Nicolai Vernulaei Apologia pro augustissima, serenissima, et potentissima gente austriaca, in qua illius magnitudo, imperium, virtus aduersus eius tempore aemulos asseritur

141쪽

breuissimo tempore sub aliorum tutela vixit& rexit, post cuius fatum Cassiarina soror Nauartae Regnum haeres adijt , di Ioanni Albreto nupsiit. Coronatus hic Pompelonae fuit, & ex Catharina coniuge Henricum Albretum Glium suscepit. Henrico data uxor Margareta

Francisci Primi Galliarum Regis filia, quae ei

Ioannam peperit unicam Nauarrae haeredem.

Ioanna Antonio Borbonio nupsit, & hi patentes fuerunt Henrici Borbonij, eius nominis inarti, Galliarum postea Regis, cuius filius Ludovicus Decimus Tertita hodie in Francia feliciter regnat. In hoc legitimae successionis

ordine Ius suum Franciae Reges constituunt. Porrib Ioanni Albreto circa annum M. D. 86 εXII. Feldinandus Catholicus Aragoniae dc C, si hisiastellae Rex Nauarrae R egnum his de causis ademit. Iulius Pontifex cum cognouisset Nauariae Regem Ecclesiae hostibus fauere, & Patres Pisani Conuentus hostes suos omni beneuolentia auxilioque complecti, re cum Cardinalium Senatu communicata, Albretum Nauar-rae Regem dc Cathatinam Reginam sententia . sua anathemate ritu Christiano devinxit, R

gno excidisse declarauit, & ad illud occupan

y ij dum

142쪽

dum principes alios inuitauit. pronuntiatae Romae sententia fuit XII. Calendas Mariij. D, ploma ad Ferdinandum Catholicum in Hise

panias missum, ut Pontificium decretum exo.

queretur. Is sub Marth sinem Petrum Hom nonium misit qtes Reges officij sui admoneret,& si saperent, cum Gallo rationes non miae rent, neque suismeque Ecclesiae hostibus faueret, aut per fines suos transitum darent. Vtriusque rei Henricus eorum filius in Castillam ablegaretur certa coniugij spe cum Tabella aut Cath filia Ferdinandi neptibus. Honestissima erant haec postulata, sed Nauartarus Gallicis fietus pibus . si quid aduersi incideret, animo feroci . repulit . Perdinandi amicis molestus fuit, de- lectus in ditione sua habuit. Ne id faceret, monebat eum Ribera limitum istorum Prae eius . sed fiustra. Ita Mariana & alij reserunt Igitur Ferdinandus , ut Albaetum ad saniorci

consilia reuocaret, Albano mandatum dat . vi Nauartam inuadat, qui nihil cunctatus, firm. stra resistente Albreto, Regnum uniuersum occupauit. Consternatus ea iactura Albretus inopsque consilij, facturum quaecunque imperarentur,per Legatos promittit. Breve re

sponsum,

143쪽

sponsum, daret Regnum, & filium obsidem, donec sociale bellum.& Ecclesiae dissidia componerentur. Hoc responso irritatus Albretus. in Galliam descendii,multa postea conatus sed fortuna felicem successum inuidit. Ita Nauar-rae Regnum Pontificia sententia Hispano cessit. Nec id nouum; plures enim olim Reges Apostolicae Sedis decreto ditione sua spoliati sunt, quos extrema meritos furiali carmine Pontifices deuouerunt, do Iure sacro maledix runt. De ea potestate disputandi locus hic non est; morem istum Maiores exemplis suis dederunt.

Sed non una usa perditi Regni fuit, haec altera est. Ferdinandusad iustum bellum profecturus , transitum ab Albinio Rege per Nauartam petijt, viam ni mirum Iure gentium cunctis. mortalibus communem. De damno abunde cauebat, & innoxium itersuum esse volebat. Negauit Adbretus, sed Arma tenenti Omnia dat, qui iusta negat.Viam vi sibi fecit Ferdinandus Regnum inuasi tenuit.Exem Nain sacris voluminibus sunt, quae diuinum& Naturae Ius ostendunt. Seon Amorrhaeorum Rex. Istaelitis in terram sibi promissam sau, P iij tenden-

144쪽

tendentibus transitum negarat, Moyses diuinitus admonitus Regnum inuasiit,& possiden dum Israelitis tradidit. Iudas Machabaliis supe- ratis Galaaditis victor cum in Iudaeam rediret, nec alia via esset, transitum per urbem Ephron nulli nociturus petijt.Petitioni eius portas clausas Ephronitae obiecerunt: at Iudas urbem aggreditur, uno idie nocteque una oppugnat &expugnat ue caesis deinde virilis stirpis omnibus,

urbeque spoliata, per abiecta mortuorum cadauora transit. Fortassis etiam occultum aliquod hac in re omnipotentis Dei iudicium licet suspicari.Fue--i rant Ioanni Aragono Nauarrae Regi, ut supra retulimus,filiae duae,Blanta natu maxima Hemrico Quarto Castellae Regi nupta, & Leonora, quae ad nuptias Gestonis Comitis Foxani transiuit. Leonora cum videret serorem suam ab Henrico Rege ob naturae vitium repudiatam, ut Regno potiretur, fraude cum marito communicata veneno eam sustulit. Patrato scelere

vix dies quindecim regnauit Gasto, nec diu post objjt Leonora. Horum filius Gasto de G storia Plicebus non diu vixerunt. Phoebi filius οFranciscus Phoebus in ipso aetatis flore vitam

145쪽

amisit superstite Catharina sorore, quae Ioanni Albreto nupsit,cui Regnum Hispanus ademit.& tanquam auulsum Hispaniae membrum Hispaniae iterum coniunxit. Ita patrum scelus in quartam usque stirpem vindicauit Deus, &per omnes patrati parricidij assines eorumque posteros peruagata coelestis ira , haud longo tempore poenas a singulis improbae cupiditatis exegit, ut ait Mariana.

Qilid,quod etiam Blanca prior Henrici IV. Castellae Regis uxor dus suum certa voluntate donationeque in Castellae Reges transtulit3 Ita nonnulli Scriptores tradunt. Quid, quod Geta mana Foxana Ferdinandi Catholici uxor Nauarrae Regnum, in quod Ius praetendebat, Ga-stonis Namur siij fratris in locum, Carolo Austriaco Castellae & Aragoniae iam Regi in Comuentu Caesaraugustano cessitὶ Id etiam quidam scribunt,nec suspicioni fides deest. Sed ego hic supersedeo, videat, qui certissimum Hispaniae Regum Ius cognoscere cupit, AElij Antonij Nebricensis de Bello Nauarriensi Commentarium ; vid it Nauarrum, qui manifestissimis illud rationibus asserit , dc confirmattia Certe Austriaci non nisi legitima successione a Fer-- dinando

146쪽

Iro z AP o Lb G1Αdinando Catholico usque ad Philippum IV per parentes in filios continuata Nauartam obtinuerunt. Iudex sit ille, qui tempora lac laque commutat , qui Regna euertit fulci que, qui Regnum de Gente in Gentem, cum libitum est diuinae eius volunta Π, transfert. Vtraque Gens Hispanorun in Gallorum belli cupida est, & inter eas, nescio quo fato, nunquam satis conuellit, Pyrenaeis montibus eas disiungi multi expedire iudicant. Hos certe terminos Natura ijs posuit.

iam- Π Ranci Regum suorum in Flandri mitatum ius rationibus hisce stabiliunt. &- in ubique iactitant. Inprimis quod Flanditiante Caroli Magni tempora Franci pars fuerit,eam idem Carolus Lyderico Comiti Uarte cano donarit , qui tanquam Praefectus & Regis Franciae Vicarius illam administrarit. Eodem titulo Lydericum secuti sint Englerannus Lyrderici filius ,:& Odoacer En eranno genitus, qui Flandriae Saltuatij seu Forestarij sulli dicti. Balduinus deinde Ferreus, Flandriae stimus Comes a Carolo Caluo creatus sit, inter

147쪽

G E u T i s ' A vs T R i A C h. ter Franciae Pares adscriptus, cuius filiarii Iudi- ibam uxorem ducendo dotis nomine Flandriam acceperit, seu totam eam regionem, qua

Scaldi, Somona, Oceanoque includitur. Eandem alij deinceps Comites tenuerunt, sed ita ut fidelitatis Sacramentum Franciae Legibus dixerint, seu, ut loquuntur Homagium solemni ritu, in agnitionem supresni Iuris & Maiestatis, exhibuerint, obsequium aduersus Regios hostes promiserinxi quibus praestitis in Regni Franciae Comites delibata Regis gena recipiebantur. Hoc ossicium praestiterunt Burgundi Austriacique principes, postquam Flan driae Comitatum obtinuerunt, adeoque ip*Carolus Quintus, cuius nomine anno M. D. XIV. Henricus Nassauius, Michael Croiacus,

alijque Parisios missi in primo urbis templo

Calendis Aprilis Clientale Sacramentum Fraim ciae Regi pro Flandria Arthesiaque dixere. Accedit , quod non semel in controuersijs Flandriae Comitum Arbita Franciae Rex pronuntiarit; quod ab huius prouinciae tribunalibu)ad supremam Franciae Curiam, seu, ut vocant, Parisiense Partamentum, concessa prouocatio

fuerit ue quod Lege Salica deficiente mascula Q. prole

148쪽

Principi;

corum.

i,1 Apo LOGIA prole post Caroli Burgundi obitum Ius inte grum Flandriae ad Franciae Reges redierit, qui praeterea propter rebellionem aliquando Flan .driam Regio Fisco addixerunt, & in ea nonnunquam capitis propter defectionem reis indulserunt, aut ultimo etiam supplicio mactarunt. Quae omnia supremae Maiestatis sunt

signa. Nihil hic negotij, facilis enim Austriac

rum responsio est. Flandriae partem Francis olim paruisse, in ea constitutos postea Praefectos seu Saltuario; fuisse, ac denique Comi tes, qui Regionis Dominium tenentes, Fran corum Regi clientale Sacramentum dicerent, inficias non eunt. Sed & ijdem Comites prinpter Alostanam Vasiamque Ditionem cum quatuor Ambactis, ut vocant, fidei Sacramento Imperatori obligabantur, & ab eo inter Imperij Principes adscribebantur. Neque vero Flandriae Comites olim aliorum instar Franciae Principum erant, dauthoritate potestateque eminentes liberE ac Regio more munia obibant, exercitus conscribebant, delectus habebant, bellum aut pacem suo arbitrio faciebant, vectigalia imperabant, ac denique quic-

149쪽

quicquid ad Maiestatem spectat , exercebant. Quippe se Dei gnatia Comites nuncupabant& scribebant, quod soli inter Franciae princi- priuilegia omni tempore sunt, hodie adhuc vim habent, & religiose seruantur. Vnde quanquam Franciae Regibus & Imperatoribus fidei Sacramento attinerentur , s*pro mum tamen quoddam Imperium, quod Latini Maiestatem appellant, obtinebant, non aliter quam hac aetate Mediolani , Sabaudia Nantua que Duces, & Reges Neapolitani, quorum Maiestati nihil ea obligatio detrahit, qua Monarchis alijs sunt obnoxij. Porro Flandriae principatum iusta legitimaque successi ne ac Iure connubiali ad Burgundos primo, deinde ad Austriacos peruenisse iam Capite

quinto docuimus, ut dubium omnino esse

non possit, quin proprij Regionis istius Do

mini sint, quos arcere ab eiusmodi haereditate nullum unquam Ius, nullae leges potuerunt. Neque unquam Salicae Legi locus hic fuit, hemperque deficientibus masculis, in parentum locum foeminae successerunt. Nam, ut

150쪽

ait Iacobus Marchantius lib. 2. Commentariorum de Flandria, Principe rebus humanis exempto proximus anguine, nutu sexus Asecrimine, Accedit, tims Principatus fungitur. Seruent Salicam Legem Francheam Flandri non agnoscunt, quae proinde post Caroli Burgundi obitum repellere Mariam Π-: liam ab eius Principatuum haereditate nequa quam potuit. Et tanquam principi suo id tem poris Flandri iurarunt, qui ad Franciae Reges deuolui patriam suam potuisse ne quidem sunt suspicati, neque id tum Franci contenderunt. Debuerunt equidem Flandriae Comites pro aliqua Ditionis suae parte Franciae Regibus

Homagium, ut recepto vocabulo utar, exhibere ue & exhibuerunt quamdiu ea obligatio

deuinctos tenuit. Fuit quoque recepta longo tempore ad Parisiensis Senatus Curiam prouocatio ue & durauit illa, donec liberatos ab ea Flandros Galliae Reges pronuntiarunt. A que ut pluribus supersedeam, & uno verbo Ius hoc omne, quod in controuersiam venit, definiam, cum Frinciae Reges Iuri in Flandriam suo, qualecunque suit, solemni ritu renuntia rim, quemadmodum infra demonstrabimus, IuS