri non probo. Ex quo mirum valde mihi accidit id quod tu scribis , videri me iis literis et summum ubrunt Symonetiam et istum cardinalium collegi. um quasi perstringere. Ego collegis meis omnem meum ubique honorem defero, et in catholicaveritate constantissimus sum eroque quoad puam potiusque de vita quam sententia deeedanti Vid. Epistolarem miscellanearum ad Frid. Naus ani L. X. Basil Isso fol. P. ais.
d Inscriptio eiusmodi erat: Dilectissimo tanquam fratri. h. Μelanchthoni sacrarum litterarum Pr fessori.
199쪽
. retiam stili atque rationis libentis me legere Ursar
biam. Id cum saepius facerem magnaque in legendo dictatione asscerer, sensi paulatim mihi incendi ani--m ad quandam beneuolentiam nomimis tui, sique quidem, ut miro quodam studio tecum ineundo amicitiae tenerem Es enhm nonnulla erat inter norvmionum dissensio, ea tamen animorum dismium vvd ingranue eruditos minime faciebat Iamque erat aesti deliberatum scribere ad te, primasque aperire amicitiae fores, eum subito, ut disere coeperam, ad urbem accersitus, et per causam appropinquantis
eoncilii earumque rerum tractandarum et confutandarum, quas mox in concilio agi oporteret, o mea Ecclesia, ubi decennio manseram, euocatus,
pontificis huius optimi et prudentissimi iudicio tacito, inscius atque imprudens in amplissimum ordinem Lit. E. Carrinalium cooptatus sum. Haec res essecit, ut meae voluntati in dandis ad te literis obsequerer tardius. Non enim dici potest, ut ex illa pristina, pacata atque felice viti, in hane tumultuosam et ple-Mmtar itus traductus μή, quae solicitudines
quam multae et graues curae, eaedemque permolestae me exceperint quod quidem mihi necesse fuit are dere. Hanc enim ego vitam et prius iudicio fiet ram et aheram illam item iudicio fueram persecutus. quarum nunc utraque cum mihi contra animi semirariam reciderit, nee laetari possum habere me quod
noluissem, et necessario doleo amistis auod diligebam. Sta Moniam Deo parendum est de nobis se statuenti,
dabimus nos operam , quantum per eius auxilium opemque licebit, ut honorem hume recte integreque
administremus quod autem nostrae litura est scriptionis, non est passus meus mi Philippe, in toonimus, diutius hoca me olfeium disserri quin ut
prisum e turba et molestiis animus emergere coepe rat, literas ad te darem, et pignus meae propcnsessis
200쪽
Ira ITA PHILIPPIasar in te volumatis et imuitamentum in me tuae. Si id quod ego in te amando meae existimationi de tuis ex miis virtutibus tribuo, tu humanitati tuae, ut me pari beneuolentia complectaris, se dandum duxeris. quod quidem te rogo uti facias, neque me tientem familiaritatis tuae deferas. Non enim ego is sum.
qui ut quiseque a nobis opinion dissentit, statim eum
odio habeam. Arrogantis est hoc et elati am si non
mansueti et comis, quas me potius ad partes natura mea vocat. Sed faue ingeniis, virtutes omisium
reis studia literarum diligo is quibus tu ut mctrinae et ingenii , sic amoris mei non mediocres parte possides. Nec dubito quin tu eadem mente et voluntate sis praeditus. ν enim animo, qui tam
Iiberaliter artibus ingenuis expolitus fit Hai agreste nequa asperum inesse potest quo etiam maiorem
mihi spem virtus mafuit, mea hoe apud te ponderis literas habituras, ut qui locorum spariis disiuncti sumus, animis tamen et benevolentia coniungam muri quod ego maxime aveo expetoque , ibiquo prorsus persuagum cupio, in numero eorum, qui te diligunt et forentem cupiumi, quorum magna es profecto, pro tui nominis relibritate, multitudo, me principem locum appetere, nihilque vehementius empere, quam dari mihi locum probandi tibi re ipsa et declarandi amoris erga re mei. In quo tu si ansam mihi aliquam occasionemve meae explendae uitaue cupiditatis praebueris , magno me abs te beneficio affectum arbitrasor. Omnia quidem quae tibi grata esse sensero, tanto studio ac diligentia exequar , ut nee me quisequam exequi maiore nee beneuolentia possi Sicut et mea natura officii inprimis colens, et
si ceptus iam erga te amor, et perpetuum meum eo