장음표시 사용
211쪽
Duces, nullae in Arario pecuniae; cum ad prublicam totius Franciae tristitiam priuati singulorum moerores accederent propter filios, aut fratres, aut alios propinquos in praelio ad Ticinum caesos. Et tunc quidem vagabatur tota Francia non sine timore rumor, Caesarem c
pias suas in Galliam inularum vel cum Anglo, qui occasionem Franciae inuadendae sibi obi tam videbat, coniuncturum. Sed non mouit se Caesar, occasionem eiusmodi neglexit, imbnullum ob tantam victoriam laetitiae signum edidit, necedi ab alijs est passus. id unum spera bat , adesse iam tempus Christianam R empto blicamitanquillo in statu constituendi. & - tum contra Catholici nominis i hostes adornandi. Quanquam si erat ea Caroli ambitio, ut Europae Monarchiam affectaret, cur Francis cum Regem sola fide datisque obsidibus obli a .ris ιγ gatum dimisit 3 cur non tamdiu in custodia detinuit, donec reuocatis ex Burgundia praesi-- ''' dij, . & incolis a dicto sibi Sacramento liberas .niari iis, totam tradidisset 3 cur superatis captisque Saxone Electore & Hassiae Lanigrauio, non Saxoniam di Hassiam vel Imperio, vel Au striacis Ditionibus adiunxit 3 cur Hetruriana
212쪽
GENTis A VITRIA CAS. III non occupauit, cum potuisset, sed Mediceos
restituit; ' Cut Senenses legibus suis non subiecit ὶ cur urbibus Imperii bello fractis &e havstis libertatem reliquit , quibus iustissimo victiicium armorum Iure imponere iugum poterat 3 Certe qui tam opportunum gerendarum rerum tempus contempsit, qui tot augendi Imperij sui occasiones arripere noluit, qui tot supplices bonis & ditionibus suis restituit,cum retinere sibi posset; qui Mediol num Francisco Sfortiae ultro reddidit, etsi ille cum Caesaris hostibus conspirasset, dici ad orbis Monarchiam aspirauisse non potest. Quid ergo voluit 3 quae mens illi fuit 3 Audite Iacobum Thuanum in suprema Regni Gallici rue.... Curia praesidem. Non aliud, inquit, optimo se C r. Principi Caroloὶ in hoc humana vita crebris
tempestatibus iactat alopropositum fuit, nec
aluo labores eius pertinuerunt, quam ut gloriam Dei, quibus pos t nationibus, promoueret oe amplificaret. Cum aliquando Anto- i nius Leua, alijque belli Duces, Alexandrum Magnum & Iulium Caesarem miris en -m ijs extolloxent, quod ad omnem propagandi
Imperitos sionem vigilantissimi fuissem, Ca-
213쪽
rolum yer' dis rent victorijs suis ad potentia & magnitudinis suae amplificationem, quali, tum posset elueret, non uti, resimodit ipse R.βοα- Alexandro Iulio Caesari in bellis gerendis
tar unum fuisse sinem, Honorem S GIoriam ;
iN. Christianis autem Regibus duo esse propositos, Honorem, o anim a Salutem. Fuit is ani- 'mus eius tam excelsus& sertuna ipsa maior, ut Regnum dare, quam accipere pulchrius iudicaret; tam iustus, ut omnibus proferendi per arma Imperij cupiditatibus imperaret, nec abalienis solum, sed sibi etiam debitis Ditioni . bus hacis dc salutis publicae causa abstineret. Undecie Francisco Primo Galliae Rege pe ipetuo virtutis suae &litudinis aemulo di
raii r. gnhset , eam e tamen isti redditurum, modo' ' id exiguum, quodsiuum esse contendebat, sibi, relinqueret. Enimuero qualia Carolus fuerit, cum vita tam gloriosa , tum praecipue mors ostendit. Tantus Imperator ,, tot Regnorum Monarcha, tot Ditionum Dominus, sine Imperio, sine Regno, sine villa Ditione mori vo- . luit. His enim omnibus biennio circiter anto
214쪽
quoviueret, vinam duittaxat equum , quo sub- inde uteretur, duodecim pro tota familia mi- nistros, & in his vinum a Confessibilibys Con in itisne stantinum sibi reseruauit: neeCaesar. nee lina' ' perator sed Carolus appellari voluit. Non po- tuit tanta modestia eius es e, qui Orbis Imperium ambiret; non potuit sic mori, qui omnibus imperare vivus voluisset I
De PhilippoII. Hispaniarium Rege super ζ '
est dicendum quem non minus Monarchiam Europae, quam Carolum patrem, asseistasse 'μ'' δ nonnulli contendunt. Franciae diadema, inquiunt , filiae suae Isabellae capiti imponere tentauit, & Regnum occupare. Hic enim paternorum Regnorum omnium d prouinciarum ' haereditatem adierat vicinis sermidabilis, toti re Europae timendus. Non dissitemur autem cis, Aquin arma sua in Franciam tum conuerterit k -- cum praecipui Franciae Principes, & uniuersus sere populus Regem eum admittere nollet, quem Ecclesia Romana in sinum suum nondum recepisset. Agebatur tum Religionis Catholicae causa, ad cuius protectionem vocatus
Philippus, copias suas ex Belgio in Franciam 'immisit,aie Haeresis, quae sumpto in Germania. Υ iij incre
215쪽
3M APOLOGI A incremento Angliam , Daniam , Sueciam ,i Scotiam, Helvetiam inuaserat, Christianissimum quoque Regnum anficereti, ac post Hispaniam Italiamque facile corriperet. Desiderabant Belgae vi e Belgio bellum non tran ferret, in quo, absente cum exercitu Farnesio . Parmae Principe, Prouinciarum aliquot iactiiram secit, sed Rex ille vere Catholicus maluit: tanto cum damno suo Regionibus aliquibus eo tempore priuari, quam Ecclesiam Catholicam occupata ab Haereticis Flancia in visimum discrimen venire. Non illum vana am
bitio, sed ardens Religionis Zelus impellebat;
de accedebant Francorum Catholicorum pre. a iis rei ces illum ad haec arma inuitantium. Non am-
bii 2 bitioni Philippi, sed Francorum in Religi
nem Catholicam affectui tribuendum est, quod filiam eius Reginam optarint, cui & maritum & Regem Christianum e Principibus aliquem designassent. id egit Philippus Rex.& tum consilii sui rationem omnibus aperuit, cum recepto in Ecclesiae Catholicae, sinum Henrico Quarto Regi , quicquid in Francia
suis armis occuparat, libenter restituit,& p cem cum eo sanxit. Adeo si ingrati non sunt Franci,
216쪽
Franci, debent gloriosi sim' illi Monarch sed diuinae inprimis benignitati, quo hodie Catholica Francia est. Jdem Rex pihil ad paternas D tiones, praeter Lusitani in summo&haereditatio iure ad se spectantem, adiecit. Bebla fere omnia pro conseruanda Religione Catholica gessit, quam cum sequo animo ferre non posset gio.auito patrimonio suo, terminari, bellum illud inchoauit, quod hodie nondum sopitum esse dolemus. Potuit iustio sima ex causa. tum ut intra Ecclesiae Catholi elimites, tum ut in Rugis sui obedientia foedera ias aliquot Prouincias retineret. Iam vero quis in illo aut successoribus M narchiae cupiditatem comminisci pol st, qui Bargundiae Ducatum, tot Ditiones alias a Francis vi occupatas hactenus ad suum Imperium non reduxerunt 3 De Burgundia certe nihil est, quod opponant Galli. Eam a Maioribus suis haereditariam Carolus Audax, seu Bel. . satalicosus, accepit & possedit; possidere eandem eodem Iure Alaria Burgundica Caroli unicas lia debebat, sed illi Ludovicus X l. Franciae R ex sv mma vi& iniuria ademit. Caeso ad N an-ceum C res' cum Iram ius in Barsundiam
217쪽
missus coram supremo Prouinciae Senam iijsset Ludovicum Regem suum in Ducatus& Comitatus Burgundiae possessionem admitti, quod eae Ditiones hac lege a corpore 2 gni Francici essent diuulsae, ut deficiente mas
'. culo haerede, Regno iterum iungerentur, respondit Ioannes Loartus, Senatus Praeses, C
rolum Ducem filiam Agariam Qtriusque Eurgundia haredem legitimam reliqui se, quod Mel unico Regis Ioannis Vales exemplo probari siet, qui Iure materno Burg dis Ducatum occuparit, Comitatum vero, Imris Fnancisi nunquam extitisse, auapissime ad utrumque sexum morte deuolutum fui O. ulnam Ditionem Regni membrum Salis legi subieritum esse, neque masculinum clientale beneficium unquam fuisse, quemadmodum Hancorum Annales em faciunt, π - - testantur; ac proinde non ita per nuptias cum Regno coniungi, quiu per easdem auestipos t. Ita refert Pontus Heuterys in vita Mari: Burgundae. Bodinus lib. 6. de Repub.cap. 2. Burgundia Ducatum Philippo Audaci Iargaretam ducenti, Mita clauseula aterna postsi is a Auc egi i , coiice m, tam oroi Aiabin,
218쪽
iabus quam pro lse Ioannes d'Aussay, qui Carolo & Mariae a Consilijs fuit, libellum ea de re conscripsit, in quo pluriuiis& inlidissimis
argumentis Mariae Ius in BurgundiaeDucatum ostendit& asserit. Neque de eodubitarunt unquam Galli ue unde Tramulius cum accepto responso vinciseratione videret, mentem mutans & aliud excogitans, Constaresibi, ait, τι R cinos Germanos Burgundia imminere, Regi vero iure sanguinis prouidendum , ne cognata Maria Ditiones magno Francorum incom- manti modo aboleris occupentur. Egregius sane prae textus , ut Germanos a Mariae Ditionibus arc4rent, eas pro se Franci occuparunt, & quam
tueri defendereque se velle simulabant, protinus auitis haereditarijsque Prouincijs exuerunt ac spoliarunt. Nam Tramulius imposito quorundam proditione Diuioni quaevrbs caput gentis est, praesidio, totam Burgundiam quamprimum Regis sui potestati subiecit, ac tum ijsdem armis Comitatum Auxerrae, Mascon ij ac Charoloij, Iuris Burgundici Ditiones, inuasit.
Erat unus omnium tunc ingens dolor, cum
viderent Mariam Ducem suam,unde auxilium expectare debuisset, tantam iniuriam accipere,
219쪽
& pupillam non ab hoste aliquo Barbaro, sed a cognato Rege Prouincijs suis ac patrimonio privari. Ita illa in subditorum suorum animis regnabat, sed iugum Francus imponebat, qui
non contentus Burgundiam rapuisse, plurimas alias eius Ditiones, quas adhuc moriens Carolus Dux possidebat, nullo alio, quam armorum Iure, illi eripuit. Nimirum*t cum illam filio suo Orolo Franciae Delphino coniugem dare non posset, eius saltem magna eX patare patrimonium occuparet. Et profecto totum
illi quoque Belgium ademissiet, nisi Mariae Maximilianus Frederici III. Imperatoris filius
maritus contigisset qui in Francos arma conuertens, eos Belgicis Prouincijs excedere coς-git; Burgundiam autem, aliasque Mariae. tiones non recepit. Vtinam Franci, cum ad Nauarram recuperandam tot editis libris Reges suos excitant, Burgundiae meminissent, quam nullis unquam rationibus Regno suo asserem possisunt. V tinam non tacerent , minorem Britanniam Iure ad Serenissimam Isabellam Philippi Secundi Hispaniarum Regis filiam pertinuisse. Non ignorant enim Annam Britanniae
220쪽
rudovico deinde Undecimo. Et illa cum altero matrimonio Isabellam & Henricum re i liquisset, Henricus sine liberis obijt, Isabella 'rmis, Henrici soror ad Philippi Secundi Hispaniarum Regis nuptias transijt, illique filias duas, . Isabellam Claram Eugeniam, & Catharinam peperit. Unde fit, ut notissimo Valesiae Domus Iure Britannia Isabellae obuenerit, cuius legitimi post eam haeredes filij Catharinae sunt, quorum unus hodie Sabaudiae Dux est. Sed haec Burgundiae Britanniaeque Iura propositum non est hic attingere, quae ad opus aliud
Qisod si tanta in Austriacis principibus
ambitio esset, ut Europae Monarchiam inuadere vellent nunquam Ditio' ' illas summo sibi Iure debitas ab alijs occupari paterentur. Sed malunt publicae paci aliquid concedere, quam Regnorum suorum & altuum prouinciarumi tranquillitatem quouis tempore labefactare. Nescio an alij adhuc ex Serenissima Au- obm- striacorum Principum Familia videri possint, aut olim Europae Monarchiam appetiuisse, aut ratare. hodie etiam appetere. Non arbitror futuram de