장음표시 사용
131쪽
,, tis vicem gerentes. Quod si etiam ad praedictum
is vicarium generalem . sive gubernatorem , recurren- ,, tes alii, petant in forma , ut informationes iuridicasD Fratrum suorum martyrum , qui pro fide Christianais martyrium subierunt, faciat, nullo modo aut visi eas D recipere aut facere vult: cum tamen, si de suis , aue,, de Christianis 1 se baptizatis martyres existant, co- ,, piosas laciat informationes, ct amplas reIationes mul-
,, tiplicet. Si quid ab aliis magnificum fiat, hoe ipsi
,, an nihilare, aut certe per Varios modos & circumven- tinnes decolorare contendunt. . . . Quae vero adversas, ipsorum cauSa evenerint, quantumvis, quia publi- , za , negare non possunt, non ab ea quidem causa ,
se sed ab indiscreto Religiosorum Zelo, eorumque imis prudentia & cautionis defeetit prorsus evenisse , ne,, quae vere fuit causa patefiat, acclamant. Nolunt quaeri ipsi primi non faciunt, ab aliis Religiosis inchoari. & licet tantum onus portare non possint, aliorum , tamen adiutorium recusant. , , duae sua sunt, ac per suos fiunt, ea vehementeris magnificant, exaltant, & publicant. In sanctitate. se in latentia. in authoritate non sollim primi voluntis reputari, sed neque aequales habere volunt. Et haec. . . ,, eAperientia comperi, & publica , notoria, atque,, certissima hahentur. Μartyri Sotelo concinens Didaeus Collado, Ord. Prae dicatorum ornamentum , Μissionarius in Japonia Zolo fissimus. Μissionariorumque sui ordinis superior, eodem in Ordine laudatissimus , in Memoriali ad Catho 1ieum Regem Philippum III. graviter & ipse conqueritur de Iesu itarum invidia, qua Iaponicae aliarum Religionum Μissioni sub praetextu Brevis Apostoli ei, hGregorio XIII. sub lalsis allegationibus subreptitie obtenti , sese pertinaciter opponebant, etiam post istius Brevis revocationem, ad Ρhilippi II. instantiam a tae mente VIII. Ω Ρau Io V. lactam, nihil pensi habentes tot millena animarum millia, dum soli ipsi in vastissimo Imperio isto existebant, in paganismo suo aeternum
132쪽
Soeretatem Iesu. clangor V I. I
perire, eo qubd a Jesultis alii Religiosi prohiberentur
ipsos Christianos facere , sive ad Chri iti cognitionem perdueere , ad quam impossibile erat tot animarum milliones per solos viginti vel triginta Jesultas in Jap nia existentes perduci. Et justissima profecto fuit tam Μartyris Soteli, quam Didaci Collado ea de re querimonia , quia prorsus certum crat, Jesultas tot animarum salutem per suam il- Iam oppositionem aliis Religiosis a S. Sede missionem, praedi dique & Sacramenta administrandi facultatem habentibus factam , quae sua sunt quaerere, non quae Jesu Christi , suae utique societatis magis quam Dei gloriam , animarumque salutem. De eorum proinde numero esse , qui ut Apostolus ait a. Cor. 4. ) In astitia Es carnali sapientia ambulant, quaerentes quod ipsu utile es , non quod multis , nisalvi fiant. Manifeste proindessen dehant in eo se praevaricatores esse legis divinae &naturalis, quae, cum unicuique mandet de proximo suo, Non permittit Iesilitis alios prohibere, ne animabus in paganismi tenebris & umbra mortis existentibus per Ε Vangelii lucem succurrant, dum per seipsos ipsi satis succurrere nequeunt. Imh gaudere jubet, dum omnimodo , ve per occo onem ,sve per virtutem Chri us ipsis annuntietur. Philip p. I.
. Allegant quidem ipsi , qudd cum S. Franeiscus Xaverius primus vineam illam colere coepisset, ipsis solis eiusdem vineae cultura relinquenda erat. Sed futilis est allegatio 3 chm enim ipsi ali tam vastae vineae culturam non sum cerent, gelus divinae gloriae, salutisque animartim non permittebat ipsis alios ad ipsius culturam adjutores recusare ne tot animae sine Evangelii luce perirent. Nam & primus Apostolorum Petrus novam Romae vineam plantare coeperat ; non ideo tamen Paulum prohibere potuit , ne ad ejusdem vineae culturam adimior accederet; nec id certe S. Franciscus Xa verius prohibuisset, imb vehementer exoptasset. Μanifestum proin- de eis , S. Franciscum Xa verium , uti & S. Ρetrum,
non illo zelotypiae spiritu, quo isti Jesultae, agitatum D 3 . fuisse. A
133쪽
fuisse. Alias Paulum S. Petrus facessere proeul iussisseec prout alios Religiosos Jesultae sibi enim a Christo dictum , Pasce oves meus , Deumque elegisse per os estis avdire ge=rtes verba Evangelii , se credere. Joan. 2I. MAct. Is . Non sic autem Petrus, qui nec Ρaulum eri- communicatum esse praetendit, propterea quod Romae,
una cum ipso evangeligasset; prout Jesultae, per suam illam zelotypiam fiucti iusipientes , praetenderunt. Fran- 'eissanos anno Is 97 propter Christi confessionem in Ia-'ponia cruci affκos, Ω ΜartFrio affectos, in excommunicatione mortuos fuisse, propterea quod in Iaponia' Evangelium praedicassent, istamque ob causam Romae' in duodecim virali S. Rotae iudicio litem ipsius move-'runt, ad impediendam ipsyrnm Canonigationem. Sed 'cum informationem super eorum martyrio faciendam Sanctitas lua eommisiiset, non alicui Jesultae, sed praeis Inominato Reverendo P. Didaeo Collado, eamque in forTma juridica Colladus suae Sanctitati tradidisset, Jesultis
musa cadentibus, eadem Sauctitas stra Franciscanos illos. veros vir res Jesu Christi declaravit, canonizavitque Nec plurium irrisu caruit praetensa illa excomminia satio, neu tanta Jesultarum invidia sine aliorum fuit stomacho , Apostolicam in ipsos sententiam merito intorquentium : Si zelum amarum habetis, re contentiouessultu cordibus vestris .... non estiua sapienti a desiesum desie dens , sed terrena , animulis, diabolica, prout ibi demonstrat Colludus. Addens nullam Jesu itis rationabilem cau-isam fuisse tam invidiosὸ opponendi se aliorum ordinum in Iaponia Μissioni; prout nec opponendi sequatuor rationabilissimis mediis, quae aliorum ordinum Missionarii pro Ecclesiae Iaponicae bono proponebant. Quorum primum erat , ut quatuor mitterentur Episcopi ex quatuor ordinibus assumpti, quorum unus Metropolitanus Archiepiscopus fuisset: secundum , ut tam Episeopi, quam caeteri Μissionarii paupertatem Apostolicam sectarentur et tertium , ne qua Parochiarum divisio fieret durante persecutione, ut quique Μissionarii fidelibus ubicumque existenti hiis auxilio esse posIent: quartum, ut Religiosis omnibus libertas relinqueretur in
134쪽
npietatem Iesu. clangor V I. το
n Iaponiam veniendi quacumque via, ibique Evange-.Iium populis praedicandi, sacramentaque administrandi. medioriam istorum necessitatem in Iaponia magnam su- Iidis rationibus ibidem demonstrat, pari soliditate reseu.Iens Jesuiticas in contrarium argutationeS. Omnibus proinde ad rationis trutinam appensis, Jesultae convincuntur , nullam aliam rationem habuisse eum aliorum ordinum Religiosis in Japonia contondendi , nisi I. quia non sine ratione metuebant, ne ipsi minori in aestimatione haberentur, utpote Apostolico modo & spiritu Evangelium non praedicantes in pax
pertate , in vitae asperitate, in terrenuum rerum eo n-
temptu , in vigiliis & jejuniis multis, in fame & siti,
in Bigore ς nuditate, aliarumque christi mortificationum tolerantia, prout caeteri Religiosi, magnam mi apud Ethnicos authoritatem inde conciliantes 3 riuorum dum nihil in Jesuitis Ethni ei conspiciunt, sed contraria omnia, alios Religiosos prae Jesultis hahere malunt fidei ae morum magistros.
a. Quia alios Religiosos habere larmidabant arbitrosae eonlatos, per quos sihi minus lieere intelligebant, de suorum rebus praeolaia gestis quantas vellent Iliadas
ementitas, seu ut est in proverbio ) nοOa Isuitica
condere. , in Europamque quotannis mittere, iisque Fucum apud Reges, Principes, Mamates & populum facere, prout lacere solent ubi soli sunt: quia non habent a quo de mendacio convincantur. Et quis nescit Jesultas commentitia elusinodi nova ἡ canada in Frat iaciam quotannis diu reter ipsisse , donec tandem ipso rum in iis mendacitas in aperto fuit Τ3. Quia nullis aliorum ordinum Religiosis in Jap nia eXistentibus, a quihus observarentur, libertas ipsis integra manebat ibi negotiandi , sive mercimonium
exercendi, Iaponicasque merces , gemmas, margaritas&c. in Europam tranfinittendi, atque ex iis quaestum laetendi : quia defuisset a quo accusarentur, quemadmodum in eo revera accusabiles erant, quia quaestus illos , seu negotiationes & mercimonia contra lacros
135쪽
eum quoque R ecclesiasticum spiritum exereebant , prout demonstrabitur infra. Ad majorem proinde Dei gloriam non exercebant: neque ad majorem Dei gloriam per suas apud Gregorium XIII. importunitates ab ipso Constitutionem impetrarant, inhibentem aliis cujusvis ordinis Religiosis, ne ad prasincias Iaponiens Mavgelii pra dicandi, vel doctrinam' chrisianam docendi , sulfacramenta mini randi, aliave munia ecclisumea obelmdi causa proficisci atideren .uemadmodum enim Paulus v. in laa Constitutione, Sedis Apostolicae, sapientissime adnimadvertit,pro tanta anim
eum multitudine in amplissimis regionibus illis, populo refertissimis) ad dem Cretholicum traducenda, Histria etialibus alimentis fovenda, plures operarii ac Minista noeessarii erant, quam ex sola Religi e Societatis Iesu haberi poterant. Ea propter idem Pontifex Paulus V. stante ipsunt Clemens vIII. Omnibtis Effingulis Ordinum
Mendicantium Generalibui facultatem eoncessit , ustes in necessitas postularet, quoslibetfus ordinis , ecfata via D H erti litionis Reliriosis.... in Iaponfias, ου alias... Antimas Infulas , Provincias N Regiones transmittere liberὸ possent , lab .ceriis quidem conditionibus. Sed uia experientia pluririni unxortim comperitim fuit, taliter conditionatus ipsorum ordinationes non suocere , amplioremque provisionem necessariam escte, ad majorem Dei gloriam , ' salutem animarum proeurandam ; ut felicius etiam N Chrsi Emanyρlium in Regit nibus illis praedicari re propaguri potiet, Urbanus
V IlI. per suam Constitutionem , Ex debito , datam 22. iFcbruarii r637. Dcultatem supra dictan , sublatis conditionibus illis , ampliavit, aliorumque Religio torum ad Regiones & Regna praedicta accessum impedientes Antinwtinicationis latae tentiae Uinctiis innodavit. Post illas nihilominus S S. Pontificum inhibitiones Je uitae manserunt Iesutiae, id est S. Sedi obedientes , dum statuit ipsis pipcentia; dum lectis, obedientiae speeipli voto ipsi prcmi Η, immi mores: in sua namque erga missionarios non suos invidia perstiterunt. Et hoe est
de quo illustrissimis B. Episcopus Heliopolentis , vicarius
136쪽
societatem Jesu. clangor. VI. st
earlus Apostolicus in regionibus illis , conqueritur in Hispanico Μemoriali, Regio Indiarum consilio anno
Domini. . . praesentato : Sumini Pontifices, inquit, Clemens VIII. Patilus V. U Urba ius VIII. cumque ipsis Alexander VII. Clemens IX. Clemens X. Innocen tius XI. contra eos Bullus multas compus fuerunt publieas facere. Non ideo tamen diminuta fuit zelotnia . . ipsorum; nec unquam Mityonariis non Societatis eo missis
resi ere deserunt 3 ae ista uva fuit ex rationibus, propter quas Viearii spostolici a S. Sele mi praerunt in Chinum ,
Tonquinum H Cochischinum. Per hoc utique S. Sedes remedium adferre voluit zelat ire Morum Patrum , mei propagationi, ac per consequens divinae gloriae admodum adversanti. Praeter resistentiam illam magnam Vicariis Apostolicis factam , de qua supra, non destiterunt etiam aliorum ordinum Missionarios impedire, mes stare & persequi in regionibus Iaponiae finitimis, china, o Ton quino, Cochi noli ina, &e. Primus namque Religiosus, non Societatis , chinam ingressus post Matthaeum Riccium , & paucos alios e , Societate, fuit Martinus de Loiola , nepos S. Ignatii Fundatoris Societatis , Praedicator Apostolicus Seraphici ordinis S. Francisci: qui obtenta licentia publicam erigendi Ecclesiam quam Socii necdum potuerant obtinere ) modico tempore plurimos infideles fecit .christianos. Cum enim Apostoli eo modo Evangelium praedicaret, nudipes, sacco indutus, libenter audiet,atur a gentilibus , ipsius paenitentiam admirantibus. Sed ista invidiae causa fuit Sociis , ipsumqtie propterea apud
Provinciae Gubernatorem a censerunt, velut potentissimi Hispaniarum Regis exploratorem, eoque attulo eX- pelli fecerunt , uti contestantur Illustrissimus Navarrete tom. a. pag. 4sa. & R. P. Bonmcntura Bagnes Ord. Μinor. in sua Relatione eorum quae in China contigerunt ab Anno I 649. ad I 662. Anno I 6ia. duo Religiosi saeri Ord. Praedicat. Ioannes Μaγor , Ω Bartholomaeus Martinea, ex Manila in
Macam Μacao pervenerunt, inde in Chinam transmeaturi , ut ibi Evangelium praedicare ut. Vertim a
137쪽
Iesu itis prohibiti fuerunt, prout testatur Illustrissimus Navariete ibid. pag. 4Τ9. Anno Chinam ingressi duo alii eiusdem ordianis Rcligiosi, Ioannes Baptista de Μorales cum socio suo , & 4ntonius a sancta Maria ordinis S. Franeisci , teste eodem Joan. Bapt. de Μorales in sua Relatione , a quodam Iesulta & ipsit ab Evangelii praedicatione pro hibiti puerunt. Cumque P. Angelus a S. Antonino OMdins Praedicati qui Anno i 63 o. illuc pervenerat j ad Jesultam illum ob negotium urgens accessisset, ab ipso irreligiosum istud responsum accepit : Non possum te
hospi tio recipere ρ quia id mihi is Superiore meo prohibitum est. D euve tibi; si enim aliquo hic tempore subsistas, a Mahsratibus hujusie civitatis comprehenderis. Enim vero certa est apud Socios regula ' inquit Νavarrete pag. 4ao. aliorum ordinum missionariis hospitium denegare. Quae regula , Christianae charitati, Apostoαticoque spiritui prorsus. adversa, anno 167 . adhuc in viridi apud Socios erat Ohservantia, ni multis demo strat ex cmplis ἱ quemadmodum & ex testifieatione Religit si omni exceptione majoris, anno illo I 674. sibi facta. Tametsi religiosiores aliqui Iesu ire eam impro-
harent, ipsique soli hospitalitatem a Christo & Apostolis tantopere commerula tam eXercerent.
Praenominatus quoque P. Antonius a S. Μaria apud eundem Navarrete pag. so. testimo ilium perhibet . se a P. Μanuele Diaa, Jesultarum Provinciale, seu, ipsius jussu , a famulis ipsius , a Civitate & Curiae Nanquinensi, manibus pedibusque ligatis , non sine harbarie, expulsum fui sse , diuque in domo quadam
rurali , velut in carcere violenter detentum , ue Evangelium praedicaret, & ut pedem extra Chiuam referre compelleretur Alia exempla plurima, eaque indubitata, expulsionis. Dominicanorum Franciscanorumque ex Imperi u illo,
ter aulaitas, ad hoc Iudicum saecularium, sibi ad duorum , etiam post Bullam illam Urbani VIII ministerio utentes, videri possinit in rurali praehi ca Iesu itarum volumine VII. P. 3. ca2. I. ubi lector solidae
138쪽
neietatem Iesu. clangor. V I. 8 3
eonputatas inveniet imposturas, cavillationes & vitilitiagationes , quibus eorum Veritatem obscurare nituntur
Sufficiat hie testimonium addere Illustrissimi D. Pa-Iasoxii in ejusilem veritatis confirmationem. Verba ipsius ex epist. ad. Innocentium X. snpra laudata ) hio repetere non pigebit : Vseid interest quod Res ita ethnia
eas nationes radiis fidei illuserare videantur, si ethnicσ-rum quam plurimos non recta faerae legis indictione eaDehi ne s neque rectὸ ab aliis Religionibus eatechi ri s-nunt. Imo a Provinciis Gentilium relegant, ess expellant operariossanctusemos manu etiam gentilitia ethnsa ea , arcent, recludunt, in arcerant, fugellaui, reo. Inter eos qui Jesultarum opera taliter vapularunt, anctissimus Episcopus ille nominatim refert Reverenis
dum P. Μagistrum Joan. Baptistam de Morales , Oris. Praedicat. Virum doctum, D' follieitum chinicae fidei propagationis , qui etiam pro ea diri λὸ ωapulavit, ΤΥ primitivorum Murorum exempla plurima es pusus , Didaei de Μorales, Societatis Apologistae, cavillation ,us fureiactὸ ξ f eruditὸ respondet. Tametsi ex hactenus dictis Jesultarum adversiis aliq- tum ordinum Religiosos invidia manifestis demonstrata sit argumentis : amplius tamen a sanctae memor in viro , Ioanne Baptista de la Nuga , Ordinis Praedicato xum , Aragoniae Provinciali, Episcopo Balbastrensi stAlbarieeusi, in libello supplici ad Philippum II. Hi sp, niarum Regem , demonstratur eX eo quod molestὸ se rentes honorificos titulos ac dignitates , quibus sacer.Ordo ille nobilitatus est, illos & istas Domini canis surri pere, Societatique suae acquirere enixe tentarint, titulum utique Praedicatorum , Sacri Palatii Apostolici magisterium &c. Tempore namque Gregorii XIII. apud quem omnia poterant, nihil non moVerunt, ut Sacri Palatii Apostolidi magisterium , quem sacer ille Orco a tempore S. Dominiel possidebat, ipsi auferrent. io Societatemque transferrent, eumque in finem isti Pontifici adeo importuni fuerunt, ut negotium istud Emia
139쪽
proponere compulsus fuerit. Verum importunitatem eorum , seu potius invidiam , Eminentissmi Patres irr tionabilem, aequitatique parum consonam censueruII .. Oh servitia magna Ecclesiae, a quatuor speculis, per sancti Dominici filios praestita, tantoque maiora ipsorum quam Jesultarum erga eandem merita, ut La Nura loco allegato de ipsis merito conqueratur, qudit pro viribus aennitantur, ut famam ibis eripiant. Illi enim ies fiant, . inquit, qui nobis praeripere moliuntur titulam PRAEDI cRTORUM, qtiem ad S. Dominici obsequio recognoscemia, nobis conce sit con movit Gelasid. . O cium pariter Magistri Sueri P abitii Apostolici, quod ab ipso S. Dominiaco ad haec usque tempora imperturbati/ tenuimus, auferre nobis Romae tentarunt. . . . In tirbibus in quibus consit ut aiunt Academia , omnia movent, ne cathedras obtinea-mtis.... Sexcenta p=oferrem alia ZelotSpiae ipsorum at-gumenta , de quibus jusὸ conqueri possimus. Et quaenam tantae ipsorum adversus Praedicatores in vidiae causa Τ Ne videantur ipsis doctrina ct meritis si periores , vel certe pares. Quam etiam ob causam , Meet a S. Ignatio Fundatore suo per suas Constitutionis. adstricti sint ad sequendam D. Thome doctrinam , eam non sollim sequi dedignantur , seil Ω sequentes ii honestis dicteriis, librisque praelo datis proscinditntia De quo etiam venerabilis ille Pater iure optimo conqueritur , aiens , quod speciosum quidem Interpretis D. Thomae titulum ex ipsis nonnulli, ipso in limine lubrorum suorum arripiunt, doctrinamque ipsius, vel in sapientiae & veritatis epitomen magnificant : ast posta modum despieiunt, totisque oppugnant viribus, prou in Μolina videre quisque potest ; qui arrepto tit ilo Interpretis D. Thomae, praemissisque magnifieis elogii Angelicae doctrinae ipsius, in illam deinde petulanter
insurgit, similis Florentinis illis, de quibus Iibi verbo abblandientibus , sed revera adversantibus , JG a nes XXII. dicere solebat, ipsos Christi fatellitibus merit, comparari, qui Christum , dato Regis titulo , colere videbantus , sed impactis alapis postmodiim irridebautienis
140쪽
societatem Iesu. clangor VII. ης ο
uis hie non miretur Patris Huylenbroueq petu- Iantiam l Haec omnia vocat maia confutas obtreitationestiura Garamantas N Indos evocatas, quae non alios fortant , si ipsi fides, qu civi eos ipsos qui ea divulgant, xedit in autores scelus , H zeloupos Ie demonstra ut qui
Causis his utatur apud Garamantas ct Indos : ne ibi quidem ei fides habebitur , uhi tot exlsant exempla Zelotypiae, Proterviae, rebellionis adversiis Legatum Apostolicum, Episcopos, Vicarios Apostolicos, alios-q- tum seculares . tum regulares cujusvis ordinis Μi stanarios. Similia vero in Europa canere , quid m1iud is quam causam suam prodere 3 Quis ignorare potest Jesultarum molitiones in Europa adversus canoni- eos Regulares , Patres Oratorii, Benedicti nos, Dominica nos &c Τ Prudentiae foret Iesu itis de his altum silere , ne plura quam vellent in vulgus spargantur.
Quis non gemit diim Jesultas videt vehementissime& pertinacissim h discerpere R dilacerare quoscumque pios libros eorumque autores etiam ab Episcopis approbatos , qudit ab ipsis vel ab ipsorum fidis non sint
eompositi. uani exoptet Sotietas omnium ordinum operarios inpostolicos in China, convincunt quae nuper acta sunt in Μacao adversus Cardinalem Turnonium. Sed ne prae occupemus relationes de iis edendas ': haec praelibasse sufficiat ad Huylenbroucq protervitatem retundendam.
suarto reformauda A Iesiuis paritiae. A Varitia est appetitus inordinatus divitiarum. Ino dinatio ista contingit, vel per acessum in aceiapiendo , vel per defectum in erogando , vel per nimium ad' Vide ii bellum anno III . editum, cui titulus: Eslition de Ar nouveste perseeutiou de la chine justu'a la mortta 'cardinia de Tonmou,