장음표시 사용
211쪽
a nodam tamen vaticinante ante multos annos
praedicta fuit. Qui in Phr a bellum gerentibus
fratribus Georgio et Henricho, Henrichum uniue si regionum Misnicarum ditionis futurum domi. tam esse amrmarat, non sine indignatione Henrishi. qaeae iniquo animo illam praedictionem tulisse omni Grauissimum etiam vulnus instictum est eo tempore Philippo , eum se absente et in ieinam Marchiam' profecto, mortuus esset una cum conis
lege, uxoris Philippi sorore ' , Optimus et Clarissimus vir Sebaldus Munstet erus f Iuriscons malo am pueris
quam ego emanimi commoticnthus ortam esse iudico.
Vide quoque inter Documentam. XI. Io cochlaei epistolam ad Fri L Nauseam de obit Ducis m.
Berotinum ad Eleet Ioaehimum II caussam
huius profectionis ipse Melanehthon exponit L. N. Epp. p. 84. Fur his diebus in Marehia a Ioachimo Electore accersitus Deliberatur de tollendis abusibus eclesiarum, se nollem adhiberi in consilium N. go quaedam ipsius deliberata reprehendi, sed quid futurum sit, exitus ostendet.
cat Nouemb. inchoabitur res. Aholentur prDuatae liturgiae, conceditur Saeerdotibus e iugium, ouisu inuocatio Sanctorum, iubetur pura doctrina tradi, et propoMitur vestra κατηχηρον. nempe orimbergensis conceditur integri S eramenti usus. I antum una in re haerebat οχον, cupiebat adhuc retinere quotidianam litu giam nam, a qua sententia deduci posset, si abesset N. Amm
fiatres, dum, ut sunt puerorum cupiditates, vagant-m suburbio nostro, contagium pestilentiae inde in aedes sebaldi referunt et ordine extincti sunt: primun seuderus minor, deinde ancilla, quae hunc mortuum vestiuerat, postea frater Geudetus, deinde eotiui λSebalin
212쪽
I84 VITA PHILIPPI rsa; pueris Noricis praecipue familiae ipsi eommendatis
illato in aedes eius cum incautius soris illi versantes contagione pestilentiae insecti domum redii Tent. Hune Sebaldum, cuius antea quoque mentio facta est, habui in pueritia condiscipulum ego Lspsiae, et postea constantissi et fidelissi amicum. In quo Pra ter doctrinam probitas et religiosa pietas fuit admirabilis. Et ipsa mors, quae eripuit amnes, orbosisque liberos horum illi curandos reliquit, et genus mortis miserabile ingentem dolorem attulit Phili
po Melanchth. inque hoc veterum etiam aerumn rum suscitata memoria nouorum cruciatuum, quiabus laceraretur animus eius, caussa fuit. Itaque
tum et tristitia et sollicitudine et variis magnisque laboribus se amictus est, ut de vita quoque nonnihil esset perieuli. Consilia de Academia Doc oeeasionem obtulerunt Philippo , ut cogitationem susciperet, ne illuc, ubi puer discipulus fuissem
opi literarum atque artium , ad docendum eas r ducendi, cum ex eo tempore , quo alter alteriis
tus esse coepit, expetere constetudinis nostrae usum nunquam destitisset. Sed pestilentia, quae hoc anno lapsae suit, rem distulit. Itaque anno demum X denuo aeeetatus ab Illustrissimo Principe Mauricio. qui patri Henricho successerat , ipsam me contuli, et ita deinde propter vicinitatem iucundior velutique uberior
Sebaldi, nee sebaldus post sepultam eoniugem diutius
quatuor horis vixit. ν Epistola ad cummerstadium Tom Lugd. p. g. Iueulentum perhibet testimonium de laudabili eura Me- Ianehthonis, collapsam paene Arad Lipsiensem quouis nodo restaurandi eon I. G. Boehmi Orationem de mel in Mad Lips meritis insignibus, Lips. 76o. 4.eu vero elanehthonis consilium de constituenda Academia Lipfiea, quod melius elanchthonis Consit.
lati Partia p. 4a sqq. inseruit, ignotum fuit.
213쪽
MELANe ΗΥΗONI Ruberior fructus a nobis pereipi mutuae necessituditis'. Decretum fuerat, ut Hagenoae ad Rhenum renuenirent Theologi, deque eontrouersis rapitibus Leeles ameae doctrinae placide et amanter colloquerentur. Eo proficiscens Philippus quoque Melam thon in grauissimum morbum incidit, remansidi aeratariae, ubi clementissima Principis benignitate et diligentia amicorum, euocato etiam Erphordia mpo Stureiade medico, quem ille diligebat et magnis eiebat, id in eurando studium et ea industria adhibita est, ut vita illius Dei aeterni propitio auore eonseruaretur. Accurrit tune ad illum Martinus laturus, et decumbenti omne officium praestitit, eumque iacentem in grauissimis perturbationibus erexit eum consolando tum admonendo, tum etiam interdum leniter obiurgando. Morsus autem erat ille doloris cuius cruciatus ita eum prostrauerat.
qui in iis solis, quibus culpam aliquam suam inesse
eredebat, sustinere tenerrimae conscientiae quamuis paruas labeculas non posset, cum esset caeteris easi.
bus animo patientissimo atque sortissimo. De quibus negotiis et rebus narratio copiosa aliemor ideri posset. In quibus tamen si quod pyccatum suit, necatum illud vel ignorantis vel melius sperantis P ilippi fuiste certum est. Recuperata valetudineis Vangionas ad aliquoties iam dilatum colloquium veniu
Ante ennuentum Hagenoensem Philippus quoque illi, qui mense Martio Francolarii ad Moenum inui- tuebatur intererat Acta huius conuentus vide in Epp. ad camer. p. 344. et elanchth. Epp. seleel p. 33. o De hoe morbo Philippi quaedam annotaui in Glan hthonianis p. st sqq. Tetrimentum, quod ela
ththoninoe anno, eum mortem expectaret, composuit, extat P. I. Cons lat. p. 89.
'heoncepti ex digami Philippi Lando. Quaedain hue pertinentia dixi in Melanchthonianis. 6 sq.
214쪽
NITA PH IIIPPI LVI. Deendium Tubingense. Colloquium Uormariense. Hoe anno post natum Christum MDxL. incendium ortum Tubingae v foedam stragem dedit. Ea
enim subita vi flammarum inter procellas ventorum plures quam LXXII. domus celeriter conflagrarunt. Acquamuis undique accurreretur ad opem ferendam,
et in restinguendo opera strenua daretur, vix tamen ignis saeuitia potuit opprimi. Neque potuisset omniano, nisi ventus ex improuisi, sese in contrariam partem ad ea, quae iam deflagrauerant, conuertisset. Suspiciones erant, non fortuita negligentia illud ex- eitatum suisse, quod aliis compluribus in locis damna tune similia data a conductis pecunia, nunci, rentur. Sed certo deprehensiim est, in quodamin bulo lumine relicto stramenta ignem concepisse, et inde nocte prosundii in vicinas huic aedes satis lente quasi procedentem ita creuisse, ut serum esset auxilium. Hic casus animum Philippi in recordatione vitae iuuenilis Tubingae in studiis actae cum omnium beneuolentia atque amore , et ipse maximota Iore affecit. Colloquium D autem illud tergiversantibus aduersariis in annum est extractu Affuit ibidem Legatus Romani Pontisiais D. Hieeum oratione habita ad tempus et rem praesentem accommodata, actiones illas esset exorsus Philippus respondere ei cupiens, a Granuelano , qui Imper toris Caroli loco praesidebat, prohibitus fuit Mesaeere, metuente, ne vehementius aliquid initio ille
diein Q cons elanehth. Epp. ad camerarium p. 34o. π Optime de eo commentatus est et cum largo documentorum apparatu refertam nobis dedit Historiam colloquii ormatiensis Io Pasi Roederus, Norunbia 37-- ν cuius nomen Thomas campegius.
215쪽
diceret, quod impedimento esset progressionibus, is citi quibus bona spes adhue erati Cumque Philippus, hoc animaduerso se moderate responsurum si se dixisset, postulauit Granuelanus ab eo perquam benigne, ut eo tum dabore supersederet. Et scio, isquit, te posse tibi moderari, quando vis. Ita bre-lle et minus elaboratum ab alter,n quodam responsum datum, in eruditorum quorundam dicta iacurrit. Et autem aderat Euius , qui fulcire quasi sedem Pontificiam putabatur, et eaussae tamen bonitas, et rerum, de quibus agebatur, veritas, et Philippi etiam Μelanchthonis doctrina, facile tutata est partem illam, et aduersarii tum non parum per euis, colloquium institutum non illi quidem recus re, id quod honeste sacere non poterant, sed clamentum impedire, et disputationes defugere. Et modo moram quaerere congressibus, modo nouas co ditiones ferre tandemque eo deuenire, ut construpta a se eapita postularent publice recitari, et omnes ut ea approbarent illisque subscriberent autoritate praesidis adduci. Non poterant his assentiri Sax niet. Atque ab aliis quoque compluribus simplex et euidens disertaque praecipuarum controuersiarum explicatio, praeserebatur tortuosis et obscura vari tate implieatis istorum formulis. Quo offensis non . Bullis nouae artes tentatae fuerunt, et institutum, ut saguli aeeerserentur et audirentur coram iis, quibus gubernatio colloquii illius eommissa fuerat. Estque . actum primum eum Henricho Theologo lustriss. Prineip. riderichi Palatini, sene illo quidem neque eximiae doctrinae laude celebri, sed viro opi et in veritatis exploratae atque certae professione defensi
m cui nomen D. Leob Reuterus, scriba Μogu tinus, cuius responsio et Legati oratio extant apud lina
216쪽
I 54ooneque acerrimo et eonstantissimo. Post hune extistimabantur auditur Alexandrum testim Theologum illustriss Principis Ioachim Marchionis. Qui quidem et paratus erat et cupidus conflictus. Sed huie obstitit iussum praesidis, qui et lesum adi gnam instructum sciret, et talem administrationem rei vitiosam esse animaduerteret. mam Saxonici eumque his coniuncti, cernentes, quaeri suorum Lstractionem, et concipi ab aduersariis spem fore eos separatos timidiores, epistolam ' a Philippo compositam illis et in consilium aduocatis miserant. Ea restatist ex animo piam concordiam expetere, et bono studio profiteri id doctrisiae genus, in quo very rentur, quem iudisarent esse consensum catholicae Ecclesiae Christi, eumque illustrari et patefieri opor rere, Ignificarun non aliqua se cupiditate, non tutantia, non morostare, disdia alere, qui tanta pericula , tot aerumnas, tam dira odia sustmerent re orare se cum reuerentia, scripsere, ut se issiterpellari boni consulerent, ab iis qui propter comanem Messae Christi necessitatem aduenisent. Post
hae ostenderunt, audire ideo dissere colloquium , venoua capita excudamtur ipsis deinde proponenda ρομAu cogantur assentiri. Et hae ratione ad concordi am rem adduci posse, fortasse aliquos arbitrari suos et falli certumst, et discrepare haec a Decreto H ganoensi. Se aduenisse, ut doctrimam placida con
ferrent cum aduersariis, non ut aeriperent leges ea
pitum ferioquorum et infidiose scriptorum, quibus
Philippus p. 3s i. pistoi suarum. Duae extant epistolae Melanchthonis ad Granuellanum seriptae Wormatiae in n. Epp. seleci. p. 39 et 44 sqq. Ea vero, quae a camerario hie notatur, extat L. II. Epp. Μel P. I.
217쪽
Bauedere et illud, quod iniquum sit, non auditaris 4 cumque parte ire in s ragia. Fortas argumentis ditis atque perneciis , ex utraque aliquo parte
metaturos sententias, quas adhuc retinerent. Ita
'egraue esse praeiudiciums rasa praeripero. R
insis se onodum Ponti iam, quod iniquum si
aduersarior et hostes esse iudices. At in o do musfris periculi futurum, quam fiam aduersarii, sint nerestatem imponere sentiendi capitibus suis. creuentum enim senodi habiturum plures doctos et
moderator, et externarum nationum homines, ni
auique indulgentes assectibus animorum suorum, o rase et hoc rum futurum fuisse, ut et attente aud remincio, e res erudite dissutarentur. Atque perhiberi a quibusdam sapientibus dici ne esse quidem
non rerum sed emborum comtrouersae, quas profit obruere potiuν quam agitando excitare , eumque res At eadem, horridiora quaedam verba leniri posse suo iudiciorem ue partem grauiter laedi. Si enim verbo ram tantum fini di idia , interrogarunt ita in σμρου Saxisse et socii ipsorum, cur suae doctrinas asentientes interficerentur cur tot mortales, i rasque adeo genter deletas aliqui vellent Perinde se hoc , aes Sarmata velit interficere Germanum, propterea qMod lingua alia fit. Nimis se grauer po quis dare issicitiae, si ideo plectantur, quod non satis facundi aduersariis videantur. Se etiam sceleratos habendos, A celem et Reipublieae tranquillitatem turbent, non necessariis rixis verborum. Sane squando exarserim ciuiles dissensiones, in ea quoquo porte, quae iustam caussam tuetur, minus interdum moderate errari. Ideo non es fortasse nulla in utriusque partis disputationibus rixas verborum. Sed ea facile posse tolli. Et bisumque res conuenit, non
represtendere se verba, quibus u i saepe iisdem
218쪽
I9o ITA PHILIPPI Is o ne cauillatione utantur, quamuis sentiant proprietatem sermonis in doctrina Melestastica seruandam esse. Non igitur litem de genere sermonis, sed rerum ma gnos esse controuersas De vero Dei cultu et venera tione. De vera inuocatione. Ea non esse eludenda aac specie, quod ni verborum certamisa. soliqui fortasse Omnium religionum disidia verborum esse certamina putent, a qua Philosem Christianos
prorsus abhorrere deceat. δε nam veram Religi mcm est statuere, quae certo verbo Dei tradita --
sensu ' Catholiea Ecelsa Christi, in qua regnet Filius Dei, et implorantes sie audiat et impertia saluum atque vitam aeternam quapropter orare se,n capitum nouorum praeiudiciis onerentur, neu r
bu nondum disceptati s rama praeripiantur, sedvx influuatur secundum decretum Hagamores cosi cutio. In ea se operam daturos, ut omnes honesti viri intelligant , quod non abhorream a moderatis
cto , ut morte etiam sua piam cessae concordiam redimere cupiant mirum vero aduersarii hane quocrant , an potius prauarum superstitionum confimmotionem, iudieandum se relinquere bomis et veniet
tis amantibus. Neque fucosa compositione restis. - esse tranquillitatem quodpis rebus ipsis in-tUr ptimeque disputari placeat, cur nom secum tius agere velint, quam cum aliis Nam se sperare, suas explieationes piis montibu satisfactura esse, et omnis existimare, Inuicti mi Imperatoris Carolicam esse virtutem, ut veritatem patefieri, et confusisaluti Reipublieae velit rationibus optimis. Ideo orare se, ut petitio illa sua in bonam partem ac pi tur, eamque proficisci non ab impudentia sed pios dis iudiretur quod pergam aduersariipraeripero Astragia, quale fit futurum iudicium bonorum ob quo do conuentu illo, non es obscurum. Quorum
219쪽
MAEL A CHTHONIS. I9Istem et expectationem falli non debere, neque imponi necestatem iustarum querelarum Seque fidere futurrum, ut Auror ire praefidentum inrese 'a ad veritarem patefaciendam studia conuertamur, et aequando uno pectore et una voce ommesa defastici coetus Deum eritarent se misisteris rἡ ditis ab ineepto illo audiendi adoriendique singulos, asitores suasuresque eius destiterunt, rursumque polliem saeuitatem congressuum publicorum, cum prias eontendissent, ut pauci quidam utrinque deligorentur, et rationem quaererent, qua inueniretur aliqua controuersarum moderatio. quo onsilio Saxonicorum cumque eis coniunctorum quibusdam non abhorrentibus, vel quia timore quodam assiet
hantur, vel quia praesidi obsequendum esse statu bant, Philippus, qui publicae quietis gratia nihil non,
quod recta conscientia posset, aciendum tolera dumque duceret, quid periculi tamen illa in re euset, libere demonstrauit Seque existimare ostem dit, ideo proponi angustius illud colloquium, ut d biae aliquae et sucosae confirmationes sententiarum inueniantur Cumque iam eum talium actionum magnopere esset pertaesum, et ludibriis aduersari rum prouocaretur, vehementius tum etiam locutus est Negavitque se talium actionum participem, multo minus administrum esse velle Non dicere sententiam, non scribere quicquam in hoc genere, non etiam si quid constitueretur approbare. Non, sexereitus hostium, qui ad portas esset, metu te teretur Doctrinam necessariam in Ecclesia illustrem IV. Epp. et p. 96. Videbamus hoe agi, ut Deosis conciliationibus inuoluerentur res bonae, quas in eclesia extare necesse est. Ideo plerique omnes abhorruerunt ab illo angustiore colloquio. go, etiamsi Hispaniel et Gallici exercitus ad portam essent, nec scribam nec approbabo flexiloquos articulos.
220쪽
VITA PHILIPPIas 4rstrem et claram esse debere, eius lues ut Iigo
praestigiarum ossundatur, se autorem adiutoremque nunquam tuturum. Ita ad congressum publicae disi putationis res est reducta. ubique tum rursum Postulatum, ne dissentientes mas rationes pronunciando explicarent, sed ut traderent perscriptas. Hanc
occasionem aliqui brumpendi colloquii censebant non esie amittendam. Quorum D in Philippum absentem is enim e conlilio discesserat hortatus, ut quid optimum esset diligenter considerarent, minus e tam clementem orationem fuisse cognouimos. Sed pluribus visum est, hac etiam in parte praesidibus esse gratificandum. Conuenit igitur, ut scripta onferrentur. Idque eum faciendum esset, mutare rudi sim autores huius consilii sententiam suam, et mram iniicere, et tandem ad disputationem verborum relabi. Itaque ea statim has quasi velitationes lac et est Certatum sui de naturae vitio et praestate et Meio suo more iactata iampridem enarranti, non sine maledictis contumeliosis in eos, qui ista aliter dissererent, cum tamen aliter eum priuatim de quaestione illa locutum esse constaret, Philippus Melanchthon postero die respondit, et suae partis sente tiam veram exposuit plane et diserte , et a conuitiis quidem abstinuit, nonnihil tamen salis in E ianis ineptiis deridendis aspersit. Post paucas congressi. es, rursus dissuadente Philippo . obtinuerunt, ut duo ad Praesidem accederent, qui de capite disputa. tione agitato, formulam congruentem perscriberent. Protulit tum erius quandam suam. Sed postea auocatus Granuelanus ab Imperatore Carolo, qui, nerat illis diebus Spiram , tota res ita relictavi ad conuentum, qui Rarisbonae mox ageretur, reiecta In primis Osandri, cuius epistolam in Melanis