장음표시 사용
451쪽
tae quaerenda est, quod supra oecupavimus, cum vocationem Iudaeorum refractariorum sufficientem, seriam Messicacem fuisse demonstravimus g. X. XL XII. sic quoque ratio non factae revelationis ex sola Judae rum malitia gratiae divinae obstrepenti derivanda est De tali enim revelatione estor verbis . GER HARDi, quae hic extent, longe dignissimis hic loquitur Propheta, qua
consideratur non tantum ratione termini a quo, respectu Dei vocantisi invitantis Omnes ad christum es LXV. et sed ιiam ratione ter mini ad quem respectu hominum voeationem in Iam a Iectentium. ni vero mira paucitas occurrit eorum, quibus ho modo brachium Domini est revetitum. Plerique enim oculos suos claudunt, quo minus brachium Domini videant,
fida istud amplectantur S ad salutem,erducantur. moe esu sumiiu , erismma ruam. III. I. IV XL. s. ovox αποκαλυ ψεως atth. XI 2 s. ap. XV I7. Luc. X. 2I. I cor. II. IO. Gai LI6. Ephes IlI et Verbis igitur cui revelatum est indicatur actionis divinae universaliter operari intendentis receptio ab ipsa hominum voluntaria libera ac evitabili pertinacia ad tantum actualiter conversorum paucitatem redam a .
452쪽
M ad Hebr. c. IX. c. II. II, illustratum,
S. Epistola ad Hebraeos perscripta, quamvis
&Judatis convincendis clam convictis in agnita veritate confirmandis maxime inis serviat, nec non optimum inter .& N. P. nexumin harmoniam commonstrans typos V. T. authentica expositione explicet, varios tamen nacta est, vel studio novitatis. vel erroribusis praeconceptis opinionibus ductos adversarios, qui vel de auctoreis auctoritate ejus canonica, vel de lingua authentica, vel de scopo vero epistolam interpretandi modo, vari disputarunt. Jam olim Patrum ecclesiae tempore, qui de eo, an S. Paulus auctor scriptorque sit, du-hitarunt, non defuerunt quorum alii epistolam apocrypham, h. e. cujus auctor incertus
453쪽
certus sit, nuncuparunt, alii vero eandem ob causam auctoritatem ejus canonicam plane negarunt a Lingua hebraica epistolam primo honscriptam fuisse, plures asserunt antiquitatis testes, sibi tamen parum
constantes, quos ex recentioribus nonnulli
sequuti sunt, qui a plurimis dissentire, cum pluribus sentire malunt b). Sunt denique , qui Auctorem Epistolae, non Chri .
a milae hue in censum venire possunt onini studio exeus fidi fOSEPH: HA ETVS, jun in Dissert de auctore et lingua authentica Epist ad Hebri adjuncta AC PEIRCII paraphr. Sitit in Epist. Lond. IT 24. quam uobis latinam dedit ei. IOR, DAR MICHAELIS. Haia Saxon. 747. . Disi sertationem Halget latina veste donatam adjecit L C. OLFIUS tona. 4. Curar cons quoque R. spANHEMIUS de alictore Epist ad Hebr. om. 2.op. P. 171. PETR. DAN HUETII demonstr. vangel propos. s. pag. edit. 1694. q. RICH. SIMONII hs erit dum δε iv. . b. 16 p. 7I. IOR GEORG. PRITII introd. in N. T. c. q. p. 37. edit m anmanae. Id unicum addam, editorem anonymuium. T. in greeh and Englisb.Lond. 17My. in notis vol. 2. p. 838-8 7 . eo omnem intendere nervum, ut auctorem Epistolae Judaeum quendam hellenisticum fuisse, vincat, qui dogmata Chri .stianae religionis secundum inorem interpretandi allegoricum Iudaeorum de inprimis Philonis exposuerit quorsum sequentia tendunt . . . rhenustica divinit masso much in Ouue in his timethat ibe vinis thought it properuo accommodate the emescio the genius of the age Dan pro
454쪽
y Servatoris nostri meritum, satisfactio.
nem vicariam cum sacrificiis . . comparare; sed οικονομι- N. T. per accommodationem desumtis a cultu levitico formulis loquendi, explicare, ad captum Judaeorum accommodare , sibi persuadent e . Sed quidquid adversarii huic epistolae obvertant antiquitatem tamen Iudaicam huic Epistori maximam lucem foenerari, nemo unquam negabit. II.
homer Misos, gave into the asterarieat mast nituetis reluctanee ser avis rea phila' inritius. Quid vero de auctoritate canonica sentiat, ex
dictis non difficile est dijudicatu. FLLingua hebraica originaIis visa est quibusdam antiquis celesinae doctoribus, ut CLEMENTI ALEXANDRINO, EVMBIO de HIERON O, quos sequitur modo laudatus HALLE's, cujus vesti- giis inhaeret L. MICHAELIS tum in notis ad PEIRCEUM tum in Einuitunt in die gβια crissiades, T. f. 43 3 383. o Spectant hue verba in Emm in Ansuer,
- Lestico the satisfaction Ur C. Seer.4. tom. I, p. p. 70. . . . In the sp ipse ro the m-brem uhere there is no such hing, ut ni semeauusion in Chri s oblationis Me lega serius, malint the alte eo e resemblances , t ex ornures of the other. Qui cum negare haud possit, satisfactionem Christi in multis loeis omparari typie sacrifieiorum, T. usui comparationem voluntati auctoris Epistolae adscribit, eumque ad caerifiei V.T. alludere eontendit, ne ipsi concedendum sit sacrificia . . typice sacrisicium a Servatore nostro oblatum adumbrause,
455쪽
Essatum s Apostoli Pauli, quod legi
mus capite IX. om. o. a. non solum maximas gravissimasque veritates fidei nostrae exponit, adeoque dignum est, in cujus sensum inquiratur . sedis ex antiquitate judaica lucem potissimum suam accipit. Insunt enim huic dicto no ulla momenta, quae aliqua dissicultate laborare videntur, quamvis per se omnino clarum sit, redemptionem per Christum partam cum solemnibus Diei expiationum ecclesiae udaicae comparari Antiquitates itaque sacrae genuinam hujus dicti interpretationem nos docebunt. Praesupponit enim s. Apostolus lectores qui cultum secundum legem ceremonialem perageridum norunt scribit ad Christianos e Iudaismo conversos, qui
legem leviticam non ignorabant. Quo vero illos praemuniret, ne a veritate agnita
ordinem Melebi deei,concludit EMLTNUS L e. p. a. quod Chrsus Deo non satisseeerit pro hominibus: ho inas auris inised bis it mas of theorderis Melchiserie, inho di no sacrifice obae me μου , uni ineiate ιν benediction and interisce on. Verum quomodo unquan Melchisedde appellari potuisset sacerdos, nisi muciere sacerdo dati adeoques oblatione aerifieiorum functus esset Sed sit ita, in vult EMLT S tertia tu uecomparationis consulenda sunt, in quibus ci suae Melisse
456쪽
descistentes ad priorem culfum Dei Leviticum redirent Christi is oeconomiam, vi foederis praestantia longe anteire sacerdoti summo de oeconomiae . F. ubique fere demonstrat. Comparat itaque ossicium sacerdotale Servatoris nostri cum ossicio sede
dotis summi ecclesiae Iudaicae , quidem,
'almum CX Chrso applicat, ad demo strandum , quod sit sacerdos summus secundum ordinem michisedinci dylonge praestantior sacerdotibus summis ecclesiae Judaicae c. II-VIII. I 3. a Gravissimam ossici sacerdotalis functionem considerat ingressum nimirum in sanctissimum ad expianda hominum peccata in die expiationi c. IX-X. 8. Comparat cum hac functione functionem sacerdotalem similem Servatoris nostri, atque ιι sacerdotis summi leviticongressum c. IX. rro. η similem Se vatoris nostri introitum in sanctissimum . ita ut Nyintroitum
ε&hisedec eomparatur: Imirum quod uertere Rex a sacerdos simulo sine anteees re 1uceessore unietis ergo in suo genere ci praestantior acerdotibus leviticis ci denique hominibus DIeinniori modo benedixerit in his momentis
Melebisede typus fuit Christi, sed ita ut tum nouomiua uuae in Christo sunt observanda, in typo, esse debeant, tum alia in typo esse vel desiderari queant, quae in antitypo vel sunt vel observari
457쪽
ipsum, II. Ia. Q eius valorem, praestantiam, Q huctum eius uberrimum deinde exponat. g. III. Verba in quorum sensum genuinum nobis inquirendum est, sunt sequentia:
γριςο δ παραγενοριενο ιιιιιερευς - μελλονιων γαλ . δα της με ιυνος κα Τελει-οlερας σκηνης, ου 'ροπο , Τέε ν, Ταυ-- G κliσεως, δε δ ριαὶος χοαγων και ριοσχων, δε Του ἰδδάιμαύος ιιτηψεν ἐφα παξ εις Τοι ἀγι- άιωνιιαν λυὶρωσιν ἐυροριε- νος Quorum ut sensum ordine eruamus justo, summam dicendorum sequenti scia- graphia delineabimus. Duabus propositio nibus totum argumentum proponitur. Prior describit actionem Christi sacerdota-
Iem, cujus i subjectum M nominatur, is describitur is quidem hab meiora ab adjuncto duplici et Praedicatum sistit οι ipsam lanmonem sacerdotalem, β praeparationem sacerdotis ad munus fungendum, , rationem quomodo functus sit munere suo, tum negative, tum positive. Posterior propositio finem scopum et effe
ctum hujus functionis indicati
458쪽
9. IV. Quae Servator noster tanquam summus sacerdos, seu ut summi Pontificis levitiei antitypus egit , Apostolus ita exprimit:
Christus intravit in sanctissimum. Persona de qua hic sermo, vocatur, nomine, quod tum ab ossicio desumtum est, ungi enim silebant sacerdotes &imprimis summi pontifices, tum hebraeorum mur optime respondet. Psalm II. a. an. lX as. 26. Docet itaque D. Auctor hoc nomine se loqui de persona Ihquae per ipsum ossicium
ab aliis discerni, adeoque ma ossicio denominari possit a quae per vaticinia .rtanquam unctus Dei seu Messiasis christi, designata 6 descripta sit 3 quae viribus sussicientibus instructa sit ad obeundum ossicium tam sacerdotale quam regium cpropheticum , in eundemque finem unctast psalm XLV. . g. V. Cum itaque Christus ad triplex munus unctus sit, adeoque ex selo nomine discerni non queat, de quonam ossicio Apostolus loquuturus sit, triplex addit κρινορο-- unde appareat, se non de omni eius ossicio, sed tantum de sacerdotali neque
de omnibus hujus ossicii functionibus, sed a solum-
459쪽
solummodo de sacrificio expiatorio per se-
Iemnia diei expiationis adumbrato esse acturum. Vocat itaque Christum primo summum facerdotem, nomine a functionibus ejus sacerdotalibus desumto, quo frequentius in hae epistola ac in aliis utitur Apostolus. c. IV. q. V. s. I. O. VII. 26. 2 . VII. 1.& passim. Αρχιεζευ principem sacerdotum, seu sacerdotem summum denotat sed in N. T. non semper hunc servat significatume . In V. T. vero secundum legem divinam. Etiamsi non nisi uniciis summus saeerdos sectinis dum legem Dei esset, qui officio suo praeerat: plures tamen in . . saepissime commemorantur
summi sacerdotes, ut ait II, 4. XVI. 2L XX. I 8. XXI IO. 3. 3. 43. alibi. Cujus quidem
rei triplex potissimum datiirratio. Primo summi Pontifices adhue superstites in alios munus suum transferre solebant, vel amicitiais favore in alium dum quemadmodum Hannas munus suam primo in filium Daearum & deinde in soceruua Caipham consentiente Satrapa Valerio Grato dignitatem suani transtulisse vidctur Ioh. XVul. 3. vel eum reges satrapae sacerdotem dignitate sua exuerent, cujus exempla suggerit Josephus antiquit. Jud. lib. I . e. 3 p 44. lib. I 8. c. . p. 8O4. lib. O. . . pag. 78. edit. Eavercamp. Quo facto dignitate orbati nomen tamen in memoriam pristinae dignitatis gerebant. Secundo quilibet Iuliamus sacerdos vicarium aliquem habebat Satan dictum, qui graecis quoque αρχιεζευ nun cupabatur, qui vel aegrotante vel maculato sacerdote vices ejus gerebat vid IOSEPHUS antiqv.
lib. II. c. 6 2 84 Tertio denique omnes sacerdote
460쪽
nam unicus tantum erat summus sacerdos, cujus ossicii erat in die expiationis animas hominum coram Deo expiare. Remittit vero Apostolus hac appellatione nos ad comma praecedens , ubi de sacerdote summo commemoraverat L eum solum in 'sanctissimum templi vel tabernaculi foede
ris intrasses et ingressum quotannis suisse
repetendum ) non sine sanguine sacerdotem in sanctissimum venire licuisse 4 eum peccata&sua ipsius Spopuli totius expiasse: quippe haec ossicia sacerdotis summi sunt in die expiationis f). Gravissimum hoc negotium universum populum expiandi se-
dotes in XXI elasses seu eustodias erant divisi quibus singulis praepositus praefuit αρ cιερεi/ς
dictus vid IOSEPHUS antiquit. lib. 7. i p. 4O8conL IO LEUSDEM philolog hebr. mixt. Diff. 27. p. 184. GROTIVS ad Matth. H. 4. l. m. LARDNERI Glaubmurdust de evangeLGeschichte vol. I. lib. l. c. 7. S. 6 p. 26Ι. mons IOMA, eo lex almudicus ex versione Rob. SHERINGHAMI, Londin I 648 4. MAIMON DES hileho tum Κippur in Iad chas vol. i. JOR LE DENI phil. hebr. mixt. Dis . O pag. 28 I. JOACH. HILDEBRAND antiquit ex univ Ss. p. 29. edit. 174o. q. . . H. von BASH SEN antiq. hebr. lib. s. sect a. e. 9. OSEPH antiquit. lib. 3. c. Io. p. 72. ABARBA L ad Levit. XVI. fol. 2Oa edit B HUTS. Astem. Melthistori tom. 3 p. 7t quibua jungi possunt interpretes e. XVI. Levit nec non SPENCERVS de legib ritual. hebr.