장음표시 사용
281쪽
XXXIX.Athanasius porro, luod Constantio non exprobraverit junioris fratris contemptum, sane non absque ratione s eerit Vir Sanctissimus. Necessarium enim solum erat, ut fratri natu majori Iunioris exemplum objiceret, quo innumera ejus erga Catholi eos merita videret, quem proinde, ob fidem &pietatem,iisdem cum Patre laudibus ornavit. In Apologia ad
, . Constantium scribens Athanasius, de Constante ejus fratre ait: a res triennium quarto denique anno litteris Vssit ut adse-Csost-tium . nirem . Agebat autem per id temsur Consuns Mediolani
Cum igitur veni em Mediolanum, experim sum illius miri amhumanitatem , dum V m uis oculis ignatur ; verbissique indicat ,s ad te de eelebrando cine lio litteras misi e . Idem me ramidi agemem insuburbis, in Gallias ezocavit: es enim Pater o reoncessrat , ut inde ad Sarduens Concilium proficisceremur . Constans enim Augustus, cum in omnibus exploratum haberet ejusdem Sani stillimi Athanasii se inma cum pietate vitae
Candorem & innocentiam , eum tum amore, tum etiam reverentia praesentem oretensis , absentem per litteras prosecutus est. Α quo item , quod magnae erga ipsum suit fiducia:
araementum,petiit Constans,ut universam divinam scripturam reaigeret in compendium, Breviariumque ex ea conficeret,
quod ad se mitteret: occupato enim Imperii curis, haud tantum sbi otii suppetere videbatur , ut omnes Divinae scripturae libros, quorum avidus erat, perlegere posset. Praestitit id- ipsium egregie Athanasius, scripsitque totius Sanctae scripturae synopsin : cujus ipse visiis est meminisse,dum in eadem ad Constantium Apologia inquit: Derumque ad eumfridis, eam MN manta et, ut tabulas sacrarum litterarum conficerem ; quaseonfectas ad eum misi. Item in eadem Apologia et res seia, inquit , Coneilium Saricens mi mihi commoranti denuὸ ab e dem Consante Auguso scribitur. Mox instar Inde ruricli db Iae memoriae viro , Constante I eratore scilicet , evocatur, In Gallias profectussum . . em rursus in illa Apologia laudavit , cum dixit: efur donariis Ecclesiae plenaesunt de Sanctissimum martyrem eum appellavit. - , i .
282쪽
XL. Quem autem se Constans Imperator erga Athana sum: eum quoque se praestitit erga ejus commilitonem S. Paulum, ac perconsequens erga omnes Catholicos, cum quibus
Patris M. Constantini fidem firmissime semper tenuit. σ) Non Duo tempore, inquit Socrates, post Paulus De utinuo dece-tre, ἐπ Corinthum spreter mulans , rect in Italiam proficiscitur. Ibi ille es Albanasus unditiam Issorum eonditionem Imperatori Constanti patefaciunt . Imperator , cujus ditioni partes versus Oec dentem D sectae erant illorum injuriariuam sivi calamitasem statuens, litteras ad fratrem dat. Et Theodoretus: Simul atque issa audiuit , Con stans litterarfri I adfratrem, quibus eum horiabatur , uti haereditatem pietatis RaIerna integram inviolatamque servaret et illum enim Imperium pietate stabilivisse ; tyrannos, qui Romanor oppresserast, pros asse ; Barbaros undique in suam Iesalem re- . Quid aliud ista signifieant, quam quod piissimus On- flaus Augustus , eam ipsam paternae pietatis haereditatem, quam cum fratre suo seniore acceperat, quamque ipse integram inviolatamque servarat, fratrem quoque b) esul arimus farillimὸ hue illae impellebatur , & qui a Patris fide declinaverat, ad eandem haereditatem integre servandam excitare hortarique voluerit. Cur, quaero, Patres Ariminenses post mortem Pii Constitutis fratris licet junioris, exemplum fratri seniori ob oculos statuentes sperare non potuissent se adversus Arianos quidpiam boni ab eo impetraturos, scribendo absiurdum esse, post Patris ac fratris Catholicorum Principum mortem, aliquid innovare in fide, quae sub Patre, at que fratre constituta suerat Z At satis de his, nune de aliis testimoniis , quibus assertum tuum eonfirmasti , superest ut
Euses. Temporis angustia premor, &quieti locus con cedendus est. Si plaeet SS. Martyrum Ioviani & Hercoliani testimonium apud Ruinarium & Tillemontium e atque etiam S. Ambrosii clarissinium testimonium in crastinum re servemus Z
283쪽
a 8 Historia de Baptismo constantini M.
Sitiv EST. Benh est. Domum quoque me recipiam, ibiquetaeita mente nonnullas agitabo dissicultates, qua sciret illa tostimonia tibi proponam.
SILves T. in hodiernum heri reservasti, nune exequeis re Eusebiane. Sanctorum Martyrum Ioviani & Hereoliani testimonium , quo inter reliqua baptismum Nicomediensem
I. EusEa. Hoc ita se habet i mr inquiunt illi) Christianismuisub mire nostro Constantino aeeistrente testamentum in Aquilone juxta Nicomediam , quando cir ad finem morri uae jam properabat, ad juromenium nor constrinxit omnibus mandatis suis , neguid contrd purpuram fidorum i us τὼ e-trataeelesiam Draremur. Ubi Auctor hic baptismum resamen- tum appellat, inquit Ruinarius. II. SitivEsτ. Testimonium istud non videtur hic locum habere . Commoda quidem est explanatio hujus textus Scapplieatio ad baptismum Nicomediensem , sed incommoda verborum sensiti . Anne baptismus res amentum Consu-Iui expositores, at non inveni, qui bapti simum appellaret i flamentum. Baptismi Sacramentum variis insignitur nominiabus . Primὸ , vocatur lavacrum regenerationis: quia per boc lavacrum fit sanctificatio prima, & penitus destruitur peccatum, fitque homo membrum Christi & filius Dei. II. Sun cuium, seusigillum, propter characterem , quo signatur homo, ut ovis Christi .. III. Cafodia, seu praesidium , qui acu stodit animam in bono eonserendo auxilium speciale, & com-
284쪽
primendo vires daemonis . IU. Illuminatio ex Apostolo ad ca Hebraeos, quia bapti sinus est Sacramentum fidei, qua illuminantur fideles, & haec vox frequens eli apud Patres.
Ium fidei, quia in eo fit prima ac selemnis fidei professio.
VI. Vocatur , seu gratia, quia confert liberalissimam culpae, & poenae remissionem , primamque gratiam sine ullo praecedenti merito. VII. Unctio, vel ab externa unctione, quae in baptismo adhibetur, vel ab interiori unguento, quὀeiscimur participes regni Coelestis & Saeerdotii Christi . VIII. Principium de Ianua Sacramentorum , quia per baptis inum acquirit homo jus ad caetera Saeramenta recipienda , dc fit capax gratiae Sacramentalis. His nominibus invenitur ba tisinus apud rhinores insignitus. III. Aliud ergo mysterium hic sub termino testamentum latet. Erat nimirum inter Sacramenta aliud quodpiam, quod a Christo Domino paulo ante suam pretiosissimam mortem,per modum testamenti, est institutum,neque aliud est, quam Corpus & Samguir Domini,quod patet ex illis verbis apud f Matthaeum: Hoees corpus meum, . . . . Hic es enim Sanguis meus novi Tesamenii ; vel ut habet o Lucas: Ηοe es Corpuι meum, . . . Hie escalix mnam Testamentam in Sanguine meo. Et hoe Christi in ultima Coena institutum Testamentum est juxta omnes, Ut norra, Sanctissimae Eucharistiae Sacramentum , Q Patres Sacrin Sancti Nicaeni Concilii I. decreverunt, ut extremE laborantibus, seu moribundis , tanquam ultimum & maxime necessariun latieum administretur ; quod procul dubio Pius Constantinus moriens in Villa Achyrone Nicomediae percepexit, de quo ae de nullo alio testamento accepto SS. Martyres Iovianus&Hereolianus loqui videntur . .are eum hactenus , praeter Tilleinontium , nemo eruditorum hoc timineptum testimonium ad eonfirmandum baptismum Nicomediensem ex Ruinarii notis desiimere ausius sit, atque ipse Ruinarius perperam per baptismum explicet, rejiciendum prorsus hoc testimonium arbitror, neque locum hic
illi do, quia stium spectat ad comprobandam Constantini Ii M. fi-
285쪽
α s o Historia de Baptismo Coastantiat M.
M. fidem Catholicam ad mortem usque integrh conservatam de quo alibi erit disserend i locus. Eus Ea. Sed quid respondes ad testimonium S. Ambrosii, quod certe omnium firmissimum est SILVEST. Quomodo se habet ZIU. Esses. Nun e inquit S. Pater) Augustae memoriae Theodosis regnare cognoscit , quando in regno Domini Iesu es , b consederat templum ejus. Nun Uλ Rex es , quan- δε reeipit etiam filiam Gratianum , pulcherrima ae duIessima sibi pignora, quae hie amiserat , quando eissa Hatilis adhaeret, fidelis anima Deo; quando Patremsibi redditum gratulatur , quando Constantino adbere: . Cui deὸt Bani alit gratia in ultimis constituto omnia peccata dimiseerit, tamen quὸ primur Imperatorumstedidit, di sese haeressimum sides Prisei bus dereliquis , magni meriti Deum reperit. Haec S-Ambrosius. Quid sentis ZU. Si LvEsT. Dicam quod sentio. Testimonium hoe naiahi admodum obseurum & ambiguum videtur. VI. Busas. Qua fronte id proserre audes eum tamen Eruditi Congregationis S. Mauri Monaehi Benedictini, in notis ad hunc locum , asserant : non potuit Ambrosius curioribαι verbis suam de Consumini baptismo sementiam promere . Et tu die is testimonium hoe obseurum & ambiguum Z VII. Si LνEs T. Maxima quaestio est in Met controversi , de tempore , loeo, atque ministro; sed nihil horum resere S. Pater ἔ quomodo ergo aliter hoe testimonium, nisi obscurum mihi videri potest θe debet ZVIII. EusEM Aperte loquitur de tempore, tacite verti de loeo, dum eum in ultimis constitutum testatui baptizatum, quod , ut constat in loco Nicomediae contigi . De ministro Tinterest; nam etiam baptismus ab Arianis collatus, cen
tita de Nicomedia , ubi mortuus est , sed etiam de Ronis in-
286쪽
testigi potest, quando & ibi pridem ante mortem Iepra laborabat, &, ut sa) Baronius de b) Binius inquiunt, in ea
aegritudine, omni medicorum arte frustrata , in ultimis eon. stitutus quodammodo videbatur, tandemque baptiza tus atque Su.. . per baptismum sanatus est a Silvestro . I. Coaeil. X. EusEa. Anne ignoras, quod propter Ieprae morbum plerumque valde diuturnum, nunquam aliquis in sumis conis
situ i esse censeatur, & parum prudenter egisset Ambro. sius , summae doctrinae vir , s hoc sensu verba sua protulisset XL SrLvEsr. Licet leprae morbus quandoque diuturnus si , tamen inter incurabiles semper numeratus est, atque adis, ut leprosus merito in umisti consitu i dici possit. Nullum lepra morbi genus perniciosius , ut, quod non .lum cutem infestat, verum etiam carnem ipsam uique ad ossa depastitur. e) Lepra igisse, inquit D. Cyrillus Alexandrinus, in homismin corporibuιgravi mus es morbus, qui di eum 2 ' mὸ curetur , , edax, sit autem ex eoqu)d caro emoritur , ex- ἐ. dbia ea tur enim alam iuieὸ absumstsi eure, di in profundum de dente, qu)d malum illud Ner ad inferiores pararaserpat et ex quo , ui opisor, si , ut ius, qui in illis sartibus exoritur , lavaesens ex besar, ac velut sirm una cum Aufina terra
corrumpatur. Lepra igitur 6u odi morbus es. . . . . . Lemauitur mori camii manifesas . Et alibi idem d) Sanctus et id ἰb Dἰaloe. carnis, inquit , es morbus lepra , i ue gratior quam at d μνοῦ medicis ei succurriso I , am illorum us atque peruis expu- ρ. M. 'gnari et ac leprosust prophantia , ἐπ impurar es, ex antiqua illa Mosi lege, nee non is quoque odiosi mus, qui gentilium
mores magnipendunt: qui enim eo laboras morM , smimortuus quodammodo es , at veri execrandum impurumque es mortui cadaver. Itaque curares Θ leprosum, toaquam eximium qui dam , ct pastu minarum virium modum uπὸ superet , sudivinae natura algae esseariae tribatum es. Haec S. Cyrillus. Quare cum Constantiniano seculo, ac ante de post, si Phiarimorgio de S. Gregorio Turonensi, Colloquio X. n. XVII. a Ita me
287쪽
me laudatis, credimus, spes sola superesset leprosis, lavari di mundari in Iordane, & Constantinus noster, ut historiae te dunt, aliquando leprosus extiteret, merito, propter hanc desperatam aegritudinem . Ambrosio videri & diei potuit in auia
XII. Eusεst. Praeter Baronium&Binium, omnes alii reis serunt verba Ambrosiit ad ultimos dies vitae ipsius Co stantini. vanesh. XVI. Si LUEST. Nequaquam Omnes. Nam sa) Cardina. lax. apud lis Iacobatius refert verba haec in alio sensu ad ultimas Christianorum persecutiones, vel ad multa em eum gesta, quae ad Att.vuM 3 r. fidei savorem pertinebant, ut de victoria Maxentii, de Editas propositis in aedificationem Ecclesiarum, & de subversione Idolorum post emundationem a Lepra , quia enim, inquit idem Eminentissimus, post haec baptizatus est , dicitur in extremis bapt ietatus quamvis de bis Ambrosius non secerit mentionem . Et est modus loquendi volentis omittere inulta medio tempore gella. Haec Iacobatius. XIV. Eosεa. Non placet explicatio. Aliter enim Iac batii seeuto Cuspinianus , ac post cum alii; hactenus vero ominnes recentiores contrarium sentiunt, & verba Ambrosii nonnisi ad ultimos vitae dies Constantini reserunt, & intelligi debere contendunt de baptistio in fine vitae Nieomediae peree to. Sie Lambecius, Norisius, Tillemontius, Natalis Alexander , Papebrochius & ex eo Pagius eum multis aliis. XV. SiLvεs T. Siebreserri, dc ita omnino intelligi debent, quod tamen non admitto , dic obsecro , quo iandamento nititur hoc testimonium, di unde habet ea verba S. Ambrosius
eo, Ambrosum & Hieronymum, qui idem in Chronteo tradit , habuisse Eusebio fidem , nihil ustra indagare volentes in te tali, etsi disseile ereditu sit eum ambo diu Romae habitarint, & contrarium, si verum erat; centies audiisse debuerint) credamus, tamen, inquiunt, credamus etiam S. Ath
288쪽
nasium, adeo sagacem exploratorem omnium, a stiis &Ecclesiae hostibus mala fide agebantur, in hoc puncto, velut ad se minus spectante, incuriosum plane suisse . XVII. Sitivgs T. Quid inde erit S. Athanasius inciseriosius circa bapti sinunt Constantini Romanum, cum de eo nihil reserat; eur adeo incuriosius fuit, donec de baptismo Nicomediensi quidpiam commemorat Z nunquid & de eo altum apud illum silentium 8 Eecur scripsisset Athanasius historiam de bapti simo Romano , quam ante ab Eusebio in Actis S. Silve. stri certo sciverit scriptanu quam equidem non negat, sed confirmat , eum pluribus in locis Constantinum consummatum Christianum, id est baptizatum, pridem ante mortem prodat. Sed hoc in puncto, atque in eis, quae circa baptismum CoiI- stantini Nicomediensem ab Ecclesiae hostibus mala fide aetasunt, non incuriosius, sed nescius videri debet S. Athanasius, quia ea tempestate, historia de Constantini vita ab Acacio, qui apud me semper suspeetus, probabiliter consarcinnata est, quae paucissimis & nee ipsi quidem Athanasio fuit cognita . XVIII. His autem, quae ex Papebrochio& Pagio attulisti , Ambrosium nimirum & Hieronymum habuisse Eusebiosdem, contradicit Card. Norisius, qui ait σ) temporebrosii historia Eusebii Latinis erat ignota ; unde Paulinus ab Α, Alypio Tagastensi eandem petiit, ubi Eusebium Episto pum
Constantinopolitanum vocat, non Caesariensem , ut plane Αuctor ille eundem fugeret . S. Augustinus eundem a Rufino Latinis donatum scribit; illum vero interpretatus est Rufinus eo anno, quo Alaricus frachis Alpium repagulis in Italiam eum innumeris Gothorum copiis se se effuderat, An. oa. quod fuit,
ut ego conjicio, post mortem Ambrosiii . Proinde si historia Eusebii Latinis ignota fuit Ambrosii tempore, videtur admitti non posse quod asseris, Ambrosium nempe habuisse fidem Eusebis. XIX. Eusea. Sint haec ita , ut dicis, seri saltem potuit, ut S. Ambrosius hoc ex relatione aliorum, quibus Eusebius
hic Auctor Vitae Constantini innotuit , scripserit . Etenim
289쪽
Eusebius , ut omnes assirmant, huius rei primus Auctor est XX. SitivEs T. Redie ais. Si enim Ambrosii verba alium sensium admittere negas, de tantum de ultimis vitae Constan-stini diebus, aede baptisino Nicomediensi, intelligenda esse contendis, certe S. Pater haec verba nonnisi ex Auctore de Constantini Uita, vel ex relatione ab aliis ex eodem Auctore to) Au deprompsisse videri potest ; quod etiam sa) Baronius affμμ' '' , nempe Samstum Ambrotium obiter fidem secutum esse Eusebii. iad addit Purpuratus Annalista, Ambrosium p tius allusisse ad Constantini aegritudinem, qua Rome, deii nebatur , in qua, ut jam ante dixi, onani medicorum ariefrustrata, in ultimis eonstitutus videri potuit Ambroso. Cerinte omnisAmbrosii verborum sensiis interpretandus & aceipiet dus est potius de leprae aegritudine, quam, ut in it Baronius, contra Eeelesiam Catholicam assentiendum Constan tinum d
cessse Arianum, apostatam a fide Catholica: quod nee ipsi quidem Ariani, alioquin procacissimi, si ejus vitae Auctorem excipias ) ausi sunt unquam dicere.
XXI. Eusea. Ambrosii verba non innuunt Constantinum Arianorum more baptietatum vel rebaptizatum, & pr pterea Arianum factum, sed semel tantum baptietatum, dum in ultimis eonstitutus esset. Non enim probatur eum ante suscepisse hoe Sacramentum, sed sub finem duntaxat vitae, ac propterea, lieEt baptismum distulit, Ambrosus eum non vituperat, inio laudat , quod exemplum fidei successoribust,) Cus Io In reliquerit. Quod benε advertit Cuspinianus inquiens e N
ivb A . Cht. Ium, Gustantinum in extremo pus sus Iempore ab Eusebio
uamquam is extremo viis sus tempore basii a me erit, muηosere tamen, quod Mem fuerassoribui Hreduariam re idquerit, laudandum inquit, Iesari . XXII. Sitives T. Multum sane confundis argumentum hoc , quod perperam urses. Si namque Ambrosius Constan-
290쪽
imam laudat, quod verum est, propter fidem, cur ipsum non etiam laudat propter baptismum Z Auctor vitae Constantini Arianus magnopere laudat Imperatorem propter baptis mum Nicomediensem , de quo ait: SaM ex omni omnium Imperatorum memoria solus Consantinus in Chri ι maroriis renatus, re Sacris initiatus erc. Quam laudem postea pluribus etiam ipsiusmet Constantini hctutis verbis depraedicat α confirmat, planeque miraculum inde astruit, dum penultimo capite libri quarti, Valesio interprete, ait: Me miracula fismmas omnium Deus ια Constantino , qui solus ex omnibus
retrὸ Imperatoribus Chrisianum se palam professi fuerat,
nostris oeulis proponens; satir fumrque declaravit, quantum ιnter et inter eor, qui *sum cirisumque i us colere meruissent , atque inter tuos quI contrariam sectam ae sentemtiam amplexi essent. Cumque, ut hic Auctor vult, Constan. linus Nicomediae primum se palam per susceptuin baptismum professus eIIet Christianum, id quod velut miraculum pra dicat, parum exinde videtur tibi favere Ambrosius, qui si Iam Constantini fidem laudat I baptisinum vero improbare potius & iterato Arianorum more juxta Auctoris de vita , Constantini mentem , colIatum testuri, atque per hoc baptismum Romanum, quem neque hic, neque alibi uspiam n gat, affirmare vi tur. In hoc autem sensu iterati baptismr, contrarius sibi esset S. Pater, & patet, ut Baronius laudatoloeo insinuat, ipsium sibi Ambrosium eodem verborum contextu contraria loqui: nam quomodo magni ut ait) meriti Constantinus est, u ab Arianus baptizatus decessit ὶ Sed verba ipsa perpendam uv.
XXIII. Dieit in prinus de Theodosior mando onsa sino ad ret deinde pergens de Constantino ait: Cui licis Baptismatii gratia In xItimis Constituto omnia peccata aere ferit, tamen, quδου primus I eraramis erediit, o passe haereditatem fidei 'inei bus der/Pquit,. magni meriti locum
re ris. Uerborum istorum sensium obs durum admodum a vae ambiguum esse, nemo non videt. Si enim defendas ab