장음표시 사용
541쪽
BERIL HEMM REIN L DIPraenomen illi suisse Sexto, nullum dubitare et perio. Sextos autem primis temporibus illos demum dictos fuisse, Varro auctor est, qui Sevio quoque loco essent nati. q) Quod ipsum tamen postea non accurato fume observatum, ipse satis annuit, ut adeo ex praenomine hoc haud temere colligere possimus, plures Patri Iuris
consulti nostii fuisse filios, quam hunc ipsum;
incertum quod est, dubium relinquimus. Prae. nomina vero inventa sunt, ut qua . in quaque familia eodem nomine vocabantur, praeposito
alio aliquo, distinmaerentur. r Pomponium nostrum Sextum diserto appellat Ulpianus Libro - XL ad GHum, cap. LXIIL I. IX. D. Iro Socio. Non ignoro, solicitari a Bertrando, cs S, qui hunc dissimulato quamvis nomine exscripsit, Mechelio t lectionem loci, quem designari, u contendique haud legendum: Et vis Pidiamus Sextum Pomponium referre Sabinum re-
sas recenset, sed quae nobis haud aeque adrident.' εν Da Iurisperitis libr. I. cap. XI. in Sexto Pomponis . qui tamen sibi ipse non constans libr. II. in Pedio east XXXIII. Ulpianum sic emendat: ait Iulianus Sextum Pedium referre Sabinum respondentem . quod α Menagius observavit Amoen. Iur. Cis. cap. XX.
ι θ Libello de famissis veterum Iurisconsultorum eap. VI. υὶ Verba Ulpiani, uti quisque videre possit . subjiciam , sunt autem ista: Si Servo eommvni legatum Ane I ueram ineus ex dominis reliquit, hoc ad suum socium pertinet. An tamen pro socio judicio communicari debeat eum herede socii, quaeritur & ait Iulianus, Sextum Pomponium referre sa-hinum respondentem , non communicara, V posse bane semi iam delendi, Iulianus ait.
542쪽
nanum resem Sabinum respondentem. At praen men Pomponii non mutant, ipsique, dum inve tenda eo modo Ulpiani verba censent, me jud,
ee falluntur: quum ita ct Iuliani nomen. quod apud Domitium deinde sequitur, Uciendum s vel, ct reponendum Pom nii. Vua tamen de re silent. Praetereo, quia ' ad Sabinum serim,rit Pomponius, x in quodque ipsi illi eorrect res obliti videantur fuisse, etiam alibi γγ Pomponium ab Iuliano laudari. Existimarunt 'hi, Pomponio Iulianum aetate fuisse superiorem, neque adeo ab hoc illius auctoritatem potuisse adguci, quod uterque obtendit. Σ At error
hie suo loco removebitur. Haeret ergo, ut is diverticulo in viam revertam, Pomponio Pra nomen Sextus. Verum duone fuere Pomponii,
quibus id praenominis esset y Itii sano Antonius
Augustinus, fa) S Iacobus Ogacius, Θ Viri
marimi, existimarunt. Novit ipsos inscriptio Legis
x Libros XXXu. Vide Inae, Pandectis praefixum,
adde & Mena uni Amoenitatum His Cisu. eap. XX. r) Non video id adnotasse Menagium , eitat autem I Bamis Pomponium bis in L. m. s. tum quoque semeli in s. VII & q. vlII. D. G MDesis testis. Tot loca, st quis corrupta adfirmare velit, hunc certe insanum non s tus juret orestes. et Bertrandus in Pessio. Boectelius L si λca Libro ἐν mortis Nomini a Pandectarum p. m. adinse Menag. d. cap. XX. δὶ In mentis. ad iit. D. de heredibus is uendis, ad subjectam ιενα Cujacit tamen mentionem non animadverto sacere Menagium. Qiarondas quoque ait, stlegatur alius est ab hujus legis auctore, ad ean-- strem. 2aliaerium his adjiciam insta. '
543쪽
I egis ML & verba Legis ultima D. de Hered, ius instituendis. Habet inscrἱptio. Pomponita libra Iu ex variis Lectionibus. In calce autem Rusdem capitis dicitur : Ut refert Sextus Pomponius. Ita rem miram l Sextus Pomponius Sextum Pomponium laudat, & unus repente geminus levasit Pomponius. Voluere mederi malo. qui proverbis: ut refert Sextus Pomponius, reposuere: up refert Seoetus Pompejus. σὶ At Verendum .est,
.ne in scyllam inciderint, dum charybdim vitant. Si enim intelligant Sextum Pomprium, Cn. Pom-yrii patruum, d quem Cicero in Bruto adfirmat, praestantissimum ingenium . contulisse asssummam Juris Civilis , S ad perfectam reruta Stoicarum scientiam, is sane nec Tiberium Caesarem vidit, nec ei notus fuit servus ejus Par thenius, nedum referre potuerit, se quid Tiberius in persona servi sui constituerit. Prident
Sextus Pon ejus abierat illuc , unde negant redire quenquam. f A Video. CL Ever. intonis Praef. Tomo I. Tias Iur. Rem. 'praesaea, p.-I8. ex edit. secunda, ubi. parum abes, wnquit, quin geminos Pomponios cum Augusino fui se credam, patrem forte F flium . cact. At operose coluradicit Iletneccius
in Praef. de S. Pomponio, p. IO. sq, . . e) Ita habet editio Vulgata . . . .. .
fὶ V. Cl. Ioh. Albertus Fabrielus in Bibliotheca Latina
Vol. L p. 83o. ipsum inter eos recenset , qui ante Auguri Iinperium Juris sciciatia floruere . G. Cicero libro I. de Offciis cap. VI. videtur ejus mentionem sacere , ut, quum illa scriberet, jam inOὲtui. . . .
544쪽
SI S. Video quidem Tiberii aetate & Sextum quendam Pomprium consulem fuisse g & assirmare
.ipsium, unice Musis studiisque amicum extitisse, atque ideo fugitivam ejus memoriam non frustra ab sese retractam. b Verum ut Iuri Consultus forte fuerit, de Iure tamen quidquam Conscripsisse librorum non traditur. Quid ergo
vellem AA. Clarissimi Viri, Aegidii Menagii, Historia Veterum. Jurisconsultorum i) ad manus nostras pervenisset, aut, quod ut factum sit vereor, unquam lucem ad exisset. Ηie enim Promiserat, se in ea ostensurum, quam fallatur Antonius Augustinus, adeoque S Jacobus Cuja- Cius, quando geminum fingunt Pomponium. Et ipse ergo nodum illum omnem erat sublaturus. nec felicius eo, quemadmodum, qui ingenium Viri & eruditionem exquisitissimam noverit , haud invitus satebitur, poterat quisquam. Sed aut liber non fuit perductus usque ad umbilicum, nec editus unquam. aut ego infelix sum, qui nullibi viderim, etsi investigationi operam non
g Eo ipso anno, quo Imperium excepit Tiberius, ipseque cum Sexto Appulejo, collega, primus in Tiberii verba juravit. Tac. I. Ann. VII. tb Conser Lipsum ad III. Annal. Τac. XI. Adsectam hanc ipse refert ad Ludovicum Nuis laeum, qua ei Amoenitates offert. Verba haec sunt: Oerenti autem mibi, quas sex lucubrationibus meis tibi pο- tissimum inscriberem, bisoria veterum Driseonfiatorum, quando eam tibi potisimum platere intellexeram , primum occurre- at. Sed quum tam grande opus brevi ad fnem perducere non ΓΘeret Fe. cap. XX. Amoen. ait: ut pluribus in vita rimponii ostendemur. mox : quod alibi ostendimus , quod & Cap. XLIII. p. 43 I. est. Η manu. repetit.
545쪽
gii labor prodeat, vel alius ei succedat, oro AA. ut vobis persuadeatis, Caput XLI. D. de Heredi Drs iussituendis fuisse ab eodem Jurisconsulto pro fectum, cujus est S pr edens, Iulianum signo. Suadebit , ut id statuatis, forte sermonis nexus, ct existimabitis, architectos Pandectarum, quum Iuliani locum ex Libro XXX. Digestorum transscriberent, quo ille loco Pomponium laudabat, simul in Pomponii variarum lectionum libros incidisse, atque ad oram notasse locum ab Iuliano spectatum. Aut fecisse hoc alium quendam studiosum Iuris, ex cujus manuscripto Codice Digesta Florentina sunt propagata, & cujus fortas-ye tempore Veterum Juriscohsuliorum libri nondum interierant. At ita quis dixerit, me
secare nodum, non solvere. Patiar, modo idem meliora adferre haud gravetur. Illud moram
nobis nullam injicere debet, quod Ulpianus in L. XXXII. D. de legatis libr. I. ipse Pomponio
videatur eripere praenomen Sexti, quod tamen alibi ei tribuerat. Legitur quidem ibi: Ouod ita verum esse, tam Sextus quam Pomponius putant. Et videtur ideo Sextus a Pomponio esse diversus. Verum expedita res est per Graecos, quibus non
sed illic legitur l Signatur au
tem in In dubio hie haeret Reinoldus , quod ad vitas Icto
rum Me giana1 attinet. Sed certum elt, eas nunquam pIω
diisse. λ) Nescio , annon vel totam inscriptionem suspectam reddant Notae illae . quibus sere tota includitur. Eas enim significare, illis circinii scripta in Pandectis Florentinis non fuisse lecta, ipse Taurellius monuit. '
ι Conser Bertrandum in Sexto Pomponis.
546쪽
ORATIONES. II stem Servius Sulpitius Rufus, quem Mucius Scaevola ad capessendum Iurisprudentiae studium hac objurgatione pertraxit: Turpe es e patricio Umbili , caussas oranti jus , in quo versaretur, ignorare. m) Ilujus autem Servii, at quanti Virilcreberrima in Digestis mentio. n Graeci ergo istam nubeculam discussere omnem; siccine Vero, inquis, Graecis plus tribuis, quam Pandestis Florentinis Τ Ιta est, A A. ostendit Clarissimus Iurisconsultus, Antonius Contius, Graecos non transscripsisse suos Digestorum libros ex Pandectis illis, quae nunc Florentiae, ' velut palladium aliquod, adservantur, sed habuisse integriora Digesta ad verbum & ex vero Justiniani prototypo fideliter translata, eX quibus , quaecunque sunt in Pandestis Florentinis lacunae aut vitia , repleri aut emendari que ant. ο) Nihil ergo caussae est, cur legis a nobis ad duetae ledtioni Graecae fidem non adjunga
At nimis diu nos praenomen Pomponii moratum est , & verendum mihi, ne quis occinat:
Turpe est dissiciles habere nugas , 'Et Planus labor es ineptiarum. Desiis m II. g. XLIII. D. de origine IuriI.
n Vide Bertrandum lil,. II. in Seravio Suisitio. Seripserat hic prope centum 6 otior inta libros. d. i. II. g. XLIII. . I . de Origins Iuris. Eos autem libros Oinnes de Iure Civili suisse , non adli nat Pomponius , qu nivis id exciderit Ruperto , non placitetit autem pridem Bertrando, ita Ser.
ο) Verba sunt Antonii Contii L. I. Disp. Iur. C P. ca , ,
547쪽
sr6 BERN. HENR. REI NOLDr Desiderabat institutus de Iurisconsulto hoc sermo, ut praenomen ejus ne relinqueretur incertum. Εaque in re si quid peccatum est, egregiorum me Virorum exempla defendent, qui ad notitiam praeclarorum auctorum quae pertinere visa sunt, solicite anquisivere. Pergimus ad nomen , quod nostro esse Pomponio, nec admoneri erat necessiim. Colligit inde Corasius , Iuris- Consultum nostrum fuisse nobili claraque familia Romana ortum. At si non fuit nobilis Pomponius, nunquid usurpare poterat illud: Stemmata quid faciunt, quid prodes, Pontice, longo Sanguine censeri pictosque ostendere vultus Majorum, S stantes in curribus Aemilianos ΤTota licet veteres exornent undique cerae
Atria; nobilitas sola 6t asque unica virtus. p Audistis Iuvenalis, quem aequalem habuit Pomponius , de nobilitate sententiam , quae IConsultum
p Adi prolixius talia declamantem videtur enim BOeelero facundia uti 2 philosophandi liudio Satyricum inititutum excedere Iuvenalem Satyra VIlI. in prine. N v. I P., obvia sunt illa Euripidis: Supersua es oratis nobilitatem Itinortalem laudaverimus. Olim enim, cum primum nati fumus, et mater reuus homines formavit, Omnibus smilem largita est faciem. Peculiare nibit habemus. sed una generis eademque origo nobiles ac ignobiles produxit, tempus autem leg hus arbitrariis nobilitatem essest magis glorissam. At in prudentia nobilitas Da es , inteuectus non is divitiis, diviniatus Otur. Et, de nobilitate parum laudis praedicare psisum, Onus enim vir mihi nobilis videtur , qui vero jusus non es. Itere is patre meliore, quam Iupiter sit, genus deducaι, en hilis mibi ceUetur. Disiligoo by Cooste i
548쪽
ORATIONES. SI Isultum tueri poterat, si quis ei ignobilitatem objicere aut voluisset, aut quivisset. Nec alia est Celsissimorum Principum nostroruin de illa opinio, quorum tamen Gente nobilior nulla. Memini legere me in Serenissimi Principis, LUDOVICI HENRICI, cujus obitum immaturum nDndum eluximus, libris adscriptum optimum hoe
dictum: LABOR HEROA PROPRIAQUE VIR
IUS NOBILITAT. An aliud putatis fixum sedere Divae nostrae 7 Non sane. Non respuit ea cujusquam genus, non rei familiaris angustias, animum spectat, ingenium intuetur, industriam probat. Virtuti ad ejus templum invia nulla est
via. Gnaeum q) Flavium licet scribam, licet humili fortuna S libertino patre natum, rὶ admisit, Tribunumque plebis, Senatorem & Aedilem Curulem, s ringentibus quantumvis Patriciis, t
Creavit. q) Ita enim , non autem Cnaeum, integrε scribi de- here, docet U. Cl. Iacobiis Perigonius, Animadvers. Hictor Cap. VII. quamvis per sigias si scriberetur, m. manserit in usu. Miror eum , qui Orthographiam Romanam ex Acroasibus Schurasset schii collectam edidit, scribere G. pro C. vi: Guus . pro CVus. r I.iv. libr. IX. cap. υἰς. s) L. II. I. VlI. D. de origine Iuris. st in Adeo, ut plerique eorum annulos aureos & phale
ras deponerent. Ibi v. d. ι. adde valer. Max. libr. II. cap. V. f. a. & libr. IX. eap. III. l. 3. quo posteriore id illos fecisse ait, quum Cn. Flavius esset Praeturam adeptus.
Videbatur scribendum fuisse Aedilitatem, nec alibi enim legere At ipse tamen Reinoldus in scriptis suis modo Ga-Jus. modo Caius, habet. cf. omnino Ever. Ottonis Praef. ad Tom. I. I bes Iuris Rom. p. I9. edit. se .
549쪽
legere memini, illum Praetorem suisse. Nisi sorte Valerius lata significatione vocabulum illud accepit, qua Prae tura nota solum omnem Magistratu in , cui pare et exercitus, Veteribus notavit , sed & qtiam cunque in re profana ct sacra Praefecturam, ut docet Lipsius : aut Varroni omnes Praetores dicti, qui praeirent jure & exercitu. Indeque Philippo Carolo Animadvers. in Gellii Noct. Attis. libr. VI. Cap. IX. Cn. Flavius Aedilis Curulis sive Praetor appellatur. Quod nescio an Valerii Maximi stilo conveniat: menti forsan convenit , cum d. ι. II. cap. U. Aedilem Curulem factum comniem orasset. Sed haec vir illustris , Jac. Perigonius , optime exponet , cujus Valerium Maximum avido exspectainus. Videbit quoque do his amicus & Civis noster, Eberardus Otto , qui docti Tino Gmmentaria ad Aedilitium Edictum, cui praeter ultimam manum intelligo deesse nihil, Rempublicam litterariam, carissimamque patriam propediem ornabit. v Ita scribitur in Digestis. Cruquius tamen Horatio I. Serm. Jat ra III. v. I 3 o. sq. ubi ut ALFEXUS vafer, Omni Abjecto infrumento artis, clausaque taberna ,
vulgo legebatur, reponit ALFINIUS. Si tonitis, Rupertus, alii, notant quidem & ALFlNIUM suisse dictum: nec
ergo causa erat, ob quam Dionem repreherideret Beria an diis lib. l. eati. VI. in Alfeno Varo. At inde nomen ejus apud Horatium mutandum esse non consequitur . cuin codices manu scripti, Ruperto teste ad Pompou. lib. III. cap. X ,
repugnent : & ALFENUM non solum illi, Gcllius A Servius Grammaticus , ut Rupertus adnotavit , scrit,anit. l. d&, quod huic neglectum . line coturoversia Catullus Carmine XX xl. Sic enim legitur: Alfene immemor , atque unanimis sche sodalibus.
ubi si quis A ni velit scii bure, frustra fuerit. x Apud Horatium vi go legitur Sutor erat, & lectionein tuetur vetus Comm ntator apud Ciu quium.
Ille viii summi Commetriari iis adhuc ejus in scri
550쪽
vel quod alii malunt, ustrinam γ) exercuisset an
tea, in numerum sacerdotum suorum recepit, Σ ad consulatum evexit, tantumque illi dignitatis conciliavit, ut mortuus publico funere efferretur. a Nemo hic abiescere animum debet, nisi cui antimus malus eli, quique Murciae litare mavult, quam severa lege in pulcerrima scietitia, & qua humanae societati nec utilior, nec necessaria magis ulla, proficere. Ad Ρomponium nostrum quod attinet, fuerunt sane, qui Pomponiam Gentem Pomponi, quem
Numae, Regis justissimi religiosiillimique, filium
perhibent , originem debere suam adfirmarent. Et poterat genu una illa ad nobilitatem sussidere
imago. ν Alexander ab Alexandro Genialium dierum lium ULGν. XXIII. & Cruquius. Quibus tamen non videor adsentiti temerε posse. Legunt hi apud Horatium non Sutor erat, sed tonsor. Puto autem nimis levia esse, quibus Cru- , quius movetur, argumenta, nec tanti, ut Commentatoris veteris partes propterea deserendae sint. Verba Horatii: - - Vellunt tibi barbam
Laseiυi pueri, non indicant hoc, quod vult Crirquius. sed videntur satis recti esse explicita ab Ioanne Bondio. et Audiit Servium Sulpicium Rusum. L. II. I. XLIV. D. de origine yuris. Apud Commentatorem Ueterem iii editione Cruquiana anni CIo Io II L serihitur MARCOQUE Sulpicio Prisco fusto usus , cum debuisset : MAGISTRO-QUR, quod extra coiitroversiam est. a Dictus Commentator & Alexander Neapolitanus
Hoe loco, ubi disierit Auctor de Alfeno Varo, utile erit consuluisse Ever. Ottonis V. C. Alfenum Varum, ab injuriis Ceterum recentisrum liberatum, Cap. I. ae Ill. in Ibino V. Theis Pur. Rom.