장음표시 사용
71쪽
jam relaxatam prudenti mis N perspieuei mis clemen.
sis VIII. octilis conspicientibus 8. . . . me alia Religio adeo int gros V antiquos mores Ecclesin laxavit, postqvam is primitivostio fervore discessit
scriptis intelligo ,mexemplo aliquorum Di ordinis Pr fessorum circa furus , eiron praecepta Ecclesiae U Deo logi , circa omuem Chri lanam vivendi rationem, principiιὸ quanitim attinet ad dominam 8 Ita tit arbitraria euὸ videatur la probabilis omnis tu Geloia moralis Theologia. Cognovi quosdam Isiuae praeceptores, imhae mea Diores Angelopolitana fatis adolescentes bisu
dem aetat s trigimu annυrum metam nondum ait Grant ) fairos, fortes, robustos, qui , elium D vigiliis Deia para' edi Sanctorum , in quudrugesima fuera ut mihi nuntiutum es ) ueque lacticiniis, neque ovis ablinebant, neque jejunabant sua alia Religio in Ecclesia Dei telonium exemcuit , pectiniis faeneravit, H in suis propriis domibus m eella, Ef alias impurusinias incinns in propatulo h hisit i. . . Vuae olim Religio foro bonisque etisit, in profanis conmerciis V contractibus maris terraeque totum ierὸ orbem , muximo faecularium fandalo re admiratione compleCit ' Certὸ haec omnia, tua ad faecularia commercia propensio, non ab eo videtur inspirata, qui dixit: Noumte sis Deo servire H mammon . . . . Ac tandem, Beati e Pater, quid interest quod is Ditis ethnicias nationes radiis fidei illustrare videantur , Iethnicorum quam plurimos non rect uora legis indictione ecteremant, nec rectὸ ab aliis eatechi rismunt 8 Imo a Provinciis gentilium relegant V expellunt operarios fam fusimos V dodii duos, manu elium gentilitia ου ethnica arcent, recludunt, incarcerant, flagellant 8 uis ordo Ecelesiasteus cum alio Ordine Ecclesiasteo hoc egu 3 a culo non es auditum , tuli aemulatione-imperfectimiama zelat pia Chrisianos propagatores, magiseros etiam riseiunos, ctim animarum pernicie H jactura , is vinea Domini inculta operarios restore, ac Quoisinos projicere
expellere. Diuiti sed by Coost
72쪽
Tota mele et chinica conremiscit, Pater faucis, D' se non tam edoctam, quam dρceptum ab lys Jefuitis in ei puri suus documentis re rudimentis inclamat, D'toto jure Ecclesiastico orbatam, crucem Domini reclusam, gentilicos ritus permusos, Ef verὸ Christianos, non tam introductos quam laedatos dolet , Christianizautes idol latras , ilolatrizantes Christianos s in una eademque
mensa, templo, aris, sacrificiis, Deum Belial, D' , sub larva chrisiana, idola et enerata, vel potius, fit bgentilica larva , fidem sanctusimum defaedatam Mynti iamὸ conssicit. Ista, aliaque ejusmolli horremia permulta, magnopere scamialosa, eadem in epistola, sanctus Episcopus ille prosequitur, atque exinde concludit Societatem ingentissima Ecclesiae allaturam detrimenta, nisi reformetiar, vel ad Clerum saecularem reducatur. Idem etiam censuit Alanuq de Sol minitiae , Cadurcemss Episeopus, & ipse vitae sanctissimae, sicut & miratulorum gloria elarus, in quo primitiva Ecclesin antistiatum vita rationem enituisse Conten nus testatur in Theol. mentis ς cord . to. a. dissert. I. e. I. Nam, inquit, ,, per viginti circiter annos Episcopatus orationi menis,, tali quinque horas quotidie vacabat. A carnibus, pis- ,, cibus & ovis abstinuit, solis leguminibus herbisque
,, ineonditis contentus. Libertatis e celesiasticae intrepia D dus propugnatur. In dioecesi peragranda continuus, di, pater pauperum. Canonicorum Regularium vulgbde,, Chaneelade ) restaurator ; virtutum omninm comperiis
,, ilium, & signorum ut dicitur in ejus vita nuper scrip-
,, ta patrator. Vir ergo talis ac tantus quatuor ante obitum suum mensibus, Ahbatem Ferrerium, Albiensis Episcopi Vicarium Generalem , summoperὸ rogavit, ut ex parte sua notum hoc aliis Galliarum Episcopis fiseeret , Ibi Iesiiturum doctrinam Ef dis iplinam diligemti inὸ perspectum, nee quicquam a se pratermiorem, titipsis in viam revocaret, sed irrito labore. Quam ob rem illos a se magnum Ecclesiae flagelium , ruinamque existia
mari , indignosque quorum opera 'Ucopi ad Deum solidδgradientes, pro suarumque disceson Ialute V Militate
73쪽
fatagentes , titantur, ει ad ipsos ingrediantur ἔ ehm inae
Solmini haco obsecutus Abbas ille pientissimus , insignisque probitatis laude tota Gallia clarissimus, Illustrissimo D. cauleto, Appamiensi Episcopo , monitum ipsius notum feeit, I Illustrissimus iste caeteris Galliaeanis Episcopis in encyclica ad ipsos scripta anno I 668. in qua rationem ipsis reddit excommunicationis a se fulminatae in tres Iesu itas , ob eorum rebellionem, Ε elesiae cirea confessariorum approbationem mandatis sese submittere pertinaciter recusantes. Qua in encyclica ipse quoque Sol minthacani moniti veritatem quotidie magis & magis sese experiri gravia ter conqueritur, prout videre liceb in scripto, cujus titulus est : Relatio eorum quae contigerunt in controversa, inter D. Episeopum Anamiensem N Je itas Collegii ejusdem civitatis. Μendacem proinde fabulam Appamiensi Episeopo Abbas Ferrerius non enarravit, dum ipsi monitum il- Iud Sol miniliaci communicavit, prout ipsi Ρ. Telli ex mendaciter imponit, sed certissimam veritatem, cui soli ii contradicunt, quibus propositum est, falsum honorem suum per ipsas quoque imposturas, 1 calumnias & mendacia tueri , prout Ρ. Tettier in libro supra memorato tam frequenter facit. Toti namque Galliae notissima est . ut supra dixi, Abbatis illius probitas m gna , sinceritasque ah omnhspecie mendacii alienissima. Qui & veritatem illam. in carcere per Jesuiticam pro ea vulgata persecutio neui detentus, de eaque 1 Sorbonico Doctore, jussu Illustrissimi D. Archiepiscopi P risiensis juridice interrogatus, Christiana cum simplicitate, morti proximus respondit se per Dei gratiam
omne mendacii genus abhorrere, cum omni proinde sinceritate afferre , veritatem illam adeo certam ess e , ut eam ad ultimum usque spiritum defensurus esset, nec potu illa eam non reddere publicam, ad id jussum a tam sancto Antistite , proxime ante mortem, nihil aliud in jussione illa prae oculis habente, nisi publicum Eeclesiae bonum. Qui
74쪽
peietatem Jesu. clangor II. ro
mihus omnibus ante oculos positis, videbit quisquis Ecclesiam amat, sine ratione in comitiis i. Decembris Iss . Sorhonicam tubam unanimi consensu non ins nuisse, quod Societas, nisi ad priinaevam suam institutionem a qua defecerat quatuordecim a sua fundatione annis ) reformetur , videtur in negotio Mei perieul Io, pacis Ecclesin perturbativa , nionasticae religionis me sua, ου magis in defructionem quam in aedificati
Neeessitatem longὸ maximam reformandi So iumtem, manifestim faciuut vitia maxima in ea δε-
minantia V Itia illa elangore praecedent enarrata ae testificata vidimus a viris sapientia, probitate , & vitae se
ctimonia celeberrimis , testibus proindὸ omni excepti ne maioribus. Et quidem vitia talia ac tanta, Eccle fiaeque ae ipsimet Societati tam exitiosa, qualia stquanta aliis in Religionibus vix aut ne vix quidem re-Periuntur, quemadmodum Innocentio X. Palalaxius rescripsit. Atqui nemo unus dubitat, Religionem ta- Iibus ae tantis vitiis deformatam reformatione summo pere indigere. Non existiment verb Jesultae, qudd vitia illa ad pro- eurandam pro modulo nostro Societatis reformati nem . Christianaeque Reipublicae utilitatem , enarranis do, laedamus charitatem. Nam si eam non laeserunt sancti st praeclari viri illi, neque nos qui sancte protestamur, eo nos fine, eodemque affectu ea enarrare , quo ipsi quo & Salvator. Ω sanctus protomartyr St phanus Pharisaeorum vitia palam redarguerunt. Nec eerte enarratio illa incompatibilis est cum charitate.
Quidquid enim iuste fieri potest ob publicum Reipublieae christianae, ipsiusque etiam Societatis bonum, cominpatibile est cum charitate. Enarratio vero illa iuste fieri potest ob publieum Reipublicae Christianae bonum ; quia Reipubliea interes cognosci malas: fieri etiam potest ob
75쪽
commune bonum Societatis; utpote cui admodum utiis Ie est publicae membrorum suorum vitia publice ena rari, ut emendentur, & quae in Societate deformata sunt, reformentur. Nec profecto duhium, ex charitate Christum, ac protomartyrem puhlice Iudaeos redarguisse. Teste namque Augustino in ps. 63. Dominus umorὸ acerbὸ a
tuit Iudaeos, sed amando. Qui & de protomartyre loquens homil. s. in ipso, inquit, erat liugua ferox, ij
Et nonne Levit. I9. I . scriptum est: Non oderis' trem tuum in corde tuo , sed publicὸ argue istum, ne habeas super illo peccatum 7 Nonne etiam Augustinus dicit serm. a. in Psalni 36. Tanto magis debemus com
memorare vanitatem eorum , quanto magis quarimus
fatalem eorum Et Gregorius i. I a. epist. 3 a. palam fiant arguendi, qui pulam nocent 7 Denique clim charit lis sit, propter comm uuia & propria proximorum mala, non sollim dolere R excruciari, animoque affici; sed opem quoque pro posse ferre, charitatis discipulo aiente I. Ioan. 3. Non diligamus verbo, neque tingua, sed opere V veritate , aperire nos oportet visis cera charitatis, tum ut Ecclesiae utilitati, ae animarum saluti serviamus, tum ut Societati deficienti pro modulo subveniamus, super qua charitatis est exaudire propheticos hosce ululatus Hierem. I. Ululate super eam : tollite ruinam ad dolorem ejus, s fortὸ sanetur. Plurimos namque praeclaros viros super Societatem uis Iutasse, deque contritione, plaga magna, multiplieiaque morbo eius vehementer doluisse vidimus , sed medicinam salutarem a Sociis susceptam necdum vidimus 3 adeoque propemodum videntur promeriti propheticum istud : Insanabilis fructura tua, pesma plaga tua, nota est qui judicet judicium tuum ad ali
gaudiam. Curationum utilitas non est tibi. Omnes a-
mutores seu superiores tui obliti Due tui, teque
non quaerunt. Hierem. 3Ο. Dum enim temporalem
Societatis gloriam, non spiritualem ipsus utilitatem quaerunt, Societatem suam bene optime valere, si
76쪽
ntietatem Jesu ' clangor. II. Ex
'non sibi, saltem aliis persuadere conantur. dicentes eum Generali suo sexto Vitellescho in literis ad omnes Iesu itas datis : Ex Ingulari praepotentis Dei heuignitate con uere etiamnum in ipse Religionis corpore spiritum tiatam , quo primum animata coaluit, eumque non modis non emortuum, sed etiam valentem ac vegetum. Et
cum Dilingensibus Iesultis in placida sua Disceptatione - Pag. II. R I. Societatem hodie vigere 'rere, inque prima Regula Fundatoris fui stare , nihil de pristius migore lenivisse, nihil novis laxitatis admisi ine, pauper talem quoque reduliam esse ad rictiorem. Et cum R, Jacobo Keller in Cavea turturis c. I 4. Societati Iesu
non es periculum , ne post aliquot annorum centurius , sibi multum diffsimilis appareat. Habet enim aromatan ptitredine praefervantia. Et cum Imagine primi saeculi Soc. pag. I . natius tum robusis proidio Mei talem fuam , etiam alve in temporum injurias armau do, orbem docuit, non omnia temporis esse spolium , sed miretitem V religionem ita muniri posse , ut nec aevum quidem eam labefacfurum esse videatur, H quod rebis omnibus exoletam quandam, seu fenectutem , seu interiatum adferre dicitur, Societ uti polliceatur aetatem vegetam semper N florentem , suaeque juventuti parem , H anu
rum tan3um cursum, non damna fensuram.
Quid huc aliud , nisi dicere cum Pharisaeo: Non sum sicut cateri hominiam 8 An non humanae conditionis est , ubi ad maximum devenitur. declinare 7 An supra humanam conditionem sola est Iesu itarum Religio 3 Ansola immunis est ii periculo , ne sibi aliquando contingat , quod tot aliis sanctissimis ae longe praecellentioribus Religionibus contigit. quae saltem post notabile tempus a primaevo suae Institutionis spiritu ac fervore notabiliter defecerunt 3 Μagna est igitur Sociorum illorum caecitas, se supra caeteros omnes usque adeo efferentium , quasi ipsi homines non sint, sed supra humanam conditionem elevati. Uerum elationem istam reprimit Spiritus sanctus Apocal. 3. dicens: Incipiam te evomere ex ore meo , quia
dicis, quod diura sum , H locupletatus, nullim egeo
77쪽
at De necessiate reformanii V neseis, quia tu es miser, ει miserabilis, N pauper
caecus, re utidus. Et Thre n. a. Magna est velut mare contritio tua, quis medebitur tibi t Prophetae tui viderunt tibi falsa N susta, nee uperiebant iniquitatem tuam,
Ni te ad paenitentiam provoearent. Viderunt autem tibi
assumptiones falsus. Longe quoque aliud de Societate
par im viderunt, partim prophetarunt S. Franciscus
Borgia, Vitelleschi, Hieronymus la Νuza, Μartyr Sotelo, Palalaxius, Sol mini hacus, ct alii sancti viri, in Societate
utique aromata non esse a putredine praeservantia, nec
aetatem semper florentem, suaeque iuventuti parem, sed vitia talia ac tanta, ut in eam induxerint putredianem magnam , & non senectutem duntaxat, sed & interitum ipsi sint allatura, nisi reformetur. Unde & pro ipsius reformatione gelosi Iesultae non pauci Clementi VIII. supplices fuerunt, dicentes : Novaqvndam misceri ει concitari mala in nostra Sodalitate , qui negat, amens est, aut caectis. Et qui in illis partiabus nihil pravi esse credit aut dicit, mavult eam aegram esse , H miserabiliter interire, quam confanescere Noalere. Et Μariana in epilogo libri suptii memoratir Nemo ,. quamlibet caecus si, negare potes Societatem a recta ratione abereare, ac propterea propediem funditus interituram, nis Deus opem feras, hoc est mentem J Ditis incipiret, ut rectὸ monentibus parere, ipsique Ie r
Ad vos igitur Εeelesiae & Reipublicae Phineipes, mea 'se convertit oratio , si opera Societatis fructuose uti velitis , necesse est ut de curandis Iesu itarum vitiis certὸ magnis ) ante omnia satagatis. Alias namque Societas Eeelesiae & Reipublicae certo certius magis obfutura est, quam profutura. Quin eam hrevi interituram, Ignatio, aliisque sanctis Iesultis credendum est; utpote maturum ei interitum ex convulsa disciplina pro certo augurantibus: Gibtis enim artibus, quove θἱ- ritu excitatu N eonsata es meietas, eadem profectὸ alem da ere eonservanda es, inquit S. Ignatius apud Μasseium invita ipsius i. a. cap. I 8. Et ut Iesu itae Di lingenses ubi supra: Ordines , qui in quibusdam nou parvi momenti
78쪽
Societatem Iesu. clangor. III et
rebus Instituti fui rationem a fundatoribus propostam. . reliquerunt, non multo tempore is scandalis immunes fusrtini, D' exitus cum fucta in Ecclesa laboraverunt. mmdiu Societas stetit in prima Regula Fundatoris Agnatii, fructus optatos tulit. Si inde dimoveri se patia eur c uti revera patitur) motu magno quatietur, nec
Pontifex, nec caesar, nec amicI, nec opes servare eam poterunt, Deo non probante.
Videat ergo Orbis universus in quam multis, Rquam magnis a primaeva Institutione sua, primaevoque Fundatoris sui spiritu Iesu itae passi sint se dimoveri, quamque vitia multa & magna in Societate sint reformanda.
Necestatem valde magnam reformanda Societati demonserant in generati vitia valde mogna , qua in Societate dominari testi domesticus ,side dignia lymus, Mariana tesatur in libro, de morbis r medio indigentibus in Societate. D Riusquam ad vitia partieularia descendamus, non
abs re erit ea in generali enarrare, de quorum ne-eetario remedio gravissimus Author ille agit in libro memorato. Ne prolixior sim, ea sub compendio referam , quae ipse fusilis enarrat. Sic ergo Mariana loquitur c. 3. S. Ignatius, prioresque Praepositi generales, non eodem , quo modernus Aqua viva) stylo usi, nec eandem gubernandi rationem despoti eam ) secuti sunt: ut mirum non sit, hodierna tractandi modo Sociorum animos offendi. cap. 4. In Societate ab aliquot annis multae fuerunt rebeIliones, aut seditiones, ex quibus magni & diuturni rancores, five animorum exacerbationes prom
Cap. s. Novitii Jesultarum, eo ipso tempore quo pietas & devotio ipsorum fervet quam maXime , eXquisitis epulis ac fructibus pascuntur variisque delieiis &
79쪽
commoditatibus adsuefiunt. Ex quo fit ut animi magnae partis Iesu itarum sint amantes deliciarum , laborum vero & molestiarum intolerantes , adedque pedi-hus iter facere, & frigus aestumque tolerare nolint. Cap. 6. Jesuitae , sub praetextu juventutis bonis moribus inbuetulae . humaniores Iiteras docendi provinciam susceperunt: sed plerumque biennium aut triennium illi profitentur litteras , qui eas neque didicerun unquam, neque discere volunt; adeoque discipulis imprimunt soloecismos ac barbarismos, quibus nunquam postea liberari possunt. Cur in Hispania tanta regnetharbaries , ejus rei principalis causa est Iesu itarum docendi ratio. Ex qua si1 damnum quod nascitur, homines benὸ intolligerent, sine dubio per publicum decretum scholis nos eiicerent. γCaP. IO. Perventum nune est ad fontem n originem nostrarum turbarum D molestiarum , quas in Societate eXperimur. Singularis ferus depastis est eam. Μο-
narchia Praepositi Generalis meo judicio humi nos affigit ac prosterniis non quia sit Μonarchia, sed quia
non fit benὸ. temperata. Haec enimvero bella est, quae quidquid attingit, populatur ac vastat, quam nisi vinculis , compescamus , non e it qudit ullam nobis quietem polliceamur &c. Etsi leges habeamus , easque numero plures quam necesse sit, Generalis tamen Societatis nihil in regimine suo leges curat, neque in dandis officiis , neque in admittendo Socios ad professionem , neque in constituendis Collegiis , neque in aliis rebus tuis numerabilibus. Nam si leges extent, ille in omnibus , aut quasi in omnibus dispensandi, ac legibus quem libeat solvendi autoritate utitur. Cumque Μonarcha, nisi tyrannidem exercere velit, de rehus singularibus ac te misporalibus nihil nisi de consilii sententia facere debeat, commiseratione dignum & deplorandum est, de quo passim querelae audiuntur, quod res omnes in unaquaque provincia ita administrentur, sicut Provincialis, itemque alter & tertius scribunt, quos sibi Generalis novit fidos & obnoxios; reliquorum verb nulla habeatur ratio , etsi omni ex parte multum illis praestenticapa
80쪽
ncietatem Iesu. clangor III. as
cap. II. Omnes Provinciales & Superiores societ tis violentum minimὸque voluntarium in Societate exercent imperium. Facit enim quisque eorum quodlibet, & quamvis caecus sit, cogit eos qui vident, illam inire viam , quae ipli prohatur. In Societate de multis casibus non extant leges , neque poena proposita est ei ui aberrat in imperando; & si quae sunt leges, eas i n observant illi qui praesunt, aut pro libitu interpretantur. Superiores plerumque minime digni sunt quio metis praesint; ciam P. Generalis metuat, ae sublatos velit, quorum eminentes sunt virtutes. Buni qu1m mali ei suspectiores sunt. Μulta facta mali & turpia iii
Societate committuntur, quae manent impunita, D involvuntur silentio. Pater Generalis eosdem homines in omelis subinde reficit, & imperium eorum perpetuat, quoniam ita pinat expedire Μonarchiae suae, ei ius conservationi unicὸ studet. Caeteros , quos nouita novit, metuit. Multi Iesu itarum sunt Delatores. quamvis honestiori nomine appellentur , qui malefaciendo gratiam Snperiorum sibi conciliant. Inveniuntur etiam in Soeietate adulatores non pavet, esto uevalde frequens in Societate adulationis vitium. Cap. iam Nulla est latronum societas, quae sine institia st aequitate possit permanere stabilis. Talis tamen justitia non invenitur in Sodietate Jesu : elim in ea
non observetur lex naturae. quae jubet praemia & honores distribui pro majusque meritis ; nam non pauci homines juvenes, nulla nec eruditione , nec alia laudabili qualitate praediti honoribus in ea assiciuntur, R in officiis per viginti & triginta in nos continuantur, quo niam sciunt adulari , Ω sese ingerere. Longe autem plurimi, prudentia, literis, ae virtute praestantes in perpetuum ab ossiciis excluduuturi cap. I 3. Certum haheo , si Romae evolvantur scrini P. Generalis, ne unum quidem bonum virum in Societate inventum iri , qui sei licet a delatori hus non tuerit infamatus , saltem eorum qui absunt loneius Uez noti sunt Generali. '