Tuba magna mirum clangens sonum, ad sanctissimum D.N. Papam Clementem 11. imperatorem, reges, principes, magistratus omnes, orbemque universum. De necessitate longe maxima reformandi Societatem Jesu per eruditissimum dominum D. Liberium Candidum ...

발행: 1760년

분량: 549페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

241쪽

Societatem Iesu. clangor X J V. I 8 Τ

ευγον vobis, it mestra non loquor. Si secundum hoe Evangeliuni apud Sinas praedicassent Iesu itae, ipsis non permisissent cultus superstitiosos & idololatricos, erga

Conlacium, chin-hoam , Parentes defunctos &c. uti pote quos superstitiosos esse, non merὸ politicos S. . Congregatio anno 164 . sub Innocentio X. & anno 1 s69. sub Clemente IX. & anno I7o . sub S. D. N. Clemente XI. ac tandem anno Irto. definitive , omni in contrarium appellatione etiam sed S. Sedem reiecta,

iisdem Summis Pontificibus approbantibus Ω confirmantihus definivit. Insuper Apostoli infideles ad fidem eonversos, ct hn haptizatos docuerunt servare mandata omnia iuxta Illud Μatth. vlt. Docentes eos fervare omnia γα Rmque

indavi vobis, in quibus haud dubie Christus Εeelesiae mandata comprehendit, utpote cui 1 fidelibus ohediri voluit: maxime in iis quae Spiritu Sancto institanis Ecelesia & Apostoli praeeeperunt, ut quadrage simale ieiunium, & ritus in Sacramentorum administratione servandos &c. vertim nec quadragesimae, nec Rituum istorum, nee festorum observantiam, nec Dο-minicis diebus a labore cessandum Μissionarii Sinenses ἐEocietate docuerunt, sed Sinensium libertati ita reliquerunt, ut nec jejunarent unquam, ne die quidem Veneris sancto, nec missam diebus festivis audirent, ne die quidem Phlahae, nec a labore diehus Festis , vel D minicis cessarent, nee ad Eueharistiae & poenitentiae sacramenta semel saltem in anno accederent &c. uti deis monstratur Μoralis practicae Jesuit. to. a. pag. II. stra. Saltem pro istis oportebat ipsos consulere S. Sedem,S non a seipsis ista permittere. Audivissent 1 Paulo III. per Bullam declaratum esse, Indos ad jejunium teneri in vigiliis Past hae α Natalis Domini, & saltem omni-hus feriis sextis Quadragesimae ; nec ipsis licitum esse diebus Dominicis laborare , nec in diebus Natalis Domini, Circumcisionis, cto. prout thidem videre est.

Sinensibus etiam Sacramentum extremae unctionis Iesu itae mulieribus eonferre noluerunt, nec oleo Cateis

chumenorum eas ungere, etsi fieri possit salva honest te

242쪽

le , adhibito ad id calamo , vel stramine μIoninprout Dominicani R Franciscant, istis in Regioni hus , ubsque ullo inconvenienti & scandalo faciunt. Viiiij

nec ritum istum omittendum esse, idem Ρontifex declaravit, ut videre est ibidem pag. IS. Ad haec usuras exorbitantes, triginta in centum, Contra

Christi mandatum, Jesultae permittebant in Iaponia &Sina cuti demonstratur thidem pag. I s. ubi etiam erubescebant Iesum Christum Crucifixum praedicare', sul ii m praedicantes gsoriosum. Ibid. pag. o. & seqq. Siccine fecerunt Apostoli 3 An hoc non est a seipsis sera sensu o Evangelium praedicare 3 An non Scriptura diistit : Dicite in nationibus, qtita Dominus regnavit ii Liagnop An erubuit Paulus praedicare gentibus Iesum Crucifixum 7 Misit me Christis. . . mangelizare inquit I. cor. I. non in sapientia verbi, ut non evacuetur crux Christi. Verbum enim crucis , pereuntibus quiadem stultitia est : iis autem qui falvi fiunt. . . Dei vir tus est. Scriptum es enim, Perdavi supientium sapientium, re prudentiam prudentium reprobabo. . . Nonne sustum fecit Deus sapientiam hujus mundi 2 Nam quia in Dei sapientia nou cognovit mundus per sapientiam Deum, placuit Deo per stultitiam praedisationis salvos facere credentes. Guoniam re Iudaei signa petunt, ου Graeci

eumque ipsis Sinenses ) sapientiam quarunt: Nos autem praedicamus Christum crucifixum , Judaeis quidem scandalum, Gentibus autem sustitiam , ipsis antem vocatis Iudaeis atque Gracis Christim Dei sirtutem, re Dei sapientiam. ia quod Rultum est Dei, Iupient es hominibuτ. . . Sed quaestius funis mundi , elegit Deus,

tit confundalsapientes . . . ut non glorietur omnis caro meo pectu ejus.

Se eundum sapientiam ergo saeculi, non secundum Dei sapientiam , Iesum Crucifixum Sinensibus Jesultae praedicare erubescebant, ne sapienti hus hujus taculi stultitiam praedicare viderentur. Quia, ut S. Antonianus ait in 1. ad Corinth. ista erat sapientia plaudο- Apostolorum , qui ne stulti. viderentur in oculis sapientium S urudentium hujus mundi, christum praedic hant

243쪽

ncietatem Iesu. clangor. XIT

modo conformi sapientiae R prudentiae hujus tirundi, evitantes id omne quod ei stultum videbatur. Per eandem prudentiam & sapientiam saeculi in Minsione Sinae autori tite in Se famam sibi apud Imperatorem . Principes x populum quaesierunt, non per vitae sanctitatem & austeritatem, per Chri itianam pau-Pertatem , humilitatem, patientiam, 2 ad omnes mali siletudinem, quemadmodum Apostoli, sed per divitias, per dona & munera, per scientias naturales, ducendo Mathemati eam , artem militarem, methodum conficiendi solaria, seu seioterica , sidicularia organa, astro labia, calendaria &e. iisque apte utendi. Num quid ea lacris in Missionibus docuerunt Apostoli 3 Numquid humanis istis mediis autoritatem sibi conciliarunt, ct primarias regnorum dignitates saeculares, Mandari- Iratus &o. assectarunt, quemadmodum Iesu itae Adanaus Schali, Martinus Martinius, Franciscus Figuero&e. quorum dignitas prima erat post Regiam , ipse ruinctiam Viceregum dignitate superior, .incessus pom podfus 2 fastunius in Sede eburnea auro Ornata, a quam tu Dr, sex, Oisto viris gestata, praecedentibus conopaeis pretiosiis, subsequentibus asseclis, Lanceariis, Boi harilariis , militibus peditibus Ω equitibus De. Νumquid sic in celsit Rex Regum Dominus Jesus 3 O Socii Iesul In eo ne Socii Iesu 3 Quam belli imitatores RSocii Jesu i Uhi votum Sociorum de non acceptandis dignitatibus 3 Christus Apostolos mittens ad praedicandum in universo mundo Evangelium. levi inibit me Pater, inquit, H ego mitto vos, ad eruces utique, adversecutiones, ad opprobria , ad humiliatio ues, non ad saeculi delicias, gaudia, pompas, honore ἰ, dignitates &c. Quid vero Paulus 3 Humilis fum inter vos

inquit I. Cor. IO. J . . . in carne enim ambulautes, usu scandum caruem militamus. Nam arma militiae no os

non carnalia sunt, sed, medias inter cruces & humiliationes, potentia Deo ad destruelionem munitionum, conflia defruentes, & omne in altitudinem extollentem

os adversisnientiam Dei, V in captivitatem redigentes

244쪽

nuem in ellectum in obsequium Christ. . . Pro re quor placeo mihi in infirmitatibus meis prosequitur c. I a. in contumeliis , in necessitatibus, tu persecutionibus, iuungustis pro Christo. chm enim infirmor, tunc poteratum . . . Signa Apostolaim mei facta sunt super vos, non

in honoribus & pompis saeculi, sed in omni patientia , in signis, ει prodigiis, D' υirtutibus, Nam uti c. II. dixerat, Minurer cinisi fuia ego in labore V aerumn iv vigiliis multis , in fame miti, in jejuniis mulsis in

frigore N nuditate. Martinius vero Μandarinus Jesui ta semper in veste praeclara, tu mundanis visitationiis hus, in conviviis ad quatuor horas ia amplius protra ctis , exquisitissima bibens vina , cibos edens delicati iasimus, ut videre licet in morali praetica tom. a. p. 99. Quam belle sic paratus ad praedicandam poenitentiam,& aretam caeli viam i Quam potentia Deo sunt arma ista ad destructionem munitionum , & omnis altitudinis extollentis se adversus scientiam Deil Nou istis profecto armis filios Israel ab AEgyptiaca servitute Μoyses li- heravit , sed per humanae gloriae, vanitatum ac deliciarum contemptum : quippe negavit se esse sitium sit Pharaonis , magis eligens assigi cum populo Dei, qudm

temporalis peccati habere jucunditatem, majores dimidias intimaus ιhesauro AEnniortim unproperium Christi. Hehr. XL. His armis Μoyses factus est adeo potens Deo ad de fructionem munitionum, ut dignus fuerit, qui dicere. tur Deus Pharaonis, ipso Pharaone usque adeo potentior, ut ipsum cum universo exercitu suo submerserit in mari rubro. Fugiendo potentia, tantam a quia, te puratiam, ait D. Ambrosius. Quisquis ergo , saeris in Μissionibus fieri vult potens Deo ad destructionem munit unum Principis tenebrarum, quisquis apud peccatores & Reges infideles, in sacra esse vult

authoritate ae veneratione, ad regnum diaboli destruendum , saeculum contemnat, dominicaeque Passi

nis ignominiam omnibus saeculi divitiis , deliciis & honoribus anteponat.

Μeminerit quoque sacer Missionarius, vim omnem praedicationis suae, fundatam esse oportere in virtute

245쪽

Societatem Iesu. clangor XIV. 19x

minicae crueis ae Passionis, non in industriis, nisfin scientiis humanis. Ecclesiae proinde Sinicae magnum Bonum non procuravit Μatiliaeus Riceius quidquid P. Κirherus dixerit in Sina illastrata in eo quod sequentes post se libros Sinensi id iomate reliquit, Ma-rhematicam practicam Gavii. Sex Libros Euclidis , cum parvis ejusdem clavii notis. Sphaeram ctisdem. chartam generalem geographicam, cum historia popul frum. Phasiora tractatum. Methodum conficiendi as in Iabium , eoque utendi. υ Artem conficiendi fidicularia o

gana BD. Quanto maius Ecclesiae Sinensi bonum pro Curasset, ei relinquendo libros Evangeliorum , Acta QEpistolas Apostolorum, Opera SS. Patrum &c. in Si-a ensem linguam translatat Id utique Iesu itis Summus Pontifex commendavit : commendavit inquam S.

Scripturae in Sinicum idioma translationem , atque ut Sinica lingua missas ibi eclebrarent, breviarium recitarent , Sacramenta administrarent. Verum licet ex ipsis non defuerint, qui, linguam illam lassicienter cauIentes , suam ad id operam libenter impendissent, hoe ipsis Superiores ipsorum non permiserunt, eo commentitio praetextu , quod id ipsis arduum , periculosim, parum neeessarium fuisset: quasi rem pes iculosam , α Parum necessariam Pontifex ipsis commendasset; n vique saltem Testamenti traductio ipsis magis ardua Iongiorisque temporis opus fuisset, quam traductio tot profanorum Μathematices librorum. Sed quid 3 Peristorum traductionem ethnici Imperatoris gratiam α avorem , Ω apud ipsum honorem magis quaerebant,

quam spi ritualem populi ginensis profectum Τ Christi

oque crucem & passionem isti populo notam facere Crubescebant, quam per sacrorum librorum illorum translationem didie isset Non sic proiecto Apostoli . non sic Moyses , qui, ut Ambrosius dicit lib. 6. Hex

meron c. a. Eruditus erat in omnis lautia AEnpti

xtim ; sed quia spiritam Dei aecep t. quos Mini ex Dei ,

inanem illum H u vatirium Philo ορ- doctrinam, v xiιatis rationi posthabuit ἱ nec eam ad captandum ex ea

ud Regem & populum AEgyiti, νε tiam, gloriam

246쪽

De necessitara reformandi

& lavorem usurpavit, sed ea descripsit, quae nostr ρὸ

accommoda fudiensit, quὸd terram fecerit Deus, quos produxerit terra, juxta Dei omnipotentis imperium, operationemque Iesi, virgulta de terra, ess omnem cunmam Siventem secundkm genus fatim. An ilis putavit dicendum , quantum d patio aeris occupet umbra terrae, etim Sol recedit is nobis, diemque abducit, inferiora axu IIuminans t Et quemadmodum in regione mundi bustuν ncedens Lunae globus Fotis faciat 8 Quoniam quae nihil ad nos, quas nihil profutura praeteriit. Vidit enim ira Saucto Spiritu non illas marcescentis jam sapieutiae vanitotes sequendas, quae rebus inexplicabilibus mentem usin stram occupant, luduntque operam; sed ea potius deferubenda, qua ad virtuti pectarent profectum. Inhaerea Fergo Propheticis, Evangelicisque , Ω Apostolicis dictis prosequitur Ambrosius) nee Spiritus Sancti quasi Oilia

deripedivi habeamin eloquia. In quibus meditandis, populoque explicandis Μissonarii tempus suum potiris impendere debent, quam in Philosophicis, Opticis, Μ athematicis & Geographicis illis, in quibus Operam tempus impendere, sacrum Μissionis opus potius impedit quam promovet, ipsis ex una parte sustura n-λo tempus necessarium ad orationem aliasque ministerii sui functiones , ipsos fumo quoque vanitatis led

aude gloriae pascendo ue per mundanae eruditionis famam & admirationem: ex altera parte moras interponendo aliorum conversioni & applicationi ad ea quae eoneernunt ipsorum salutem, dum ipsoruin fovent cuinxiositatem. Denique sacer Μissionarius nee suam, nec suae So-eietatis, seu Instituti gloriam, nec utilitatem quaerere fiebet, sed Jesu Christi. Neque enim Christus gloriam suam qiKesivit, sed gloriam Patris sui, juxta 1 litii Joan. 8. Ego non quaero gloriam meam. Nec Ape stuli gloriam suam, vel Apostolici Ordinis sui quaesierunt, nec docuerunt ut hominibus placerent, prout ipsi mei testes sunt, I. Thessal. a. Ita loquimur, non quo. si hominibus placentes: neque enim aliquando fuimus iusermone vidulationis, neque in oecesione avaritiae: Unde α

247쪽

sultas quaestiones , ῆς genealogias , N contentiones, ρο ρ gnas legis glossis a se confictis adulterando verbum Dei

devitarunt tanquam iuus iles N Uanus, si ve ad silutem non proficua . Ad Tit. 3. Nec loeuti sunt placentia,' ut populorum eratiam silii conciliarent. Nec propriam utilit item quaesierunt , sed multorum salutem. Ea propter aliis Christum evangelizantibus non inviderunt, nec ullam ipsis remoram vel impedimentum Obiec runt , multo minus ipsos prolithuerunt ό quin potius daeo gaudebant, prout exemplo suo Paulus ostendit ac Philip p. I. Quidum propter inυidiam SV contentionem ἔquidam autem V propter, bimam volnutatem Christuus

praedicant. Guidam ex charitate . . . quidam autem ex Con

tentione. . . existimantes presssuram se fuscitare vinculis meis. uid enim ' Dam omni modo, , e per oci usionem, sue per Ueritatem Christω annuntietur . H in hoc gaudeo ,

sed gaudebo, Ab isto spiritu Apostolico certum eleJesu itas admodum recessisse in Iaponia , Sina, Cochin-china , Ton quino sto. per invidiam suam , Zelumque amarum, quo tot aliis Missionariis tot impedimenta objecerunt, ne Christum in vastissimis regionibus illiu annuntiarent, nihil pensi habentes tot millena animarunt millia in pagani sino potius interire, quam per aliorum ordinum Religiosos ad Christi cognitionem adduci , α Christianos fieri, prout demonstiatum est Clangore sis Fastidiose haec rejicit P. Huylen broucq , non magis

ipsum feriunt quam color aliquis caecum : adeo ol tuta ipsi me is, ne dicam depravata. Adeat scripta 1 quindecim antiis edita tam a Patribus Dominii canis quam hΜissionariis secularibus, legat, st, si fieri potest, intelligat. Reddet tunc gloriam Deo, & fatebitur , Jesu itas , quales nunc sunt, minitne idoneos praedicando infidelibus Evangelio.

248쪽

c LANGOR XV.

Duo restimo, tu Isiilis reformanda es inrou mentiendi, . N alios sibi invisos, calumniandi licentia.

AB eo tempore, quo Jesultae in Seholis , libris R

Thesibus suis docere ausi fluit, esse probabile, quod mortaliter non peccet, qui in defensionem hon ris sui, injuste laesi, falsum alteri crimen scienter imponit ' quod profecto est contra Dei legem , generaliter& absque exceptione dicentem , Fufiam testimonium non dices; h cujus generalitate si privata liceret autoritate, absque ullo in Scriptura vel Traditione fund meiam , exeipere, similiter ab aliis pariter generalibus Dei legibus excipere liceret; de Christiana proinde disciplina actum esset, ct de tota religione, dum nulla foret lex divina, quamlibet generalis, a qua inauditas toti antiquitati exceptiones post sexdecim saecula, fas

non erit comminisci) ab eo, inquam, tempore, mirum quantum mentiendi , Ω innocentissimos quosque calumniandi praxis apud Socios hene multos invaluit. maximἡ postquam Tamburinus l. s. in Decal. c. a. f. a.

abominabili illi opinioni addere ausus fuit, incertum sibi esse, an praxis illius fieri nequeat licite, ab urulla culpa: Incertum mihi est, inquit, vii id post fieri liciιὸ ne ulla ev n. Et quidem Lugo sie habet: omtum est non licere... sed quoniam tota culpa refunditur, in mendacium N perjurium . sequitur quassio. Si forum esset mendacium ejuramento , non esset mortale: quia quamois hoc mendacium t absoluιὸ de mala graυi eontra proximum s tamen eam jusὸ is me hoe damnum in . fru-' Consulat P. IIuylenbroueq Gasparem Hurtado, Di- eastillum apud caramuelem Th. Fundam. pag. SO. Apologiari casui staram. p. I 27. Iag. Ia'. Theses Lovanienisses anni I 6 s. & desinat proterve negare doctrinam hanc. st la Jesultarum unquam emanasse.

249쪽

peietatem Jesu. clangor X V. x9 ς

feratur , non esset reputandum ad grave. Secundo , etiam accedente iuramento , ptisti adbiberi aequioocatio , seu mentalis restrictio , tum is me, tum ab iis quibuaes certa innocensia mea : se vitari perjurium, seu mentiscium 3 quo spissio . . . non funt huic doctrisDe contrarii communiter Doctores, nec irae De Lugo. . . Ad

huc tamen incertum id esse pronuntio No. Legem ergo iii prohibentem pronuntiat esse incertam. Cui si addatur alterum probabilistarum prinoipium , legem incertam nullum praejudicium adferre libertati; utpote quae in illa incertitudine est in possessione, quae cum secundum ipsus sit certa , ligari nequit lege incerta ;hinc inferunt probabilistae eum Caramuele Theol. fundam. n. I. OQuem actum humanam esse licitum , qui non impingit evidenter in aliquam legem obligatoriam evidenter. Ρer consequens absque incertitudine concludunt, supradictae opinionis quam merito ab δε-

milisthitem dixi praxim licite fieri posse , absque ulla

culpa.Hine, inquam, non mirum , qudit praxis illius aptui Socios qui longe majori ex parte sunt probabilis lae

adeo invaluit. Nam , ut sapienter clarissimus Vir Patac balis epist. Is . FacIle cuique persuadet amor sui, in-

,, juste se ab alio peti ; sed nulli facilius quain Jesu itis,

,, quos tantus mentis tumor excaecat, ut in scriptis

is suis eam de se opinionem haberi jubeant, tantum do,, Ecclesiae honore detrahi, quantum de Societatis suae is gloria detrahitur. Itaque monstro simile furet, si ,, non hanc doctrinam usu saepissime frequentarent.. ,, Nemo igitur jam stupeat, Jesultas calumniari: tuta ,, enim conscientia calumniari se putant' arbitranturque obsequium istud se praestare Deo, dum suae praestant Societati, seu tuendo ipsius honori. Aliunde vero pro ea qua pollent in saeculo gratia & notestate, hominum iustitiam non verentur ἔ adverti' ipsam quoque Dei justitiam in conscientia se tutos existimant, dum id faciunt pro tuendo Societatis honore; pro ea denique quam conceperunt de doctrina Suciorum se rum non minima orinione, id se facere existimant pro I a tuenis

250쪽

asis De necessitise reformandi

tuendo societatis honore, quod pro tuenda Reiune doctrina Sociorum suorum. Quid enim nisi hoc intelligi voluit R. P. de Linget des Provincialis desultarum Franciae, dum respondens amplissimo D. Decano Μetropolitanae Ecclesiae Pariasiensis, obiicienti, mirari se , quod a Jesultis tam Oh-stinate sustineretur omnibus invisa Casu istarum Apol gia, respondit: Sibi fui ue permolestum ese, quod Esther ille tantos causaret rumores non posse is en eum

non defendere, quod tu in tuarum suorum tuitionem comsoriptus esset. Ex illo itaque fonte tot Sociorum mendacia, impo- sturae & calumniae profluunt, inquit, laudatus Paschalis. Hinc illae extiterunt Brisaeerit e Societate tantis projectae calumniae , ut censura Arehiepiscopi Ρariai,, siensis fuerit configendus. . . Hinc & illa Crasseuis audacia, qua tot impost uris Aurelianensem cathedram polluit, ut his commotus Aurelianensis Erin,, copus, illi, tanquam publico sycophantae, sacri concionibus interdixerit 9. Septembris is hisce ,, verbis : Sacris concionibus, per totam hanc Discedi ,, fratri Joanni Prtileto, Societatis Iesu presbiero, iu- is ter dicimus, ne quisquam ejus contionibuι inteist , . D sub poena lethalis inobedientiae edicimus, quod praeci . ,, cim frater Crassitus concionem habuerit mendaciis υ,, culumniis refertam, adversis pr.ecipuos Aureliae δε- cerdotes, quibus fatiῖ N mendaciter a xit has pro- is psitiones, Μandata Dei esse impol sibilia. Nunquam ,, resisti gratiae interiori. christum non esse mortuun pro omnibus hominibus , aliaque ejusinodi, ab In D noceatio X. damnata. Ilino rursus atrox illa calumnia, cujus historiantidem Clarissimus Vir edisserit ibidem, dum contentionem exhibet, quae Lugduni inter Iesu itas, &Puteanum Sancti Nisi Paroelium intercessit. Anno, inquit, I 649- librum cui Milus, Osscia boni christiani erga propriam parochiam, aloersus eos qui fideles a parochiis abfrahunt. . . Authore Capucino, Puteanus e latino in vernae ulturi

SEARCH

MENU NAVIGATION