Bernardi Henrici Reinoldi ... Opuscula juridica adhuc rariora. Recensuit illa, notulis instruxit, in praefatione vitam auctoris clarissimi exposuit, ac dissertationem singularem de insignibus Germanorum in jurisprudentiam elegantiorem meritis praemis

531쪽

goo BERN. HENR. REIN L DI sartibus ejus Vobis credendis aliquando recte gibberitare possitis . Incumbite omni animorum vibriumque contentione in Jurisprudentiae nostrae

studium. Praemittite huic Lioguae Latinae f Graecaeque , i Moratis item in primis Philolhphiae , Historiaeque Romanae t g). non vulga

rem cognitionem . qua sine. Ius nostrum , ut scitis, . feliciter addisci non potet L Ducibus. Vestris sedulitate vestra calcar addite. Praelectiones cum Privatas tum publicas, S maxime has, ceu semper magis elaboratas , frequentia Vestra ne deestituite , ipsique repetendis utrisque privato studio' ne deeste. . cujusmodi antinos atque diligen

tiam si ad singulas Juris nostri paries justo ordine percipiendas adferre placuerit, mavebit Vos Tandem dignus honos & praemia certa ,

'laborum. f) mn fiscit Latinae Linguae comisso valgaris: Verum Iurisconfiatus fusurus imitari debet LGraium Prisconfusium,

de quo Lib. XIlI. Noct. Atticar. cap. IG. it ι Gellius : Labeo Antistius Iuris .quidem Civilis disciplitia in principali studio e Xercuit. & consissentibus de Iure publico rc sponsitavit; caeterarum quoque bonarum artium non expers suit . R in Grammaticam sese atque dialecticam literasque antiquiores, altioresque penetraverat. Latinarumque vociun origines rationesque percalluerat . eaque praecipvε sciemih ad eno. dandos plerosque Iuris laqueos utebatur. g De Cujacio refert Massonius in ejus vita p. 272. Ω Dct. Leic herianae haec : Verborum vim atque analogiam asprimi ealluit , antiquiorum 'Clorum exemplo. Nisoriaeque veteris notitiam , ac maxime Romanae, utilis am juri explicando ae perniciose ab omnibus ferὰ interpretibus antea neglectam .

in magno pretio tabuit, eaque υτ hamo aureo piscari se in Iure Civili, ' abdita scrinari, ιυhereque e tenebris in opertam ιμω sabatur.

D. M.

532쪽

cap. XXVII. necatum in factum vel dictum , vel conen pitum aliquid contra aeternam legem. Lex vero aererna est. ruti di Vina, Nel Ucduntas. Dei, Orci inem naturalem conservari jubens .' perturbari vetans. Quisnam igitur sit in homine naturalis ordo , quaerendum est. Constat enim homo exanima &. corpore. Sed hoc S pecus.. Nulli au- . tem dubium est , animam corpori naturali 'rdis ne praeponendam. Verum animae hominis inest ratio, quae pecori noli inest. Proinde sicut anima eorpori , ita ipsius animae ratio ceteris ejus partibus , quas habent ex bestiae , naturaci lege praeponitur: In qua ipsa ratione quae partim contemplativa est, partim activa, Pr9eut d hio contemplatio praecellit. &o. . Idem d. L. cap. ' XXX. AEterna lego consultat, quae ordinem naturalem conservari jubet, peP

533쪽

ORATIO

1uscepturus publicum aliquod munus diligenter secum expendat, opin tet, ct dissicultatem muneris & ubi res suas, tum quoque illi, qui ebdem: p esuere antea , quae praestiterint, ne illud adgrediatur, cui omnino impar est, neve per inertiam a ejus Respubliea detrimentum capiat, ipse vero aliis oneri atque odio, aliis ludibrio sit, qui magnorum Virorum locum ineptus succevir subierit. Iurisis

) Post Reinoldum egregio doctrinae adparatu de Sexto Pomponis egit vir summus, Ioh. Gottileb Hei neccius. in Praef. amplissima, opustulit ad rasariam Iuris pertinentibus praemissa, quae, collectore Clar. Uhlio, Halae Mog h. a. 173S. - 4. Prodierunt. a De hac voce vide Isidorum Libra x Originum.

534쪽

Iuris prudentiana docendi Oreta quam sit ardu , non nisi illum praeterit. qui in ea plan/ hospes est. Erat illa jam laboriosa latis , Memradmo. dum notiis ab Iustiniano Au o Hςrat. relicta.

Non recinam istud de flagitiis h Triboniani

carmen. Non loquar de fide ejus sublesta, non cis inscitia, non de contr/riis ab ipso relictis. non de ordine neglecto , nou de Hibus fixis.

saepius refixis. Si quae inde nascuntur, tricis.

vel librorum Iustiniani numerus, dc quinquennii

spatium, quod ipse Primepa illis exponendis

b) De quibus clarorum aliquot virorum testim a con quisvit, cesseris Institutionum Dris praemisit. Antonius

que Triboniani Emblemata a Cl. V. Damie Iambo Wissen-bachio edita. Vir summus , D. Gerardus Mastrichi. Fius & Polyhistor consummatissimus. Reip. Bremensia cum maxime Syndicus. diversis orationibus, in Academia Duli roca habitis, Tribonianum prius acculavit, deinωct excusavit . quas ut luci donet publicae . optamus. Hac tempestate variis libellis de naevis di vi deferubias Iuris M-mani. ipsa Iurisprudentiae nostrae fundamenea peumtur. sed hi ut adhue prosecere nee hilum. ua ipsis ex asse sa- tisfiet. ubi Vir illastris, D. Henricus Cocceius, Opus suum. quo Iluis rudentiam Romanam ex limpidis Iuris Naturae sontibus fluere demonstrat. ediderit. quod st ipsum avidissime exspectit eruditus orbis. e Nec tamen hi anni praelectionem omnium librorum Principis fuere complexi, sed praeter InstRutiones tantum xxxvi. Digestoriam jubentur exponi, ceteris horum liabris, Codire quoque & Novellis, Iuvenum lectioni propriae permissis. Vide Constitinionem Iustiniani de ratione sinetbois docendi Dris ad Ameres es, cui initium mutem μ. s. s. Adi R Antonii Contii Lin. Subes lib. I. eap. XLMireris qui fiat, ut eum praescriptum ab Iustiniano quinquennium magnam luris Civilis partem non comprehendat.

535쪽

dis legendisque praescripsit, ostendit abunde, .citam studium hoc non sit facile nimis existiman--dum. At longo id post Jultinianum operosius

-'recloitum est, ex quo Pontificum ambitio sua no-- bis placita non minori ferme syntagmate obtru-- sr d) ex quo Feudales, quas vocamus, Conm suetudines , Ius publicum omni ex- parte no-

cumque tot discenda accesserint, multi tamen hodie triennii metam huic studio ausint definire, nisi forte superfici cinab sci tia solida, quam per vulgaria compendia, sua alias - laudr non omninti haudanda, nimium felix sis, si conse-τs rare, distinetias. di Juiis Canonici auctoritatem, etsi nec inter nos pla, ne concidisse tauro latemur . studium tamen hujus hodie - plerique propositis Deis Civilis Est Canonici disterentiis, non raro, ut alibi ostendimus, falsis, perperam elu- dan .ec defustiunt. ἡ Ius euina publicum nostrum non ex Iure Romano, sed ex principiis dometticis petendum eta , jam omnibus

. f Latuerat hoc fere in saerarum litterarum penetra lilius . nrc non in Pariosophormia ac Iuris Consultorum. addo Poetarum quoque scriptis , S scholasticorum inter .dum eia, donec iIugo Grotius superiore seculo in clarissiti uia. pioduxit lucem. Inde tanta ei dignitas, accrevit, ut pocul iuris disciplinae nomen , doctoresque proprios consequeretur. Summo sane omnis Rei p. bono, quando nec quicqua iri dubitatur , quin illud si fons omnis privati pu- tenue Pris, quod de XII. Tabulis adfirmabat aliis L.l- us. lisr. III. cap. XXXIV. abs quo non disseiat ire Taci. tum li I. Atinia. XXVI l. ostendit Uir Rinplissimus, Uir. Hu. herus. Dihrss. ιib. I. cap. I. adi omnino Ciceronem Libra

. . te LVibus. . .

536쪽

re 'ut de Imperii coni itutionibus singularibus cujusque non provinciae tantum; sed i municis pii fere juribus , deque praxi. a: Romano Jure discedente nitri l. ilicam. Vires meas undiquaquς tenues & exiguas esse sentio. : Et doctier ante mct in hac Academia, & ex istis pulpitis,i quo, Tum famam non aequare modo. sed Iet leviter 'sustinere . in arduo est. ULNEROS cogitate.

MIOS, SCRIBAS Uiros mearunt praecanii=laudum longe majores; eosque inter. Daud pathcos scriptis aetatem laturis celebratilis mos , Nise misim sibi juveniliter blandiatur oportet, horum loco qui sese temere dignum autumaverit. To sit me, fateor, diu, terruitque ista, consideratio At nec boni militis. erat. Vocantem Imperatorem non sequi, nec animi ingenui . destituere Amicorum monita , operam meam Academiae huic non inutilem fore. qui existimabant. Nec hominis, cui sempςr illud t .

Principibus placuisse Viris non ultima laus es, la immotum sedit, negare obsequia .erenissimis

Principibus, quorum Gente Imperatores, Regesque, ae nunquam non Heroas edere nata, per terrarum orbem nulla illustrior. occurrebat. & olim ejusmodi cogitationes animum te lauisse ancipitem, quidquid tamen ardui terrorem incutere ς Horat. I. Epist. XVII. ubi vide Cruquium. . .

537쪽

incutere videbatur, labori improbo eessisse. . MDigerebatur, famam eorum, qui ante eodem munere sunm, ignavo tantum animum excutere. avo ad fortiter audendum calcar subdere. Miltiadis tropaea Themistoclem quidem dormire non fuisse passa, sed nec a capessenda Reputi, avertisse. i

Sie illi parvis tam re magna solebant. versabatur denique illud Clementis Alexandrini : eras aliquis plus dycis N dicens saepe una Miae eum iis, qui ipsum audiunt. Unus es enim Magiser. N ejus. qui dicit, ejur, qui audit, qui S mentem sirrum S rationem. i Hujus ego magistri, qui fons est omnis justitiae. praesidio fretus, deer tum mihi ab Serenissimis Hineipibus Prolataris Iuris ordinarii munus publice auspicaturus, hune locum conscendi. Dabitis autem veniam, Celsissimi Prineipes, Vosque Legati Amplissimi, de iAuditor s , quotquot adestis, omnium ordinum i honoratissimi, si ego nunc illud orationis non ladseram argumentum, quod Principibus & Pane-Dri adeo splendidae ex asse e venire videatur. Com' l

δὲ Plutarchus viso nem elis, interprete Xylandro, iresere . Eum inqua ooriae ardore abripi solitum. tantaque luemulatione rerum ramare gestarum sarras, is yuvenis οὐ buc, quum pugna Maratho- eonua barba os facta, Miltia diri eis gloria miniuris in ore esses, eui ibundias serum sve visus R. noctesque in aras egreu, N eoriseris compo.tMionibus abstinuerit , minationemque vitae admirantib- .eausi,mque quaerentibus , responserit , Mutiadu tWpaeum

538쪽

s 'compertum babeo, vos nihil desiclarare magis. quia ut mea inditaria commodis studiosae L gum Iuventutis quam maximo inserunt. Me aegre ergo feretis, spero. me illi A selegisse adigumenti, quod lectissimis Juvenibus utilius . quam Auditorio adeo inlustri dignius existit.

tur. Hoc ubi a Vobis impetro, donabo praeclaros Iuvenes, qui ad Iurisprudentiam animos aut appulere, aut appellent, imagine clarissimi inter veteres Iuris Consulti, imagine non aere aut nobiliore metallo expressa, nec gemmae in-scasta, talem enim nec possideo ipse , nec forte uident alii, rudi penicillo meo S quali cunque orationis compendio adumbrata, quae que ad ornanda Cimeliarchia quidem apta non ut, sed animis tamen infigi, si videatur, foditassis non inutiliter queat. Existimo enim non posse Nobilissimos Iuvenes ad Themidis templum felicius eniti, quam si veterum illorum Iuris S cerdotum vitas sibi ob oculos ponentes. laudata

E Ita se & eeteros Iurisprudentes vocat Ulpianus I. s. i. D. de Iustitia' ure. Hotnaannus in Epitomat. d. r. vAM, Nam in eremter Celsus de is, Ius est ars aequi S ,- . parenthesi includit, ut Iurisconsultos face dotra non Iuris sed hintiae appellare intelligatur Domitius . quod & Britanius velle videtur. Non male quidem iustitiae sacerdotes dicuntur, quemadmodum & Imperat res salutat Symmachus Lo. X. ep. LXI, Iudices Gellius Iustitiae Antistites, Lio. XIV. NM. Attiear. eap. IV. Nihil tamen vetat, quo minus per metaphoram Iurisconsultos ris Saeerdotum vocabulo nuncupasse Ulpianum , nee adeo parentheii Hotmanni opus esse, liceat credere, quum αQuinctilianus Lib. XI. Instis. Orat. Cap. I. de Servio Surupulo dicat: Quid mim aliud esset, quo se victum homo nis

lis est Iuris Autistea magis ferret 7 Corippus autem Iub. I.

539쪽

sot RN. .HENR. REI NOLDI nudata ipsorum vestigia fausto gressu premant..contraria 'itent. Iubet sTerentius nos in vitas hominum tanquam in speculum- inspicere , &aex aliis nobis exemplum sumere, si quid recte factum, si quid laudi fuit, .hoc imitari, ι &Φ patre suo Horatius, quum jubebat, . Ut facerem quid , habes auctorbem , quo facias hoc . Unum ex Iudicibus Iesectis objiciebat. in

. - Et nos, qui in . surisprudentiae arcem adscendere cupimus , quOS. duce4:, rectius sequamur . quam hos ipsos, qui Romani Iuris condito- .res n) extiterunt 3 atque eos inter quem potius quam Pomponium, Iuris omnis sine coiitro versia prudentillimum, S cui detulere plurimum .aequales , c& , qui aetδwm ejus - exceperunt, omnes 8 huic quis sese quam fmilimum evadere, non exoptRverit votis omnibus 7 Hunc Themi-

tu laudem Dillini de Quaestore Anastasio yuris legumque Sacerdos, ipso. serente Britanio de H. S. V. Sacerdos. conser & Bachovium ad pr. Ius. de Psittamyure. ι Ith vestre Demea apud illum Ginlcum Ades b. AEI. III. R. IV. v. Sa. : nin I. Sermon. Sat. IV v. I 22. u Ita vocantur Iurisconsulti nostri I. in. pr. C. d. legibus. ι et s. C. de Nuptiis, & alibi. conser quoque Cu- jac. ου. XXV qui pridem ostendit , S. VIII. Inst. de Iure Nat. Gent. θ' civ. legendum esse , quibus permi sum erat jura condere , volentibus ita libris antiquis ae Theophilo. Quod non dissitetur Holman mis, quamvis inis solentem & minus verecundam illam locutionem vocet in Commenῖ. ad d. f. non ferente delicatum hujusmodi salil- diu in Cujacto , & recth , quum jurisconsulti non ipsi sibi id vocabulum adrogariui, sed Augusti illos eo douariat.

540쪽

dis Antistitem quem imitari piguerit ' Tribuatur

suus recentioribus Iurisperitis honos', suaque laus, at nemo. interea neget, antiquos his pra stantiores fuisse pondere, numero S mensura.

ut Catelliani Cottae verba mea faciam ; Εta Niraquellus eum hardi ingenii putet, qui recentiores legendos potius, quam Veteres illos, ri-Xulosque , quam fomes, sectandos crediderit . non poterit mihi vitio verti, si Pomponii, quam posterioris aevi Iurisconsulti, Vitam proponerct malim. Nec deterrebit; si quis dicat, iliada me post Homerum meditari Quamvis enim his. qui antiquorum Juris Consultorum vitas literia tradidere, a me. ut par est, habeatur honor, , putem tamen . Si ipsos spicas reliquisse , quasa mea qualiscunque industria legere suo jure pos, - st. so) At nihil temere promitto, aequos an tum judices & benevolas aures. mihi em . . Returo mihi de Pomponio, Iurisconsulto, anet

te omnia de praenomine, nomine atque cogno

mine p) ejus dispiciendum videtur. quo ita degente, deque familia Viri, qua datur, constet.

s so) Adde , quod illis aliud institutum sit, quam quidem

mihi. illi enim , qua quisque Iurisconsultorum aetate vix 'rit , quos honores gesserit , & quos conscripserit lihros. ι tantum recensent , mihi vero maxime animus est ostende- re, qua Via. quibus gradibus, ad summam Iurisprudentiam: pervenerit Pomponius, ut ita cupidam Legum Iuventutem in ad imitationem optimi pelliciam exempli . & devia vitanda s. monitiem. Tum quoque sortassis ostendisse videbor, Bera trandum in exponenda huius Iurisconsulti vita aliquando

υ , Vero aberrasse.

p) De discrimine harum vocum vide Sigonium de R minibus Romanorum Cup. II. N IV. aut, si mavis, vinnium