Nicolai Vernulaei Apologia pro augustissima, serenissima, et potentissima gente austriaca, in qua illius magnitudo, imperium, virtus aduersus eius tempore aemulos asseritur

발행: 1635년

분량: 356페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

281쪽

omnibus praedijs ac vectigalibus ab Imperatore sibi dari postulauit. Praemium hoc constantis fidei, ne desertor fieret, futurum existimabat. At Caesar, etsi tum summis in angustijς constitutus esset, & rebellionis periculum immineret, Comitis petitionem coram uniuerso populo reiecit , ac nefas esse iudicauit, consignata militantibus Deo Religiosis praedia profano homini addicere tradereque. Quod si ille

hodie viveret Imperator, quo animo esset, aut quid tandem diceret, cum tot Abbatias, tot Episcopatus, tot loca Deo sacra& Ecclesiae apijssimis hominibus tradita, non peti, sed per

vim a Sectarijs summa Catholicorum iniuria, ac contra Imperii legem occupari videret3 Verum ut hinc calamum tollam,id agitFerdinandus Secundus glorisissimus Imperator,id vult,id molitur Edicto suo, ut Constituta Religionis pax in Imperio seruetur, ac per eam Catholici bonis suis fruantur, Protestantes, quae sua sunt possideant. Id summae aequitatis est & Iustitis, reprehendi proinde nec potest, nec debet. Venio nunc ad alteram de Religione quaestionem, nec difficile est respondere. Imperjler est, ut qui non sunt alterius Religionis, Catholica

282쪽

Catholica vel Augustana, hac pace non com-ρr.ehendantur Vnde sit, ut in Imperio Catholici, qui veterem Religionem profitentur, &qui Augustanae Confessioni, quemadmodum in Comitijs exhibita Carolo Quinto fuit od-

haerent, este possint. Fatentur ipsi Protestantes,& Arumarus alijque Germani Scriptores asserunt, duas tantum Constitutione Augustana Religiones, Catholicam & Augustanam, iii Imperio receptas, & in Comitijs expresse com probatas fuisse , adeoque Caluinianae Sectae exercitium constitutionis Imperij verbis nequaquam contineri. Volunt tamen ex Imperij tolerantia conniventiaque, ut aiunt, admitti , etsi non sine Catholicorum protestutione. Aut certe iam in Lutheranorum societatem Caluinistas venisse, modo a conuitijs, iniurijs, execrationibus abstineant omnino, idque etiam esse cautum. Cum autem haec ita se habeant, iuraueritque Imperator Ferdiunandus Secundus ex recepta formula capitul trinis, ut vocant, inprimis Religionem Catholicam se defensurum ac conseruaturum 3

deinde legem omnem Imperij, potissimum

vero Auream Bullam Religiosam & publicam H li pacem

283쪽

pacem ratam habiturum, Iure potest eius Maiestas solos in Imperio Catholicos, & qui Augustanam Confessionem profitentur, tolerare. Imo sane debet, nisi reus ipse praestiti Iuramenti, & neglectae publicae pacis esse velit. Cum olim Carolus inintus Imperij diadema AHqui rani susciperet, rogauit eum latina lingua Coloniensis Archiepiscopus,An fidem Catho. licam operibus iustis seruare Z an Ecclesarum tutor s defensor e se i an Romano denique Pontifici debitam subiectionem exhibere me let 2 Quae omnia Caesar possitis super dextrum

altaris cornu digitis duobus , conceptis verbis adimpleturum se fideliter iurauit. Hoc nimirum est Imperatorum Iusiurandum, nec in eorum potestate est aliam, quam veterem Catholicamque in Imperio Religionem permittere, ac cum ea, post Augustana anni supra millesimum quingentesimum quinquagesimi quinti Comitia, Augustanam Confessionem. Hanc vero cum patiatur, quantum constituta Religionis pax permittit. Ferdinandus Imperator, non reprehendere Zelum eius Protestan res possunt, mulio minus hanc ob causam se- .

diuola tumultu arma in eum corripere, logem

284쪽

GENTis AusTRIβCAE. a 3 sua authoritate ac consensu decretam oppugnare, Germaniae denique tranquillitatem accersitis in auxilium Suecis alijsque perturbare. Quid obsecro, tanto isto armorum furore volunt 3 An ut Caesar Imperij leges seruet Id agit. An xt Religionis libertatem Augustana pace sancitam admittat Admittit. ἰAn ut promiscuam cuiuscunque sectae persuasionem in Imperio patiatur 3 Dum Catholicam tantum Religionem & Augustanam Confessionem Imperij lex permittit, non potest. An ut eiectam ex nonnullis Protestantium Prouincijs Catholicam fidem postliminio non reducat 3 Debet,& Iureiurando tenetur. Imo etiam sibi dictum arbitratur illud Leonis Primi Pontificis ad Leonem Imperatorem. Debes, inquit, incunctanter aduertere Regiam potestatem tibi non Alum ad mundi regimen, hed maxime ad Eccle- D prasedium e se collatam, ut ausus nefarios comprimendo, oe qua sisnt bene tuta, δε- fendas, S uenum pacem, his quasi t turbata, restituas. Illud quoque Celestini Pontificis ad Theodosium Caesarem, Maior nobis

fisi causa esse debet, quam Regni; amplius pro pace Ecelesia Clementia Cestiti debet esse

H h ij sollicita,

285쪽

mcretum Caseris de Religione pace Pas

sauiensi permissa.

a 4 APOLOGI A sollicita, quam pro omnium securitate terrarum. Haec sollicitudo omnium Imperatorum

Christianorum fuit, & nunc est Augustissimi Ferdinandi Secundi , qui quod olim Marcianus Imperator in Chalcedonensi Concilio amdientibus Episcopis omnibus testatus est, dicere idem assirmareque potest, Vbi primum diuino Iudicio ad Imperium sumus electi. inter tantas Rei publica necessitates nulla

nos magis causa constrinxit, quam ut ortho

doxa π mera fides Christiana, qua sancta.

atque puna es, oe indubitata, omnium an mis insideret. Nimirum, hoc est, quod F mat Imperium; hoc es, quod Regna conseruat. Pax Eocosa RHigionis τnitas authorem facti in sublime prouectum grata sibi tranqui sitate custodit , quemadmodum Iustino Imperatori Ioannes Pontifex olim dicebat.

Sicut igitur Ferdinandus Caesar anno millesimo sexcentesimo vigesimo nono, sexta

Marti j decreuit, Quod pax Religionis temispore Caroli V. facta ad eos tantum pertinet, qui antiquissima Catholica Religioni, ωel oblata ipse Carolo immutata Consi ioni Au-gUanae

286쪽

gustans adhaerent , ita Sectarios illos, qui in Imperium postea irrepserunt, & qui sub pallio , ut ita dicam, Augustanae Confessionis latitantes in Ecclesiam calumnijs debacchantur , atque eam opprimere contendunt, pati omnino non potest. Vt non faciat, constituta Religionis pax, & Maiestatis Imperialis obligatio Iureiurando & ex Imperij lege contracta, ut omnibus est notissimum, ab eodem exigunt. Quanquam ubi nunc est Augustana illa Confessio, quam in Comitijs Carolo

Caesari Protestantes obtulerunt 3 Si Coclibro credimus, ea octo dc viginti articulis tota continebatur, inter quos non pauci erant, quos in controuersiam Catholici nunquam adduxerunt. Et assirmabant tum ijdem Protestantes exhibito Caesari libet lo, nihil omnino se: occultauisse, sed totum doctrinae suae genus oblatis articulis istis esse complexos. Attumn Cochlaei tempore, ut ipsemot confitetur , bis vel ter viginti octo articuli extra primam illam exhibitam Augustae Confessionem poterant numerari , atque ij omnes antiquae Catholicaeque Doctrinae vel maNime repugnantes. Ita nullus errorum & Haeresum

H b iij est

287쪽

est numerus ue crescunt exiguo tempore: & latissime sese dissundunt; nec aliud restat, quam vi Catholicam fidem & Ecclesiam opprimant, atque ipsam Imperij pacem euertant, nisi Caesarea authoritas latius serpentes reprimat,& poenis aut nouorum Sectariorum eXte

minio latam pro Imperij pace Religionis legem aliquando tandem sanciat. Finiam & votum addam. Utinam considerarent Protestantes non aliam euersionis Imperij Orientalis causam extitisse, quam haeresin, propterquam ad Carolum Magnum & ad Ger manos, ut testis est Eghinarius, translatum Imperium fulti Videant ac timeant, ne eandem ob causam illud amittant,ac diuinam in se iram concitent. Quanquam sub tam pio tamque Christiano Caesare non nisi diuina benignitas, sincera pax, & constans ordinum omnium concordia cum Germaniae tranquillitate aliquando est expectanda. Imo iam hoc anno M. DC. XXXV. aliqua tranquillitate Germania fruitur, & pace inter Ferdinandum & Saxoniae Ducem constituta, Maiestatem eius & Imperij leges, ut antea debebat, veneratur.

288쪽

De Bel o aduersus Batavos.

Hoc est bellum illud, quo nullum vn- qualita

quam aut diuturnius, aut acerbius fuit; iμφης - quod non Belgas tantum, sed uniuersum Christianum orbem iam ab annis plus minus sexaginta hactenus exercuit. In eo hinc 'Rex pro Religione Catholica legitimQque Im- perio , inde Foederati populi pro asserenda Haeresi& vindicanda libertate concurrerunt, nec adhuc est finis. Humanarum rerum scenam videre hic licet, & Belgium factum est theatrum, in quo perfidia cum fide luctatur, vir- . tutes cum viiijs certant, subditi cum Principet& Domino suo pugnant, sectae nouae in anti- . quam auitamque Religionem arma cum supercilio attollunt. In illud, tanquam in speet, eulum gladiatorium, conuersi totius orbis o- . culi sunt, nec hoc satis. Veniunt etiam in par tes Reges aliqui Sc Respublicae, integrique po- puli, quos non iustitia causae, ut Batavis auxilia suppeditent, mouet, sed Hispanicae potentiae rum sau lmau. &inuidia, ne ad legitimum Principem

suum

289쪽

et g h po LOGIA suum redeant, qui sumptis armis iugum excusserunt. Haec accessio nunc timetur, quae antea nequaquam timebatur. QAippe nemo Foederatarum Prouinciarum causam probat, quia nemo rebellionem amat; incrementum Au-

. striacae potentiae in Hispano formidabile est vel

certe fingitur. Et quanquam negatae obedientiae exemplum Monarchis omnibus noceat,

imo & Rebuspublicis, plus tamen inuidia aut aemulatio potest, ut opibus & viris iuuentur, quorum sumpta in Principem legitimum arma defendi Iure non possunt. Quaeruntur praetextus, cum causae desint, &qui peccauerunt subditi, Principem suum accusant, quasi iusta unquam esse possit armorum in Principem causa. Interim miserum Belgium, dum parsa si his VR pro Duce suo, altera contra eundem arma dista sis distringit, discordiae suae poenas dat, & haeret M pq ' adhuc, quamdiu victoria nutat, pristinam suam felicitatem saepius respectans. Quanquam describere hoc bellum, quod sine horrore fieri non potest, propositum nunc non est , nec in acerba tot miseriatum & calamitatum , quas passi sunt Belgae, contemplatione haerere; id ago, ut benignitas amorque Regis vere paternus in

290쪽

nus in subditos hoc in bello ijs omnibus inno- tescat, qui illi primi sui patrimonij recuperationem inuident, & vero etiam obstinatam quarundam Prouinciarum pertinaciam, quantum possunt, adiuuant. Causas illas procul habeo, quas fingunt, qui nullas habent. Si verum fateri volumus, ambitio Procerum nonnullorum, & Haeresis, seu mutata Maiorum o T,

Religio magnam Belgij partem perdiderunt. Haec est omnium Confessio, etiam eorum, qui Hispano non fauent, sed perditam malimr, quam illi adiunctam, quia tantam illi Imperhamplitudinem & potentiam inuident. De Iure enim non laborant, & ut auxilia rebellibus . subministrent, satis est muidere. Verum ut hinc mi is ordiamur , Philippum Secundum Hispania- it Filii . rum Regem ex Burgundica Austriacaque Gente ortum Belgij uniuersi Principem suisse, nec ipsi diffitentur Bataui, qui suis illum Comitibus accensent. Solemni inauguratione; post

Patris. Caroli V. Imperatoris abdicationem resignationemque, receptus est, Sacramentum

ipse Prouincijs Belgicis dixit, & ab ijsdem accepit. Hic cum anno millesimo quingentesimo quinquagesimo nono in Hispaniam, ubi nu-I i tantia

SEARCH

MENU NAVIGATION