장음표시 사용
911쪽
DE IS C. IVD. SEC. CIRCUMST. ore. 8 9
suscipendum se inclinavit. Hugo Carensis in Valmum f. Christus ad osculum Iudam admisit, forte de Iudam osculatus esit, ut doceret , quam prompte scrio poenitensem recepturus est et, qui tra. dentem non repulit. Forsitan etiam proditori Judae volvat oscilludare; quanto magis recipiet ad osculun udam revertento,ii Judat radentem non repulit. Ob duplicem vero caiisam osculanterntoleravit,videlicet, ne proditionem refugere videretur, simul&illud Davidi cum complens: Cum his qui oderunt pacem, erampacof- cus; item , ut ipsum proditorem plus afficeret, cui amoris officia
Iure proinde illud Hebraei vatis meum facere potero: Audite caelictoribus pere e terra admirandam Regis vestii longam ni itatem l Haer. v. a. Deinceps profunda malitia in proditore attendenda est , quae ex destinato consilio inter osculandum acutissimo quodam iaculo Salvatoris noliri pectus perfodit. Pie de hoc commentatur Alphonsus Salmeron , l. d. scribens et Osculum, , hoc non aliud fuit, quam lupi morsus invadentis agnum , velis contactus gladii in jugulum ovis; comunxitq; infelix quodam is risu & laetitia, verbist blandis os suum impurum cum ore Dei is purissimo , brachia proditoria cum divinis brachiis, Olculum is cum morte, pacis Symbolum cum belli tessera , emtorem is mundi cum venditore Redemptoris. Eius enim osculum is hellum indicit, ejus salutatio arieri proditionem , ejus ample is xus inimicitias immortales gignit : quia amplectitur quem is deserit, osculatur quem prodit , salutat quem morte taci- ista Occidit. Ea propter vero neutiquam est dissimile, Christum intra sese commotum fuisse, sacerbum quippe est, ab aliquo circum veniri, acerbius a propinquo, vel discipulo. Cicero
pro Quinctio: at* proditori indignum facinus exprobrasse, etsi quidem illud in historia E vangelica explicite non asseritur, commode tamen satis elici potest cx ipsius Domini verbis, quibus Iudam compellavit : Iuda , oscul suum hominu prodis ξ Qua apud Lucam praecedere debere illa inatthaei, Amice, ad qu/d
912쪽
contendit. Quoniam quamdiu Dominus nondum ita litus fuit, proditoris curam habuit. Ideo ut cum postmodum taltem , si
non modo ad se trahat 5 convcrtat, obduratam e us conscieni iam reprehensione verberat , anfortassis ex alto peccatorum veterno evigilare velit: satis enim accuratissimus ad quid venisset , noverat.
g. XIII. Non sine causa Dominus discipulum perversum' arguens,nomen ejus praemisit, ut ad delicti sui confessionem eum revocaret. Glta Hicroselymita ου Catechesiis. m. . so. Pp. p. z7,
Dda, osculostium hominis Iradis ' Ferme hoc ad ipsim dixit, admonens eum per ipsius appellationem. Judas enim interpretatur confessio, intellige: accepisti argentum , confitere cito. Ni mirum vel in ipsius nomine latere sui volens medicinam voluit, ut secum sempcr circumferret, quo aegrotanti animo possct lubvenire. Ambrosim Abro Io. in Lucae caput a 2. Iomo s. operum.
col. 26s. Magna divinae significatio potestais, magna disciplina virtutis. Et consilium proditionis aperitur,&adhuc patientia non negatur. Ostendisti, Domine , quem proderet, dum occulta manifestas. Ostendisti etiam quem traderet, dum dicis , lium hominis, quia caro, non divinitas comprehenditur. ILlud tamen plus confutat ingratum , quod eum tradiderit, qui cum esset Dei filius, propter nos tamen filius hominis esIe voluit,quasi diceret ; propter te suscepi, ingrate, quod tradis in hypocris. Ergo per interrogationem pronunciandum puto, quasi amantis affectu corripiat proditorem : Iuda, oscus lium hyminu tradis hoc est,amoris pignore vulnus infligis i ta charitatis ossicio sanguinem fundis 3 & pacis instrumento mortem irrogas ξ Servus Dominum, Dilcipulus prodis Magistrum, clectus Autorem 2 Hoc est illud: utiliora vulnera amici quam volontaria oscula in misi. Proditori hoc dicitur. Et Gulum est eum. Non quo simulare nos doceat, sed ut ne proditorem reiiugere videatur, & plus assiceret
proditorem, cui amoris ossicia non d negaret. Idem ib. o. Hexa meri cap. 9. Tomo i. v. CH. Iast. Dominus velut prodigii genus
in progito te osculum condemnans, ait: Dida, osculostium hominis trudis hacuit charitatis insane convcrria ad signum proditionis,
913쪽
DE OSC. IVD. SEC. CIRCUMST cte. 'di infidelitatis indicium ρ Pacis hoc pignoro uteris ad ossicium et udelitatis, bestialem igitur oris Obsequio inferentem potius necem, quam oliaritati, i dera deferentem, divinae arguit vocis oraculo. Et lib. Io. Epipolarum 89. Tomo se oper m col. 18ή. Osa iam Iuda stera, qui non habes osculi Uraritatem; osculum non labiorum quaeritur,led cordis & mentis. Lib. q. de utritu S. cap. I 8. Tomo A. Oper. col. 246. Audivit: Iuda oscio filium hominis trudis 'hoc est, amoris pignore scelus imples, 5 pacis instrumento odia
seris, charitatis ossicio mortem irrogas e Conscr Bedam Tomo s. Oper. in Luca Evangel. LV. 6. cap. 22. pag. 483. Hieronymm Natalis societat susι Theologus, anno cat. eritat . in Evangeli 8. 26
ELI. Antverp. in hoc Anno 1s9s. O abominandum Iudaeosculum O Jesu adorandum ; Non movetur tamen osculi Iesu divina virtute proditor, movetur Judae osculo mansuetus Iesus, clementer illum compellat: Amice, ad quid venisti suum totum non detrectat osculum Judae miris Iesus, sed illum verbis etiam invitat ad sanitatem, aperit portam illi ad amicitiam, allicit ad sceleris sui confessi. nem : saeva tamen obstinatio Iudae fecit& obcaecatio, ut beneficio summo ad maleficium nefarium abuteretur. g. XIV. Non vidcbor ἐκτο: δρήμου Φέρε Θαι, si paululum operae
ad uberiorem voc ibuli sodalis, quod Matthai a 6. cap.ν. Io. occurrit , enucleationem impendero. in Graeeo textu extat vox
quae aiὲς consuetudo, deicendit, ut sit quasi aut a jὸ Θ .. mos , ut sit quasi ἐθα o: ἡ συνήθηe Q, aut qui ἐς I ea licui est familiaris. Quod etymon apudEustathium reperitur,qui& aliud
affert nimirum ex αι ax.cliterarum transpositione. Scapula in Lexiaco,pag. m. sa8. LXX. Interpretes utuntur pro an Cantic. r. v. s. eg. 8. v. II. item in L. Samuel. I . v. 3. Proverb. 2 a. v. a . Sodalis, proximus, familiaris, collega, qui diuturnae consuetudinis jure alteris unctus est. Et vero poterat Christus Judina ἐ-ῖebi, vo .care, quia cum illo S reliquis Apostolis per integrum trienni una vixerat. Origenes statuit, quod nomen hoc in sacris semper ἡδε-jiΦρασιν usurpetur & intelligatur. VCrba Patris in Tracratis 31. in
914쪽
uena bonorum cognoscimus in Scripturis esse appellatum ais malum enim & non indutum nuptialibus vestimentis dicit Dominus adat Ih. 2 a. Amice, qui huc venisti, non habens visem n tialem Z Malus autem est, qui & in parabola denarii audit : Amice,. non tibi facio injuriam , nonne ad denarium convenisi mecum, accipe quod tuum os, ct vade. H. illa. Hoc autem minime concedi posse,inox patebit. Certum quidem est, compellari eo nomianc indignos , Matth. ao. v. I s. cap. aa, v. Γ2. itemq; ignotos e antea non visos, ita Hippocrates in Epist. ad Damagetum, quem antea non viderat, scribit: τοῦδε Prio' : Edna ero . trix, specioso nomine rem odiosam denotante, apud Platone, Plutarchao Athaeneum ἰαtium appellatur. Nihilo tamen minus etiam
di honesto sensu idem vocabulum pluribus in locis adhibitum esse, extra dubium positum est. Sic Abraham amicus Dei appellatur Iacobi cet. 2. Genesisis. Roman. q. Exodi 33. Amicus etiam dicitur Lib. Iudith. cap. I. Esaia i . Et Dominuου loqui a facie ad - ciem, sicut tu loqui homo ad amicumfluum. Et Johannes Baptista dicitur amicus sponsi apud Iohannem cap. 3. Et Apostoli amici
Christi non fiat, sed veri , apud eundem, cap. 1 F. Iudicum cap. i ..M. II. εταῖροι vocantur qui Samioni in nuptiis ut apparitores & socii Letitiae ad uncti erant. Ideoq; non obtinet Origenes , quod haec vox semper insequiorem partem trahatur. Quando autem Do
minus ad Judam dixit: Amice, non illi illudere, ut quidam existimant, sed potius aculeum ipsius cordi infigere voluit, ut pristinae
conversationis recordatus, ad meliorem mentem rediret, ac se- 'riores pisceret, Quoniam teste M omo, Epist. a Theodor. de reparat. La . Moa supra veri fidem aliis apparet, ne illud quidem peccatum Judae maJus fuisset, quam auxilium, quod nobis a poenitentia venit. B. D. Polycavm Lysiru in PassioneDomini nostriLC. Paraphrastice edita Dres tui 2. Anno A XCVII. soL 83. blando inquii ducto Dominus tetigit ejus conscientiam, dicens: Amice, ad quid tumenisti Z Sciebat quidem, non futurum , ut ille resipitcc-ret, attamen nihil non facit, quo ille corrigeretur. Nam pr. tet singularem at g honorificum, eum quo dignabatur, U . αἰρου -
915쪽
DE OSC. IVD. SEC. CIRCUMST. O c. sive amici seu sodalis it stultam perelegantem, etiam addebat Iudae voculam, modo ut illum i qui amiciti dia vina sana exciderat, acerrime ea pungeret, hac quidem sequente nimio prae amore quasi adhibita alloquendi formula : Iuda, tu nomen accepisti a confessione se Patriarcha esus tribus, ex qua venturum lcis promin sum mundi Messiam, nec ignoras me illum ipsum esse. Decuis set ergo tuam personam & nominis S officii ratione ut constantiaeter me coram hominibus confitereris, sed tu osculo prodis filium hominis osculum mutuae charitatis signum. Charitas autem ostendit, quinam sunt mei discipuli. Nihil igitur Iuda, osculo si inulato hostilius. Zacharras Epi opus Isopolitamu oz unum ex quatuor, Libro cv. IσI. Tomo I 2. Bibliotheca Magnae Patrum , pare. 189. Hoc verbum amice hic) Iuxta αν ίφρασιν intes ligendum es
ut per contrarium dicatur amicus, qui non erat amicus, sed inimicus. Vel amicus dicitur, quia amicabiliter fuit electus in Aiapostolum a Domino: sicut ille, in Parabola fuit amicabiliter in vi tatus ad nuptias, cui dicitur, Anuce, quomoaeo huc mira ii, non ha-sens vestem nuptialem l .XV. Porro illam Christi propositionem, ζπάρυ, in quo ades.sve Adquid veni 'nonnulli volui enunciative legi,adeoq; MM--αι. ut tantundem si r, ac, quod aris, per ce, age juxta animi tui sentensium resecto velamento. Mens enim erat proditio, velamentum osculum& blandus sermo, velutii RemigiusEpiscopus apud DLmeronem loco citato enucleat. Alii contra interrogativam propositionem esse volunt ,&ω pro τινὶ recte poni, quod de alibi apud veteres non inusitatum cst, suXta otium in Annotat. ad h. l. ut
senius sit verborum , quae Christus indignabundus , & Jud. e vicem dolens, profert: Quo animo & cujus rei gratia venisti Z Nam si ut amicus&sodalis ades, quorsum gi adii &fustes ' Si ut inimi cus , quorsum oscula de blanda salutationis verba ' Quae inter pretatio si secundum Evangelistarum Verba judicandum sit,priori palmam praecipit. V.x emerserat mundus e nihilo, nec extra cunas erat, quando DE US ab Adamo, Eva, ct Cain fratricida .
916쪽
veram & ingenuam confessionem oris exegit per Angelu, quem voluit adhibcre Deus testem criminis abjurati. Sub odoratur ibi & Ter urantu aliud , ita fatus Lib. 2. contra Marcionem : Micrrogat Deus, quasi incertus, ut es hinc liberi arbitrii probans hominem, in causa vclnegationis, vel confessionis , ut ei locum Jonte con=iendi de se Ium hoc nomiLe reυetindi: sicut de Cain cisi uatur: Iti-27 Nn frater ejus , suasi non tam vociferatum a terra inguinem Abel, audisset; sic ut illa haberet pote tem ex eadem arbitrupotestate Jo te negandi dedicti, o hoc nomine gravandi: at ' ita nobis conderentur exempla confitendorum potius desectorum, quam negandorum, jam tunc initiaretur Evangelica doc ina : Ex ore tuo usi cabcru , ct ex ore tuo damnaber . Ad eundem scol una hoc loco interro- statio Christidirecta fuit, an forte Judas a malo propolito revoca ri posset. Hippocratis est effatum veridicum L b. I Aphorasmor. quod confessioni quadrare potest: In perturbationibus ventris, vomitionibus quae sponte fiunt, si qualia purgari oportet, Purgentur, confert. Anima in peccato diras patitur angustias, siquidem inquies ipsa sibi quoq; gravis est. Sed, si sponte sua velut
plicis Scolo pender hamum, quem luppositum escae prius ab Orp- ierat , apud Ferrum in thearrosymbolorum )NOM A EV O MIT egerendo foras in confessione malum quod patravit, experitur veridicum esse secundum illum Hippocratis aphorismum , assit mantis, eas esse salutares ejectiones, quae noxia sponte foras egerunt, acerbe prius viscere perturbato. Animam, quae ante mala habebat, fieri consessione sanam , Sancti Patres insinuant. --ίγ ius de Poenitentia Lib. 2. cap. 7. Qui jaces in tenebris conscientiae, & delictorum tuorum sordibus, quasi in reorum carcere, exi foras, delictum proprium prode ut sustificeris, ore enim fit confessio ad Salutem. Consonat Isidorus in Synoom. Cap. ra. vitia ,
inquit, cordis tui revela, pravas co: ationes tuas illice, ma- nifesta , peccatum enim tuum proditum cito cura tur , crimen autem occultum tacendo ampliatur.
917쪽
I. Intelli crinsectent secusperseri . Homo naturaliterscire cin it. Archimedes se Solonstudiis mirabiliter intentus. Il. Iudaeorum bl phemiae in Christi omni scientiam refunduntur. Dias noluit corrigi. Peccans crimen non agnoscit. III. BuccelZt ad 3md Iu .e tradita. Nonfuit corpus Gristi. Acetaria pasichati tempore apud Ebros belgariorum vice apposita. IV. Cur Iudas Apostolis assonus otim fuisse creditur,oonte autem malus fuit, nec debuit Chri ρε ere, quia praedictum crat a Prophetas. V. Deus malas operibus bene uti novit. Non frustra Iudas electi in Colligio Apostolorum. V I. Iohannes ocis Evangeluae de Ingressu Diaboli in cor Iudae conciliati. VII. Maligna Spiritalia. Diabolus corporaliter obsedere hominempotest, non aluem animae illabi, quod Dei proprium. Intimum cstsupremum in anima humana idem es. VIII. Daemon intelucyu aut voluntate humana ad operationem uti nequit, nisi in emissotam per modum objecti. Seducturin hominem iuibus vitiis avidictus sis callide explorat, se deisaee incentiva eidemsubministrat. Insidiae Diabolicae verbis tropicis derectae. Tentat Damon ve palam crassὸ ac immediate, vel clam, tecIe ubtiliIer. IX. Num Diabolus Iudae a dum comessuerit ' Origenes notatus. Ingressus Diabolici gradu alis explicatio. Rabbinorumsementia de commisionepeccatorum.
f. I. Eistotelis Philosophorum summi est effatum, ilIud pe in tri sectum esse, cui nihil deest, Lib. a. de Coelo, cap. 6.
Verum est axioma , modum si essendi spectes ; quemadmodum intellectus perfectus est , quando potest dici scientificus. Etenim potentiae perficiuntur, si quando suis habitibus con-ttuis insormantur. Unde quia omnia desiderant suam perfectio-Ooo oo
918쪽
nem, ut bonum maxime conveniens, semper scire cupit homo naturaliter, iuxta tritumdlludPhilosophia. t .cV. i. idq; non ii sto saltem appetitu ,sed etiam elicito & necesIario. Namq; liber appetitus quoad specificatione indifferens est, ac proinde potest appetere, aut non appetere. Sed homo nequit scientiam odisse,imo secus eam appetit necessario. Quod si qui videmur eam odis se, labor ibi odio habetur, scientiae comparandae comes, sed non scientia ipsa, cu jus inexhaustum natura sevit inhumanis mentibus. appetitu . Intra ectu seni in scientia ut habitu congruo perpolitur. Quapropter illam adipisci omni conamine allaborat , quasi sitibundus ore hiante sitim explere quaeres. Hinc fit, ut nulla proposita utilitate, sed saepe etiam magno cum rei familiaris &xaletudinis dispendio in illam sis immo studio homines ferantur. Testis est Cicero L. a. de Fimbus bonor. Natura, inquit, cupiditatem ingepuit homini veri inveniendi, quod facile apparet, cu vacui curis etiam quid in chelo fiat, scire avemus. Et Lib.1. Fi/ . Tantus est innatus in
omnibus cognitionis 5 . scientiae amor , ut nemo dubitare possit quin ad eas res hominum natura nullo ei nolumento in vitata rapi tur Curiosum nobis natura ingenium dedit,& artis sibi ac pulchri tudinis suae conicia, spectatores nos tantis rerum miraculis genuit,
perditura fructum sui, si tam magna,iam subliti ter ducta, tam niti da & non uno genere formosa lolitudini ostenderet. Nullius at tem usus magis gratia , quam propter fugam ignorantiae causae cognoscendi ipsum scire prosequuntur homines. Lib. I. A rapsi
eap. 2. Hac voluptate captus, solertissimus ille coelestium orbium non perscrutator tantum, sed etiam imitator,Syraculanus Archimedes, ita saepe studio intentus fuisse legitur, ut in ipsa S ra nae urbis direptione prius hostilis gladii cuspidem corpore cxcc- .perit, quam urbem in hostium potestatem venisse sentiret. Solon etiam, cum in lectulo inor ii proximus, decumberet, inauditici lassidentes amicos de re quapiam, iubmisse, ne ipsi molestiam parerent, disputantes, erecto, ut potuit, jam lemi mortito capite r gasse eos perhibetur, ut aliquanto loquerentur clarius, sibi, si cli Mn moriem aliquid discere potuisses, discessum c vita)ucundi,
919쪽
rem fore. Cum autem quaedam intellectus huma in spheterarii transcendant, de naturali rationis lumine indagati non possint, quid quod in disquisitione rerum naturalium laepenumero lux mentis coecutiat, ut noctua interdiu ; idco certos intra limites illud sciendi desiderium coercendum est, & omnia divinarum literarum arcana ad amussim veritatis revelatae, Juxta conscia luin Ecclesiae orthodoxae cxaminanda sunt, ne extra i anc cynosuramrransversim rapti in tenebrosum periculosorum errorum barathrum. prolabamar
lI. Hujus pie memores absolutis osculationis principalioribus circumstamus, quaestiones quasdam non adeo vulgares proponimus,ne quidquam malignumJudae iactum concernens, pr termisit se videamur. Qtuetent igitur sorte curiosi homines, quales jam Chry solio mi aetate extiterunt, primo
s uare Christia Propositum Iudae non mnia
veris' Rc . Pessinna Recuritorum natio multas & crudeles blasphemias dolosis linguis in Sal vatorem nostrum vibrat, ac si ignarus fuerit, quid Iudas contra se machinaretur. Ita enim ex Hebratis Sebasianus Munsterus in Evanget. GMatthar Cap. a 6. Tomo 6. Critiocorum Sacrorum , Col. III. scribit : Suomodosuit sis Christo ,, Spiritus consilii, eum in Ie da infatuaverιι consilium ejus, ct Iesus
nescierit quid sit in corde Iehuri ' Aursi irae fuis Deus, quis potuit is
eum Iradere' Si autem non storuit sicire, quid eset in eorὰe Iehuri, is non erat Deus, se is quid mati cogitavit Ieburi,aut quam proditio- rin fecit, cum Iesus ob id veneris in terram, ut traderet se ip- is sum in manuου hominum se occideretur. At vero contumelias hasce excaecatorum gravissimas, & a Christianorum mentibus longe alienas prolixis verbis retundere, nihil attinet. Ecquis enim furiosorum deliramenta responsione dignari cupiat. Scimus interim ex sacrarum literarum Pandectis, Christo Theanthropo omni scientiam vi unionis duarum Naturarum in una Persona, tanquam necessarium apoteleta a competere. In
iesio enim omnes thesauri sapientia ct scientia obsconditi sunt Coloss
920쪽
2. v. 3. Non Mus habet tu quis tesimoniumperhiberet de hs-- , i eo sciebat qui esset in tomine. Ioh. r. a . scrutatur corda ct renes, quema modum testsimilis fidio hominis, cient omnes
quod ego usim, quiscrutatur corda se renes Apoc. 2.13. Illa mon micientiam comprobavit variis argumentis dum fidem paralytici& ba)ulorum vidit, Murb.p. a. . De Nathanaese vide Iob. I. 9.LaZaro mortuo Iob. 2. Ir. Vere igitur Petrus dicit Iob. 2I.a7. mi Domine tu intes is omnia. Et D.imas ws Db. 3. cap. 21. 9r hyae Fid. scribit litum Christum eundemq; simul Deum ' hornine rei omina scire: Ita ipio enim omnes thesauri sapientiae ac scies tiae absconditi latent. Et Lib. ii. cap. aa. Orthod. Ad. Et si enim Christus ejus e sset naturae, quam futurarum rerum cognitio fugiat: t men ob personalem cum Deo verbo unionem, omnium rerum
cognitionem habebat: id quod non gratiae, sed personali, ut dictum est, unioni tribuendum est. Idem enim ipse& Deus erat de homo. Allatam autem quastione laudatus Chrysostomus alio scrupulo excit it, Tomo 3. Oper o m. i 87. de I'roduione Iudae, taliter dis terens : Quomodo ludas corrigi potuit, sponte an invitus si invitus, nulla correct io est, nam mentis malitia necessitate non tollitur. Si spont C , omnia quae medio rare animum poterant, audivisse cognoscitur, S si remedium respuit, non medici vitium est, sed languciatis. Omnia crudelis contempsit, &DEUS illum non traxit invitum. Et quoniam bona atq; mala in nostra Deus potestate posuit, electionis liberum donavit arbitrium. Et nos . invitos non tetinet , sed volentes amplectitur. Nam non sponte bcinus malimam non amittit. Et ideo Iudas nimiae cupidi tatis praecipitatus ardore, caeca quadam impro visione deceptus suam vendidit animam, &suae salutis mercator extitit. Dederat ei Daemonum potestatem gehennae tormenta monstravit, coelorum regna promist, secreta vius mentis&praedicebat, di non piiblicabat. Pedes eius cum aliis lavit, mensae fecit participem, nihil penitus praetermisit; sed ille in malitia spontc duravit, &omnibus adna nitionibus spretis proditor malignus emersit. Et ut eum pol seciutari, sed corrigi noluisse cognoscas, postquam eum tradidit,