장음표시 사용
141쪽
figere oscula apud plures invenimus Heius. Adv. II. 15 p. 329. Corti Lucan. Ul. 565 p. 66 sq.), qaam insigere oscula Drah. Sil. XII. 592 p. 625)γQuod superest: saepius vocem genius labem traxisso testantur eum Savaro Sidon. Apollin. Carm. VII.
470 p. 107 et qui voces genialis et genitalis multifariam p0rmixtas esse docuerunt Harhlandus Silv. II. 3, 62 p. 237. Bumannus Ovid. Met. X. 75 p. 693 ot Claudian. Rufi l I. 96 p. 74 et Calpurn. Ecl. II. 41 p. 574, tum libri Claudiani VI Cons. IIon. 612: Imperii praesens Oenius. Prio. gemitu Ovidiique Fast. V. 145: Mille lares genium que ducis, qui tradidit illos, Urbs habet Puteaneus gemitum, unus genitum ut Lucan. IX. 1106 gemitus. Vratisi. 3 genitus), multi geminum, duo gremium cs. Claudian. Eutr. 1 l. 97 gremio pacis. Tholos. genio). Statii Silv. V. 3, 221 genui LParm. geniu. Carm. ad Messal. v. 44: Tam procul agnato Latio Haupt.), cui reddendum esse genio
dicemus allias. Ρostremo corrigendus suit communis omnium error
versus hos sic describendi: Non cupii; primo - qui. Namque ex ipsis verbis: to - sospite - qui implicuit manifesto apparet hanc a poeta expromptam fuisse sententiam: Primo genium qui protinus ortu Implicuit fixitque mihi, cui verba sonosque Monstravi - Cui nostro veniebant gaudia cultu -, Hune sontes rapuere dei): licuit enim haec mutuari ab ipso Statio Theb. V. G10 et Ciris uvetore v. 313.
Quod reliqui libri praebent: questusque ses. Τheb.
III. 44: Planctu que et gemitu , non legitur in Relidi- gerano. Nec potest dici, quantam librarii habuerint illius vocis aut addendae aut omittendae licentiam. Quemadmodum enim supra V. 45 in plurimis libris est: Duilired by Corale
142쪽
saevasqtie exsolvito grates in Icelidigerano saevas,
III. 5, 48: Latias Grajas quo heroidas in eodem gra-jas, I. 4, 11 leges quo urbesque in Parm. Rom. Venet. leges, Theb. IX. 572: plantis quo ex more solutig in Schesti. plantis, XII. 727: Languescunt quo minae in Monacensi altero languescunt, III. 443: generisque tumentibus V in Monac. C generis. B generis. Corr. generisque, VI. 263: vultusque habitusque in B vultus, Achiil. I. 205: Myconos quo humilis quo Seriphos in omnibus codicibus My Eo nos cs adnot. V. 46 et de Theb.
IV. 319 adnot. v. 74), ita apud Virgilium Aen. Ill. 254:
portusque intrare licebit in altero Menteliano portus et Lucanum IV. 81: Oceanumquo bibit raptos que ad nubila fluctus in Guelm ΙIamb. raptos. I. 6: insessisque obvia signis in Farn. Caes. infestis. IX. 577: mersitque hoc piavere verum in Guols. 12 mersit. Contra
apud Ovidium Mot. VII. 723: Palladias ineo non .
cognoscendus Athenas Ambros. Palladiasque. Claudian. Ruf. I. 91: Euripi refluis incertius undis Med. Mart. Leid. sec. Govari. fla vis que. 267: Servandis hic castra bonis Fam. servandis que. IV Cons. Hon. 164: tractasti blandos interritus angues Jun. blandosque. B. GeL634: Quidquid ter donis acies amisimus annis OXOn. acies quo. Martiat. XI. 16, 7: Tu quoque nequitias nostri lususque libelli Thuan. nequitias que; sed quoniam finis non laret, si in hac parte exspatiari vellem, praestat testimonio acquiescero Cortii Lucan. IV. 495 p. 272. Nam vix dubium sest, quin eam voeulam intulerint ii, qui pro reEolvens reεOlVam prodere coepissent. Quamquam non disFimulo parum adhuc liquere, quid tandem in Bel digerano exiei; in diversum enim trahunt , nulIa vocis et sacta mentione Silligius: is questusque
des. vulnera i et Queckius: is in Vrat. que Stu S . . .
deficiente ne. Et hunc quidem hanc corrigendi viam
ingressum p. XXVII: is Rcripsi primo genitum Inplicui
fix i quo mihi, cui verba sonosque monstravi, queQuS ne et Vulnera caeca resolvam γ i. e. ego inplicui, fixi, Diuiti red by Corale
143쪽
monstravi, nonne questus resolvam 2 insigniter creasse rnon est quod hic dedita opera demonstrem. Etenim plura supersunt, quae in disceptationem VO- centur. Neque enim erit, qui suffragetur Barthio Adv. l
XIV. 7 p. 766 et Animadv. p. 508 sq. sibi viso vero se haec restituisse: is cui verba sonosque Monstravi questu i
quo vulnera eaeea resolvam γ) Reptantemque solo de- lmissus ad oscula dextra Erexi id est cui primum sonos l: nihil significantos et verba ex illis oriunda monstravi ,
Ah quo pacto animum inducam, ut doliolas smens interior os et nemini notas in nova mihi is Vulnera, in novos dolor os pandam γ). Deindo reptantem solo - dextram ad terram ipsam demittona et orexi. Quare faciendum est, ut merita laus contingat lΗelasio, qui quo tibus a Statio murmura addita suisse, ' non Vulnera, quae perperam memorari intellexerat
Epist. ad Falconor. CCCCLXI. p. 535 Syll. V, primus vidit Adv. IV. 4 p. 596. Opinor, inquit, murmur u lo ae oa. Tale Genethliaco Lucani: humum per ipsam Primo murmuro dulco vagionium Blando Callioposinu recepit. Murmura voeat verba non satis distincto pronuntiata ab insantibus, quae dimidiata verba tentantes et loquelam ipso ossonsantia linguae fragmine dulciorem Minucius Felix eleganter dixit. Dimidiata verba stiam Hieronymo ad Laetum, et ad
Eutochium: balbutientem linguam in dimidiata V orba moderantem fef. Elmenhorst. Minuc. 2 p. 11. Woph. Paulin. Potroc. Vii. Mart. II. 508 p. 855 et IV. 514 p. 897l. Infracta et balbutientia verba aliis. De Archemoro puero Thebaidos V 613): Heu, ubi siderei vultus 3 ubi verba ligatis Imperiecta sonis 3 risu quo et murmura soli Intellecta mihi γ tum do oodem libro VI 164): Illa tuos quos tus lacrimososquΘimpia risus Audiit et vocis docerpsit murmura primae. Ausonius Idyllio ad Nopolom: millo docendo lagonia expertus multos lactentibus annis Ipse alui gremioquo χVens et murmura solvens. tum Epitaphio Ausonii Dissilireo ity Cooste
144쪽
filioli idom: Murmura quem primis meditantem absolvere verbis Indolis ot plenae planximus exequiis. Cae-eus clamor Valerio Flacco Π 461): coit e sparso concita mapali Agrestum manus et eaec O clamor eoloni. Post Heinsium idem dixit Maalandus iisdem- quo Statii et Ausonii locis firmavit, quibus haec addidit: is Virgilius Aen. VI. 29: ipso dolos tecti ambagesque resolvit Caeca regens filo Vestigia, quem locum non dubito quin Statius in animo habuerit, et altiun Aen. V. 97: ceu flamina prima - caeca volutant Murmura. Stat. Glauc. Melior. 104: Tu tamen et motas etiam tum in murmura voces Vagitumque rudem fletumque infantis amabas. - Paulinus lib. de St. Joanne Bapt. 207 do puerili aetato loquens: Blanditias risusque silent incertaque cessant Murmura. Eumenius Grat. Act. Constantio X: vagitus inconditi locuturum differunt vocem illo quidem versus Silv. II. 1, 104 corrigendi eam rationem ingressus, quam et Bum mannus Lucan. VIII. 682 p. 588 huic conjecturae posthabuit: mutilas etiam cum murmure Voces et reprobavit Oudondo ius Frontin. Ι. 6, 2 p. 92, id quod
fugit Quechium . Itaquo liquot dies hio sic murmurai resolvi, ut ab Ausonio Protr. v. 68 solvi cf. Clau- dian. Eutr. II. 254: puer uberis expers In Phrygiam primum laxavit murmura vocem. Paulin. de St. l Joann. p. 735. A: Tum sancta in tales laxaviti pectora voces), caeca murmura, ut a Silio IX. 281:l Errabat castoum turbata per agmina murmur, Virgilio l. d. et Valerio Flacco caecum Clamorem, i quem eum esse, qui auditu distingui nequeat, Barthius dicit Thob. II. 101 p. 323, cum, qui intelligi nequeat, μidem rectius Adv. XXIII. 21 p. 1151. Quibus exemplis non alienum est subjungi Sen. Phoen. 132: saeva
Ihqh mm ivq. Luctifica caecis verba committens modi su
et Aviena Arat. Phaen. 297: Non illas animis audacibus ergo, Carmine non caeco tentabimus. Postremo no Diuitiam by Co le
145쪽
is Crebro Commutantur hac vocos a librariis. Ita Theb. X. 440 pro supremaque murmura Volvens codex ΡΟ-trensis habet vulnora. Et alibi passim invenies. Qui idem vocum vulnera et munera perpetuam PDr- mutationem contestatus est Silv. V. 3, 45 p. 376 sq. Iaudatus a Poerlhampio ΙΙοr. Carm. II. 1 p. 161. Cf. Claudian. Rus. II. 396: damnatur arenae Muneribu8. Vati. Fam. H. vulneribus. Calpum. Ecl. III. 9. Quintil. Decl. 1V. 8 p. 196: orbitatis vulnus. Leid. pr. munus. Martiat. VII. 88, 9: blandao munere linguae. Rom. Von. murmure. Add. Prop. I. 17, 2: funere.
Sequitur, ut dicatur do verbo resolvam. Quod a Barthio frustra defensum nec spretum ab Imhofio p. 32, quem no vocis Vulnera quidem poenituit, multiplicem conjectandi copim dedit Holnsio. Opinor, inquit p.
595, quos tu quo in murmura caeca solutum. Possis et suetumque in murmura caeca resolvi vel questusque et murmura caeca cientem. Quo hic certe probabiliorem viam ingressus quid verum esset, vidit Madiklandus p. 411: is facilis, inquit, emendatio percepto sensu: cui Verba sonosque Monstravi, questusque et murmura caeca resolvens. Similiter enim apud Ovidium Met. XlV. 473: Novo morer referens sero Omnes libros praebere reseram Bumannus testatur p. 972 et insani sim pro insaniens tenet Regius Cic. Tusc. IV. 52 cf. Soyssori. III. 15, 33 p. 60 et quae supra v. 58 et 47 diximus. Hactenus veri inveniendi aut stabiliendi alios habuimus adjutores: reliqua pars a doctis omissa explenda est nullis adminiculis, sed, ut dicitur, Marte nOStro. Namque hoc ab animo meo non potui impetrare, ut crederem sententias a Statio hoc suisse modo inter se aptas atque colligatas: qui - implicuit fixitque mihi: cui Vorba sonosquo Monstravi questus - resolVens Reptant om que - Erexi. Quam orationem qui tolerabilem duxit hac distinctione usus: resolvens; Rep-
146쪽
tantem Erexi Marklandus non est dubium quin vitio velamentum quaesiverit inane. Quum enim non
ignorem, quam late pateat illud genus, de quo explicaverunt Wophensius Veli . II. 6, 2 p. 29 Misc. Obss. VIII. Oseerus Cic. Ecl. p. 317. Sohaolarus Long. p. 389 sq., possimque multa expromere petita ex Virgilio et optimis quibusque poetis ut sejuncta ab exemplo Silii
IX. 87: Verum cui demta ferebat Exsangui spolia et cujus nudaverat artus, Natus orat. X. 444: Quom tremis et cujua somnos formidine rumpis, Hannibal hic armatus adost, ita huic loco consimilia: in longo aliam partem quaeri jubet ea res, quod tantum abest ut illa: Reptantemque - Erexi extremum tueantur locum, ut ad ipsam eam formam, a qua recessisse V. 83 putatur, poeta redierit v. 85; hune enim cernimus ordinem: qui - genium implicuit fixitque mihi, cui verbas osque Monstravi set quem reptantem erexi et cui pandi sinus), cui nomen vox prima meum. Quid, quod incomposita merito dicitur oratio, quae quum in duas aeque descripta sit partes, quarum altera infantis vagientis, reptantis, obdormiscentis sis cui verba somnos ), altera jam verba tentantis ac quibusdam tenellao aetatis rudimentis spectandi sis cui nomen culti ) significatio continetur, illam, qua primae insentiae signa recensentur, habeat non uno tenore deteXtam, sed discissam in hanc deformitatem: cui verba gonosquo monstra Vi - ot quem reptantem erexi et cui
pandi sinus). Accedit, quod qui illam aetatem sollicitat, amor rectius dicitur infantis is qui pedibus adhuc inniti non possit Barth. l. d. p. 509), corpus adminiculo dextrae levaro et sustentare, quam erigere: doeumento est vel Curtius VII. 3, 17: is Rex agmen cireum- ibat pedes jacentes quosdam erigens, et alios, cum aegre sequerentur, adminiculo corporis sui excipiens. Quae quum ita sint, sic statuo: eo levitatis genere, de quo V. 67 diximus, imminutum a librariis fuisse verbum p 0rreri, inde in versu proxime superiore litteram in Distrigod by GO le
147쪽
voci dextra demptam adjunctam verbo reptanti cf. adnot. V. 9. add. Theb. VI. 780: arma caventem Avocat. Salm. Spartim. Hadrian. 25 p. 214 cavonii: id.
quod praetoriit Bumannus Anth. Lat. li I. 5 I, 21 p. 491):
Replanti que solo demissus ad oscula dextram
Ut est apud Ovidium Fast. m. 871: Paene simul periit, dum vult succurrere lapsae Frater et exsortas porrigit usque manus is es. Conjeci. XX), Quintilianum Docl. V. 18 p. 121: illi porrigorem manum, quem jam fluctius hauriret. VI. 19 p. 147: assidero, cibos ministrare, manum porrigere quilibet poterat se cf. l. 6 p. 15: cui manum porriget securior γ cujus humeris Iovior incumbet γ), Corippum Juat. Praef. 37: senio dextram, pie, porrigo sesso Claudian. Rus. I. 116: cunctaeque profanas Porrexere manus inventaque tristia laudant. Maximian. Eleg. V. 130 , Ciceronem in Sen. 9: Qui mihi primus afflicto et jacenti consularem fidem do x. tramque porrexit , alios M. De M. Corip. Just. I. 12 p. 312 et, quem laudavit Amisenius Arator. Epist. ad Florian. 6 p. 7, Barth. Adv. XV. 13 p. 807 sive Coripp. I. d. p. 312. Ut novo constet eXemplo saepe alibrariis peccatum esso litteris o et o permiscendis: siconim porrexi porexi, ut in cod. Voss. Martialis II. 28, 2 porigito) sactum est erexi, ut v. 35 neo . . in Rehdigerano, quod fiterat nocentem. Add. Conjeci. XIX.
Breviter perstringam doctorum hominum de difficillimo loco sententias. Domitius: is Nitare est oculo et aliorum membrorum nisu conari. Unde nictus dicitur. - Papinius nitantes dixit quidem prima brevi. Sinus, inquit, meus excepit genas pueri nitantes hoc est palpitantes propter Bomnum, quem ei aceersebam. Linden-brogius p. 479: is Fors fuat an hoc modo redintegretur hic locus indubie morbosus: blandoque sinu, jam jamque Diqiligod by Corale
148쪽
natantes Extergore genas id est pectoro meo humentes ae fletu madidas genas ejus siccare volebam ut tamen in ipso carmino retineret exercere, quod idem cum alii seoorunt, tum Paruus Quintilian. l. 12 p. 122 ot Helasius i. infra asser. Marklandus, postqvmadversus Domitium conflixit reprobavitque Reinesii commentum: blandusque fui jam jamque natantes Exercere genas, primum isasterisco insigniendum ineontextu oe est moestus, quod in ultima operis parte tam malo sibi cessisset, deinde is perpenso senin et M8s. et Parm. edit. es. Praef. p. XV) lectione nulla paene mutatione Statio restituit: blandique sinus jamjamque natantos Excepisse genas: et blandi suerunt sinus excepisse octilos jamjamque natantes. Tota hujus loci dissicultas erat in desectu verbi substantivi fuerunt, quao ellipsis frequens Papinio ad obscuritatem usque, ut alibi notat Gronorius. - Blandi excepisse ut sipud Hor. Carm. I. 12 blandum - ducere quercus. Assensum praebuerunt Duebnerus et .echius. Ante M litandum Barthius Adv. l. d. p. 767: is blandoque situ jamjamque natantes Excipere ore genas: blandus situs est, qui ad somnum invitat. Sio solitum so componero dicit, ut jucundissimo obdormientem videret.
Mox in Ys. Lindenbr. excepere, unde ego Veram, ut videtvi , lectionem expiscatus sum: oculos suariis exect-pisso se jamjam somno lapsabundos, doneo plane coneB-derent. Nihil elogantius dici poterat. - Quem elegam tissimi inventi post adeo poenituit, ut in ipso Statii
carmino p. 119 Verba ea proponeret, quae probata vidimus fuisse Reinesio, in Animado. p. 508 sq. vero haec: is Erexi; blando suetus i. o. suetus blande exercere sive satigare oculos dulcissimi infantis, ut eo dulcior ipsi somnus succederet. Contra Heiusius Epist.
cero genas lario extergere genRs, ut genas natantes pro lacrimis posuerit quam Lindenbrogii sententiam esse supra diximus , sed idem Adv. l. d. p.
149쪽
596 Sq.: is Exercere genas non est sollicitandum, lino est oculis somnum conciliaro huc illuc in sinu agitando, moVore. Exercero manus Son eao sumet, de quo ad us philosophica ac tragoedias Oronorius. Exero oro pro Oxercui. Ni mavis: blandus quo sinu Exercere genas. Lucan. III: In eortasque manus ictu languento per undas EXer ent. EXer ero manum
non poc nitet Prudentius II contra Symm. Olim placebat Extergere genas. abradoro dixit Genethliaco Lucani: leviterque decidonios Abrasit lacrimas nitento plectro. Si ' Petronio: Concedit puer super lectum et manantes lacrimas pollico Oxtorsit. Nequo aut Corda Virg. Georg. IV. 496 p. 5.54. C aut Bumannua Val. Flacc. III. 162 p. 255 in suspicionom adduxit istudoxercere genas. Quod non minus probabiliter, quam vocem blando inuo, ut arbitror, translatum ex Silv. II. 7, 38: Blando Calliopo sinu recepit cs. Sen. Τro. 1071: blando sinu Fovens nepotem in tollere videor correctione et iis praemunita, quae supra docuimus V. 38, et fido codicis Rohdigerant oditionumque Parm. Venet. Vet. Lindenbr. : excepere commendabili:
Porrexi pandi que si n u s jamjamque natantes Excepta re genas
Rivn mavis: pandique sinum cf. adnot. V. 9. Et illud quidem genus, quod cernitur in his: is pandi sinum exceptare genas idonea exemplorum copia illustrarunt
Barthius Claudian. B. Gild. 51 p. 379 Munckerusquo Hyg. 147 p. 258 ct quos nominarunt Bum annus Miso. Obss. VIII p. 370 sq. et Rubnhenius Ovid. Hor. I. 37
p. 5, quibus exemplis minc adjiciam Ciris versus 5. 6. in hunc modum: Quum mea cura, Eratosthonicum sibi quaerere carmen Longe aliud studium jam aliosquo aecincta labores, Altius ad magni suspexit sidera mundi id est alios laboros accincta sibi Eratosthenicum carerenquaerere) nuper a nobis in Jota ter accus. I. p. 3 emendatos. Pandi sinus autem proprio dicitur Virg. Aen. Diuili od by GOoste
150쪽
VIII. 712: Pandentem quo sinus Nilum) et tota veste
voeantem Caeruleum in gremium latebrosaque flumina victos et quom contendit Ρeerlhampius p. ibi, Sen. Hipp. 1189: O mors - Confugimus ad ict: pande placatos sinus. Αdd. Auson. Mos. 418: Caeruleos nunc, Rhene, sinus hyaloque virentem Pande peplum. Slat. Ach. Ι. 101: connubialia pandunt Antra sinus. Avien. O. M. 206: panditur rursus sinus Cavusqueeespos in meridiem patet. Sen. Oct. 235: Stygios sinus
Telluro rupta pando. 404: ipsa tellus laeta secundos sinus Pando bat ultro. Columell. X. 157: sinum tellus jam pandet. Denique genas recte dici ex iis intelligitur, quae exprompserunt Barthi iis Adv. l. d. p. 767 et Animadvv. p 510. add. Thob. II. 355: oscula moestis Tempestiva genis posuit lacrimasque repressio et Hertzbergius Ρrop.
lil. 12, 26 p. 3IT, natantes autem a quo quod in
libris repertum attulerunt Domitius et Lindenbrogiusti itantes non longius distat, quam quod in Virg. Aen. V. 856 praebent codicos Goth. see. et Cort. nutantia. add. Burm. Nomestan. Cyn. 170 p. 399. Coripp. Jo. V. 10: Solverat offuso nutantia lumina cornu Noctis amica quies. Quintil. Decl. X. 4 p. 216: nutantium
fulgor extremus. vanescobat Oculorum. Almel. nictantium. Gebh. et Barth. l. infra asser., id quod sesellii Bum mannum, natantium es Martiat. I. 88, 3 nutantia. Loid. micantia. Gulielm. Bri t. XI. 398 Victoria micat. Barili. p. 702 nutat): nutantes igitur genas id est ,, dubi, tantes figi sive orrantes Barth. Thub. Vlli. 756 p. 939 es. II. 638 p. 584), incerto jam motu fluctuantes non solum moriontium, ut Barthius ait Thob. XI. 558 p. 1390 sit ii, quos commemoravit Ruhnkenius Albinov. Lleg. 93 p. 121 add. Ovid. Met. V. 71, sed etiam
eorum esse, quorum pulpebrae Ronano cotinivorent, Hein-sius in hoc quoquo loco Marklando subtilior docuit p. 597 allato Virgilii vorsu Aon. V. 856: luctantique natantia lumina solvit. Accedit, quod ebriorum quoque