장음표시 사용
271쪽
fidei Symbolum ediderunt Patres Sardicenses, quam)II en M a ερ si ad inquit a) S Athanasius, certi homines nonnullo, quasi gus' ' μ ' d essent maeno Concilio, adscribere vellent, idque ocriter constenderent, Sancta tamen Synodus, quae Sardiec convenit, indignὸ id tulit, decretoque faneisu, ne quid ulterius de fide scriberetur ', ese eomentos esse Nicaena fide declararunt, ut cui nihil deesset,din qua integra es solida pietat continer iur ; neque edendam ess aliam professionem fidei; ne illa, quae Nice crista est,sor numeros non habere videretur: neve illis,' quibai libido es, semper notastatuere, occasio hujusmodi suppeditaretur, ut Iteresin, atque itertim de fide doniant. Nihil ergo de novo circa fidei formulam conscripserunt , sed eo seriptam in Nicaena Synodo fidem confirmarunt, & nonnuulos solum Canones, ad disciplinam Ecclesiasticam spetitam, tes, quorum Graeci viginti, Latini vero a I. numerant, edi
s.A. XXI. b Damnatos inter Episcopos Arianos suerunt Singidunensis Mysae& Halens Mursi in Pannonia Epi-''' ' si opi, quorum Patres Ariminenses in sua Epistola ad Constantium meminerunt . Paulo post Concilium Sardicense e υὶ Clit. adiagono, juxta Cl. c) Pagium, celebrata est secunda 3 7. a. r. Θnodus Mediolanensis conflua ex Episcopis Catholicis, in qua damnatus notiatur, Ursacius vero, ac Valens poenitentes &haeresim Arianam anat laenaatietantes in communionem receptu da Id Soniai. ut rursum PP. Ariminenses memorant, & Q S. Albanasius testatur. Rei eventum breviter enarrat laudatus e) Pagius a. ' his verbis: ,, Duo, inquit, isti adolescentes Ursacius &D Ualens imperiti, ut loquitur Couellium Sardicense , d M gebant in Oecidentis Imperio, sub Principatu Constantisse Principis . occidentalium Episcoporum sententia deiecti,, erant, non tum 1 communione Eeclesiae, sed etiam aes sedibus suis. Relatio Synodi ad Constantem facta suerat, M ut executioni mandanda curaret, quae decreta suerant Sar- dicae. Quid agerent Ursi eius de talem, ut periculo Sedium amittendarum deiungerentur, quam ut statim restitui in
272쪽
M communionem postularent , deposita haeresi Id vero eon. ,, sequi non poterant alibi, quam in numerosia Episcopo- ,, rum Synodo , ex praescripto Canonum. Ideoque Syn di Mediolanensis opportunitatem naisti, libello suo Aria- ,, nam haeresim abjurant ἰ Ariumque & ejus Satellites - ,, anathematizant , ut ipsi met fatentur in libello , quem ,, deinde obtulerunt Iulio . bynodus eis pacem Eccleliae ,, indulsit, & sententiae adversus eos in Sardicensi Conci. ,, lio latae gratiam secit , ut docet Epistola Synodica Concl- ,, lii Ariminensis. Haec Pagius. XXII. Constans Imperator non intersuit Synodo Me i .diolanensi , quia, ut docet sa) Chronologia Codicis Theodosiani, Constans , tempore eius celebrationis egit in Gallia,&S. Athanasius testatur se ab Imperatore in Gallias evocatu & inde eum Patre Olio ad Concilium Sardi cense prosectum; cui mox Mediolanense successit. Licet autem Synodi hujus Mediolanensis adta inemoria interciderint, tamen certum esse debet, quod saepe die a Synodus Mediolanensis, nonnisi Juliis Papae & solius Constantis Imperatoris Catholiet Avictoritate, etelo & industria, ab Orthodoxis Episcopis fuerit celebrata. Patet id ex eo, quod ea Mediolani in Urbe Regia, quam, ut rursus laudata Chronologia Theodosiani Codicis docet, Constans Imperator incolere silebat, suerit habita , ubi in numerosiori Episcoporum Conventu ea , quae Sardicae decreta sunt, Constantis Auctoritate executi ni mandarentur. Quibus nonnihil luminis adferunt Pagii animadversiones, ubi haee habet: ι Haec Synodus Mediolanensis habita, inquit, ut in Pag Ci t. ,, Photini causiam inquireretur, quemadmodum diserth d ,, cet Hilarius in fragmento de Synodis. Numerosiorem esseis Synodum oportebat, cum de statu Metropolitani Episco- ,, pi, & de causa fidei ageretur. Itaque de Italicae Dioecesiis, ,, cujus caput erat Mediolanum, & Illyricianae , ex qua erat M Photinus, & Urbicariae seu Romanae Diocceseos affuisse isis Episcopos non est dubium ; cum Ecclesiae Romanae lega- ,, tos huic Synodo Mediolanensi astitisse testetur Hilarius, ,, & ce-
273쪽
& eelebratam suisse praesentibus Romanae Eeclesiae Precis byteris doceat Epistola Concilii Ariminensis . Hactenus praelaudatus Pagius. XXIII. Anno postmodum Chr. 3so. tertio post celebratum Concilium Mediolanense, Religiosissimus Imperator Constans occisus est in Galliis a Magnentio ἱ ac demum anno deinde nono idest Chr. 339. celebrata est Synodus Ariminensis, cujus Patres ad occisi Constantis Imperatoris fratrem Constantium Arianorum fautorem miserunt illam Epistolam, in qua, dum in Magni Constantini Patris, Filiorumque Conis. stantis, &Constantii mentionem inciderunt, Patris operam in Nicaeno Concilio adhibitam laudant , mox post recitata in Synodo Mediolanensi acta de Ursicio& Ualente, mentionem quoque faeiunt Constantis Imperatoris filii Magni Constantini, non minusae Patris in Nicaenor atque etiam a filio praeis stitam in Mediolanensi Concilio industriam , & utriusque Principis Catholici insigne exemplum Constantio superstiti,ae in devia cum Arianis declinanti, imitandum proposiverunt;
adhortantes eum & obsecrantes , ut, quemadmodum coram
Religiosissimo suo Patre Constantino M. fides Catholica in
Nicaena Synodo securate conscripta fuerat, ac eam quoque
Consam perquiri explorarique diligenter elaboraverat , 8c nihil in ea novari permiserat , ut volebant Ariani; ita quoque Constantius ipse, Patris ac fratris exemplum sequeretur, nihilque, quod plane absiurdum videretur, in fide innovari pateretur . Quapropter in Patrum Ariminensium Epistolata , ubi seeundo loco legitur ConsontinuI, error est , & ineptErefertur ad Constantinum Magnum id , quod laudati Patres tantum de ejus filio Ossante intelligi volunt , di eo roserri.
XXIV. Euses. Non potest referri hoc ad Constantem; Dicit namque Valesius ex Hilario CONSTANTINO te in hoe eum metuo examine futinet conscriptum , ergo de Constantino , & non de Consante loquuntur Patres. XXV. Sic ves T. Petavius, ut praemisi, dicit Epistolam apud
274쪽
apud Hilarium esse eoneiam & mutilam; & Consantinopr sente non legi in Graeco; quod verum est. Pagius quoque , qui quidem quoad rem tecum sentit, quoad hanc tamen Epistolam longissime a te reeedit. Resert enim ille ad Constantem, quae potissimum in Concilio Mediolanensi acta sunt, &Patres Ariminenses secundo loco de Ursacio dc Valente memorant, inquiens : o Relatio S nodi ad Onsaniem facta fuerat, ut executioni mandanda euraret, quae decreta Derant Saricae , quod sic intellige, ut nimirum Constans Imperator Ursacium de Valentem, sub suo Imperio in Mysia & Pannynia degentes, in Sardicensi Synodo damnatos, sedibus suis
ejiciat, atque Patrum ob hoc Decretum , dc confirmatam in eadem Synodo Nicaenam fidem , eoram Patre conscriptam sua quoque auctoritate confirmet, promulgarique faciat; prout etiam secerit, quia propterea eum Patres Ariminenses dignis laudibus extulerunt. De Ursaeio vero & Ualente haud quidpiam executioni dederit, cum ambo poenitentes veniamque rogantes, eam 1 Patribus Mediolanensibus & Iulio Papa impetrarint. XXVI. Neque Pagius admittit tuam cum Ualesio lectionem ex Hilario, adeo exactam, ut tu quidem existimas.
Recitans enim perilaum Epistolae : Haec autem ser id tem. poris facta sunt, eism Messiolani Θnodus in cinerim ibat, praesentibus ibidem Romanae Eeelesia Presisterio. Subjungit: i b) Praesentibus, inquam, Romanae Ecclesiae legatis, non 3 M autem Constantino praesente, ut se habet lectio Epistolaei is Concilii Ariminensis apud Hilarium , quae laborat inter M punctione. Itaque sensus restituetur, inquit Petrus de m Marca, ut idem cum eadem Epistola ab Athanasio & S is erate relata significet , si interpunctio ponatur post haeci ,, verba : Ecclesiae Romanae . Constantino maestrae in hoc cum magno examine fuisset eonscriptum , quod tenent, bosci ι zatuo ad quieIem Dei commigravit , nefas putamur inde Ο ,, gruid maluare . In hoc, idest, in Nieaeno tractatu, cujus 3 D meminit superius. Haec Pagius.
275쪽
XXVII. Eushs. Vides Silvestrinet quod etiam Pagius cum Marca Constantino praesente in hoc legat, sensiumque restituat , nequaquam vero locum hunc de Constante, sed de Onsantino intelligat. XXVIII. Si Lugs T. Num proximE ad veritatem aecesserit, non est, quod hic contendam; ipse si quidem vides, Pagium etiam in Latino Hilarii exemplari corrigendo , siens
que eum Marca. restituendo laborare. Non Constantinum ,
sed Constantem alibi idem Pagius intelligit hoc loco, ubi, ut ante insinuavi, ait, quod Retatio Srnodi ad Constantem facta
fuerat . ut executioni mandanda curaret , quae Decreta saerant Sarieae. Sed ubi suit illa relatio ad Consanum iactata, atque decreta Sardicensia exe eutioni data Z Certe non alibi
nisi in Urbe Regia Mediolanensi, quo Iulius Papa & Constans
Imperator Episcopos Italiae & Illyrici ad Concilium evoeaverant, in quo auctoritate Constantis ea aeta suerunt, quae Patres Ariminenses secundo loco in sua Epistola laudant. Quare praetensa Pagii interpunishio Epistolae vim inseri, sensumque turbat. Quid Consantino praesente in hoc quod in Graeco nuspiam legitur , ut Petavius testatur, sed pridem apud Hilarium interpolatum esse necesse est, quo ea confunduntur , quae de praesentibus ibidem Romanae Ecelsae Presbγ-teris Epistola refert. Nec Constantinus nec Constans Me diolani praesens fuit. Neque Pagii explieatio locum habet, in hoc , idest ιn Niesno Iramtu , eQur meminit supertar . Nam ut ex ipsa Epistola satis clare patet, loquitur ea seperius tantum de Nicaeni tractatus Aetis, praesente Constantino Magnor in serius autem tantum de Actis Synodi Mediolanensis, curante Imperatore Constante, praesentibus Romanae Ecclesiae Presbyteris.
XXIX. Haud tamen immerito laudatus Pagius Epist 3 Hilarium latine seriptam culpat, quippe neque γ h Ast. ss. Cl. Natali Alexandro probatur, qui locum Consontino se sente in hoe , illustrat &supplet ex Sozomeno . b) Nee d a. in. ctissimus Papebrochius Hilarii lectionem curat , qui ex octo MSS.
276쪽
MSS. Codicibus , ex quibus S. Athanam Gree latina editio concinnata est , ab aliis diversissime legit. Quinimo vale- sus, qui ex Hilarii fragmemis Epistolam Ariminensem Socratie de SS. Patrum Editores, qui eam S. Athanasii operibus inseruerunt, perspicue indicant in notis , quid de line Epist 'la censendum.
XXX. Patere igitur, Eusebianel sensum restitui ex versi ne Epiphanii Scholasti ei apud Cassiodorum, ex Soerate quoque, Theodoreto & Sozomeno, Cristophorseno interprete; deinde ex S. Athanasio interprete Nannio. Apud Cassiodorum, ubi in illa Epistola sermo est de Ursae io, Valente, & Conci lio Mediolanensi , subditur: sa) Erat enim tempus quo haee a via. Tt resa uincuntur , quando Mediolani Θuodus relebrataientibuι Romanae Eeelesiae presbrteris. Cognoscenter verὸ Amaι etiam pos mortem dignum memoria ciet untinum emendo hanc vocem & cum Baronio, Petavio, Binio S aliis ex S. Athanasio restituo& lego Constantem) eum omni integritora,er examinatione eonferisiam exposuisse fidem. I ui eiam ab hae ιsee baptismate pereepu discesserit id est novem annis ante Concilium Amminense , quando idem Imperator cin ηι paulo post celebratum Cone ilium Mediolanense baptietatus, mox anno 3IO. a Magnentio occisus est, quod ideo Nannius in hunc locum notate Constans Imperator ad vitae sinem bast latus , ut infra probabo) N ad praemia debitur pacis abierit ,
incongruum ein judieamur , ps illam aliquid nouarii ad
Metomenum, Cristophors o interprete, ubi quoque de Ursacio& Ualente mentio occurrit, haec sequuntur e Ma quidem eo tempore gerebamur, quo Contalium Mediolani babitum es, ν. praesentibus Ecclesiae Romanae presbγter s. Cum igItur intellia
277쪽
ratagiae esset: absurdum plaπὸ videretur, eo jam post acceptum baptismum vita defuncto , b ad tranquillitatemflbi debitam profecto, aliquid in ea novare . inid hae lectione elarius tquis sensus isto persectior Z Pro voce Constantinum , lege Cos. fiantem , & sermo in cunctis exemplaribus melius fluet, facileque intelliges, Patres Ariminenses hoe loeo de Constante loqui, eumque diligenter elaborat se, ut fides Nicaena, quae Patre suo Constantino praesente An. 3 et S. conseripta & literis pro dita suerat, demum An. 34'. propter Arianorum disturbis in Concilio Sardicensi,ac Mediolaneti si accuratissime perquire retur , explorareturque; quod cum tactum, nihil autem in fide innovatum fuisset; post haec vero Constans Imperator hanc fidem confirmatam ipse tenens baptisatus, & violenta morte sublatus , ad debitam tranquillitatem migrasset , absurdun videbatur Patribus Ariminensibus, post mortem M. Constant iiii Patris, & Constantis filii, quorum uterque fidem illam tenuit in eaque objis , nunc sub Constantio Imperatore tem. pore Concilii Ariminensis, aliquid in fide propter Arianos moliri velle. Itaque dico eum Petavio, quod in Ariminensi AE, Perav. d s Epistola ultimo loco resertur sa) neque de Consantino M. ve-
Conrii. ed;t. favIe itaque loquuntur Patres ), e ui jussu, utpote O bo-e 'lui minesis , coacta uidetur illa Synodus . Mediolanensis Quod si verum est, tum Δηὸ reliqua , quibus ejus morair I baptismi meminerunt , ad Consantem non ad Constantinumper
XXXII. Eusea. Hoeipsum vero niaximE est controversum, & de hoc maxima quaestio est, num scilicet reliqua , praesertim quae de baptismo adseruntur, ad Constantem pertineant i inis tradit eum post acceptum baptismuin vita defunctum XXXIII. Sic vesT. S. Athanasius ubi de impio Magnentio , dc Consantis Imperatoris nece agit , scribens ad b, s. Constantium, hoc tradit b) Luae enim mibi
hi oiog- 4 dacia in Magnensi uisset aut quam benevolentiam certamsi
278쪽
mamque in Domini sui parricida, in amicor tam perfido , inviolandit juramentis tam irreligioso, b in Magis , incantauribus ne contra Dei judicium fovendis conscelerato , mihi poli eretpotuissem Z I vero conscientia dixissem tui, Ape , eώμι furor er crudelitas non mesolum,sed unipersum Mihie terrarum orbem, luctu calamitatibusue implevit Z Credo, magnam siliret ἐπ multam illi gratiam debebam, quod pia memoriae tuum
fratrem , cujur donariis Ecclesiae plenae seunt , isse eisi legatur
oceideris , nihil eam nece Iudinem, cum ante oculos versare-ιur , rescritur, nihilque gratiam Eeato suo fratri in isaptismate donatam respicicni, veluti daemoninfuria infernalis in eam insiluit. Atque lid Sanctissimus ille vir Marorium asseculare'. Hae enus S. Athanasius. Ex quibus colliges, ea, quae in Epistola Ariminens de baptismodi morte memorantur, pertinere quoque ad Consantem. XXXIV. Hune piissimum Principem Athanasius , ut audisti, veluti sortissimum propugnatorem Nicaenae fidei ita sublatum vehementer ingemuit. a) Ejus namque opera, in- quit Baronius, Sardicensi congregato Concilio , Nicaena ,, Consessio suerat stabilita, & ipse Atliahasus ab exilio revo- ,, catus , omniaque ad resam fidem spectantia promulgatis
,, a se legibus confirmata . Duplici igitur Catholici Episcopi, ,, qui eam ad Constantium seripserunt Epistolam, Arimini
,, utuntur ad firmandam Catholicam fidem exemplo; Con-M stantini Patris inprimis, cujus praesentia. Nicaena Consenes sio suerat roborata; de Constantis Imperatoris, cujus ope,, eadem Catholiea fides in Sardicensi Concilio merat confir-
,, mala , S ante vel potius post ) in Concilio Mediolanensi,
is cujus ibidem mentio habetur, adversus Arianos legatos ,, defensa& roborata; in quo mira ejusdem Constantis virtus,, enituit Merito igitur in ea Epistola Patres primo Constans i- ,, ni Magni, deinde res gestas in Coneilio Mediolanensi, atque ,, testimonium Constantis miro rerum ordine ad insinuandam ,, Catholicam veritatem scripsere ad Constantium Imperato- rem. Haec diserth & apprimE luculenter ad rem Baronius;
quid his opponis r H h a XXXV. .
279쪽
α Historia de Baptismo Constantini M
XXXV. Ευsε s. Imbecille dixi anth numero XVII. suis: set argumentum ab exemplo Constantis petitum, ad suade dum Constantio, ut nihil in fide innovari pateretur; Co stans enim frater erat Constantii natu minor , quem reve ritus nunquam suerat. Ad hiaec & ad alia ibidem dicta mihi resepondeas.
XXXVI. Si Lvες T. Etiam in hoc tibi libenter morem gero, & respondeo, exempla quotidiana, qualia ibi de fratribus retulisti, mihique opposuisti, non scribtantur. Rara dumtaxat exempla annotantur , nimirum ea , quae Constantium s niorem inter & Constantem Iuniorem fratres contigerunt , atque litteris suerunt prodita . XXXVII. In Concilio Sardicensi SS. Athanasus Alexandrinus & Paulus Constantinopolitanus Episcopi, anth ab Ari nis pulsi, sedibus suis restituti sunt , quos sub sita ditione de gentes, Consancius Imperator Arianus restituere diu tergiversabatur; verum a Constante, fratre natu minore, invitus etiam ad id exequendum compulsus suit. Quo autem modo i s. i. acta sint, audi Socratem, qui refert: a) Statim vero ν. s. post absolutum scilicet Sardicense Concilium ) Imperator qui partium ad Occidentem vergentium dominabatur , ea quae in Concilio Sardicensi acta erant, fratri suo Constantio significat: hortaturque, ut Paulum & Athanasium ad proprias sedes restituendos curet. Ubi autem Constantius fratris postulata de die in diem differebat, ille Imperatorem dico Occidentis ) optionem fratri dat, vel Paulum & Athanasium suis ipf,um sedibus Ecclesiisque restituendi, vel si hoc minus. praestaret, ipsum sibi hostem reddendi, nihilque aliud quam bellum expectandi. Litterae autem quos ad fratrem scripsit, ita se habent. Sunt hie apud me Athanasius Paulus : quo1 auditione aeresi, pietatis ea aperseeutioneres ri esse. auo I, pollirecte te Missas imorum Fris redduartim , inque σοι δ' quibus sine eausa injuria assemsunt , anima orsurum, viros for ad te mittam : autem re fer ista hoc modo perfic rς pro ceno velim cognoscoι, me eo penturum, et te invito illit
280쪽
inuas ipsorum sedes restiaturum. eum intellexsset Orientia
perator, non melo em animo tarsu aegritudinem. Aecres
iis igitur non paucis Orientis viscopis , optionem si datam i os exponit rogat , quid faciendumst. Illi metiar esse res ot dent , at Albanaso Ecclesiae suae concederet admisistrasionem , quam ut Muum infestinum fusiperet. Unde Imperator necesia tale adductur, Athanasium ad se accersit . Interea temporis 'Consons Oeeidentis ImperMor , Inuum eum duobus Episcopis; eum litteris suis , eumque litteris etiam cineuii , quo tutior effet, honor eὸ Constantinopolim mittit. Haec Socrates. XXXVIII. Confirmantur haec in Vita ejusdem S. Pauli Epistopi Constantinopolitani apud sa) P botium, ubi haec ha Q. Albi . h. bentur e Consam edocet per litteras fratrem Dum Constan-p tium , ct monet , M amicὸ Paulum N Athanasium tractet, que impediret , quo mimissi edibur restiuantur , addens ,
nisi solens justa petenti annuat , se venturum , ἐπ Hlo Insito jures aequum iniuris assectit redditurum. Metuens uisur minat fratris Constantis , Divinum Paulum non prohibuis in proprio Episopatu residere, ejusque eommilitonem Athanasium multu
litteris ad se se vocat,stvenientem 2 benter fusi ι , σι βαdignitati resiluit. Meminit hujus rei quoque Martyrologium AEgyptium sub die V. Mensis Babe apud υν Ecchellensem his μγ In Eu0 h. verbis: Scripsitque Cossam pro eis fratri si mandans , ut il- RM- p g Di fusiperes, is per missus es G , nifusciperet eos , δεμ .' cem fracturum , ἐν indicturum iasi bellum . Seri I alias
etiam Papa litteras Aro eis. SineptIs itaque Imperator IIII
ria statris , nee non litteris P ae, fibus suis resiluit eor.
Vides ergo, Eusebianel non quotidianum aut triviale, sed Augustorum rarum fratrum exemplum . Et quod dicis nunquam; certo tamen esse iactum; videlicet quod Consantius, Impera- tor Augustus natu major reveritus sit extimueritque Cosanum Imperatorem Augultum fratrem Iuniorem ac idcirco non adeo', ut opinaris, imbecille fuit Patrum Ariminensium adigumentum ab exemplo Constantis petitum , ad suadendum