장음표시 사용
201쪽
16o A p o L o G i ACaesarem pertinerent, & a Franco armis tantum essent occupata, non debent eorum cessionem tam parui pendere aestimareque Galli, ut se solos aliquid Caesari concessisse arbitrentur. De Burgundia nobis erit dicendi postea lo cus. Utinam quietiora quorundam essent ingenia, qui calamos facilius mouent, quam Reges arma, & haec tamen illis excitare non desununt. V tinam tam alienorum Iurium, quam suorum memores essent; maior fortassis esset populi utriusque concordia & amicitia.
De Monarchia totius Europa Cupiditate, a qua Austriacis lingituri
S Ilentium indicere sibi iam illi possent &
deberent, qui Austria e Gentis Prouin. clarum alienarum usurpationem assingunt. Non creuitilla ad istud Imperijsui fastigium aliena rapiendo, sed iustissimas haereditates adeundo; non in tantam tot Regnorum &Prouinciarum amplitudinem sese armis aut violentia extendit, sed singulari praepotentis Deifauore, qui in unam hanc Domum coxiescere
202쪽
-lescere potentissimas Burgundiae , Castellae, Aragoniae Familias fecit. Nemo id ignorat, nisi qui Serenissimae huic Familiae inuiciendo scire omnino non vultue aut prosecto cum ignorare non possit, fateri tamen non cupit. Enimuero vi inuidia sibi sitientium indicat,ut aliorum limnori non detrahat, ut liuidis dentibus partam meritorum magnitudine gloriam non rodat, fieri certe non potest. Cum illi veritas os obtutarat, cogitatione quodammodo grassatur&fingit, & comminiscitur quod non est, sed quod sibi, non credendo tamen, persuadet. Imua fines haereditariae magnitudinis suae Austri ci Principes regnant & sese continent, vident
hoc omnes, intelligunt, sentiunt: non desunt opinis
nihilominus, qui eos ad totius Europae Mo- narchiam aspirare, nec hodie, sed iam pridem,
putant, dicunt, scribunt. In multorum mani- . -
bus& oculis sunt libri illi, qui nuper lucem
aspexerunt quorum Authores dum ambiunt calumniando famam, etiam scribendo Austriacam extinguere gloriam conantur. In hoc unum tot speciosorum verborum apparatum congerunt, ut Austriatam Gentem mon
203쪽
162 Apo LOGI Adipes Tyrannos esse declarent, quorum ambitio satiari totius orbis Imperio non possit , qui aliena Regna & Principatus aut iam inuasis rint, aut spe devorent ι qui principum supremorum ceruicibus turpissimum seruitutis imgum imponant, vel minentur ue qui se Mona chas, si non terrarum orbis, at saltem Europae totius esse velint. Dolere vehementer soleo quoties Authorum eiusm ii libros in manus astumo , in quibus gloriosissimorum Principum famam video tam audacter, nec minust Mant falso, lacerari. Simulant se eorum Naiestatem vene'ri, ut liberius postea vituperent ue Bonit tυς φηt- tem in ijs, Magnanimitatem, & Sapientiam salsiis agnoscere se fingunt ue imb nobilissimas eorum .iη eriης- animas & vere Regias appellant, nihil etiam ibi ρ' ' melius, nihil humanius, nihil ad regendum aptius esse fatentur, de postea Trrannos, aliorum oppressores, Christianae Reipublicae portenta esse dicunt. Eos, aiunt, ut nobilissimas Europae Prouincias tanquam in praedam summa auiditate inuolare, Italiam sub eorum manu adhuc esse sanguinolentam, Germaniam
ita concisam , ut non possit amplius nisi in ' plagis suis vulnerarii omnibus Prouincijs aliis
204쪽
Metum ab Hisipano impendere, imo exitium. Eius preces minas esse , eius beneuolentiam adulteri; amorem, eius promissa fatale .exitium, eius amplexus oppressionem. Adeo nihil curant mentiri, modo pulchre & speciose i quantur , & fingere iuuat, modo odium in Hispanum excitent, quem omnia aut perdere
velle, aut possidere dicunt. Indignum est Christianissimo Regi eiusmodi pudenda: Eloquentiae simulchra dicari, quas non maiores sint iustissimi Regis laudes, quam ut aliorum vituperijs & mendacibus somnijs aut fatuorum delirijs crescere debeant. Sincerius, a deo dicere, Ludovicum Decimum-tertium Galliae Regem Hispani laudant δc venerantur, , quam eiusmodi Scriptores, quos non miror
aliam R hetoricam, ut de se iactitant, inuenisse, laudatissimis olim Oratoribus incognitam, cum mentiendo, calumniando , Catholicis
Principibus infamiam aspergendo, & eorum pietatem , iustitiam , Religionis ratum irridendo tantum sint facundi. Decebat quidem ut lucem libri tales viderent, sed in flammis ue &profecto laus inde maior Regis extitisset quam ex eiusmodi praeconijs, quae affinium eius & Xὴ sacratisse
205쪽
nio nervam Mari liano I. Impera. tore.
16 A p o L o G i Asacratissimorum Principum famam, nomen, gloxiam mortalium maledicentiae exponunt. Nimirum hoc est Reginam suam amare, ut ipsi fatentur, in eius Familiae exitium populos omnes & Principes concitare , hoc est Re
nam laudare, eius fratrem, & auum Reges, ius proauum Imperatorem, eius Maiores omnes&affines Tyrannis&Christiani orbis pestibus annumerare. Sed ab eiusmodi libris, calamis, linguis Austriacorum gloria non depem det , viget illa suis meritis, & inter Catholicorum applausus aspernatur maledicorum latra . tus. Nos, sicut in alijs, in hoc quoque hominibus istis ita satisfaciamus, ut Austriacos Principes de Europae Monarchia nunquam cogitasse clarissimis signis doceamus. Inter eos huius Familiae Principes, in quos assectati Europae Imperij cadere suspicio posse set, Maximilianus Primus est Imperator, qui inclytam Domum Austriacam propitio Deo ad illud supremum honoris fastigium, in quo nunc feliciter fulget, euehere coepit. Multa ille bella gessit. & fortunam aliquando aduersam, saepius prosperam est expertus. Certe tum, cum Venetos ad ultimas angustias adduxit,fernere
206쪽
- GENT 1s Ausetici Ac n. 1 6s sibi ad Italiae Imperium viam potuit, quo - cupato facile Prouincias alias ad sibi parendum compulisset. Non aliter quam Romani, ubi semel Italiae toti iugum imposuerunt, de reliquo orbe non difficile triumpharunt. Neque aliud sibi obstare Turcarum Imperator arbitratur, quo minus Europam nostram sibi totam sub-ijciat, quam quod Italiae nondum imperet .
Quasi alibi sedes orbis Imperij esse, quam in
Italia, non possit, ex eaque in omnes terrarum partes facile sit de arma & clas Oes immittere. Erat id temporis ea miserrima nobili is mae V rq i netorum Reipublicae fortuna, ut praeter despe--cere. rationem nihil ei superesse videretur. Testis est Antonius Iustinianus a Venetis ad Maximili, num Caesarem Legatus, qui oratione, quam refert Franciscus Guicciardinus Historiae Italicae libro viti. & qua nihil esse demissius potuit,
fractum consternatumque Venetorum animum cum praesenti rerum omnium desperatione coniunctum expressit. Longum esset eam orationem hic referre ue id vero Legatus ille o B;,
contendebat, imitari Maximilianum debete Nitai
Alexandrum Magnum, Iulium Caesarem, ac Harax.
ipsum orbis domitorem populum Romanum, ς φ ai; qui
207쪽
qui plures sibi Prouincias clementia, quam armis, subiecere. Restitisse quidem Venetorum Remp. multis saepe hostibus potentissimis , adeoque Turcis & Francis, nunc vero Caesareo nomine &inuicta copiarum eius virtute attonitam, non solum non vincendi, sed ne resiastendi quidem spem ullam habere. Proinde se ad Maiestatis eius clementiam confugere ea fiducia, ut illam non frustra rebus perditis implorasse videatur. 2Mascunque, inquit, pacis leges nobis imposueris, amplectemur, easque iustas ct honestas habebimus, digni qui nobisi i poenam constituamus. Imperio ac Maie- sati tua, ut legitimo Austria Principi, omnia quacunque Maiores nostri Imperio ac Dbtioni Auseria ademerunt, resiluimus, quaeque in continentim demim, ijs coniungimus,
earum rerum Arabus, quacunq&e rationeΡΥ-tis, cedentes. Addemus quotannis tua min
i stati legitimis, Imperj stuccessoribus inpem
petuum tributi uomine quingenta auri pondo; imperijs, decretis, letibusque tuis placidi obtemperabimus. Defende nos quaeso a Rancorum insolentia, qui cum paulo ante hocij no bisfuerint, nunc hostes infessiimi facti, Ve-
208쪽
GENTis Avs TRIA CAE. I67neti nominis internecionem quaerunt. Si no
stri defensiuisem fusi eris , orbis te Veneti
parentem ac conditorem celebrabimus, benesi
cia tua in Annales nostros referemus, filiis ea nostris memo/ubimin. Permitte, quase, misis imus, ad cuius pedes Venetam Rempδρο- plicem impetrata salute rerumque omnium incolumitate, coniecisse se, mere ac cum laude gloriari possis, quemque a Deo ad defensionem liberorum uxorumque nos narum datum colamus ac revereamur. Et paulo post. Veneti mero tui, quod vitam, fortunas , libertatem, Iiberos, uxores posideant, Maiestati tua se cundiam Deum in sempiternum acceptum reserent, agnoscent, oe in perpetuum confitebuntur, sc. Ita Veneti supplicabant. Quid Maximilianus 3 Inducias primum ali M illa
quas cum ijs fecit, pacem deinde concellit, α να- nonnulla loca, quae adempta illis fuerant, re- ρπὰς
stituit. perire tam nobilem Rempublicam, quae inligne Italiae decus est, non voluit. Et certe tot inter bclla, quae gessit, non de M mrchia. sed de morte cogitans , quocunque 'proficiscebatur, arcam ligneam ad mensuram corporis ligniani fabrefactam circumduci cu- .
209쪽
rabat, in eaque aliam e plumbo factam, in qua corpus suum sepeliti volebat. insigne prorsus
exemplum, quo successores suos adimonebat, ut in summo fortunae fastigio mortalitatis nunquam obliuiscerentur. n. 'Videamus nunc Carolum Quintum sinser im- peratorem, Orbis illum Candidatum, ut ap-t pellant, qui profectb , quis unquam alius ex hac Domo, potuit in ea Europae Monarchiam constituere; sed nec voluit, nec cogitauit. Parebat eius Imperio magna Germaniae pars, Neapolis, Sicilia, Sardinia, Mediolanum, C mitatus Burgundiae, Belgium uniuersum, tota praeter Lusitaniam Hispania, & nouus ille ad Occidentem orbis; quae potentia magnum erat acquirendae Monarchiae instrumentum.Quod si verum fateri velimus, magnae illi oblatae sunt occasiones, quibus si uti statuisset fortunam ridentem secutus, dubio procul maximam Europae partem, aut sere totam occupauisset. Potuit certe tunc totius Italiae Imperium inua, dere, cum memorabiliad Ticinum pugnavi-itiari ctor totam perterrefecit. Nec alius de ipso ti
210쪽
-metu Roma,trepidantibus alijs Regulis, quam illum Italiam uniuersam sibi subiugaturum Tantum vero abfuit, ut etiam insperata ab hac victoria tranquillitas nobilissima: isti Prouin .ciae assislserit, & qui exitium expectabant, si Iutem acceperint. Potuit tunc magnum ac smum Monarchiae huius fundamentum i cere , cum capta urbe Tunem, &Guletia arce Hariadenum Barbarossam cum copijs suis profligaui sed maluit Muleassem, quem ad pedes.suos supplicem viderat, etsi Mahumetanae superstitioni addictum, restituere. Seruiuissent dilatando eius Imperio duo maria, Mediterraneum ci Orientale, fraenum Africa ab eo accopisset, conspectisque Tunetano in Regno Caesareis Aquilis Turca de Imperio suo dubitauisset. Potuit tunc de Gallia occupanda cogitare, cum captiuum Franciscum I. Regem haberet ue cum praecipua Regni istius nobilitas aut ad Papiam caesa esset, aut captaue cum partim profligatus esset Francorum exercitus, parum ultro in fugam coniectus, cum sola in Regno Ludovica Francisci mater Regijque pueri essent, tana tristi nuntio consternati moeroreque con