Historia sacra de baptismo Constantini Max. augusti, colloquiis familiaribus digesta auctore Mathia Fuhrmanno Austriaco. Pars prima secunda Pars prima, complectens fictitium magni hujus imperatoris baptismum Nicomediensem

발행: 1742년

분량: 349페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

H Ambres Episcopo , quaerit e ca) Cur rebaptizandor Auxentiai Adeles populorputat, baptizator In nomine Trinitatis Et liber Pontiuealis in Liberio Papa , tradians de Constantii Ariani Imperatoris in laudatum Ponti fieem tentamentis , circa rebaptiZationem , testatur Liberium quidem subscripsille damnationi S. Athanasii, non tamen rebaptizatum fuisse. Quod idem liber, & Catalogus f undus Pontiscum in Felice Papa, atque ejus. dem Sancti Pontificis Acta apud Mombritium de Constantio Imperatore assirmant, eum nempe a Felice suisse declaratum haereticum &secundo rebaptizatam. XVII. Sed objicis silentium S. Athanasii , qui Arianis non exprobrat, nec, uti dicis, inter eorum errores iteratio. nem baptismi refert. Quid S. Pater de Arianorum baptismatae bi S. Athan. scribat, percipe : D Ariani autem , inquit, in sericatam Ai:, smutant integritatem inseri r loquor auIem d. baptismau. SI enim in nomine Patris es Fiau datur perfectis, plenaque inutatio: Putrem autem verum illi non pronuntiant,eὸ quod negent aliquid ex 's exissere orsimilem esse tutas se santiae ; negantque serum Alium, aliumque ex nou retibus cou diium I ιomminiscentes in baptismate proferunt: qui, qua se, igitur, non suae vanum se inutile fuerit baptisma , quod

ab Hiar datur, eum nonni perarasit ἐπ inanesimulacrum, irasque ea re nihil solidae opis asserant ad pietatem Non enim in Putre ct His relatiunt baptisma Ariani , m in CreMora es Creatura , In Jactore es factura. Ex quibus palam fit,

Catholicorum baptisini formam, sub invoeatione SS. Trinitatis, fuisse penitus repudiatam ab Arianis jam initio suae sectae', atque si Catholicorum quempiam ad illos transire com tigisset, rebaptizatum esse juxta eorum formam, qua in δέ non aliam existimabant validam. Id quod amplius eonfirmant illa. quae CollNuio XII. num. XXII. ex Valesio de Hieronymi Chronico retuli. Ubi Sacramentum etiam ordinis a Cain abolicis collatum Arianos repudiasse , suoque modo iterasse, dixi.

XVIII. Ex quibus illud sequitur, quod , cum eonstan

302쪽

ter assirmes, M. Constantinuin in fine vitae Nicomediae baptizatum, improbare non possis assertum eorum, qui Imperatorem nostrum rebaptizatum putant; quam sententiam olim ab

Anselmo Havel burgenti defensam, Scheistrates resuscitavit, ct pluribus illustravit. Et prosecto textum Chronici Hieronymiani haud aptius, quὲm de rebaptizatione, ut Schel strates, explicabis , & quidem re ste ad sensum Auctoris de Vita Contastantini, qui se ipsum testem praebet de hoc Arianorum err re, & nihil aliud vult, quim Constantinum Nicomediae re. baptizatum . Cum autem S. Athanasius de Arianorum baptita

male dicat: planὸ panum ac inutile fuerit baptisma, quod ab Hiari datar, tam nonnisi species sis cm simulacram , quomodo tu , qui caeteroqui iuxta communem sensium Ecclesiae Constantinum Magnum , Pium ac Catbolicum decesisse , opti- mε defendis, hoc plane vanum ac inutile Arianum baptisma sub finem vitae suscepisse contendere audes tXIX. EusEa Quod S. Hieronymus in Chronico addit Constantinum iis ini num dogma deminisse, falsium esse contendunt , qui meam sententiam propugnant: sed non ideo salsum este dicunt, quod ejus de baptismo resert his verbis r exis'

tremo vitae suae tempore baptizaim:. In. hoc enim veteres ominnes cimsentientes habete at in altera assertiones parte eo

dem habet adversarios praecipuE SS. Athanasium, Hilarium, Epiphanium.

XX. Si LvEsT. Cave, ne nimium probes. Habet His ronymus circa primam partem paucos, si cum meis consera tur, sui sequaces, ex Graecis Auctorem Chronici AIexandrini, Socratem, Theodoretum, Sozomenum Sc Gelasium CDeticenum et ex latinis SS. Prosperum & Isidorum Hispalen siem, Pomponium Laetum, & forsan Ambrosium, demum Cuspinianum. Uerum iidem, quoad alteram assertionis partem Ilie, ronymo adversantur, quippe , qui cum Ecclesia tam Graeca, quam Latina Constantinum post mortem Pium & Religiosissimum Principem depraedicarunt. Annon propterea haec altera

assertionis pars non tam ab Hieronymo , ut putas, quam a ' Lia quo'

303쪽

ασ8 resoria de Baptismo Constantini M.

quopiam alio superaddita & suspecta, imo totus para graphus ab impuro mendaciorum fonte fluxisse , tibi videri debeti Cujus ergo Auctoritatis est Hieronymi Chronicon , cui tu ipse in producto textu de Constantiniano baptisimo fidem derogast dicens, partem alteram, cui omnes adversantur, fui se additam ab Hieronymo; quod quidem verissimum est , textum accepisse additamentum; an verb ab Hieronymo vel potius ab alio, incompertum habetur; ideoque nunc discutiendum . XXI. Doctissimus Genebrardus in sua Chronographiae enset, S. Hieronymum deceptum esse vicinia nominis ,& falso rumore: sibi enim in terrae angulo posito ut ipse S. Pater loquitur multa ignota suisse fatetur; itaque quod de Constantio filio dicebatur, id traduxit ad Patrem: ille enim in

extrema aetate suit rebaptietatus. Ita Genebrardus; cujus sententia non plane a vero abhorret, praesertim dum dicit , deceptum esse Hieronymum ex falso rumore: nam libri quatuor de Constantini vita, ex quibus notitiam haurire potuisset Hi ronymus , ignoti ipsi fuerunt, nam eorum inter reliqua Eusebii Pamphili opera non meminit . Baronius , Binius Dominicus Segneri&alii censent, textus totius verba subreptiliε ab extraneo addita, nec esse assertum Hieronymi, cum, ut ait laudatus Segneri, in contrarium citetur in Epistola quadam

Imer. Ep. ad Eu stoclitum , ubi de Vinculis Petri agens ita refert: σγs .ad Eustoph, Agni Consentini Imperium ventum es οῦ ρ ipostquam dignatione superna, per Sanctos Apostolor Petrum O, Paulum visitatus , ct per Silaestrum Papam baptizatus est,

His consormiter de Chronico in contrarium citatur S. Hieronymus in Psal. I 3 8. a Labbeo Ac Harduino de Conciliis,in utraque editione, in notis ad Constantinianae Donationis Edii hum. Quare, cum Constantinus in hac Epistola a Silvestro Papa: de in Chronico ab Eusebio Nieoinediensi dicatur baptizatus, evidens conficitur argumentum ex selius S. Hieronymi testim nio,Constantinum in sine vitae sitisse rebant ietatum; cui asserto , si textus Chronici subreptilius & ab alio naperadd itus non est, refragari non potes.

XXII. E

304쪽

XXII. Eus Est. Stomachum mihi movisti argumento tuo .

An nescis Epistolam de Vineulis Petri esse fictitiam,&Hieronymo salso adstriptam , quam Eruditi communiter explodunt, eamque nuper Em. H Cardinalis Gotti exploden. V.

dam censiuit. Si LvEs T. Eccur censent Viri Eruditi Epistolam illam suo .s. p. io

fictitiam λXXIII. Eυsga. Quia dicitur in ea, Festum Vinculorum S. Petri institutum & Eeclesam fabricatam fuisse a Constantino Magno sub Silvestro, quae nullum iundamentum habent, 'α quia his contrariantur ea, quae de S. Petri Vinculis in Romano Breviario ex antiquis monumentis recitantur.

XXIV. Sic vesT. Ergo propter Vincula Petri , iton item propter baptismum a Silvestro Constantino collatum , fictilia dieitur illa Epistola. Atoui nec alibi usipiam ea dicitur, aut cum veritate dici potest nctitia, propter bapti simum Constantiani, maneret igitur verum , quod, si verba Chronici Hier nymiani vera sunt , Constantinus in fine vitae ex testimonio S. Hieronymi rebapti Eatus esset. XXV. Eusεa. At haec ipsa narratio de baptismo Romano dicitur in hac Epistola , atque alibi communiter fictitia , cui nee ego fidem adhibeo. XXVI. Si vεs T. Si fidem non adhibes Epistolae, quam viri dodii fictitiam dicunt, recte quidem sors quoad Audiorem, salso tamen quoad historiam de baptismo Romano in ea con tentam , quomodo fidem adhibere poteris Chronico Hieronymiano, quod etiam viri docti non tantum suspectum reddunt , sed corruptum , mutilatum & adulteratum palam dicunt, quinimo textum ipsum, quo baptismum Nicomediensem astrui S ,

corruptissimum demonstrant. Eus Es. Hoc , ni probaveris , non eredam.

XXVI l.StLvEs r. si ) Illust. Blanchinus ait: Auzorer masnioni interpolsum osse utrumque opus EusebiI , tum cironi os satia. 'scilicet , tum historiam ; quod ipsum Chronicon Hierony- .mianum est , quodque Hieronymus Latinum dedit , & ad

305쪽

silausilue tempora perduxit. Qui autem illi sint , qui musi. stant , ita quidem ut elare intelligantur , paueis indi

cabo.

laus a XXVIII. a Suidas ait et Diodorus Monachus , qui ' γ' Episeopus fuit Tars in Cilicia temporibus Iuliani ac Valentis . Hie multa seripsit opustula, ut refert Theodorus Lee or in Ecclesiastiea historia. Ex quibus haee sunt: cir nicam in quo Eusebii Pamphili in igerendir semperibas errografligatur . ..is..' ci. XXIX. b) Ioannes Ludovicus Vives : Depia I mavit. Dci litat . Eusebii & Hieronymi cironicorum canonum historia, com ruptis nominibus, o reram ordine luxato, Neriti describensium Librar orum , quibus non facile fui imare collationes iμισι temporum. Nee hujusmodi sitia 1prehendantur, easigam rar ae , nisi d comullis mis antiquitatis: ideὸ rudes plerumque iliis capiuntur. t) Idem alibi: In eo Eusebii opere , ut si in

ao alio , tales errores sum ereberrimi, haud par periculo ι i. sis νηυμ 3 e iam interdum eruditorum. XXX. ι0 Ioannes Cuspinianus inquit: Omnia se OsdM. depravata, plena errorum,stvix umbram Eusebii nos habere. cim.ἡ eb Idem existimat Chronicon febis esse mutilum laceracia is Cassio, tum. f) Idem de eodem Chronico: Sine dabio errore non suis librariorum. Nam columns annorum , e rei gesis

mi dolore non queat. Item, ad haec naIaiore Delio opus ese; quod idem die uni Papus in historia Ecclesiastica , dc Bibliander in Chronologia.

XXXII. hin Baronius: Intelligi potes , atque poricer

306쪽

nus. Digitur Eusebii ct Hieron mi Cisonieansie decuriaest, es in aliam forisam temerὸ eammatavit; cesm ipsar Auctores in erroris δεσμὰ culpam adduxit , tum uobis do bis di prendis , a guendis erroribuι, iisdem e eonfutandis , algae emendandii U

Hos nos nece late quadam oportuit, adveriri eos , qui majo

auctoritaIem.

XXXIII. M Uignier ait: EUtatur ade) eorruptus , h, non potuerit resilai nisi d Acti inis. Restitutum hune adicit se Vaceus inquiens: Eusebi Caesariensis CFrouison mul- cola Chron. ni modii , quibώs scarebat, resurgatum cor umani Faeerri p- isi resilutum, ex veteram Coleum, er reipuὸ Alco,eisini CL Iunone propediem in larem disimus. Verum num Omni ex par te sine era fuerit restitutio, aliis judicandum relinquo . Quantum enim in restituendo , emendendo & repurgando hoc 'Chronico Iosephus Sealiger, Arnaldus Pontacus, & Aubertus Miratus eruditorum praestantissimi desudarint, non ignoras. Quale autem isti de hoe Chronico iudicium ferant,& quid tamdem de ejus restitutione sit censendum, ex propriis eorum verbis collige .Xxx IV. Scaliger in notis ad hoe Chronicon Graecum zMutiae sunt hallucinationes, inutia neeata Eusebii . Nadur

Horum seripseris, quam Nesser. Idem in animadversionibus ad Eusebiani Chronita Latini librum priorem: Magιι co Armatur noleio nostra, Hieron mi hane Diiomen esse eorum,. gus primo loco tractabat EuseMus , sed eam Epitomen ab σιω- bH hominibus temeraram fuisse. Multa enim habet, tism d dictio e Hieroumi , iam ab ejus liberali ingenio aliena. Rursus idem in Prolesomenis ad Thesaur. temp. musa enim Iiber tot meodorum monstrIs deformaius, tot uuiis oblitur, tdm ρ ῶgiosὸ eontaminaras in manus nostras deuenit , quam sunt illi

307쪽

ωla A pirat XXXV. Pontacus: a) Tantum abes, ut ChronDot 3d ιοφ p perp/nerit ad nos mutuatam guin aumur multo fuit, suscet aecessione eorum, qas in magno exemplarium parte c. R P obcroasimαι. b) Idem: Observo prsteres ea de cσώθIibrum bune adeὸ infamem, exosum multis redditum, ut nullius ferὸ fideὸ haberetur, sed ab omnibus exploderetur, ae siauer set Berosus , aut Metasbenes Annianus. Idem ibidem: Iam seris si quando ex varia temone , quam obferto in notis, quis putet plura debuisse mutari, seu in verbis seu insententiis, seu in sede singulorum paragraphorum, aut versiculorum, friat me meIiculosiorem haberi malle, quam imprudenIem vel audaeulum. Ea enim nobis innata religio es , ut nonnisi emiis areastigationer ausi ui invehere , vel quicquam jam recessum immutare ab his, qus veteres libri fugerunt, quantum Ausprisinus vel lectio antiqua potuit tolerari , vel d libris vel δIeriptoribus , vel etiam sensus commodus potuit elici. Quod item patet ex Auberti Miraei editione, quam is ex Scaligero& Pontaco emendans multis locis interpolavit. XXXVI. Quamvis autem laudati viri DoctissimI omnimodam in emendando Chronico Eusebii & Hieronymi impenderint operam , recentioribus tamen minimE satisfecerunt,

inter se) Schel strates, qui ait: ,, Extant Eusebiani

Rom. Po,i ε M Chronici editiones quamplurimae, in quibus annotantur an-C3 i. e. .u.ε. ni Christi, quos certum est nec ab Eusebio positos , nec a , , D. Hieronymo additos, quandoquidem hic modus nume. ,, randi, Auhore Dionyso Exiguo , primum introductus sit post Seculum V. tempore Iustiniani Imperatoris. Et pa ,, eis interpositis: Hine & Eusebii Chronieon per antios Im- M peratorum exhibituri , certam juxta sententiam Eusebii . ,, Romanorum Pontis cum Epocham figeremus, si certum &is fidele Eusebiani Chronici exemplar nancisci potuissemus. , , Verum cum Manu scripta, quae Romae vidimus, recentiorati sint,& antiquiora alibi servata etiam varient in notandis Imri peratorum annis, idemque observet Aubertus Miratus de

,, MSs. Codicibus Aquicintinis, Ortelianis, & Lipsianis: quin

etiam,

308쪽

i is etiam, cum editio Arnaldi Pontaci Uaχatensis Episcopi ex .li is pluribus 1 Ss. exemplaribus elucubrata a Scaligeri editi ἡ is ne plurimum differat; patet profecto, vacillare Codicum i is & editionum authoritatem, nihilque certi ex iis haberi posis se ser Et infra: adeo ut ex his omnibus appareat, Chronicon f ,, Eusebii valde corruptum ad manus notiras pervenisse , ne-ς ,, que ab ipso quidem Hieronymo, qui plura de se addidit,

, ,, fuisse plene ab erroribus purgatum, aut veritati suae ubii ,, que restitutum. Haetenus Scheistrates; cui consentit Pa- ,, gius in Praefatione Criticae in Annales Baronii . Viderunt, ρ , , inquit, ante me aliqui Viri docti ad numerum Eusebianum g ,, attendendum esse, methodumque tradidere, cujus ope 3 ,, utroque Chronico sine erroris periculo uti possemus. Ue-1 ,, rum cum illius methodi praecepta sne temporis jactura adi ,, praxim reduci non possint, ea ab ipsis etiam inventoribus, i ,, cum utrumque Chronicon laudant, vix in usiam vocata , .r ,, Idem rursus alibi: a Magnam a literatis gratiam is ini- ω ,, ret, qui novam Chronici Eusebiani editionem adornaret, . ,, illudque cum variis antiquis exemplaribus M Ss. quae ad- . ,, huc Parisiis alibique supersimi, conferret Editio enim , ,, tam Pontacena quam Maligeriana valde impersecta , ut i ,, viris in Chronologia exercitatis notum. Haec PaFius. XXXVII. Eusea. Ista, quae hactenus recen misti, pomtissimum tantum intelligenda sunt de Chronteo Eusebii, non item de Chronico Hieronymi, ae praecipvh, ut laudatus Pagius bene exprimit, tantum de Chronologiae, non item de is historiae aut versuum, sive paragraphorum corruptione. De Chronologia duntaxat loquitur Pagius, quod si valde impersecta . XXXVIII. Si ινε s T. Superfluum foret innumeros ver siculorum errores & diversas Codicum lectiones, quas ipsi Curatores produnt, enumerare. Quod ex nonnullis eorum a me productis judiciis elath patet. Ubi non tantum de Chr nologiae, verum etiam de verborum, di paragraphorum cor-xvPtione cure loquuntur.

309쪽

Eus a. Sed Ilaec nondum probant , ipsum textum de baptismo Nicomediens esse corruptum. XXXIX. Si LvEs T. ais. Hoc nondum probavi Sed ne triumphum canas ante Victoriam, idipsum nunc probare in animo est, ut videas quam mirh in hujus textus leAione Codices varient, qualemque tandem ipsi Editores, utpote aequissimi fidequo dignissimi rei aestiniatores sententia maserant .

XL. In vulgatis a Mali ero & Pontaeo Chronici Hiero nymiani exemplaribus aequaliter textus legitur his verbis e Constantinus extremo'issus tempore ab Eusebio Nicomediensi Episcopo baptizatur, 1n Arianum dogma deuinat d quo, quein praesem remur, Eeelesvarum rapinae,sttotius Orbis es s Habet eadem Miraeus, ct solum in hoc, dunia in Arianorum dogmate legit, variat. XLI. Sealiger in hac verba: in Arianum dogma, notat, inquiens: De toto hoe negotio Onfule Nicephorum lusum

lib. 7. cap. 33. Unus ex m. Prioris Exempli Codicibus ) eam perloeben quidem habebat ,fdposed deras es ab eo, qui Ara

ni i infamiam d Constantino amoliri soluit. XLII. Miraeus ad verba: Consontinus extremovit fustempore ab Eusebio Niremetensi Epscopo bassi ius. sic notat: In Mariani Chronuo m. legitur rebapii Iar. Ad verba: In is Arianorum dogorae, idem notat dicens: Arianum dogm. in iis aliis mi. In quodam ejusdem Miraei exemplari, quod tria Cassanatensi Bibliotheca supra Minervam alIervatur, manus quaepiam vocem basilarius delevit, hancque corrigens in margine seribendo addidit: derepIar, in in anum declinat, di

manus.

Ol. . . M XLIII. 6 Pontaeus in totum illum textum sequentia Chion. Hi notat et habent hoe idem Idacius, Marianus, septem Vaticari ni, dices ) de omnes libri una eum Contracto: Excipio Alcobaciense M S. ubi pro Con minus legitur Consan- D tiuι , dc unum ex Vaticanis, ubi baptizatus Mari tum pro

310쪽

ri in Arianum doema decurat; & Marianum, ubi Consantinus,, fluui Constantini Magni extremo e e. Excipio etiam Lod , , nense M s. ubi ex una sententia fiunt duae, spatiis, & ve se lut laterculis distinctae; prior , Extremo vitae tempore ab sebio Nicomediensi EpiHopobas iratur: posterior,& val- ,, de diversa ab aliis libris: Eusebiur in Arianum ἐogma d se elinat, d quo usue in praesens tempus Ecclesiarum rapinae, ,, es totiui Orbis essequata visordia. In quibus dum libra- ι,, rius studet liberare Constantinum a macula haereseos, in- cidit in maximam absurditatem , tribuens Eusebio Nico- is mediensi, quod Imperatori seli convenire arguunt illa , . M veat bae Ecclesiarum rumis in totius Orbis Hactenus

XLIV. Ex quibus manifestum fit, & clarissime patet,

quam turpiter hie locus corruptus, Iuxatus, a dulteratus ac rursum interpolatus fuerit, ubi in ultimam Pontaeenam notam animadverto, nullam prorsus censeri debere absurditatem, lichi verba Eeel aram rapinae es totius Orbis Ue. non ad Eusebium sed ad Constantinum, reserantur, quae revera hune Imperatorem non infamant, sed potius 1 macula haereseos liberant, ac aperte probant, fidem Catholicam ab eo , quoad vixit, servatam, & econita Arianam haeresim suppreta iam, quae primum post mortem ejus vires accepit, ex quo

Ecclesiarum rapinae N Iulus Orbis essequuta iscordia. Quod

vero haee verba potius seli Eusebio Nicomediensi conveniant, apud me Ilx dubium. Non enim Constantini obitus, sed hie Eusebius illius subsequutae discordiae causa extitit. Ο Morςuo Imperatore, inquit Socrates, Constantino, si Hur Nicomediens s N Theognis Nurae Episcopus, tempus oppor- '' tunum se nactor arbitrati; omne uos nervor contenderunt, ut fidem de Consubsanioli eonfirmaram enurbarens ab Ecelsa, Ariique opinionem in ejus Deum instodurerent. Et b) Soz in via. menus: Con mino mortuo, domina fides d Concilio Niraenosis sita, in controversiam denu) vocatur. Nam hanc luet non onmer V ob tas, tamen dum vixis Consonsior, nemo eam

SEARCH

MENU NAVIGATION