장음표시 사용
91쪽
et tremefacta comam concUSSO Vertice nutat,
Volneribus donec paulatim evicta supremum 630 congemuit traxitque iugis avolsa ruinam. descendo ac ducente deo flammam inter et hostis expedi0r; dant tela locum flammaeque recedunt. Atque ubi iam patriae perxentum ad limina sedis antiquaSque domos, genitor, quem tollere in altos 635 optabam primum montis primumque petebam, abnegat excisa Vitam producere Τroia exiliumque pati. ''Vos O, quibus integer aevi
sanguis' ait f solidaeque suo stant robore VireS, VOS agitate fugam. 640 me si caelicolae voluissent ducere Vitam, has mihi servassent sedes. Satis una Superque vidimus excidia et captae superavimus urbi. sic o, sic positum adlati discedite corpUS. ipse manu mortem inveniam; miserebitur hostis 645630. evincere Vor Liv. nur dictiter. 632. descendo, Von der Burg.-
92쪽
Ρ. VERGILI MAR0ΝIS exuviasque petet. sacilis iactura sepulchri. iam pridem inyisus divis et inutilis annos demoror, ex quo me divom pater atque hominum rex fulminis adflavit ventis et contigit igni
Talia perstabat memorans fixusque manebat. 650 nos contra est usi lacrimis coniunxque Creusa Ascaniusque omnisque domus, ne Vertere Secum cuncta pater latoque urguenti incumbere Vellei. abnegat inceptoque et sedibus haeret in isdem. rursus in arma' seror mortemque miserrimus opto. 655
nam quod consilium aut quae iam fortuna dabatur ''mene esserre pedem, genitor, te po88e relict0 sperasti tantumque nefas patrio excidit ore si nihil ex tanta superis placet urbe relinqui, et sedet hoc animo perituraeque addere roiae 660 teque tu0sque iuvat: patet isti ianua leto, iamque aderit multo Priami de sanguine Pyrrhus, gnatum ante ora patris, patrem qui obtruncat ad aras . hoc erat, alma parens, quod me per tela, per ignis eripis, ut mediis hostem in penetralibus utque 665
Ascanium patremque meum iuxtaque Creusam alterum in alterius mactatos sanguine cernam arma, Viri, serte arma; Vocat lux ultima Victos.
natis rebus incubuit. 654. inceptoque et sedibus h. in isdem. Prypositionen, die Zu 2Wei Satagitederit gelioren, Werden Vonden Dichtern biswellen erst gum
dung gelidri metir der Dichtersprachean, die kl. Ρrosa gebrauchi datardie Phrase: sententia stat alci. 662. multo de sanguine, glei chnach dem Morde, mit Blut bespriteti.
663. obtruncat, S. ZU V. 275.664. hoc erat, quod me . . . eripis
ergo ideo me eripis servasi, ut cernam, Vgl. Cic. pro Rosc. Am. 35,99: quid erat quod Capitonem primum scire voluerit' - cur voluit r
93쪽
reddite me Danais; sinite instaurata revisam proelia. numquam omnes hodie moriemur inulti 670Hinc ferro accingor rursus clipeoque sinistram insertabam aptans meque extra tecta serebam. ecce autem complexa pedes in limine coniunx
haerebat parvumque patri tendebat Iulum: si periturus abis, et nos rape in omnia tecum; 675 sin aliquam expertus sumptis spem p0nis in armis, hanc primum tutare domum. cui parvus Iulus, cui pater et coniunx quondam tua dicta relinquor 'Talia vociferans gemitu tectum omne replebat, cum subitum dictuque oritur mirabile monstrum. 680
namque manus inter maestorumque ora parentum
ecce levis summo de vertice visus Iuli fundere lumen apex tactuque innoxia mollis lambere samma comas et circum tempora p3Sci. nos pavidi trepidare metu crinemque flagrantem 685 excutere et sanctos restinguere sontibus ignes.
at pater Anchises oculos ad sidera laetus extulit et caelo palmas cum Voce tetendit: Iuppiter omnipotens, precibus si flecteris ullis, aspice nos hoc tantum; et, si pietate meremur, 690
VOn einem Di te, in dessen Mitte sicli et a s befindet oder geschielit, Vgl. E. 1, 51; inter manus daher
flamma ter accensa est vicemque per aera dumit. - tactu innooeia, Vergil II. 10. Aust.
vgl. G. III, 416. - mollia comas,
gi. Τib. I, 8, 9: quid prodest mo
688. caelo, S. ZU A. I, 126. 690. aspice nos hoc tantum, Wie Toυτο μονον επίβλεψον, riclite nur einen Blicli aus uns. Der Accus. hoc ist, Wie in id te hortor, tendere tantum sA. V, 213, der Stellvertreter des Accusativ eines gleic istammigen Substantius sugi.Liv. VII, 30, 20: adnuite . . . nutum numenque vestrum). Anchises Weiss
94쪽
P. VERGILI MAR0Νlsda deinde augurium, pater, atque haec omina firma 'Vix ea satus erat senior, subitoque fragore intonuit laevum et de caelo lapsa per umbras stella facem ducens multa cum luce cucurrit. illam summa super labentem culmina tecti 695 cernimus Idaea claram se condere silva signantemque Vias; tum longo limite sulcus dat lucem et late circum loca sulfure sumant. hic vero victus genitor se tollit ad auras ad saturque deos et sanctum sidus adorat: 700 iam iam nulla mora est: sequor et qua ducitis adsum. di patrii, servate d0mum, SerV3te nepotem. Vestrum hoc augurium, Vestroque in numine Τroia est. cedo equidem nec, nate, tibi comes ire recuso dixerat ille; et iam per moenia clarior ignis 705 auditur pr0piusque aestus incendia volvunt. ergo age, care pater, cervici imponere noStrae; ipse subibo umeris nec me labor iste gravabit;
quo reS cumque cadent, Unum et c0mmune periclum, una salus ambobus erit. mihi parvus Iulus 7I0 sit comes et longe Servet vestigia coniunx.V08, famuli, quae dicam, animis advertite vestris: est urbe egressis tumulus templumque Vetustum desertae Cereris iuxtaque antiqua cupreSSUS relligione patrum multos servata per annos. 715 hanc ex diverso sedem Veniemus in Un3m. tu, genit0r, cape Sacra manu
Sagi, nsn unum augurium viisse sui cit, nisi conβrmetur eae simili; nam si dissimilia sunt posteriora, Solvuntur Priora, Vgl. A.
95쪽
me bello et tanto digressum et caede recenti attrectare nefas, donec me flumine vivo abluero.' et20 haec satus latos umeros subiectaque colla Veste super sulVique insternor pelle leonis succedoque oneri; dextrae se parVus Iulus implicuit sequiturque patrem n0n passibus aequis; pone subit coniunx. serimur per opaca locorum: 725 et me, quem dudum non ulla iniecta movebant tela neque adVerso glomerati ex agmine Grai, nunc Omnes terrent aurae, sonus excitat omnis suspensum et pariter comitique onerique timentem. iamque propinquabam p0rtis 0mnemque videbar 730eV3SiSSe viam, subito cum creber ad auris Visus adesse pedum sonitus genitorque per umbram prospiciens 'nate' exclamat, ' suge, Date; propinquant. ardentis clipeos atque aera micantia cerno hic mihi nescio quod trepido male numen amicum 735
consusam eripuit mentem. namque 3Vi3 CUI Sudum Sequor et nota excedo regione Viarum,
heul misero coniunx satone erepta Creusa Substitit, erravitne via, seu lassa resedit
Gedanke subicio umeros et colla et insternor veSte pellegus.722. insternor, ein meisi poet.
und nachiil. W., nicht bei Cic. 725. pone, Vgl. G. IV, 487. A. X, 226.
735. male amicum, Vgl. G. I, 105.
736. confusam erip. mentem, ent-
738. ordo est: fato erepta Creusa substititne erravitne via. non enim dubitat fato esse sublatam. Se Πυ.
96쪽
Ρ. VERGILI MAR0ΝIS incertum; nec post 0culis est reddita nostris. 740 nec prius amissam respexi animumve reflexi, quam tumulum antiquae Cereris sedemque sacratam venimus; hic demum collectis omnibus una desilit et comites natumque virumque sesellit. quem non incusaVi amens hominumque deorumque 745 aut quid in eversa vidi crudelius urbe Ascanium Anchisenque patrem Τeucr0sque penates commendo sociis et curva valle recondo; urbem repeto et cingor sulgentibus armis. Stat caSUS ren OV3re Omnes omnemque reverti 750 per Troiam et rursus caput obiectare periclis. principio muros obscuraque limina portae, qua greSSum extuleram, repeto et Vestigia retro observata sequor per noctem et lumine lustro. horror ubique animo, simul ipsa silentia terrent. 755 inde domum, si forte pedem, si forte tulisset, me resero. inruerant Danai et tectum omne tenebant. ilicet ignis edax summa ad fastigia Vento volvitur; exuperant flammae, furit aestus ad auras. procedo et Ρriami sedes arcemque reviso. 760 et iam p0rticibus vacuis Iunonis asylo custodes lecti Phoenix et dirus Ulixes praedam adservabant. huc undique Tr0ia gaza incensis erepta adytis mensaeque deorum
750 s. omnem per Pr. Warum nicht totam per Tr. 8753 s. retro obserυ. S., Ugl. A.
IX, 392. 754. lumine, mit den Augen, Vn. A. VIII, 153.
761. Iun. asylo, in dem Tempelder Iuno aus der Burg, der den
97쪽
crateresque auro solidi captivaque Vestis Ita congeritur. pueri et pavidae longo ordine matres
ausus quin etiam Voces iactare per umbram implevi clamore Vias maestusque Creusam
nequiquam ingeminans iterumque iterumque Vocavi. 770 quaerenti et tectis urbis sine sine furenti infelix simulacrum atque ipsius umbra Creusaevisa mihi ante oculos et nota maior imago. obstipui steteruntque comae et Vox saucibus haesit. tum sic adfari et curas his demere dictis: 775 quid tantum insano iuvat indulgere dolori, o dulcis coniunx non haec sine numine divomeVeniunt; nec te comitem hinc portare Creusam sas aut ille sinit superi regnator 0lympi.longa tibi exilia et vastum maris aequor arandum. 780 et terram Hesperiam venies, ubi Lydius arva inter opima virum leni quit agmine Τhybris: illic res laetae regnumque et regia coniunx parta tibi; lacrimas dilectae pelle Creusae. non ego Myrmidonum sedes Dolopumve superbas 785 aspiciam, aut Grais servitum matribus ibo, Dardanis et divae Veneris nurus sed me magna deum genetrix his detinet oris.
rische ἔργα ἀνδρων, Beg. eines Landes, wo der Acherbau in Blute
stetit. - leni agmine, Vgl. G. I, 322. Ennius: quod per amoenam urbem leni sivit agmine flumen.785. Myrmidonum DolsP., S. Zu
98쪽
P. VERGILI MAR0NIS AENEID0S LIB. ΙΙ. III. iamque Vale et nati serva communis amorem.'haec ubi dicta dedit, lacrimantem et multa volentem 790 dicere deseruit tenuisque receSSit in auras. ter conatus ibi collo dare bracchia circum; ter frustra comprensa manus effugit imago, par levibus ventis volucrique Simillima somno. sic demum socios consumpta nocte reViso. 795 Atque hic ingentem comitum adfluxisse novorum invenio admirans numerum, matreSque Vir0Sque, collectam exilio pubem, miserabile Volgus. undique convenere animis opibusque parati, in quascumque Velim pelago deducere terras. 800 iamque iugis summae surgebat Lucifer Idae ducebatque diem Danaique obsessa tenebant limina portarum, nec spes opis ulla dabatur: cessi et sublato montes genitore petiVi.
99쪽
LIBER TERΤIUS. Postquam res Asiae Priamique evertere gentem immeritam visum superis, ceciditque superbum Ilium et omnis humo sumat Neptunia I rota, diversa exilia et desertas quaerere terr3Sauguriis agimur divom classemque sub ipsa 5 Antandro et Phrygiae molimur montibus Idae, incerti, quo sata ferant, ubi sistere detur, contrahimusque viros. Vix prima inceperat aeStaS, et pater Anchises dare satis vela iubebat, litora cum patriae lacrimans portusque relinquo 10 et campos, ubi Troia fuit. seror exul in altum cum Sociis gnatoque, penatibus et magnis dis.
er, da ilim der Lydius Thybris noch
Warum nichi ventis Vgl. V. 7.12. periatibus et magnis dis. et
stetit explicativ. Die Romer Ver-
100쪽
Ρ. VERGILI MAR0ΝISΤerra procul vastis colitur Mavortia campis, Τhraces arant, acri quondam regnata Lycurgo, hospitium antiquum Τroiae sociique penates, Ibdum sortuna suit. seror huc et litore curvo moenia prima loco satis ingressus iniquis
Aeneadasque meo nomen de nomine singo. Sacra Dionaeae matri divisque serebam auspicibus coeptorum operum superoque nitentem 20 caelicolum regi mactabam in litore taurum. sorte suit iuxta tumulus, quo cornea Summo virgulta et densis hastilibus horrida myrtus. accessi viridemque ab humo convellere silvam conatus, ramis tegerem ut frondentibus aras rahorrendum et dictu video mirabile monstrum. nam quae prima s0lo ruptis radicibus arbos
vellitur, huic atro liquuntur sanguine guttae et terram tabo maculant. mihi frigidus horror membra quatit gelidusque coit formidine sanguis. 30
rursus et alterius lentum convellere Vimen inSequor et caussas penitus temptare latentis:
14. reg n., Ugl. Hor. carm. II, 6,11 L: regnata petam Laconi rura Phalantho.
als Apposition Zu nomen im Acc.;Vgl. unten V. 693. A. VII, 63. G. I, 138. Liv. I, 1, 11: cui Ascanium parentes
disere nomen. - Verg. meint hier
die Stadt Anus am HebrUS. 19. Dionaeae, Dione War die Mutter der VenUS. 23. hastilibus. Warum die Myr- tengweige fater hastilia genannt wer-den, erhelli aus V. 46. obrigens vgl.
sorderte es die Sitte, vgl. A. II, 248. frondere, dictiter. und nachkl. 29. tabo. Dies W. hat Liv. in die