Opus polyhistoricum dissertationibus 25. De osculis subnexisque de judae ingenio, vita & fine, sacris epiphyillidibus, absolutum; ob variarum gentium, per cuncta mundi climata usitatos ritus, ... curiosum ex omnium facultatum doctoribus annalium cond

발행: 1680년

분량: 1121페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

771쪽

filios, quos sua mater ex ordine peperisset, ipse esset ultimus. Paul. Hegel Di utat. Theolog. de UMFraculis, cap. s. Protulit Hibernia quendam Valentinum Greatarichum , virum morum patriorum tenacissimum , nec seperstitione aliqua notum , qui sinistrae manus frequenti applicatione, complura morborum genera Londini in Anglia discussit, & Cancrum , mombum Regium, Lepram, Quartanam &c. in universum Omnem heterogeneam fermentationem, seu ebullitione,seu coagulatione & fixione sanguinis ac spirituum causatam vel plane repuli vel saltim mutavit, ut pulsu faciles essent. Eum voce quadam tribus vicibus admonitum dextram suam stupefactam primo omnium restituisse communis tumor fuit, & manum ac sinummus suave oluisse, ipsamque urinam odorem violarum habuitare stati sunt, qui ipso familiariter utebantur, qua de re pro- 'stat Henriei Dubbes Dissertatio de Valentino Greataricis Ediιο An. M DC LXVI. Anglice. Sed hunc ei vigorem haut ita pridem decrevisse recentiores Relationes nunciarunt , seu quod nimiis laboribus circumfusae plebi impendendis fuerit defatiga. tus, seu aliam aliunde ortam ob causam. Ingeniose latis Aeargute de potentia hu)usmodi singulari Judicium exposuit celaberrimus Medicus Iacobus nimirosius Libro 4. de Hust in in dicina Erroribuου cap.ust. Id, inquit, naturale csse vix quisquam eredet. Quod enim naturale est , ab intimis pendet principiis , omnique individuo illius speciei , si incolume illud fit, & naturaliter sese habeat, convenit , ut Omne Rhabar. barum purgat bilcm , omnis homo risibilis est. Nee pendera numero , siquidem numerus nullum habet agendi vim secundum Philo phos: Actiones enim sunt suppositorum,&a fotam a rerum dependem. Vertim septimus iste laetus vim habere dicitur peculiarem , quae sex prioribu, fratribus denegata cit. quia scilicet septimus est. Necesse igitur ejusmodi vim aliun

ue dependere, cum nec a forma nec a numero proficiscatur.

Non quidcm a contactu, quoniam tactus qua tactus vim solam habet tangendi. Quod si virtus quaedam vel noxia vel saluta.

772쪽

tis inest corpori, ea per tactum quidem communicatur , verum ipse tactus eam vim non possidet. Praeterea cum omnium morborum curatio solius causae depulsione perficiatur, si tum aspariter isti thaumaturgi non nisi sublata caua tollunt. Cum autem strumarum causa secundum Medicos pituita sit, in glandulis confirmata , quae in aliis partibus alios morbos parit, e dem contactu , eadem virtute aliis morbis ab eadem causa profectis posset opitulari. Quod cum non fiat, necesse est, vel

miraculosam esse curationem , vel aegrotantis imapinatione t ram inniti. At cum aegrotantium imaginatio varie sese habeat,

ac in quibusdam fortior,in aliis imbecillior sit , incertus haud dubie ex incerta causa eventus sperari debet. Miraculosam igitur necesse est , aut fallam & Daemoniacam. Miraculosam esse non facile credendum est ; Contactu olim sanabant Apostoli & primi Christiani ad majotem Dei gloriam &Christianae

religionis incrementum. Verum non temere ad cuiuslibet

Arbitrium miracula fieri vult Deus , sic quod olim fecerunt Apostoli, non propria virtute , sed Domini N I. C. nomine te perfecisse docuerunt. Nec reperitur ulla promissio a Deo

facta septimo foetui, nec ante religionis Christianae prima incunabula, nec postea , & mirum, nullos fuisse tempore Apostolorum septimos foetus, qui cum ipsis de virtute patrandi miracula concertarent, cum tamen haud dubie plurimae familiae nu. merosissima sobole luxu clarint. Propterea certius est, Diabolicam esse ejusmodi curationem, si ulla est. g. XX v. Dicunt autem alii adhuc extra dubium esse positum, quod a solo contactu tam in hominibus quam in brutis notabiles est ectus promanent,veluti curiosa expcrimenta comprobant. Ita Sorpens quernis contacta frondibus emoritur, vipera arundinis vel saginae virgulae percussione obstupescit, vespertilio folio platani abigitur, Eryngiu caprae sumptum ore totos greges si stir, pennae aliarum aviu pennis aquilae permixtae absumuntur, lepore marino viso vel tacto necatur nonulli,lupinis fidibus Junctae agni Titi a nae dis-

773쪽

DISSERTATIO XVIII. nae dissiliunt. Phalangiuni re Tarantula insectum pestilens tactu

inficere solet. Baptisa Codrochius Lib. 2. de Morb. Henes cap. R. scribit: Cum vetula quaedam ventrem puerpeiae tetigisset, eam post sex menses gravissimos in ventre dolores percepisse, tandem 'per alvum spinas, ossa igni frustula&multa alia ejecisse. α-rSulantivim Th ficus V ormatiensis in Epistia ad D. Gregor. Hor-sium, Marcelli Donati histor. Med. Mirab.subjuncta. Praeterita aestate, inquis,in foro publico Vangionum puella quaedam octodecim annorum pro conficiendis infantum putribus farinam coemptura, vetuis cujusdam manu circa mamii Iam sinistram contrectatur. Famula domum reversa,inter prandendum acerbissimos persenti icit dolores, quibus indies ingravescentibus, tertio die sanguis una cum frustulo vitri longiore ex papilla egreditur. V tula multorum opinione habita saga,carceri incluta,examini totaturae submittitur&c. Respondeodotus contactus aut amatus hominis nullam virtutem naturalem habet, ad lanitatem aliis vero conferendam. Hominem enim non creavit Deus,ut foret materia Medicinae, cum ipse morbis obnoxius sit, nec temperamen. tum hominis proprium, quod calidum est& humidum, virtutes istas continet. Quare si aliqui hoc modo alios vel olim sanarunt, vel etiam nunc sanant,id fecerunt ac faciunt vel yirtute Dei supernaturali,vel Daemonis ope sanitatem occultis modis procurantis. Ratio prima est, quia tactus quatenus tactus nullam vim habet nisi tangendi; virtus autem tangendi non cit virtus sanandi, vel morbum inducendi. Idem de amatu sentiendum. Ratio secunda est, quia virtus sanandi alios per manuum Impositionem & consequenter per tactum muIto magis per amatum) est donum de

gratia gratis data a Deo, ut S. Paulus assem, I.Corat. v.9. Supe naturale ergo est donum nonnaturale Alias rationes ex Medicina petitas proponit Gut ternus vinculo de Fascino, dubιο q. num 38 o Dubio 7.num. 2. Vetulae quae per tactum maleficium intulerunt.aliis astuta promptitudine Diaboli dolorps illos excitarunt, variisque &admirandis rebus, tumores a causis naturalibus ortos,maboris doloris creandi gratia replerunt. Ad exempla de Animalis

774쪽

malibus relpondendum, pleraque concingere ob antipathiam Mob diffusionem qualitatis cujusdam occultae, de qua Cassar Schoitus prolixcρον te 4. ADPae Curiosae Lib. 4. cap. x o Cassar a Reres m Uisjucundar. I9uaesitan. campo agit. g. X X VI. Deinde considerandum venit, an verbis Em- psalmistarum quibus peculiarem in curatione morborum efficaciam tribuunt, aliquid transscribi debeat Pro affirmativa sententia innumera ferme incantationum exempla reperiuntur. Est autem pro pric ncantare, suxta P rcolatim Perotium 3n Cornucopia

sisper Martialem columna sis. Verbis solis,vel etiam rebus quibusdam adiunctis aliquid supra naturam moliri, a quo incantatio dicitur&incantamentum. Solet etiam appelIari incantatio Em- Psalmus,&incantatores EmpsisImistae, quoniam verbis subinde ex Psalmis Davidicis desumtis abutuntur, ut notavit Gutierrius Lab.de Fasi no, dubio Iohanne Braeto Lib. de Medendi cor8. malis. Incantatio est Oratio vel precatiuncula tolennibus verbis concepta, quae ad Daemonem dirigitur, ut Torres cadeducit ex D ugustino n Cap. Igitur 26. quaest. 3. Incantatores suam

artem peragunt verbis, ut tenet D. meronymus in Danielis cap. 2. Magi sunt,qui verbis rem peragunta Incantamentorum potentiam omnino mirabilem esse asserit, striRpa Lib. I. Philosophia o cultae cap. 27. Adeo ut pene omnem naturam subvertere credam rur, additque ex Appule V, Magico susurramine omnes agiles r Verit,mare pigrum colligari,ventos unanimes expirari, solem inhiberi, Lunam desipumari, stellas evelli,diem tolli, noctem teneri. Hrditius citiam, Ovidius, canuου, Tibullas, Seneca Tragicus, Horum ,

Claudianuw, Nemesianus, Lucilius, aliique apud Agrippam ct Decnumiab. 2. Disquisit. Magis. quaesLI. ct i s. asunt carminibus seu incantationibus pelli segetes,cogi tu Imina , curari aut procurari morbos,levari senectam, ventos pelli atque procellas, cieri pluvias aliaque multa. Audi Hirgilium Ecloga p. Carmina vcI coelo potiunt deduc cre Lunam, Carminibus Circe socios mutavit Ulysiis. Frigidus in pratis cantando rumpitur anguis.

775쪽

Cantando, id est incantando, inquit Peroum loco ante memorato. Idem Virgilius Lib. 7. AEneidos: Quin & Marrubia uenit de gente Sacerdo s, Fronde super Galeam & felici comptus oliva. Archippi Regis missu fortissimus umbro ;Vipereo generi&graviter spirantibus hydris, 'spargere qui somnos cantuque manuque solebat. o vidius Lib.a. Amorum Elegra I. Carmina sanguineae deducunt cornua Lunae, Et revocant niveos Solis euntis equos. Carmine dissiliunt abruptis faucibus angues. γ Inque suos fontes versa recurrit aqua. Lib. I . Metamorph. postquam rasset Ulystis socios insues naut

tos de Carmente leu Canente Pici Regis uxore haec addit: Rara quidem facie, sed rarior arte canendi Unde Canens dicta est, sy l vas & saxa movere, Et in ulcere feras ,& flumina longa morariore suo, volucresque vagas retinere silebat. Apud Petronium gloriatur Saga mulier: Quidquid in orbe vides,paret mihi, florida tellus. Cum volo, spissatis arescit longuida succis; Cum volo,tundit opes scopulique atque horrida saxa Niliacas jaculantur aquas,mihi pontus inertes Summittit fluctus : Zephyrique tacentia ponunt Ante meos sua flabra pedes: mihi flumina parent, Hyrcanaeque tygres & suis stare Dracones. Quid leviora loquor Z Lunae descendit imago, Carminibus deducta meis,trepidusque furentes

Flectere Phoebus equos revoluto cogitur orbe. Cons. Tibull. Lib. I. Eteg. 2.ct 8. Lucanus Lib. s. Carmine Thessalidum&c. Seneca acy. 4. Medea. tracta magicis Cantibus. Horatius Epod. oaes. Exempla varia incantationum allegat Debio t. c. 'unt. 13. Verba vero plurima superstitiosorum hominum recens et Bravo de Ramire: Dissut. Apologet. pro Dogmat. M ic. Praestantia, Resoluto Dissiligod by Gorale

776쪽

lut. 17. g. r. qualia hic repetere indignum aestimamus. Iosephin autor est Lib.8. Antiquitat. Iudaic. eq.a. Sapientissimum Regem Salomonem praecantatione & coniurationibus ut Daemones f garentur & morbi curarentur,ulum fuisse ἔ quae tamen cum grano salis debent accipi. Ecquis enim existimet sapientissimum virum incantationes adhibuisse; quoniam tamen divina sapientia instructus , ut ibidem Iosephus notavit, callebat artes solvendi veneficia, quibus uti licitum erat idcirco a mu'tis,sed falso incantatoris nota illi est imposita. Plato Lib. 4. de Republica in universum morbos incantationibus sanari asseverat, teste Platonicorum Principe Marsilia,Lib.3. de vita Gesitus comparanda. Idquα apud Lucianum Dinomachus Stoicus, Ion Platonicus, Cleodemus & alii opinantur. Imo Pythagoras , Empedocles, Apollonius Thyanaeus non tam verbis, quam carminibus morbos lanari tradunt. Plinium eandem sententiam habuisse, eamque plurimis appositis exemplis confirmasse probat AEndreas Tiraque Im Lib. a. de Nobilitate quas . num 3oa. Alexander ab Alexandro

Gentia ier. Lib. 2.cap. i . Alexaniar Trallianus non Contemnendae autoritatis Medicus Lib. 9. cap. - . Ex sententia Galem id firmat,g. praeterea raram divinus Galenus , qui nes quidem in Cantationes putavit,longo tempore multoque ulu plurimum iptas possed

prehendit. Audi verba ipsius quae de Medica Homeri tractatione scripta reliquit in hunc modum : Nonnulli igitur putant incantationes anicularum fabulis esse persimiles, quemadmodum ego quoque diu existimavi, temporis autem progresIu ab eis se quae evidentCr apparent, persuasus luna, vim ipsis inesse. Nar in percussis a scorpio adJumentum sum expertus , nihilo a tum minus in ovibus gutturi infixis , quae incantatione statim exspuebantur, ac multa praeclara singulae habent incantationes cum institutum consequuntur&c. Quae lententiat,a- leui licet non extet, extiti sic tamen auroritato huius viri potest comprobari. Deinde ille autor Lib. II. rn laec . unrc. de Podngractata isteribus utitur ad coli dolores per anados Auleatur ArareeL

777쪽

ζrum a Castro Lib de Gu d. Polit Santore in Lib. Σ.-tepraxis. Paul. Zacchim Lib. 2. Euon dico- Legalium, Ti. 2. quaest. ult. g. X X VI l. Verum enimvero salva tantorum virorum auctoritate, negativa sententia & tutior & certior hominibus non proletariae eruditionis ac dignitatis visa & desenta eis, quorum ego vestigiis insistens dico: verba sive carmina ab incantatoribus vel sagis prolata nullam habent vim naturalem ad ejusmodie Dctum praestandum,ut coelo sydera vel Lunam deducant: Grande illud falsum ex ignorantiae fraudisque abysso derivatum detegit Sosiphanes in Meleagro apud Eliam Schedium, de DIS German.

Magicis carminibus quaevis Thessala puella Omnes uti dicunt 2 abolet. Sed hoc mendacium

Quod Luna ex aethere labatur. Lunaris deliquii ratio cum adhuc esset incognita , magorum carminibus & incantationibus Lunam coelo deduci, detractamque eo adigi credebant,ut in herbas despumaret,& vires pro magicis operationibus effunderet. Hinc Lucanuου Lib. 6. Pharsaliae: Et patitur cantu tantos depres Ia labores, Donec suppositas propior despumet in herbas. Non enim Eclipsis lunaris causas indagare ulli concessum erat. Non ferebant eo tempore, inquit Plutarchus in Nicra,eos, qui naturam rerum , dc coelestia sublimiaque explicare profitebantur, tanquam qui divinum numen in absurdas causas emcaciasque , nullum certum finem propositum habentes, & affectiones necessitate constrictas discerperent. Illas Magicas Artes Propertius quoque explodit Lib. I. US.I. At Diuitiaco by COOste

778쪽

At vos,deductae quibus est fallacia Lunae. Et labor in magicis sacra piare focis.

En agedum Don unae mentem convertite nostrae et

Et facite, illa meo palleat ore magis. Tunc ego crediderim vobis & sidera & amnes Poise Cytaeinis ducere Carminibus. Apocrates etiam Lib.de Mor Saereag.366. eotum temeritatem prehendit, qui se scire profitebantur expiamentis, carminibus & incantationibu adeoque potestate humana Solem Lunamii obsturare, tempestates,tranquillitatem, pluvias,siccos aestus in- ducem,mare terrasque perturbareM multa his similia. Si hoc esset possibile,tum,inquit Senex ille, Divinitatispotentia ab huma

779쪽

tron. cap. . myrin, Lib. de Fascinat. c. n. Dames Senner tuu Tomos.

τι.des cinas. - f. XX VIII. Possunt autem verba in ordinae ad effectus praedicatos dupliciter considerari, Primo nempe formaliter prout significativa suntia ut signa alterius internar assiectionis,ad placurum conceptuum mentis , ad quae omnia passive se habent pro nutu audientis, vel placito gentium signincando. Iuxta Arist reum Lib. de Interpretat . cap. . Ergo in illis nulla est agendi virtus, morborum curatrix. Quia sonus ille ab ore prosiliens ex aere verberato a lingua & larynge, eique adjuncta significatio nihil reale & positivuin addit verbo prolato aut scripto. Secundo accipiuntur verba materialiter,quatenus aut quidam sonus sunt de articulati, aut characteres quidam scripti sive picti. Sed neque sic vethis, ulla vis cur adi morbos inest. Certe sonus est qualitas ade que accidens; nunquam autem accidens est principium princupate productivum accidentis, sed semper instrumentale, at habet seca Lib.F.Metaphysic. eap. D. Puof.IIeag. 6. Effectus qui mo bos curat,non pxoducitur nisi a motu locali aut physica ac vehementi alteratione ac mutatione, aut naturalium agentium cohiLhitione ac impeditione, ad quae tamen praestanda nee materialia verborum sonus,neque eorundem scriptio aut pictura quidquam valet. Verba scripta sunt aliquid mortuum & omnis energiae expers ; verba autem ore prolata tantum contactum aerem scriunt, ut animallum resi quotumque inanimorum loni. Sed sonus tactum non magis potest immutare,quam color audirum,quoniam non sunt sensuum istorum oblecta. Porro lonitus est res fluxilis& in transitu consistens seu in via, qualia entia nequeunt caesarae affectum naturalem permanentem , nec permanentes exserero virtutes. Quare cum ad sanationem necessarium sit tactum immutari, fateri oportet lanationi morborum solam verborum prolationem nihil conferre. Si est in gus verbis insita potesa quMquis ea o quae s modo, loco is tempore pronainctaret, voti compos feren bene ratiocinatur Thomaου Ersus ae Lamiis p. I 4. Horum autem omnium vanitas a vanitatum auctoribus inventa, ab Epicuraeis

Cy nicisque Philosophis antiquitus pariter vexata atque derisa, non modo

780쪽

Fascinar. Liba fart. 2.Sest. 2. cap. M At in Arabs Libro de Escyarojectuque radiorum, qui Magicarum Aratum Theoraca prae titulatur, somniavit voces exie certos radios emittere, qui mirabiles edant operationes et voces,ιnquit, aliae faciunt radios differentes a radiis aliarum vocum, qui estinum suum ex harmonia coelesti nanciscantur. Hunc futilem errorem confutat i randui .intabro . desiversitio praenotione cap luculenter, nec nori Nicolam omericis in Hyecurio Diuisitor me. 2su. .f. XXI X. Oratio ad depellendos morbos inter milites Salutatoribus Hispanis quibusdam, ut ferunt, sancte viventibus &omnes aegrosos gratis curantibus . cum sola linteorum impositione. suie ullius naturalis Medicamenti accessu usitata, ex lin.

gua Hispanica a Majolo Tomoa. GEqu. 3 p. a o I. ad verbum Latine ita exprimitur: Per Christum&cum Christo& in Christo est tibi Patri omnipotenti in unitate Spiritus S. omnis honor&gloria per omnia secula seculorum. Oremus salutaribus praeceptis moniti re divina Institutione formati audemus dicere : P ter nosterquies in coelis,N c. Amen. Iesus, Potentia Patris, Sapientia Filii. virtus Spiritus S sanet hoc vulnus ab omni malo. Amen. Iesus. Domine mi Iesu Christe, credo, quod nocte Iovis Sancti in coena poli quam lavisti pedes sanctorum tuorum discipulorum, accepisti panem sanctissimis manibus tuis, Sc benedixisti, de fregisti,&dedisti tuis lanctis discipulis dices: Accipite de Uuuu a

SEARCH

MENU NAVIGATION