Bernardi Henrici Reinoldi ... Opuscula juridica adhuc rariora. Recensuit illa, notulis instruxit, in praefatione vitam auctoris clarissimi exposuit, ac dissertationem singularem de insignibus Germanorum in jurisprudentiam elegantiorem meritis praemis

발행: 1755년

분량: 765페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

631쪽

6oo BERN. HENR. REI NOLDIlicuerit dubitare , quod apud Charondam , &Dionysium Gothostedum ea cancellis sint inclusa. Nam cancelli isti plerumque magis ostem dunt id, quod ex Digestis Florentinis manu exaratis editioni Aecursianae additum est , quam quod verba illis circumdata Florentiae non reperiantur. Haloander ea quoque refert, ut &Duarenus , aliique. Accursius porro natum legit, pro quo Florentiae est innatum, quod discrimen nullius momenti est. Caeterum quot de illo Labeonis loco controversiae interpretes inter ortae fuerint, obvium est. Accursius notarat: alias:

M ID QUOD legerat ipse sine dubio sicut id: tunc dic, M. id es quam vis. Et quod subjicit,

publicum est, scilicet ratione usus. Et in senes hahes sine NON, die debet ratione Uus. Si cum NON. dic ratione proprietatis, ut'f. eod. lege adeo. I.

Infula: tilias: SICUT ID. OUOD IN PUBLICO NATUM, AUT INAEDII TUM . PUBLICUM ΝΟΝ ΕST: ITA INSULA PUBLICA DEBET ESSE. es tunc similitudo per contrarium. Franciscus Holmanus I. Obs 23. contendebat legendum esse: Non si id, quod. Quem S Robertus S Iacobus Criacius XIV. O . II. reprehendit. Jandem clim ipse Holmanus apud Ae- cursium legisset, aliquot librorum veterum habere illud non . nempe in fine paragraphi, monuit, nihil tam longa disputatione opus ni ista. Jacobus C acius sane nihil attulerat, quod Hot- manus . non refutarit recte, & quis ferat, C a- lcium servore eo abripi, ut diceret, negationem itollendam e L. 3. g. vlt. D. de fluminibus p In- iterea nec Holmanus. quamvis adjutus fuerit ea llectione librorum veturum , confruum sensum 'i

udidit ;

632쪽

EIER ITATIO I. CAP. Ι. 6o Iedidit; noa ita locum arbitramur constituendum Labeo libro eadem : s id quod in publico inns tum aut aediscatum est, publicum non est: δε- sula quoque , quae in sumine publico nata es, publica ese non debet. Exi sitimamusque tum nihil occurrere , quod

partim non exilet in editione Florentina , partim autem in variantibus illis lectionibus, quas Franciscus Accurlius conservavit. Uerba heo eodem libro exstant, ut dicebamus, Florentiae, ibidem exltat, si id, nori scut id. Publicum non ejl est postrema varians lectio apud Accursium, publica esse non debet itidem apud Accursitum legitur, quod & Franciscus Holmanus, Scnos supra notavimus. Cu ergo' ea lectio, quana adtulimus, nitatur Scriptura librorum Veterum, nemo erit . qui temerariae emendationis nos merrito insimulet; quod primum monitum esto.

Alterum hoc, quod ita Labeo sibi ipse non contrariatur . qui Uixerat , s qua infula in sumine propria rua est. nihil in ea publici e s. Item, si quo infula in flumine publico proxima tuo fundo nata ut, ,ea tua est. d. l. 63. l. I. N 2. de A. R. D. quae loca Labeonis Ianum a Costa refutant, qui ad g. 22. Inst. de rer. diu. cum sibi objecisset: Insulam, quae in flumine publico nascitur, publicam esse debere. L. penu'. f. ult. D. de acq. Fer. dom. ergo nota acquiri privatis, notavit, Iia d. l. vlt. referri sententiam Labeonis, sed non probari . quinimmo . ut ex antecedentibus Pa- eat. Paulum eam sententiam Labeonis notasse. sed Tribunianum oblitum esse Pauli notam adpo Pp S nere. .

633쪽

Gog BERN. Η NR. REI NOLDI diere. Iani , costa notam undeeunque acceptam transscripsit Theodorus Marcilius , qui . addit Pauli notam fuisse: immὲ publisa esse non debet. Si

quis paragraphos Legis 6S. D. M aeq. υν. iam. perlegat, deprehensurus est, Labeonem non existimaste, insulam in flumine publico natam publicam esse, visurus est quoque . a Paulo hae parte Labeonem haud nptari: Notasque Pauli f.

a. S 3. exceptiones tantum esse, non reprehensiones Labeonis, quod & alias observandum esse monuit V. cl. Gerardiis Noocli de Forma emem dandi doli mali. eap. 2. Labeoni in I. g. quaestio erat de dominio insulae. Paulus addebat. ripas, tamen publicas esse, usu scilicet. Porro s. Paulus insulam e virgultis; collectam , quaeque alveum fluminis non Mimgit. sed movetur, P blicam esse ait. Neutra ce re, quam Paulus e Cepit , Labeoni' laetot sermo ; D ustra ergo inter Paulum S Labeonem dissidium commentus est Ianus a Costa, eumque secutus Theodorus Blarcilius. Tertium monitum istud esto: Si L heonis locum in d. est. legis 6S. D. de με.

rer. iam. ita, ut diximus, constituamus . nihil

dicet Labeo . quod principiis juris i Romani non

conveniat accurate. od enim in flumine publico nascitur vel aedincatur, id publicum non

est. Insula. quae in eo nascitur .i priVatorum est. L. T. f. g. l. 29. i. 3O. D. eoae tit, g. 22. Init. de rer. div. l. I. 6. D. de fumimbus.

Quod privatus in publico flumine aedificat, privatum est , non publicum. L. 24. D. de damminfecto, modo tamen publiea accesserit auctoritas. SO. D. de acq. ret: dom. . privato enim id j re facere non licet, ut in L. vlt. D. de fluminia hus legendum cad recte contendit Gerardus. Noodi

634쪽

ΕxEReITATIO I. CAP. II. coai Noodi. IV. Probabilium cap. I. Si publica aucto-: ritas absit, ct statio navigatiove deterior sutura, aut facta sit, locus est interdicto, quod exstati in I. I. & f. I 8. D. de fluminibus. Exitus - ejus rei hic est, ut, si quid factum sit. quo de- .. terior redditur statio vel navigatio, restituat in . statum pristinum is, qui quid factum vel inimissum habet , vel ut prohibeatur vim facere ei, , qui id demoliri, tollere, purgare, restituere velit boni viri arbitratu. d. i. I. f. 12. 2Ο. 2I. Λ 22. I. a. D. de suminib. iii

CAP. II.

Fruistra adseri, Germanis, placuisse sententiam Labeonis. De coapiturione Aialphi Regis, ejus sententia. Laudatores Bris Germanici non raro de melinibus fundamentis debere essessisuas. Obirer de nece sitate su- dii Iuris Romani. Quae superiori capite disputavimus, incassum, posti Marquardum Frelierum, Joannem Schilterum , Exercit. ad D. IV. f. I9. eam Labeoni sententiam tribuere docent, ac si existim siet,i Insulam in flumine publico natam per sepuNicam esse. Frustra quoque illustrem Vixum, qui notas ad Institutiones Fustiniani Principis anno MDCCXII. edidit, lit. de rex. div. eandem opinionem, Labeoni imputare , ct addere ,

Intelligitur Christianus Thomasio.

635쪽

co BERN. HENR. REI NOLDIeam magis probatam suisse Germanis. Ad Iue autem Germanicum quod attinet , existimant vulgo, hoc ratione insularum in flumine publico natarum nihil mutare ex Jure Romano, nisi hoc unum , quod Romani Insulas privatis adjudicarint, Germani autem Reipublicae , vel ei, qui

territoriale habeat imperium. Si numen territ ria separet, inque eo medio Insula nascatur, eam communem eue eorum , qui ab utraque parte fluminis territorium obtinent. Quod si alteri tipae vicinior sit Insula, totam ejus esse , Cujus ibi territorium est. Ita quoque intellis uni Jus Provinciale Saxonicum lib. 2. art. 56. Schilter & notarum auctor, quem laudabamus: aliis compilatorem eius Iuris Ius Romanum transcriptisse, adeoque privatis Insulas addixisse , existimantibus. Stabiliendae sententiae suae priores constitutionem Adolphi Regis adducunt. Verba ejus constitutionis , quae ad insulas pertinent, adpo

nemus.

Ais Molphus, Dei gratia Romanorum. Rex Semper Augulus, recognoscimus per praesentes , quod nobis anno Domini mille thno ducense fimo nonagesimo tertio , in die Beatorum Tiburtii Sy Valeriani Martyrum , in generali Curia apud Nuren- heril pro tribunali jedentibus, ad requistionem spectabilis Viri, Reinobli Comitis Getren iis, per

communem Principum yententiam eii obtentum'.

Quod si Insula nasa es in Rheno vel alio sumine in Comitatu alicujus Comitis, qui in ipso sumine

recipit teleonia conductus , habetque comitatum eundem, teleonta ij conductum ab imperio infumine praedicto , eadem Insula potius spectat ad imperium N ad libum comit , quam ad alium

domi.

636쪽

ΕxER cITATIO I. CAP. II. 6os dominum , cujus di strictus protengitur ad ripam suminis praelibati. Datum anno Domini, die S loco praedictis, Regni verb no tri anno secundo. . Constitutionem eam commentario auctam edidit V. Cl. Marquardus Freherus, acceperat illam a Philippo Ludovico Palatino, cui transmiserat Mailruius Nassavius, depromtam ex Archi. vis Arnhemensibus. Quod ipse Freherus monuit, ne quis de fide monumenti dubitaret. Meminime S alibi legisse , authenticam Constitutionem esse apud Gelrenses , hosque ejus aliquando eXemplum exhibuisse. Schilterus ad i. 22. Ins. derer. div. illam ita interpretatur : Eam in Insulam

potius spectare at imperium quoad dominium directum S 'ad ipsum Comitem quoad dominium utile ) quam ad alium sprivatum dominis, cujus disribus fundus, ager) protendisur ad ripam suminis praelibati. Illustris notarum ad Institutiones Iuris Civilis Auctor Schilterum sequitur. At . quod pace Virorum celeberrimorum dietum sit , vereor , ut Adolphi mentem sint assecuti. Vox districtus non significat agrum vel sundum hominis alicujus pri-. Vati . sed territorium . in quo fundata est potestas justitiae exercendae. Monuit Carolus Caia

gius in Ghissario Mediae F dismae Latinitaris, ponitur etiam pro Iurisdictione L Feud. s. g I. Et II. Feud. 54. vox Domini ad privatum referri nequit. In eadem Constitutione Adolphi g. Quarto

ea Comitem notat. Ut appareat, autumare Adolphum, non ejus Comitis esse insulas, cujus territorium se ad ripam suminis porrigat, sed ejus,

qui ab Imperio seudali nexu habeat jus conductus

637쪽

6o6 BERN. HENR. REI NOLDIS exigendi telonii in flumine. Potui autem ab lImperio alius in laudum accepisse territorium & flumen . alius autem jus conductus S exigendi telonii in flumine. Flumina enim navigabilia, .ct ex quibus fiunt navigabilia ac viae publicae regalibus adnumerantur II. F. 56. etiam concessis territorio imperio reservatis. Conjunguntur ea flumina & viae publicae. Henricus V. Imperator

numen Wiseram vocat stratam suam Regiam, in Diplomate, quod exhibuit Ioannes Limnaeus M. ditionum tota. I. ad Bris Publici M. VII. cap. VIL3. adde quae tradit Perillustris. D. Henricus lCocceius yur. Publ. cap. XXIII g. 38. 39. ubi in lfine ait: hodie ejusmodi regalia accedere plerumque territorii dominis, quatenus aliis jus legiti- 'me quaesitum non apparet. Interea nobis s-cit. indicasse . in Adolphi Regis donstitutione isrustra sententiae suae praesidium quaerere Schu- rerum . S qui eum sequitur, Illustrem Virum. Adolphus voluit a Iure Germanico ante usitato

recedere , & novum introducere. Quae res inter alias forte effecit, ut ad ejus constitutionem non ubique aeque attenderetur, utque hunC usque in diem Insulae territoriorum dominis plerumque cedant: quanquam aliquorum Germaniae Procerum ea est erga Cives privatos benevolentia, ut vicinis praiaiorum dominis Insulas in fluminibus natas dent in emphyleusin, certo canO-

ne sibi reservato. Ita in Recessu, qui dicitur . sProvinciali Lunaeburgico aliquando legisse me- lmini, clim fluminibus vicinorum praediorum d mini cuperent sibi tribui Insulas in illis natas , , Ducem Serenissimum respondisse, se regali eo jure , quo sibi , ut territorii domino , Insulae comperurent, se abdicare non polle, decrevisse

638쪽

Exae ac ITATIO 1. CAP. IL cor tamen . eas possessoribus illorum praediorem hiemphyleusin dare, canon certus si ab illis promitteretur; quod decretum uti plenum est humanitatis , ita alios Principes, ct quidem apud quos Insulae ortae sunt frequentes & non parvi m menti , pridem simile secisse constat. Quanquam si Ius Germanicum spectes, ea re supersedere potuissent. Caeterum, ut territorii domino adquirantur Insulae . nonauilibi. ea solemnia sunt usitata: ut Insulae sive arenae apparentes non

nisi moderato flumine bum mittes-Wagger navi nigra sive pice illita circumnavigentur, ac insgnum apprehensae possessionis virgulta inseranis tur, ct quidem praesentibus loci iudice & Seabinis. Quod faciundum mature, ne possessores

vicinorum agrorum sub obtentu alluvionum Ins s sibi vindicent. Nam hae etiam nunc vicinis privatorum praediis sere cedunt, modo occupentur, quod in Cliviis plaustro fimo onerato, quod ter in aquis sistitur, in arenis apprehensa per annum integrum relinquitur, fieri solet. Dum plaustro fimo onerato eminentes istae arenae adiri possunt ipsae pro vicini praedii parte habentur. Quod de Getria quoque refert Gm- tuis , Aelli Pacis a. cap. 8. l. 14. Ad Mu uis fluminis ostia illud singulariter obser-Vatum emisei, ut si appareret ad alteram ripam quid accessisse. quod euet alicujus momenti, id ex op tuai ripa detractum eue existimaretur utque uvianum m sibi vindicaret ejus praedii domjnqa, quod o regione esset situm, perinde ac si ea non alimrio soret, sed meae crustae ad tui 'praedium adpulsio, de qua agit Iustinianus. ζ. 21. Inst. de rex. div. quum tamen ve- dic alluvio. aeutoburgenses vocant hoc overin, it BriVen,

639쪽

ω8 PER N. HEtist. RE1NOLDI pringen , quod est transilire scilicet flumen, seu occupare id, quod praedio trans flumen sito per

alluvionem accessit. In causa ejus moris forte

est fluminis rapiditas , ct alluvionis frequentia. Ita apud Teutoburgenses sumen non fungitur vice Censitoris, nec de Rhura praedicari potest, quod de Pado ait Lucanus lib. 6. v. 277. Ris terra fugit dominos: his rura colonis

Accedunt , donante Pado.

Τεutoburgensibus magis Aegyptiorum ratio

placuit, quam Romanorum. De illis vide, quae ex Strabone retulit Grotius d. lib. I. cap. 8.1or Ea tantisper Spicilegii loco sussiciant. Alio tempore sorte Typographo constitutionem Λ-dolphi Regis cum commentario Freheri dabimus recudendam , jungemusque notas nostras. quibus occasio & tota ejus constitutionis historia explicetur, ne de mente ejus sensuque dubitari ullo modo possit. Illud , ex his . quae diximus, etiam nunc existimo apparere, illos Pro Gres. qui hoc tempore adeo Iuris Romani diudium

aspernantur , ac damnant. Contraque Speculi.

quod vocant, Saxonici lectionem ac Iuris Germanici studium etiam Academicae juventuti suadent, ac inculcant, meliora Juris sui Germani. ci, quod venditant , fundamenta quaerere quandoque debere, ne pro fundamentis Obtrudant ea, quae ab se traditis planu sunt contraria. Nos uti scimus Germanis suas esse consuetudines, sua jura; ita S hoc novimus . in plerisque locis ea variare, frustraque Speculum Saxonicum juventuti pro jure obtrudi. quod ad universam Germaniam pertineat. Consiletudines in paucis 1

Romano

640쪽

Ex RcITAT Io Ι. CAP. II eo Romano Iure discedunt, hoc si quis calleat, Iurisprudentiam callet, consiletudines in singulis regionibus discendae sunt. Has si quis sciat. Jurisprudentiam non potest dici assecutus. Verisissima sunt, quae Cornelius Echius, Academiae ejus, quae Trajecti ad Rhenum est , ornamentum singulare, dixit: in enarrandis rebur judicatis es' moribus maxime hujus vel illius regionis modum excedere , nihil aliud est , quam auditorum attentionem tundere. S patientia abuit, quibus , M nunc sunt

tempora 9 studia , quinquemium D unianevis, ine

dum triennium aut quadriennium hodiernum , vix M.

ne vix quidem sincere videtur, ad eam Romani juris scientiam comparandam quare futuris Dinis*ngustis

ubique terrarum omnino est necessaria. Germanis Romanum Ius eo diligentius noscendum , quo turpius fuerit ad majorum barbariem redire, &ad eorum temporum genium .' ibus paucitas probabilium eonsiletudinum jus fecerat arbitrarium, cujusmodi jus cuni vitam, iam m. resque civium affectibus iudicis subjiciat Caesari Proceribusque imperii Germansiet merito displicuit; unde de ossicio Adsesibrum lammi illius

Tribunalis , quod Camerari . imperiI vocant . Ord. Cam. Imp. P. I. tit. XIII. ita sanxerunt: Adsestares camerae in nulla quamvis parvi momenti causa, secundum suum modo arbitrium, vel ab se excogitatam aequitatem, vel propriam ct non juri convenienter formatam conscientiam, sed prout jure communi oc moribus, qui probandi sunt, proditum est, judicanto. Εmphasin nabent haec verba Germanica: Die B steter des miner. Gerichis stamin elae ara , seseyse gering ' ris se immer mori, allein aus Ur Gutiadum en odereines jeden er-gene Billlheit, oder elen surgenom-

SEARCH

MENU NAVIGATION