장음표시 사용
61쪽
Cap. X Memodiis convincendi Se
facithreeonclusio secundi Iyllogismi Ergo Catholi. Scripturis verbi incarnationem absque eo quod illulei committunt idololatriam per cultum imaginum credatur propter discursum, formam syllogisticam a Neque tertii syllogismi, Ergo Catholici docentes pec quia haec fundatur tantum in hoc principio merenacata temitti per Sacerdotem errant contra fidem turali: Quaecunque sunt eadem uni tertio sunt eadem
Seeundo, responderi potest ad eundem, vel alium inter se atque ita fides nostra, ex vi huius motivi, nota quemlibet Metaria syllogismum, hoc modo: Transeat esset certior quavis Itientia naturali. totum Nihil ad rem de qua disputatur. Non enim XVlII. Cum igitur haec sit quaestio incella,&inter potes tuum syllogismum , sive totam ejus sorinam mi Theologos disputata, Min Scripturis non contenta hi inscriptura exhibere, cum tamen ex integra ne aut decisa debet Adversarius exhibete Articulum degitima ejus ibima dependeat Veritas tuae conclusionis, quo disputatur, non in consequentia se formata, sed quam vis esse de fide,quod non potest expresse in Scri in claro&aperto Scit pluiae sacrae testimonio, de quoepturis exhiberi. ncino pollit dubitare Tale autum estimonium pro Tertio, retundi potest quodlibet Sectari argumen articulo fidei Catholicae contrari nunquam prose
eum, cujus singulae partes in Scriptura no continentur, re poterit.
Respondendo si velis ad singulas propositiones hoc Scio quidem Bellat minum, plures alios contra
modo: Ne gom c rem,se naum Scripturas, hoc est,si haereticos per consequentias procedere,in in dissolisve Maior sit vera, sive falsa, parum refert, quia illa non vendis eorum lyllogismis lingulas propositiones diris est veritas fidei, cum aperto in Scripturis non conti se examinare. Sed quia illa via prolixior est d, is quineatur, quod ad omnem veritatemidei requirunt e scholas nonmultum triverunt nimis intricata, hanc egoti.Eadem ratione procedendo: gommorem ego aperio artem disputandi cctarii .Eadem ratione procedendo: g. minorem ego aperio artem disputandi corripendiosam , facilem, de iise eouentiam, secundum Ar pturas. Quia nec minor, quibus haec scribo magis aliquando accommodata nee consequens, nec legitima ejus inutecedente ida Et hos iterum moneo, ne ullo modo permittant Ad istio in verbo Dei expresse reves a tur vel sarium extra hanc formam divagari, cum sectarius X v. Si eclamet Ad vel facius Majorem, Minorem, qui eatra Scripturas nillil se credete profitetur, illamautconsequentiam esse claram, eliselegit in am&c. Re disputandi sermam admittere teneatur, vel primum
sponde, Est clara Tibi, trauseat, Est clara Scripturis, illud fidei suae principium abiurare. Hane vero respo nego: Ego autem in negotio Fidei non debeo Tibi , sed dendi viam si Catholicus firmiter teneat, nec patia- Scriptulis Fidem adhibere, cum in quaestione fidei tur se ad alia parerga abduci,facile Adversatio,respon- , sola Scriptura sit judexvi regula itis allibilis, uti ipse ione inexpectata percutib os occludet &paucis ver-
profiteris bis apertam de eo victoriam reportabit. xvi. Si forte Adversarius ulterius contendat, Ma .iorem&Minorem posse ostendi ea Scripturis; de hoc GAIU X
ne litem intricatam moveas, Responde, sed quomodo
probas Scripturam cogitasse de illa conclutiQost na aa im dilemmata Sectam breviseris opo-
inferenda, cum illa in Scripturis non legatur, monet oredis ullus Ss Patium in terminis eam cones onem ex illi, praemissis intulerit. Ergo tu mihi pro Vticulos 4ς XIX. 1 Ain usitatum est Haeretici , quando cumi obtrudis unam conclusionem ex tuo λntum cς ebro V Catholicis conversantur,variis de fide quae-fimicatam, quam non scimus aut Scripxurae uxul stionibus ex improviso eos lacesseres, quas ut reselle- Patrum unqtiam in mentem Venusi. An non Vidra te possint, methodum supra tradidimus Hic juvat quam longe a tuo propolito Nicopo bςx ,dum ex altera patie breves quasdam Interrogationes pernatis tua somnia,&illationes extra b c ipturamio in ' modum dilemmatis tholico subministrare, quibustas, pro puro Dei verbo nobis Venit x xe insultantem adversarium facile compescat,&ex quo Si urgeat, Conclusionem, quae infertur e m j0ς vis tesponso eonstrictum teneat, eumque adigar,ussi Minoti revelata, habendam rite pria articulo fid . ne iis Q -- ,ssiimando vesties uia praecisere On Responde lyrius probandum ς sex ς pux Dei Verbo deat licie modo tuam conclusionem ex duabus praemissis revelatis iis d bitaforma a te illatam esse, hoc autem in Scriptara Dilemma I. non ostendes. XX. Quaero, An tua Ecclesia v. g. Lutherana sit XVII. Secundb,Quaero abs te Amice,an ignores hoc antiqua, an nova Si respondeat est antiqua. Quaero ipsum inter optimos Theologos incertissimum esse An igitur, ubi suit, aut quis antiquorum ejus unquam conclusio, quatenus deducitur ex duabus praemissi re meminit per is o annos aChristo usque ad Lutherum velatis pio atticulo fidei haberi debeat.Negant diserte Si dieat est e novam; laser, ergo non est EcelellaChri- Valencia Lorca Molina, Turrianus, Compronus sti quae antiqua est, ante mille sexceotos annos ab eo
alii eomplures in Philosophia Theologia et satissimi. Quia iniquiunt, sola revelatiori authotitas diuina non movet ad assensum istius conclusionis illi Dilemma II. enim assentimur ex parte propter sormam syllogisticam, sive sormalem connexionem praemissatum eum XX Quaero. Vera Christi Ecclesia estne saltibilis. conclusione, quae tamen sorma, connexio non est in an infallibilis Si respondeat, est hasallibilis Quomoda Scripturis revelata. Hinc opinio probabilis est mul ergo falsa est Ecclesia Romana, quae ab initio tui vetatorum Theologorum cum Cajetano, Suare, ega,Ca Ciuisti Ecclesia , ut ipsi Sectarii admittunr. Si dieat. no, Comptonovic ridem non esse discursivam, sed esse fallibilem. Qito modo ergo tibi constat tuam Ecunmediate in simplici actu credi revelationem divi clesiam Lutheranam non esse hodie aliam , si vetamam&mysteuum reves atum . v. g. revelatam esse in Ecclesiis possit esse allibilis, Ma fide deficere.
62쪽
XXI. Quaero, vel homines possunt salvari in Ee 'ς': iς aluum accidentaIes Q ro iterum clesia Romana, vel non possunt 3 Sinon possunt, et o ni/V iςuli quos Oeas accidentales, continean go totus mundus damnatus est aptimis Eccletiae tem ' ς ptu 3, an non si contineantur in Scitia Poribus Peri yoo annos usque ad Luilietum, quo RQ nus ei Tentialiter sunt artieuli a Deo tempore nulla alia nota fuit hominibus Ecclesia Chri qu , qu/m quivis alius in Scriptura contentus isti nisi Rorriana Si posivit in Roniana salvari, cui Lu UmR 'm γα divina veritas in Scriptura propo-lherus&nus Sectarii eam deseruerunt ' η'R 'ς bum Dei, aequaliter partiei MIrem, Religio Romana in Anglia ante Lutherum ' Ri RMDςireVelantis authotitatem, ac proinde ne- fuit Vera, vel nunquam in Anglia sui vera Christi Re Miuxium,st aequaliter esse credendas Si autem diis igis. Nam Anglia suscepit Christi fidem ab Ecclesia φ 3Τ0 ς ipxu non reperiri ergo jam eodetis adis Romana saeculo 6. ne Augustinum AnalorumAposto licui cluae fidei esse extra fidem , hoe estium, vera autem Christi fides prius defecit in Eeelesia V βς ip u 'm, in qua sola profiteris tuam fidem Romana saeculo quinto, secundum ad Versutos ergo QR ' i Erg. κλrruit tota fabrica Lutheranismi Anglia nunquam habuit veram Christi fidem, si veta V sum articuli quos sibi de novo fabrielvit deost Sectariorum doctrina. et quanto dedeeore Se pu disside ab Ecclesia Romana. crarii suam patriam improvido errore adficiant.
XXII. Quaero, Ecclesia Lutherinitan; thmis, iata mae rant e
aiicras Iuisse visibilem, dic quaeso, quis eam vidit, quis simul, an sueeessi. oh n,
CInmantes, sive remuli, nullo illis credemus quaeira, quaenam historia rem tam prodigiosam commummi m. memorat
Quaero, Vestra Ecclesiis si suit in mundo ante Lu- - Η 'qος dici potest, quod Scelesia Romina. theruin, vel fuit sancta, vel non laniata Si fuit sancta. di hQς st, ut a PM caeperit negare ,
Tigna aliquem ex sanctis Lutheranis, ejuciaue ita 'T ' tum dei, quem Ecclesia eatenus assitis aut na iracula in ulla historia sacra, aut profatis a tem n Ἀ-msemn qu ad Deerunt a resiquo Eeele 'POie Christi usque ad Lutherum. Si tonitit sana IS' P' ς δ' qu/mii elici semper separati fuerunt. cta, ergo non fuit Ecclesia Christi, quae sancta esse s P0 V x I sol pus Ecclesiae Romanae a debet,&semper ab initio tot habuit sancto, Aposto ' 'MyVςςς 'Vς deficere. Exemplum sit in Bere JOMMastries, Consessistes. τ' R 'Rδ o circa uni in Chri ii millesimum ea Pir negare in Euch..disti realet Christi praesentiam. Diabis et risse si iὸ illi opposuit, illumque tui hae-NYIII orimeri ἰρ-iri is mori Ariri s -- , i, ' '' ΥΠ Vix, usuia tiadit Historia Eeelesiastio H. mro,Mr suum sim 'striat Lum quae tinnia Lees ae hiridis ac ichismata semper ae-
tum cri citer annis quando ab ea dei N. Quaero gi liri omnino in ulla historia repetit ut publied in Eu
CePIζScriPturas sacras, vel fuit tunc tempocis vera, vel tota seitipe poethai si falsa Ecclesia. si dicas uti e veram damu Πdu ς marit adeoque manifestyostenditur primitivam Ee-Lutherus&omnes usassectae, qui Εα - νς δ Hesiam realem Christi praesentiam eredidisse' bis deseruerunt. Si autem respondes tuisis idom, ea fide nunquam sueeessi. Ddefeeisse. vid dedo ergo constat Lutherum Luthor Πο3Πon habς ς lammatis evidentia convictus traditur in Cestia Co- filiam Setipturam, e nillam acceperit k li ες iς es Turrenius generalis armorum celeberrimus. ωsia, quae multo tacilius potuit occulis Pxv --, Primaria olim Sectariorum coluinna, qui non ita pC quam publice veram fidem paulaum Quump dem tot bellica trophaea publica Romanae fidei otci- Quomodo ergo potest Lutheranus gloriarii fur fessione eotona kil. Dei Verbo credere adhaerere e Ditem IT Diomma VII. XXVII. Quaero Donum Miraeuiorem vel est cer-XXIV. Quaero, Religio Lutherana qua talis consistit in signum verae Ecesesae, vel non est cellum eius sim articulis pure negativis v. g. Non est Purgatorium , dum Sidicas non esse certum signum verae taete- Non est Papa Non est Missarici Quaero igitur An s. iam accusas Christum faudis, imposturae, quaankuli illi continentur in Scriptura, an non Mix cula pro signo certoin indubitato vetae Eeseia firmas, ostende mihi locum ubi Scriptura dicat, non proposuit Matthatii Caeci vident, claudiamb datur Purgatorium&e Si negas post in Scriptura um cM ADNM6. Signa autem eos qui crediderint assignari. D. Lutheranismus qua talis constat ex ar h*ς sequentur, in nomine meo daemonia ejichent&α ticulis in Seriptura non contentisci ergo non nuitur per i csgna Iudaeos&Gentiles ad suam Ecclesiam
63쪽
s Cap. X Michodus convincendi Sectar per Dilammata.
Si autem admittas donum iraculorum esse cer. I. Ut clarius hoc breviusque probetur,assumo id pilis tum lignum verae Ecclesiae jam clarum est Ecclesiam o,qubdadversarii ultro concedunt. Ponti x Roma- Romanam esse veram, in qua Ula, etiam hoc aevo, - nus est inpur, ac Pastor univeisdisingilla iu in Eccle-racula priscis similia repelluntur sarum, ut lunt spatis ac sejunctis; Ergo est etiam Caput a Pastor omnium Ecclesiarum, ut sunt in Dilem. X. conjunctae ac congregatae in Concili generali Patet consequentia, quia pei collectionem in unum gregein, XXVIII. Quaero, ex moderno Sectario; magno sive in Corpus Concilii, Ecclesiae particulares non deis stat antiquos haeresarchas, verbi gratia, Arium esse ve sinunt esse oves Christi, quas diserte ac line exceptio- ire haereticum & rite condemnatum an vero id neget ne Christiis ipse suo in terili Vicatio subieci H dum di. Si negat Arium vel e esi. haereticum, jam condemnat xit Petro: Pasce oves meas: Confirma fratres tuos. Non primaevam Ecelesiam quae Alium ut haereticum pro enim de sinunt esse oves, aut degener.int a natiar sinis
primaevam Eccleuam quae Riaut ut a reticum pro enim eunun vile oves, alit Gegenerint anat aratra
, cripsit. Si vero agnoica Arium veret esse haereticum rum Per mutuam contui .ct. Onem in te se S cum suo idem de Luthero,& moderno quovis Sectario ad Capite in Concilio generali. mittere debet. Uterque enim eodem modo ab uni Ex quo ulterius patet, Coitellio nullam ima edis te versa Eccles a Romana damnatus Ac separatus fuit , Christo collatam esse aiuboritatem, sed illam quam ha- ideo toto orbe pro haereticis habiti. Nam scut hoc et potestatem a POiuiscederivare,cum Cluilius nul- tempore daeit Lutherus Ecclesiam Romanam errare, ii praeter Petrum reperiatur gubertiandae Ecclusiae auisita in primis saeculis idem asseruit Atius vi tamen apud thoritatem eoncessisse. omnes est haei et icus. Sicut Lutherus citat pro se Scri II. Probatur secundδ haec doctrina,ex ipsa G ncilio- pluras, ita multo magis urgentes pro suo errore cita rum Generalium Iolemni ac legitima declaratione,quavit Arsus, ut probaret Filium in divinis esse Patre mi summi Pastoris authoricaten.Concilio maloreat agno-norem Patea major me est. O . 34. Et ubi Scriptu i scunt Atque imprimis Concilium Florent miim, exrae dicunt Patrem Filium unum esse . Arius explicat Patribus tam Graecis,quam Latinas conssit tim summi de metapholicae Omorali unitate voluntatis. Denique consensu sic decernit P. II. Collar. a1. De immS quidquid pro se praetendet Luthitus eodem iure pro .ctam vostolicamSedem, FRoman- Pontocem succeseledicet, ut olim dixit Atius. Ergo necesse est Lu forem esses. Peιri Creticis Apsolorum reverum Chri- thera ne&c ut vel Aravinia reticum esse neges, a s ficarium, ET TOTIVsE CI Esi A CAPYT, o rum te haereticum admittas Christianorum Patrem ac Doc REM existere, in timuersum orbem tenereprimatum, sin B. Petropasscen-
RECENTIORES En Decretum legitimi Concilii, dia pontis de si r Υψ uoi 4 4 m xi, dcclarat Christi Vicarium totius Ecclesiae Capute AU 1 Ut lo in universum orbem tenere Primatum Pars au- PONTIFICI ET CONCILIORUM. tum orbis est Ecclesia in Concilio congregatas non
poterit ergo Pont ficis authoritati se subducere, li
Aecedit altera definitio generalis Concilii Latera. - mones Ponti um in t Conciliorum cccssa nensis ultimi sub Leone x sesi i .ubi postqvim dς-νium est di custates moderna quae de his moveri claratum est decreta Concilii Basileensis contra Pon solent latim exptimare, ut curaJoresammarum in tificis authoritatem nullius esse roboris, ita se unis
sui tuas purticular quasione sanam cclesia d --: Solum Romanum Pontificempro tempore exsentemininam discernere, actuer valeant tanquam AVTHORiTATEM4UI RAOMNi ACON UA Ais
o dissolvendorum plenum ima potestatem habere is authorim Concilii generati sitsupra ocho dum ex sacra σιμ ra resimonio dictis Sanctorum
rarici Brum nostrorum, sacrorumque canonum dein F firmativam partem sustinueruntas qui Docto ero istae propria etiam eorundem Concitiorum contes Catholici, qui licet contra AEreticos aguom Νοουι marisis, ranseatis Facit horum Conciliorum scant, Pontificem esti supremum m terris Caput uni inpiopria eausa tam luculenta confessio, ut se nerva versae Ecelesiae, id tamen intelligunt de Ecclesia, ut est neum putem prolixiora eam in rem argumenta co singillatim ac spat sim sumpta, non Vero ut collecta. Otvate, quibus facile est tractatus integros ira in unum Corpus legi si me congregata. Ita docuit G. L plete
sontib. de potestate Papae, Almainus de aut horaces Opponunt aliqui primo Decreta Concilii Co sae, Tostatus defensorii pari. . cap. 72. aliqui e stantiensis Ses. 4. Gone Basleensis Seg. 2. MAESorbonichs, contra quos videntiat Concilio generaliauerere authontarem PDu-Dieendum est, Pontifici compe es authoritatem tifice maiorem
Concilio generali majorem. Estha communis Theo Resi,ondeo Concilia ista quoad hoc confirmatalogorum doctrina quam plure dicunt fidei pro i non fuiste ideoquNn hoc nullum robur obtinere uemam &oppositam sententiam erroneam appellant constat ex Bulla Leonis X in G, ita generali La-
64쪽
Cup Quin II De Authoritate pontificis supra Concilium se
in hoe negotio errasse, ipsiumque Concilium Basile desitas, qui ut inter heterodoxos cupiditatibus suis
inite Conciliabulum .ppellatur, quod fusius osten aliquando velificentur, ni suaeue ad tales persua.dit hie Bellarminus, ae Turrecremata qui tunc vixit, sones animum convertunt. aliique.
Oppones secundo, In primo Concilio ab Aposto in AESTIO II.
lis Hierosolymis Hebrato, non Petrus, sed totum
bis m. Et decreta istius Concilii aut horitate Eccle assu Consiδει generatis. fiaepropria, non Pviri nomine, ad fideles Antiochiam
Respondeo.hax quidem gesta fuisse auitiaritate to 1 bilem habere authotitialem in definiendis rearius Concilii, sed non excluso Petro ejus Capite, a quo Midς pro univeisi Ecclesiis, etiam a que Conci- decreta illa vim ela roburaecepere, sicut dum modo logςnς ali. Haec doctrina communis et passim in. decreta Coneilii Tridentini proponuntur fidelibus ς Thς. Ugos Contra Gersonem ., Almainum αnomine Concilii, id omnes iiitelligunt de Concilio b. dς piatessate Eccleuae Alphonsum de Castio oeprout in eo Pontifex ineluditur. Ust Iumdςrenserit'. cap. 3o Adrianum vi an oppones tertio Matthaei 18 Christus dixit ipsi Pe. x N m esset Pontifex suas ast de Connimatione. tro: Si peccaverit in te frater tuus, dic Ecclesiae. EG cq - . . f. . um qu bus sensisse videtur Bajus, go ipsa Ecclesis in Concilio congregata, potestatem xip yςxς Rus Epist. ad Doct. Gravium data an. is ia udieandi immediareta Christo aecepit. di liqui sorbonici, qui tamen non negantdefinitioni Respondeo, praeceptum illud non intelligendum Pontis is et fallibili obtemperandum esse. Sed de Ecclesia in univerbali Concilio congregata, aliis istorum sententia ab aliis Theologis varia censetano enim impleri non pollet trecentis annis post Chri r tur, deo ridella minus hanc etiam dicat atroneam,stum, quo tempore nullum in Ecclesia fuit Concilium 'M ςsi P oxinum, plures recentiores absolu . Renerale. Per Ecelesiam igit Christus hie aliud non haereticam. signit, quam quemlibet Superiorem , aut Cou P ob turbaec doctrina primo, illis arg imentis quia gregationem , quae in Ecclesia legitimum judicium uisupra ostendi Pontificem esse silpta Coneilium. exercet tecte enim dieitur fieri ab Ecclesia, quod nulli omnino a Christo praeterquam Petro imm fit a persona publieam in ea habentes potesta diatὸ collatam esse authotitatem fallibilem regendi.
tem. doceodi universim Ecclesiam, dum soli P tro eum IV. Postremo, hie extorquendum est telum qui si cessoribus determinalsi, in singulari dixit Lucibusdam qui hoe tempore in Patribus haeret orum se AEgo rogavi pro te, ut non desicia fide tua. tamavocant Musionarios Apostoseos nec dubitant a qμηνδε coraversus confirma Fratres lain. Et Ioan inmen, ut evehant potestatem Principum aecularium, me Pa ce ora meas. Et Mat h. tis. His
Apostoli eae sedis authorita em insta Concilium depti Petrμ os trabam Petram ad cabo Ecclesiam, am. mere ac confidenteras rete, hane esse Ecclesiae Gai Il. Sed nequis ulterius dicati bi quidem Pecto selieanae certam de indubitatam doctrinam successiaribus colla iam fuisse potestatem immed.isam Verum inhoe piodunt crassam rerum Gallicarum docendi umversam Ecclesiam potuisse tamen Chii ignorantiam, dum suam,&paucorum labem, omni stum requirere assensum Concilii generalis, tanquam hos Galliae Theologis affiteare nituntur Testatur id condit .nem, sine qua spiritus Sanctus Pontificis deti celabris scholae So bonicae Docto Andraeas Duva nitioni non assisteret. lius agens de ea sententia quae asserit Pontificem esse Contrarium evincunt verba Christi superius allata, si pia Concilium generale. Trast de Rom. Pont po quaecum sint absoluta , non pariuntur ullam hujuι- testate P. . . . Prusi inquit orbu, exceptupauem, modi conditionem Opponi; praesertim eum illagriis Doctora δέ eam sententiam) amplectitur es ratio ac Privilegium contineant, quod nunquam ut tandus validssimis, eum ex Scriptura, Conciliis, Uratri P incipis Veiba restringendum iudieatur. at .eio bus, tum ex principiis Theologia petit confirmaturi um Ecclesiae usibus consentanea ruisset in Pontifi
Atque ita Doctor luculenter ostendit in Anteloquio cubaec docendi, definiendi authotitis Inon esset ab g. 3uορacto. Concilium Basileense, in hoc puncto rUris Periculo libera absque concilio generali, Pontificiae authoritati inimicum . ab universa Ec quod nunquam sine ingenti labore ae molimine imoclesia explosum semper ejectumque ilia, nee aliam aquando obsistentibus Principum dissidii, ex toto in hoe esse fidem Galliae, quam universalisaeele P be Christiano nullo modo cogi potest. Hune igi- . tur Ecclesiae universae aerum tequetere ad deciden-Huius rei praeclarum praebuere assitimentum Epi dum qu mlibet fidei controveisiam ne quidem pra seopi Galliae, Doctores Sorbonae, quando Parisiis ςnxiae est humanae, multo minus providentiae diuinae. anno isti prodiit libellus Anonmus de Ecclesiasti Sed age, si in beat Ecclesam univertam tot itin exae Politio potestate , qui cum in hac quaestione bus toties fatigare. Demus iam grandaevos illos
.ideretur Pontifieis authoritati advertari, Cardina Concilii Patres per mille viarum discrimina ab exite. Ii Petronius, una cum Episcopis Provinciae senonen mis oris in unum caelum, locumque cum suo Captis sis. postea Aquensis Provinciae Antistites,4r V eonvenisse. Proponitur ongregaris nova quae .eentita libellum notarunt, ac suo decreto conde piam fidei eontroversia, itur in suffragia Sedeeemutmnirunt. suorum sententiam ipse Aurno libelli saepe factum. aliud sentiunt Patres, aliudpontifex. Cu- postea amplexus est, suumque errorem debite retra ius hie sententiae standum erit Non solius Coneilii. elavit eum fatearis huius assensum tantum requiri petuno. Desinatereo talium Missionariorum inmis illacie dum canditω-, ut Pontificia definitio sit insallibilis.
65쪽
is Quaestio II. Definitio pontilicis sine Concilio.
Neque admirerisitandum esse sententiae definitivae se ad Nicaenum I. sub Sylvestro Papa, quattolis Pontificis. Maid ergo Ecclesiae in hoc Concilio post Christum saeculose de tamen primi Pontifices
ccillulia et iis Si tuae innitatur sententiae, re insecta iter ante Sylvestrum contra emergentes haereses plura
remetiendum, &de controversiis fidei decidendis de mas fidei , morumque controversias irrefragabili au- sperandum erit inoritate definiverunt Damnarunt enim illi, hae III. At ne id unquam eventurum formidemusci reticos declararunt Cataphrygus, Montanistas, Ma Probatur secundo nostra assertio ex testimonio nci cionistas, Novatianos, ac Sabellianos, eosque ab Echorum generalium,quae in Pontifice res fidei per sede clesiae corpore separarunt. finiente hane authoritatem erroris expertem ultro, Post tempora Concilii Nicaeni, quis ignorat quamgnoscunt Illam in Leone I. lubens admisit synodus graves in Ecclesia haereses suscitarunt Pelagiani S Calcedonensis Iv. Nam priusquam Synodus illi Cal mipelagiani, Priscillianistae, Berengarius Petrus Oxo-cedone congregata suisset . Leo Pontifex damnave niensis aliique, quorum errores soli Pontifices abs-rat EutichetemEpistola FlavianoConstantinopolitano que Concilio generali proscripserunt, atque horum inscripta, quae verius encyclica sive universalis ait decreta omnes toto orbe fideles inviolabili fide sibi Haee eum Concilio lecta esset actione Patres accla suscipienda esse non dubitarunt Acin Pelagiana qui .marunt; Anato ema qui ita non credito eἔν- se Leo dem haeresi profliganda suum . suique aevi tensum aeaeem Dent 41 . Hanc itaque Leonis Epistolam ac sen sententiam aperie depromit Gelasius Papa Epistoia . tentiam definitivam, tanquam certissimam fide re Quid, inquit, tendimus ultra definita majorum aut gulam acceperunt, eique Actione quarta in Conci cur nobis non niciunt' an folle ne se itis hanc hae.
so subscripserunt Quinimo postquam aliqui Epi resim de qua loquimur, ab Apostolica dudum sede pecscopi AEgyptii, qui prius in reprobando Eutichrae beatae meinoriae Innoeentium ac deinde Z imum, tergivellati suetant, tandem dixissent, Anaιhema Eu Bonificium, Caelestinum. Sixtum, eontinuisae inces.sticheti, fla credenti,m es, nondum acquievcre Patres, sabilibus sententiis suisse prostratam. sed iudieantes rem ex sola Pontificis sentenii decer His superiori saeculo successere Leonis X. deer nendam, denub inclamarunt. Λαουσιbant' istoia Le taeontra Lutheri errores sancita mante eoactumanu, qui non e subsimi μα- β. Utque adeo, ex Tridentinum magno omnium, praeterquam Luthera. sola Pontificis immobili sententia, iam iudicatum esse norum, consensu recepta. Iubieruntis nostro ae- pronunciarunt,ita ut quemlibet ei obsistentem pio hae vo .contra Jansenti dogmata . Urbani VIII. aliorum. retico haberent. Denique tota Synodus communibus que Pontificum Innocentii X. Alexandri VII. nota votis Actione 16 4 Leone postulavit, int sua confirma satis orbi Christiano Diplomata, de quibus tamen eo-tione decretis Concilii firmum robur adjiceret satis in gimur, si boni Ecclesiae filii esse velimus ut Gelasius, hoc aperi Eprofessa inconcussam Decretorum firmita pronunciare Quid tendimus ultra definita Majorem a sola Pontificis authoritate dependere. rum 8 aut cur nobis non sufficiunt an forte ne uelis IV. Neque alia caeterorum nciliorum mens sen iis hane haeresim de qua loquimur ab Apostolieatentia fuit patuit ea in Constantinopolitano Il.Actio dudum sede per beatae memoriae Urbanum ae deinde ne . erga Pontificem Agapetum in causa Anthimi nec unoeentra mec Alexmiarum continuis ac incessabili- minus in Syn OVI .actionei LergaAgathone decu bus sententiis suisse prostratam. Haec illius primaevi ibi litteris tot Synodus ait: qui Hu-- aurei seculi, aurea vox, doctrina fuit nesciolorum verrue di sustinis stus 3pt- agnosc3mm. Nec in quid ferreum, ac priscis incognitum subinde mina- Synodo VII L ergaAdrianum II. ac Nicolaum I. ubi acti tu nostra aetas, quoties contra supremi Pastoris, ones de sententia Photii sic denunciatur: Ne Meno se cem obdurescit. Deficere non potuit in Romanis mensva desila lucesιSententiamferimus edIamotim Pontificibus pristina illa,& Deo promissa indoeen- Sanctissimo Papa Nicino, successore illi-Adrianopro do authoritas, an ergo defecit in obluctantibus prim inuriatam, qua nequaquampossumus ranmutare. Si byn maeva observantiae
odas Pontificis sententiam immutare non potuit, ese VI. Admittunt igitur more majorum passim Do-go agnoscit eam immutabilis esse veritatis. Sed ne in flores Catholici,Pontificis etiam absque Concilio au-
proferendis aliorum Conciliorumonumentissimi thoritatem erroris expertem, supra assertam:&hane lixior tantum adjungo brevem Concit Trident con extendunt ad decisonem indubitatam omnium eonis fessionem de Baptismo Sess.7can.3 Ginsia Roma -- troversiarum, in quibus et Cathedra sterutram patia νem non nisi rarisne Pontis est an a caterarum tem pro universa Ecclesia definit.
Qugd Vero aliud hoc est, quam soli Pontifici compete Emerserim tamen recentiores quidam Theologi. te infallibile in docenda Ecclesia magisterium qui hanc amplitudini Pontificiae potestatis novos limi-At, inquies, quaedam Pontificum definitiones inter tes apponere moliuntur. Quamvis enim admittane se pugnare videutur. Repono breviter, non paucio Pontificem in des nienda Iuris quaestione errare non res in Conciliis imo in Sacris litteris antilogias in spe posse, volunt tamen in Quaestione facti, etiam quandcietem apparere an ideo his, aut illis sua concidit au Ecclesiam universam e Cathedra docet, errori obn thotitas solvit illas facile Bellar.& micus tom. . tum esse. Et ut securisnt, ne ab hac doctrina validio- disp. 7. sect. . ri fraeno cohibeantur, negant etiam Concilio generali V. Postremo vim habet insuperabilem constans authoritatem indubitatam in quaestiones con Ecclesiae toto orbe diffuse consensus in acceptandis cedendam. Hinc si quando de alicujus Personae troia omni aevo Pontificum decretis,quibus graviores quae tibus, de sensu Libri de mente Autoris,&aliis hujus dam haereses profligatae suerunt, etsi ea nullius fuerint modi, controversia nova oboritur, ut sententiam sibi generalis Concilii assensu corroborata Constat enim metuendam declinent,liberum pandunt ad Facti quae
primo iam inde a tempore Apostolorum , nullum stiones etagium, hoc se clypeo contra Pontificum ae in Ecelesia coactum fuisse Concilium genercs usque unciliorumdeaeta,&-thumata totos arbitrantum VII. Sed
66쪽
Quin III. Pont. intalibilitas vi Quaestione Fam n
vΠ. Sed levin serendum foret, ii huius doctrinae tu Lios . summi altori aut horitatem in dubIum te ratis tantum quibus nata ea finibus contanetetur.Lat vocavit. nimium illa letpit,dum transit oceanum,&ad APQsio m. Hanc igit ut semitam in aliis Facti controversislieos quoque Missionarios penetravit, quorum aliqui teneat necesse est, qui non novo exemplo luis etiam Seriptis hoc Crantagiosum insperse unia et patium vestigiis, veritate deviare: quod ni faciat nul- dubitatuat, in alio genere causae ac controVersae, D lum fidei controversiis, nec in Romana quidem Eecieis ita Pontificum decreta ac censuras, hanc Facti quα sita, exitum invetuet Fatiamus enim, insurgente novastionem obtendere; cla ipsos etiam sectario ,h sp α adversariorum oppugnatione, Pontificem aut Eccle-
textu, Pontinciae potestati in multis subducere. N fiam pro fides:um pace aliquid definite, A, in is igitur alii hoe nixi medio apud ignaros aditum sibi uir Deiparam nunquam actu peccasse e nuri quai conteriorem apetiani,hic brevis hujus utro Ita e p. mxae maculam originalem Lut lietum non fuisse a sitio illis opportune objicitur. Deo misi i m. nam facile foret omnem liiij ut definitionis vim evertere, opponendo, hic involvi quae itionem Facti .hanc non esse materiam fidei, Ponitin m in
Mendat Iea om- - μω -- volvat a sola nominis lite dependet. Quisquis igitur
aestiones non inanes lites, sed potius expeditam fidei semitamia proponit Jutis sive Facti quaestionem coluineat. Nolo probare hanc assertionem argumentis prolixioribus Ex unico principio iam stabilito tem hanc dilucide breviterque conficiam. Cettum ex tide divina omnibus Catholicis, Ecelesiam univetiam, cujus caput est Romanus Pontifex, non posse incredendo errare quod supra contra Seiaritatis in Ecclesia perpetuo manserus, si permitteret Christi Vitarium tuo nomine, de summa authoritate aliquid univeris Ecclesiae proponere, quod per suam assistemiam ab erroris periculo non vindicaret. IV. Neque huic doctrinae adversatur Bellar minus Lib. . de Pont e. h. aut Doctores alii qui tradunt Pontifimm . etiam ut Pontificem et eum Concilio genaralictatios firmavi. Atqui si definitio Ponti fieis indoctri 'tr fisa particulari . . na Facta esset obnoxia errori,in eundem errorem ita mmρη μ hominum nacipue duo. heretur universa Ecclesia.Esgo in proponenda Ecclesiae Non nimi li quod Ponti te summa hujusmodi doctrina non potest Pontifex errare. potestate pro universa Ecclesia aliquid definiens possit esse obnoxius errori sed tantum docent, Pontificem Minoi probatur Quia de factoPontifex summa potestate aliquid definiens in quaestione facti, districtes, PQRx sicςm, P modum 'dicis privati, etiadi sub anathemate mandati dctedi&recipi ab universa νς p ghin'Mox OVasiis facti H s uti dum Ecclesia, eo tenore quo procedit in qu stione juti, squςMς ς mmunic/t iuspendit, damnat, aut ab tota Ecclesia tenetur eius mandato obtemperare. My pMς fieri ut innocentem damnet, aut nocen-Eisto si Pontifex indefiniendaFacti quaestione esset sal xς qui in huiusmodi ιudicio non exercet
Iibilis absolute posset, imo deberet univerta Eeeles ζ't .Pδst0 neque in his, si in
is eundem errorem induci. En quo pertingat noxius error qui dum in Facti quaestione Pontificis autoritatem convellit,eadem ruitia in volvit universam Ecclesiam, ipsam columnam, de
II. Hanc vero in Pontifice circa Facti quaestiose involabilem potestatem ab Eceleta agnita semper,ieceptamque suisse,exsulsi pia monumentis testabitur, ex quibus sufficiet pauca, eaque recentiora proterre. Sunt hae Facti quaestiones Ancum eorpore Christitemaneat panis substantia in Sacramento Eucharistiae: An Christus aquam vino miscuerit in ultima coena Ecclesia in ertorem inducitur, quia veritara talis sententiae non proponitur definitive tanquam ab universia Eeclesiasiab Praecepto recipienda. Dicitur tamen actus illos exercere, tanquam Pontifex, quia robur suum habent a Pontificia potestate . a cujus sententia ad aliud tribunal appellari non potest. Hoc igitur sensu inteligendus est Bellarminus,nec non Baromus, Spon-d4nus, dum in historia Honorii admittunt Pontilicem Concilia in quaestione facti errare posse. Et de Bes-larmino quidem ratis id aperi colligitur ex verbis, quae loco iupra citato praemittit, ubi tradit sententias
Pontificum interdum, Resar in rebus particula νι suae qua ad paucos pertinent, quale sere sunt omnes contro .
versi utantvisit noot bus usa uetit Indulgentiis An D: par sempe Im' uprρ- η ,ἀu videatur deponendinaue. Hi-Vi eo permanuerit An eadem per totam vitam ex spe um nim quMiu num decisio ex informatione testi- ei: tiuilegio vitaverit omnia peccata etiam venialia monitiquςhom num praecipue depende non ex Spi-&e His vetis uuaestiones Leo X. Pontisex et suam ura sancti saςntia quae tantum Pontifici definiena Baliam contra modernos Haereticos resolvitiae defi uni lena docenti,promittitur. nivit, sua ue definitionem univeris Ecclesiae sub Ex dictas ita niudilucidὰ sequitur, Nunquam se is anathemate credendam proposuit idemsue postea in i, ut perari tosta, ut aliqua eademptrConcilio Tridentino praestitum fuit. Contra hane materia uris, sive facti semel ab Ecclesia aut Pontifi- Pontificis definitionem nemo orthodoxus accepit cedamnata, postea definiatur ur vera, vel eontra uenemo ad Ficti latebras confugit, nemo in his quaestio eaeclare deducit . M o Areservit ex uniὰ doctus, nibus sine eitora peticulo decidendis, praeter Secta in suo Prodrom. Vobtari p. I. cap.3. .
67쪽
18 Quaest. IV Insallibilitas in Declar Sensu Libri Haerendi
Probatur Secundo; Si Ponti sex, aut legitimum QUAESTIO IU. ecclesia Concilium possit errare in approbanda alicuius Libri doctrina ut vera, Catholica issere omnes
Ecclesiae definitiones suum robur amittent. Docti ina
eando de istius Scrii taris sensu, Pontifex aut Ecesesia I. v K Icoptimo, De fide est Ecclesiam , aut Ponti insallibilis non fuit, jam corruunt istae definitiones ab L fieem non posse errare, dum aliculus Scriptu universis Fidelibus pridem receptae. Exemplo sint Ca insensuin definit, universis fidelibus recipiendum nones illi duodecim, quos Ei hesitos vocant, qui- proponit bucanathema dicitur doctrita a Nestorii conscripti Probatut ex ipsa Scriptura, & ratione manifesta, ierunt Canones illi primum a Cyrillam uua ex synO- quibus supra Cn. 8. contra Sectarios ostendimus Ec dici, Epistolis, quos demum ut Catholicos Ephe .aelesiam .Pontificem esse judicem in fallibilem con synodus approbavit, ut aperte patet aἱtione 4 in ini-trove: siarum in materia fidei. Sed quaestio quae obo tio Concilii Calcedonensis. Haec autem approbatiotitur de legitimo sensu Scripturae sacrae, mani seste ver nullivi esses roboris si non possit Synodus illa sine pe. satur in materia fidei veriuenim Scripturarum sensus riculo erroris iudicare de Cathia eo sensu sci iptio manititur Dei revelantis autho face, estque primum to Cytillo eonsectae. Non enim de solis verbis acvotius fidei sundamentum. Ergo in eo declarando ne ei bus judicat Eeesesia, sed de sensu quem verba illacessarium est sententiamEcclesiae autPontificis ab omni conficere debent. errore immunem esse. Alias nulla superesset Via, qua III. Probam terti, Et argumentum desumo ex possint haeresis contra verum scripturae sensum exortae mente eorum qui hane doctrinam praecipuὸ oppuer comperta veritatis luce dissipari. gnant. Fatentur illi libenter Pontificem infallibilem Et vero si ptista Patrum vest:gia relegamus, hac au esse in approbis disci Augustini libris in ea praesertim thoiitate nixi Pontifices Concilia profligarunt Ari parte qua Pelagianos ac Semipelagianos confuta vit . um Macedonium,Nestorium,Eutichetem,quo de Ve De probatissima horum librorum veritate vel minito Scripturae sensu sibi praefidentes, perlegitimam ver mum haesitare summi piaculi loco habent ipsum probi Dei iruerpretationem summa potestate declaratam inde S. Augustinum Patrem Patrum, Doctorem post ab Ecclesia segregarunt. Nec alio telo Patres Tri Canonicos Scriptores primum depraedicare non du- dentini confixerunt haereticos contra veram Christi in bitant. Hominem tamen fuisse S. Augustinum , de Eucharistia praesentiam sese enerentes quam interpo in scribendis libris errori obnoxium nemo est qui in is
sita sua thoritate, qua declararunt, illos contra Scri ficiabitur.
plutae sensum aberrare, qui Christi vel ba. Hoc est IV. Unde ergo istis S. Augustini Scriptis authoritas
Corpus meum c. adsictitio Ormaginaris tropo , tanta accessit, ut ab omnibus veneratione summa in- uibm veritas carnutasanguinu Chrisis negatur, con ra stat oraculi suscipi debeam an promptu ratio est, quia .nruersa Ecelsasiensem detorquerent. Si quis igitur hoc scripta sis plures Pontifices aut Concilia approbaverer interpletandi magisterium infallibileEcclesiae deneget mis explora tae veritatis testimonium appotuit Conei- hie nondum convictos Lutheri errores, nondum pro lium Constantinopolitanum II. Gelasius Pontifex instratam Calvim haeresim fateatur necesse est. De quo Synodo Romana, ac postea Caelestinus, Hormisda, nequis fidelium possit dubitare, aperte declarat Tri Joannes Papa , eadem contra Pelagii errores ample dentinum Seg. . Ecclesa esse, judicare de vero sensu tienda esse declaravit. Certa igitur tibi est summa M&interpretatione Scripturarum. Neque existimo hanc inconcussa authoritas Ponti fi eum, ac Conciliorum in
doctrinam ab aliis, quam apertis Ecclesiae hostibus in approbanda S. Augustini doctrina vera ac Catholica; dubium posse revocari neque subit vereri, ne hic vel ex quaestione tacti, vel II. Dieo secund4 Falli nequit judicium Ecclesiae aut ex alia quapiam causa aliquod erroris periculum inter- Pontificis authoritate summa approbantis alicujus venerit. Quid igitur, dum de aliorum Authorum Libri docti inam ut veram&Catholicam. Scriptis sententiam Pontifices serunt, lapsum illis aut Probatur primo Negari non potest qui Ecclesia errorem reformidas Non tantum ad penetrandum DPontifex fit infallibilis in aperiendo sensu Scripturae S. Aug istini sensum divinus Spiritus. Eceles assistit, saerae, ut jam inter oti hodoxos compertum esse de satis illi lucis est, ut ad alios ea sese diffundat nee est monsti avi ergo eadem pollent facultate in approban cur lapsu temporis moderni Pontifices lucis hujus deo da alterius libit doctrina ut Catholica, absque er liquium patiantur Christus Iesus heri, & hodie. ipse rotis periculo recipienda.Eandem utrobique rationem 4 saecula. militate se ostendo: Sensus ille quem Canotticus
Setipeo suis verbis expressit, potest ab alio Authote QUAESTIO V.
dissimili vetborum ordine& apparatu consignari, sicut nullum subsit nisi in idiomate. verbis discrimen. post Ecclesii aut Pontificis definitio esse erro-Quid quaeso eauis est, curseusum verum sub DOVOVein nra, de sensu Libri haretico, eujus doctri mbolum apparatu latentem non possit Ecclesia depre uniamnas 3 hendere,s valeat eundem sub priori scribendi forma dignosceret Certe ad fidelium institutionem, ad di I. T Ico primo; Non licet t. et Catholieos dubita- timendas controversias omnino facit, Veritatem Fidei Lure de Ecclesiae aut Pontificis aut horitate insal- non tantum in sacrisLitteris, sed exi/m in quovisLibro, libili in judicando de alieujus Libri sensu leueo. de quo tu oti tui, siue errore dςiis'δ ς. Probatur haec allertio, doctrina jam a nobis in
68쪽
aestio . Infallibilitas in Declar Sensu Libri Haeretici. 3;
. sepe totis stabilita Sine ullo erroris periculo potest sententia de librorum lenia, aut doctrina et versa Ecclesia, aut Pontilex approbare alicu us libri doctri &ς Fidelium consensu in amplectenda illa Pontifi- nam ut veram tu Catholicam. Ergo eodem modo po cum ententia. Cutiora ex plurunis exempla sum. testeondemniare alicujus Libri doctilitam ut fallam,d malim rusus Libio Berengam damnavit raco. haeretieam. Nulla hie disputatio, omnia utrimque usai Seve, libi os reprobavit Agapetus Pontifex, eadem eoncurrunt culus uisa Justmianus ni perator eos tui num aboleri II. Si in iudicio de sensu libit Catholico, vel nulla In Rdλ innocentius pilaius in Epist v, ad E est quaestio ficti ves ea definitioni infallibili mi alvi Fus PQ Asric nos de Scriptis Pelagi siccs tibit: idem omnino statuendum etit de sententia, Lib um sin quietus esse diceretur, nobi a Chattis ii dua sensus libi haetetieus declaratur. Ilico eonte vvst sinissum evolvimus in quo titulta blas . ' sanda fidei veritate neeeuritia est in Pontino Romano Phς δ nihil Muod Pucerct, nihil quod non penitus authorit1 erioris expers ad discernendam in libris rem Iuονιβd mnanxium atque ealcandum. S. Augustini Culiolieam vetitatem, non minus e V oKςscUptum de sensu libri lagrant, unumdem opus erit ad delignandat in aliquo Pseudo . R P Augustinua non dubitat pro . Augustino doctrinae tallitatem. Si denique ad ossi v0ς xς Roma sic ipta venerunt ausa finita et t. . mum spectat summi Pastoris, cui Christus oves sita. D νι πιλν ςi P aliquidis fallibile huiusmodi pasceiz commim , salutam doctrinae pascua illi, PMnxius . ς xςDii , i caeteris omnibus in ta
demonstrare, non ininus ad ejusdem munus pςxxi 'ς
dbit, herbas nocerum id est. doctrinam non suam absque errore deugnare, ut fideles illibris, in quibus . Q b Auxiio Muluciens anathema dixi
s heognis Nicamus condemtiationi errorum qui ArdAd argumentum hoc a Pastoris Duacio delampxum' -- subseriberent , detrecti bant tamen ipsa oppo im Sinnubis, in τε - Atio ejusque do lanathema dicere. O-m se salutares tantum herbas, non autom venena MOVi αι- raderent eum, qui erae accusatin Ἀ mnem e u . - V. bus appotiere, etsi interea ignore in quo νψ'ς b oneriasviso, qui eos errores doceret atque hoc unui illae ereveritu, aut quis fueris agri Cult x: xquςς dς latis fuit . ut bum,dus illosito haereticis haberet, at modo taborandum non esse, etsi tumus sicu*p-stu ilio mu et ni memoriae proditum et t. nequeat scire aut definirm quolib 'ςi V b Ritti, hist. lieeles tib i. cv. io. Adochrina sana, aut noxia deiun pychistri modo' se in hoc genere deducitur argu nium ex videat ut Overianae,non autem V Πς,λλxκd cx ingpδ' ini, Concilii QMedonensis it - . Ubi Sunodus
bulo nutriantur uno. etia The idoretuin, post abjuratam Nestorianam iiI. Displiceret non immetito haec responsio, nis hae lim, absolvere recuravit, nati diserte viceret, Ana oemet Scriptoris nostrae Patriae, in quacum Venen non . Gema Nestorio , dogmatibus e in Durum Theodo . gignantur, minoren forte p. sicuiβ'enen iis no 3 n reto non videbatur dogmata a Concilio damnata reia in idavit. Sed quia omnibus haec scribunus Q probare, modo Neitorium, cui plurimum studebat. io ergo, quid magnopere pro se ridelium Omnium Pa eorum authorem non agnosceret. Ἀ Patres ex ad norem docere seneraxim. quid silubre sita quid o veriti, quamdiu id apcrtis vel bis fateri recusabat eo ri,ium, nisi fidetis tuos coerceat ab illis librorum ps - . na voce inelamarundita Me haeretuus est, euora n iis , de fontibus, in quibus noxia illain Venenata dis ast inareticumforvi matre Sed ubi Theodoretus ta i. 'istina eontinetur Quomodo au em arcebit, si non em absque ambage duit,aeti me manu mori&dog. pomi libros licis ablque errore designare malibus ejus: Tum demum in Concilio EpiseoplIv. Hoc si Pastor praestare non valeat, quomodo omnes pronunciarunta Theodoret dignis essede Ee oves pleraeque, quae minus acutum vident, pOxς unx Orthodoxum Ecclesia Pastorem recipiare. Mutato oestiferae doctrinae periculum evitare, dum ad Vol Ven talitum nomine,aliis in simili cauis eantiem sententiam Atim noxios libros novitas invitat author allicit se quadrate coiisueranti manifestum est.
Eundi, demuleet,in coelestis doctrinae Amb Osi a se VI l. Non ignoravi hunc Ecclesiae morem I in t. potari existimant, dum Venenum h/u iuut ii eo Pontificis potestatem Doctor olim in Belgio eeleia tum Nihil igitur hic uva deducti illa a qu/drupe bris Michael Barus, cujus cum sententiae vatis ais dum Pastore nonnihil clauda similitudo, qui compa- natae essint a Pione Gregorio XIII in rigore agatim in stabulo gregem sele rus herbi, secuta P istu proprio verborum seni ab avertoribus intento lautulierit pratum ignoret, unde demei sum&ς δ itu en' O quaesito a Facti quaestum praesidio, suam eonfisi tum Clauda inquam, erit smiluudo, niti pariter d. sionem ae damnatae doctuinae retractationem iniet deitue quo pacto grex militi tot o b diffusi c. alia his verbis expleuit .Fureo ρδει rimas ex tisdem .lieuius stibuli repIgulistic compingatur, v nςqRς- ,,sententiis in no a dii libellua me olis is ante .libet, tioxiam docilinam praebentibus libet δ3-λnu . emanatam sedis Apostol eae super iis censu ami,ut oeulos admovere. Artem hanc meliori compen si conscriptis ela in lucem editis continera defendio doeet Ecclesia, dum indubitata supremi Pasto is, Etiam ine ense in quo reprobantur. Deniquo vota.&oraculo ipsos potius libro pςstiferκ doctri' declaro me in praesentiarum ab iis omnibus reco. . nae lataees designat ae designatos ad carcere illψs do damnationi a sede Apoitolio fictae acineondemnat in quibus luci, dcidclium Uibu per si quiescere neque posthac ullas docere, asserere aut
U Ptinatu invictὸ eadem veritas, ex perpetua tempore hac etiam in Academicis Fastis conlatipis consuetuitaue Pontilicum ci Conciliorum in sticata tu te.
69쪽
Quaest . iambissitas in Decla sinu Libri HraeficL
τος, non enim Omnes ea pollent mentis aete ut d US' - mnata dogmata in Lutherilibris illico deprehendant. ----
a Leon. de iidentino damnatam execror Lutheri vero libros ut innoeuos amplectar. an ad qualia de Peηιφ Amfastia tu amniarena erat νου mum pascua devehimur nisi Pastoris vocem talutite non z-ιcne anc oram o citam omni ambage reniola se liramur.
. Publica monetae constituit qui α ubi druit: απὸ: Iam
dure divino, quo anquiritur, an senius ille repugnet seu in me .., - - eloquiis divinis, sive doctrinae, quaml eus pro te . . . L AT velata haberi voluit Di Si jam subsumo: Atqui ea quae eonflatu εχ Mikia 2 π: IRR' δ' Ex clesia aue
Legibus quas homines communi institutione humi - - P 9hyh di ginuere,cui Axit,
no stimoni statuerunt. Senius enim ab authoreali Meuna dici, A--λοῦ-
70쪽
Quaest VI Infallibilitas declar in materia morum. ε
doruria apud Theologos adeo communis est, ut non uerit , potuit postremis tantum annis opinio dubitent oppontamiuaviter ceu furarer quam vi, Si ' nem ill .im antino agitasse , quod non obseure olli tithiu in suo Saul. g. 38 ad 199 contendat Ponti gitur ex Annalibus baronis, qui de illa Joannis semen
fices non semper defiti ire illuni, quem Sanctum decla uata iuum meminit ad annui decimum extum, quotant dei acho adcce'estem gloriam pervenisse in Pontilicatu versatus fuit. Munimo nihil tepu. Probuvie eomra nostia allertio : Quia quamvis gnat, Otitificem timuleam letuentiam privata opiis . ox titilate accepta significet honi: nemo it tum ione tenu sic , simul contrariam desiitivisse: non e- ingratia, et ii nondum ad caeliim per Venerit,uti P Le ni Voluit definire iuxta tuum senium aut judietum in Elia nondum mortuo, qui Santrem Vocaturin λr p i V tum sed more majorum , prout re vetitas in
lytologio Romano. Nihilominus in bullisio itisi niente divina exigebat. eum stricti aecipitur Sanctu , pio illo se qiu de VIII. Aistra quoque pro remoranda Sanctorum ficto ecelestem gloriam obtinuit gloria, aliquid praesidii ex alicuis: m Doctore Aliou- IV. P et hue ex terminis' tibiis solent ab qitem si ino sperri potest, dum cilicet asserit inita eoi po-
sinctum declarare, ut in Bulla Leonis X. pro C, D. I hQuom in terris, quoium nrme totariemur inni Latione S. Franeilai de Paula iecernimu cs est interii. Si enim de poenis inferorum S. Rust: istinuom tu S. Franc cum de Paulam coelesti HierusAsem V inserpretari velimus, plus linc conficietur, illam ipse urbeatorum choros iam receptum, ternaque gorta δε Author Oppositae ententiae terri pitiatur qui non ualumfuisse Et Pius Il. delini , Catharιn.imSe enseo se dubitat quemlibet ab Ecclesia inSancto tum numerum caeluti gloria fuisse receptam,ta sterna gAriscorsio. stlatum, in statu saltem gratiae, ecpoeitae aeterna seeu- Miam. Et eodem modo o. an verba quibus in rum eis ait. Itaqile sanctus Doctor sententiam ii Sanctorum Canonem resertur . Antonius, S der iam non profert de corporibus Sanctorum , sed viro nardus S. Rayinundus G. Edmundus Cantil rinn Lum Principum, quoium animae quandoque dum in
sis , Sanctus Petrus de Alcantara , de comp- in sern torquentur, splendidis interea sepulturis eoia
alii. rum corpora interiis honorantur. Aut etiam de eci
V. Atqui nulla veri specie sustineri potest,his actu de poribus aliorum hominum intelligi potest, qiii pii va-
eerni gloriam . idem velo de alii Sanctis non consta to cultu pereriorem a quibusdam pro Sanctis liabenate . etsi eorum in coelo presimis Moria, in Bulli, Pon tur, nunqualia tamen ab Ecclesia Sancto ium numerorificum iisdem omnino verbis non astruatur, cumiser adscripti ruerunt. Maneat ergo sine exceptione omnima verbo tum qua unus declaratur . Sanctus . Cen bus solemni ritu in Sanctorum Canonem relatis, prae- Ieatur carietis esse communis qui eodem ritu in an laus indubitata gloriae possessio, nulla sum, nulla chorum numerum reseruntur. Quid enim causis est, Veri specie contra communem fidelium sensium pio eue in his δε illis vocem Sancti aequivoce accipia telanda. mus, aut gloriae coelestis possessionem indubitara muni Dico quartori, Quando Pontifex aut Ecclesi i, solum potiusquamat ei contra commune fidelium sensum, declarat aliquem esse Beatum . non desinit illum da stivamus' exto enim, An non omnes qui sancti iacto in coeli iti gloria VerIari, qu .imvis tali Beato praeia quocumque Di ira declarantur, etiam ut pritoni' sentem gloliae statum negare temerarium foret. liuere e res a fidelibus invocandi proponantur Z IX. Ratio est, tuta declarati illa, non est decie non negat Siti nichius. Est autem omnino incet um, tum ultim decisivum beatitudinis obtentae , eum teste Eegarmino , an animae in Purgatorio Ment novum examenii isti tui soleat, antequam accedat defi- pro nobis intercedant. Quo igitur pacto patroci nitio, qua Beatus in Sanctorum numerum referatur. Dium exhibebunt, si ipsi coelo extorres, etiam illim sed tantum est decretum permissivum , ut defunctus
pro suis delictis piaculari carcere detineantur In eo possit in Eccletia vocata Beatus , c pingi cum radita. sane statu justorum manes illic versantur , cui niagis cui aliquando accedit, ulcerib die . de loe . Cleompetit Fidelium suffiagia exposcere , quam se pro determinitis personis trici, de Missa coli possit. iisdem advoeatos praestare. Si igitur pro certo a Ne autem hic cultus suos limites excedat , vati sunthe, omnes solemni ritu Sanctorum fastis adscriptos constituta in decreto sacrae Congregationis Rituum, nostros apud Deum patronos insallibili authontes habita coram Sanct Domino Alexandro VI anno
decl. r. Hi eadem ratione cogeris sine dubitatione At id se.
siimare illos coelesti gloria donatos esse. Hinc ex vi solius B uificationis, non semper eo navi Adhaee eunt nulla fit in promptu idonea respon- editur simul potestas faetendi de Beato Missum aut so.reeuiritur ad Joannem XXII qui, cum existi ua Osticium, nisi id diserte exprimatur. Et si e B Alortio
velle animas Sanctorum non visuras Deum ante ex Gonzag prius conces iam sui notnen Beati quam Micilem iam iudieii diem , 5 tres ipsesblemni ritu innu' sa aut Osticram , ut testatur Turrianus disputat. r.
merumSanctorum retii terit, definire contra suam len dub.
tentiam non potuit Sanctos illos de facto ad Dei con Illae etiam personae, quibus conceditur erto anni spectum ad mi isos fuisse die de Beat recitare ossicium, non ideo possunt alio sed hie cavenduin ne aberrerinis a recepto Juris die celebrare de eodem Missam votivam isti fit de xxibmate , distingitenda esse tempora,ut concilientur Sanoes Canom ratis ut habet idem Tuti ianv x. iura Ut demii , Joannem XIl aliquando de Qu/res, Quis cultus iit licitus , aut prohibῖtu, ploroganda ancholum gloria ira ensisse, haud recte erga alium hominem cum opinione Sanctitati de
inseres illum eandem opinionem tenuisse aut docilii functum, nondum tamen ab Ecclesia beati fiet ii impse eo tempore quo Sanctos illos iit solemni o Respondeo, licitum esse intem colere cultu pii vato, landos proposuit quand i prudenter irdicatur illum frui ecelesti sto VII. Hoe enim iacit in primo sep rennio sui Ponti ria, ut docent Theologi communitet cum . ni
ficatus , cum autem novendecim annis omise nino,&Sylvestro, in Summa, verbo, camma tito. ll-