장음표시 사용
181쪽
ego Salti Jug. 31, 5. Ovid. Ib. 129. Trist. IV. b. 13. Met. XIII. 840. Virg. Εel. IX. I cII. Martiat. VIII. 41, 4 , qui magnorum regum facta nitollere ibam, qualis Barth. Theh. IV. 498 p. 1122. Aehili.
I. 84: . Quem tu illie natum - Adspicies. Theb. II. 170: . tales stirpem quo animos qua veniti si mea corda sum sterili sit ut qualia Apolline merso. Jam frigida nubila damnata mente praeductum vatem
attonitae Musae ei reumstant: Certe . ego, magnanimum qui facta attollere regum Ibam altum spirans Martemque aequare ennendo,
uis sterili mea corda situ, quis Apolline mersolFrigida damnata praeduetum nubila mente Stant circum attonitae vatem et nil dulce sonantes . . Nec digitis nee Voce deae. Sie enim, quum illud: . quis Apolline mersol praeduxit Apollo nubila menti' vehementius displiceret, memores ejus generis, de quo est hoc: heompressns pectore tigres Heins. Val. Flaee. I. 49lp. sb cs. Jacob. Quaesit. ΕPie. II. 4, 4 p. 152 add. Theb. Rer. Specim. p. 13. et Theh. III. 400: halta seductus mente renarratu ae sit. VIII. 58T: ἡ Ipse humero exsertus j refleere orationem maluimus, quRmhoe proponere: damnatae praeduetum nubila mentis. Nee militum disserunt praeduxit et quod substituimus, praeductu praeduxit ,' de qua re plura in Emendd. Prop. VI. 1 not. 45 et IV. 3 not. 38. Simili autem posuerunt Ovidius Trist. V. I 2, 1: . Scribis, ut oblectem sincio lacrimabile tempus, Ne pereant turpi pectora nostra situ. ' III. 14, 36. Pont. I. b, 8: Adueendi carminis usus Deficit estque minor laetus inerto situ. Marius Uietor Epist. ad Salmonem 23 p. 349 B: .longoque aitu squRlescero me ut es Ignavi patimur' ses. Stat. Theh. v. 107:.turpemque juvenino Flore situm ut longum steriloa in luetibus amnos ). Tertullian. adv. Maret On. II. 34 p. 263. B: . Dura videntur eis merito, quia corde gravati Pondus apostolicum, sedgentis gratia verbi Nubila praeducit menti; ' hae enim vocis lumina mutatione opus esse
vidit Drahenborellius Si I. VIII. 437 p. 426 et X. 411 p. b22. Anth.
Lat. III. 84, 2 p. b39: deque animo nubila pello tuo. Joseph. Ise. VI. 83: hin saelem nil audent nubila mentis. Apul. Apol. p. bos ,ropentino mentis nubilo obtorpeseunt es. Luean. IV. 466ei .calido praedue unu uubila Phoebo. Sist. Theb XII. 818 es. Hein . Adnp. 769: Hsi quis adhuc praetendi ι nubila livor' similiterquo Paulinus Petroc. Vii. Mart. V. 746: ἡCum subito obtectum praetendunt nu bi In coelum, Humida nigrantem praetondunt vellera cratum.' Nee quum Apollinis nomen in duos significatus dii vel videatnr posse, ut et Phoctus sive Sol merans et Apollo carminum auctor abisse dieatur, aliouum est Plinii afferre verba N. H. II. 6, 4 p. 105:ι ἡ sol - Hi tristitiam discutit atque etiam hum ni animi nubila serenat et Prudenti περὶ στεφ. V. 126. Buenem. Lact. Mori. Porseo. I. 3 p. 13
Add. Barth. Claudiam L. Stil. IU. 41 p. 31o et Mat. Theb. IX. ebi
182쪽
ν. lim. Hains. Claudian. Rul. I Praef. 4 p. 27. Bross. Cassiod. vae. IIL 46 p. 50. h. Hie vero magna quaedam nubitatio indo injieitur, quod Phoebum mersum Marcianiis Cap. II. 98 p. 139, Phoebi equos L equore mersos, Solem mari se immergentem multi dixerunt
Reins. Ovid Meti VII 324 p. 480 sq. Bnrm. Anth. Lat. II p. 299 et
tab in Epigr. V. 1, 48: .Sol, eui merenti servit maris unda teporem, ubi mare enti servat videtur scriptum fuisse, ut apud Claudianum R. Pros. I. 10st fideserta mare ens inglorius aula vid. adnot Eel. 8 p. 18 , nemo Apollinem mersum. Unde ducor ad suspicandum ab ipso Statio hoc potius scriptum fuisse:
Quis sterili mea corda situ, quis Apolline inertit Ut Sidon. Apollin. V. 373t .quae fanda mihi vel Apolline muto Stati Theb. III. 107 iste ito - Phoebo el. Burm. Prop. II. 21, 36 p. 4l6. Martial. II. 89, 3: .Carmina quod scribis Musis et Apollinena Ilo. Claudian. Epigr. 31, 4: .Carmina sola loquor. Sic me mens implet Apollo. Licent. ad Augustin. 32: ἡtibi noster Apollo corda replet et Burm. Auth. Lat. II. 184, 7 p. 358 sq γ Stat. Theh.
T. 207: .redde haee Parnasia serta meosque Redde deos. η Ovid. Her. Tv. 188: Et forma et meritis tu mihi Phoebus eris. Sidon. Λ pollin.
Gr. X. p. 23 es. Sint. Theb. IU. 651. Silv. II. 3, 6. Luciin. Ι. 681ὶ . Add. Ovid. Her. XVI. Ib8: -Nee Venus ex toto nostra suisset i n e r R. Stat. Theb. XI. 485: . Numen iners paeique datum s. Silv. I. 3, 30: . inerti strinximns areu. Praeclara autem huic conjecturae sutas agatur ea res, quod in Relidi gerano libro omissa est vox menti in exitu proximi versus posita. Unde non dubie eolligitur olim exstitisse versus illos per eum errorem, cujus indicio sunt vel voces more et in ore Burm. Ovid Her. X. 13T p. 146, multus et inultus Dr . Sil. IV. I 6 p. 186 permixtae, hoc modo exaratos: ' Quis sterili mea corda situ quis Apolline menti Frigida damnatae praeduxit nubila menti, post, quum vitiosa merito fastidio spernerentur consulique quoquo modo verborum integritati eoeptum esset, verum intercidisse utrobique, in priorelaeo penitus id insedisse, quod vocabulo morti vid. Conjeet. V sunsistere obvia corrigendi ratione quibusdam succurrisset: merso. Nee erox in insigni Relidigorani libri diserepantiae intendit Ιmhosius do Silv. e die. Orit. p. 7: . Veraum Apollinem probe diei posse eadem no-ilade, qua avorsum Jovem ipse Statius Theb. X. 7o et aversas Musas Ovidius Am. III. 12 dixerint, concedendum est -, ab hoe nutem loeo alienas ost avaraus Apollo. Statius enim, ut solet, aruficiosorum orationis luminum captator, in duplex Apollinis munus alludit, quo sungitur et Musarum praeses et solis rector. Is quum sibi mersus sit, 'quiderit. jam, quae occasum solis sequi solent, frigida noctia nubi Ia12.
183쪽
Conjeet. IV. mentem obvelare est.' Quae et universa et singula improbanda esse ex iis, quae eum de voeibus quia et praeduxi tum de voethus mersas Apollo disputavimus, satis apparet, ne quid addamus de isto solis o casu et noctis nubilis deque ipsis vocibus versus Apollo nullo
exemplo Burna. Calpum. Ecl. IV. 10 p. 921 posItis.
Jam quae in eodem carmine leguntur v. I 18: etenim te divi te ritu Ponere purpureos insantia adegit amictus Stirpis honore datos et nobile pectoriR Rurum, ea Rochius Conjeci. p. 16 ad hanc speciem: .tu limine primo μ ausus est detorquere eadem levitate, qua in versum 277 pro Aetnaea Ju.
nono Dempsi. Claudian. R Pros. I. 3 p. 539ὶ intulit in sernam J nonem quid in Seneeae subnisi saeturus, si nosset Ioeum ipsi Oronovio Diatr. p. b83 ineognitum Here. Fur. b49: .Vidisti Si eulae regna Pro.
serpinae 3 Marhlandus autem Duebnerusque a verbia ponere amietus adeo laborarunt, ut non perspicerent hune esse sententiarum ordinem Non tibi deformes Obscuri sanguinis ortus Nee sino luce genus. Quam qnam fortuna parentum . Arctior expensis : etenim te di vite ritu Promere purpureos insantia adegit amictus Stirpis honore di tos et nobile pectoris aurum
sive sequendum dueis codicem Rehdigeranum, in quo est datum: Promere purpureos infantia adegit amictus, Stirpis honore datum est et nobile pectoris aurum. Quo ordine quid coneinnius 8 praeclare enim inter se coneinunt et illa: expensis aretior: divito ritu insantia adegit , et haec: purpureos amictus promero insantia adegit: Stirpis honore datum ost et nobile ut Prop. I. 13, 3I. Hand. Turs. II p. 52 I) pectoris aurum. Verubum promendi quidem es Cori. Luran. I. 62 3 p. 163 reparare nullius
suit negotii Calpum. Eel. V. 103: virgas - Promere. DOrv. ponere. Claudian. Eutr. II. 390: vocemqtie expromit. Oxoran. exponit es R.
tere. Binsseld Mus. Rhen. XXlΙ 2 p. 3li roti e re sic emendand m: elephantos retrahere fret 'ere cs. Conjeet. XIII ; nam distra itur invenitur in quadrato Lueretii II. 827 es Brieger. Philal. XXV. I p. 73. traimur in Dorvilliano Virg. Aen. II 72, distrisit in Vossiano sec.
184쪽
trahat. Ge. Legg. IL Ib, 38 contrahit. Gud. 2. Cass. conterit). protrait apud Grammaticum Us. Barth. Adv. XXXVII. 13. p. 1692 r. Protrait instantem, quae verba in ipsa Aeneide IX. 441 sie seripta extant: se Proturbant. Instat. add. Lael. Theh. IV. 811 tCon. jeet. XIXJ. Ovid. Fast. III. 380 Arund. Gue s. attrait.
Idem auri facilis contemptor et optimus idem Comere divitios opibusque immittere lucem idem verbum nego ab Hemsterhusio: AΡromero divitias vere illatum esse, quamvis id sibi persuaserit Peerthanmpius Hor. Carm. II. 2 p. 162 et Virg. Aen. VI p. 42b nescio an eontempto Ruhnhenio Rutil. Lop. II 2 p. 79, qui ineri maluit se condere divitias eum permultis tam Dresemio Joseph. Ιge. IV. 197 p. so probatum. Namque consen-εas e laum Relid. Par. Sen. et verum esse eo mere demonstrat et
videri potest hoc hortari, ni nitidum Meliorem, qui etiam ea curet siquae Enni superflua Schulting. Quintil. Deel. VIII. 6 p. 170 , diei velimus Comero delicias Nam et voeos divitias et delicias frequenter inter se permutatas esse indicaverunt Burmannus Ovid. Me t. XIII. 831 p. 920 et alter Barmannus Anth. Lat III. I 46 p. 594 sq. add. Cie. Lael. II, 52 de Iieiis diffluentes. edd. aliquot divitiis cl. Maximian. Eleg. v. 88: siquondam di itiae deliciaeque meae in et eo mero delicius recte dici docuerunt Grono, ius Diatr. p. 284 sq. et Maalandus IV. 6. 86 p. 333M Kernsdolfius Pallad. de Insit. 40 p. 141. Ennod. I. 4 p. 312 C:
. naturalem dos tua comit opem. Auson Clar. Urb. VI. II: -Comere quae paribus potuit fastigia conis Moseli. 286: , eo munt praetoria ripas. Mareian. Cap. I. I p. b: se Comere vernificis florentia limina sertis. Sint. Aehili. I. I 82: -Miratur comitque senex nune pectora mulcens, Nune sortes humeros.
Nondam de Epicedio patris absolvimus. Nam quae proxima sunt v. 124 sq. , ea disputatione, quae eontinetur Subsecivorum capite IV. p. 427-733 Philolog. 18b0, sic eorrecta: Nee simplex patriae decus, et natalis origo Pendet in ambiguo gominae certamine terrae. Te de gente suum Latiis adseita colonis
Oraja resert Selle, Phrugiis qua puppe magister Exeidit et mediis miser evigilavit in undis; Inarimo inde suum longo probat ordine vitae. Maeoniden Asiae quales natalibus urbes Diripiunte firmare licet primum auetoritate Uein sit Adv. III. 13 p. 496: si Pendet et. Forti in vel ab et qui , In Rom. et Ven. editi in ambiguo
185쪽
Conjeci. V. egregie legi - ait, Burm ni Lucan. . V. 685 p. 368, quorum nee Duebnerus nee Queehius ullam rationem habuit, tum non modo Prisciani loco, quem attulimus Lexid. V. p. 14, Perlog. 817: Ηine aliae Cilienae sunt celsis moenibus urbes. A. V. Asiae et Livii XXXVII. 36, 9 belli aleam. Palati. Lov. al. Asiam, sed etiam Lucani IX. 95T: Non Asiam brevioris aquae disterminat usquam Fluctus. Caes. 2 aliam Quod autem olim posui: Aenaria exemplum sequutus Sannatarii ril. IV. p. 658: Aenariam Prochytenque altis immiserit astris' et III. p. 656. II. p. 652 et Bartaei Her. I p. 49: sumassa caminis Aenariam, id jsim censui alteri: Inarimo Iear non Frising. Theb. X. 917. I acrina OXOn. pr. Claudian. R. Pros. III. 184. Ura sine a Leid. VI. Cons. Hon. Praes. 18 add. Conjeci. I., posthabendum esse et in hoe Ioco in quo .vocalem graecam longam non praeter morem a Statio elisam esse H Lachmannus docet Lucret. IV. 1169 p. 272, nos Emendd. Prop. I. 3 et Silv. III. 5, 104: Inarimesque lacus medi eos es. Subsee. l. d. p. 731. 729 ; parum enim disseri inter hoo: -Pollius auget enarim aenarim, aenarim vid. Conieci. 13 et ea, quae in codicibus inveniuntur: tanarum, denarum, d e narium quo, ' quibus dissimillimum id est, quod Imhofius Mi. p. 28 et Emendd. Stat. p. II verum esse assirmavit: Dimidiaeque lacus. Nec de versu 209: Me quoquo vocales lucos Iustrataque Tempe
Pulsantem, cum stirpe tua descendere dixi, Admisere deae aut Helusius, cui assensum praebere video Burmannum Lucan. IV. 443 p. 266 et ulterum Burmannum Prop. II. 8, 29 p. 28b, hae correctione situst eandaque aut Mai klandus his inventis: monstrataque. Agorae a quo aut Duehnerus, quem non nominatum sequitur .echlus, eodieis Rehdigerant memoriam in otaque sic in torpretatus: ignota que, videtur recto pronuntiasso. Recolenti enim istorum librariorum morem et eandem litteram bis consignare supersedendi et eum admittendi errorem Valg. p. 507. a), quo correcto apud Catullum 196, 4 missas amieitias in Sinido III. 4 p. 60 not. 1 I voluimus esse noxas add. Conjeci. XIX. , occurrit vocabulum semota: vocales lucos se mota quo Tempe, quod sic. ut in Rehdigerano libro laetum vilemns, aeriptum: l nota es Ovid. Fast. IV. 504 immota. Reg. ignota) quam tacita genuerit illam vocem Instrataque luotaque) docet vel Silius V. b42: misere Fregellae. Agripp. Oxon. vere: Iuxere. Arator. I. 809: lugentia tecta. Pulm. Antverp. ingentia. Cul. 312: Iacrimante: aruaeremante, do quo paulo inserius dicetur. Sin.V. 2 p. 90 not. adnot. ad Stat. Eclog. v. 24 p. 37 sq. Semota Tempo autem, ut semota tellus Val. Flae . II. 642. Burm.
Anth. Lat. II. 91, I p. 234. Caes. B. C. I. 84, 1 semoto a militibus loco. Quintil. Decl. I. 2 p. 6: filium caeeum in semota penatium parte seposuit ' scf. 3 p. 8: ex illa penatium parte se ereta. 16 p. 36. Ib p. 34. 11 p. 30. 13 p. 32, quem locum de auctoritato Arnigenii Ma-
186쪽
mertin. Grat. Aet. 6, 2 p. 672 sic scriptum: onco tota tibi Penatium gaera peragranda sunt' Proportii loco III. 1, 1 adhibere me iugit Anal. Prop. VII. p. 4 I sq i. Fulgent. I. p. 63: villatica semotione ac malus in locis sed uota regio, seducti reeessus. secretus Reer Avien. D. O. 1039, se eretae valles romoti montes, reduetae valles Barm. Claudian. IU Cons. Hon. 80 p. 131 , quos Iocos asseremus Emend. Prop. m. I. VIII. 3. Rusdem libri auctoritati primum hoe dandum est, ut in versu 104, in quo pviverem a Statio diei exequias patris salso eredit Dempsterus claudian. Rul. II. 452 p. 103, retineatur illud: semirutos subito de pulvere vultus, quod qui spreverunt nam praetereo Quechium hujus versus laudatorem p. XXVI. et p. 109: de subito pulvero vultus illum quidem notR-tatum ab Imhoso Coi uti Crit. p. 44 , nec aliorum exemplorum a Barthio claudian. p. 1243. Arnigenio Arator. Epist. ad Florian. 6 p. 7. Orellio Amob. V. 1 p. 264 sq. Handio Turs. II p. 217 8q. collectorum ratio nem habuerunt nec Claudiani Praes Euir. II. 2b: Canitiem largo raram de pulvero turpat cs. Stati Theb. IV. 72: tranea vident de vulis nare multo Cornua. Sil. VI. 634: Fabium de crimine tanto Pr reat. Marii l. VIlI. 6, 10: Pollice de Pylio trita columba nitet. Abb. B. Paris. II. 266: Verrebant terras proprio de ori ne soluto. Emold. Nigell. II. 353: Ille lavit proprio miserans do sanguine mundum. In altero autem Statii versu: crinemque afflato monte sepulti Pone super tumulos et magni sunus alumni, qui memorabilem doetis hominibus snppeditavit materiam et vario disceptandi et audaeissime corrigendi, ejusdem libri fido standum est, quatenus invenimus proditum: sepultum, quod idem tenet Venetus libor; sed hoc amplius censemus crinerem illum, quo oppletam tunc omnem oram fuisse constat Plin. Epist. VI. 16, 6. II. 14 , significatum suisse e modo: erinemque amata sorde sepultum sive mavis: in sorde es. Manil. IV. 388: Rursus et in magna mergis aligine mentem. Jι seph. Dc. VI. 262: poloquo perit in sanguine mersum. 217: putrique in nubo sepultam Praetexit caligo diem ). Qui modus non abhorret a Statii ingenio insolentiora consociari soliti. Nam apud Luoratium extat VI. I 27I: membra Ulceribus taetris prope jam sordique sepulta, quod non multum abfuit quin transferrem in illam issordia infimae insaniem hominem Apul. Net. I. p. 67), de quo apud CI audianum nune est Eutr. I. 211: quid jure sepultam Mnncipium tot regna tenet: quod ipsum a Barthio Adv. XIV. 7 p. 766 his: , libertate carentes servi pro mortuis jure eivili h Abentur frustra desen-snm cf. Burm. Anth. Lat. III. I 33, 3 p. 586. Ennod. Carm. ΙΙ. 107p. 3M B: Ierat inde linguam Indieis Christi facibus perusta ore sepultus. II 2 p. 8bb. C: ora sepulta geris postea visum est ad similitudinem versus Stil. I. 382: jure perempto hae scribendi
187쪽
Conjec t. v. ratione revocare: jure sepulto Mancipium tot regna tenet' squale quidem mancipium erimine sepultum Prudent. Cathem. I. 37 dieere lieuit . Lucretio nutem, a quo sumpta esse fugit Laehmannum p. 42b
et multo similis squalore sepultis, subnectere licet Sidonium Apollinarem, qui quos campos is lectos insepultis ossibus Plinius dixit sepultos eaede, sepultos ossibus insepultis ' retulit Savar. Epist.
III. 2 p 184 et Carm. VII. 415 p. 101. Itaque Parthenopen Statiusfiuxit recentihus Vesuvini incendii v. 205. es. Sueton. Vii. Plin p. 397: vi pulveris ac favillae oppressus vestigiis ita insignem, ut ot vult in pulvere deformem praeserret et comae squallo re Heins. et Burin.
Claudian. B. Gild. 408 p. 232 et sordibus obsita esset, ut esι apud Liviuα Dris. II. 23, 3 p. 190 et Tacitum Ann. IV. 28 cf. Sen. Tro. 8b: Per colla fluant Moesta capilli tepido Trojae pulvere turpes.
10I: Sparsitque cinis servidus oro. Ea autem cinerum sive asil tarum sordium mentio quibus erroris modis oblitterari eoepta sit, inde existimatur, quod et librariorum vulgus persu um habet sordea valuisse, non sordem quo usos reperimus Plautum Poen. I. 2, 101 et quoa eommemoravit Marklandus V. 1, 2I9 p. 354, Lucretium l. d. et Horatium Epist. I. 2, 53 Macrobiumque V. 13, praeter hos Apulcum l. d. Ambrosium ap. Bed. de Orthogr. p. 2345. Aldhelmum Gastri marg. p. 866.
Gron. Obss. Ecel. XXIII p. 254: molles sorde cinaedos - vitium earis nis polluta sorde et Raepissime controversiam faciunt voces montem: mortem Sen. Phoen. 31. Coripp. Jo. IV. 703 es 40 montibus: moribus . montem: mentem Silv. III. I, II 6 mentem: martem, mortem Claudian. B. Gild. 252 codd. p. 811. monte B Get. 8b cod. Barth. morio. merte: mente Stat. l. Conjeci. IV d. cf. mentem: Irontem Claudian. Mall. 24b. Irontem: sortem Eutr. 422. parte: sorte Sen.
Ag. 103 . sortem quod facile vorti in sordem intelligitur ex adnot. Eclog. v. 38 p. 61 : mortem Heins. Λdv. I. 5 p. 45. 18 p. 189. Burm. Lucan. VII. 309 p. 482 et IX. 763 p. 665. Drah. Liv. IX. 19. 11 p. 168 quibus locis libet subjicere Claudiani versum IU Cons. Hon. 636:
Ister sanguineos egit te consule mont pervagatissimo vitio, ut testatur Burmannus Ovid. Me t. XIII. 954 p. 930 et Lucan. IV. 117 p. 238. add. Thab. Parad. II. 8 p. 244, sic eximendum: egit te tonsula fontes et Theb. Parad. II. G p. 199ὶ.
Hic vero ipsa Vesuvini incendii mentio prope eogit nos ad intemponendum eum Silvarum locum, quo non est majus documentum frustra Iaborantium aut leviter defungentium interpretum. Verba enim illa
Infra urbes populosque premi proavitaque toto Ilura abiisse mari his Duebnerus p. 276 sibi visus est defendisse atque explicavisse: Rura quae sita sunt toto illo tractu maritimo vel litore circa Vesuvium. Temere Μarhl. haec pro eori uptis habuit. Scilicet hoc est ad ipsa ea vel sublato auctoris nomine revolvi, quae a Gronovio Diau. p. 413 ex- Duilia cl
188쪽
prompta Marhlandus his: isquis explieavit ista toto mari quod enim ait Oronovius: mari Vehuvioque adjacentia, ex his verbis numquam Mei potest ita et eonsutavit et improbavit, ut is depravatissimos eos versus et sine aliis exemplaribus numquam restituendos, utpote sorte mutilos , 322 et XVI sq. pronuntiaret nec hanc quidem expediendi viam tentaret, si quid ex memoria codieis Florentini et editionis Venetae: rura deesse ad adjuvandam Domitii Barthiique sententiam apte eliei posset, veluti praetexta Varronis auctoritate de L. L. IU. p. 4lr, in eo Ioeo de his se terram hoc: praecinetaqtie Plin. N. H. II. 66 66 p. 168ὶ toto Rura de his se mari s sive hoet proavitaque moto Plin. Epist. VI. 20, 9ὶ - mari. ' Quae quidem commenta quamvis suspieiosa tolerabiliora tam In liquet esso ista Κochii temeritate, quae insta XV perstringetur. Sed quid pluribus morer in re evidenti Τ Nam- qua littoras illas abis emari deis e mari; et lius: datis ener δ parum differre tam verum tamque manifestum est os. cenis: Sinis Sin. III. 3 p. b2 sq. cinerosus: generosus Herns. Adv. II. 2 p. 216. eineres Quintil. Deel. X. 6 p. 218: manes Leid. pr. myrrham: cineres adnot. log. v. 14 p. 2b. sinus Claudian. B. Gilo. 394. manus Ambros. εe . Heins. e . Martiat. VI. 61, 2 manus. Modit n. sinus. Valg. p. 47 not. 43,
ut mirer a nullo adhuc inventum esse, quod minime obscurum aut reconditum esset, hoe dico: proavitaque tota Rura data in cinerem.
lisque Statius in Thebaide dixit IV. 673. VII. 23: eineri dabit impius
urbes. XII. 82: impulsas ei neri miseere Mycenas, hie sumpsit, quod amulus usurpatum invenimus, ut a Silio VI. 716: In cineres monumenta date. Seneca Phoen. 113: in eineros dabo Hoc quidquid inina vivit. Tro. 739: An has ruinas urbis in cinerem datas Hie exestabiti Os Val. Flaee. Iv. 509: cinis induit urbes. ' Sil. XVII. 196: induitur tota Africa flammis. add. Bum. Ual. Flaco VIII. IDI p. 656ὶ.cul. v. 311: Omnis ut in cineres Rhoetei litoris ora Classibus ambustis flamina superante daretur, ubi sublato verbo superante, quod audaeissime R Bembo ex Virg. Aen. II. 311 translavum omnes comprobarunt, codicum, in quibus est Iacrimante, fides ita servanda est, ut ex navibus incendium in agma pervasurum suisse jam dicatur hoe modo: flammarii aeremanto id est ses. Conjeci. p. 176. : Navibus ambustis flamma arva e remante. ' Hoingio quidem satius fuerat proponere allam bente i Burm. Quintil. Deel. X. 4 p. 2163, quam populante
Neo jam praeteream solitam et adnot. Eolog. extri p. 162. Conjeci. - Non raetius Grotius in Avioni locum Arat. Phaen. 66: Musa sit Cecropios raperetur et Aonas agros idem verbum transtulit hoc odo: Cecropios superaret. Verum est enim eum Ioeum sic et digeriet eorrigi: unae dupiter efferri melius dedit, ineola Tauri Musam cieropios repararet et Aonas agros. Pluribns de ea re diximus a Subsicivorum capite II p. 7 sq.
189쪽
XIX) levitatem Duebneri Quechiique p. XXIII liis: ,.Marulandus v. 8beon. jecit: procul ista tibi sint sata. Teate quam conjeeturam reeeptam oportuit Narklando id assignantium, quod vindicandum fuit Barthio, lqui p. 387: ANihil, inquit, certius, quam Papinium scripsisse: promi Jista tuis sint Fata, Tente. Et hic quidem eo minus sua fraudandus suit laude, quod aliquanto consideratius ae rectius retinuit tuis: sic enim in Ciri legerat v. 46b: Iusestumque suis dirae testudini - Spelaeum id est sepopularibus et cognatis, ut idem ali Claudian. Rus I. 2M p. 1160 i f. Sin. I. I p. 4. Ceterum tantum abest, ut eorum, quae Barthius ex- lcogitavit, Imhosius autem de Condit. Crit. p. 39 hoc modo expolivisse lsibi visus est: Procul ista tuo sint sata Teati, defensionem sustineam, i ut affectum gravius Ioeum duetus eodicum indiciis: tuis Tumphata s Domit. . tuos insata I Rehd. Bud. Salisb. Urian. Oxon. ap. Imhos i l. ad UX. p. 4. Parm. Venet. et Vat. Cat. Dir. 87 lymphas. Paris. et Basil. ap. Naek. p. 101 Iim fas. Ovid. Fast. III. 769 Berol. nimia a. a6b9 Bavar. ni mphamὰ mihi videar in antiquam sanitatem restituisse
hane consectatus sententiam: nondum letale minari apex eossat. Procul Teate ait lues lymphata I sive quis maliti se procul, lues lymphata, esto Teate) nee Marrucinos montes agat haec insania: Procul esto Iu es lymphata Teate Nec Marrucinos agat haec insania montes.
Quue oratio tantum habet eommendationis, quantum offensionis illud parvoeabulorum: ista sata et haec insania. Nec magno eam reparavimus conatu; primum enim eodem discrimine, quo perpetuae aemulae sejunguntur ivoces labes et tabes Drah Sil.VIII. 21 p. 363, distant inter se et in m. phata: lymphata et tuis: luis id est lues Helns. Prud. Psych. 480 lp. 732 et Cathem. VII. 162 p. 90. Cort. Lucan. I. 344 p. 96), deinde
quod optimi libri praebent: tuos. illum litteras E et o permutantium errorem latetur, quem insta XIX Ettingemus; tum verbum esto faeile intelligitur in eum, quem adnot. Eclog. v. 19 p. 35 aliquot exemplis testatum fecimus, modum depravatum esse eorum potissimum temeritate qui recordarentur verba in odii significatione poni solita: iste tuns Burm. Petron. 9 p. b I sq. et Claudian. Rus. I. 369 p. 64 , non recordarentur Ovidii exemplum Trist. IV. 3, 72: Exemplumque mihi conjugis esto bonae, quod cum alii sequuti sunt tum poeta nostras Meversu: Esto galutatus tempus in omne mihi. Strietim eam insolentiam attigit Lachmannus Prop. V. 5, 75 p. 368, post eum Lue. Maolleres de Re Metr. V. p. 337 omisso illo, quod multi attulerunt: dieito es. Stat. XI. 434: exuo regales habitus. 506: sepistho manus. bb8: -Cerno graves oculos. 625 quaeso. 698 incubo. V. 39 sero. 289 commendo. 318 plango. 620 nosco. 622 arguo. Recto autem diei luem lymphatam Silius docet XVII. 97: It totis inimica lues eum tarbine castris Atque alimenta vorat strepitu Vulcanus anhelo Arida et ex omni manant incendia te et o et qui siquodvis serpens latius malum luem diei eomprobavit Ondendorpius ApuI. Met. I. p. 36. add. Tae. Anna
190쪽
0bss. Nov. I p. 130 idemque Silius I. 459: ritit ocius amens Lymphato eursu es. Drah p 41 Gloss. Mai. VI. 532: lymphator, hae-ctator. Gloss. Amplon. p. 347, b6: isti mphatus, baeclistus Hor. Carm. III. 3, 55r , Qua parte debacchentur ignes. Mirach. I. 2b, II p. 243 . Sen. Med. 38b: Talis recursat hue et huc motu essero Furoris ore signa lymphati gerens. Boeth. Cons. Phil. I 3 p. 609. A: pessimorum exercitus errore innium temere ae passim lymphante rap
Porro urgeamus inceptum. Quom enim locum , insigniter Corruptum esse ' consenserunt docti homines ipsi in tanta remedia quuerendi diversitate voranti, eam ni referre et exequi pigent, v. 231: Nam quod me mixta quercus non pressit oliva Et sugit speratus honos eum dulce parontis Invida Tarprii eaneret te nostra magistro, Thebais, eum in pristinum glatum resti tuendi facultatem praehet idem liber. Quod enim in eo manet: qua desee nee digerepant editiones Parm. Rom. Venet. aut codices, quos ne Ιmbosius quidem commemoravit, Voss. Dorv.
ap. Oud. Sueton. Domit 4 p 904 , id non perplexe Anal. Prop. III.
p. 17ὶ arguit antiquitus hie seriptum fuisset quam dulce, ut infra v. 248: rursusque ii hi duleo remitti. Theb. VII. 236t ita dulce Jovi. VIII. 38. X. 480. II. 73O. Ovid. Her. XVIII. 209: Illic - ubi dulce morari. Pont. IV. 9, 22: Sed foret a populo tune mihi dulce premi II. 7, 69. Calpum. Κel. VI. 82. Noe in tot hoc Poetam Caesaream co-uam non adeptum maxime dolere, quod jam tantum, quantum licuerit. robur non videatur subdidisse patriae senectae, quae quidem ipsa quid valuerit et qua vi animi consiliique viguerit vel ex ea re intolligi ait quae magno cuidam jacturae saetae solatio queat esse: summam enim ejus otii fuisse felicitatem, qux vice parentia Tarpeii Thebais patre magistro cecinerit id est ipse sperato honoro non potitus ex samiliaribus patris sermonibus promptissimam ac saluberrimam de Thebaide eondenda habuerit institutionem. Nisi sorte quis neget recto atque ordine fieri, ut vox in hanc recipiat speciem: eum quam mutationem et facillimam esse et pervagatissimam exemplis Aratoris I. 134: In simili tune gente fulti' Goth., de quo Jacobsius mihi testia est, eum simili aliorumque eomprobabimus Emend. Prop. IX. 2), inde .demota voce invida restituantur haee duo: eum vi eo illa quidem olim aut sic scriptat in via Emend. Prop. IV. 4. Conjec ι. VII 3 aut eo modo, qui cernitur Apul. Met. I p. 46 vie e Calypsonis. Becich. vitae. Reg. Flor. Pal. vite. Nee pro levi habendum est, quod idem Rehdigeranus pro stan erat tenet carperet, Veneta editio et Dorvillianus liber raperes, Vossianus